Alain Doutey

Acteur, Producer

Alain Doutey is acteur en producer.
Er zijn 60 films gevonden.

Un parfum de sang

2015 | Drama

Frankrijk 2015. Drama van Pierre Lacan. Met o.a. Anny Duperey, Julie de Bona, Alain Doutey, Salim Kechiouche en Elodie Fontan.

Abdel Dalabl, een jonge 'neus', wordt door het prestigieuze parfumhuis Versini aangenomen. Hij wordt onmiddellijk geconfronteerd met wantrouwen en scepticisme. Als de voormalige directeur van Versini vermoord wordt, is Abdel de ideale schuldige.

Simple question de temps

2012 |

Frankrijk 2012. Henri Helman. Met o.a. Line Renaud, Alain Doutey en Yvon Back.

Televisiefilm naar Just a Matter of Time (1972) van mysteryschrijver James Hadley Chase alias René Lodge Brabazon Raymond. Waarin diverse figuren de tachtigjarige Laurence Delcourt, voormalige succesvolle concertpianiste en tevens miljardairsweduwe, graag van haar fortuin zouden verlossen. Het daartoe in elkaar gesleutelde waterdichte plan blijkt al snel zo lek als een mandje en Laurence bepaald niet op haar bejaarde achterhoofd gevallen. Mengeling van komedie en misdaadfilm, met mondain Cannes als zonnig decor, kabbelt vriendelijk voort. Veterane Renaud is de voornaamste attractie. Met Nederlandse ondertiteling.

Le serment de Mado

2006 | Drama

België/Frankrijk 2006. Drama van François Luciani. Met o.a. Line Renaud, Alain Doutey, Jean-Claude Adelin en Gwendoline Hamon.

Mado (Renaud), de directrice van een ziekenhuis, staat op het punt met pensioen te gaan, na een carrière die in het teken stond van kankerbestrijding. Voor haar is het van het grootste belang dat een project rond een middel tegen een agressieve vorm van kanker wordt voortgezet. Maar haar opvolger is van plan het project wegens geldgebrek stop te zetten. Mado is niet van plan haar betrokkenheid te verliezen. Mooie hoofdrol van Line Renaud, eerder in bijrollen te zien in onder meer Chaos en Belle Maman.

Au secours, j'ai 30 ans!

2004 | Komedie

Frankrijk 2004. Komedie van Marie-Anne Chazel. Met o.a. Pierre Palmade, Giovanna Mezzogiorno en Nathalie Corré.

Pretentieloze grote stads-klucht over een drietal dertigers in Parijs dat elkaar eeuwige trouw en vriendschap heeft beloofd tijdens de kinderjaren. Bevallige Kathy (Mezzogiorno) speelt de feeks die liefde afhoudt uit angst gekwetst te worden. Tara (Corré) wordt emotioneel misbruikt en zoek haar heil in eten. Yann (Palmade) is zowaar gelukkig in de liefde, met vriend Alfredo. De alledaagse sores vervliegen als magere Hein plaatsneemt in de wachtkamer van één van de drie. Solide acteerwerk, maar de film zakt gaandeweg wat in. Gebaseerd op de roman Last Chance Saloon (2001) van de Ierse schrijfster Marian Keyes (1963).

Orages

2003 | Thriller, Drama

Frankrijk 2003. Thriller van Peter Kassovitz en François Luciani. Met o.a. Bernard-Pierre Donnadieu, Delphine Rich, Myriam Boyer, Valentine Varela en Jean-Claude Adelin.

Een vrouwelijke rechter (Rich) en haar griffier (Cerise) moeten de moord op een boer oplossen. Een storm houdt hen op de boerderij met drie verdachten - de moeder, de echtgenote en de bevriende burgemeester. In het afgeschermde toneel van Orage is de sfeer aangenaam zwaar aangezet, wat ook wel moet in een typische huis-clos. We zien veel natte paraplu's en duistere close-ups met bliksem op de achtergrond. Rich vond het besloten werken 'een genot'? en dat is te zien aan de kwaliteit. Cineast Kassovitz overdreef het slagen van zijn tv-film lichtelijk door hem te vergelijken met meesterwerk Rashomon, waarin ook tegengestelde ooggetuigenverklaringen voorkomen.

Napoléon

2002 | Drama, Avonturenfilm, Oorlogsfilm, Historische film

Duitsland/Italië/Canada/Frankrijk/Verenigde Staten/Verenigd Koninkrijk 2002. Drama van Yves Simoneau. Met o.a. Christian Clavier, Isabella Rossellini, Gérard Depardieu, John Malkovich en Heino Ferch.

Serie over het leven van Napoleon. Voor het eerst wordt hij afgebeeld als een man van vlees en bloed, een soldaat, politicus en idealist tegelijk. Hij plaatste zichzelf boven andere mensen en transfomeerde zichzelf in een mythe. De kijker ziet hoe hij omging met macht, vrouwen en zijn veeleisende Corsicaanse familie.

Une femme d'honneur : Une ombre au tableau

1999 | Misdaad

Frankrijk 1999. Misdaad van Philippe Monnier. Met o.a. Corinne Touzet, Alain Doutey, Pierre-Marie Escourrou, Franck Capillery en Xavier Clément.

Een leerlinge van een Frans lyceum in provinciestadje wordt op een avond lastig gevallen door twee van haar klasgenoten. De volgende dag wordt zij levenloos teruggevonden. Knappe onderzoeksgendarmette Isabelle Florent (Touzet) leidt het onderzoek. Het meisje blijkt geheime relatie te hebben gehad met haar briljante filosofie-prof, Yves Kovalski (Doutey). Deze had het die dag in zijn lessen over de Waarheid. Uiteraard achterhalen de knappe flikken de waarheid in verzorgd verhaal rond confrontatie leraar-leerlinge. Doutey speelt knap en subtiel zijn ambigu personage. Een nieuwe, verleidelijke gendarmette maakt haar geslaagd debuut: Virginie Dufaux (Lamy).

This Could Be the Last Time

1998 | Familiefilm, Misdaad, Komedie

Verenigd Koninkrijk 1998. Familiefilm van Gavin Millar. Met o.a. Joan Plowright, Jonathan Burteaux, Penelope Wilton, Dorothy Tutin en Keith Barron.

De Britse Plowright, zo mooi in films als Enchanted April en Peter Greenaway's Drowning by numbers, speelt een levendige dame op leeftijd die uit haar bejaardentehuis ontsnapt. In Parijs ontmoet ze een eveneens voortvluchtige, elfjarige jongen. In deze sympathieke komedie beleeft het tweetal de nodige avonturen. (RdL/VPRO Gids)

Les moissons de l`oc[KA1]ean : Meurtre aux urgences (1)

1998 | Drama, Avonturenfilm

Frankrijk 1998. Drama van François Luciani. Met o.a. Olivier Sitruk, Dominique Guillo, Florence Darel, Julie-Anne Roth en Roger Souza.

