Gilbert Melki

Acteur

Gilbert Melki is acteur.
Er zijn 25 films gevonden.

Made in Italy

2008 | Komedie

Frankrijk 2008. Komedie van Stéphane Giusti. Met o.a. Gilbert Melki, Amira Casar, Françoise Fabian, Caterina Murino en Vittoria Scognamiglio.

Veertiger Luca (Melki) is geboren Italiaan, maar woont al het grootste deel van zijn leven in Frankrijk. Voor de begrafenis van zijn vader, een levensgenieter eerste klas, keert hij terug naar Turijn en realiseert zich dan hoezeer hij tussen twee werelden in zit - en wat een puinhoop zijn leven eigenlijk is. Luchtige komedie over culturele verschillen zet een en ander dik aan met in strak zwart geklede, sexy dames in de rouw. Melki is best leuk als de man die een tweede coming of age doormaakt.

Très bien, merci

2007 | Drama

Frankrijk 2007. Drama van Emmanuelle Cuau. Met o.a. Sandrine Kiberlain, Gilbert Melki, Olivier Cruveiller en René Remblier.

Wie de vingers snel jeuken bij de willekeur van geüniformeerde staatsdienaren, kan dit Franse drama beter overslaan. In Cuaus tweede bioscoopfilm wordt Alex (Melki) door de politie voor een routinecontrole aangehouden wanneer hij de Parijse metro uitkomt. Vanaf dat moment gaat het van kwaad tot erger met de brave boekhouder, die gelukkig is getrouwd met taxichauffeur Béatrice (Kiberlain). Een verontrustende film waarbij de sarcastische grinnik over zoveel Kafkaëske absurditeit de toeschouwer al snel in de keel blijft steken.

La pluie des prunes

2007 | Drama

Frankrijk 2007. Drama van Frédéric Fisbach. Met o.a. Gilbert Melki, Adriana Asti, Marie Riva en Toshi Fujiwara.

De gevierde Franse theatermaker Frédéric Fisbach (1966) debuteerde in 2007 succesvol met La pluie des prunes, een film die sterk leunt op zijn eigen ervaring in Japan in 2005. Fisbachs alter ego is François (Melki), een zelfingenomen Franse theatermaker die naar Tokio reist om een Japanse productie van zijn eigen werk te begeleiden. François is in gezelschap van zijn geliefde oma, een aandoenlijke vrouw die klaarblijkelijk moeite heeft met haar spraak en rede. Terwijl de theaterproductie verzandt in vermakelijk onbegrip tussen de Japanners en François, groeit het begrip tussen kleinzoon en oma. Gefilmd op locatie in Japan.

Anna M.

2007 | Thriller

Frankrijk 2007. Thriller van Michel Spinosa. Met o.a. Isabelle Carré, Gilbert Melki, Anne Consigny en Gaëlle Bona.

Een jonge vrouw komt na een zelfmoordpoging onder behandeling van een aantrekkelijke psychiater. Zij interpreteert de arts-patiënt relatie als een gepassioneerde liefdesaffaire en verandert in een wraaklustige feeks wanneer hij haar moet teleurstellen. Isabelle Carré kreeg in eigen land veel lof voor haar rol van het titelpersonages in een film die op het oog vooral stilstaat bij de medische aspecten van het fenomeen erotomania. Ondertussen volgt de film de opzet van een erotische thriller, zonder overigens te vervallen in Fatal Attraction-hysterie.

Ça brule

2006 | Drama, Romantiek

Frankrijk 2006. Drama van Claire Simon. Met o.a. Kader Mohamed, Gilbert Melki, Camille Varenne en Olivia Willaumez.

Claire Simon, cineaste die vooral documentaires maakt, neemt 'in vuur en vlam staan' aardig letterlijk in Ça brule. De vijftienjarige Livia (Varenne) valt in de hete Provence van haar paard en wordt 'gered' door brandweerman Jean (Melki). Livia wordt verliefd op hem, maar krijgt weinig hoopgevende signalen van de gelukkig getrouwde man. Zou een bosbrand zijn aandacht kunnen trekken? Er zit loomte van een hete zondag in Ça brule. Er gebeurt niet bijster veel, maar de temperatuur stijgt naar het kookpunt, als een Franse Do the Right Thing. De bosbrand is knap realistisch in beeld gebracht en komt hard aan na de eindeloze krekelkoren.

