Maurice Garrel

Acteur

Maurice Garrel is acteur.
Er zijn 40 films gevonden.

Son frère

2003 | Drama

Frankrijk 2003. Drama van Patrice Chéreau. Met o.a. Bruno Todeschini, Éric Caravaca, Maurice Garrel, Antoinette Moya en Nathalie Boutefeu.

Cineast Chéreau was de hijgstemmen en opgeheven vingers om zijn seksueel expliciete Intimacy zat, en boog zich in Zilveren Beer-winnaar Son frère over twee broers, om te onderstrepen dat zijn thema niet seks maar relaties is. Lichamelijkheid gaat Chéreau opnieuw niet uit de weg. Thomas (Todeschini) heeft een ernstige bloedziekte en ondergaat allerlei onaangename onderzoeken en behandelingen. Thomas intensiveert het contact met zijn broer Luc (Caravaca) en naarmate de ziekte vordert snijden beide mannen hun andere relaties af. Chéreau toont ziekte als iets waarin een mens geen keuze heeft, als iets puur biologisch. En in feite ziet hij relaties vanuit datzelfde standpunt.

Mémoires en fuite

2000 |

Frankrijk 2000. François Marthouret. Met o.a. Maurice Garrel, Bernard Le Coq en Geneviève Page.

Cineast Chéreau was de hijgstemmen en opgeheven vingers om zijn seksueel expliciete Intimacy zat, en boog zich in Zilveren Beer-winnaar Son frère over twee broers, om te onderstrepen dat zijn thema niet seks maar relaties is. Lichamelijkheid gaat Chéreau opnieuw niet uit de weg. Thomas (Todeschini) heeft een ernstige bloedziekte en ondergaat allerlei onaangename onderzoeken en behandelingen. Thomas intensiveert het contact met zijn broer Luc (Caravaca) en naarmate de ziekte vordert snijden beide mannen hun andere relaties af. Chéreau toont ziekte als iets waarin een mens geen keuze heeft, als iets puur biologisch. En in feite ziet hij relaties vanuit datzelfde standpunt.

Inséparables

1999 | Drama, Komedie

Frankrijk/Canada 1999. Drama van Michel Couvelard en Normand Bergeron. Met o.a. Catherine Frot, Jean-Pierre Darroussin, Fabienne Babe, Sami Bouajila en Hervé Pierre.

Het scenario van debuterend regisseur Couvelard is speciaal toegeschreven op zijn vrouw Frot, die de medehoofdrol speelt als Gisèle. Als een regisseur zoiets doet, is het altijd uitkijken geblazen. Anderzijds staat Frot al jaren op het toneel met Darroussin, die Robert is in deze film. Robert is een toneelspeler-filmacteur in spe, die maar niet aan de bak kan komen. Hij komt uit het havenplaatsje Boulogne-sur-Mer aan de Franse Kanaalkust en is naar Parijs gegaan om carrière te maken. In plaats van glansrollen moet hij zich tevreden stellen als figurant bij de tv en houdt zich in leven met het uitventen van gelegenheidsgoederen. Hij besluit terug te gaan naar zijn geboorteplaats en ontmoet dan zijn sweetheart Gisèle opnieuw, die hij ooit in steek liet. Gisèle is nimmer getrouwd, werkt als secretaresse op het gemeentehuis en heeft als minnaar haar getrouwde baas, die een gezin met kinderen heeft. Het leven van drie mensen gaat zich grondig veranderen. De film bevat niet alleen de bekende ingrediënten van de mislukte artistieke carrière, maar ook de grote twijfel die mensen krijgen als ze de veertig passeren en afstevenen op een midlifecrisis. De rolprent is een redelijk, maar landerig drama, met middelmatige spel- en regieprestaties. Meer geschikt als tv- film dan als bioscoopfilm. Het camerawerk is van Antoine Roch. Dat Arthur H. onder andere de muziek verzorgde is geen toeval: Couvelard had ooit een clip over hem gedraaid.

Le Rouge et le Noir

1997 | Romantiek, Historische film, Drama

Frankrijk/Duitsland/Italië 1997. Romantiek van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Carole Bouquet, Judith Godrèche, Claude Rich, Bernard Verley en Pierre Vernier.

