Roger Souza

Acteur

Roger Souza is acteur.
Er zijn 29 films gevonden.

Désobéir - Aristides de Sousa Mendes

2009 | Historische film, Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 2009. Historische film van Joël Santoni. Met o.a. Bernard Le Coq, Roger Souza, Nanou Garcia en Frédéric Quiring.

Tegen de duistere massa Franse collaborateurs tijdens WO II steekt het silhouet van Aristides de Sousa Mendes do Amaral e Abranches (1885-1954) schril af. In 1939 en 1940 negeert de bejaarde Portugese diplomaat, voor het neutrale Salazar-regime consul te Bordeaux, hardnekkig uitdrukkelijke bevelen om geen visa aan 'statenlozen' te verstrekken. 30.000 personen, daaronder 12.000 Joden, redt hij aldus van arrestatie en concentratiekamp. Routinier Santoni's gecomprimeerde tv-film toont een humanist pur sang. Zijn insubordinatie kostte de aristocraat overigens gezondheid, carrière en fortuin.

L'Occitanienne

2007 | Biografie, Drama, Historische film, Romantiek

Frankrijk 2007. Biografie van Jean Périssé. Met o.a. Bernard Le Coq, Valentine Teisseire, Roger Souza en Patricia Karim.

In zijn beroemde autobiografie Les mémoires d'outre-tombe verhaalt de Franse schrijver-politicus René de Chateaubriand summier over zijn laatste liefdesaffaire. Anno 1829 zou hij als zestiger in een spa in Zuid-Frankrijk een gepassioneerde nacht hebben beleefd met een bijna veertig jaar jongere aristocratische vrouw. In deze verfilming van de episode spatten de vonken er helaas niet vanaf - er wordt vooral eindeloos gepraat. Roger Souza zorgt als nieuwsgierige butler voor een paar luchtige noten, maar kan het gezwollen drama daarmee niet redden.

Frappes interdites

2005 | Drama

Frankrijk 2005. Drama van Bernard Malaterre. Met o.a. Roger Souza, Isabelle Gélinas, Stomy Bugsy en Audrey DeWilder.

Comédienne Isabelle Gelinas en rapper Stomy Bugsy - onder andere te horen in Kassovitz' La haine - verbeelden met overgave een koppel dat wordt beschuldigd van mishandeling van hun kinderen. Het stel vermoedt dat de beschuldiging berust op de kwaadwillendheid van de buren. Tijdens de rechtszaak onthult dochter Clara de ware toedracht. Maar de toon is gezet. Het publiek vermoedt vuur achter het rokerige verhaal. IJzersterk drama over de maatschappelijke en emotionele gevolgen van valse beschuldiging.

La cage

2002 |

Frankrijk 2002. Alain Raoust. Met o.a. Beppe Clerici, Roger Souza en Caroline Ducey.

Comédienne Isabelle Gelinas en rapper Stomy Bugsy - onder andere te horen in Kassovitz' La haine - verbeelden met overgave een koppel dat wordt beschuldigd van mishandeling van hun kinderen. Het stel vermoedt dat de beschuldiging berust op de kwaadwillendheid van de buren. Tijdens de rechtszaak onthult dochter Clara de ware toedracht. Maar de toon is gezet. Het publiek vermoedt vuur achter het rokerige verhaal. IJzersterk drama over de maatschappelijke en emotionele gevolgen van valse beschuldiging.

Le plus beau pays du monde

1999 | Komedie, Oorlogsfilm

Zwitserland/Frankrijk/Duitsland 1999. Komedie van Marcel Bluwal. Met o.a. Claude Brasseur, Marianne Denicourt, Jean-Claude Adelin, Jacques Bonnaffé en Didier Bezace.

