Yves Lafaye

Regisseur, Cameraman

Yves Lafaye is regisseur en cameraman.
Er zijn 12 films gevonden.

Bas les coeurs

2011 | Drama

Frankrijk 2011. Drama van Robin Davis. Met o.a. Jérémie Duvall, Urbain Cancelier, Bruno Lochet, Popeck en Chloé Stefani.

Versailles, zomer 1870. Terwijl de Pruis Frankrijk eronder houdt, ziet de twaalfjarige Jean hoe zijn patriottistische vader gaandeweg met de vijand heult. Na Louis Malles fantastische Le voleur (1967) ziet deze pas tweede adaptatie van een Georges Darien-roman inhoudelijk ietwat bleekjes. De links-rebelse, politiek-maatschappelijke rafelranden, toch de kern van het kleine, pamflettistische oeuvre van de anarchist Darien (1862-1921), raken in deze iets te netjes aangeklede telefilm op de achtergrond. Gedraaid voor France 2 ter gelegenheid van de 140-jarige verjaardag van de kortstondige Commune de Paris.

Une lubie de monsieur Fortune

2010 | Drama

Frankrijk 2010. Drama van Philippe Venault. Met o.a. Grégori Derangère, Heiva Ah-Min, Kaleinui Wong, Michel Bompoil en Pierre Cognon.

Een jonge Franse missionaris genaamd Vincent Fortune reist begin twintigste eeuw naar een afgelegen vulkanisch eiland in Polynesië. Zijn doel is het kerstenen van de lokale bevolking, maar uiteindelijk weet hij slechts één jonge man te bereiken. En hoe langer hij met de Polynesiërs optrekt, hoe meer hij de zinloosheid van zijn missie begint in te zien. Voor de Franse televisie geproduceerde verfilming van de anti-imperialistische roman Mr. Fortune's Maggot uit 1927, geschreven door de Engelse schrijfster en dichteres Sylvia Townsend Warner.

Baptêmes du feu

2008 | Drama

Frankrijk/België 2008. Drama van Philippe Venault. Met o.a. Francis Renaud, Stanislas Forlani, Marie Vernalde en Dioucounda Koma.

In brandweerkazerne Le Colombier heeft de twintigjarige, door zijn oma opgevoede Antoine Grand (Forlani) een soort surrogaatfamilie gevonden. Wanneer de kazerne wordt aangewezen als testplaats voor een vrouw als commandant en de komst van Nathalie Métrono (Vernalde) de hechte spuitgastengemeenschap splijt, komt groentje Antoine voor keuzes te staan. Vernalde overacteert de pinnigheid behoorlijk en de tegenstellingen zijn vet aangezet in deze schets van een van de laatste mannenculturen in de hedendaagse Westerse samenleving. Naar het boek Le 18 van Ludovic Roubaudi.

Jeanne Poisson, Marquise de Pompadour

2006 | Biografie, Drama, Historische film

Frankrijk 2006. Biografie van Robin Davis. Met o.a. Hélène de Fougerolles, Vincent Perez, Rosemarie La Vaullée en Charlotte de Turckheim.

Stijve pruiken, gepoederde tronies, bonte kostuums en stenen pijpen: de tweedeler Jeanne Poisson is een waar genot voor de liefhebber van achttiende-eeuwse tierelantijnen. De geschiedenisfanaat komt ook aan zijn trekken met een keur van gedramatiseerde hofintriges en uiteraard de royale vrijages van titelheldin Jeanne (De Fougerolles) met haar officiële minnaar, koning Lodewijk XV (Perez), treffend bijgenaamd 'De welbeminde' (de man had naar verluidt een honderdtal kinderen). Onder een dikke deken van klavecimbel, viool en hobo paraderen de lieden over het helverlichte scherm en krijgt de kijker een glimp van de macht van Lodewijks diverse vrouwen. Dolletjes.

