Denis Podalydès

1963 Acteur

Denis Podalydès (1963) is acteur.
Er zijn 46 films gevonden.

L'amour est un crime parfait

2013 | Thriller

Frankrijk/Zwitserland 2013. Thriller van Arnaud Larrieu en Jean-Marie Larrieu. Met o.a. Mathieu Amalric, Karin Viard, Maïwenn en Denis Podalydès.

Psychologische thriller van de broers Arnaud en Jean-Marie Larrieu over literatuurprofessor (Mathieu Amalric) die niet van zijn studentes kan afblijven.

Libre et assoupi

2014 | Komedie

Frankrijk 2014. Komedie van Met o.a. Charlotte Le Bon en Denis Podalydès.

Sebastien heeft slechts één ambitie in het leven: niets doen. Hij ligt de hele dag in zijn zetel. Uiteindelijk gaan zijn twee huisgenoten, die stages doen en klusjes verrichten, hem een duwtje in de rug geven.

La forêt

2014 | Drama

Frankrijk 2014. Drama van Arnaud Desplechin. Met o.a. Denis Podalydès, Martine Chevallier en Michel Vuillermoz.

Rusland, medio negentiende eeuw. Welgestelde weduwe Raisa Goermyjskaja neemt, niet louter uit mededogen, de berooide jongeling Aleksej op. In het drama dat zich vervolgens ontrolt, verkoopt zij stukje bij beetje de bospercelen van het landgoed dat toekomt aan spoorloze neef Gennadi. Die, verrassing, ineens aanklopt. Fameus theaterstuk van Aleksandr Ostrowski (1823-1886), over het verval van de adel, werd door Desplechin (Trois souvenirs de ma jeunesse) in zijn eerste tv-film vernuftig geënsceneerd als een prikkelende melange van toneel en cinema. De cast van deze Arte-productie in de Théatre-reeks bestaat uit acteurs van de Comédie Française.

Du vent dans mes mollets

2012 | Komedie, Drama

Frankrijk 2012. Komedie van Carine Tardieu. Met o.a. Isabella Rossellini, Agnès Jaoui, Denis Podalydès, Juliette Gombert en Isabelle Carré.

Het negenjarige, aandoenlijke buitenbeentje Rachel (Gombert) heeft heel wat te stellen met haar goedbedoelende maar wereldvreemde moeder (Jaoui) en introverte vader (Podalydès), die als kind de Shoah heeft overleefd. Bezoeken aan een kinderpsychiater (Isabella Rossellini) moeten uitkomst bieden, in een film die niet wil kiezen tussen drama en komedie; kleurrijk sprookje en coming of age; huwelijksdrama en tijdsdocument (de film is gesitueerd in de jaren tachtig). Veel droogkomische dialogen, pijnlijke situaties en fraai verbeelde droombeelden, maar op den duur zo quirky dat je er jeuk van krijgt.

Les conquérants

2013 | Komedie, Drama

Frankrijk/België 2013. Komedie van Xabi Molia. Met o.a. Denis Podalydès, Mathieu Demy, Christian Crahay, Michel Dubois en Julie Kapour.

Waar de naam van één der broertjes Podalydès op staat, daar zit doorgaans cinefantasiemuziek in. Ziedaar Denis P. in deze wonderlijke tragikomedie over twee chronisch pechvogelende halfbroers. Als zieke derdeplansacteur Galaad gaat hij met Noé (Demy), trainer van een verliezersvoetbalelftal, na de dood van hun avonturiervader op weg om de veronderstelde familievloek te breken. Daartoe moet de Graalkelk, een ooit door pa ontvreemd relict, opnieuw worden gestolen. Origineel genreklutsend filmzonnetje waarin het struikelstuntelduo Podalydès-Demy speelgoud blijkt.

Omar m'a tuer

2011 | Drama

Frankrijk/Marokko 2011. Drama van Roschdy Zem. Met o.a. Sami Bouajila, Denis Podalydès, Maurice Bénichou, Salomé Stévenin en Nozha Khouadra.

Drama van Roschdy Zem over Marokkaanse tuinman Omar, die veroordeeld werd op grond van in bloed geschreven beschuldiging door de doodgestoken vrouw voor wie hij werkte. Op feiten gebaseerd.

Ça ne peut pas continuer comme ça!

2012 | Komedie, Drama

Frankrijk 2012. Komedie van Dominique Cabrera. Met o.a. Aurélien Recoing, Serge Bagdassarian, Sylvia Bergé, Bérangère Bonvoisin en Denis Podalydès.

Midden in crisistijd is de Franse president Nuissbaum al doodziek. Er moeten niettemin drastische beslissingen worden genomen om allerlei landsproblemen het hoofd te bieden. Aldus rijpt het eureka-idee om een acteur in te huren die als dubbelganger naar buiten treedt. Krankjoreme premisse wordt strak uitgespeeld in deze amusante tv-film van de Frans-Algerijnse scenariste-regisseuse Cabrera. De farce is bovendien een novum in de rijke filmhistorie van Frankrijk: het betreft hier de eerste coproductie met de prestigieuze Comédie Française. Bijrollen van Denis Podalydès en Julie-Marie Parmentier.

La conquête

2011 | Biografie

Frankrijk 2011. Biografie van Xavier Durringer. Met o.a. Denis Podalydès, Florence Pernel, Bernard Le Coq, Michèle Moretti en Samuel Labarthe.

Drama van Xavier Durringer over de opkomst van de Franse premier Nicolas Sarkozy.

L'illusion comique

2010 | Drama

Frankrijk 2010. Drama van Mathieu Amalric. Met o.a. Alain Lenglet, Loïc Corbery en Denis Podalydès.

Theaterpuristen staan voor een uitdaging bij deze tv-bewerking van Pierre Corneilles stuk uit 1635. Amalric, zowel kunstfilmacteur als bekend gezicht in kaskrakers, hervertelt het verhaal van vader Primadant die via-via een onvermoed levensteken krijgt van zijn verloren zoon Clindor. Slechts de ingedikte tekst in alexandrijnen werd behouden, de indertijd revolutionaire Corneille-dramaturgie is naar het nu vertaald. Resultaat: een gedurfd innovatieve adaptatie die de vreedzame co-existentie van klassiek en modern, van theater en cinema uitdraagt. Gedraaid in het Parijse Hôtel du Louvre, met één digitale camera en louter Comédie Française-spelers.

George et Fanchette

2010 | Drama

Frankrijk 2010. Drama van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Ariane Ascaride, Anaïs Demoustier, Denis Podalydès, Fabrice Pruvost en Françoise Gillard.