In 1942 draaide Louis Cuny ten tijde van de Vichy-regering de film MERMOZ over de Franse legendarische vlieger Mermoz, bijgenaamd l`Archange, die de luchtpost in Zuid-Amerika op touw zette en als eerste over de hoogste piek van de Andes vloog. Toen de film, die geheel in een studio werd opgenomen zijn voltooiing naderde, pakte de Gestapo de hoofdrolspeler Robert Hughes-Lambert op. Hij kwam in het doorgangskamp Drancy terecht. Hij overleed op 7 maart 1945 in het concentratiekamp Flossenburg. De redenen waarom hij werd opgepakt zijn obscuur, hoewel er vermoedens zijn dat homoseksualiteit in het spel was. Regisseur Cuny zat met de handen in het haar, want Hughes-Lambert zat zo`n beetje in iedere sc[KA2]ene. Hij moest hem vervangen voor de laatste sc[KA2]ene`s door Henry Vidal en Cuny zond geluidstechnici naar Drancy die de dialogen met microfoons door het prikkeldraad opnamen van Hughes- Lambert. Een weinig bekende, waargebeurde droevige geschiedenis uit het schaamteloze tijdperk van de met Duitse nazibezetter collaborerende Franse Vichy-regering tijdens WO II (1939-44). Regisseur Bluwal, die van joodse afkomst is, en 74 jaar oud is, kende de gebeurtenis en besloot nadat hij in 1964 zijn laatste film had gedraaid, hierover een speelfilm te maken. Na de Franse capitulatie in 1940 mochten joden niet meer aan het maken van films meewerken, en moesten would-be producenten genoegen nemen met mindere talenten. Kolonel Valogne (Lhermitte) van de Nationale Revolutionaire Beweging (een soort NSB) heeft de juiste connecties en laat een avontuurlijke, vaderlandse heldengeschiedenis die de bezetter niet zou kunnen schaden, produceren door ambitieuze Couperin (Bannaf[KA1]e). Als regisseur trekt hij de middelmatige documentairemaker Vignault (Bezace) die weinig ervaring heeft, aan. Aanvankelijk verloopt de productie met de talentloze Lambert (Adelin) naar omstandigheden voorspoedig, maar twee dagen voordat de film klaar is, krijgen ze het verzoek van een medewerker van het Bureau voor Joodse Zaken die tevens filmcriticus is, om twee personages, w.o. de legendarische Antoine de Saint-Exupéry, te schrappen, omdat ze jodenvrienden zijn. De Saint-Exupéry wordt omgezet in een dichter en de film wordt clandestien na spertijd afgemaakt. Lambert blijkt wél over talent te beschikken, maar plotseling verdwijnt hij. Hij wordt teruggevonden in Drancy en nu moet de film gered worden - niet Lambert... Helaas is Bluwal toch een beetje zijn soepelheid kwijt om er een flitsende rolprent van te maken, die beantwoordt aan de verwachtingen van het publiek van het jaar 2000. Dat is jammer, want hij geeft ons te weinig bitterzoet materiaal over een meer dan twijfelachtige periode in Frankrijks culturele geschiedenis van het kaliber van LE DERNIER MÉTRO van François Truffaut dat inmiddels alweer dateert van 1980. De film die aan de lange kant is, ademt de geest van een sitcom uit en bevat geslaagde korte schetsen. Alle personages, behalve Lambert zijn bedacht. Het spel van de rolverdeling is heel goed, en vooral Lhermitte is geknipt voor zijn rol. Het camerawerk is van Philippe Pavans de Ceccatty.

Ma terre

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Bernard Malaterre. Met o.a. Jean-Marc Thibault, Roger Souza, Agnès Torrent, Marie-Joséphine Crenn en André Dupon.

