Jean-François Balmer

1946 Acteur

Jean-François Balmer (1946) is acteur.
Er zijn 75 films gevonden.

La joie de vivre

2012 | Drama

Frankrijk 2012. Drama van Jean-Pierre Améris. Met o.a. Anaïs Demoustier, Swann Arlaud, Marianne Basler en Jean-François Balmer.

Verbeten optimist Émile Zola liet in 1883 zijn opgeruimde geest los op een verhaal over tienjarige wees Pauline en de gedeprimeerde familieleden - verwanten van haar wijlen vader - die haar onderdak verlenen. De telefilm La joie de vivre is de verfilming van Zola's gelijknamige sleutelnovelle met frisse actrice Demoustier in de hoofdrol als vleesgeworden levensvreugde te midden van lieden die misbruik maken van haar geërfde fortuin en geen oog hebben voor haar sluimerende eenzaamheid, met uitzondering van lieftallige neef Lazare (Arlaud). Kundige, literair getrouwe verfilming.

Mumu

2010 | Biografie, Drama

Frankrijk 2010. Biografie van Joël Séria. Met o.a. Sylvie Testud, Balthazar Dejean de la Bâtie, Jean-François Balmer en Bruno Lochet.

Een pienter elfjarig Frans ventje (prachtrol Bâtie) wordt in 1947 door zijn liefdeloze vader afgeleverd op een katholieke kostschool waar de jongeling zich geleidelijk hecht aan zijn snibbige juffrouw Mumu (Testud). Cineast Séria (1936) maakte naam in de jaren 70 met subversieve films waarin het katholicisme werd gefileerd. In zijn autobiografische Mumu - zijn eerste speelfilm sinds het dodelijke auto-ongeluk van zijn zoon in 1998 - overheerst een belegerde gelukzaligheid waar geen verstikkende opvoedcultuur tegen opgewassen blijkt. Een ode aan de veerkracht van een kind.

L'affaire Sacha Guitry

2007 | Biografie, Drama

Frankrijk 2007. Biografie van Fabrice Cazeneuve. Met o.a. Jean-François Balmer, Gérard Lartigau, Marie Desgranges, Bernard Alane en Olivier Claverie.

Op 23 augustus 1944, tijdens de bevrijding van Parijs, krijgt de populaire dramaturg-filmmaker-acteur Sacha Guitry in zijn luxueuze hôtel particulier aan de avenue Élisée-Reclus visite van de Résistance. De detailrijke tv-film van Cazeneuve beschrijft hoe de altijd apolitieke koning van het vooroorlogse Parijse theater in de cel belandt op vage beschuldiging van collaboratie. Vervolgens moet hij zich door de zwartste en beslissende periode van zijn leven slaan, waarna hij ondanks rehabilitatie nooit meer de oude zal worden. De Zwitserse karakterspeler Balmer is een prachtige Guitry (1885-1957), diens kloeke dictie en postuur waardig.

Pierre et Jean

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Daniel Janneau. Met o.a. Valentin Merlet, Jean-François Balmer en Aurore Clément.

Op 23 augustus 1944, tijdens de bevrijding van Parijs, krijgt de populaire dramaturg-filmmaker-acteur Sacha Guitry in zijn luxueuze hôtel particulier aan de avenue Élisée-Reclus visite van de Résistance. De detailrijke tv-film van Cazeneuve beschrijft hoe de altijd apolitieke koning van het vooroorlogse Parijse theater in de cel belandt op vage beschuldiging van collaboratie. Vervolgens moet hij zich door de zwartste en beslissende periode van zijn leven slaan, waarna hij ondanks rehabilitatie nooit meer de oude zal worden. De Zwitserse karakterspeler Balmer is een prachtige Guitry (1885-1957), diens kloeke dictie en postuur waardig.

Boulevard du palais: Beauté trahie

2003 | Thriller

Frankrijk 2003. Thriller van Renaud Bertrand. Met o.a. Marion Game, Jean-François Balmer en Anne Richard.

Op 23 augustus 1944, tijdens de bevrijding van Parijs, krijgt de populaire dramaturg-filmmaker-acteur Sacha Guitry in zijn luxueuze hôtel particulier aan de avenue Élisée-Reclus visite van de Résistance. De detailrijke tv-film van Cazeneuve beschrijft hoe de altijd apolitieke koning van het vooroorlogse Parijse theater in de cel belandt op vage beschuldiging van collaboratie. Vervolgens moet hij zich door de zwartste en beslissende periode van zijn leven slaan, waarna hij ondanks rehabilitatie nooit meer de oude zal worden. De Zwitserse karakterspeler Balmer is een prachtige Guitry (1885-1957), diens kloeke dictie en postuur waardig.

Boulevard du palais: Trahisons

2002 | Thriller

Frankrijk 2002. Thriller van Benoît d'Aubert. Met o.a. Marion Game, Jean-François Balmer en Anne Richard.

Op 23 augustus 1944, tijdens de bevrijding van Parijs, krijgt de populaire dramaturg-filmmaker-acteur Sacha Guitry in zijn luxueuze hôtel particulier aan de avenue Élisée-Reclus visite van de Résistance. De detailrijke tv-film van Cazeneuve beschrijft hoe de altijd apolitieke koning van het vooroorlogse Parijse theater in de cel belandt op vage beschuldiging van collaboratie. Vervolgens moet hij zich door de zwartste en beslissende periode van zijn leven slaan, waarna hij ondanks rehabilitatie nooit meer de oude zal worden. De Zwitserse karakterspeler Balmer is een prachtige Guitry (1885-1957), diens kloeke dictie en postuur waardig.

Boulevard du palais: Revers de médaille

2002 | Thriller

Frankrijk 2002. Thriller van Benoît d'Aubert. Met o.a. Marion Game, Jean-François Balmer en Anne Richard.

Op 23 augustus 1944, tijdens de bevrijding van Parijs, krijgt de populaire dramaturg-filmmaker-acteur Sacha Guitry in zijn luxueuze hôtel particulier aan de avenue Élisée-Reclus visite van de Résistance. De detailrijke tv-film van Cazeneuve beschrijft hoe de altijd apolitieke koning van het vooroorlogse Parijse theater in de cel belandt op vage beschuldiging van collaboratie. Vervolgens moet hij zich door de zwartste en beslissende periode van zijn leven slaan, waarna hij ondanks rehabilitatie nooit meer de oude zal worden. De Zwitserse karakterspeler Balmer is een prachtige Guitry (1885-1957), diens kloeke dictie en postuur waardig.

Charmant garçon

2001 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 2001. Romantiek van Patrick Chesnais. Met o.a. Patrick Chesnais, Alexandra Vandernoot, Jean-François Balmer, Bernard Crombey en Samuel Labarthe.

Slordige, onverschillige, heetgebakerde Octave (Chesnais) is een flierefluiter die de avonden en nachten rondzwalkt in bars, caf[KA1]e`s en kleine restaurants met zijn maten. Hij geniet van het leven al is het weinig verheffend en een beetje cursorisch. Dan ontmoet hij Esther (Vandernoot). Zij is het tegenovergestelde van hem: ze is mooi, gecultiveerd, vrij en creatief. Hij wordt op slag verliefd, maar voordat het tot een echte romance kan komen, moet hij het nodige aan zichzelf veranderen. Zou het lukken en wil Esther zo lang op hem wachten? Een film, die eigenlijk geschikt is voor de tv, maar ook niet beter is dan bijvoorbeeld de talloze gelijksoortige rolprenten die de Duitse omroepen produceren. Het spel is OK. Het scenario is van regisseur Chesnais, Caroline Cochaux, Philippe Madral en Jean-Louis Milesi. Het camerawerk is van François Lartigue.

Boulevard du palais: Les murmures de la forêt

2001 | Thriller

Frankrijk 2001. Thriller van Renaud Bertrand. Met o.a. Anne Richard, Marion Game en Jean-François Balmer.

Slordige, onverschillige, heetgebakerde Octave (Chesnais) is een flierefluiter die de avonden en nachten rondzwalkt in bars, caf[KA1]e`s en kleine restaurants met zijn maten. Hij geniet van het leven al is het weinig verheffend en een beetje cursorisch. Dan ontmoet hij Esther (Vandernoot). Zij is het tegenovergestelde van hem: ze is mooi, gecultiveerd, vrij en creatief. Hij wordt op slag verliefd, maar voordat het tot een echte romance kan komen, moet hij het nodige aan zichzelf veranderen. Zou het lukken en wil Esther zo lang op hem wachten? Een film, die eigenlijk geschikt is voor de tv, maar ook niet beter is dan bijvoorbeeld de talloze gelijksoortige rolprenten die de Duitse omroepen produceren. Het spel is OK. Het scenario is van regisseur Chesnais, Caroline Cochaux, Philippe Madral en Jean-Louis Milesi. Het camerawerk is van François Lartigue.

Boulevard du Palais

2001 | Thriller

Frankrijk 2001. Thriller van Jacques Malaterre, Renaud Bertrand en Benoît d'Aubert. Met o.a. Jean-François Balmer, Anne Richard en Marion Game.

Slordige, onverschillige, heetgebakerde Octave (Chesnais) is een flierefluiter die de avonden en nachten rondzwalkt in bars, caf[KA1]e`s en kleine restaurants met zijn maten. Hij geniet van het leven al is het weinig verheffend en een beetje cursorisch. Dan ontmoet hij Esther (Vandernoot). Zij is het tegenovergestelde van hem: ze is mooi, gecultiveerd, vrij en creatief. Hij wordt op slag verliefd, maar voordat het tot een echte romance kan komen, moet hij het nodige aan zichzelf veranderen. Zou het lukken en wil Esther zo lang op hem wachten? Een film, die eigenlijk geschikt is voor de tv, maar ook niet beter is dan bijvoorbeeld de talloze gelijksoortige rolprenten die de Duitse omroepen produceren. Het spel is OK. Het scenario is van regisseur Chesnais, Caroline Cochaux, Philippe Madral en Jean-Louis Milesi. Het camerawerk is van François Lartigue.