De slim gecaste Kim Rossi Stuart - die de rol speelt van timmermanszoon Julien Sorel - is zo'n onmiskenbaar mooie jongen, denk aan het type prins William, dat het al vanaf het begin op z'n minst twijfelachtig is of hij ooit priester zal worden. Zelfs al lijkt iedereen, hijzelf incluis, daar van uit te gaan. Als onbedoeld rokkenjager heeft hij in ieder geval een gouden toekomst. Sorel zelf laat zijn ware kwaliteiten in deze eerste aflevering nog zo'n beetje in het midden. Wie 'Le rouge et le noir' nog helder 'op het netvlies heeft', weet wat er gaat volgen, al valt er hier en daar nog wel wat nieuws te beleven. Met fraai versneden beelden, geraffineerde close-ups en een muziekje op z'n tijd levert regisseur Verhaeghe appetijtelijk en eigentijds kostuumwerk af. Gebaseerd op de gelijknamige roman van Henri Stendhal.

Artemisia

1997 | Romantiek, Historische film, Drama, Biografie

Frankrijk/Italië/Duitsland 1997. Romantiek van Agnès Merlet en Agnes Merlet. Met o.a. Valentina Cervi, Michel Serrault, Miki Manojlovic, Brigitte Catillon en Emmanuelle Devos.

Artemisia Gentileschi (1593-1653) was de eerste vrouwelijke schilder die in de kunstgeschiedenis wordt vermeld. Merlet schetst een prachtig beeld van haar strijd tegen de gevestigde mannelijke orde, haar worsteling om te mogen schilderen en haar onstuimige relatie met leraar Agostino Tassi. Cervi is sprankelend als Artemisia en doet met haar natuurlijke charme niet onder voor landgenoten als Juliette Binoche en Emmanuelle Béart. (VM/VPRO Gids)

Alors voilà

1997 | Komedie

Duitsland/Frankrijk 1997. Komedie van Michel Piccoli. Met o.a. Maurice Garrel, Roland Amstutz, Audrey Guillaume, Dominique Blanc en Arno.

Regiedebuut uit 1997 van toen 72-jarige Piccoli is een bij vlagen hilarische vertelling over een neurotische familie die uit picknicken gaat. Typische acteursfilm waarin veel gepraat, gevloekt en gedronken wordt - oftewel een kwaadaardige komedie à la manière Piccoli.

Le coeur fantôme

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Philippe Garrel. Met o.a. Maurice Garrel, Aurélia Alcaïs en Luis Rego.

Regiedebuut uit 1997 van toen 72-jarige Piccoli is een bij vlagen hilarische vertelling over een neurotische familie die uit picknicken gaat. Typische acteursfilm waarin veel gepraat, gevloekt en gedronken wordt - oftewel een kwaadaardige komedie à la manière Piccoli.

Le droit à l'oubli

1993 | Drama, Film noir

Frankrijk/Zwitserland 1993. Drama van Gérard Vergez. Met o.a. Stéphane Audran, Isabelle Pasco, Chantal Liennel, Pierre Trapet en Jacques Zabor.

Bovenop een klif staan twee identieke huisjes. Het ene wordt bewoond door de succesvolle schrijfster Audran, het andere staat leeg en wordt in het dorp 'het spookhuis' genoemd. Hier speelde zich tien jaar geleden een drama af: de eigenaar werd gedood door zijn zeventienjarige dochter Pasco. Op een avond ziet Audran dat er licht brandt in het huis. Pasco heeft haar straf uitgezeten en is teruggekeerd. Audran probeert uit te zoeken wat er precies gebeurd is destijds, terwijl Pasco het verleden wil vergeten. Zwak gestructureerde film noir die profiteert van het schitterende spel van de twee hoofdrollen. In het scenario van Vergez, Huguette Debaisieux, Chantal de Rudder en Eric-Emmanuel Schmitt zit echter te weinig mysterie om te blijven boeien. Mooie fotografie van André Diot.

L'ombre

1992 | Thriller

Zwitserland/Frankrijk/Duitsland 1992. Thriller van Claude Goretta. Met o.a. Pierre Arditi, Jacques Perrin, Maurice Garrel, Gudrun Landgrebe en Julie Jézéquel.

Goretta verdiepte zich in de weinig glorieuze hedendaagse realiteit van Zwitserland, en had een vechtfilm op het oog. Het resultaat staat ver af van de hooggestemde verwachtingen van de kijker. Het scenario trapt onvermijdelijke open deuren in omtrent corruptie en macht en ontbreekt het in het bijzonder aan fijnzinnigheid. De kijker steekt niets op van dit verhaal over een prominent journalist en een brave documentaliste, die geconfronteerd worden met een gewelddadige werkelijkheid. Ondanks hun talent als acteurs, lijken Arditi en Perrin in deze armoedige politieke en maatschappelijke beschouwing op marionetten, die niet in staat zijn tot genuanceerd denken. Scenario van regisseur Goretta, Muriel Teodori en Efrem Camerin.