Saynac is een schilderachtig dorpje in de rotsachtige heuvels van het departement van de Lot. De zeventig-jarige schapenhouder Fernand (Thibault) die weduwnaar is, leeft al jaren in onmin met zijn buurman, de vijftig-jarige geitenkaasboer D[KA1]ed[KA1]e (Souza), een vrijgezel. Hun hoeves worden gescheiden door een leegstaand huis. Dan komt een alleenstaande moeder, de 35-jarige Yoyo (Torrent) met haar tien-jarige dochtertje Laura (Crenn) terug naar haar geboortegrond. Ze nemen hun intrek in Yoyo's ouderlijke huis, i.c. de leegstaande woning. Ze wil de pigeonnier ombouwen tot een vakantiehuisje en in het huis gastenverblijven maken met als gevolg dat de omheining, die de koppige Fernand en Dédé hadden opgetrokken, afgebroken wordt. Het duo heeft echter nog een veel grotere hekel aan toeristen, dus hebben ze een gemeenschappelijke zaak. Een Frans boerendrama zonder de minste complexen. De confrontatie tussen de twee boerenpummels en de stadse Yoyo is voldoende stof voor de nodige conflicten. Natuurlijk zal de kleine Laura in haar onschuld alles in vrede laten eindigen. De liefhebbers van dit soort films zullen vanzelfsprekend smullen, maar wie van wat minder ouderwets vertier houdt, walgt er ongetwijfeld van. Regisseur Malaterre schreef zelf het scenario. Het camerawerk is van Bernard Cassan.

Les moissons de l`oc[KA1]ean : Meurtre aux urgences (1)

1998 | Drama, Avonturenfilm

Frankrijk 1998. Drama van François Luciani. Met o.a. Olivier Sitruk, Dominique Guillo, Florence Darel, Julie-Anne Roth en Roger Souza.

Eerste aflevering van sociaal zeemansdrama is gesitueerd in Saint-Jean-de-Luz in de jaren 1960. Manu (Sitruk) is jonge, arme maar ambitieuze tonijnvisser, die van eigen vissersboot droomt. Zijn grote liefde is Violette Levasseur (Darel), dochter van de baas van de lokale conservenfabriek. Met veel moeite kan Manu een boot kopen, die hij Violette noemt, maar gaat spoedig onder schulden gebukt. Wanneer hem aangeboden wordt alcohol te smokkelen naar Afrika, hapt hij toe, maar hij loopt in de val. Zijn ondernemingszin is nu eenmaal een doorn in het oog van de grote vissersbazen. Storend aan dit begin van romanesk fresco zijn de banale dialogen. Gelukkig zijn de decors tot in de puntjes verzorgd en de beelden erg mooi. Scenario van Laure Bonin en Claude d'Anna.

Les moissons de l`oc[KA1]ean : L`Africain (2)

1998 | Drama, Avonturenfilm

Frankrijk 1998. Drama van François Luciani. Met o.a. Olivier Sitruk, Dominique Guillo, Florence Darel, Julie-Anne Roth en Roger Souza.

Manu (Sitruk) werd gesnapt met smokkel-alcohol en veroordeeld tot tien jaar dwangarbeid in Afrika. Na vier jaar kan hij ontsnappen. Terug in Frankrijk verneemt hij dat zijn ouwe vlam Violette (Darel) op punt staat te trouwen met zijn broer Nico (Guillo) die werkt voor de baas van conservenfabriek. Manu besluit zijn geluk te beproeven in Afrikaanse diamantmijn. Na twee jaar hard labeur vindt hij twee enorme diamanten. Met de opbrengst er-van koopt hij nieuwe boot, de Violette II, en vaart ermee naar Saint-Jean-de-Luz waar niemand echt onder de indruk is van zijn terugkeer. Violette (Darel), die dacht dat haar geliefde Manu dood was, trouwde intussen met Nicolas (Guillo). Tweede deel tekent raak mentaliteits-verandering van vissers in de jaren 1960 en legt raak nadruk op antagonismen tussen de twee broers Manu en Nicolas.

Les moissons de l`oc[KA1]ean : Deuxi[KA2]eme Baptiste (4)

1998 | Drama, Avonturenfilm

Frankrijk 1998. Drama van François Luciani. Met o.a. Olivier Sitruk, Dominique Guillo, Florence Darel, Julie-Anne Roth en Roger Souza.

Violette (Darel) schenk het leven aan kindje dat zij Baptiste noemt, naar haar vader, nochtans de grote boosdoener, die na een hartaanval tetraplo[KA3]ide is. Een Manu (Sitruk)? Jawel, de vis wordt duur betaald, maar hij keert terug van Senegal met zevenduizend ton tonijn aan boord... Bijzonder theatrale epiloog, de eerste twee tamelijk interessante afleveringen onwaardig. De confrontatie tussen de twee broers Manu en Nicolas wordt tot het paroxisme gedreven. Wat positief overblijft zijn de mooie beelden, het spel van de acteurs en de degelijke regie.