Belphégor - Le fantôme du Louvre

2001 | Mysterie, Fantasy, Horror

Frankrijk 2001. Mysterie van Jean-Paul Salomé. Met o.a. Sophie Marceau, Michel Serrault, Frédéric Diefenthal, Julie Christie en Jean-François Balmer.

Het Louvre in Parijs wordt onveilig gemaakt door de geest van een mummie die bezit heeft genomen van het lichaam van een jonge vrouw.

T'aime

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Patrick Sébastien. Met o.a. Patrick Sébastien, Marie Denarnaud, Samuel Dupuy, Jean-François Balmer en Myriam Boyer.

Mislukt speelfilmdebuut van scenarioschrijver-regisseur- medehoofdrol S[KA1]ebastien, die in eigen land al jaren lang de tv bevuilt met een oervervelende show en er een personality is. Zef (Dupuy), een onnozele man, woont met zijn brave zus Sophie (Bruneaux) in een schilderachtig dorpje in de Lot. Als hij ontdekt dat de keurige Sophie aan SM doet, geeft hem dat de nodige inspiratie. Hij probeert daarop Marie Gontier (Denarnaud), de dochter van een steenrijke parfumfabrikant (Balmer), te verleiden, maar in plaats van subtiel te werk te gaan, is zijn onhandige gedrag niets anders als een poging tot verkrachting en komt het hele dorp in rep en roer. Vervolgens is het drama niet vooruit te branden. Sébastien speelt in dit onding Hugues Michel. Het camerawerk is van André Diot en Henri Habans. DTS/Dolby Digital.

Saint-Cyr

2000 | Historische film

België/Duitsland/Frankrijk 2000. Historische film van Patricia Mazuy. Met o.a. Isabelle Huppert, Jean-Pierre Kalfon, Simon Reggiani, Jean-François Balmer en Anne Marev.

Madame de Maintenon (Huppert) was courtisane aan het hof van koning Lodewijk de Veertiende (Kalfon) en was tot zijn bed doorgedrongen. Hij hielp haar een kostschool te stichten voor de dochters van de adel, die verarmd waren omdat zij hun koning op zijn veldtochten hadden gesteund. Op Saint-Cyr is plaats voor 250 jonge vrouwen, maar er zijn duizend kandidaten. De film concentreert zich op een lieftallig tweetal, Anne de Grandcamp (More) en Lucie de Fontenelle (Meurisse). Het is de bedoeling dat de meisjes welopgevoede, zelfbewuste, vrije vrouwen worden. De opleiding verloopt voorspoedig en Madame de Maintenon wordt het slachtoffer van haar eigen succes als ze ontdekt hoe Anne en Lucie met declamaties van vrijmoedige versregels uit [KL]Iphigenia[KLE] van Racine (Balmer) de overige meisjes in vervoering brengen. Madame de Maintenon vraagt aan Racine een minder heftig werk te schrijven, hetgeen hij doet. Het resultaat is Esther, maar de leerlingen raken er nog meer door in extase. Dan besluit Madame de Maintenon van koers te veranderen en haar leerlingen gedisciplineerder op te voeden. Het is echter te laat. Haar constatering, dat de veelbelovende Anne en Lucie niet verder gekomen zijn dan kleine courtisanes, is bitter. De Fransen zijn meesters als het erop aan komt om kostuumfilms te maken. Deze film ziet er prachtig uit maar hij neemt er de tijd voor om op gang te komen, het verhaal te introduceren, enz. Het scenario van regisseuse Mazuy en Yves Thomas naar de roman La maison d'Esther van Yves Dangerfield is warrig en maakt de film lastig om te volgen. Hoewel de rolprent in beginsel een stuk is dat het moet hebben van de personages, komen zij juist niet uitdrukkelijk uit de verf en blijven ze te afstandelijk. Het spel van Huppert is boeiend, maar wel heel geroutineerd. De jonge hoofdrollen More en Meurisse zijn veelbelovende talenten om in de gaten te houden in een volgend werk. Het camerawerk van Thomas Mauch is nogal statisch. De kostuums van Edith Vesperini zijn heel mooi, evenals de locaties. De meisjes spreken nog hun locale dialecten als ze op de school aankomen - hier zou ondertiteling gewenst zijn, ook voor kijkers van wie de moedertaal Frans is. Speelt rond 1680.

Deutschlandspiel

2000 | Drama, Historische film, Documentaire

Duitsland 2000. Drama van Hans-Christoph Blumenberg. Met o.a. Peter Ustinov, Udo Samel, Lambert Hamel, Rudolf Wessely en Michael Mendl.

Lang docudrama over wat er zich afgespeeld zou hebben hoge politieke kringen in het jaar vóór de val van de Muur van Berlijn in 1989 en hoe de Duitse hereniging een jaar later op 3 oktober 1990 een feit was. Historisch gezien een der belangrijkere gebeurtenissen van de 20ste eeuw. Sommige figuren uit de politiek zijn heel goed gecast, Heesters als Thatcher en Samel als Gorbatsjov, maar Hamel als Kohl en Kowalski als Krenz zijn minder, maar dit is niet afstotend. Het geloofwaardige scenario is van regisseur Blumenberg, die het als een soort thriller heeft geschreven. Het is zoveel mogelijk op de historische feiten gebaseerd dankzij de inbreng van Guido Knopp, die de redactie van deze film voor zijn rekening nam. Knopp geldt als een grote autoriteit op het gebied van moderne Duitse geschiedenis. Drama wordt afgewisseld met veel en lange journaalopnames, wat beslist niet storend is, maar juist verhelderend werkt. De verschillen tussen de rolverdeling en de werkelijke kopstukken uit de geschiedenis is evenwel opvallend. De naïviteit van de Engelsen en hun behoudendheid over gebeurtenissen is verbazingwekkend. De toenmalige Franse president François Mitterand is door Blumenberg en Knopp te flatteus afgeschilderd, want juist Mitterand door zijn gevorderde leeftijd en de geheim gehouden slopende en sluimerende kanker verloor in die tijd zijn grip op de werkelijkheid en toonde te weinig besef voor wat er gebeurde. Dit was aan het begin van de tweede ambtstermijn van Mitterand. Het camerawerk is van Hartmut E. Lange. Wordt meestal in twee delen uitgezonden. Deel één is getiteld AUF DIE STRAßE en deel twee EILIG VATERLAND. Interessant om inzicht te krijgen in de gebeurtenissen.

Boulevard du Palais : La guerre des nerfs

2000 | Misdaad

Frankrijk 2000. Misdaad van Jacques Malaterre. Met o.a. Anne Richard, Jean-François Balmer, Philippe Ambrosini, Marion Game en Valérie Leboutte.

Rondom het personage van inspecteur Rov[KA2]ere (Balmer), een gescheiden vijftiger, die regelmatig zijn ex (Hamon) treft en zijn grote neus soms diep in het glas steekt en zijn entourage, waarvan onderzoeksrechter Nadia Lintz (Richard) de belangrijkste figuur is, heeft men een zoveelste serie tv-films gemaakt. Dit is de pilot, die gaat over de onnatuurlijke dood van de directeur van een marketingbureau, moderne kunst tegen cash en jonge schandknaapjes uit arbeidersgezinnen, op wie de ouders de greep hebben verloren. Moderne rechter Nadia constrasteert hevig met de oude rot in het vak Rov[KA2]ere, zij verwerpen elkaars methodes, maar in de finale doen ze samen om het geval op te lossen. De vele zijplots (een jonge, onuitstaanbare rechter waarop Nadia verliefd is, duikt in haar huis in bed met haar goede vriendin), maken het verhaal redelijk warrig en het scenario van Marie Guilmineau, dat gebaseerd is op de personages van Thierry Jonquet mist de nodige dynamiek om de aandacht vast te houden.

Le temps retrouvé

1999 | Drama

Frankrijk/Italië 1999. Drama van Raoul Ruiz. Met o.a. Catherine Deneuve, Marcello Mazzarella, John Malkovich, Pascal Greggory en Marie-France Pisier.

Deze derde verfilming van [KL]La Recherche du temps perdu[KLE] van Marcel Proust - de verteller (Mazzarella) - is een kaleidoscoop van portretten en momentopnames van bepaalde tijdperken. Op zijn doodsbed voltooit de grote schrijver zijn literaire werk nadat hij zich heeft laten overbrengen naar Gilberte (B[KA1]eart), zijn jeugdliefde. Ze is de dochter van Odette de Cr[KA1]ecy (Deneuve) en getrouwd met een goede vriend van Marcel, Saint Loup (Greggory). Hij luistert geduldig naar haar bekentenissen over het leven met Saint Loup op het Ch[KA4]ateau de Guermantes, het veelvuldige huwelijksbedrog van haar echtgenoot, en haar herinneringen aan de salons, de ontmoetingen met Albertine (Mastroianni), Rachel (Zylberstein) en de Prins de Foix (Poupaud). Het is een universum dat gevuld wordt door vervlogen tijden, waarin Charles Swann (Malkovich) zijn rolmodel in zijn jeugd was, een tijd die eeuwen geleden schijnt te zijn, nu Proust aan het einde van zijn leven is. Met hun scenario zijn regisseur Ruiz en Gilles Taurand een uitdaging aangegaan om de wereld van Proust op te roepen: enerzijds een droomwereld, anderzijds het combineren van personages en tijdperken, gekenmerkt door voorwerpen, geuren, dialogen, decors, op een bodemloze manier, die de wereld van Proust is. Mazzarella is goed gecast, zo goed dat hij de grote schrijver zelf geweest zou kunnen zijn. Hierdoor zijn de effecten van deze zedenstudie des te sterker en intelligenter. De complexe montage van Denise de Casabianca completeert dit geheel op een perfecte wijze. De decors van Bruno Beauge en het camerawerk van Ricardo Aronovich zijn prachtig en passen geheel bij het doel dat regisseur Ruiz zich over zijn onderwerp stelde. Ruiz heeft zich aan de oorspronkelijke teksten gehouden zonder letterlijk te zijn, maar hij heeft de geest gerespecteerd en af en toe een vleugje humor toegediend.