Eerste aflevering van sociaal zeemansdrama is gesitueerd in Saint-Jean-de-Luz in de jaren 1960. Manu (Sitruk) is jonge, arme maar ambitieuze tonijnvisser, die van eigen vissersboot droomt. Zijn grote liefde is Violette Levasseur (Darel), dochter van de baas van de lokale conservenfabriek. Met veel moeite kan Manu een boot kopen, die hij Violette noemt, maar gaat spoedig onder schulden gebukt. Wanneer hem aangeboden wordt alcohol te smokkelen naar Afrika, hapt hij toe, maar hij loopt in de val. Zijn ondernemingszin is nu eenmaal een doorn in het oog van de grote vissersbazen. Storend aan dit begin van romanesk fresco zijn de banale dialogen. Gelukkig zijn de decors tot in de puntjes verzorgd en de beelden erg mooi. Scenario van Laure Bonin en Claude d'Anna.

Les moissons de l`oc[KA1]ean : La Reine m[KA2]ere (3)

1998 | Drama, Avonturenfilm

Frankrijk 1998. Drama van François Luciani. Met o.a. Olivier Sitruk, Dominique Guillo, Florence Darel, Julie-Anne Roth en Alain Doutey.

Manu (Sitruk) en Violette (Darel) ontmoeten elkaar na al die jaren uiteraard opnieuw en zijn beiden van streek. Violette verneemt dat haar vader destijds verantwoordelijk was voor valstrik waardoor Manu in Afrika gearresteerd werd voor alcohol- smokkel. Ook in conflict met vissers laat de conservenfabriek- baas zich van zijn minst fraaie kant zien: hij tracht staking te breken door tonijn uit het Noorden via de weg over te brengen. Manu en Violette willen er samen vandoor gaan. Manu had intussen ook een nieuw liefje, Gracienne (Roth) en wanneer die verneemt dat haar 'rivale' Violette zwanger is, maakt zij Manu wijs dat ook zij van hem zwanger is. Manu trouwt met haar, maar laat haar meteen in de steek wanneer hij verneemt dat zij hem in de maling heeft genomen. Sombere derde episode met melodramatische ondertoon is alles behalve overtuigend. Jammer, want de acteurs doen ontzettend hun best.

Les moissons de l`oc[KA1]ean : L`Africain (2)

1998 | Drama, Avonturenfilm

Frankrijk 1998. Drama van François Luciani. Met o.a. Olivier Sitruk, Dominique Guillo, Florence Darel, Julie-Anne Roth en Roger Souza.

Manu (Sitruk) werd gesnapt met smokkel-alcohol en veroordeeld tot tien jaar dwangarbeid in Afrika. Na vier jaar kan hij ontsnappen. Terug in Frankrijk verneemt hij dat zijn ouwe vlam Violette (Darel) op punt staat te trouwen met zijn broer Nico (Guillo) die werkt voor de baas van conservenfabriek. Manu besluit zijn geluk te beproeven in Afrikaanse diamantmijn. Na twee jaar hard labeur vindt hij twee enorme diamanten. Met de opbrengst er-van koopt hij nieuwe boot, de Violette II, en vaart ermee naar Saint-Jean-de-Luz waar niemand echt onder de indruk is van zijn terugkeer. Violette (Darel), die dacht dat haar geliefde Manu dood was, trouwde intussen met Nicolas (Guillo). Tweede deel tekent raak mentaliteits-verandering van vissers in de jaren 1960 en legt raak nadruk op antagonismen tussen de twee broers Manu en Nicolas.

Les moissons de l`oc[KA1]ean : Deuxi[KA2]eme Baptiste (4)

1998 | Drama, Avonturenfilm

Frankrijk 1998. Drama van François Luciani. Met o.a. Olivier Sitruk, Dominique Guillo, Florence Darel, Julie-Anne Roth en Roger Souza.

Violette (Darel) schenk het leven aan kindje dat zij Baptiste noemt, naar haar vader, nochtans de grote boosdoener, die na een hartaanval tetraplo[KA3]ide is. Een Manu (Sitruk)? Jawel, de vis wordt duur betaald, maar hij keert terug van Senegal met zevenduizend ton tonijn aan boord... Bijzonder theatrale epiloog, de eerste twee tamelijk interessante afleveringen onwaardig. De confrontatie tussen de twee broers Manu en Nicolas wordt tot het paroxisme gedreven. Wat positief overblijft zijn de mooie beelden, het spel van de acteurs en de degelijke regie.

Les filles du maître de chai

1997 | Familiefilm, Romantiek, Historische film

Frankrijk/België 1997. Familiefilm van François Luciani. Met o.a. Sophie De la Roche Foucauld, Olivia Bonamy, Frédéric Deban, Henri Marteau en Jacques Spiesser.

We zijn in de jaren 1920 in de M[KA1]edoc-streek. Als kind reeds hebben Jean Burton (Deban), zoon van de kasteelheer van Saint-Esp[KA1]erit, en Maddy Vernay (De la Roche Foucauld), dochter van de wijnhuismeester, elkaar eeuwige trouw gezworen. Nadat Maddy`s vader L[KA1]eon (Marteau) zijn dochter met Jean betrapt heeft in de schuur wordt de jongen naar Engeland gezonden. Zes jaar later keert hij terug. Hij valt voor de charme van Maddy`s zuster Juliette (Bonamy), maar liever dan Maddy te verraden emigreert hij naar Australië. Maddy blijft bij haar familie en wil in de voetsporen volgen van haar vader. Dan blijkt Juliette zwanger te zijn van Jean en Léon jaagt haar het huis uit. De kroniek van de families Burton en Vernay van 1923 tot 1949, ingedeeld in drie episodes. Na de jaren 1920 in deel een, komen we in deel twee terecht in 1931 op het ogenblik dat Jean terugkeert met vrouw en kind, terwijl deel drie de oorlog en de naweeën ervan brengt. Een boeiend verhaal dat een gedetailleerd beeld schetst van de evolutie van de wijnstreek in deze belangrijke dertig jaar. De acteurs leven zich goed in hun personages in, maar het scenario van Carlos Saboga en Jacqueline Cauët, naar een verhaal van Cauët, is niet vrij te pleiten van langdradigheden. Achter de camera werd plaatsgenomen door André Néaud. Oorspronkelijk uitgezonden in drie delen. Stereo.

L'ami de mon fils

1997 | Romantiek

Zwitserland/Frankrijk 1997. Romantiek van Marion Serraut. Met o.a. Mireille Darc, Alain Doutey, Robert Plagnol, Grégori Baquet en Nathalie Nerval.

Louise (Darc) is weduwe en woont alleen met haar zoon Martin (Baquet). Ze is lerares letterkunde in het lyceum. Tijdens een etentje met familie maakt ze kennis met Stanislas (Plagnol), een vriend van haar zoon. Deze heeft onlangs met zijn moeder de voormalige Soviet Unie verlaten en volgt nu in Frankrijk een opleiding in plastische kunsten. Louise voelt zich wel aangetrokken tot deze jonge en knappe kunstenaar die dan ook weinig moeite heeft om haar te verleiden. In zijn armen voelt ze zich herleven, maar zal hun liefde de tegenwerking van de omgeving kunnen weerstaan? Een erg kunstmatig romantisch drama over de verhouding tussen een jonge man en een vrouw van middelbare leeftijd, een gegeven stukken beter uitgewerkt werd in WHITE PALACE. Je kan geen ogenblik geloven in de romance tussen Darc en Plagnol. Sylvie Bailly, Catherine Borgella en Jean-Luc Seigle overgoten hun scenario bovendien nog met een sausje goedkope sentimentaliteit. Enkel geschikt voor overjaarse bakvisjes. Fotografie van Claude Egger. Stereo.