Doggy Bag

1998 | Komedie, Drama

Frankrijk 1998. Komedie van Frédéric Comtet. Met o.a. Michèle Laroque, Didier Bourdon, Line Renaud, Étienne Chatiliez en Muriel Robin.

Jeanne (Laroque) kwam voor haar moeder altijd op de tweede plaats, want de eerste werd ingenomen door de hond. Ze bedenkt wat ze zal doen als het beest doodgaat. Ze zal hem dan in het holst van de nacht begraven. Als het zo ver is ontmoet ze William (Bourdon), die haar vertelt dat een hondenkadaver veel geld waard is, maar in het Chinese restaurant legt de bazin (Robin) uit dat men alleen levende viervoeters koopt... Vervolgens gaat Jeanne William een honds verhaal vertellen. De film is een beschrijving van stukje Parijse subcultuur gezien door de ogen van iemand die rond de veertig is en in een midlifecrisis zit. Het gaat over angsten, onzekerheden, zenuwtoestanden, enz. Het scenario van debuterend regisseur Comtet en hoofdrol Laroque is vrijelijk geïnspireerd op de roman Cold Dog Soup van Stephen Dobyns. De held in het oorspronkelijke boek is een man, hier een vrouw en het verhaal speelt zich niet in New York, maar in de Franse hoofdstad af. Het resultaat is een bijzondere vorm van humor die lang niet iedereen begrijpt, waardoor de verveling snel toeslaat. De personages zijn niet onsympathiek, maar ze zijn tamelijk dom en hebben niet in de gaten wat er allemaal rondom hen gebeurt. Kortom voer voor psychologen. Het camerawerk is van Olivier Guéneau.

Navarro : Le fils unique

1995 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1995. Misdaad van Patrick Jamain. Met o.a. Roger Hanin, Christian Rauth, Daniel Rialet, Jacques Martial en Jean-Claude Caron.

Commissaris Navarro (Hanin) krijgt een delicate opdracht: hij moet een bende oprollen die vanuit Belgi[KA3]e in de dodelijke crack handelt, terwijl de grote bazen die aan de touwtjes trekken, hoog en droog in Parijs zitten. Als hij met het onderzoek bezig is, krijgt onze commissaris bezoek van een zekere Garcia (Souza) die zijn zoon Sylvain (Philippe Bas), een drugsverslaafde, als vermist opgeeft. Navarro staat verbaasd over de wanhoop van een vader die een niet al te beste relatie met zijn zoon had. Puur formulewerk, waarin menselijke gevoelens mogen domineren boven de plichten van een dienstklopper. Kijkvoer voor de Navarro-fans en genreliefhebbers die het nooit genoeg vinden. Het scenario is van Eric Prungnaud, Sylviane Corgiat en Tito Topin. Daniel Diot stond achter de camera. Formaat 16:9. Nicam Stereo.

Un drôle de cadeau

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Daniel Losset. Met o.a. Roger Souza, Charlotte Maury, Brigitte Buc, Myriam Boyer en Michel Fortin.

Parijs 1949. In een vervallen, stoffig lokaal in een volksbuurt van het veertiende arrondissement komt wekelijks een groepje communistische militanten samen. Ze hebben zeer verschillende achtergronden en vormen samen de communistische cel van Elisa Verlet. De activiteiten staan op een laag pitje. Binnenkort is er voor hen een belangrijke gebeurtenis: de zeventigste verjaardag van Josef Stalin. Ze besluiten hem een geschenk te geven. Een met veel gevoel getekend portret van enkele zondagscommunisten in het na-oorlogse Parijs. De personages worden met een gezonde dosis humor benaderd, zonder dat ze karikaturen worden. Een nostalgische film naar het toneelstuk van Jean Bouchaud, die tevens het scenario met diep menselijk gevoel schreef. De overwegend geel-bruine fotografie van Gérard Vigneron geeft de juiste sfeer aan de film. Formaat 16/9.