Boulevard du palais : Le prix d'un enfant

1999 | Misdaad

Frankrijk 1999. Misdaad van Jacques Malaterre. Met o.a. Anne Richard, Jean-François Balmer, Daniel Berlioux, Valérie Leboutte en Pierre-Arnaud Juin.

In tweede aflevering van Franse politieserie sterft jongetje met longontsteking op operatietafel, waarna behandelende chirurg wordt vermoord. Delicate zaak voor onderzoeksrechter Nadia Lintz (Richard) en inspecteur Rov[KA2]ere (Balmer). Directeur van kliniek professor Merans (Berlioux) en zijn professionele entourage twijfelen niet aan toeval van dood van het kind. De ouders van het kind, en vooral de vader (Reibel), vertonen tekenen van zenuwachtigheid: heeft de vader het recht in eigen handen genomen? Vlot in beeld gebracht verhaal met verrassende wendingen.

Meurtres sans risques

1998 | Drama, Actiefilm

Frankrijk 1998. Drama van Christiane Spiero. Met o.a. Jean-François Balmer, Lisa Martino, Michelle Simonnet, Marcel Marechal en Isa Mercure.

Na het gouden bruiloftsfeest van zijn ouders keert Marcel Gallais (Marechal) terug naar huis. De weg is glad, hij heeft te veel gedronken en rijdt te hard. Op landweg ramt hij kleine R5 van drie jongelui. Hun auto knalt tegen boom en schiet in brand. De drie jongens komen om. Wanneer de zaak voor de rechtbank komt, krijgt Marcel milde straf. Jean Dantois (Balmer), vader van [KA1]e[KA1]en der slachtoffers, wordt uitzinnig van wraaklust. Nathalie (Martino), het vriendinnetje van een der slachtoffers, richt een vereniging op om slachtoffers van dit soort ongevallen te helpen. De familieleden van een ander slachtoffer sluiten zich in hun onheil van de wereld af. De dochter van Marcel wankelt tussen schaamtegevoelens en spijt. Finaal komen Marcel en Jean oog in oog met elkaar te staan. Oubollig melodrama, geschreven door Spiero en Christiane Cellier, over onafwendbaar verdriet en spijt met als moraal-van-het-verhaal: er moet wat gedaan worden tegen die typisch Franse mentaliteit van te snel rijden en te graag wijn drinken, oorzaak van 85 procent van alle dodelijke verkeersongevallen.

Meurtres sans risque

1998 |

Frankrijk 1998. Christiane Spiero. Met o.a. Michele Simonnet, Lisa Martino en Jean-François Balmer.

Na het gouden bruiloftsfeest van zijn ouders keert Marcel Gallais (Marechal) terug naar huis. De weg is glad, hij heeft te veel gedronken en rijdt te hard. Op landweg ramt hij kleine R5 van drie jongelui. Hun auto knalt tegen boom en schiet in brand. De drie jongens komen om. Wanneer de zaak voor de rechtbank komt, krijgt Marcel milde straf. Jean Dantois (Balmer), vader van [KA1]e[KA1]en der slachtoffers, wordt uitzinnig van wraaklust. Nathalie (Martino), het vriendinnetje van een der slachtoffers, richt een vereniging op om slachtoffers van dit soort ongevallen te helpen. De familieleden van een ander slachtoffer sluiten zich in hun onheil van de wereld af. De dochter van Marcel wankelt tussen schaamtegevoelens en spijt. Finaal komen Marcel en Jean oog in oog met elkaar te staan. Oubollig melodrama, geschreven door Spiero en Christiane Cellier, over onafwendbaar verdriet en spijt met als moraal-van-het-verhaal: er moet wat gedaan worden tegen die typisch Franse mentaliteit van te snel rijden en te graag wijn drinken, oorzaak van 85 procent van alle dodelijke verkeersongevallen.

Louise et les marchés

1998 | Komedie

Frankrijk/België 1998. Komedie van Marc Rivière. Met o.a. Line Renaud, Thierry Neuvic, Jean-Marie Winling, Olivier Ythier en Valérie Leboutte.

Louise Richard (Renaud) heeft als marktkraamster een hele reputatie opgebouwd en wordt door velen op de handen gedragen. De concurrentie van de grootwarenhuizen is groot. Om daartegen het hoofd te bieden heeft haar oudste zoon Bernard (Winling) het plan opgevat een kraam met diepvriesproducten te opnenen. Dat stuit op verzet van de andere marktkramers die eisen dat er op de openbare markt uitsluitend verse producten worden verkocht. Het noodlot begint Louise te achtervolgen. Een deel van haar omzet moet zij aan haar zwaarste concurrent overlaten en haar oudste zoon komt in auto-ongeval om. Louise stelt M[KA1]elodie (Bertrand), de dochter van een groothandelaar, en haar chauffeur Philippe (Neuvic) voor in haar bedrijf te komen werken. Philippe blijkt een buitenechtelijk kind van haar man te zijn... Hoe ook, Louise wil haar zegje over haar zaak behouden, wat Mélodie en Philippe ook mogen ondernemen. Tweedelig tv-film, volks, met herkenbare personages en situaties, zich afspelend in pittoresk milieu van openbare markten. Hoewel gesitueerd in Frankrijk, voor een groot gedeelte gedraaid in het Brusselse waar bekende Belgische locaties een Franse naamverandering kregen: zo werd café 'Volle Gas' omgetoverd tot 'Meringuier'.

Le radeau de la Méduse

1998 | Historische film

Frankrijk 1998. Historische film van Iradj Azimi. Met o.a. Jean Yanne, Daniel Mesguich, Laurent Terzieff, Rufus en Jean Desailly.

De reconstructie van de weinig heldhaftige schipbreuk van de M[KA1]edusa, een marinefregat dat in 1816 in Rochefort met ongeveer 150 kolonisten en de nieuwe gouverneur uitvoer naar Senegal. Gezagvoerder Chaumareys (Yanne) is eigenwijs en zeer autoritair, maar vooral een onkundige zeevaarder, waardoor het schip op een zandbank vastloopt. De passagiers kunnen in vijf reddingssloepen plaatsnemen, maar voor de overige bemanning die uit 140 zeesoldaten bestaat en onder bevel van luitenant ter zee Coudein (Mesguich) staat, is geen plaats. Ze worden gesleept op een snel ge[KA3]improviseerd vlot, zonder water en proviand totdat Chaumareys opdracht geeft de lijnen los te snijden onder belofte dat hij hen ten spoedigste zal komen ophalen. Twee weken later waren er nog veertien overlevenden. Een zware storm had hen overvallen. Nu breekt er een schandaal uit. Chaumareys wordt veroordeeld en de schilder G[KA1]ericault (Terzieff) maakt een schilderij, waarop de verschrikkingen staan afgebeeld gebaseerd op het relaas van een drietal overlevenden. Regisseur Azimi die uit Iran afkomstig is, schreef zijn eigen scenario, maar beschikte over heel weinig middelen. Hij heeft met een bepaalde onmacht deze film over een schandelijke periode uit de Franse geschiedenis gemaakt. De rolprent is gesitueerd tijdens de honderd dagen van koning Lodewijk de Achttiende, die het eerste Napoleontische tijdperk opvolgde. De scène's op het vlot laten heel effectief zien hoe er geleden werd en hoe de waanzin kon uitbreken. In die fragmenten is de rolverdeling voor een keertje niet theatraal en doorbreekt de sleur van Azimi's schoolse aanpak. Het camerawerk van Walter Vanden Ende, Pierre Dupouey en Ricardo Aronovitch is helaas te weinig spectaculair voor een dergelijke film. Azimi begon aan zijn film in 1987, maar de wervelstorm Hugo vernietigde de decors voor de buitenopnames. In 1990 was de film gereed, maar er was geen distributeur die hem wilde kopiëren en uitbrengen. In 1994 was het Franse ministerie van cultuur bereid subsidie te verlenen, maar voordat het zover was, dat de film in vijftien theaters mocht uitkomen, waren er nog eens vier jaar verstreken. Lang heeft hij niet in de bioscopen gedraaid, want hij kwam algauw terecht in de open zee, waar hij net zoals zijn onderwerp weinig glorieus schipbreuk leed.

Rien ne va plus

1997 | Komedie, Misdaad, Experimenteel

Zwitserland/Frankrijk 1997. Komedie van Claude Chabrol. Met o.a. Isabelle Huppert, Michel Serrault, François Cluzet, Jean-François Balmer en Jackie Berroyer.

Huppert en Serrault spelen oplichters die zich wagen aan hun grootste zaak ooit: de beroving van een Zwitserse zakenman. Maar is hij slachtoffer of een derde partner? Knap gemaakte thriller met fraaie hoofdrollen laat veel in het midden. Wat zijn bijvoorbeeld Serrault en Huppert nu van elkaar: zakenpartners, vader en dochter, minnaars? Chabrol en Huppert maakten samen onder meer Violette Nozière, Madame Bovary en La cérémonie. (IdH/VPRO Gids)

Le censeur du lycée d'Epinal

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Marc Rivière. Met o.a. Jean-François Balmer, Patrick Chesnais, Laure Duthilleul, Sylvie Joly en Anne Roumanoff.

Jean Denamur gaat door het leven zoals hij reeds zesendertig jaar lang de weg naar het Hoch-lyceum neemt: rechtdoor, zonder fantasie en eentonig. Hij is nu onderdirecteur van het lyceum van Epinal waar hij ooit als leerling begon en waar hij later leraar werd. Zijn leven neemt echter een drastische wending wanneer hij zijn levenslustige jeugdvriend Julien Dessales (Chesnais) weer ontmoet. Eensklaps kan hij weer lachen, van het leven genieten, tot grote jaloezie van zijn vrouw Marianne (Duthilleul). Op een avond besluiten ze, lachend als adolescenten, hun derde vriend, Francis Delorme (Bouclet) te verrassen met een bezoek. Francis is echter elk gevoel voor humor verloren. De reacties van drie mannen in volle midlife-crisis. Elk van hen reageert er anders op en de boodschap is dan ook dat je best van elk moment kunt genieten. Een frisse en tedere komedie waaraan regisseur/ scenarist Rivière jaren gewerkt heeft. De spitse dialogen worden aan een hoog ritme afgevuurd door een uitstekende cast. Eindelijk nog eens een Franse film die explodeert als een vuurwerk. Fotografie van Alain Levent.