Crustacés et coquillages

2005 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 2005. Komedie van Olivier Ducastel en Jacques Martineau. Met o.a. Valeria Bruni Tedeschi, Gilbert Melki, Jean-Marc Barr, Romain Torres en Sabrina Seyvecou.

Béatrix (Tedeschi) en Marc (Melki) vieren met hun twee kinderen vakantie in een oude villa aan de Côte d'Azur. Hun 19-jarige dochter gaat er al snel vandoor met haar motorrijdende vriendje, en de 17-jarige Charly heeft een vriend uitgenodigd. Dan komen ook ex-geliefden van het echtpaar opdraven en kan een ouderwetse zedenklucht, vol misverstanden, persoonsverwisselingen, slaande deuren en seksueel getinte grappen, van start gaan. Helaas, het merendeel van de humor is belegen. Wat bedoeld was als een kokette, zomerse zedenkomedie werd een onhandige, bij vlagen zelfs genante vertoning.

Ve'Lakhta Lehe Isha

2004 | Drama

Frankrijk/Israël 2004. Drama van Ronit Elkabetz en Shlomi Elkabetz. Met o.a. Ronit Elkabetz, Simon Abkarian, Gilbert Melki en Sulika Kadosh.

Haifa, eind jaren zeventig. Viviane (coscenarist en -regisseur Ronit Elkabetz) is getrouwd met Eliahou, een diep religieuze man die haar niet slaat, niet drinkt, meehelpt in het huishouden en veel aanzien geniet in de synagoge - zo helpen haar broers en ooms haar herinneren als de film begint. Waarom wil ze dan van hem af? De terugkeer van een oude vlam heeft er iets mee te maken, maar de problemen lijken dieper te liggen. De onvermijdelijke ondergang van dit huwelijk levert een pijnlijke film op, die voorzichtig balanceert op de rand van sociaal-realisme en melodrama. Winnaar van de publieksprijs in Venetië.

Les temps qui changent

2004 | Romantiek, Drama

Frankrijk 2004. Romantiek van André Téchiné. Met o.a. Catherine Deneuve, Gérard Depardieu, Malik Zidi, Gilbert Melki en Lubna Azabal.

Vijftiger Antoine (Depardieu) heeft zich in drie decennia opgewerkt tot een vermogende man. Het enige wat hij werkelijk begeert is zijn liefde van toen, Cécile (Deneuve). Hij gelooft in de Eeuwige Liefde maar treft in Tanger - haar woonplaats - een vrouw die de schijnzekerheid van baan en gezin niet lichtzinnig opgeeft voor zijn romantische ideaal. De thuiskomst van haar zoon (Zidi) gooit extra roet in het eten. Regisseur Téchiné (Les roseaux sauvages) vlecht ogenschijnlijk nodeloze terzijdes over religie, familie, politiek en seksualiteit in een wonderlijk coherent verhaal over wilskracht, rusteloosheid en tederheid. Overtuigend samenspel van oudgedienden Depardieu en Deneuve.

Coup de vache

2004 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 2004. Komedie van Lou Jeunet. Met o.a. Catherine Mouchet, Anne Brochet, Gilbert Melki en Cathérine Mouchet.

Vijftiger Antoine (Depardieu) heeft zich in drie decennia opgewerkt tot een vermogende man. Het enige wat hij werkelijk begeert is zijn liefde van toen, Cécile (Deneuve). Hij gelooft in de Eeuwige Liefde maar treft in Tanger - haar woonplaats - een vrouw die de schijnzekerheid van baan en gezin niet lichtzinnig opgeeft voor zijn romantische ideaal. De thuiskomst van haar zoon (Zidi) gooit extra roet in het eten. Regisseur Téchiné (Les roseaux sauvages) vlecht ogenschijnlijk nodeloze terzijdes over religie, familie, politiek en seksualiteit in een wonderlijk coherent verhaal over wilskracht, rusteloosheid en tederheid. Overtuigend samenspel van oudgedienden Depardieu en Deneuve.