Vipère au poing

2004 | Drama

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 2004. Drama van Philippe de Broca. Met o.a. Catherine Frot, Jacques Villeret, Jules Sitruk, Cherie Lunghi en Hannah Taylor-Gordon.

'Van mijn zonen lijk jij het meeste op mij.' In principe fijn om te horen van je moeder, behalve als je je moeder een 'folcoche', een 'gek zwijn' vindt. Bij terugkomst uit Indochina in 1922 stelt moeder Rézeau (Frot) een nachtmerrieregime in dat het leventje van Jean Rézeau (Sitruk) totaal verpest. Jean en z'n broer worden vernederd en mishandeld en vader laat het allemaal maar gebeuren. De Broca bezat volgens eigen zeggen niet de haat jegens aristocratie die schrijver Hervé Bazin had. Frot is daarom wel schitterend als helse moeder, maar het sadisme in het boek werd flink afgezwakt.

Merci pour le geste

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Claude Faraldo. Met o.a. Jacques Hansen, Marie Rousseau, Agathe De la Boulaye, Erick Deshors en Françoise Arnoul.

Dit zou een Dogma 95 film kunnen zijn, ware het niet dat de muziek van Sergio Tomassi er dan niet bij mag horen. Het is een uit de hand geschoten rolprent met een digitale camera. Tot op zekere hoogte doet de ge[KA3]improviseerde aanpak denken aan docudrama, maar tegen het afgezaagde einde wordt de film toch te onwerkelijk. De boodschap in het scenario van regisseur Faraldo is duidelijk: een dakloze, de 55-jarige Michel (Hansen) die ooit getrouwd was en een dochter heeft, is ook een mens, maar niemand wil dat inzien. Totdat hij optrekt met een zwerfhond en dan krijgt alles een andere dimensie. Ook de politie begint zich voor hem te interesseren omdat ze het beest naar het asiel willen brengen, maar dan geeft Michel zijn ex-vriendin Betty (Rousseau) op als de eigenaresse. Betty is inmiddels getrouwd met een saaie, Parijse gemeenteambtenaar en is verrukt om Michel weer te zien, maar dit draait uit op een regelrechte ramp. Het camerawerk is van Yves Lafaye. Lang niet ieders kopje thee.

Colis d'oseille

1993 |

Frankrijk 1993. Yves Lafaye. Met o.a. Laurence Côte, Didier Bezace en Aaron Barzman.

Dit zou een Dogma 95 film kunnen zijn, ware het niet dat de muziek van Sergio Tomassi er dan niet bij mag horen. Het is een uit de hand geschoten rolprent met een digitale camera. Tot op zekere hoogte doet de ge[KA3]improviseerde aanpak denken aan docudrama, maar tegen het afgezaagde einde wordt de film toch te onwerkelijk. De boodschap in het scenario van regisseur Faraldo is duidelijk: een dakloze, de 55-jarige Michel (Hansen) die ooit getrouwd was en een dochter heeft, is ook een mens, maar niemand wil dat inzien. Totdat hij optrekt met een zwerfhond en dan krijgt alles een andere dimensie. Ook de politie begint zich voor hem te interesseren omdat ze het beest naar het asiel willen brengen, maar dan geeft Michel zijn ex-vriendin Betty (Rousseau) op als de eigenaresse. Betty is inmiddels getrouwd met een saaie, Parijse gemeenteambtenaar en is verrukt om Michel weer te zien, maar dit draait uit op een regelrechte ramp. Het camerawerk is van Yves Lafaye. Lang niet ieders kopje thee.

Fausto

1992 |

Frankrijk 1992. Rémi Duchemin. Met o.a. Jean Yanne, Ken Higelin, Arthur H., Marianne Groves en François Hautesserre.