Les sœurs Soleil

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Jeannot Szwarc. Met o.a. Marie-Anne Chazel, Thierry Lhermitte, Clémentine Célarié, Léonore Confino en Didier Benureau.

Na tien jaar wil popzangeres Gloria Soleil (C[KA1]elari[KA1]e) haar come-back in Parijs maken. Haar platenbaas denkt er anders over en zegt het contract op. Zo komt Gloria terecht bij een tweederangs producent. Ze vindt onderdak bij een saai en zuinig levend stel, B[KA1]en[KA1]edicte (Chazel) en Brice d`Hachicourt (Lhermitte), nadat zij hun tiener-dochter had ontmoet, die via een radio-uitzending op de set aanwezig mocht zijn toen er een videoclip voor Gloria werd gedraaid. Bénédicte probeert een soort opera voor het plaatselijke kerkkoor te enscèneren. Het komische vuurwerk zou moeten komen uit de confrontatie tussen deze twee totaal tegenover gestelde belevingswerelden, maar wat de kijker krijgt, is een reeks losse flodders die nergens een spoor achterlaat. Om het te gek te maken, wordt er nog een luide Australische hardrock-groep bij gehaald, compleet met een aboriginal, een travestiet, een bushman en een kangoeroe. Dwaze en domme boulevardklucht geschreven door Chazel en Michel Delgado. Het camerawerk is van Fabio Conversi. Szwarc had veel beter in Amerika kunnen blijven, waar men hem nog een kunstje of wat zou hebben kunnen leren en wat meer discipline kunnen opleggen. Dolby Stereo.

Les filles du maître de chai

1996 | Romantiek, Drama, Familiefilm

Frankrijk/België 1996. Romantiek van François Luciani. Met o.a. Sophie de La Rochefoucauld, Olivia Bonamy, Frederic Deban, Henri Marteau en Geneviève Mnich.

Driedelige Belgisch-Franse tv-film, gesitueerd in de wijngaarden rond Bordeaux. De amoureuze en lichtjes avontuurlijke lotgevallen van Jean (Deban), zoon van kasteelheer, en Maddy (de La Rochefoucauld), dochter van wijnhuismeester, tussen 1929 en 1949. Gescheiden door maatschappelijke en sociale barrières, slachtoffers van W.O.II, maar herenigd door hun passie voor wijngaarden, zullen Maddy en Jean erin slagen hun liefde te doen triomferen. Scenario van Carlos Saboga en Jacqueline Cauët legt, naast de vertrouwde melodramatische elementen, de nadruk op wijncultuur en moeilijkheden van vrouwen om evenveel rechten als mannen op te eisen. Verzorgde miniserie.

Les Cordiers, juge et flic : Comité d'accueil

1996 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1996. Drama van Marion Sarraut. Met o.a. Pierre Mondy, Bruno Madinier, Charlotte Valandrey, Alain Doutey en Borris Terral.

Onderzoeksrechter Bruno Cordier (Madinier) vertrouwt zijn vader (Mondy) de zaak toe van een netwerk van clandestiene arbeiders uit het voormalige Oostblok. Hij ontdekt al vlug dat een van de misdadigers, die dood werd aangetroffen, een ex- medewerker was van de politie, afgedankt om disciplinaire redenen. Myriam Cordier (Valandrey) ziet hier een uitstekende reportage in zitten, maar wordt betrapt door Vozzek (Brucher), een van de bendeleiders, bij het nemen van foto's. Ze wordt uit de nood geholpen door een jonge Roemeense schilder, die echter weigert haar te helpen bij haar artikel. De volgende ochtend ontdekt de politie drugs in haar auto en ze wordt gearresteerd. Er is weer heibel bij de familie Cordier. Genoeg om een aflevering van de reeks te vullen met soms spannende, soms plezierige plotwendingen. Toch komt het scenario van Claude Girard, Claude-Michel Rome en Alain Robillard niet boven de middelmaat. Vlot gemaakt seriewerk om een avondje commercièle tv mee te vullen. Fotografie van Roland Bernard. Stereo.

Les Cordier, juge et flic : Comité d'accueil

1996 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1996. Drama van Marion Sarraut. Met o.a. Pierre Mondy, Bruno Madinier, Charlotte Valandrey, Alain Doutey en Boris Terral.

Bij overval op politiewagen maakt gangsterbende materiaal voor aanmaak van valse identiteitskaarten buit. Een bendelid wordt dood aangetroffen en commissaris Cordier (Mondy) achterhaalt dat het om een ex-flik gaat die om disciplinaire redenen werd weggestuurd. Dochter-journaliste Myriam Cordier (Valandrey) stelt intussen onderzoek in naar netwerk dat illegale arbeiders uit Oost-Europa tewerkstelt. Zij wordt betrapt tijdens het fotograferen van clandestien atelier maar kan ontsnappen met de hulp van jonge Roemeense schilder Dorian (Terral) die de familie Cordier op het spoor zal zetten van het netwerk. Scenario van Claude Girard bevat aardig wat onwaarschijnlijkheden en de ontknoping wordt te snel duidelijk. Sterk spel, vleugjes humor, o.m. in de dialogen van Claude-Michel Rome en Alain Robillard. Het thema van clandestiene immigratie is intussen ook alles behalve baanbrekend.

Les Bidochon

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Serge Korber. Met o.a. Anémone, Jean-François Stévenin, Annie Girardot, Daniel Gélin en Catherine Lachens.

Robert (St[KA1]evenin) en Raymonde Bidochon (Anémone) hebben elkaar leren kennen via een huwelijksbureau. Madame zorgt voor het huishouden, doet de boodschappen, maakt het eten klaar, strijkt de was, enz. Ze is diep gefrustreerd over haar bestaan als ze de balans opmaakt; ze heeft zelfs geen kinderen en haar man is een vormeloze dikkerd, die ongêneerd winden laat. Waarom heeft het lot van haar een kleinburgerlijke trut gemaakt, terwijl zij een prinses zou moeten zijn? Haar man Robert is niet geïnteresseerd in haar bespiegelingen. Hij bespreekt liever de bouwplannen van het huisje op het land, waarin hij zich zou willen terugtrekken, met een aannemer, als hij maar de juiste weg zou vinden om de sociale dienst hem een uitkering te laten sturen; hij zou subiet de flat verlaten. Als zijn liefhebbende vrouwtje voorstelt om een fortuin te vergaren door deel te nemen aan het tv-spel Les Grands Bonheurs, veegt hij haar suggestie onmiddellijk van de tafel. Deze film is het bewijs, dat een satirische wekelijkse, veelgelezen strip met de beste acteurs nog geen goede film hoeft op te leveren. Christian Binet, Jean- Jacques Tarbes en Christian Watton bewerkten het cynische stripverhaal van Binet tot een oppervlakkige dramatische komedie met ellenlange dialogen die helemaal tot niets leiden. Het paar hoogtepunten, dat de film telt zijn dan nog vooral aan de acteurs te danken. Jean-Jacques Tarbes stond ook nog achter de camera. Dolby Stereo.