Confidences trop intimes

2004 | Drama, Romantiek

Frankrijk 2004. Drama van Patrice Leconte. Met o.a. Sandrine Bonnaire, Fabrice Luchini, Michel Duchaussoy, Anne Brochet en Gilbert Melki.

In de openingsscène van de film gaat Anne, gespeeld door Sandrine Bonnaire, een kantoor binnen, en begint te vertellen over haar leven en haar seksuele verlangens. Minutenlang praat ze zonder onderbreking door, terwijl William, de man tegenover haar, met steeds grotere verbazing toeluistert. Hij is accountant. De psychiater zit aan de andere kant van de gang. Leconte is de maker van films als Monsieur Hire en de karakterstudie L'homme du train. Het niveau van deze films weet hij met dit drama niet te halen, maar hij laat opnieuw zien een fijn gevoel voor acteursregie te hebben.

Monsieur Ibrahim et les fleurs du Coran

2003 | Komedie, Drama

Frankrijk/Turkije 2003. Komedie van François Dupeyron. Met o.a. Omar Sharif, Pierre Boulanger, Gilbert Melki, Lola Naymark en Anne Suarez.

Zo 'ziek' was grootheid Omar Sharif (Lawrence of Arabia) van zijn goedbetaalde bijrolletje in 'slechte film' 13th Warrior (1999), dat hij stopte met acteren totdat een schitterende film zich zou aandienen. Dat werd Monsieur Ibrahim et les fleurs du Coran. En Sharif speelt gelijk een van zijn beste rollen ooit, als de oude islamitische kruidenier Ibrahim. Meneer Ibrahim raakt bevriend met de jonge jood Momo (Boulanger), die genegeerd wordt door zijn verdrietige vader (Melki). Momo kan de vervang-vader wel gebruiken, die fijne dingen zegt als 'Traagheid, dat is het geheim van het geluk'. En Ibrahim komt weer eens achter zijn toonbank vandaan.

Un couple épatant

2002 | Komedie, Experimenteel, Romantiek

Frankrijk/België 2002. Komedie van Lucas Belvaux. Met o.a. François Morel, Ornella Muti, Gilbert Melki, Dominique Blanc en Lucas Belvaux.

Alain (Morel) en Cécile (Muti) zijn een hecht koppel totdat hypochonder Alain het in zijn hoofd haalt dat hij spoedig zal sterven. Zijn drang naar isolement wordt door nietsvermoedende Cécile opgevat als bewijs dat hij vreemd gaat. Ten einde raad vraagt ze bevriende politieman Pascal (Melki) om Alain te schaduwen, niet wetende dat Pascal verliefd is op haar. Un couple épatant maakt onderdeel uit van Belvaux' trilogie - samen met Cavale en Après la vie - over het wankele fundament van liefde. Elke film is gemaakt in een ander genre met de hoofdpersoon in de ene film als figurant in de ander. Net echt.

Cavale

2002 | Misdaad, Thriller, Experimenteel

Frankrijk/België 2002. Misdaad van Lucas Belvaux. Met o.a. Lucas Belvaux, Catherine Frot, Dominique Blanc, Ornella Muti en Gilbert Melki.

Achtervolgingsdrama waarin ontsnapte crimineel Bruno (regisseur/scenarist Belvaux zelf) zich na vijftien jaar gevangenschap opnieuw warmloopt voor een gewelddadige proletarische revolutie. Zijn voormalige kameraden zijn minder enthousiast en fanatieke proleten zijn in geen velden of wegen te bekennen. Belvaux leverde een sfeervolle film noir af waarin hij zelf een akelig levensechte psychopaat in de dop neerzet. Cavale is het eerste deel van Belvaux' trilogie - samen met Un couple épatant en Après la vie - over het wankele fundament van liefde. Elke film is gemaakt in een ander genre met de hoofdpersoon in de ene film als figurant in de ander. Net echt.

