Florence Masure

Acteur

Florence Masure is acteur.
Er zijn 5 films gevonden.

Faites comme si je n'étais pas là

2000 | Thriller

Frankrijk/Italië 2000. Thriller van Olivier Jahan en Olivier Dahan. Met o.a. Jérémie Renier, Aurore Clément, Johan Leysen, Sami Bouajila en Alexia Stresi.

Eric (R[KA1]enier) is een lastige, in zichzelf gekeerde, onaangename ego[KA3]istische tiener. Hij is ongezellig en neemt niet echt deel aan de dingen die thuis gebeuren. Zijn moeder H[KA1]el[KA2]ene (Cl[KA1]ement) en stiefvader Ren[KA1]e (Leysen) ergeren zich groen en geel, en weten niet goed wat ze met hem moeten beginnen. Eric is jaloers dat zijn zus Carole (Richard) met haar vriendje Simon (Berriau) een stelletje vormt. Hij vergeet de aandacht van zijn robbedoesachtige vriendinnetje Marie (de Caunes). Hij doodt zijn tijd met het gluren door een verrekijker en bespiedt daarbij de buren en andere bewoners. Hij stuurt anonieme brieven over zijn waarnemingen, waarbij hij de nodige onrust stookt en onheil veroorzaakt. In het bijzonder interesseert hij zich voor het amoureuze paartje Fabienne (Stresi) en Tom (Bouajila). Het bedrijven van de liefde door hen fascineert hem eindeloos. Op den duur loopt het echter uit de hand met Eric. Regisseur Jahan tekent met uiterste precisie het karakter en in bredere zin de personage van een gestoorde teenager. Het is een geslaagd portret, maar hij neemt er echt de tijd voor, te veel voor gewone filmkijkers. Hoofdrol Rénier, die bekend werd door LA PROMESSE van de geboeders Dardenne is uitstekend als ellendige tiener, die van kwaad tot erger wordt, hij speelt zijn rol heel goed. De bijrollen zijn geloofwaardig in de subplots en leveren een positieve bijdrage aan de opbouw. Het scenario is van regisseur Jahan en Michel C. Pouzol. Het sombere en soms donkere camerawerk van Gilles Porte werkt sfeerverhogend. Geen film voor actieliefhebbers.

Chacun pour soi

1998 | Drama

België/Frankrijk 1998. Drama van Bruno Bontzolakis. Met o.a. Alexandre Carrière, Nicolas Ducron, Florence Masure, Dominique Baeyens en Manon Gillard.

De tweede film van regisseur Bontzolakis na FAMILLES JE VOUS HAIS uit 1997 is gedeeltelijk gebaseerd op zijn korte film VACANCES [KA2]A BL[KA1]ERIOT. Enkele personages komen in deze film terug en worden gespeeld door dezelfde personen. Nicolas (Carri[KA2]ere) en Thierry (Ducron) moesten voor hun nummer opkomen, bereikten de rang van korporaal en zouden willen bijtekenen, maar overal in Europa wordt de dienstplicht afgeschaft en beperkt men het leger tot beroepsmilitairen, die op een of andere manier specialisten zijn. Vanwege het gebrek aan diploma`s worden Nicolas en Thierry met groot verlof gestuurd. Ze zijn afkomstig uit arbeidersmilieus en weten maar al te goed wat werkloosheid betekent. Nog voordat ze aan een carri[KA2]ere in de burgermaatschappij kunnen beginnen, beseffen ze dat ze in hun land met een werkloosheidspercentage van elf procent kansloos zijn. Om met hun afgang thuis niet meteen te koop te lopen besluiten ze te gaan kamperen op een camping aan de Noordzeekust, niet ver van de Belgische grens. Twee leuke meiden die weliswaar wat ouder zijn, slaan hun tentje naast hen op. Tussen Fran[KA10]coise (Masure) en Nicolas wordt het meteen wat en het eindigt ermee dat dat ze gaan hokken en enige tijd later de trotse ongetrouwde ouders van een dochtertje zijn. Tot zijn grote vernedering is Nicolas afhankelijk van de inkomsten uit het baantje van Fran[KA10]coise. Annie (Baeyens) doet verwoede pogingen om Thierry in te palmen, maar hij heeft alleen oog voor de kameraadschap met Nicolas. Later vindt hij een baantje in een naburig stadje als nachtwaker om in de buurt van zijn vriend te zijn. Hij haalt Nicolas over een kleine kraak te zetten en als Nicolas een paar extra centen van de buit heeft, krijgt hij mot met Françoise, die dit terecht afkeurt. Regisseur Bontzolakis, die samen met Mélina Jochum het scenario schreef, is zorgvuldig te werk gegaan en heeft zijn personages mooi uitgebalanceerd. Terwijl hij hen goed in de hand hield, gaven zij hem het uiterste van hun kunnen met hun geloofwaardige spel en tracteren de kijker op een aannemelijke transformatie van loltrappers tot serieuze kerels, die daarbij niet altijd even verstandige keuzes maken omdat zij van zichzelf nog te weinig begrijpen. Fraaie sociaal getinte cinema in de trant van LA PROMESSE van Luc en Jean-Pierre Dardenne uit 1996 en LA VIE DE JÉSUS van Bruno Dumont uit 1997. Gelukkig zijn de economische omstandigheden in Frankrijk sedert het uitkomen van deze film sterk aan het veranderen, waardoor deze rolprent enigszins zal verbleken door zijn verlies van zijn actualiteit, maar regisseur Bontzolakis beschikt over voldoende talent om de kijker later weer een andere spiegel van de maatschappij voor te houden. Het camerawerk is van Miguel Sanchez Martin.