Maigret : Les vacances de Maigret

1995 | Misdaad

Frankrijk/België 1995. Misdaad van Pierre Joassin. Met o.a. Bruno Cremer, Anne Bellec, Alain Doutey, Catherine Aymerie en Vincent Grasse.

Commissaris Maigret (Cremer) en zijn vrouw Louise (Bellec) brengen een paar dagen vakantie door in de Belgische Ardennen. Helaas moet madame Maigret worden opgenomen in het ziekenhuis met een acute blindedarmontsteking. Dezelfde avond vindt Maigret in zijn jaszak een briefje van de dokter om het geval van de gewonde vrouw, die naast zijn echtgenote ligt, nader te bekijken. Het is Liliane Godreau (Divito), het schoonzusje van de chirurg, dokter Delaunay (Doutey) die Louise Maigret opereerde. Ze is het slachtoffer van een bizar verkeersongeval. Ze is in coma geraakt en ze bezwijkt de volgende morgen aan haar verwondingen. Bij een kleine enqu[KA4]ete in het ziekenhuis stuit hij op een muur van stilte. Kort daarop wordt er een klein meisje gewurgd. Stof genoeg (uiteraard) voor Maigret om de zaak grondig uit te spitten en tot enkele onthutsende conclusies te komen. Gebaseerd op de gelijknamige roman van Georges Simenon, die in 1948 uitgegeven werd en tot [KA1]e[KA1]en van zijn best verkochte boeken hoort. Het oorspronkelijke verhaal is gesitueerd in het Franse Sables d`Olonne aan de Atlantische Oceaan. Het contract voor deze co- productie bepaalde dat deze `Belgische` Maigret ook in Belgi[KA3]e moest worden gesitueerd. Regisseur Joassin verkoos de Ardennen boven de Noordzeekust, omdat... men er Frans spreekt. Cremer zet een menselijke Maigret neer (wat zelden het geval is) en het is leuk hem geconfronteerd te zien met de rondborstige Gentse acteur Coutteure als de Belgische commissaris Mansuy, een minzaam man die graag zijn relaties met de plaatselijke notabelen goed houdt.

Les vacances de Maigret

1995 | Thriller

Frankrijk 1995. Thriller van Pierre Joassin. Met o.a. Ronny Coutteure, Anne Bellec, Bruno Cremer en Alain Doutey.

Commissaris Maigret (Cremer) en zijn vrouw Louise (Bellec) brengen een paar dagen vakantie door in de Belgische Ardennen. Helaas moet madame Maigret worden opgenomen in het ziekenhuis met een acute blindedarmontsteking. Dezelfde avond vindt Maigret in zijn jaszak een briefje van de dokter om het geval van de gewonde vrouw, die naast zijn echtgenote ligt, nader te bekijken. Het is Liliane Godreau (Divito), het schoonzusje van de chirurg, dokter Delaunay (Doutey) die Louise Maigret opereerde. Ze is het slachtoffer van een bizar verkeersongeval. Ze is in coma geraakt en ze bezwijkt de volgende morgen aan haar verwondingen. Bij een kleine enqu[KA4]ete in het ziekenhuis stuit hij op een muur van stilte. Kort daarop wordt er een klein meisje gewurgd. Stof genoeg (uiteraard) voor Maigret om de zaak grondig uit te spitten en tot enkele onthutsende conclusies te komen. Gebaseerd op de gelijknamige roman van Georges Simenon, die in 1948 uitgegeven werd en tot [KA1]e[KA1]en van zijn best verkochte boeken hoort. Het oorspronkelijke verhaal is gesitueerd in het Franse Sables d`Olonne aan de Atlantische Oceaan. Het contract voor deze co- productie bepaalde dat deze `Belgische` Maigret ook in Belgi[KA3]e moest worden gesitueerd. Regisseur Joassin verkoos de Ardennen boven de Noordzeekust, omdat... men er Frans spreekt. Cremer zet een menselijke Maigret neer (wat zelden het geval is) en het is leuk hem geconfronteerd te zien met de rondborstige Gentse acteur Coutteure als de Belgische commissaris Mansuy, een minzaam man die graag zijn relaties met de plaatselijke notabelen goed houdt.

Fiesta

1995 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 1995. Oorlogsfilm van Pierre Boutron. Met o.a. Jean-Louis Trintignant, Marc Lavoine, Laurent Terzieff, Dayle Haddon en Jean-Philippe Écoffey.

Oktober 1936. De Spaanse burgeroorlog. Rafael (Colin), de zoon van een aristrocraat studeert in Frankrijk. Hij is nauwelijks 17 jaar. Zijn vader laat hem van het internaat halen om dienst te doen aan de zijde van Franco, zodat hij een man kan worden. Hij vraagt aan kolonel Massagual (Trintignant) die hij kent, zijn zoon op te nemen in diens garnizoen. De titel slaat op de executie voor het vuurpeleton, die volgens de kolonel een feest moet zijn...

Belle époque

1995 | Drama

Frankrijk/Hongarije/Spanje/Duitsland/Verenigd Koninkrijk/Italië/België/Canada 1995. Drama van Gavin Millar. Met o.a. André Dussollier, Kristin Scott Thomas, Benno Fürmann, Isabelle Carré en Yves Jacques.

Parijs rond 1900. Uitvinder/zakenman Dussollier redt, op de trein, Scott-Thomas die door haar geesteszieke man met de dood bedreigd wordt. Hij wordt op haar verliefd maar zij weigert haar zieke man te verlaten. Fürmann, een anarchist, krijgt de opdracht Dussollier te vermoorden. Zijn aanslag mislukt echter en Dussollier vraagt de jongeman voor hem te werken. Enkele maanden later stelt Dussollier zijn nieuwe uitvinding voor: een roltrap, ontworpen door Fürmann, naar een idee van hemzelf. Deze laatste ontmoet Carré, het nichtje van een kunsthandelaar. Nadat hij haar zijn liefde bekend heeft verdwijnt het meisje. De echtgenoot van Scott-Thomas sterft in het hospitaal in een brand die hijzelf veroorzaakt heeft. De weduwe wil echter niet onmiddellijk een nieuwe relatie beginnen. Fürmann verneemt dat de aandeelhouders Dussollier uit de zaak willen zetten en hij raadt hem aan naar Oostende te gaan voor een conferentie. Hier ontmoet hij Carré en vraagt haar ten huwelijk. Ze accepteert. Hiermee drijft hij een wig tussen zichzelf en zowel Scott-Thomas als Fürmann. Romantische avonturen in de hogere klasse begin twintigste eeuw. De tijdssfeer werd uitstekend gerecreëerd en de overvloedige cast werd met zorg geselecteerd. Een 'Euro-pudding' van grote klasse gemaakt naar een nooit verwezenlijkt scenario dat François Truffaut begin jaren 1980, kort voor zijn dood, schreef samen met Jean Gruault. De verbindende teksten worden gesproken door Jeanne Moreau. Prachtige fotografie van William Lubtchansky. Uitgezonden in drie delen. Formaat 16/9. Stereo.

La rose noire

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Jean Sagols. Met o.a. Elisa Servier, Gérard Klein, Alain Doutey, Rémy Roubakha en Gérard Lebrun.