Nohant in het Indre-departement, zomer 1846. George Sand huurt de jonge analfabete Fanchette in om te helpen bij het jaarlijkse jam maken. Tussen de schrijfster en de leergierige Fanchette groeit een vriendschap. Sand, die een moeizame verstandhouding heeft met haar dochter Solange en een affaire met Frédéric Chopin, ontvlucht de turbulentie en neemt haar protegee mee naar Parijs. Kundige tv-tweedeler van Verhaeghe, specialist in historische onderwerpen, neemt de tijd voor karakteruitdieping en tijdsbeeld. Ascaride is geknipt voor de rol van de vrijgevochten romancière.

Bancs publics (Versailles rive droite)

2009 | Drama, Komedie

Frankrijk 2009. Drama van Bruno Podalydès. Met o.a. Florence Muller, Denis Podalydès, Catherine Deneuve, Olivier Gourmet en Samir Guesmi.

'Homme seul' lezen Lucie en haar collegae op een doek aan de gevel van het tegenoverliggende gebouw. Wie is die 'eenzame man' en is hij te redden? Met dit welhaast ludieke gegeven als aanleiding voert scenarist-regisseur Podalydès, met een aanliggend pleintje en bouwmarkt als decor, een galerij van personages op die in meer of mindere mate met elkaar zijn verbonden. Vermakelijk, sketch-achtig slotdeel van de Trilogie des gares biedt volop levenssnippers, markant-alledaagse types en taalspeelse dialogen. Fantastisch ensemble topspelers uit alle hoeken van de Franse cinema maakt het feestje compleet.

8 fois debout

2009 | Drama

Frankrijk 2009. Drama van Xabi Molia. Met o.a. Julie Gayet, Denis Podalydès, Constance Dollé, Marc Bodnar en Mathieu Busson.

Romanschrijver Molia (Bayonne, 1977) debuteert sterk als scenarist-regisseur met deze gevoelige vertelling over een jonge vrouw die moeite heeft om een zogenaamd 'volwassen' leven te leiden. Ondanks de telkens weer onsuccesvolle sollicitatiegesprekken ('Zeven keer vallen, acht keer opstaan') en dreigende uitzetting uit haar appartement blijft Elsa echter optimistisch. In buurman Mathieu vindt ze gaandeweg een geestverwant: ook hij lijkt niet voor de ademloze strebermaatschappij geschikt. Gayet en Podalydès zijn aandoenlijke buitenbeentjes, de scènes in het bos hebben een zowel poëtische als geestige kwaliteit.

La journée de la jupe

2008 | Drama

Frankrijk/België 2008. Drama van Jean-Paul Lilienfeld. Met o.a. Isabelle Adjani, Denis Podalydès, Yann Collette, Nathalie Besançon en Jackie Berroyer.

Incasseringsvermogen en empathie zijn eindig. Aldus deze nerveuze variant op Entre les murs, het overdadig gelauwerde drama over een lyceumklas in de Parijse betonbanlieue. Lerares op een probleemschool Sonia (een als vanouds intense Adjani) lijdt meer en meer onder de onverholen misogynie en agressie van leerlingen. Tot ze bij het zoveelste conflict het pistool van een van haar pupillen bemachtigt. Sonia gijzelt de klas en stelt een bijzondere eis, eentje die de etters respect voor vrouwen en schoolpersoneel moet bijbrengen. Controversiële actie? Het voorstadbargoens blaffende straatschuim in Lilienfelds deprimerende milieuschets staat garant voor een fiks potje kijkersweerzin.

Rien de personnel

2007 |

Frankrijk 2007. Met o.a. Mélanie Doutey, Denis Podalydès en Jean-Pierre Darroussin.

Incasseringsvermogen en empathie zijn eindig. Aldus deze nerveuze variant op Entre les murs, het overdadig gelauwerde drama over een lyceumklas in de Parijse betonbanlieue. Lerares op een probleemschool Sonia (een als vanouds intense Adjani) lijdt meer en meer onder de onverholen misogynie en agressie van leerlingen. Tot ze bij het zoveelste conflict het pistool van een van haar pupillen bemachtigt. Sonia gijzelt de klas en stelt een bijzondere eis, eentje die de etters respect voor vrouwen en schoolpersoneel moet bijbrengen. Controversiële actie? Het voorstadbargoens blaffende straatschuim in Lilienfelds deprimerende milieuschets staat garant voor een fiks potje kijkersweerzin.

Le pendu

2007 | Komedie, Horror

Frankrijk 2007. Komedie van Claire Devers. Met o.a. Dominique Blanc, Dominique Reymond, Eric Ruf en Denis Podalydès.

In dit voor regisseur Claire Devers (Noir et blanc, Chimère) wat ongewone genre-uitstapje voor Arte erven de twee nichten Suzanne (Reymond) en Alma (Blanc), die elkaar nog nooit hebben ontmoet, een huis op een eiland. Het testament bepaalt dat ze het moeten verkopen of er allebei moeten gaan wonen. Omdat ze niet meteen kunnen besluiten, kiezen ze voor de tweede optie, niet wetende dat de 18de-eeuwse geest van een wegens smokkel opgehangen voorvader regelmatig op visite komt. Naar het verhaal The Third Person (1900) van de Amerikaanse auteur Henry James en met een komische inslag.

La vie d'artiste

2007 | Komedie

Frankrijk 2007. Komedie van Marc Fitoussi. Met o.a. Sandrine Kiberlain, Denis Podalydès, Émilie Dequenne en Valérie Benguigui.

Talent is relatief, mazzel essentieel en middelmaat de norm. Voilà de wrede waarheid van Fitoussi's eerste lange speelfilm, waarin actrice Alice (Kiberlain), schrijver Bertrand (Podalydès) en zangeres Cora (Dequenne) zich in Parijs met flutbaantjes in leven houden. Bertrand heeft als literatuurleraar een vaste stek, maar vrolijker wordt hij er niet van. Dat wordt de toeschouwer wel van dit pijnlijk geestige en toch nooit cynische inkijkje in het ploeterbestaan van drie hardnekkig dromende aspirant-artiesten. Fruitige bijrollen (Aure Atika, Maria Schneider, Jean-Pierre Kalfon) verhogen het kijkplezier nog eens en de scène met Bertrands signeersessie is onbetaalbaar.

Sartre, l'âge des passions

2006 | Biografie

Zwitserland/Frankrijk/Italië/België 2006. Biografie van Claude Goretta. Met o.a. Anne Alvaro, Denis Podalydès, Maya Sansa en Frédéric Gorny.