Duchemin, de vroegere assistent van Ferreri en Pinoteau, heeft een bitterzoete kroniek gekozen als onderwerp voor zijn eerste lange speelfilm. Rond 1960 wordt Fausto, een wees van Italiaanse komaf, aangenomen als leerling bij een norse maar ruimhartige joodse kleermaker Mietek (Yanne), die hem het vak leert. Fausto (Higelin) blijkt een getalenteerde modeontwerper. De kleermaker vindt in hem de zoon die hij nooit heeft gehad. Een verrukkelijk verhaal, vol mooie sentimenten, knipogen naar het leven en lichte humor, geschikter voor tv dan voor het witte doek. Yanne is groots als de kleermaker. Tevens veelbelovend jong talent, zoals de zoons van de zanger Higelin (Ken en Arthur H.). Scenario van regisseur Duchemin en Richard Morgiève naar de roman van de laatstgenoemde. Camerawerk van Yves Lafaye.

Police secrets : L'enveloppe

1987 | Misdaad

Frankrijk 1987. Misdaad van Yves Lafaye. Met o.a. Jean-François Balmer, Jean-François Stévenin en Julie Jézéquel.

Inspecteur Ravier van de zedenpolitie zorgt ervoor dat het pooier Fernand (Stevenin) niet te moeilijk wordt gemaakt, want dat is zijn belangrijkste informant. De wederzijdse vriendendiensten betreffen alleen onbelangrijke zaakjes, totdat er een envelop opduikt, die voor een opeenvolging van verrassingen zorgt. Heel wisselvallig, want het scenario zit niet goed in elkaar en wemelt van de onwaarschijnlijkheden. Het geheel is kortom een beetje slordig, en Palmer haalt het in zijn hoofdrol als inspecteur niet bij pooier Stevenin. Net

Clara et les chics types

1981 | Komedie, Musical

Frankrijk 1981. Komedie van Jacques Monnet. Met o.a. Daniel Auteuil, Thierry Lhermitte, Josiane Balesko, Isabelle Adjani en Christian Clavier.

Zes dertigers, die hun draai in het leven nog niet hebben gevonden, spelen in een popgroep. Onderweg naar een concert hebben ze allerlei amoureuze en relationele ontmoetingen met ex-geliefden en nieuwe vlammen. Het verrassende en met milde ironie geschreven scenario geeft de uitstekende cast - onder wie enkele leden van café-theatergroep 'Splendid', die later de wereld zouden bestormen - de ruimte. Debuterend regisseur Monnet voegt daar weinig aan toe, toch is de film een interessant herkenbaar generatieportret.

La nuit de Saint-Germain-des-Prés

1977 | Mysterie, Misdaad, Thriller

Frankrijk 1977. Mysterie van Bob Swaim. Met o.a. Michel Galabru, Mort Shuman, Daniel Auteil, Chantal Dupuy en Alain Mottet.

De vermaarde privé-detective krijgt een simpele juwelendiefstal op te lossen, maar stuit bij zijn onderzoek op een onvoorziene reeks moorden. De personage van Nestor Burma kreeg een sterke hoofdrol van de vaak misbruikte Galabru in een filmversie die de 'Rive Gauche' rond 1950 reconstrueert, compleet met existentialisten en knusse jazzkeldertjes. Het scenario is van Peirre Fabre, Alain Petit, Robert Réa en regisseur Swaim naar de roman van Léo Malet. Het camerawerk is van Yves Lafaye. Eastmancolor, mono.

Les doigts dans la tête

1974 | Drama, Komedie

Frankrijk 1974. Drama van Jacques Doillon. Met o.a. Christophe Soto, Olivier Bousquet, Ann Zacharias, Roselyne Vuillaume en Martin Trévières.

Een jonge arbeider wordt ontslagen en moet de kamer ontruimen voor zijn opvolger. Samen met een vriend, een vrouwelijke collega en zijn vriendin gaat hij die kamer bezetten om schadevergoeding te verkrijgen. Het aanvankelijke enthousiasme wordt algauw gedoofd. Dit sociale drama is een regie-debuut met af en toe wat opmerkelijke spontaniteit en vanzelfsprekende humor. Scenario van regisseur Doillon en Philippe Defrance. Camerawerk van Yves Lafaye.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Yves Lafaye op televisie komt.

Reageer