X,Y

1996 | Komedie

Frankrijk/België 1996. Komedie van Jean-Paul Lilienfeld. Met o.a. Clémentine Célarié, Patrick Braoudé, Jenny Clève, Maurice Chevit en Patricia Malvoisin.

Derde komedie met Braoud[KA1]e over het a.s. ouderschap. Hij speelt de 35-jarige Eric Fleury, die directeur is van een door zijn grootvader opgerichte fabriek, waar op ambachtelijke wijze houten speelgoed wordt gemaakt. Sandrine Rey (C[KA1]elari[KA1]e) staat aan het hoofd van de firma Romance, die gespecialiseerd is in bruidskleding, speelgoed en kindermeubeltjes. Romance doet het veel beter dan Fleury et Fils en Sandrine licht Eric in dat de groep, waarvoor zij werkt de meerderheidsaandelen verworven heeft in Fleury. Eric kan kiezen tussen op de keien landen of een verstandshuwelijk met Sandrine. Zij verlangt hevig naar een baby en vreest dat het binnenkort te laat is. Ze belooft hem teruggave van de aandelen, als ze na twee jaar weer gaan scheiden. Eric kiest eieren voor zijn geld, maar komt erachter dat een kindje maken niet ambachtelijk kan geschieden omdat Sandrine kunstmatige inseminatie in haar kopje heeft. De film manoeuvreert langzaam naar een happy-end, waarbij onderweg gelachen moet worden over het ophouden van de schijn t.o.v. de buitenwereld en de familie, spermabanken, de ijzige Sandrine, de veldslag tussen de seksen, enz. enz. C[KA1]elari[KA1]e is geloofwaardig en goed, maar het scenario (en bijbehorende dialogen) van regisseur Lilienfeld zal buiten Waals België en Frankrijk weinig indruk maken. De fotografie van Michel Cenet is netjes en hij heeft goed gebruik gemaakt van het 20e eeuwse Parijs om de gevoelloze corporate- sfeer van de moderne grote Franse ondernemer vast te leggen. Dolby-geluid.

Le propre de l'homme

1996 | Avonturenfilm, Drama

Zwitserland/Frankrijk/Zuid-Afrika/België 1996. Avonturenfilm van Marc Rivière. Met o.a. Emmanuelle Laborit, Jean Delric, Jean-François Balmer, Thérèse Liotard en Alexis Normand.

Eric (Dalric) en zijn doofstomme vrouw Marie (Laborit) trainen een chimpansee. Met veel geduld leren zij met het dier praten, waarbij de gebarentaal van Marie van onschatbare waarde is. In het dorp wordt echter geroddeld. Een film die ervan uitgaat dat de genen van de mens voor achtennegentig procent dezelfde zijn als deze van de chimpansee. De aap moet dus best in de mogelijkheid zijn om menselijke gedragingen over te nemen. Wie dat wil geloven zal misschien wel plezier beleven aan deze film. Of zou hij voor de apen gemaakt zijn? Vergezocht pseudo wetenschappelijk scenario van Catherine Borgella en Rivière naar een roman van Robert Merle. Voor een groot deel gefilmd in Zuid-Afrika door Thomas Vamos.

La pitié du diable

1996 | Drama, Fantasy

Duitsland/Frankrijk 1996. Drama van Ghislain Allon en Michaela Heine. Met o.a. Jean-François Balmer, Jean Benguigui, Thierry Hancisse, Catherine Clément en Marcel Dubois.

Is de baas van de hel het kwaad in persoon? Lucifer (Balmer) denkt daar anders over. Toch wordt hij van moord beschuldigd en hij moet voor het hemelse gerecht verschijnen. Als getuigen ten laste verschijnen enkele van de intelligentste denkers van de wereld, schrijvers, filosofen, kunstenaars. Lucifers advocaat (Benguigui) heeft alle moeite om zijn klant te verdedigen. Interessant expriment waaraan heel wat bekende namen hun medewerking verleenden. Een boeiend docudrama dat heel wat stof levert om zelf verder over te discuteren. In een verrassende, literaire stijl geschreven en geregisseerd door Allon en Heine. Het vraagt even moeite om je in te leven, maar het is beslist de moeite waard om het spel even mee te spelen. Schitterende fotografie van Jacques Loiseleux. Formaat 16/9.

Le dernier chant

1995 | Komedie, Oorlogsfilm

Zwitserland/Frankrijk 1995. Komedie van Claude Goretta. Met o.a. Michel Duchaussoy, Frédérique Meininger, Nathalie Quenard, Jean-François Balmer en Hélène Vincent.

1943. Toen Alberi (Duchaussoy), een oudere weduwnaar, de mooie jonge Emma (Quenard) voor de eerste maal ontmoette merkte hij haar nauwelijks op. Toch was het dank zij hem dat het meisje een baan aangeboden kreeg in de zoo van de stad. Dan wordt hij smoorverliefd op Emma waardoor hij zijn leven en zijn relatie met het meisje in vraag gaat stellen. Aangrijpend verhaal van een oude man die verliefd wordt op een jong meisje. Hoe moeten ouderen staan tegenover de jongeren, zeker wanneer deze confrontatie emotionele omvang krijgt? Duchaussoy speelt zijn rol met veel gevoel en kan door zijn charme overtuigen in dit personage van een Don Juan op zijn retour. Goretta en Pascal Lainé bewerkten de roman Le bon vieux et la belle enfant van Italo Svevo. Mooie fotografie van Dominique Brenguier. Stereo.

La vérité est un vilain défaut

1995 | Komedie

Frankrijk 1995. Komedie van Jean-Paul Salomé. Met o.a. Sam Karmann, Marie-France Pisier, Philippine Leroy-Beaulieu, Natalia Dontcheva en Jean-François Balmer.

Denis (Karmann) heeft als kind al gezworen altijd de waarheid te spreken. Dat is niet zo eenvoudig. Vooral niet als hij zijn vrouw Isabelle (Leroy-Beaulieu) moet bekennen dat hij tijdens een feestje op kantoor te diep in het glaasje heeft gekeken en vervolgens met Marie (Devos), de secretaresse, de koffer is ingedoken. Hij moet opkrassen van Isabelle. Ze blijft alleen met haar zoontje en het au-pair meisje Mina (Dontcheva) uit Estland. Denis komt echter nog regelmatig over de vloer. Zeer platvloerse relatiekomedie die echter heel aardig vertolkt wordt, maar elke diepgang mist. Na een uitstekend begin zakt de film als een pudding in elkaar. Léon Noel, Claude Lerist en Salomé schreven het scenario dat door Jean-Claude Larrieu in beelden werd omgezet.

La lumiére des étoiles mortes

1994 | Drama

Duitsland/Frankrijk 1994. Drama van Charles Matton. Met o.a. Richard Bohringer, Caroline Silhol en Jean-François Balmer.

Denis (Karmann) heeft als kind al gezworen altijd de waarheid te spreken. Dat is niet zo eenvoudig. Vooral niet als hij zijn vrouw Isabelle (Leroy-Beaulieu) moet bekennen dat hij tijdens een feestje op kantoor te diep in het glaasje heeft gekeken en vervolgens met Marie (Devos), de secretaresse, de koffer is ingedoken. Hij moet opkrassen van Isabelle. Ze blijft alleen met haar zoontje en het au-pair meisje Mina (Dontcheva) uit Estland. Denis komt echter nog regelmatig over de vloer. Zeer platvloerse relatiekomedie die echter heel aardig vertolkt wordt, maar elke diepgang mist. Na een uitstekend begin zakt de film als een pudding in elkaar. Léon Noel, Claude Lerist en Salomé schreven het scenario dat door Jean-Claude Larrieu in beelden werd omgezet.

Ça twiste à Poponguine

1993 | Komedie

Frankrijk/Senegal 1993. Komedie van Moussa Sene Absa. Met o.a. Jean-François Balmer, Ismaïl Thiam, Ibrahima Mbaye, Patrice Nassalang en Ousmane Boye.

De gemoederen zijn verhit in een Senegalees dorpje in de jaren zestig. De modernisering die Frankrijk bracht uit zich in een ongenadige strijd tussen de Kings, gekleed in hun pilotenvest, en de Inséparables, die hopen op de komst van Salut les copains. De inzet: een platenspeler. De kinderen van Poponguine dromen van een toekomst in Parijs. Een botsing tussen uiteenlopende culturen met als metafoor een Franse leraar, Balmer. Het scenario van Sene Absa, Claude Gutman en Jean-Michel Morel is lichtvoetig en sympathiek en heeft geen verdere pretenties dan het bieden van ontspanning. Balmer loopt er wat verloren bij, maar de Senegalese acteurs werken ontwapenend. Een plezierig, onrealistisch beeld van het leven in een Afrikaans dorpje waar de mensen blijkbaar geen zorgen hebben.

Vent d'Est

1993 | Historische film

Duitsland/Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 1993. Historische film van Robert Enrico. Met o.a. Malcolm McDowell, Pierre Vaneck, Jean-François Balmer, Wojtek Pszoniak en Ludmila Mikaël.

Enrico doorloopt zonder veel inspiratie enkele bladzijden Onbekende Geschiedenis over het einde van WO II. Een Finse generaal gaat met wat over is van zijn leger, dat onder Duitse vlag het bolsjewisme heeft bestreden, de grens van Liechtenstein over om een goed heenkomen te zoeken. Enrico raakt helemaal de draad kwijt in deze zielloze co-produktie, springt zonder overtuigingskracht van het ene personage naar het andere en verliest onderweg stukken scenario. Vaneck, Balmer en McDowell weten er nog wat van te maken, maar Pszoniak, als kolonel van het rode leger, heeft meer weg van een potsierlijke trekpop. Waar deze bladzijde uit de geschiedenis niet zonder belang is, is de film dat dus wel. Het camerawerk is van Michel Abramowicz.

Mauvais garçon

1993 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1993. Komedie van Jacques Braal. Met o.a. Bruno Wolkowitch, Delphine Forest, Ludmile Mickael, Gabrielle Forest en Josy Bernard.