Au plus près du paradis

2002 | Romantisch drama

Frankrijk/Spanje/Canada 2002. Romantisch drama van Tonie Marshall. Met o.a. Catherine Deneuve, William Hurt, Bernard Le Coq, Hélène Fillières en Patrice Chéreau.

Dit romantische drama is bedoeld als ode aan de klassieker An Affair to Remember, maar is vooral een zootje. Fanette (Deneuve), een Franse schrijfster van middelbare leeftijd, ontvangt een briefje van een oude vlam die haar boven op het Empire State Building in New York wil ontmoeten, net als in de genoemde film. Of stelt ze het zich slechts voor? Onderweg naar New York bouwt ze een curieuze band op met een Amerikaanse fotograaf (Hurt). Vergezocht verhaal met afstandelijke personages.

Après la vie

2002 | Drama, Experimenteel

België/Frankrijk 2002. Drama van Lucas Belvaux. Met o.a. Dominique Blanc, Gilbert Melki, Ornella Muti, François Morel en Catherine Frot.

Melodrama over veertigers Pascal en Agnès (Melki en Blanc) die het fundament van hun huwelijk ondergraven met drugs, overspel en zelfverachting. Lerares Agnès is voor haar heroïneverslaving afhankelijk van politie-inspecteur Pascal die op zijn beurt zijn ziel moet verkopen om aan voldoende drugs te komen. Maar zijn Faustiaanse pact haalt het niet bij wat Agnès over heeft voor haar begeerte. Après la vie is de slotfilm van Belvaux' trilogie - samen met Cavale en Un couple épatant - over de wankele basis van liefde. Elke film is gemaakt in een ander genre met de hoofdpersoon in de ene film als figurant in de ander. Net echt.

Reines d'un jour

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Marion Vernoux. Met o.a. Karin Viard, Hélène Fillières, Victor Lanoux, Jane Birkin en Sergi López.

Vier verhalen over Parijse relatieperikelen. Fotografe Marie ontdekt tijdens een bruidsreportage dat ze die ochtend nog heeft geslapen met de bruidegom, de getrouwde logopedist Hortense wil ook wel eens op erotisch avontuur, de aimabele buschauffeur Luis krijgt in zijn volle bus van zijn echtgenote te horen dat ze wil scheiden en voormalig tv-kok Maurice heeft na 22 jaar nog altijd een zwak voor een lieftallige ex-collega. Een sympathieke, inventief gemonteerde stadsfabel, waarin regisseur Vernoux mooi balanceert tussen drama en komedie.

Les morsures de l'aube

2001 | Misdaad, Komedie, Film noir, Horror

Frankrijk 2001. Misdaad van Antoine de Caunes. Met o.a. Guillaume Canet, Gérard Lanvin, Asia Argento, Gilbert Melki en Jean-Marie Winling.

Het regiedebuut van tv-personality De Caunes. Antoine (Canet) bewaart zijn schamele bezittingen in de kast in het kleedhok van een exclusieve sportclub en mag er slapen in een ligstoel bij het zwembad. [KA1]Etienne (Lanvin), zijn vriend, geeft hem de tip dat de party bij de excentrieke miljonair Abraham von Bulow (Winling) de moeite waard is om zonder uitnodiging binnen te dringen. Met de smoes dat hij door een zekere Jordan Charlier (Massaro) werd uitgenodigd, kan hij binnenkomen. Von Bulow zegt hem dat hij Jordan graag wil ontmoeten, maar Antoine kent hem niet. Terwijl Antoine een nieuwe smoes probeert te verzinnen, biedt Von Bulow hem honderdduizend francs (ruim vijftienduizend euro) als hij hem voorstelt aan Jordan. De helft krijgt hij vooruit. De verleiding is te groot en Antoine gaat op zoek naar de onbekende Jordan, die uitsluitend bij nacht leeft. Antoine treft eerst zijn sexy zuster Violaine (Argento) aan, die hem naar Jordan kan voeren. Dan wordt het geleidelijk duidelijk aan de kijker dat Von Bulow vampierenjager is en dat Jordan en Violaine vampieren zijn. Het eerste uur van de film is nogal verrassend, vooral omdat je niet goed weet wat de bedoeling is. In het laatste half uur vallen de stukjes van de griezelige puzzel akelig precies op hun plaats, maar dan is de lol er vanaf. Je vraagt je tenslotte af of de soms verwarrende vermenging van de genres wel zo'n goed idee was. Wie niet echt op een strak omlijnd verhaal met een sterke climax uit is, kan zich evenwel laten vermaken door het behoorlijke spel en de soms te gekke ideeën. De techno soundtrack completeert het geheel, maar zal niet naar ieders smaak zijn. Het scenario is van Laurent Chalumeau naar de roman van Tonino Benacquista. Het camerawerk van Pierre Aïm past uitstekend bij het geheel. Widescreen, Dolby.