Un ange passe

1994 | Komedie

Frankrijk/België 1994. Komedie van Guy Jorré. Met o.a. Roger Souza, Renée Faure, Jenny Clève, Annick Allières en Juliette Faber.

In een klooster waar nog acht oude nonnen verblijven, heerst een middeleeuws regime. De kloosterlingen zijn ervan overtuigd dat de buitenwereld hen al lang vergeten is. Tot ze bezoek krijgen van klusjesman Souza, die hen laat kennismaken met het opwindende leven buiten de kloostermuren. Saaie tragi-komedie over enkele oude kloosterzusters, die na jaren afzondering, opnieuw kennis maken met de buitenwereld en moeten vaststellen dat dit leven aan hen voorbij gegaan is. Het scenario is vrij gebaseerd op de in België zeer beruchte zaak van de 'Oude Klaren', een zaak die in de pers stukken boeiender was dan in deze draak. Voor de fotografie zorgde Alain Marcoen.

Julie Lescaut : Tableau noir

1994 | Misdaad

Duitsland/Frankrijk/Zwitserland 1994. Misdaad van Josée Dayan. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en François Marthouret.

Er ontstaat de nodige beroering op de middelbare school in Clairi[KA2]eres als het levenloze lichaam gevonden wordt van een jongen uit de hoogste klas. Het slachtoffer was erg populair, want hij organiseerde regelmatig feesten en leek een onafhankelijke figuur. De leraren beoordeelden hem positief, al was hij lang niet altijd even serieus. Julie Lescaut (Genest) komt erbij en zij concludeert snel dat het om moord gaat. Naar het motief tast men nog heel even in het duister. Julie zit nu tussen de scholieren, waarvan de meesten nog nat achter de oren zijn. Ze ontmoet bij die adolescenten de nodige vijandigheid. Ze zwijgen ook nog, terwijl het toch om moord gaat. Sommige leraren zijn neerslachtig, want er blijkt toch heel wat gewelddadigheid te zijn. De directrice laat anonieme brieven zien die zij heeft ontvangen. Voorspelbare, maar degelijk gemaakte politiefilm, die echter geheel volgens een standaardformule in elkaar zit. Eric Kristy, Alexis Lecaye en Joëlle Goron schreven het scenario, dat door Jean-Pierre Aliphat in beeld werd gezet.

L'instit - Les chiens et les loups

1993 |

Frankrijk 1993. François Luciani. Met o.a. Fred Personne, Roger Souza en Gérard Klein.

Manu Fontana is buitenlander en woont met zijn vrouw en zoontje al meer dan tien jaar in het Franse dorpje Aigues-Les Loups. Hij is de plaatselijke aannemer en lijkt volledig geïntegreerd te zijn in de kleine dorpsgemeenschap. Wanneer het hoofd van de school echter wordt vermoord, valt alle verdenking op Manu. Victor Novak, die de hoofdmeester komt vervangen, heeft zo zijn vragen over deze beschuldiging en probeert aan de hand van een schoolproject de waarheid boven tafel te krijgen. Is Manu echt schuldig of is hij het slachtoffer van dodelijke haat?

Association de bienfaiteurs

1993 | Avonturenfilm

Frankrijk 1993. Avonturenfilm van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Hanna Schygulla, Bruce Myers, Laure Duthilleul, Frédéric Deban en Marie Bunel.

Schygulla, schrijfster van mysterieverhalen, heeft zich in een rustig Provence-dorpje gevestigd. Wanneer de beroemde maar lawaaierige Rallye-de-Provence door het dorpje wil trekken, weet zij als milieubewuste vrouw op slinkse wijze de route te veranderen, en zo komt ze in contact met de geheimzinnige milieu- organisatie uit de titel. Serie in zes delen (van telkens 52m), die op min of meer geestige wijze de lotgevallen vertelt van een organisatie die het opneemt tegen milieuverontreinigende industriëlen, listige projectontwikkelaars etc. De scenario's zijn professioneel geschreven door Jean-Claude Carrière, en Schygulla heeft een flinke weg afgelegd - niet helemaal in haar voordeel - sinds zij de favoriete actrice was van Rainer Werner Fassbinder.