Gauwdief Thomas (Wolkowitch) wordt ontslagen uit de gevangenis en ontdekt dat zijn vriendin in de armen van een ander troost heeft gevonden. Thomas is een charmeur. Hij bevindt zich algauw in bed met een oplopende reeks van dames. Hij weet zich op die manier tussen een inbraakje hier en een diefstalletje daar in leven te houden totdat hij Lea (Forest) ontmoet die niet onmiddelijk op zijn gebruikelijke veroveringsmethoden wenst in te gaan. Dat wordt dan de grote uitdaging tussen beiden. Eenvoudig verhaal (naar een scenario van Jean-Paul Leca en regisseur Braal), vol vaart en verve gespeeld door beide aantrekkelijke hoofdrollen Wolkowitch en Forest. Braal die o.a. films van Samuel Fuller produceerde, draaide deze rolprent na tien jaar stilte als regisseur. De camera werd bemand door Jacques Assuerus en Jean Mosigny. De muziek van Stephan Delplace speelt zijn eigen rol.

La lumière des étoiles mortes

1993 | Oorlogsfilm, Biografie

Frankrijk/Duitsland 1993. Oorlogsfilm van Charles Matton. Met o.a. Jean-François Balmer, Caroline Silhol, Léonard Matton, Richard Bohringer en Thomas Huber.

In juni 1940 wordt het fraaie ch[KA4]ateau - 300 km van Parijs - waar Balmer met zijn vrouw Sihol en hun negen-jarige zoontje Matton woont, gevorderd door de Duitsers. Er ontstaat een vreemde situatie. Enerzijds een Franse familie met twee bediendes en een joodse gouvernante, anderzijds de Duitse bezetter. De jongen sluit vriendschap met een van de Wehrmachtsoldaten, de zachtaardige korporaal Karl (Huber) die Frans spreekt, totdat deze opgeroepen wordt dienst te doen aan het Oostfront (de Sovjetunie). Via zijn brieven wordt de jongen geconfronteerd met de ontzettende wreedheden van de oorlog in Rusland. Een aangrijpende, literaire film waarin regisseur (die ervoor slechts twee films - in 1972 en 1975 - maakte), schilder en fotograaf Matton heel wat biografische elementen verwerkte. Soms dramatisch, dan weer komisch. Tot in het weerzinwekkende vertelt hij over zijn jeugd tijdens WO II. Zijn rol als kind wordt vertolkt door zijn eigen zoontje, Léonard, die tien is. Charles en Sylvie Matton schreven het scenario, dat zeer gestileerd in beeld gebracht werd door Jean-Jacques Flory. Er is een bioscoopversie die 11m korter is.

Antoine Rives, le juge du terrorisme : L'affaire du DC 10

1993 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1993. Thriller van Philippe Lefebvre. Met o.a. Jacques Weber, Jean-Pierre Bisson, Jean-François Balmer, Michel Galabru en Jean-Pierre Kalfon.

Een DC 10 van de Afrikaanse luchtvaartmaatschappij TAI op weg van Brazzaville naar Parijs stort neer in de T[KA1]en[KA1]er[KA1]e-woestijn. Onderzoeksrechter Rives (Weber) krijgt het dossier op zijn bureau en hij begeeft zich ter plaatse. Van Amerikaanse zijde hoort hij dat dit ongeluk een sterke gelijkenis vertoont met de bomaanslag op een Boeing van Panam boven Schotland. Uit onderzoek blijkt dat Palestijnen mogelijk achter de aanslag zitten, terwijl de bom afkomstig kan zijn uit Iran, Libi[KA3]e of Syri[KA3]e. Weer een spectaculair onderzoek van Antoine Rives, ook dit keer gebaseerd op authentieke feiten: het vliegtuig van de Franse overzeese luchtvaartmaatschij UTA (die inmiddels is opgeheven wegens reorganisatie) dat door de Libi[KA3]ers in opdracht van dictator al-Kadhafi werd opgeblazen, evenals de voornoemde Boeing 747 (van Panam, die inmiddels failliet isgegaan en niet meer bestaat) boven het Schotse Lockerbie. De Libische agenten werden uiteindelijk veroordeeld en moesten een lange tijd doorbrengen in een Noorse gevangenis. De nabestaanden van de slachtoffers werden na lang juridisch touwtrekken en internationale politieke druk door Libië tenslotte gecompenseerd voor het verlies van hun dierbare familieleden. Daarna was al-Kadhafi weer acceptabel, maar zijn reputatie als paria van de internationale politiek heeft hij niet meer van zich kunnen afschudden. Het scenario is van regisseur Lefèbvre, Jean-Gérard Imbar en Norbert Saada. Het is zeer gedetailleerd, waardoor we het onderzoek tot in de details kunnen volgen en zo komen we het een en ander te weten over de problemen, die een onderzoeksrechter voor internationaal terroristen op zijn weg, zelfs in eigen land, kan tegenkomen. De minste of geringste zet kan een internationaal diplomatiek incident veroorzaken. Goed spel van de algehele rolverdeling. Het camerawerk is van François Lartigue. Aflevering 6 van het eerste seizoen, nummer 6 van 6.

Antoine Rives, le juge du terrorisme : L'affaire Akbari

1993 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1993. Thriller van Philippe Lefebvre. Met o.a. Jacques Weber, Jean-Pierre Bisson, Jean-François Balmer, Michel Galabru en Jean-Pierre Kalfon.

Na een moordaanslag in Parijs wordt de Irani[KA3]er Feridoun Akbari (Vergas) gearresteerd door onderzoeksrechter Rives (Weber). Gevolg: in Iran worden Fransen gegijzeld en de diplomatieke druk vanuit Teheran wordt ondraaglijk. Ondanks het protest van anti-terreur rechter Rives wordt Akbari vrijgelaten. Kort daarop wordt in Iran een gegijzelde Fransman vermoord. Commissaris Bellec (Bisson) arresteert een aantal sympathisanten van de Hezbollah zodat geleidelijk een beeld ontstaat van de terroristische aanslag. We zien Rimbaud wederom als de Franse minister van Buitenlandse Zaken en Galabru als lid van de vaste bezetting in de rol van minister van Binnenlandse Zaken. Een interessante tv-film over de gespannen verhouding tussen Parijs en Teheran, terrorisme, geheime onderhandelingen om gijzelaars uit te wisselen en gemanipuleer tot op het hoogste niveau. Een spannende politieke thriller naar een scenario van Lefèbvre, Norbert Saada en Jean-Gérard Imbar, gebaseerd op politieke verwikkelingen die in 1987 de relatie tussen Parijs en Teheran explosief maakte. Het camerwerk is van François Lartigue. De vijfde aflevering uit een reeks van zes. Mono.

Antoine Rives, juge du terrorisme

1993 | Thriller

Frankrijk 1993. Thriller van Gilles Béhat. Met o.a. Jean-Pierre Bisson, Jacques Weber en Jean-François Balmer.

Na een moordaanslag in Parijs wordt de Irani[KA3]er Feridoun Akbari (Vergas) gearresteerd door onderzoeksrechter Rives (Weber). Gevolg: in Iran worden Fransen gegijzeld en de diplomatieke druk vanuit Teheran wordt ondraaglijk. Ondanks het protest van anti-terreur rechter Rives wordt Akbari vrijgelaten. Kort daarop wordt in Iran een gegijzelde Fransman vermoord. Commissaris Bellec (Bisson) arresteert een aantal sympathisanten van de Hezbollah zodat geleidelijk een beeld ontstaat van de terroristische aanslag. We zien Rimbaud wederom als de Franse minister van Buitenlandse Zaken en Galabru als lid van de vaste bezetting in de rol van minister van Binnenlandse Zaken. Een interessante tv-film over de gespannen verhouding tussen Parijs en Teheran, terrorisme, geheime onderhandelingen om gijzelaars uit te wisselen en gemanipuleer tot op het hoogste niveau. Een spannende politieke thriller naar een scenario van Lefèbvre, Norbert Saada en Jean-Gérard Imbar, gebaseerd op politieke verwikkelingen die in 1987 de relatie tussen Parijs en Teheran explosief maakte. Het camerwerk is van François Lartigue. De vijfde aflevering uit een reeks van zes. Mono.

Sam suffit

1992 | Drama, Komedie

Spanje/Frankrijk 1992. Drama van Virginie Thévenet. Met o.a. Claude Chabrol, Jean-François Balmer, Aure Atika, Philip Bartlett en Rossy de Palma.

Thévenet vertelt met veel humor de geschiedenis van een meisje dat werkt als striptiseuse in een kermistent in Barcelona. Ze wil een normaal leven gaan leiden en werpt zich in de strijd voor loonstrookjes, sociale zekerheid en kiesrecht. Thévenet geeft met spot gestalte aan zijn scherpe blik op de maatschappij, de krankzinnige bureaucratie en de plagen van het 20e eeuwse fin- de-siècle. Atika heeft de fysieke uitstraling van een Béatrice Dalle en is zeer overtuigend. Ook het onvergetelijke duo Chabrol en Balmer is een vermelding waard. Maar niet alleen daarom verdient de film een pluim.

Diên Biên Phú

1992 | Oorlogsfilm

Frankrijk/Vietnam 1992. Oorlogsfilm van Pierre Schoendoerffer. Met o.a. Donald Pleasence, Patrick Catalifo, Ludmila Mikaël, Jean-François Balmer en Maxime Leroux.

Het Franse leger geeft zich op 7 mei 1954 over en de regisseur - vaak een knap portretteur van de mensheid in staat van oorlog - schotelt de kijker een groots epos in unanimistische stijl voor over de tragische gebeurtenissen. Met prachtige beelden van Bernard Lutic en op de achtergrond het schitterende Concerto de l'adieu van Delerue. Het zwakke punt van de film is helaas het scenario van de regisseur zelf, dat is samen te vatten als een reeks verplichte scènes met tal van personages die een tijdje uit beeld verdwijnen, er weer in terugkeren, enzovoort, zodat het niet eenvoudig is zich aan een van hen te hechten. Echt op hun gemak voelen ze zich overigens zo te zien niet in een uniform. En echt duidelijk geïnformeerd over de oorzaken voor deze al ver weg lijkende oorlog wordt de kijker ook al niet. Jammer, want deze film is het bekijken waard vanwege de sterke momenten. Camerawerk van Bernard Lutic.