Hors saison

1992 |

Zwitserland/Frankrijk/Duitsland 1992. Daniel Schmid. Met o.a. Sami Frey, Carlos Devesa, Ingrid Caven, Dieter Meier en Ulli Lommel.

Frey keert terug naar een groot hotel in de Zwitserse Alpen, dat ooit door zijn grootouders werd gebouwd en dat binnenkort gesloopt zal worden. Via flashbacks die verteld worden door zijn grootmoeder Fellini (de zestig-jarige zuster van Federico in haar tweede rol) haalt hij herinneringen op en passeren allerlei gebeurtenissen de revue: Russische anarchiste Chaplin, die er ooit een volksvijand vermoordde, schrijfster Sarah Bernhardt (gespeeld door Paredes), die zijn grootvader verleidde en goochelaar Lommel, die zijn publiek hypnotiseerde. Schmid`s boeiende film vertoont verwantschap met Fellini`s werk door o.a. de bonte verzameling van uitgesproken karakterspelers. Het is zo aanstekelijk gedaan, dat men zin krijgt om in een dergelijk hotel te logeren. Caven en Meier zetten de film muzikale luister bij met hun liederen en Devesa speelt de jonge Frey. Scenario van Martin Suter en regisseur Schmid. Fraai camerawerk Renato Berta. Gefilmd op allerlei locaties... in Portugal (!). Geproduceerd met participatie van de Duitse (ZDF) en Zwitserse tv.

L'affaire Rampoldi

1991 | Misdaad

Italië/Frankrijk 1991. Misdaad van Giorgio Capitani. Met o.a. Sergio Castellitto, Aldo Maccione, Michael Lonsdale, Ludmila Mikaël en Carlo Cartier.

Rechter Castellitto komt naar Parijs om een eenvoudige zaak op te lossen. Zakenman Maccione wordt daar vastgehouden voor enkele verduisteringen bij een faillissement. Maar terwijl hij dit snel tracht af te handelen blijkt dat de man, volgens een getuige, mede verantwoordelijk is voor een internationaal smokkelnetwerk van chemische wapens. Plotseling wordt er van alle kanten druk op hem uitgeoefend, niet in het minst door de medeplichtigen van Maccione, die er zelfs niet voor terugdeinzen de rechter die de zaak in Italië behandelt, uit de weg te ruimen. Veel te lange misdaadgeschiedenis met een aantal spectaculaire beelden van aanslagen en misleidingen van het gerecht. Je krijgt een beeld van de corruptie die in Italië schering en inslag is geworden. De acteurs doen hun best maar kunnen niet verhelpen dat er aan het scenario van Sergio Donati, naar een verhaal van Pier-Guiseppe Murcia en Antonio Servidio, geen eind lijkt te komen.

Un cane sciolto

1990 | Misdaad, Drama

Frankrijk/Italië 1990. Misdaad van Giorgio Capitani. Met o.a. Sergio Castellitto, Nancy Brilli, Laure Killing, Micheline Presle en Marc Adjadj.

In september 1966 valt een zestien-jarig meisje van de rotsen als ze probeert te ontsnappen aan een viertal achtervolgers. Meer dan twintig jaar later zijn de omstandigheden, waaronder zij de dood vond, nog steeds niet duidelijk. Haar moeder is nu een oude zwerfster, die nog steeds de waarheid probeert te achterhalen. Een van de achtervolgers krijgt gewetenswroeging en een jonge rechter kan, met nieuwe gegevens, de zaak heropenen. Film gaat mede over het privé-en familieleven van de rechter.

Quatre-vingt-treize

1990 | Oorlogsfilm, Historische film

Frankrijk 1990. Oorlogsfilm van Alain Boudet. Met o.a. Michel Etcheverry, Pierre Michael, Maurice Garrel en Patrick Lemaitre.

De historische roman van Victor Hugo over de bloedige opstand in de Vendée, waar gelovige koningsgezinden slaags raakten met ongelovige republikeinen. Werd voor de tv bewerkt door Claude Sentelli. Centraal staan twee neven, die door de strijd tegenover elkaar komen te staan: Etcheverry, leider der opstandelingen en Michael, die officier in het leger van de Republiek is.

Poisons

1990 | Misdaad

Canada 1990. Misdaad van Pierre Maillard. Met o.a. Mimsy Farmer, Maurice Garrel en Rufus.