De Zwitserse regieveteraan Claude Goretta (La dentellière, La provinciale) had 7 miljoen euro voor deze fraaie tv-tweedeler over de hoogtijperiode 1958-1964 in het leven van filosofen Jean-Paul Sartre en Simone de Beauvoir. Mooie dramaturgische vondst: in de stormachtige verhouding van het existentialistenpaar van middelbare leeftijd spiegelt zich de romance van twee jonge mensen. Co-scenaristen Michel-Antoine Burnier en Michel Contat kenden Sartre goed; Contat was een tijdlang diens secretaris. Naast acteur-duizendpoot Podalydès als Sartre is de uitmuntende theateractrice Anne Alvaro (Le goût des autres) te zien als De Beauvoir. Beide spelers lijken bovendien fysiek verbazingwekkend op de originelen.

Le grand Charles

2006 | Biografie, Drama, Historische film

Frankrijk 2006. Biografie van Bernard Stora. Met o.a. Bernard Farcy, Danièle Lebrun, Denis Podalydès en David Ryall.

Dit 2-delige, voor televisie gemaakte drama volgt het leven en werk van 'de grote Charles': de Franse militair, politicus en president Charles de Gaulle (1890-1970). Schrijver-regisseur Bernard Stora - zelfs tijdens de Tweede Wereldoorlog geboren - concentreert zich op de periode tussen 1939 en De Gaulle's verkiezing tot president in 1959. Daartussen lag een periode waarin de man zich terugtrok uit de politiek en zijn memoires schreef. De filmmaker doorsnijdt daarbij de gespeelde scènes met archiefbeelden. Acteur Bernard Farcy is prima in de titelrol, waarvoor hij werd genomineerd voor een Emmy Award.

Le parfum de la dame en noir

2005 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 2005. Komedie van Bruno Podalydès. Met o.a. Denis Podalydès, Pierre Arditi, Sabine Azéma, Jean-Noël Brouté en Olivier Gourmet.

Verfilming van een van de romans over journalist/speurneus Rouletabille van schrijver Gaston Leroux (Het spook van de opera). Met behulp van zijn rechterhand, fotograaf Sainclair, onderzoekt de held de dood van een illusionist en gaat op zoek naar zijn moeder, de vrouw in het zwart uit de titel, van wie hij zich alleen haar opvallende geur herinnert. Er gebeurt nog veel meer in dit overvolle avontuur, maar veel leuker dan de plot zijn de absurdistische bijrollen en prachtige decors, die doen denken aan de films van Jean-Pierre Jeunet.

Le pont des Arts

2004 | Drama, Muziek

Frankrijk 2004. Drama van Eugène Green. Met o.a. Adrien Michaux, Natacha Régnier, Alexis Loret, Denis Podalydès en Olivier Gourmet.

De brug der kunsten, hier de Parijse Pont des Arts, verbindt het leven met de dood en vice versa. Ziedaar het thema van deze barok-muzikale, filosofisch-literaire mozaïekvertelling over twee weinig gelukkige koppels in de jaren zeventig. Om hen heen cirkelen markante nevenfiguren, waaronder een tiranniek-perfectionistische dirigent (Denis Podalydès) en een valse theatermaker (Olivier Gourmet). Deze talige, het intellect uitdagende en elegant gefotografeerde luchtspiegeling vol verwijzingen naar Europese kunst en cultuur herinnert soms aan de slimme toverlantaarncinema van Raoul Ruiz.

Bienvenue en Suisse

2004 | Komedie

Frankrijk/Zwitserland 2004. Komedie van Léa Fazer. Met o.a. Denis Podalydès, Vincent Perez, Emmanuelle Devos en Marianne Basler.

Om een erfenis van twee miljoen Zwitserse franken te toucheren dient de naar Frankrijk geëmigreerde etnoloog Thierry zich opnieuw de mores en gebruiken eigen te maken van het Alpenland dat hij ooit bewust verliet. Neef Aloïs biedt Thierry een stoomcursus herintegratie aan. Bergen, burgerlijkheid, beleefdheid, netheid, chocolade, zwartbankieren, klokjes, avant-gardekunst, kaas - alle Zwitserland-clichés komen even gedag zeggen in deze aimabele zedenkomedie à l'ancienne waarin Podalydès weer eens perfect is gecast. Geestige optiteling, verrassend slot.

Vert paradis

2003 | Drama

Frankrijk 2003. Drama van Emmanuel Bourdieu. Met o.a. Clovis Cornillac, Natacha Régnier en Denis Podalydès.

Om een erfenis van twee miljoen Zwitserse franken te toucheren dient de naar Frankrijk geëmigreerde etnoloog Thierry zich opnieuw de mores en gebruiken eigen te maken van het Alpenland dat hij ooit bewust verliet. Neef Aloïs biedt Thierry een stoomcursus herintegratie aan. Bergen, burgerlijkheid, beleefdheid, netheid, chocolade, zwartbankieren, klokjes, avant-gardekunst, kaas - alle Zwitserland-clichés komen even gedag zeggen in deze aimabele zedenkomedie à l'ancienne waarin Podalydès weer eens perfect is gecast. Geestige optiteling, verrassend slot.

Une affaire qui roule

2003 | Komedie

Frankrijk 2003. Komedie van Eric Veniard. Met o.a. Clovis Cornillac, Denis Podalydès, Axelle Laffont en Husky Kihal.

Wanneer chef-kok Jean-Jacques (Cornillac) de buik vol heeft van het gekoeioneer van zijn baas, is het uur aangebroken om aan een eigen restaurant te gaan werken. Claude (Podalydès) geeft cursussen aan aspirant voorzichzelfbeginners en bedrijfsleiders, maar is romancier van inborst. In dit geslaagde regiedebuut kruisen de paden van de twee ambitieuze creatievelingen elkaar, met vermakelijke gevolgen. Tussen gortdroge woordenwisseling, sociale satire en bijna-kolder vormen de dodelijke rumcocktails-met-surprise van barman J-J een hilarische running gag. Cornillac en Podalydès zijn aan elkaar gewaagd en op hun best.

Le mystère de la chambre jaune

2003 | Mysterie, Komedie

België/Frankrijk 2003. Mysterie van Bruno Podalydès. Met o.a. Jean-Noël Brouté, Claude Rich, Denis Podalydès, Christophe Beaucarne en Michael Lonsdale.

In de vijfde filmadaptatie van Gaston Leroux' misdaadfeuilleton uit 1907 buigt reporter-speurneus Joseph Rouletabille (Podalydès) zich op Château du Glandier over de moordaanslag op Mathilde Stangerson (de immer verrukkelijke Azéma). De gele kamer waarin het delict heeft plaatsgegrepen blijkt van binnenuit hermetisch afgesloten en de dader spoorloos. Mysterie! Ondanks de lengte en de voor het genre nogal contraproducteve lolbroekerij biedt deze versie van de klassieke breinbreker topacteurs in fruitige rollen en fraaie 'Scope-composities van Christophe Beaucarne. Hetzelfde team tekende twee jaar later voor de evenwichtigere Rouletabille-film Le parfum de la dame en noir.