Lily Lagarde (Servier) heeft zich diep in de schulden gestoken om de zwarte roos, geteeld door haar inmiddels overleden vader, te perfectioneren. Nu wordt ze belaagd door schuldeisers en door haar notaris die haar ertoe wil aanzetten de roos te verkopen. Paul (Doutey), een bankier van twijfelachtig allooi, tracht haar ook te overtuigen om het kleinood van de hand te doen. Dan maakt Lily kennis met Arthur (Klein), een geniale computertechnicus. Zwak melodrama met veel dialogen en weinig actie. De geforceerde verhaaltrant roept slechts een emotie op: verveling. Het amper gestructureerde scenario werd geschreven door Jean-Bernard Pouy, Christian Biegalski, Claire Alexandrakis en Jean-Jacques Gaffie, gebaseerd op een verhaal van Jean-Michel Nakache. Achter de camera nam Yves Dahan plaats.

Cour d'assises

1992 | Thriller

Frankrijk 1992. Thriller van Jean-Charles Tacchella. Met o.a. Xavier Deluc, Catherine Frot, Anouk Ferjac, Alain Doutey en Sophier Carle.

De 25-jarige Petit Louis (Deluc) houdt van zon, vrijheid en vrouwen - van alle vrouwen: van de jonge hoer Frot tot de oudere, eenzame weduwe Ferjac. Hij overtreedt alle wetten, zowel die van de maatschappij als die van de onderwereld, maar dat laatste komt hem duur te staan, want hij wordt slachtoffer van een wraakactie. Naar de in 1941 gepubliceerde psychologische thriller van Georges Simenon. De gelauwerde Franse regisseur Tacchella weet het bekende Simenon-sfeertje van prostituées en schofterige types vrij goed in beeld te brengen.

Orages d'été, avis de tempête

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van Jean Sagols. Met o.a. Annie Cordy, Marc Duret, Claire Nebout, Gérard Klein en Elisa Servier.

Een vervolg op ORAGES D`ETE, waarin paarden een nog grotere rol spelen. De regisseur heeft verder de oude ingredi[KA3]enten opnieuw gebruikt. Vergeleken met die eerste serie is er dan ook niets veranderd, behalve dat hij nog veel langdradiger is en hi speelt nog altijd in en rond de Commanderij. Een familiesage in talloze voorspelbare afleveringen en met stereotiepe personages, waaronder oude bekenden (Patachou!) en Cordy die zich, zoals gewoonlijk, erg aanstelt. Maar het publiek vraagt er om want anders zou er nooit een vervolg op deze imitatie van de Amerikaanse series (die uit nog veel meer afleveringen bestaan) zijn gekomen. Maar daarbij wordt vergeten dat, hoe middelmatig het scenario ook moge zijn, de Amerikaanse tv-regisseurs over een onfeilbare techniek beschikken, die hier ontbreekt. Mooie beelden maar niettemin

Marie Pervenche: Le ressort diabolique

1991 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1991. Komedie van Serge Korber. Met o.a. Danièle Evenou, Alain Doutey, Christian Alers, Patrick Guillemin en Yann Colette.

Twee nogal onhandige moordenaars (van de operette) lopen een bekeuring op en schieten per ongeluk de veer van een revolver af op de agente: een lastig bewijsstuk! Zij volgen haar tot bij haar huis en sluiten haar op, maar ze ook weer niet al te slim, etc. Zoals altijd in de serie Marie Pervenche gaat het om een komische film en als het dan al geen filmtechnische topprestatie is, is het in ieder geval wel een stukje pretentieloos amusement.

Marie Pervenche: La planche étroite

1991 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1991. Misdaad van Jean Sagals. Met o.a. Danièle Evenou, Alain Doutey, Christian Alers, Gérard Klein en Jacques Dufilho.

Een zoveelste avontuur van de politieagente Marie Pervenche, die de auto van een schrijver, waarin zich het unieke exemplaar van het manuscript van zijn nieuwe boek bevindt, laat wegslepen. Helaas wordt de auto verdonkeremaand door een bende oplichters. Dankt veel aan de uitdagende bekoorlijkheid van Evenou in de hoofdrol, want de intriges worden steeds moeizamer. En wie is er wel eens een auteur tegengekomen die geen kopie heeft van zijn nieuwe, nog niet gepubliceerde manuscript?

Marie Pervenche: Faussaires et fossoyeurs

1990 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1990. Misdaad van Jean Sagols. Met o.a. Danièle Evenou, Christian Alers, Alain Doutey, Roger Carel en Jacques Richard.

Marie Pervenche (Evenou) gaat opnieuw op onderzoek uit, waarbij ze eerst de strijd aanbindt met commissaris Lavedant (Alers) alvorens met hem samen te werken om elkaars zaken op te lossen (bij de een gaat het om een flessentrekker, bij de ander om een gestorven vervalser). Deze film moet niet serieus genomen worden: de ironie is namelijk overal aanwezig. Een geestige en vermakelijke prent, die op routinematige wijze geregisseerd werd.

Le nabab ventouse

1990 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1990. Misdaad van Claude Boissol. Met o.a. Danièle Evenou, Christian Alers, Alain Doutey, Gérard Hernandez en Patrick Guillemin.

Een machtig wapensmokkelaar wordt verliefd op Pervenche (Evenou), terwijl commissaris Lavedant (Alers) hem achtervolgt in de hoop een aanklacht tegen hem te kunnen indienen. Een nieuwe, vrij komische versie van deze politieserie. Zonder pretenties, maar welkom temidden van het goedkope geweld, waarmee de kijker via televisie- en bioscoopscherm toch al wordt overstelpt. Met het enthousiasme en de bittere charme van Evenou.

Le figuier et l'olivier

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Jean Sagols. Met o.a. Alain Doutey en Marie-Noële Eusebe.

Brahim gaat zijn oudste dochter trouwen, maar de betreffende groep van immigranten krijgt met racisme te maken, vandaar de symbolische titel, die vrij gemakkelijk te doorzien is. Inspecteur Cantera (Doutey) moet op onderzoek uit. Een korte, mislukte misdaadfilm met een 'gemaakt', weinig verrassend plot, en bovendien mist de prutser die dit filmde persoonlijkheid.

Le Phénix

1990 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1990. Misdaad van Jean Sagnols. Met o.a. Alain Doutey en Marie-Noëlle Eusebe.

Een moeder van twee kinderen besluit Tunesië te verlaten, omdat zij heimwee naar haar geboorteland heeft. Daarentegen zijn haar kinderen dol op Tunesië, en treffen maatregelen om voor haar een 'man' te vinden, zodat zij daar verliefd op wordt en besluit te blijven. Een rare keuze! Een niet onaardige, wat zoete politiefilm, en meer een komedie dan een drama. Een gelijkvormige regie. Maakt deel uit van de serie Cantara.

La folle journée du général Despeck

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Claude Boissol. Met o.a. Danièle Evenou, Alain Doutey, Christian Alers, Claude Nicot en Patrick Guillemin.