Drie broers, die elkaar haten, beroven een beroemd schilder van zijn vrijheid en willen hem dwingen verder zijn werk via hen af te leveren, maar dat weigert hij. Met de hulp van een jonge vrouw, die aanvankelijk ook in het complot zat, ontsnapt de kunstenaar. Weinig interessant.

La discrète

1990 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1990. Drama van Christian Vincent. Met o.a. Fabrice Luchini, Judith Henry, Maurice Garrel, Marie Bunel en François Toumarkine.

Met dit subliem geschreven en vertolkte literaire juweeltje oogstte Christian Vincent twee Césars (Beste Debuutregie, Beste Scenario) en vele loftuitingen. Arrogante boekenwijsneus, boulevard-Casanova en schrijver Antoine (Luchini op zijn sardonische best) is door zijn vriendin aan de dijk gezet en hij zint op wraak. Ziedaar het voorstel van de perverse antiquaar en uitgever Jean (Garrel): Antoine zal een willekeurig meisje inpalmen, na de Daad direct en onverbiddelijk met haar breken en het parcours in een dagboek voor publicatie vastleggen. Prooi in dit zieke plan is de lieftallige studente Catherine (Henry). De laatste won de César voor Beste Nieuwe Actrice.

Bleu marine

1989 | Drama

België 1989. Drama van Jean-Claude Riga. Met o.a. Jean-Claude Adelin, Maurice Garrel, Dominique Pinon en Bernard Ballet.

Vier mannen bevinden zich in een boot op volle zee: dat is alles. Nostalgische film over liefdesherinneringen, want een zich niet in de boot bevindende vrouw is als vijfde persoon overheersend aanwezig. Volgens de auteur moet het een verzonnen metaforisch verhaal voorstellen, maar de kijker verveelt zich stierlijk. Op het esoterische karakter van de vertelling valt niets aan te merken, maar wel op de onbeholpen verfilming ervan vol overbodige, ja zelfs weerzinwekkende scènes, zoals die waarin één van de mannen over de rand van de boot moet overgeven. Het tergend langzame tempo noch de nasynchronisatie kunnen hier iets aan verhelpen. Voor de zoveelste keer wordt ambitie de das omgedaan door middelmatigheid. Alleen de fotografie en de muziek zijn de moeite waard.

Baisers de secours, Les

1989 |

Frankrijk 1989. Philippe Garrel. Met o.a. Anémone, Brigitte Sy, Maurice Garrel, Philippe Garrel en Louis Garrel.

De avant garde-filmer bij uitstek, Philippe Garrel, wekt verwondering met dit werk. Het thema lijkt op het eerste gezicht erg simpel: het is het verhaal van een scheiding en de terugkeer in de huiselijke haard. Echter, in de film wordt nog een film opgenomen! Bovendien gaat het om een heus familieproject. Met uitzondering van An[KA1]emone behoren alle spelers of tot de familie Garrel of tot hun vriendenkring. De dialogen, die opvallen door hun discretie en geloofwaardigheid, zijn van Marc Cholodenko. Belichting en camerawerk (van Jacques Loiseleux) scheppen een dromerige sfeer. Er ontstaat een ontroerende huiselijke realiteit. Een keerpunt in de carrière van deze regisseur.

Une voix la nuit

1988 | Avonturenfilm, Komedie

Frankrijk 1988. Avonturenfilm van Yannick Andréi. Met o.a. Denise Gence, Maurice Garrel, Madeleine Barbulée, François Calvez en Nicole Jamet.

Mamemo's benen zijn verlamd en ze brengt haar leven door in een rolstoel. Ze is autoritair en tiranniek voor haar omgeving, met uitzondering van haar kleinzoon Mic, die haar begrijpt. Ze krijgt een telefoontje van een wanhopig iemand, die denkt de telefonische hulplijn voor eenzame mensen gebeld te hebben, en ze besluit het spel mee te spelen. De krachtige en interessante weergave van de karakters en het degelijke scenario doen vergeten dat de film toch wat statisch is.

La Seconda Notte

1986 | Romantiek

Italië 1986. Romantiek van Nino Bizzarri. Met o.a. Maurice Garrel, Margherita Buy, Kara Donati, Katia Rupe en Luigi Mezzanotte.

Een trage film waarin de hoofdpersoon via onduidelijke details en lang uitgesponnen herinneringen van scène naar scène gaat. Garrel speelt Fabris, een beschaafde oude heer die zijn jaarlijkse vakantie in een luxe kuuroord doorbrengt en in het geheim briefjes aan de jongste gast van het hotel begint te schrijven. De oude man laat het daarbij en het meisje neemt genoegen met de jonge receptionist. Een slome film met een verhaal waar niemand wakker bij zal blijven.