Il est plus facile pour un chameau...

2003 | Drama, Komedie, Romantiek

Frankrijk/Italië 2003. Drama van Valeria Bruni Tedeschi. Met o.a. Chiara Mastroianni, Jean-Hugues Anglade, Valeria Bruni Tedeschi, Jean-Luis Anglade en Denis Podalydès.

Regiedebuut van actrice Bruni Tedeschi (oa Rien à faire) waarin zij zichzelf neerzet als een 'te rijke' jonge vrouw die worstelt met existentiële problemen als geld, liefde, familie en geloof in een verhaal over de keus tussen een aardige, stabiele verloofde en een oude vlam die niet kan scheiden van zijn vrouw en kind. De bijbelse titel (Het is makkelijker voor een kameel...) refereert aan de moeite die een rijke zich volgens Markus moet getroosten om Gods koninkrijk binnen te gaan. De film werd genomineerd voor een César voor beste debuut.

Cadets de Gascogne

2003 |

Frankrijk 2003. Emmanuel Bourdieu. Met o.a. Clovis Cornillac, Natacha Régnier en Denis Podalydès.

Regiedebuut van actrice Bruni Tedeschi (oa Rien à faire) waarin zij zichzelf neerzet als een 'te rijke' jonge vrouw die worstelt met existentiële problemen als geld, liefde, familie en geloof in een verhaal over de keus tussen een aardige, stabiele verloofde en een oude vlam die niet kan scheiden van zijn vrouw en kind. De bijbelse titel (Het is makkelijker voor een kameel...) refereert aan de moeite die een rijke zich volgens Markus moet getroosten om Gods koninkrijk binnen te gaan. De film werd genomineerd voor een César voor beste debuut.

Laissez-Passer

2002 | Oorlogsfilm

Spanje/Duitsland/Frankrijk 2002. Oorlogsfilm van Bertrand Tavernier. Met o.a. Jacques Gamblin, Denis Podalydès, Christian Berkel, Marie Gillain en Charlotte Kady.

Film over het dagelijks leven van filmmakers in het door Duitsland bezette Parijs tijdens de tweede wereldoorlog. Mensen vragen zich af of het in het hol van leeuw mogelijk is om op dezelfde voet verder te gaan. Men zit immers toch al in het hol, maar willen de filmmakers wel onder de Duitsers werken? Op verschillende niveaus worden belangrijke kwesties aan de kaak gesteld.

Embrassez qui vous voudrez

2002 | Komedie, Romantiek

Italië/Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 2002. Komedie van Michel Blanc. Met o.a. Charlotte Rampling, Jacques Dutronc, Carole Bouquet, Michel Blanc en Karin Viard.

Tijdens een uitgebreide maaltijd bij de snel rijk geworden familie Lannier in Parijs wordt bepaald dat de zomervakantie doorgebracht zal worden in Le Touquet aan de Kanaalkust. Elisabeth Lannier (Rampling), een succesvolle vormgeefster, bespreekt een luxe hotelsuite, maar haar echtgenoot Bertrand (Dutronc), een onroerendgoed makelaar, die wel van een borrel houdt, laat op het laatste moment afweten en stelt voor dat Elisabeths goede vriendin Julie (Courau) met haar baby meegaat. Elisabeth is zich niet bewust dat Julie een van Bertrands talloze minnaressen was. Hun buren V[KA1]eronique (Viard) en Jer[KA4]ome (Podalyd[KA2]es) besluiten [KA1]o[KA1]ok naar Le Touquet te komen. Ze houden verborgen dat Jer[KA4]ome een lening op zijn Volvo moet afsluiten om de reis te bekostigen omdat zijn computerfirma net failliet gegaan is, en dat hun `exclusieve villa`, een stacaravan op een camping is. V[KA1]eronique is aan vakantie toe, haar huwelijk kent problemen sedert ze haar oudste zoon verloor. Emilie (Doillon), de achttien-jarige oversekste dochter van Elisabeth gaat niet mee. In plaats daarvan gaat zij met een `vriendin` - in werkelijkheid Kevin (Bouajila), een medewerker van Bertrand - naar Chicago. In Le Touquet krijgt V[KA1]eronique de gelegenheid zich over Julie`s baby te ontfermen als Julie rokkenjager Maxime (Elbaz) ontmoet en zich gewillig laat verleiden. Elisabeth bouwt een hechte band op met Lulu (Bouquet), een chique maar gestresste juriste met een jaloerse echtgenoot, Jean-Pierre (Blanc), die denkt dat Maxime achter zijn vrouw aan zit. Achtergebleven in Parijs vermaakt Bertrand zich met zijn transseksuele secretaresse Rena (Dolmen), die zich ook Nanou noemt. De vakantie vol misverstanden, verwisselingen en verrassingen wordt voor iedereen onvergetelijk en eindigt met een tuinfeest dat de Lanniers geven. Blanc's vierde film gunt de kijker nauwelijks rust, houdt diverse plots tegelijkertijd aan de gang en wordt gesierd door een uitstekend scenario dat hij schreef naar de roman Summer Things van Joseph Connolly, waaraan hij zich behoorlijk hield op het einde na. Behalve vlotte dialogen maakte Blanc het verhaal vooral toegankelijk voor zijn eigen publiek, de Franse markt. Rampling beleeft als actrice een soort tweede carrière en ze is subliem. Hoewel zij Engelse is, beheerst zij het Frans perfect en als zij een opmerking maakt over Brits massatourisme dat Le Touqet verpest, klinkt dat dubbel zo leuk. De film is een geslaagd ensemblestuk, waarin de verschillende plots naadloos in elkaar overgaan, zelfs die delen die zogenaamd in Amerika spelen. Warm aanbevolen. Het camerawerk is van Sean Bobbitt. Technicolor, Dolby SRD/DTS Digital. Ook bekend als VOYEZ COMME ON DANSE.

Zaïde, un petit air de vengeance

2001 | Thriller, Drama, Actiefilm

Frankrijk 2001. Thriller van Josée Dayan. Met o.a. Julie Depardieu, Guillaume Depardieu, Jeanne Moreau, Mathieu Amalric en Denis Podalydès.

Een oudere vrouw (boven de zestig) pleegt een aantal moorden. Hoe heeft het zo ver kunnen komen? Puzzel thriller met mooie hoofdrol van Jeanne Moreau.