La vérité si je mens! 2

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Thomas Gilou. Met o.a. Richard Anconina, José Garcia, Bruno Solo, Aure Atika en Gilbert Melki.

Gezworen kameraden Eddie, Dov en Yvan zijn textielentrepreneurs in Sentier, roemruchte confectiewijk in het tweede arrondissement van Parijs. Nadat ze serieus zijn geflest moet er snel een lucratief businessplan komen, maar ze krijgen door fielterige winkelketeninkoper Vierhouten (krokante rol van veteraan Daniel Prévost) opnieuw met bedrog te maken. Ondertussen werkt zich schlemiel Serge (ster José Garcia) in de witwas- en liefdesnesten. Kortom: komische verwikkelingen te over in dit dialoogtechnisch razendsnelle, kleurrijk-volkse, onvermoeibaar optimistische vervolg op het eerste kassucces. 7.7 miljoen Franse bioscoopbezoekers, oftewel drie miljoen meer dan deel een.

Méditerranées

1999 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1999. Drama van Philippe Bérenger. Met o.a. Vincent Cassel, Monica Bellucci, Richard Bohringer, Enrico Lo Verso en Luc Palun.

Na zeven jaar in de gevangenis keert Pitou terug naar Marseille, maar niets is nog hetzelfde. Zijn vriendin is getrouwd met zijn broer en zijn beste vriend is een corrupte nachtclubeigenaar geworden. Als Pitou weigert zijn principes op te geven, maakt dit hem tot een doelwit.

La Taule

1999 | Komedie, Drama

Frankrijk 1999. Komedie van Alain Robak. Met o.a. Claude Brasseur, Olivier Martinez, Bernard Le Coq, Saïd Taghmaoui en Gilbert Melki.

Een gevangene (Martinez), die sedert zijn plaatsing in het huis van bewaring niet meer gesproken heeft, wordt de Stomme genoemd. Hij deelt zijn cel met een andere gevangene die op een nacht ontsnapt. Hoewel de directeur (Le Coq) zich niet afvraagt, waarom de Stomme niet is gevlucht, wil hij precies weten wat er gebeurd is. De Stomme geeft geen draad. De hoofdcipier (Brasseur), die kort voor zijn pensionering staat en minachting koestert voor zijn baas, meent dat hij dit varkentje moeiteloos kan wassen en stopt hem in een cel met andere ingeslotenen. Hieronder bevinden zich de Onschuldige (Taghmaoui), een computergenie die zegt dat hij bij vergissing in de bajes zit, de Onverschillige (Ortega), een recidivist die aan boybuilding doet, de Zigeuner (Maaskri), een engerd en de Grijze Muis (Duperial), een kruimeldief. De hoofdcipier heeft allerlei pesterijen in petto, die vari[KA3]eren van controles, alarm, collectieve straffen, isolement, enz. Ondertussen probeert een arrogante inspecteur van politie (Melki) op zijn eigen manier achter de waarheid te komen. De gevangenen laten zich niet kisten en bedenken van alles en nog wat om de directie en de politie te slim af te zijn. Een en ander culmineert tot een hoogtepunt als de gevangenis geïnpecteerd wordt door de dienst voor het gevangeniswezen, die zich op het totaal verkeerde moment had aangekondigd. Hoewel veel grappen en grollen niet direct origineel zijn, bestaat de rolbezetting uit puike karakterspelers, die de kijker toch flink aan het lachen brengen. Het scenario van Philippe Eineck en Jean-Marc Parisis met dialogen van Laurent Baffie, bevat enige zwakke punten; er wordt nooit uitgelegd waarom de ontsnapping plaatsvond en waarom de Stomme niet mee is gegaan bijvoorbeeld, maar het kat-en-muisspel tussen de gevangenen en directie werkt en de oproer is aardig gedaan. Het camerawerk is van Bernard Déchet. Gewoon pretentieloze ontspanning.