Rebelote

1983 | Drama

Frankrijk 1983. Drama van Jacques Richard. Met o.a. Jean-Pierre Léaud, Olga Georges-Picot, Maurice Garrel, Mado Maurin en Tina Aumont.

Een jonge slager is voor het leven getekend, na een ellendige jeugd als zoon van een tuberculeuze vader en een aan alcohol verslaafde moeder, die elkaar haten. Na vechtpartijen in dronkenschap belandt hij achter de tralies. Dit sociaal melodrama is nauwgezet in de stijl van de stomme film gemaakt en geacteerd, met aanstekelijk parodistisch resultaat. Met name L[KA1]eaud is in zijn bloedserieuze mimiek hoogst komisch. (Geheel in de traditie van weleer moet in de bioscopen de muzikale begeleiding live worden uitgevoerd.)

Un Matin rouge

1982 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1982. Drama van Jean-Jacques Aublanc. Met o.a. Claude Rich, Michel Duchaussoy, Maurice Garrel, Jacques Fabbri en Victor Garrivier.

Vier twaalfjarige schoolvrienden zweren in 1943 het verraad van een leraar aan nazi`s te zullen wreken. Veertig jaar later ontmoeten ze elkaar weer bij dorpsjubileum en zijn hun eed vergeten totdat ze van identiteit van de verrader op de hoogte worden gebracht. Een sterk gegeven - hoewel het veel lijkt op dat van de 25 jaar oudere MARIE OCTOBRE - loopt ondanks goede acteurs en een beroemde cameraman (Gerry Fisher) stuk op de onervarenheid van de debuterende regisseur, die de spanning steeds laat verslappen.

Le grand paysage d'Alexis Droeven

1981 | Drama

België 1981. Drama van Jean-Jacques Andrien. Met o.a. Jerzy Radziliwilowicz, Nicole Garcia en Maurice Garrel.

Het titelpersonage Alexis Droeven is noch de hoofdfiguur, noch de hoofdrolspeler in deze film. Niet de vader, de vijftigjarige Alexis, maar de zoon, de twintigjarige Jean-Pierre, staat centraal; de vaderfiguur is echter in het hele filmgebeuren 'aanwezig'. Dit heeft betrekking op diens dood. Samen met de sociaal-economische crisis en de politieke malaise van de streek Aubel in het oostelijk deel van België verwekt deze bij de zoon een geestelijke crisis. Het is een prachtige 'landschapsfilm' geworden waarin de cineast zich overgeeft aan bespiegelende, meditatieve en lyrische cinematografie. Een stuk alledaagse werkelijkheid wordt herschapen tot een persoonlijke, verhevigde wezenlijkheid.

Merry-go-round

1979 | Thriller

Frankrijk 1979. Thriller van Jacques Rivette. Met o.a. Maria Schneider, Joe Dallesandro, Sylvie Meyer, Françoise Prévost en Danielle Gégauff.

Onafhankelijk van elkaar volgen een man en een meisje het spoor van een verdwenen vrouw die ontvoerd lijkt te zijn. Hun wegen kruizen elkaar in een komplot, waarbij niemand degene blijkt te zijn die hij schijnt te zijn. Deze nieuwe labyrintachtige film van Rivette (in de verte ge[KA3]inspireerd op Chandlers [KL]Little Sister[KLE]) is aardser dan DUELLE en NORO[KA4]IT waarmee hij een triologie vormt, en is weer vooral aanleiding tot wisselend (en voortreffelijk) rollenspel, dat hier direct gerelateerd wordt aan free jazz-improvisaties. Een minpunt is dat ieder voor zich acteert, zonder de wisselwerking van echt samenspel.

Un ange passe

1975 | Experimenteel

Frankrijk 1975. Experimenteel van Philippe Garrel. Met o.a. Laurent Terzieff, Bulle Augier, Maurice Garrel, Nico en Jean-Pierre Kalfon.

Terwijl deze filmer alleen nagenoeg stomme films heeft gemaakt, heeft hij deze keer voor vreselijk veel geklets gekozen, want `un ange passe` is een Frans gezegde voor wanneer er een stilte in een conversatie valt (vgl. de dominee komt voorbij). Er wordt in deze film onphoudelijk gepraat en de vraag is waarover. Over van alles en nog wat en in elk geval zeer onsamenhangend. In feite gaat het er vooral om een schets van het levensverdriet, het onvermogen tot communicatie en de eenzaamheid te geven. Deze film, waarin geen concessies zijn gedaan, zal de een dan ook waarderen, terwijl anderen er niets aan zullen vinden.