Liberté-Oléron

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Bruno Podalydès. Met o.a. Denis Podalydès, Guilaine Londez, Bruno Podalydès, Patrick Pineau en Eric Elmosnino.

Het gezin Monot, dat bestaat uit vader Jacques (Denis Podalyd[KA2]es), moeder Albertine (Londez) en hun vier zoons, Beno[KA4]it (Jalbert), Anatole (Ruz[KA1]e), Fr[KA1]ed[KA1]eric (Font) en Nicolas (Jean Podalyd[KA2]es), brengen ieder jaar hun vakantie door op Ile d`Ol[KA1]eron, een eiland van bijna dertig kilometer lengte voor de kustplaats La Rochelle. Dit jaar wordt het verblijf toch te veel routine. Jacques, die niet gauw een initiatief neemt, laat zich door de handige verkoper Chevreteau (Bruno Podalyd[KA2]es) een `jacht` aansmeren, waarvoor hij zelfs een lening aangaat. Het jacht is niet meer dan een wrakkig zeilbootje, waarmee het gezin het ruime sop kiest en waarop je de klok gelijk kunt zetten hoe deze lui hilarische avonturen beleven door hun constante geblunder, gekibbel enz. Sergio (Elmosnino), de baas van de plaatselijke werf voor kleine bootjes, wrijft zich in de handen over de kostbare reparaties die ze hem vragen uit te voeren. Ondertussen neemt landschapsarchitect Gaboriau (Pineau) die deze gebeurtenissen ziet, met de nodige korrels zout. Franse kijkers en kenners van de Franse vakantietraditie bescheuren zich om zoveel onhandigheid, zoveel nodeloos gedoe en boertigheid, maar buiten het eigen land ligt deze dikwijls onbegrepen kost toch behoorlijk zwaar op de maag. Dit familieonderonsje (van de Podalydès) over vakantievreugde en vakantieleed wordt leuk gespeeld en Elmosnino en Pineau zijn misschien wel het meest om te lachen, maar zij hebben helaas de kleinere rollen. De titel slaat op de naam die de Monots aan hun nieuwe vaartuig geven. Het scenario is van regisseur Podalydès, en Denis Podalydès. Het camerawerk is van Yorgos Arvanitis.

Les misérables

2001 | Drama, Historische film, Actiefilm

Frankrijk/Duitsland/Spanje/Verenigde Staten/Italië/Verenigd Koninkrijk 2001. Drama van Josée Dayan en Lewis Milestone. Met o.a. Gérard Depardieu, John Malkovich, Virginie Ledoyen, Christian Clavier en Enrico LoVerso.

Miniserie in vier delen met mooie hoofdrollen, bewerking van de beroemde gelijknamige roman van Victor Hugo uit 1862. Depardieu kruipt in de huid van Jean Valjean, de ex-gevangene die zijn leven betert, maar desondanks 17 jaar lang door de Franse justitie wordt achtervolgd. Malkovich speelt de rol van Javert en Moreau is een ideale Moeder Innocence.

La chambre des officiers

2001 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 2001. Oorlogsfilm van François Dupeyron. Met o.a. Éric Caravaca, Sabine Azéma, André Dussollier, Géraldine Pailhas en Denis Podalydès.

Parijs, augustus 1914. In de officiersvleugel van het militaire Val-de-Grâce-hospitaal zijn spiegels taboe, een sinistere voorzorgsmaatregel. Onder de eerste oorlogsverminkten is Adrien (Caravaca), wiens gezicht gedeeltelijk door shrapnel is weggereten. Vier kruipjaren van pijn, moeizame gelaatsreconstructie en suïcidale gedachten volgen. Voortreffelijk herschept acteursregisseur bij uitstek Dupeyron de stille hel uit Marc Dugains humanistische roman. Azéma sprankelt als Adriens verpleegster, voor zijn vertolking van de ogenschijnlijk laconieke gezichtschirurg ontving Dussollier een César. Ook Tetsuo Nagata kreeg een beeldje voor zijn bijna serene CinemaScope-fotografie in oker en sepia, die de ravages van la Grande Guerre akelig dichtbij brengt.

À L'attaque !

2000 | Drama, Komedie

Frankrijk 2000. Drama van Robert Guédiguian. Met o.a. Ariane Ascaride, Pierre Banderet, Frédérique Bonnal, Patrick Bonnel en Jacques Boudet.

Scenarioschrijvers Yvan (Podalyd[KA2]es) en Xavier (Pieiller) willen een sociale komedie schijven over de moderne klassenstrijd. Ze debatteren en argumenteren met elkaar, voegen sc[KA2]ene`s toe, halen sc[KA2]ene`s weg en ongemerkt beleven we de geschiedenis van het garagebedrijf Moliterno & Cie. Lola (Ascaride) is weduwe en probeert het autobedrijf van haar schoonvader (Boudet) overeind te houden met twee monteurs, Jean- Do (Darroussin) die een oogje op haar heeft en Gigi (Meylan), wiens vrouw Marthe (Bonnal), de boekhouding verzorgt. Lola heeft geen belangstelling voor Jean-Do, maar voor Neils (Lenglet), de directeur van de bank, die hen een krediet op het pand heeft verschaft. Een grote klant, die in containers doet, moet zonder al te veel kosten op een nieuwe locatie terechtkomen en wil dat via een faillissement bereiken. Daardoor komt de firma Moliterno in de problemen, want Neils wil het krediet intrekken. Dan nemen ze allemaal het heft in handen om te strijden tegen het kapitalisme en de globalisatie. Nodeloos om op te merken dat Lola het dan met Neils gehad heeft. Met MARIUS ET JEANETTE (ook met Meylan en Ascaride) bewees Guédiguian de nieuwe Marcel Pagnol te zijn en ook aan deze film kunnen liefhebbers hun hart ophalen. De aanpak, die soms hilarisch en dan weer vol onverwachte wendingen zit, is origineel. Het spel staat op een even hoog peil als voornoemde film, die vooral in eigen land met 2,6 miljoen bezoekers een groot succes was. Buiten Frankrijk minder gemakkelijk te doorgronden als je niet op de hoogte bent van de toestanden, maar er valt voor buitenstaanders evenveel plezier te beleven als aan vergelijkbare Britse komedies. Het scenario is van regisseur Guédiguian en Jean Louis Milesi. Het camerawerk is van Bernard Cavaliè.

Les frères Sœur

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Frédéric Jardin. Met o.a. José Garcia, Denis Podalydès, Jackie Berroyer, Edouard Baer en Alexandra London.

