Antoine Auberson is componist.
Er zijn 3 films gevonden.

Stille Liebe

2001 | Drama, Korte film

Zwitserland 2001. Drama van Christoph Schaub. Met o.a. Emmanuelle Laborit, Lars Otterstedt, Renate Becker, Wolfram Berger en Renate Steiger.

De 28-jarige lekenzuster Antonia (Laborit) uit een nonnenklooster in de buurt van de Zwitserse stad Z[KA3]urich is doofstom. Ze verricht overdag sociaal werk in de keuken van een opvangcentrum voor daklozen. Hier maakt ze kennis met Mikas (Otterstedt), een illegale immigrant uit Letland, die net zoals zij doof is. Hij `vertelt` haar (in gebarentaal) dat hij circusartiest is en op doorreis is. In werkelijkheid is hij een zakkenroller, die door de politie wordt gezocht en hij mag rekenen op een uitwijzing. Antonia weet niet wat haar overkomt, maar ze krijgt warme gevoelens voor Mikas; het is wederzijds. Antonia zou graag naar Luzern willen om een theatervoorstelling bij te wonen van een Amerikaans toneelgezelschap dat uit gehoorgestoorden bestaat, maar de moeder-overste Verena (Becker) heeft het haar verboden. Dankzij Mikas kan ze de voorstelling bijwonen, maar hij wordt betrapt, en komt om het leven bij de vluchtpoging. Antonia, die hiervan getuige was, verlaat het klooster en reist naar Amerika om in Washington te worden toegelaten op de toneelschool voor doven aan de doven- universiteit van Gallaudet. Een eenvoudig, maar goed vertolkt melodrama met twee gehoorgestoorden in de hoofdrol. Laborit had zich al bewezen met haar rol van Kai in de meervoudig bekroonde JENSEITS DER STILLE (1996) van Caroline Link. Hoewel in het plot het personage van Mikas wel wat al te gemakkelijk uit de film verdwijnt, staat deze rolprent toch wel op het niveau van een andere beroemde film: CHILDREN OF A LESSER GOD (1986) van Randa Haines met Marlee Matlin en William Hurt. Af te dingen valt dat de scènes, waarin Laborit alleen speelt, de gebarentaal in het Duits is, en in de scènes, waarin zij met Otterstedt speelt de gebarentaal internationaal is. Voor doven die het Duits niet beheersen, is er natuurlijk in de meeste gevallen wel de ondertiteling. De film wordt verteld door Verena en de gebeurtenissen worden beleefd in flashback. Het scenario is van Peter Purtschert en regisseur Schaub. Het camerawerk is van Thomas Hardmeier. Dolby Stereo.

L'ombre

1992 | Thriller

Zwitserland/Frankrijk/Duitsland 1992. Thriller van Claude Goretta. Met o.a. Pierre Arditi, Jacques Perrin, Maurice Garrel, Gudrun Landgrebe en Julie Jézéquel.

Goretta verdiepte zich in de weinig glorieuze hedendaagse realiteit van Zwitserland, en had een vechtfilm op het oog. Het resultaat staat ver af van de hooggestemde verwachtingen van de kijker. Het scenario trapt onvermijdelijke open deuren in omtrent corruptie en macht en ontbreekt het in het bijzonder aan fijnzinnigheid. De kijker steekt niets op van dit verhaal over een prominent journalist en een brave documentaliste, die geconfronteerd worden met een gewelddadige werkelijkheid. Ondanks hun talent als acteurs, lijken Arditi en Perrin in deze armoedige politieke en maatschappelijke beschouwing op marionetten, die niet in staat zijn tot genuanceerd denken. Scenario van regisseur Goretta, Muriel Teodori en Efrem Camerin.

Si le soleil ne revenait pas

1987 | Komedie

Zwitserland/Frankrijk 1987. Komedie van Claude Goretta. Met o.a. Charles Vanel, Philippe Léotard, Catherine Mouchet, Claude Evrard en Jean-Marc Roulot.

In een klein bergdorpje voorspelt een grijsaard (een tovenaar en profeet) dat de zon niet meer terug zal komen en dat het dorpje veroordeeld is tot eeuwige duisternis. De film beschrijft de reacties en het gedrag van iedereen. Van dit bijzondere thema wordt een vaak heldere en een beetje langdradige (op het menselijke gebied) komedie gemaakt. Goretta, opmerkzaam waarnemer van zeden, heeft een onregelmatig maar fijn en gevoelig werk gemaakt. Het secnario van Goretta is naar een roman van Charles Ferdinand Ramuz. Geweldig camerawerk van Bernard Zitzerman en vooral een ontzettende goede Vanel in de hoofdrol, op de leeftijd van 95 jaar!