Il pleut sur Santiago

1975 | Drama

Bulgarije/Frankrijk 1975. Drama van Helvio Soto. Met o.a. Bibi Andersson, Nicole Calfan, Ricardo Cucciola, André Dussollier en Maurice Garrel.

De staatsgreep van 11 september 1973 die een einde maakte aan de socialistische regering in Chili en het leven van president Allende, werd door een uitgeweken Chileen gereconstrueerd als speelfilm.De opnamen in Bulgarije geven een weinig overtuigende illustratie en de belangeloze medewerking van een reeks Europese sterren leidde onbedoeld tot triviale scènes.De herinnering aan de feiten zelf geeft de film toch een zekere impact. Ook bekend als THE ALLENDE FILES.

Nada

1973 | Thriller

Italië/Frankrijk 1973. Thriller van Claude Chabrol. Met o.a. Fabio Testi, Mariangela Melato, Lou Castel, Michel Duchaussoy en Maurice Garrel.

Een groep anarchisten van uiteenlopende ideologie ontvoert de Amerikaanse ambassadeur, maar is daarbij gefilmd door de Inlichtingendienst. De afgelegen boerderij waar ze op het losgeld wachten wordt aangevallen door de gendarmerie die ze -in opdracht van het ministerie - geen mogelijkheid tot overgave laat, zodat de overheid hen als levensgevaarlijk en bloeddorstig zal kunnen afschilderen. Deze virtuoos gemaakte en knap gespeelde politieke thriller heeft als strekking dat onbezonnen revolutionaire acties de repressieve krachten alleen maar versterken en mobiliseren, wat Chabrol bij de première niet in dank werd afgenomen, maar waar de ontwikkelingen sindsdien hem gelijk in hebben gegeven. Scenario van regisseur Chabrol en Jean- Patrick Manchette. Camerawerk van Jean Rabier.

Les Soleils de l'Ile de Pâques

1973 | Sciencefiction, Komedie

Brazilië/Frankrijk 1973. Sciencefiction van Pierre Kast. Met o.a. Norma Bengell, Françoise Brion, Jacques Charrier, Maurice Garrel en Marcello Romo.

Drie mannen en drie vrouwen krijgen onafhankelijk van elkaar hallucinaties over Paaseiland en willen daarheen. Ze herkennen woordeloos in elkaar verwante zielen en ondernemen samen met een sceptische psychiater de reis en worden op het eiland opgewacht door wezens van een andere planeet. Alleen de psychiater durft de confrontatie aan. Deze merkwaardige science-fictionfilm werkt bijna uitsluitend met suggestie en niet met ingewikkelde trucage en legt vooral het accent op het innerlijk groeiproces van het zestal. Ongewoon fraaie locaties.

L'héritier

1973 | Thriller

Frankrijk/Italië 1973. Thriller van Philippe Labro. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Carla Gravina, Jean Rochefort, Charles Denner en Jean Desailly.

Sterke politieke thriller van reporter/auteur/Franse-RTL-chef Labro. Een invloedrijke industrieel die tevens eigenaar is van een dagblad komt om bij een verdachte vliegtuigexplosie. Wanneer diens zoon en erfgenaam (Belmondo) uit de VS arriveert om de familiezaken waar te nemen, wordt hem meteen duidelijk dat ook hij zijn leven niet zeker is. Zijn speurneus leidt hem naar een neofascistisch netwerk met een bekend gezicht aan de top. Onheilspellend scenario van Labro en romanschrijver Jacques Lanzmann wortelt niet in complotparanoia, maar reflecteert reële schaduwstructuren in het naoorlogse Frankrijk.

Faustine et le bel été

1972 | Komedie, Romantiek, Familiefilm

Frankrijk 1972. Komedie van Nina Companéez. Met o.a. Muriel Catalá, Isabelle Adjani, Marianne Egerickx, Francis Huster en Jacques Spiesser.

De zestien-jarige Faustine (Catalá) brengt de vakantie bij haar grootouders door en wordt nieuwsgierig naar de bewoners van een naburige villa. Even dromerig als kordaat zoekt ze contact en maakt zo kennis met de liefde, eerst door observatie van de intriges van anderen, dan uit eigen ervaring, en ontdekt het verschil tussen werkelijkheid en verbeelding. Belangrijk en uiterst esthetisch regiedebuut van de scenarioschrijfster kreeg een ontwapenende frisheid door een reeks jonge acteurs, Spiesser als Florent, Adjani als Camille en Huppert, aan het begin van hun carrière, die alleen voor de veelbelovende titelrol Catalá teleurstellend zou worden. Het scenario is van regisseur Companéez. Het camerawerk is van Chislain Cloquet. Eastmancolor, Mono.