De gebroeders Jacques (Podalyd[KA2]es) en Charlie (Garcia) hebben al een zekere leeftijd bereikt zonder al te veel succes. Jacques heeft nu een heel dik scenario (ruim 450 pagina`s) geschreven. Het is de bedoeling dat Charlie de film gaat regisseren, maar de producenten die ze benaderen, willen er niet aan beginnen. Op een party, waarvoor zij niet werden uitgenodigd, krijgen ze de kans om producent Francis France (Berroyer) op de videoband vast te leggen als hij zijn vrouw Marion (Nanty) bedriegt. Jacques en Charlie chanteren Francis om de film te produceren, maar Francis stuurt Darius (St[KA1]evenin) op het stel af om de band in te pikken. Darius is echter een grote klungel. Ondertussen hebben de twee broers Blaise (Baer), de vaste scenarioschrijver van Francis ontvoerd, en dwingen hem het draaiboek van Jacques bij te punten. Blaise is echter aan de heroïne verslaafd en dat stelt hen weer voor andere problemen. Het scenario is van regisseur Jardin, Adouard Baer en Fabrice Roger-Lacan, en ze hebben er aardig de vaart in gehouden. Hoewel de spelprestaties heel aanvaardbaar zijn, is de film oer- Frans en buiten zijn grenzen nauwelijks relevant. Het camerawerk is van Laurent Machuel.

Comédie de l'innocence

2000 | Komedie, Thriller, Horror, Fantasy

Frankrijk 2000. Komedie van Raoul Ruiz. Met o.a. Isabelle Huppert, Jeanne Balibar, Charles Berling, Edith Scob en Nils Hugon.

Kort na zijn negende verjaardag zegt Camille (Hugon) tegen zijn moeder Ariane (Huppert) dat hij Paul heet en dat zijn echte moeder Isabella (Balibar) is. Ariane hoort hiervan op en laat zich door haar zoon meeslepen dwars door Parijs, waar ze in een minder fraai stadsdeel op een woonboot de chaotische Isabella aantreffen. Ze heeft twee jaar geleden haar kind verloren - hij is verdronken - en hij heette inderdaad Paul. Verrast en ge[KA3]intrigeerd laat Ariane Isabella bij zich intrekken, waarna een strijd om het kind tussen de twee moeders ontbrandt. Camille had zich tot die tijd vermaakt met een onbestaanbare vriend Alexandre en een videocamera, die nu een rol spelen als zijn oom Serge (Berling), een psychiater, hem gaat onderzoeken. In de slaapkamer van Ariane hangt een antieke afbeelding van koning Solomon die op het punt staat zijn oordeel te vellen. Veel pseudo-psychologie, weinig suspense en stijf spel van Huppert. De 36ste film van de in Chili geboren en naar Frankrijk uitgeweken Ruiz, die zich behoorlijk uitleeft en noch Alfred Hitchcock noch Luis Bu[KA6]nuel is. Hij heeft zich bediend van inmiddels versleten methodieken (de film-in-de-film door de videocamera, muziek enz.). In het weinig terzake doende subplot zien we de dobbelstenen gooiende, curieuze au pair H[KA1]el[KA2]ene (De Clermont-Tonnerre, de dochter van de producenten Antoine en Martine) en Isabella`s buurvrouw (Scob) met een giftige tong. Het scenario met een gekunsteld einde is van regisseur Ruiz en François Dumas naar de roman Il figlio di due madre van Massimo Bontempelli. Het camerawerk is van Jacques Bouquin. Met ruim 81.000 bezoekers in Frankrijk beslist geen succes en met dertienduizend in Spanje een flop. Dolby SR. Ook bekend als FILS DE DEUX MÈRES OU COMÉDIE DE L'INNOCENCE.

Les enfants du siècle

1999 | Drama, Historische film, Biografie

Frankrijk 1999. Drama van Diane Kurys. Met o.a. Juliette Binoche, Benoît Magimel, Stefano Dionisi, Robin Renucci en Karin Viard.

Toen de barones Amandine Aurore Lucile Dudevant, geboren Dupin, 29 jaar was en twee kinderen had, liet zij haar man in de steek en ging naar Parijs. Dat was in het jaar 1833. Ze had literaire aspiraties, rookte sigaren en droeg een broek - revolutionair voor haar tijd. Haar romans keerden zich tegen de burgerlijke moraal en gingen over maatschappelijke vraagstukken. Ze noemde zich George Sand (Binoche) en had twee hartstochtelijke relaties, die de geschiedenis zijn ingegaan als de romances van de eeuw. De eerste was met de Franse schrijver Alfred de Musset (Magimel) die zes jaar jonger was, en de tweede was met de componist Frédéric Chopin. Beide mannen vertegenwoordigden als geen ander, ieder op zijn gebied, de romantische stroming in de kunst. De film van Kurys gaat over die eerste grote liefde met de veel begaafdere De Musset, die onder haar kracht geleden heeft. Hij werd slechts 47 jaar en zij 72. Het stel gaat naar Venetië, waar ze hun hoogte- en dieptepunten beleven. Het is altijd een groot genoegen om naar Binoche te kijken, want zij is een der grote actrices van haar tijdperk en speelt ongewild Magimel een beetje van het scherm. Helaas is het scenario van Murray Head, François-Olivier Rousseau en regisseuse Kurys te praterig en duurt de film minstens een half uur te lang. De bijrollen zijn goed; de decors en de kostuums zijn zo mooi, dat ze aandacht moeiteloos afleiden als de film te toneelmatig wordt. Het camerawerk van Vilko Filac is uitstekend.

La voleuse de Saint Lubin

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Claire Devers. Met o.a. Dominique Blanc, Denis Podalydès, Michelle Goddet, Maryline Even en Chantal Neuwirth.

Fran[KA10]coise Barnier (Blanc) is alleenstaand en werkloos. Ze tracht haar twee dochtertjes zo goed mogelijk op te voeden, en met de geringe uitkering van 682 euro per maand rond te komen. Op een gegeven moment wil ze de kinderen wat beters voorschotelen dan de eeuwige pasta en ze steelt vlees in drie supermarkten. Ze wordt betrapt en de zaak komt voor de rechter. Zij krijgt een pro deo advocaat (Podalyd[KA2]es), die haar toestand maar al te zeer begrijpt. Hij probeert de rechter de uitzichtsloze situatie te laten inzien. Hiermee zou de zaak geseponeerd kunnen worden, maar een journalist van het chique dagblad [KL]Le Monde[KLE] dat zich links van het midden bevindt, blaast het bagatel op tot een grote zaak en veroorzaakt een discussie over recht en gerechtigheid, waarbij Fran[KA10]coise aan het kortste eind trekt. Een schitterend pleidooi dat de onmacht aantoont van de minder bedeelden in de maatschappij voor een rechtbank met wereldvreemde rechters, die niet begrijpen wat de problemen zijn van iemand die tekort komt. Blanc is subliem in haar rol als moeder die te trots is om schulden te maken, maar haar kinderen toch ook iets wil gunnen dan alleen maar armoede. Devers en Jean- Louis Beno[KA4]it baseerden hun scenario op een ware gebeurtenis in Frankrijk die destijds heel wat opzien baarde (de zaak liep tenslotte na heel wat geharrewar toch goed af). De film werd op een spontaan applaus onthaald bij zijn wereldpremière op het Festival van Venetië in 1999. Fotografie is van Hélène Louvart.