Marie (Evenou) laat de auto wegslepen van een technocraat die voor een conferentie over nucleaire ontwapening naar Parijs is gekomen. Helaas was die auto gehuurd door een van zijn relaties en gebruikte hij hem om discreet zijn vriendinnetje op te zoeken. Wanneer ook de vrouw van de man in de stad aankomt, probeert Marie haar blunder te herstellen... Als de film al iets weg heeft van een politiefilm, dan komt dat doordat de heldin de parkeerwachtster is uit de serie Marie pervenche. In werkelijkheid heeft het geheel meer van een klucht. Zonder enige persoonlijke inbreng in elkaar geflanst door deze o zo produktieve regisseur, maar toch redelijk grappig dankzij het acteerwerk en de droge humor van de scenario/dialogenschrijvers Charles en Eric Watton.

L'étoile filante

1990 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1990. Misdaad van Claude Boissol. Met o.a. Danièle Evenou, Alain Doutey, Christian Alers, Claude Nicot en Jean Vigny.

Een nieuw avontuur van Pervenche die de prima ballerina van het Moskouse ballet, op toernee in Parijs, helpt bij haar keuze voor de vrijheid. Zij verdwijnt in een uniform. Pervenche ontketent aldus een diplomatiek schandaal. Een nogal uitgekauwd gegeven als uitganspunt maar amusante, komische variaties en het lichtelijk zure temperament van Evenou in een voor dit soort televisieregisseurs gebruikelijke, weinig opvallende regie.

L'amnésique est bon enfant

1990 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1990. Komedie van Claude Boissol. Met o.a. Danièle Evenou, Alain Doutey, Christian Alers, Patrick Guillemin en Claude Mann.

Op kerstavond treft Marie Pervenche Evenou) iemand aan die aan geheugenverlies lijdt en in een auto is achtergelaten. Zij doet wat haar goede hart haar ingeeft en neemt hem mee naar huis. Dan verschijnt plotseling commissaris Lavedant (Alers). Klassieker kan het al haast niet, wat het scenario betreft. Toch niet gek en bovendien met de uitdagende schoonheid van Evenou.

Florence ou la vie de Château: Les énarques aux champs

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Serge Korber. Met o.a. Annie Girardot, Jean-Luc Bideau, Patrick Préjean, Alain Doutey en Michel Pilorge.

De op een na laatste en slechtste aflevering van de serie [KL]Florence ou la vie de Ch[KA4]ateau[KLE]. Twee oudleerlingen van de [KA1]Ecole Nationale d`Administration (Doutey en Pilorge) krijgen met allerlei tegenslagen te maken in een typisch Frans dorpje. Een rommelig scenario, goedkope, afgezaagde grappen en dialogen. Nog erger dan verwacht. De betreffende twee acteurs slaan een slecht figuur, terwijl Girardot, Bideau en Préjean er nog wel iets van bakken. Het houdt niet over. Veels te

Florence ou la vie de Château : Roman-photo

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Serge Korber. Met o.a. Annie Girardot, Jean-Pierre Darras, Ginette Garcin, Jean-Yves Gautier en Giulia Salvatori.

Een ploeg die de opdracht heeft een 'fotoroman' te maken, bezoekt onverwachts het kasteel uit de titel. Het gaat om een aantal beklagenswaardige figuren. Variaties op het genre, en hoewel er soms sprake van humor is, geldt hetzelfde voor de cliché's. Dankt veel aan de bruisende Girardot, in een stereotiepe maar vooral grappige rol.

Duplex

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Michel Lang. Met o.a. Alain Doutey, Elisa Servier, Yves Jacques, Laure Sabardin en Fernand Guiot.

Uit onwetendheid (een eigenschap die de rest van de film de boventoon blijft voeren) neemt een jonge archeologe een precolombiaans beeld met een hoogte van twee meter veertig mee naar Frankrijk, waar ze met een tv-reporter in de gevangenis terecht komt. Het duo wordt verbannen en zij laat, onbetrouwbaar als ze is, het beeld onderbrengen boven het appartement van de genoemde journalist, die het dan weer tegenkomt omdat het een ton weegt en door zijn plafond zakt! Uiteindelijk leidt hun onbeholpenheid ertoe dat ze de regering destabiliseren en tevens de kijkcijfers van het station waar de journalist voor werkt omhoog jagen. Christian Watton en Annick Lepage schreven het originele en onderhoudende scenario waaraan de slappe regie van een Lange die niet Fritz heet en die alle beschikbare clichés gebruikt heeft alleen maar afbreuk doet. Gelukkig wordt er wel aardig geacteerd.

Dames galantes

1990 | Komedie, Erotiek

Frankrijk/Canada/Italië 1990. Komedie van Jean-Charles Tacchella. Met o.a. Richard Bohringer, Isabella Rossellini, Mariane Basler, Laura Betti en Marie-Christine Barrault.

Het betreft hier geen bewerking van het beroemde, nogal pikante en lasterlijke werk van Brant[KA4]ome (circa 1540-1614), maar een vrij geromantiseerde reconstructie van de tweede helft van diens leven. De naam van Tachella, die eveneens meeschreef aan het scenario, was hiervoor een garantie. Zijn film, die snel losbandig is, vervalt namelijk nooit tot pornografie, maar geeft daarentegen een beeld van de geraffineerde genotzucht van de personages. Voor de decors tekende Georges Levy en voor het camerawerk Dominique Le Rigoleur. De vertelling verloopt soepel. Er wordt opvallend eendrachtig geacteerd, ondanks het feit dat de film een coproduktie van drie landen is.

Cantara: Le faucon noir

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Jean Sagols. Met o.a. Alain Doutey en Marie-Noëlle Eusèbe.

Eén van de zes films uit de serie Cantara, die met weinig geld gemaakt werd. Hier worden de verrichtingen beschreven van een bende die gespecialiseerd is in de diefstal van audiovisuele apparatuur. De vertelling is routinematig en lijkt meer op een avonturenroman dan op een thriller. Onderhoudend en pretentieloos.

Tous en boîte!

1989 |

Frankrijk 1989. Charles Nemes. Met o.a. Jean-Pierre Sentier, Alain Doutey, Gaëlle Legrand en Serge Marquand.

Een opeenvolging van nachtclub-attracties, waarin gepoogd is met een vaag, zogenaamd plot enig onderling verband aan te brengen. Wat betreft de satire op de rare vogels die dit soort gelegenheden bezoeken, die is flauw en bot, terwijl het er allemaal te dik bovenop ligt. Wat betreft de regisseur, hij komt van het 'kleinkunsttheater' en dat is te merken aan de platvloerse regie. Het is echter wel een goede ingeving geweest Sentier de eigenaar van genoemde club te laten spelen.

Orages d'été

1989 | Drama

Frankrijk 1989. Drama van Jean Sagols. Met o.a. Annie Girardot, Marc Duret, Claire Nebout, Gérard Klein en Elisa Servier.

Een vrouw van een jaar of vijftig keert het leven, dat ze tot dan toe heeft geleid in een circus, de rug toe en gaat terug naar La Commanderie, de boerderij uit haar jeugd. Deze is verwilderd, en haar drie volwassen kinderen begroeten haar zonder veel enthousiasme. Gaat zij weg of slaagt zij erin hen voor zich te winnen? Aldus het plot van deze zoals gewoonlijk wat onevenwichtige televisiefilm, die langdradig is en holle of nietszeggende scènes bevat. De sfeer en de observaties vertonen wel enige kwaliteit, evenals het spel.