Rak

1971 | Drama

Frankrijk 1971. Drama van Charles Belmont. Met o.a. Sami Frey, Lila Kedrova, Anne Deleuze, Maurice Garrel en Philippe Léotard.

Een musicus verneemt dat zijn moeder kanker heeft en nog maar enkele maanden zal leven. Hij verzwijgt de waarheid voor haar en praat meer over haar toekomstplannen na haar herstel, tot de ernst van haar toestand niet meer te loochenen valt. Een sobere en niet met nobele sentimenten afgezwakte film over een aftakelingsproces die de onpersoonlijke aanpak van de moderne medische wetenschap aanvalt. Goed gespeeld door Frey en Kedrova (wier rol vooruitloopt op TELL ME A RIDDLE).

Le Jour des noces

1971 | Komedie

Zwitserland 1971. Komedie van Claude Goretta. Met o.a. Arnold Walter, Dora Doll, Martine Garrel, André Schmidt en Maurice Garrel.

Een Zwitsers gezin trekt voor de zondagse picknick naar buiten en installeert zich in de nabijheid van een bruiloftsgezelschap, dat met grote uitbundigheid in de open lucht dineert. De oudste zoon en de bruid ontmoeten elkaar en gaan er samen vandoor. Deze op Maupassants Partie de campagne geïnspireerde tv-film, waarin de ironie van de observatie de warme betrokkenheid bij de diverse personages niet uitsluit, is een voorstudie op Goretta's L'INVITATION, maar heeft ook een belangwekkend eigen bestaansrecht.

Un Aller simple

1970 | Drama, Misdaad

Frankrijk/Italië/Spanje 1970. Drama van José Giovanni. Met o.a. Jean-Claude Bouillon, Nicoletta, Ottavia Piccolo, Maurice Garrel en Jean Gaven.

Jonge playboy-inbreker wordt bij overval gewond en komt in gevangenisziekenhuis. Gangsters proberen hem moord in de schoenen te schuiven waaraan zijn vriendin ook medeplichtig zou zijn, die hij altijd buiten het milieu heeft weten te houden. Hij ontsnapt en gaat op zoek naar echte moordenares. Film legt meer accent op psychologie van personage dan op misdaadintrige en weet - mede door niet voor de hand liggende rolbezetting - daarmee zeer te boeien.

La maison des Bories

1970 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1970. Drama van Jacques Doniol-Valcroze. Met o.a. Marie Dubois, Maurice Garrel, Mathieu Carrière, Hélène Vallier en Claude Titre.

De als uit leisteen gehouwen acteur Maurice Garrel speelt een rigide geoloog die zijn bourgeois leven met vrouwlief Marie Dubois ziet verbrokkelen na de komst van een speels ijverige Duitse student. Gefilmd in de omgeving van rotsig Sisteron, slingert de ménage à trois van kalm meanderend via een barrage van seksueel suggestieve scènes richting een gedenkwaardig slot. Gebaseerd op het boek van Simonne Ratel uit 1932. Filmmaker Doniol-Valcroze was medeoprichter van het befaamde Franse filmblad Cahiers du Cinéma, het huisorgaan van de Nouvelle Vague.

La Liberté en croupe

1970 | Drama

Frankrijk 1970. Drama van Edouard Molinaro. Met o.a. Bernard LeCocq, Juliette Villard, Maria Mauban, Michel Serrault en Jean Rochefort.

Een jongen wiens pogingen om via vriendschap of flirts met zijn burgerlijk milieu te breken zijn mislukt, wordt verliefd op een meisje wier revolutionair idealisme wel oprecht is. Ze brengen samen een romantische vakantie in de Dordogne door als in Parijs - mei 1968 - de studentenrevolte losbreekt. Ondanks treffende scènes en spelprestaties mist de film overtuigingskracht in dit portret van de jonge generatie waardoor het inhaken op recent verzet nogal opportunistisch overkomt. Hoewel de sympathie aan de zijde van jeugd ligt, wordt de oudere generatie in compromissen en teleurstellingen genuanceerder getekend.

Le Coeur fou

1969 | Drama

Frankrijk 1969. Drama van Jean-Gabriel Albicocco. Met o.a. Ewa Swann, Michel Auclair, Madeleine Robinson, Brigitte Auber en Marc Michel.