Soleil d'automne

1992 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 1992. Drama van Jacques Ertaud. Met o.a. Philippe Rouleau, Anny Romand, Faye Anastasia, Roger Souza en Elise Caron.

Na tien jaar samengewoond te hebben besluiten Bernard en Michel eindelijk te trouwen. Michel leeft al jaren in onenigheid met haar vader Rouleau, die hun dochtertje Anastasia nog nooit gezien heeft. Tijdens de huwelijksreis slaat het noodlot toe. De pasgehuwden komen om bij een auto-ongeval. Rouleau wil uiteindelijk toch de begrafenis van zijn dochter bijwonen. Hier wordt hij voor de eerste maal geconfronteerd met zijn kleindochter, die hem koel ontvangt. Aangrijpend gezinsdrama dat niet vervalt in overdreven sentimenteel gedoe. Zeer gevoelig vertolkt door Rouleau en de jonge Anastasia die het langzaam naar elkaar toegroeien, prachtig uitbeelden. Het scenario is van Ertaud en Didier Cohen, gebaseerd op een verhaal van Christian Signol. Mooie beelden van Charlie Gaëta.

L'instit : Les chiens et les loups

1992 | Komedie

Zwitserland/Frankrijk 1992. Komedie van François Luciani. Met o.a. Gérard Klein, Roger Souza, Jean-Louis Tribes, Fred Personne en Pascale Vignal.

Onderwijzer Victor Novak (Klein) moet in een klein dorpje in de Haute-Provence een vermoorde collega vervangen. Victor arriveert in een gesloten, haast vijandige gemeenschap, waar aannemer Manu Fontana (Tribes), bijgenaamd Le Parisien, vrijwel openlijk wordt beschuldigd van de moord. Bij gebrek aan bewijs kan niets worden ondernomen tegen deze buitenstaander, want hij is niet uit het dorp, maar ook niet uit Parijs. Hij wordt echter van alle kanten tegengewerkt (o.a. door de bakker en de caf[KA1]ehouder). Ook zijn aangenomen zoon wordt slachtoffer van de geruchten: hij mag niet meer op school komen. Victor besluit zich ermee te bemoeien. Dit scenario (van Luciani en Didier Cohen) is beter dan dat van de meeste andere films uit de serie: het is wel sentimenteel, maar niet overdreven huilerig. Klein levert dan ook een aantrekkelijkere prestatie. De prachtige omgeving werd schitterend in beeld gebracht door Mario Barroso. Gefilmd op Super 16.

L'argent fait le bonheur

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Robert Guédiguian. Met o.a. Ariane Ascaride, Jean-Pierre Darrousin, Pierre Banderet, Danièle Lebrun en Roger Souza.

Een stadswijk van Marseille, gelijk een Augiasstal, waar het dweilen is met de kraan open, is bevolkt met mensen, die afkomstig zijn van alle oevers van de Middellandse Zee. Er bevinden zich volgens de wakkere pastoor (Darroussin) 953 inwoners, waarvan 456 werklozen, 302 alcolisten, 251 dieven, 220 fascisten, 220 islamisten, 192 drugsveslaafden, 59 mensen die seropositief zijn en last-but-not-least drie communisten. Er dreigt een schisma in zijn gemeenschap door twee rivaliserende jeugdbendes, ondanks zijn tomeloze inspanningen, waarbij de herder vrijelijk condooms en gesteriliseerde wegwerpinjectienaalden ronddeelt (terwijl zijn opperste baas, de paus, verkondigt dat AIDS en verslaving niet bestaan). Dan krijgt de priester onverwacht `hulp` van de moeders, die het criminele terrein overnemen en hun kinderen ertoe aanzetten van de rijken te stelen (en dit onder de armen te verdelen). Bitterzoet, soms boosaardig en dan weer speels drama over het failliet van de wijken met woonkazernes zonder uitzicht (op verbetering) wat gedragen wordt door sterke spelprestaties van de rolverdeling, met name Darroussin en Ascaride als Simona. Het scenario is van regisseur Guédiguian en Jean-Louis Milesi. Het camerawerk is van Bernard Cavalie. In zijn soort

Veraz

1991 | Romantiek

Spanje/Italië/Frankrijk 1991. Romantiek van Xavier Gastano en Xavier Castaño. Met o.a. Kirk Douglas, Richard Bohringer, Jean-Michel Portal, Marie Fugain en Immanol Arias.