Chili con carne

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Thomas Gilou. Met o.a. Antoine de Caunes, Valentina Vargas, Gilbert Melki, Jean-Yves Lafesse en Tara Romer.

Stijve Fransman Claude (De Caunes) werkt voor een Amerikaanse multinational. Hij is een saaie vent, die niet alleen zijn werk tot in de puntjes geregeld heeft, maar ook zijn priv[KA1]eleven, inclusief zijn beleggingen. In[KA2]es (Vargas), afkomstig uit Chili, is 35 jaar, driemaal getrouwd geweest, met resp. Pierre (Lafesse), Yannick (Romer) en Gabriel (Melki). Ze heeft van ieder een kind en zorgt ook nog voor haar grootmoeder. Twee persoonlijkheden die absoluut elkaars tegenpolen zijn. Hun paden kruisen... In het scenario van Florence Gilardo en regisseur Gilou zit een happy end, maar deze comedy bevat flauwe grappen. Gilou die de bioscoopganger op aardige films zoals BLACK MIC MAC en LA VERIT[KA1]E SI JE MENS (1 en 2) heeft getracteerd gaat teveel op herhaling en mist zijn doel - het kan niet altijd raak zijn. Hoofdrollen De Caunes en Vargas (THE NAME OF THE ROSE) zijn eigenlijk te goed voor deze flauwe bedoening. Het camerawerk is van Jean-Claude Larrieu. Dolby Digital/Dolby SR.

Une journée de merde

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Miguel Courtois. Met o.a. Richard Berry, Anne Brochet, Christian Charmetant, Gilbert Melki en François Perrot.

Marc (Berry) heeft alles gedaan om van de verjaardag van Sabine (Moonha) een succes te maken, temeer omdat ze beloofd heeft met hem te trouwen. Hij heeft zelfs haar ouders uitgenodigd om dit heugelijke voornemen te vieren. De zaken gieren vervolgens zwaar uit de klauw: een ex-vriendin komt op de proppen, een agressieve en jaloerse rivaal dient zich aan, een naïeve huurster klopt aan de deur, een emotionele secretaresse begint te zeuren, een verstrooide conciërge doet gevaarlijk, enz., enz. Bovendien komt het cadeau dat hij voor Sabine kocht, een leuke sportwagen, onder de duivenpoep en worden er sigarettenpeuken op uitgedrukt. Kortom een dag, waarop je wenst dat je in bed was gebleven. Naarmate de film voortgaat, wordt de humor absurder: van door de lucht vliegende inktvissen tot naakte vrouwen die op de achtergrond voorbij spurten. Courtois maakte geen grote film, maar gewoon een prent die bewijst dat een Franse komedie nog best steeds leuk kan zijn en in Berry vond hij de perfecte acteur om zijn fantasie werkelijkheid te laten worden. Jean-Claude Islert en Pierre Colin Thibert schreven het pretentieloze, maar geestige scenario. Fotografie is van Philippe Pavans de Cecatty.

(G)r[KA2]eve party

1998 | Komedie, Drama

Frankrijk 1998. Komedie van Fabien Onteniente. Met o.a. Daniel Russo, Vincent Elbaz, Bruno Solo, Micheline Presle en Nini Crépon.