Boomerang

1989 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1989. Misdaad van Serge Korber. Met o.a. Danièle Evenou, Alain Doutey, Clément Michu, Henri Garcin en Christian Alers.

Een avontuur van Marie Pervenche die in een clochard een voormalige prominente Parijse advocaat herkent. Ze bezorgt hem nieuwe levenslust en plezier in zijn werk door hem het op te laten nemen tegen een schurk.

Marie pervenche : La bulle

1987 | Komedie

Frankrijk 1987. Komedie van Jean Sagols. Met o.a. Danièle Evenou, Alain Doutey, Christian Alers, Patrick Guillemin en Rebecca Pauly.

Een Catalaanse terrorist ontsnapt aan de politie. Hij gijzelt onze parkeerwachtster: heel origineel! Ze belanden per ongeluk in een recreatiecentrum in de Parijse regio, waar net een internationale conferentie over de strijd tegen het terrorisme gaande is: een op zijn zachtst gezegd gênante situatie. De afgezaagde regie is niet van het niveau van de scherpe dialogen en het spel van de acteurs.

Le buvard à l'envers

1987 | Misdaad

Frankrijk 1987. Misdaad van Pierre Boutron. Met o.a. Wojtek Pszoniak, François Perrot, Pascale Petit en Alain Doutey.

Het is de laatste dag van de opnamen voor de film 'La femme sans ombre', en het blijkt tevens de laatste dag van het leven van de ster Irène. Een politieman probeert de zaak op te lossen.

Nuit d'ivresse

1986 | Komedie

Frankrijk 1986. Komedie van Bernard Nauer. Met o.a. Josiane Balasko, France Roche, Dadzy, Jean-Claude Dauphin en Jacques Delaporte.

De eerste lange speelfilm van Bernard Nauer naar een toneelstuk. Loodzwaar en vreselijk saai. De filmmaker, wiens vorige (korte) speelfilm DIALOGUE DE SOURDS wel sprankelend was, is hier minder verantwoordelijk voor dan de beide hoofdrolspelers. Wat te denken van een avondje dronken worden ('nuit d'ivresse') zonder een druppel alcohol?

Maestro

1986 | Komedie, Sciencefiction

Frankrijk 1986. Komedie van Serge Korber. Met o.a. Alain Doutey, Sophie Barjac, Claude Villers, Joëlle Guillaud en Jean Gaven.

Een beroemde dirigent wordt ontvoerd door een groep die naar regionale autonomie streeft, na een concert voor de vrede te hebben gegeven, tegelijk met een al even energieke als onhandige celliste. Ze beleven allerlei avonturen, terwijl de politie en de geheime dienst op een dwaalspoor worden gebracht. Het eindigt allemaal in 2027, wanneer de dirigent de Nobelprijs voor de Vrede krijgt. Na heel wat jaren in de `porno`-hel te hebben verkeerd, komt deze cineast (op het tv-scherm) terug bij zijn eerste liefde: de lichte komedie, vol grappen en bedekte toespelingen. Zijn celliste (Barjac) heet bijvoorbeeld Selavy. Niet steeds even gelijkmatig van kwaliteit, maar leuk.

L'enfant de colère

1986 | Oorlogsfilm

Frankrijk 1986. Oorlogsfilm van Jean Sagols. Met o.a. Rebecca Pauly, Thierry Vachon, Stéphane Aznar, Michel Galabru en Jean-Pierre Darras.

Een kroniek die aan het einde van de oorlog, in 1944, speelt in een afgelegen landhuis midden in de wijngaarden waar de familie Peyrac noodgedwongen boven op elkaar gepropt met een heleboel vluchtelingen woont. Het verhaal concentreert zich vooral op de moeizame verhouding tussen een adolescent en zijn moeder. Met weinig middelen is de sfeer van destijd goed weergegeven en hetzelfde geldt voor de indruk die de kijker krijgt van de verstikkende hitte alsmede de laatste oprispingen van de oorlog. Een nauwkeurige schets van tegelijk gecompliceerde en ontroerende personages. Goede, speciaal voor de film gemaakte, muziek.

Fred Connection

1986 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1986. Misdaad van Serge Korber. Met o.a. Alain Doutey, Sophie Barjac, Jacqueline Doyen, Claude Villers en Jean Barney.

Mercier (Doutey) is een man van veertig jaar en in het leven geslaagd. Er wordt zelfs over hem gepraat als toekomstig minister. Helaas wordt tijdens een sjieke receptie bij hem thuis, met allerlei hoge gasten, een lijk gevonden, dat is verstopt in een kist. Dit tast `enigszins` zijn reputatie aan. Een tv-film die meer naar de komedie neigt - er is zelfs sprake van zwarte humor - dan naar het drama, vooral door toedoen van de logge politiecommissaris (Villers), die overigens Brouillard (mist) heet. Onschuldig maar leuk.

L' Eté de nos quinze ans

1982 | Romantiek

Frankrijk 1982. Romantiek van Marcel Jullian. Met o.a. Michel Sardou, Cyrielle Claire, Elisa Servier, Marléne Sveinbjornsson en Alexandre Sterling.

Ze trouwen en erven milioenen; dit idee komt van Marcel Dassault die helaas ook de producent is. Het is geen romance meer maar een luimig toneelstukje waarin iedereen rijk en elegant is, een villa met zwembad heeft en zijn verjaardag viert met prachtig vuurwerk dat Napoleon III zou imponeren. Onverteerbare zoetigheid.

Jamais avant le mariage

1982 | Komedie

Frankrijk 1982. Komedie van Daniel Ceccaldi. Met o.a. Jean-Pierre Marielle, Mireille Darc, Régis Musset, Alain Rocca en Torun Johanson.

Een opeenvolging van misverstanden met een gelukkig eind in Bretagne. Deze waterval van onbeduidendheden is een productie van Marcel Dassault. Het draaiboek is armoedig en de verheerlijking van de burgerlijke waarden komt totaal niet overeen met de werkelijkheid. Scenario van Marcel Jullian. Camerawerk van Edmond Séchan.

Les Filles de Grenoble

1981 | Erotiek, Misdaad

Frankrijk 1981. Erotiek van Joël Le Moign. Met o.a. Zoé Chauveau, André Dussollier, Steeve Kalfa, Patrick Lafani en Serge Martina.

Bewerking van de roman van Paul Lefèvre rond een affaire die destijds de tongen danig in beweging bracht. Souteneurs hadden in de buurt van Moirans hun prostituées mishandeld. Voor Joël Le Moign een voorwendsel om een film vol corruptie, geweld, seks en sadisme te maken en voyeurs aan hun trekken te laten komen.

Deprisa, deprisa

1981 | Drama, Misdaad, Familiefilm

Spanje/Frankrijk 1981. Drama van Carlos Saura. Met o.a. José Antonio Valdelomar, José Maria Hernas Roldan, Jésus Arias Aranzeque, Berta Socuéllamos Arco en Maria del Mar.