Anne Le Guen : Fatalité

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Stéphane Kurc. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Wojtek Pszoniak, Dominique Sarrazin en Bruno Slagmulder.

Onder de oogluikende toelating van Burgemeester Charles Dubois (Raynal) wordt een circustent opgebouwd op het marktplein. Schepen Anne Le Guen (Cotten[KA10]con) weigert echter de autorisatie te tekenen daar ze haar twijfels heeft over het naleven van de veiligheidsvoorschriften. Een ruzie binnen een schepencollege is blijkbaar ook al voldoende stof om een film rond op te bouwen. Deze is dan ook even vlot en even boeiend als de door-de-weekse vergaderingen van dit college, waarbij zowat de helft van de aanwezigen met de ogen dicht (en snurkend) de debatten volgt. Geen opmerkingen over de acteerprestaties. De acteurs maken, ondanks de levenloze regie, nog het beste van wat er te maken is van het zwakke scenario van Isabel Sebastian. Het camerawerk is van Gérard Vigneron.

L'instit: Vanessa la petite dormeuse

1994 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1994. Drama van Philippe Triboit. Met o.a. Gérard Klein, Sylvie Jacob, Jean-Jacques Moreau, Carole Franck en Sylvie Labrigand.

De kleine Jacob vegeteert in haar klas en wacht haar zestiende verjaardag af, waarna ze niet meer leerplichtig zal zijn. Tijdens de lessen valt ze meestal in slaap, uitgeput door het zware werk dat ze 's avonds doet in het restaurant van haar vader. De komst van nieuwe leerkracht Klein zal het leven van het meisje en de sfeer in de klas grondig veranderen. Gebrek aan belangstelling, zelfverloochening en geweld worden vervangen door een nieuwe instelling van de leerlingen. Nogal geïdealiseerd beeld van de invloed van een leraar op zijn leerlingen. Erg geloofwaardig klinkt het allemaal niet. Bovendien gaat het scenario van Patrick Mosconi en Joseph Perigot op de sentimentele toer wanneer Klein in de clinch gaat met de vader van het meisje om hem te overtuigen van het belang van een vervolgopleiding voor zijn dochter. Alain Levent hanteerde de camera.

Faut-il aimer Mathilde?

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van Edwin Baily. Met o.a. Dominique Blanc, André Marcon, Paul Crauchet, Victor Garrivier en Jacques Bonnaffé.

Mooie milieuschets van mensen in het desolate Franse departement Nord (rondom de stad Lille). De jongere zus van titelpersonage Mathilde (Blanc) trouwt, maar zijzelf voelt er niet veel voor om zich te binden. Twee mannen maken haar het hof, maar zij twijfelt. Eigenlijk is het niet dat wat zij zoekt, dit leven in een fabriekswijk. Wat zij precies wil weet zij ook niet. En dat maakt haar diep ongelukkig. Scherp geobserveerde psychologische studie, voer voor vrouwelijke kijkers en cinefielen die dwepen met dit soort Franse melodrama's. Scenario van Luigi De Angelis, muziek van de eigenzinnige Belgische rocker Arno. Camerawerk van Pierre-Laurent Chenieux die het Noord-Westen van Frankrijk fraai in beeld heeft gebracht.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Florence Masure op televisie komt.

Reageer