Het verhaal over de simpele vriendschap tussen een oude zonderling en een jonge wegloper. Dat verklaart de zwakte van de film: een te dun plot dat de aanleiding vormt tot een aantal sc[KA2]enes zonder zichtbaar verband in plaats van tot een degelijk in elkaar gezet scenario (No[KA3]el Sisinni, Fran[KA10]cois Delaroyere, Xavier Castano). Te afgezaagd en nauwelijks verrassend. Dit gebrek wordt echter grotendeels goedgemaakt door de zorg die men aan de opnamen (Dominique Chapuis) en aan de kleuren besteed heeft en door de beschrijving van de boeiende personages, hoewel de film veel te danken heeft aan het enorme talent van Douglas!

Le gang des tractions : La Java bleue

1991 | Misdaad

Frankrijk 1991. Misdaad van Josée Dayan en François Rossini. Met o.a. Roger Souza en Philippe Dormoy.

Een futloos Frankrijk likt direct na de oorlog zijn wonden en krijgt weer zin in het leven. Op dat moment ontsnapt een psychopatische moordenaar uit een zenuwinrichting. Weldra is hij staatsvijand nummer één, terecht overigens! Een nerveuze serie, waarbij we ons afvragen of de beroemde auto niet de hoofdrolspeler is, omdat het scenario zo afgezaagd is. De behoorlijke spanning redt deze tv-film van een stille dood, die vanwege het vele geweld alleen 's nachts op de tv vertoond werd! Dat verklaart de samenstelling van het publiek ...

Fou de foot

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Dominique Baron. Met o.a. Fanny Cottençon, Bernadette Lafont, Roger Souza, Christian Rauth en Kathy Kriegel.

Postbediende Souza is al jaren vrijwillig trainer van een voetbalploeg met knaapjes van tien, elf jaar. Winnen doen ze zelden, maar ze beleven plezier aan het spelen en Souza is daar best tevreden mee. Op een dag krijgt de club een nieuwe voorzitter, Rauth. Deze is niet gelukkig met de gang van zaken en hij besluit een nieuwe trainer aan te stellen, zodat de jongens wat vaker winnen. Souza laat zich echter niet aan de kant schuiven en samen met de uitbaatster van het clubcafé, Lafont, gaat hij in de tegenaanval. Best aardige film die scherp uithaalt naar de competitie-geest die dodelijk is voor iedere spontaniteit in de sport. Goede vertolking en een verzorgd, niet altijd even boeiend, scenario van Charly Gaeta en Didier Maigret. De camera werd gehanteerd door Jean Bouchaud.

Cauchemar blanc

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van Mathieu Kassovitz. Met o.a. Yvan Attal, Jean-Pierre Darroussin, Roger Souza, François Toumarkine en El Kebir.

Vier jonge racisten achtervolgen per auto, in een troosteloze nachtelijke desolate voorstad, een immigrant per fiets. Door een verkeerd maneuver komt de wagen tegen een telefooncel terecht. Drie van de vier bedreigen de immigrant, die geen spier vertrekt, terwijl de vierde in de verwarring een politiecommissaris neerschiet. Dan wordt de man wakker. Alles was blijkbaar een droom, maar dan rijdt de allochtone fietser voorbij. De achtervolging begint. Weer is zinloze haat het onderwerp in een vroege korte film van de maker van LA HAINE. De boodschap (en de symboliek) is overduidelijk en regisseur/scenarist Kassovitz maakt gebruik van een minimum aan dialogen. Eerder een interessant dan een goed kladwerk van een beloftevolle jonge cineast. Achter de camera nam Georges Diane plaats.

Solitude de la pitié

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Marcel Bluwal. Met o.a. Roger Souza, Armand Meffre, Bernard Fresson, Marguerite Lafore en Olivier Capelier.