Madame Bovary

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van Claude Chabrol. Met o.a. Isabelle Huppert, Christophe Malavoy, Jean Yanne, Jean-François Balmer en Lucas Belvaux.

Naar de beroemde roman van Gustave Flaubert uit 1856. Het bevat een satire op het saaie provinciale leven, het gevecht tegen domheid (belichaamd door de apotheker Homais, degene die uiteindelijk wint), een tot in de puntjes uitgewerkte reconstructie van een tijdperk en een geografische plek (de boerderij van de vader van Emma en het dagelijks leven in Yonville en Rouen).

Visa pour nulle part

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Alain Bloch. Met o.a. Jean-François Balmer, Sylvie Fennec en Caroline Shilol.

Een aanzienlijk burger in een Zuid-Amerikaans land verliest door een staatsgreep zijn familie en moet het land als vluchteling zonder papieren rap verlaten. Hij weet na veel omzwervingen in Zwitserland een nieuw bestaan op te bouwen, maar wordt dan door de geheime dienst van zijn voormalige vaderland op de hielen gezeten. Naar ware gebeurtenissen.

Mer de Chine : le pays pour mémoire

1990 | Documentaire

Frankrijk 1990. Documentaire van Jacques Perrin. Met o.a. Jane Birkin, Samuel Fuller, Jean-François Balmer en Jacques Perrin.

Maakt deel uit van de serie Médecins des hommes, deze keer gewijd aan het drama van de Boat People, die ronddolen in de Chinese Zee. Met de gebruikelijke kwaliteiten van een realistische documentaire over mensen, maar er zijn ook zwakke punten, zoals dat altijd hetzelfde uitgangspunt wordt genomen, overgebracht van de ene plaats naar de andere. Gelukkig is er de overtuigende aanwezigheid van Birkin, en ook de meer onverwachtse van de Amerikaanse cineast Fuller. Naar het boek Les remparts du silence van Pierre Fyot.

Les poneys sauvages: Terres brûlantes

1989 | Avonturenfilm, Komedie, Oorlogsfilm

Frankrijk 1989. Avonturenfilm van Robert Mazoyer. Met o.a. Jacques Weber, Michel Duchaussoy, Yves Beneyton, Jean-François Balmer en Florence Haziot.

Derde deel uit de serie naar de roman van Michel D[KA1]eon, die samen met de regisseur het scenario schreef. Georges (Weber) is voor een opdracht in Barcelona. Na een avontuurtje met een jonge liftster keert hij naar Parijs terug, waar zijn zeventien- jarige zoon Daniel (Furic) woont. Nu wil zijn baas hem naar Algerije sturen, en Daniel krijgt het voor elkaar dat zijn vader hem meeneemt. Als we niet te veel aandacht besteden aan het eerste, nogal overbodige deel van de film en de ogen sluiten voor het onwaarschijnlijke (of onbezonnen) plan met een jongen van die leeftijd naar een land in oorlog af te reizen, zien we een compacte en degelijke regie, overtuigende personages en een opmerkelijke reconstructie van het Algerije van die tijd, met propaganda van het Franse geheime leger, enz... Tamelijk

Les poneys sauvages 2 - Sarah

1989 | Komedie

Frankrijk 1989. Komedie van Robert Mazoyer. Met o.a. Jacques Weber, Michel Duchaussoy, Yves Beneyton, Florence Haziot en Jean-François Balmer.

Tweede deel van het fresco LES PONEYS SAUVAGES van Michel Déon. Het verhaal speelt zich af in Frankrijk in de periode van 1945 tot 1954. Sarah verkiest weer de vrijheid na het leven te hebben geschonken aan een kind. Michel Mezières vindt haar terug in Parijs waar zij een nieuw bestaan heeft opgebouwd. De film is niet zo'n staaltje van meesterschap als het boek, maar deze bewerking loopt goed en het spel is overtuigend. Een vervolg op LES PONEYS SAUVAGES 1 - LES COMBATTANTS DE L'OMBRE.

Les années lumière

1989 | Historische film, Biografie, Drama

Frankrijk/Italië/Duitsland/Canada/Verenigd Koninkrijk 1989. Historische film van Robert Enrico. Met o.a. Klaus-Maria Brandauer, Jane Seymour, François Cluzet, Jean-François Balmer en Andrzej Seweryn.

Een ambitieus fresco met een veelvoud aan personages, gemaakt met de beschikking over een enorme hoeveelheid geld. Het gaat over de eerste jaren van de Franse Revolutie, de periode die voorafgaat aan de Rode Terreur. Dit alles bewerkt door een nauwgezette en conformistische Robert Enrico. Bovendien gaat het om de 'officiële' versie onder een socialistisch bewind. Een goede geschiedenisles die met enige behoedzaamheid gevolgd moet worden. Deze reconstructie bezit alle gebreken van een internationale productie: Peter Ustinov als Mirambeau, Sam Neill als La Fayette, etc. Kortom, de berg heeft een muis gebaard. Eerste deel van het tweeluik La Révolution Française. Deel 2: Les années terribles werd geregisseerd door Richard T. Heffron.

Les Poneys sauvages 3 - Terres violentes

1989 | Oorlogsfilm

Frankrijk 1989. Oorlogsfilm van Robert Mazoyer. Met o.a. Jacques Weber, Yves Beneyton, Nathalie Juvet, Hervé Furic en Michel Duchaussoy.

Met 'terres violentes' wordt de grond aan het eind van de Algerijnse oorlog bedoeld. Georges is daar op reportage. Geloofwaardige personages in een knap gemaakte, pretentieloze film, waarbij de romanticus volop aan zijn trekken kan komen.

Les Poneys Sauvages 1 - Les combattants de l'Ombre

1989 | Oorlogsfilm

Frankrijk 1989. Oorlogsfilm van Robert Mazoyer. Met o.a. Jacques Weber, Yves Beneyton, Marc Delsaert, Florence Haziot en Michel Duchaussoy.

Vier studenten (twee uit Frankrijk en twee uit Engeland) zweren in 1938 tijdens hun studie in Cambridge dat ze elkaar hun hele leven zullen blijven steunen. Dan breekt de oorlog uit. Een bewerking van Michel Déon en Michel Legris van de roman- cyclus Les combattants de l'ombre geschreven door eerstgenoemde. Deze tv-film is erg ambitieus van opzet maar lijdt aan een gebrek aan financiële middelen in de oorlogsscènes. De acteurs laten echter overtuigend spel zien. Prima muziek.

Espionne et tais-toi : Papie pie et pas papa

1989 | Komedie

Frankrijk 1989. Komedie van Claude Boissol. Met o.a. Grâce de Capitani en Jean-François Balmer.

Een van de grootste rampen uit de serie, met een thema dat te overtrokken is om geloofwaardig over te komen. De geheime dienst doet onze twee bekende geheime agenten een verbluffende mededeling: de premier van de Sovjetunie, Beloganoff, en de president van de V.S., Logan, zouden broers zijn! Rondom dit onderwerp voor zwakbegaafden borduurt ons tv-baasje wat slap en onsamenhangend gezwatel, op basis van iets dat opvalt als het tegendeel van een scenario. Om met zo'n uitgangspunt een spannende film in elkaar te zetten, zijn talent en financiële middelen van een Stanley Kubrick vereist! Eerder waardeloos dan

Espionne et tais-toi : Les poubelles de la gloire

1989 | Komedie

Frankrijk 1989. Komedie van Claude Boissol. Met o.a. Grâce de Capitani en Jean-François Balmer.

Agn[KA2]es (Capitani) moet zich verkleden als werkster, om te kunnen snuffelen in de prullebakken van een laboratorium dat volgens de geheime dienst fungeert als dekmantel voor de KGB. Een achterhaald en nauwelijks interessant onderwerp. Tam, onbeduidend en banaal: één van de slechtste films uit de serie.

Espionne et tais-toi: Flamiche-en-Barzac

1988 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1988. Komedie van Claude Boissol. Met o.a. Grâce de Capitani en Jean-François Balmer.

Frankrijk moet de sinistere (en uiteraard Latijns- Amerikaanse) dictator Colombo ontvangen. Agn[KA2]es (Capitani) en Malone (Balmer) moeten voorkomen dat er een aanslag gepleegd wordt. Natuurlijk komen ze in het een of ander boerengat terecht waarvan de naam het gehucht in de titel van deze aflevering alleen al het komische karakter van deze serie aangeeft: een 'flamiche' is eigenlijk een soort streekgebonden taart. Een stripverhaal dat iedere beschrijving tart. Afgezien van de eindeloze armoede van het scenario heeft de regisseur ook nog eens te weinig middelen tot zijn beschikking gehad voor het onderwerp dat hij wil behandelen. Een goed slaapmiddel voor de slapelozen.

Police secrets : L'enveloppe

1987 | Misdaad

Frankrijk 1987. Misdaad van Yves Lafaye. Met o.a. Jean-François Balmer, Jean-François Stévenin en Julie Jézéquel.

Inspecteur Ravier van de zedenpolitie zorgt ervoor dat het pooier Fernand (Stevenin) niet te moeilijk wordt gemaakt, want dat is zijn belangrijkste informant. De wederzijdse vriendendiensten betreffen alleen onbelangrijke zaakjes, totdat er een envelop opduikt, die voor een opeenvolging van verrassingen zorgt. Heel wisselvallig, want het scenario zit niet goed in elkaar en wemelt van de onwaarschijnlijkheden. Het geheel is kortom een beetje slordig, en Palmer haalt het in zijn hoofdrol als inspecteur niet bij pooier Stevenin. Net

Espionne et tais-toi: La métaphysique de l'oeuf

1987 | Komedie

Frankrijk 1987. Komedie van Claude Boissol. Met o.a. Grâce de Capitani, Jean-François Balmer, Sophie Grimaldi, Charles Denner en Jacques François.