Jonge kruimeldieven betrekken serveerster [KA1]Angela (Socu[KA1]ellamos Arco) bij hun bende en beramen hun eerste grote slag: een bankoverval die noodlottig mislukt, waardoor het meisje als enige overlevende achterblijft. Nu na Franco`s dood verdekte politiek-kritische referenties niet meer nodig zijn (en Geraldine Chaplin geen inspiratie is voor psychologische verkenningen), zijn Saura's films opeens veel minder interessant geworden. Dit portret van tragisch ontspoorde, maar in de kern goedwillende jongeren onderscheidt zich in niets van vele eerdere films. Niettemin mocht hij op het filmfestival van Berlijn de Gouden Beer in ontvangst nemen voor zijn inspanning. Het scenario is van Blanca Astiasu en regisseur naar diens verhaal. Het camerawerk is van Teodoro Escamilla. Stereo.

Croque la vie

1981 | Komedie

Frankrijk 1981. Komedie van Jean-Charles Tacchella. Met o.a. Carole Laure, Brigitte Fossey, Bernard Giraudeau, Alain Doutey en Jacques Serres.

Een man en twee meisjes hebben in het begin van de jaren 1970 een eigen bedrijfje als reclameschilders. Gedurende tien jaar gaan ze door een huwelijk en allerlei verhoudingen heen, met toenemende verburgerlijking en afstandneming van hun artistiek idealisme. Hun vriendschap houdt vooral stand door de herinnering aan hoe leuk ze het vroeger samen hadden. Tacchella's gebruikelijke werkwijze om rond de hoofdpersonen en de de bijfiguren de microkosmos gedetailleerd te tekenen, krijgt hier een ironische kleuring door het opnemen van toen in zwang zijnde trends, modegrillen en clichés over de maatschappij en menselijke relaties. Hij is daarbij vergeten om het trio dat in het middelpunt staat, interessant te maken. Fossey houdt zich talentvol staande, maar Laure en Giraudeau vullen hun tweedimensionale personages in met weinig genietbaar aanstellerig spel.

Deux lions au soleil

1980 | Komedie

Frankrijk 1980. Komedie van Claude Faraldo. Met o.a. Jean-Pierre Sentier, Jean-François Stévenin, Catherine Lachens, Martine Sarcey en Michel Robin.

Veertigers besluiten uit het arbeidsproces te stappen en met het door oplichting verkregen geld, een leven van nietsdoen in de zon te gaan leiden. Zowel door de naïviteit, waarmee de geplande coups de mist in gaan als door het gemak waarmee ze het beetje geld dat ze verwerven, weer cadeau doen, mislukt hun opzet steeds, zodat ze samen zelfmoord willen plegen. Na BOF en THEMROC nieuwe drop-outs in de visie van Faraldo waarbij de anarchistische vitaliteit van weleer plaats heeft gemaakt voor keus voor zelfmoord. Niettemin veel ironie en humor in ontspannen tempo, met warm en intens samenspel van de hoofdrollen.

Soupcon

1979 |

1979. Jean-Charles Tacchella. Met o.a. Rachel Jenevein, Alain Doutey, Marie Dubois en Jean Carmet.

Veertigers besluiten uit het arbeidsproces te stappen en met het door oplichting verkregen geld, een leven van nietsdoen in de zon te gaan leiden. Zowel door de naïviteit, waarmee de geplande coups de mist in gaan als door het gemak waarmee ze het beetje geld dat ze verwerven, weer cadeau doen, mislukt hun opzet steeds, zodat ze samen zelfmoord willen plegen. Na BOF en THEMROC nieuwe drop-outs in de visie van Faraldo waarbij de anarchistische vitaliteit van weleer plaats heeft gemaakt voor keus voor zelfmoord. Niettemin veel ironie en humor in ontspannen tempo, met warm en intens samenspel van de hoofdrollen.

Il y a longtemps que je t'aime

1979 | Komedie

Frankrijk 1979. Komedie van Jean-Charles Tacchella. Met o.a. Jean Carmet, Marie Dubois, Alain Doutey, Marie-Veronique Maurin en José Luccioni.

Na hun zilveren bruiloft besluiten echtelieden in goede verstandhouding uit elkaar te gaan om de gemiste vrijheid in te halen. Zij neemt een jonge filmliefhebber als minnaar, hij zoekt het avontuur in zijn werk en het gebrek aan een dak boven zijn hoofd veroorzaakt dat hij een beroep doet op de gastvrijheid van oude vrienden.Deze episodische komedie heeft treffende en ironische momenten zonder zich ooit erg ver van de intieme toon te verwijderen en een ideale rol van Carmet als aspirant- bohémien, maar wordt op den duur voorspelbaar. Het leukst zijn nog de geschokte reacties van de volwassen kinderen die conservatiever blijken dan hun ouders.

La carapate

1978 | Komedie, Avonturenfilm

Frankrijk 1978. Komedie van Gérard Oury. Met o.a. Pierre Richard, Victor Lanoux, Jean-Pierre Darras, Yvonne Gaudeau en Claire Richard.

Een cipier in Lyon in mei 1968 geeft een onschuldig ter dood veroordeelde de kans om te ontsnappen. De gevangene gijzelt zijn advocaat die door de media prompt als medeplichtig wordt afgeschilderd. Na veel avonturen onderweg bereiken ze Parijs waar de studenten-oproer in volle gang is. De advocaat slaagt erin om een gratieverzoek bij De Gaulle ingewilligd te krijgen. Om de klucht te situeren in de inmiddels mythologisch geworden mei- revoltes lijkt een kras idee, maar levert voor de film alleen een spectaculaire finale op. Voor het overige een episodische achtervolgingskomedie met nogal mechanische humor, waarbinnen Richard niet echt tot zijn recht komt. Amusante rol van Bussières als oude anarchist. Scenario van Oury en Danièle Thompson.

Mais où est donc passée la septième compagnie ?

1973 | Komedie, Oorlogsfilm

Italië/Frankrijk 1973. Komedie van Robert Lamoureux. Met o.a. Jean Lefebvre, Pierre Mondy, Aldo Maccione, Robert Lamoureux en Eric Colin.

In mei 1940 weten drie Fransen bij toeval te ontsnappen uit krijgsgevangenschap en trekken naar het zuiden om zich bij de andere troepen te voegen. Met meer geluk dan wijsheid of moed slagen ze erin een Panzer-tank te vernietigen, waarna ze in gevangenschap hun kwijtgeraakte compagnie hervinden. De rats- kuch-en-bonen-klucht hemelt heldendom tegen wil en dank op in een reeks revueachtige sketches. Ondanks (of door) de bedenkelijke strekking resulteerde het succes in twee vervolgen. Het scenario is van de regisseur zelf. Camerawerk van Marcel Grignon.

Les cousines

1969 | Erotiek

Frankrijk 1969. Erotiek van Louis Soulanes. Met o.a. Nicole Debonne, Daniele Argence, Solange Pradel, Jean Gemin en Alain Doutey.

Ouderwetse seksfilm, die eerder een stuk curiosa is dan een verdienstelijke artistieke prestatie. Drie meisje, waarvan een met een complex, leven zich uit met elkaar en hun vriendjes. Naar het boek The Perverse Women's Night van Fletcher D. Benson - ook al geen werk van literaire waarde.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Alain Doutey op televisie komt.

Reageer