La mort du chinois

1998 | Komedie, Actiefilm

Frankrijk 1998. Komedie van Jean-Louis Benoît. Met o.a. José Garcia, Denis Podalydès, Isabelle Carré, François Berléand en Frnaçois Morel.

Michel (Garcia) is schrijver van kinderboeken. Hij laat in zijn verhalen dieren de heldenrol spelen. Hij is ontroostbaar als zijn vriendin hem in de steek heeft gelaten voor een Chinees. Michel is al zijn inspiratie kwijt. Zijn vriend G[KA1]erard (Podalyd[KA2]es) doet vruchteloze pogingen om hem enige afleiding te bezorgen. Ook de lieve Lise (Carr[KA1]e) lukt het niet om Michel zijn oude vriendin te laten vergeten. Hij wordt verteerd door het verlangen om wraak te nemen op de Chinees. Na een forse slok en heel wat drugs die Lise hem had bezorgd, probeert hij in een benevelde toestand en midden in een delirium tremens aan inspecteur Chevalot (Berléand) het geval uit te leggen. Alles eindigt ermee dat hij het vliegtuig naar Hong Kong neemt om zijn vriendin en de Chinees op te sporen. Dit komische en verbijsterende avontuur vermengt het gesloten wereldje van een schrijver met een steeds idioter wordende geschiedenis die groter is dan zijn eigen fantasie. Het meest geslaagde stuk van de film is het gesprek tussen de schrijver en de inspecteur van politie, dat de kijker zowel op een dwaalspoor brengt als dat het te gek is. Helaas begint al dat verbijsterende gedoe van de hoofdrol Garcia je na een tijdje te vervelen ondanks diens sublieme spel. Het camerawerk is van Dominique Chapuis.

Dieu seul me voit

1998 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1998. Komedie van Bruno Podalydès. Met o.a. Denis Podalydès, Jeanne Balibar, Isabelle Candelier, Cécile Bouillot en Jean-Noël Brouté.

Tweede deel in Versailles-drieluik van de broers Podalydès (Le mystère de la chambre jaune, Le parfum de la dame en noir). Waarin kalende geluidstechnicus en aartstwijfelaar Albert zich bevindt tussen drie charmante jongedames. De Podalydèsjes laten hun antiheld fijn in zijn Bermuda-driehoek watertrappelen, wat resulteert in talloze koddige situaties. Dit hoogst effectieve medicijn contra alle hedendaagse cynisme bevat tevens een restaurantscène met knipoog naar het Kuifje-album De scepter van Ottokar. De oorspronkelijk bedoelde versie van zes episodes à één uur bestaat alleen op Franse DVD.

La divine poursuite

1996 | Komedie, Actiefilm

Frankrijk 1996. Komedie van Michel Deville. Met o.a. Antoine de Caunes, Emmanuelle Seigner, Élodie Bouchez, Denis Podalydès en Richard Gotainer.

Op Mali in de Hoorn van Afrika wordt een beeldje gestolen, dat een dansende god voorstelt en waarvan de waarde geschat wordt op een miljoen dollar. Er zijn ook negen kopieën gegoten, die waardeloos zijn. Ze worden allen, inclusief het origineel, met grote omzichtigheid verstuurd naar Lyon in Frankrijk, maar door een ongelukkige samenloop van omstandigheden worden de verpakkingskistjes onderling verwisseld, waardoor een der leden van het Comité Squash Pour Tous zonder dat hij het beseft, in het bezit komt van het echte beeld. Niemand weet wie het echte beeldje heeft, maar er onstaat een hectische speurtocht naar het origineel dat, zonder dat de flater bekend wordt, zo snel mogelijk teruggevonden moet worden. Inspiratieloze variatie op het thema van de vermaarde film met Heinz Rühmann 13 STŸHLE van E.W. Emo uit 1938, dat ook door Mel Brooks in 1970 als THE TWELVE CHAIRS wellicht nog hilarischer verfilmd werd. In deze zeer vrije bewerking zit slechts sporadisch een goede grap. De rolverdeling schittert beslist niet door hun uitbundigheid en de regie was ook niet bepaald vindingrijk. Het scenario is van de veteraan-van-het-witte-doek Michel Deville en zijn echtgenote Rosalinde. Het is evenwel gebaseerd op het humoristische boek Dancing Aztecs van Donald Westlake, dat veel beter is dan de film. Het camerawerk is van Raymonde Guyot. Dolby Stereo.

L'échappée belle

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Étienne Dhaene. Met o.a. Anémone, Olivia Bonamy, Antoine Duléry, Emma de Caunes en Laurence Masliah.

Emmanuel Barnes (Barr), voor zijn vrienden Manu, gaat na twaalf jaar scheiden. De strenge rechter, een vrouw (An[KA1]emone), besluit dat hij een ontaarde vader is en ontneemt hem de voogdij over zijn vier kinderen en geeft hem slechts het recht om hen [KA1]e[KA1]en keer per maand te bezoeken. Wat Manu ook probeert, de vrouwelijke rechter weigert haar oordeel te herzien en blijft onvermurwbaar. Manu moet zijn toevlucht nemen tot een list. Hij verleidt zogenaamd de aantrekkelijke, volwassen dochter Chlo[KA1]e (Bonamy) van mevrouw-de-edelachtbare en lokt haar naar een afgelegen oord in de bergen om daarna tegen de rechter te kunnen zeggen dat haar dochter gekidnapt is. Ze kan haar vrijheid terugkrijgen in ruil voor het recht op de voogdij over zijn kinderen. Afgezien van het stomme plot, is het flauwe scenario van Gérard Rossini, Denis Parent, Laurent Dussaux en regisseur Dhaene slechts een gedrocht dat de drie, capabele hoofdrollen te weinig ruimte biedt. Hoewel Anémone verkeerd gecast is, doet zij haar best, maar er is geen synergie met Barr of Bonamy, en zij voert - maar ook Barr - een aardig stukje solo op. Het camerawerk van Philippe Pavans De Ceccatty is veel beter dan de regie van Dhaene, die met deze voorspelbare film naar een dieptepunt in zijn carrière is afgedaald.