Monsieur Jean (Russo) heeft zijn boekhandel in het Quartier Latin van de Franse hoofdstad heel ge[KA3]engageerd L`Armurerie (De Wapensmid) genoemd. Monsieur Jean is zelf een `oudstrijder` van de Mei (19)68-beweging, de studentenoproer die gesteund door de vakbonden, het Franse openbare leven platlegde en Parijs barricadeerde in naam van sociale misstanden. Hij wil - twintig jaar later - als een dag in de meimaand benut wordt als historische mijlpaal om een algemene staking uit te roepen, zijn steentje bijdragen: geen boeken uitstallen en per telefoon oproepen tot een staking van de verspreiding van de dagbladen. Deze gelegenheid wordt in de film te baat genomen om allerlei figuren van bonte pluimage met elkaar oeverloos te laten babbelen en commentaar te geven op de pro`s en contra`s van de toestand, inclusief het niet hebben van een mening: Dan (Elbaz), de humorloze schrijver van sitcoms zonder inspiratie; Ange (Solo), een gestresste hoekman, die de schok van zijn leven krijgt als hij ontdekt dat zijn vriendin naakt poseert voor een herenblad en de eigenaar van de bistro op de hoek en de mooie meid van de straat (Japy). Zo`n typische Franse film over de mei 1968- nostalgie, die een buitenstaander algauw behoorlijk vervelend vindt. Het langdradige scenario is van regisseur Onteniente, medehoofdrol Solo, Manu Booz, Oulage Abour en Thomas Gilou. Het camerawerk is van William Watterlot. De titel is een soort woordspeling: een staking is [KA1]e[KA1]en groot feest (behalve voor de gedupeerden, lijkt het ons).

La vérité si je mens

1997 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1997. Komedie van Thomas Gilou. Met o.a. Richard Anconina, Richard Bohringer, Amira Casar, Vincent Elbaz en Gilbert Melki.

Schooier Eddie (Richard Anconina) wordt in de joodse wijk Sentier in Parijs aangezien voor een joodse man en zijn nieuwe identiteit levert hem een baan op in de textielhandel. De opportunistische Eddie werkt zich snel op in de bonte modewereld terwijl hij koortsachtig werkt aan de vereiste gewoonten en gebruiken die hij nodig heeft om onopgemerkt te blijven. Als hij verliefd wordt op de dochter van de baas (Amira Casar) begint zijn geweten te knagen. Een hit in Frankrijk. In 2001 gevolgd door La vérité si je mens! 2

La vérité si je mens !

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Thomas Gilou. Met o.a. Richard Anconina, Richard Bohringer, Amira Casar, Elie Kakou en José Garcia.

Zonder familie, werkloos en geen dak boven het hoofd. Edouard Vuibert (Anconina), bijgenaamd Eddie, ziet het niet meer zitten. Dan verandert zijn leven plotseling. Een straatgevecht met twee bedriegers wordt be[KA3]eindigd door de tussenkomst van textielhandelaar Victor Benzakem (Bohringer), die de twee belagers op de vlucht jaagt. Victor die aanneemt dat Eddie van joodse afkomst is, engageert hem als hulpje. Eddie die zijn ware oorsprong laat voor wat ze is, ziet weer licht in de tunnel. Hij wordt verliefd op Sandra (Casar), Victors dochter. Dan worden de zaken best ingewikkeld. Kleurrijke kijk op de joodse gemeenschap in Parijs, waar men op de onderste sport van de ladder kan beginnen om vlug omhoog te klimmen, zoals het personage van Anconina. Het kader rondom hem is eigenlijk aantrekkelijker dan de humoristische fabel, die verteld wordt. Dit komt omdat het scenario van Michel Munz en Gérard Bitton door de oppervlakkige dialogen ongeloofwaardig overkomt. Voor de fotografie tekende Jean-Jacques Bouhon. De soundtrack is een verzameling songs van o.a. Patrick Juvet, Stevie Wonder en Lili Boniche.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Gilbert Melki op televisie komt.

Reageer