Van de meer dan wisselvallige serie uit de titel. Agn[KA2]es (Capitani) volgt een dieet op basis van... hardgekookte eieren. Om haar voor de gek te houden schrijft Malone (Balmer) een paar humoristische (en goedkope) geintjes, die helaas de aandacht trekken van een stel internationale terroristen. Het scenario is niet veel waard en wordt minstens even banaal in beeld gebracht door de dienstdoende filmdraaier van deze serie. Bovendien speelt Grimaldi als een hardgekookt ei.

Espionne et tais-toi : L'homme qui n'en savait rien

1987 | Komedie

Frankrijk 1987. Komedie van Claude Boissol. Met o.a. Grâce de Capitani en Jean-François Balmer.

De hoofdpersoon is een oude overloper uit het Oosten (denkt men) die naar Ouarzazate vlucht (doe eens intellectueel en kijk in een atlas: er wordt niet verklapt waar het ligt) en daar in een luxueus hotel een dameskapsalon begint. Dat is de ene kant van het verhaal. Aan de andere kant worden de twee geheime agenten van dienst erop uitgestuurd om hem op te sporen. We wanen ons in een stripverhaal van Hergé. Net als zoveel andere films uit deze serie een zwakzinnig avontuur. Wellicht vraagt u zich af waarom dergelijke flauwiteiten telkens opnieuw worden uitgezonden. Als wij u vertellen dat dit vooral gebeurt in de maanden juli en augustus, is het antwoord op de vraag niet moeilijk meer: om de gaten in de programmering op te vullen. De echte maker van deze film is de anonieme cameraman: vooral zijn palmbossen zijn de moeite waard. Hij verdient een grote pluim, maar de film blijft

La Dernière image

1986 | Komedie

Algerije/Frankrijk 1986. Komedie van Mohamed Lakhdar-Hamina. Met o.a. Véronique Jannot, Merwan Lakhdar-Hamina, Michel Boujenah, Jean-François Balmer en Jean Bouise.

Liefdesperikelen van een Franse onderwijzeres in een dorpje in Algerije in 1939 met het gebruikelijke racisme en de gebruikelijke Pétain-mentaliteit. Deze regisseur gokt graag op geëngageerde onderwerpen en gebruikt ze in het algemeen voor filmfestivals en in het bijzonder voor het filmfestival van Cannes. Goed gefilmd, zonder enige twijfel, dus is het produkt over het algemeen heel rendabel. Laten we dus niet ingaan op zijn opportunisme, de simplistische psychologie, de zwart-wit-stelling van goed en kwaad en de ideologische inschikkelijkheid van deze Algerijnse sub-Costa Gavras.

Golden Eighties

1986 | Musical, Komedie

Zwitserland/België/Frankrijk 1986. Musical van Chantal Akerman. Met o.a. Myriam Boyer, Fanny Cottençon, John Berry, Delphine Seyrig en Nicolas Tronc.

Akerman heeft geprobeerd de de jaren 1980-90 te vangen in een muzikaal drama met als middelpunt een winkelpassage in Brussel. Ongetwijfeld ge[KA3]inspireerd door Demy`s LES PARAPLUIES DE CHERBOURG een verhaaltje (van niks) over kapstertje Lio, die verliefd is op Tronc, die weer op zijn beurt lonkt naar Cottençon, en deze laatste heeft een oogje op Denner. Plotseling duikt Amerikaan Berry op, die iets met het verleden te maken heeft en zich vastklampt aan Seyrig, de echtgenote van Denner; hij heeft haar nooit kunnen vergeten na WO II, en zij is de moeder van Tronc. Dit bonte gebeuren zal v.n.l. genre- liefhebbers aanspreken. Laatste rol van Denner. De muziek is van Marc Herouet. Het scenario werd geschreven door Pascal Bonitzer, Henry Bean, Jean Gruault, Leora Barisch en regisseuse Akerman. Gilberto Azevedo en Luc Benhamou bemanden de camera.

L' Amour ou presque

1985 | Komedie

Frankrijk 1985. Komedie van Patrice Gautier. Met o.a. Jean-François Balmer, Jean-Pierre Kalfon, Elisabeth Depardieu en Hippolyte Girardot.

Deze eerste film van Patrice Gautier is volledig mislukt. In het vage scenario bevindt de hoofdpersoon zich, wegens averij aan zijn boot, op een plaats uit zijn verleden. Hij herleeft alles. Armzalige regie. De vertolkers doen hun best, maar de casting is rampzalig.

Urgence

1984 | Thriller

Frankrijk 1984. Thriller van Gilles Béhat. Met o.a. Richard Berry, Fanny Bastien, Bernard-Pierre Donadieu, Nathalie Courval en Jean-François Balmer.

Een film over hoe een journalisten-echtpaar een komplot van fascisten verijdelt na een race tegen de klok en de nodige lijken. Een jagend ritme en harde en socio-documentaire beelden, maar ook enkele onsamenhangende aspecten. Na RUE BARBARE ietwat aan de wispelturige kant maar toch af en toe boeiend. Béhat maakt veel van zijn mislukkingen goed dankzij de mooie opnamen van de stad. Scenario van regisseur Béhat en Jean Herman.

Polar

1984 | Mysterie, Film noir, Thriller

Frankrijk 1984. Mysterie van Jacques Bral. Met o.a. Jean-François Balmer, Sandra Montaigu, Claude Chabrol, Pierre Santini en Roland Dubillard.

Privédetective Eugène Tarpon (Balmer, briljant) is berooid en depressief. Dan meldt zich een raadselachtige schone in zijn Parijse microkantoortje: ziedaar een zaak, en niet zo maar eentje. Sublieme verliezersballade combineert gruizige sfeerschets en doolhofplot vol genreknipogen met een prachtige jazzy mineurtonenpartituur van Karl-Heinz Schäfer. Cameo's van Claude Chabrol als pornoregisseur en noir-autoriteit François Guérif als hotelreceptionist. Naar Série Noire nummer 1575, Morgue pleine van neo-marxist Jean-Patrick Manchette (1942-1995). Ex aequo met Claude Millers Mortelle randonnée onbetwist de mooiste Franse film noir uit de jaren tachtig.

Les fauves

1984 | Film noir, Thriller

Frankrijk 1984. Film noir van Jean-Louis Daniel. Met o.a. Daniel Auteuil, Philippe Léotard, Gabrielle Lazure, Véronique Delbourg en Jean-François Balmer.

Deze film is een somber en bloederig drama dat zich afspeelt in het wereldje van stuntmannen. Incestueuze liefde, wraak en een duel dat leidt tot de dood van de held tijdens een confrontatie op het eind zijn typisch de ingredi[KA3]enten van de film noir (hij zit echter ook vol met allerlei cliché's, te danken aan een serieuze maar overdreven nauwgezette productie). Scenario van Jean-Louis Daniel, Philippe Setbon en Catherine Cohen. Camerawerk van Richard Andry.

Le sang des autres

1984 | Oorlogsfilm

Canada/Frankrijk 1984. Oorlogsfilm van Claude Chabrol. Met o.a. Jodie Foster, Michael Ontkean, Sam Neill, Lambert Wilson en Stéphane Audran.

Dit drama speelt zich af in de wereld van het verzet voor en tijdens de WO II. Een jonge vrouw offert zich uiteindelijk op, meer uit liefde dan uit politieke overtuiging. Gebaseerd op het boek van Simone de Beauvoir, maar het scenario van is slecht geconstrueerd. De plot is te onwaarschijnlijk en vertoont grote hiaten op geschiedkundig gebied. Ook een internationale rolbezetting kan dit ambitieuze maar weinig overtuigende werk van Chabrol niet optrekken.

Le Transfuge

1984 |

Duitsland/België/Frankrijk 1984. Philippe Lefebvre. Met o.a. Bruno Cremer, Heinz Bennent, Jean-François Balmer en Lisa Kreuzer.

In Berlijn smokkelt een Franse ondernemer een Oostduitse ex- geheimagent naar Frankrijk. Uiteindelijk blijkt het een complot te zijn. De ontknoping zorgt voor een verrassing in deze overigens trage en weinig boeiende film.

Le Roi de la Chine

1984 | Drama

Frankrijk 1984. Drama van Fabrice Cazeneuve. Met o.a. Jean-François Balmer, Roger Jendly, Marylin Even, Axel Ganz en Denise Peron.

De titel is de bijnaam van ene Grégor Vartarian, een clochard die alle vlooienmarkten afspeurt en waar je letterlijk alles van kunt kopen. De film is een sfeerrijk portret van een clochard-milieu in Parijs, zij het misschien ietwat geromantiseerd. Cazaneuve regisseert functioneel en geeft zijn talentrijke acteurs de nodige speling. Vooral Balmer is schitterend in de hoofdrol.

L'Africain

1983 | Avonturenfilm, Komedie, Romantiek

Frankrijk 1983. Avonturenfilm van Philippe de Broca. Met o.a. Philippe Noiret, Catherine Deneuve, Jean-François Balmer en Jacques François.

Philippe Noiret en Catherine Deneuve spelen water en vuur als gescheiden echtelieden die hun wederzijdse irritatie én liefde zien opborrelen in de binnenlanden van Afrika. Deneuve's blonde personage zoekt naar nieuwe bestemmingen voor haar reisorganisatie en Noiret speelt de bevlogen natuurbeschermer die niets moet hebben van toeristen. De aanwezigheid van kwaadwillige ivoorstropers schept een band, zeker nadat Deneuve door de wilddieven wordt ontvoerd. Regisseur De Broca trakteerde het publiek op een vermakelijk niemendalletje met fris acteerwerk en prachtige natuurplaatjes.

Le quart d'heure américain

1982 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 1982. Romantiek van Philippe Galland. Met o.a. Gérard Jugnot, Anémone, Jean-François Balmer, Jean-Pierre Bisson en Michèle Moretti.

Ferdinand heeft verschillende tegenslagen, maar zonder die tegenslagen zou hij nooit de liefde hebben leren kennen. Een flauwe komedie, volkomen pretentieloos en met een zwakke regie. Toch nog genietbaar door het goede acteren.