État des lieux

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Jean-François Richet. Met o.a. Patrick Dell'Isola, Yannick Lee Trebalag, Blaise Stenzy Nioka, Donald Kibouillou en Clément Arco Descat.

Pierre C[KA1]ephas (Dell'Isola) is 27 en blank. Hij woont in een woonkazerne in de Franse voorstad en hokt met zijn vriendin die in verwachting is. Hij werkt als machinebankwerker in een fabriek. Er is werkloosheid en wie zijn baan verliest, komt niet zo snel meer aan de bak. Hij is links georiënteerd en dat wordt hem fataal. In zijn werkkast vindt zijn baas marxistisch- leninistische literatuur en dat is voldoende reden voor ontslag. Hij komt terecht in een neerwaartse spiraal zonder uitzicht. Dit leidt tot weer uiteenzettingen met gekleurde landgenoten, die nog wel de bescherming genieten van een baan. Een voedingsbodem, waarop het Front National, de Franse fascistische partij, welig kan tieren. Het debuut van Richet werd door hem gefinancieerd door zijn WW-uitkering in het casino te vertienvoudigen. Om kosten te besparen werd 16 mm gebruikt, werden er slechts tien spoelen volgemaakt en waren er maar tien draaidagen. De rolverdeling bestaat grotendeels uit amateurs en de stijl is gedeeltelijk documentair, maar het geheel heeft alle allures van een sociaal bewogen film. De boodschap die Richet tracht uit te dragen, wordt nog steeds zwaar onderschat: de sociaal uitgesloten bewoners van de voorsteden, die de werkende klasse niet laat integreren in hun maatschappij, vormen een explosieve tijdbom. Gisteren in Amerika, vandaag en morgen in Frankrijk en overmorgen in de rest van Europa. De film zal niet iedereen aanspreken door de pulserende rap van de groep Assassins, door de jongeren die aan het woord zijn en het soms merkbare lage budget, maar gezagsdragers, bestuurders en wetgevers die hiervan geen kennis nemen zouden nog weleens in de aap kunnen logeren; bovendien wordt het de hoogste tijd dat de werkende klasse voor zover die over geestelijke vermogens beschikt, zich gaat realiseren dat er iets aan de hand is, waarvoor zij medeverantwoordelijk zijn. Camerawerk van Michel Abramowicz, Pierre Boffety en Valéry Le Gurun. Het scenario is van regisseur Richet en hoofdrol Dell'Isola. Ondanks alle bureaucratische tegenwerking uiteindelijk - voor het grootste gedeelte in verboden marge - tot stand gekomen!

Pas très catholique

1994 | Komedie, Mysterie

Frankrijk 1994. Komedie van Tonie Marshall. Met o.a. Anémone, Michel Didym, Roland Bertin, Denis Podalydès en Micheline Presle.

Priv[KA1]espeurneus Maxime Chabrier (Anémone) is rond de veertig. Ze een vrijgevochten, bi-seksueel persoontje. Ze komt via een tweetal zaken opnieuw in contact met haar verleden: haar zoon van 18, waarvan ze zelf zegt dat ze het bestaan vergeten was en haar ex-echtgenoot.

Le fou de la tour

1994 | Thriller

Frankrijk 1994. Thriller van Luc Béraud. Met o.a. Marc Citti, Christine Citti, Stanislas Crevillen, Denis Podalydès en Brigitte Chamarande.

Gus (Marc Citti) zit opgesloten in de psychiatrische instelling van Toulouse. Hij wordt beschouwd als een gevaarlijk element. Met de hulp van zijn zuster Sonia (Christine Citti) kan hij ontsnappen. Samen vluchten ze naar Parijs. Het is augustus en de stad is verlaten. Ze nemen hun intrek in een appartement van haar baas op de negentiende verdieping van een torengebouw. Doordeweekse thriller rond een jonge onvoorspelbare, psychisch gestoorde kerel. Je hebt het allemaal al zo dikwijls - en meestal beter - gezien in Amerikaanse weekend films. Dominique Roulet baseerde het scenario op de roman La tour d'angoisse van Jean-Pierre Bastid en Michel Martens. Fotografie van Jean-Claude Aumont. Formaat 16/9.

Versailles, rive gauche

1992 | Komedie

Frankrijk 1992. Komedie van Bruno Podalydès. Met o.a. Denis Podalydès, Isabelle Candelier, Philippe Uchan, Michel Vuillermoz en Ariane Pirie.

Arnaud is op alles voorbereid: kaarsen, gedempt licht en sfeermuziek in zijn piepkleine appartementje. Op alles, behalve het ergste. Op het moment dat zijn aangebedene aanbelt, moet hij tot de aanval overgaan. Maar hij durft niet. Er ontstaan verwarde situaties en het intieme samenzijn loopt vast in onbedoeld koel gedrag. Met veel vakmanschap, een vleugje fantasie en een behoorlijke dosis humor en spot maakt Podalydès vanuit niets een film die doet huilen van het lachen. Het verhaal berust op het principe van het goed geoliede mechaniek dat vastloopt op een zandkorrel. Vervolgens zet Podalydès een sneeuwbaleffect in werking en volgen de gebeurtenissen elkaar soepel op. Knipogen naar Hergé, Truffaut en Renoir. Meervoudig bekroond.

Versailles rive gauche

1991 | Korte film

Frankrijk 1991. Korte film van Bruno Podalydès. Met o.a. Philippe Uchan, Denis Podalydès en Isabelle Candelier.

Arnaud is op alles voorbereid: kaarsen, gedempt licht en sfeermuziek in zijn piepkleine appartementje. Op alles, behalve het ergste. Op het moment dat zijn aangebedene aanbelt, moet hij tot de aanval overgaan. Maar hij durft niet. Er ontstaan verwarde situaties en het intieme samenzijn loopt vast in onbedoeld koel gedrag. Met veel vakmanschap, een vleugje fantasie en een behoorlijke dosis humor en spot maakt Podalydès vanuit niets een film die doet huilen van het lachen. Het verhaal berust op het principe van het goed geoliede mechaniek dat vastloopt op een zandkorrel. Vervolgens zet Podalydès een sneeuwbaleffect in werking en volgen de gebeurtenissen elkaar soepel op. Knipogen naar Hergé, Truffaut en Renoir. Meervoudig bekroond.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Denis Podalydès op televisie komt.

Reageer