Een bewerking die dicht bij het verhaal uit de bundel van Jean Giono uit 1932 blijft, waaraan ook de titel is ontleend. Een hele ontroerende geschiedenis over een vriendschap tussen twee mannen in een klein dorpje in de Provence maar ook een van de meest wanhopige verhalen van deze schrijver. Een ambitieuze schets van eenzaamheid en egoïsme, heel sterk weergegeven in een opmerkelijke interpretatie.

Le Miroir aux alouettes

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Guy Jorré. Met o.a. Jacques Debary, Marc Eyraud, Roger Souza, Marion Bierry en Renée Faure.

In de wijk ten westen van Montparnasse waar gerenoveerd wordt, wordt een man vermoord. Tijdens het onderzoek ontdekt commissaris Cabrol (Debary) dat iedereen hem kende, maar werkelijk niemand schijnt zijn dood te betreuren: noch de schoenmaker, noch de boekverkoopster, noch de bloemiste, noch zijn ex-maîtresse, noch zijn oude baas, een aannemer die onder andere eigenaar is van een cabaret waar chansons ten gehoor worden gebracht 'Le Miroir aux alouettes'. De zaak begint zich geleidelijk aan rondom dit cabaret af te spelen. Routineuse uitvoering. Het scenario is gelukkig solide en rijk aan verwikkelingen die zich in een nogal verontrustende sfeer van collectieve leugens afspelen.

La face de l'ogre

1990 | Drama, Mysterie

Frankrijk 1990. Drama van Bernard Giraudeau. Met o.a. Anny Duperey, Pierre Vaneck, Catherine Frot, Jacques Denis en Jean-Claude Bouillaud.

Bewerking van een roman van Simone Desmaison met een symbolische titel, die verwijst naar een berg met een gevaarlijke beklimming. Het verhaal speelt zich af in een afgelegen hotelletje aan de voet van die berg. De hotelgasten, waaronder een raadselachtige vrouw die alleen is, volgen met een verrekijker het traject dat de bergbeklimmers afleggen. Giraudeau, die zich plotseling opwerpt als televisieregisseur zonder een rol voor zichzelf te reserveren, wekt meer belangstelling met zijn zeer gedetailleerde schildering van de personages dan met zijn regie, die nogal eens in herhaling valt.

Un amour tardif

1989 | Drama, Komedie

Frankrijk 1989. Drama van Patrick Jamain. Met o.a. Roger Souza, Daniel Ceccaldi en Olivia Brunaux.

Een verhaal over een verliefdheid op middelbare leeftijd binnen de vier muren van een bedrijf. Jaloezie en rivalen ontbreken niet. Hoewel hij op technisch gebied duidelijk een vakman is, verbindt de televisiemaker Jamain (twee bioscoopfilms) oppervlakkige dialogen aan inconsequente personages. Leegte in een aardige verpakking.

Le temps d'Anaïs

1987 | Misdaad

Frankrijk 1987. Misdaad van Jacques Ertaud. Met o.a. Roger Souza, Juliet Berto, Dominique Paturel, Julie Philippe en Jean Franval.

Een Simenon zonder Maigret maar met de veel minder bekende commissaris Richard en rechter-commissaris Bazin rond een misdaad, begaan door een miezerig mannetje, die er eerst niets mee te maken lijkt te hebben. Een regie die speelt met sfeer en in staat is verbijsterende personages treffend neer te zetten.

Fusil chargé

1971 | Drama, Misdaad, Actiefilm

Italië/Frankrijk 1971. Drama van Carlo Lombardini, Raymond Meunier en Paul Goeders. Met o.a. Elio Mundula, Evelyne Dress, Georges Lican, Roger Souza en Attilio Marras.

Stuntelige vigilante-film waarin een groep landeigenaars op Sardinië het recht in eigen hand neemt en een bende dieven opspoort en neerschiet. De politie komt, zoals gebruikelijk in dit genre, net op tijd om de lijken te tellen en opmerkingen te mompelen als 'wat een wrede streek'. Een povere film.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Roger Souza op televisie komt.

Reageer