Une étrange affaire

1981 | Drama, Komedie

Frankrijk 1981. Drama van Pierre Granier-Deferre. Met o.a. Michel Piccoli, Nathalie Baye, Gérard Lanvin, Jean-Pierre Kalfon en Jean-François Balmer.

Met de Prix Louis Delluc bekroond, fascinerend drama over de bijna hypnotische werking van een Svengali-achtige manager op een jonge protégé. Piccoli speelt de raadselachtige Bertrand Malair (let op de achternaam) die in een warenhuis wordt aangesteld om de ingedutte boel op te schudden. Lanvin is reclameman Louis Coline die voor zijn chef-manipulateur huis, haard en zichzelf verloochent. Jean-Pierre Kalfon is Malairs passend akelige handlanger. Somber-profetische blik op de hedendaagse, vaak weinig scrupuleuze managerscultuur. Ambachtsman Granier-Deferre (Le chat, L'Étoile du Nord) overtreft zichzelf met deze psychologisch doordachte, subversieve adaptatie van Jean-Marc Roberts' roman Affaires étrangères.

Neige

1981 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1981. Misdaad van Juliet Berto en Jean-Henri Robert. Met o.a. Juliet Berto, Jean-François Stévenin, Robert Liensol, Jean-François Balmer en Patrick Chesnais.

De dood van een jonge dealer veroorzaakt dat junks in en om Pigalle zonder hero[KA3]ine komen te zitten. De pogingen van Anita (Berto), een moederlijk barmeisje, om hen te helpen brengt haar in conflict met haar vriend, een scharrelaar, die in een poging haar terug te winnen zelf hero[KA3]ine bemachtigt en daarbij in de val van de politie loopt. Dit clich[KA1]ematig zelfkant-drama krijgt meerwaarde door het reportage-achtige, authentieke beeld van Pigalle en haar bewoners. Berto heeft zichzelf een irritant nobele rol toebedeeld en is als actrice veel beter op dreef in de regie van anderen. De titel slaat op drugs zoals coca[KA3]ine (of heroïne). Het scenario is van Marc Villard. Het camerawerk is van William Lubtchansky. Mono.

La Derelitte

1981 | Drama, Romantiek, Mysterie

Frankrijk 1981. Drama van Jean-Pierre Igoux. Met o.a. Bulle Ogier, Daniel Olbrychski, Gérard Blain, Jean-François Balmer en Denis Manuel.

Getrouwe bewerking van het boek van Véra Feyder dat werkelijkheid, verbeelding, fantasie, hartstocht en waanzin weet te combineren. Igoux is er niet helemaal in geslaagd deze melange geloofwaardig over te brengen. Niettemin een ambitieus debuut dat ondanks de leemtes een groot talent toont.

L'adolescente

1979 | Komedie, Drama

Frankrijk/Duitsland 1979. Komedie van Jeanne Moreau. Met o.a. Simone Signoret, Laetitia Chaveau, Francis Huster, Edith Clever en Jacques Weber.

Moreau verfilmde haar eigen jeugdherinneringen in dit verhaal over de 11-jarige Marie, die tijdens de zomervakantie bij grootmoeder Signoret op het platteland haar eerste verliefdheid beleeft en haar illusies over de volwassenen verliest. Het streven naar sfeer en de poëtische effecten verdoezelen de scherpe kanten van het anti-semitisme en de oorlogsdreiging anno 1939, maar het opmerkelijke acteren in de talrijke rollen houdt de aandacht toch vast.

Ils sont grands ces petits

1979 | Avonturenfilm, Komedie

Frankrijk 1979. Avonturenfilm van Joël Santoni. Met o.a. Catherine Deneuve, Claude Brasseur, Claude Piéplu, Jean-François Balmer en Eva Darlan.

De dochter van een verdwenen geleerde is uit haar huis gezet door grondspeculanten en zoekt onderdak bij een jeugdvriend, een uitvinder, wiens miniatuur-robots ze gebruiken om een ondernemer onschadelijk te maken. De dynamische combinatie Deneuve-Brasseur plus een zeer vermakelijke robot die niet onderdoet voor collega's uit STAR WARS kunnen het op één idee steunend scenario niet tot burleske hoogten tillen, zodat de film een optelsom van vermakelijke scènes blijft zonder ondersteunende verhaaltrant.

Flic ou voyou

1979 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1979. Misdaad van Georges Lautner. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Michel Galabru, Georges Géret, Jean-François Balmer en Charles Gérard.

Nice wordt beheerst door een Corsicaanse gangsterbende die de politiecommissaris ongestraft doodt. Een commissaris van een speciale afdeling van de politie komt een onderzoek instellen, ontdekt dat de inspecteurs van de zedenpolitie connecties met de onderwereld hebben en schakelt hen en de gangsters uit. Belmondo in het voetspoor van Clint Eastwood als politieman die de wet in eigen hand neemt met een nog gewelddadiger methodiek dan de opponenten.

Les égouts du paradis

1978 | Misdaad

Frankrijk 1978. Misdaad van José Giovanni. Met o.a. Francis Huster, Jean-François Balmer, Lila Kedrova, Michel Subor en André Pousse.

Een winkelier in Nice is ooit inbreker geweest. Vrienden van weleer wakkeren zijn nostalgie voor vroegere avonturen aan, zodat hij zich laat overhalen tot een nieuwe, zeer vernuftige bankroof. De memoires van bankrover Albert Spaggiari kregen bijna een documentaire reconstructie op de plaatsen waar het allemaal werkelijk gebeurde. De ongewone actierol als Spaggiari werkt voor de romantisch toneelidool Huster weinig overtuigend.

Les Egouts Du Paradis

1978 | Thriller

Frankrijk 1978. Thriller van José Giovanni. Met o.a. Lila Kedrova, Jean-François Balmer en Francis Huster.

Een winkelier in Nice is ooit inbreker geweest. Vrienden van weleer wakkeren zijn nostalgie voor vroegere avonturen aan, zodat hij zich laat overhalen tot een nieuwe, zeer vernuftige bankroof. De memoires van bankrover Albert Spaggiari kregen bijna een documentaire reconstructie op de plaatsen waar het allemaal werkelijk gebeurde. De ongewone actierol als Spaggiari werkt voor de romantisch toneelidool Huster weinig overtuigend.

Le Passe-montagne

1978 | Drama

Frankrijk 1978. Drama van Jean-François Stévenin. Met o.a. Jean-François Stévenin, Texandre Barberat, Yves Lemoigne, André Riva en Jean-François Balmer.

Een gescheiden man leidt als autoreparateur een kluizenaarsbestaan in een bergdorpje in de Jura, waar hij een Parijzenaar ontmoet die panne heeft. De man blijft in afwachting van de reparatie overnachten. Ze brengen de volgende dagen en nachten door met bergbeklimmen, boswandelingen, doorzakken in de herberg etcetera... zonder dat er naar de auto wordt omgekeken. Een ongewone Franse variant op de road movies in de trant van Hellman en Wenders door een als regisseur debuterende acteur. Doelloze zwerftochten groeien geleidelijk tot een expeditie naar de eigen identiteit. De losse vormgeving en verteltrant met een handjevol acteurs te midden van lokale bewoners wordt ietwat ontsierd door binnen de context misplaatste en overnadrukkelijke symboliek en poëtische effecten. Het scenario is van regisseur Stévenin, Babou Rappeneau. Stéphanie Granel en Michel Delahaye. Het camerawerk is van Lionel Legros en Jean- Yves Escoffier.

La menace

1977 | Thriller, Misdaad, Actiefilm

Frankrijk/Canada 1977. Thriller van Alain Corneau. Met o.a. Yves Montand, Carole Laure, Marie Dubois, Jean-François Balmer en Marc Eyraud.

Henri Savin (Montand), bedrijfsleider bij een transportbedrijf, heeft een verhouding met zijn leidinggevende, Dominique, Als hij haar dumpt voor de jongere Julie, stort ze zichzelf van een klif. De politie denkt echter dat er sprake is van moord, met als hoofdverdachte Julie, die al snel wordt gearresteerd. Deels psychologisch drama, deels spectaculaire thriller, en in beide opzichten geslaagd. Tweede samenwerking tussen regisseur Corneau en zanger/acteur Montand, die een jaar eerder Police Python 357 maakten. Marie Dubois won een César voor haar rol als Dominique.

Le Petit Marcel

1976 | Drama

Frankrijk 1976. Drama van Jacques Fansten. Met o.a. Jacques Spiesser, Isabelle Huppert, Yves Robert, Anouk Ferjac en Jean-François Balmer.

Een jongeman wil in Parijs met een geërfde vrachtauto zijn eigen transportonderneming beginnen. De wagen is echter te oud, en hij heeft geen papieren, waardoor hij door een schijnbaar vaderlijke en behulpzame politiecommissaris gemanipuleerd kan worden om verklikker te worden van werkloze vrienden uit een voorstadkroegje die ballorig de verkiezingscampagne van rechtse partij saboteren. Ongemerkt wordt Marcel zelf steeds rechtser. Het scenario is de grootste kwaliteit van dit onnadrukkelijk regiedebuut dat stelling neemt zonder in demagogie te ontaarden. Knap spel van Spiesser die de naïviteit van de hoofdrol geloofwaardig maakt, van Robert als de gevaarlijk gemoedelijke politieman en van Ferjac als zijn echtgenote die voor Marcel de geïdealiseerde 'droomvrouw' wordt.

R.A.S.

1973 | Oorlogsfilm

Italië/Frankrijk 1973. Oorlogsfilm van Yves Boisset. Met o.a. Jacques Spiesser, Jacques Weber, Jean-François Balmer, Philippe Leroy en Jacques Villeret.

In 1966 worden voor het eerst Franse dienstplichtigen naar Algerije gezonden. Ondanks hun onwil en verzet slaagt de commandant er in hen tot een keurkorps te drillen. Deze eerste Franse film die direct de Algerijnse oorlog tot onderwerp neemt, is vooral een indringend anti-militaristisch pamflet met een reeks opmerkelijke jonge acteurs. De titel staat voor: RIEN A SIGNALER.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jean-François Balmer op televisie komt.

Reageer