Een tweederangs journalist laat zich door een sensatieblad overhalen tot een interview met zijn ex-vrouw, een beroemde actrice die met een zenuwinzinking is opgenomen. In de inrichting wordt hij verliefd op een jonge patiënte. Hij ontfermt zich over haar nadat zij uit de inrichting ontsnapt is. Irritante mooifilmerij en opgeklopte regie van op zich bekwame acteurs maken de film tot een zeer vermoeiend en gekunsteld geheel waarom niet eens gelachen kan worden.

Peau d'espion

1967 | Avonturenfilm

Frankrijk/Italië/Gabon 1967. Avonturenfilm van Edouard Molinaro. Met o.a. Senta Berger, Edmund O'Brien, Bernard Blier, Maurice Garrel en Fabrizio Capucci.

Een berooide veteraan uit de Algerijnse oorlog krijgt van de geheime dienst opdracht om een komplot te ontmaskeren dat onder het mom van internationale kunsthandel een specialist in laserstralen naar communistisch China wil laten verdwijnen. Een sterke internationale rolbezetting en vlotte regie tillen het spionageavontuur net boven voorspelbare clichés uit, al zijn de pogingen tot ironie even halfhartig als misplaatst.

Soleil noir

1966 | Avonturenfilm, Drama

Frankrijk/Italië 1966. Avonturenfilm van Denys de La Patellière. Met o.a. Michèle Mercier, Daniel Gélin, David O'Brien, Valentina Cortese en Louis Seigner.

De dochter van een overleden industrieel gaat in Afrika haar broer zoeken die zich voor de niet zo bedoelde rampzalige gevolgen van zijn politieke geschriften verschanst heeft tussen paria's, huurlingen en gevluchte misdadigers. Het beeld van verloedering in allerlei vormen blijft steken in oppervlakkige en niet overtuigende schilderachtigheid. De kranigheid in woord en daad van de steeds onberispelijk geschminkte Mercier werkt regelrecht potsierlijk.

La peau douce

1964 | Drama

Frankrijk/Portugal 1964. Drama van François Truffaut. Met o.a. Jean Desailly, Françoise Dorléac, Daniel Ceccaldi, Nelly Benedetti en Laurence Badie.

'Ik zou over La peau douce weinig meer kunnen zeggen dan dat het gaat om het meest banale thema dat je je kunt voorstellen: Hij, Zij en de Andere. En verder? Dat zijn details.' Fraai verfilmde details overigens: een close-up van de veelbetekenende blik waarmee 'Hij' (een getrouwde uitgever) kijkt naar de manier waarop 'de Andere' (zijn aanstaande vriendin) haar stewardessenpumps verruilt voor hooggehakte damesschoenen, en een effectief gesneden slotsequens waarin 'Zij' (de jaloerse echtgenote) voorbereidingen treft om definitief een eind te maken aan de 'driehoeksrelatie'. Adequate score van Truffauts huiscomponist Georges Delerue.

L'insoumis

1964 | Drama, Thriller

Frankrijk/Italië 1964. Drama van Alain Cavalier. Met o.a. Alain Delon, Lea Massari, Georges Géret, Maurice Garrel en Robert Castel.

Eindtwintiger Alain Delon speelt Thomas Vlassenroot, een Luxemburgse imker die deserteert uit het Vreemdelingenlegioen tijdens de Algerijnse oorlog in 1961. Zijn onrust vindt nieuwe afleiding als hij via een voormalig wapenbroeder wordt geronseld om een pro-revolutie advocaat (Massari) te ontvoeren. De tweede helft van Cavaliers gelaagde klassieker toont beiden (Delon en Massari) op de vlucht in Frankrijk, nadat een mentaal zwalkende Delon haar heeft bevrijd. Delon is adembenemend in zijn gloriedagen, en leverde met L'insoumis een van de meest gedenkwaardige finales van de Franse nouvelle vague cinema.

Adieu Philippine

1962 | Drama, Komedie

Frankrijk/Italië 1962. Drama van Jacques Rozier. Met o.a. Jean-Claude Aimini, Yveline Cery, Stefania Sabatini, Vittorio Caprioli en André Tarroux.

Een stagiaire bij de tv weet met verhalen over zijn werk indruk te maken op twee vriendinnen. Tijdens een vakantie op Corsica verandert hun vriendschap in rivaliteit, bovendien staat voor hem de dienstplicht in Algerije te wachten. Typische nouvelle-vaguefilm waarbij de simpele intrige een kapstok is voor treffend geobserveerde situaties en waarbij satire, poëzie en melancholie elkaar afwisselen. Het scenario is van Michèle O'Glor en Rozier. Het camerawerk is van René Mathelin.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Maurice Garrel op televisie komt.

Reageer