Alain Levent

Regisseur, Cameraman

Alain Levent is regisseur en cameraman.
Er zijn 26 films gevonden.

Nadia et Sarra

2004 | Drama

Frankrijk/Tunesië 2004. Drama van Moufida Tlatli. Met o.a. Hiam Abbass, Dorra Zarrouk en Hichem Rostom.

Nadia, bijna vijftig, wordt verlaten door haar man en krijgt zwaar last van menopauzeverschijnselen. Ze gaat compulsief eten, raakt depressief en wordt jaloers op jonge vrouwen, vooral op haar 18-jarige dochter Sarra. Cineaste Tlati (La saison des hommes) is het er met Nadia et Sarra om te doen de dramatische duikeling te tonen 'van een moeder die haar status van vrouw verliest'. De extremen in die onthutsende overgang zijn te behappen dankzij gesmeerd acteren van Abbas in de hoofdrol.

Le silence de la mer

2004 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk/België 2004. Drama van Pierre Boutron. Met o.a. Julie Delarme, Michel Galabru, Thomas Jouannet en Marie Bunel.

Al in 1949 verfilmde Jean-Pierre Melville de tijdens de oorlog populaire 'ondergrondse' roman 'Le silence de la mer' van Vercors (pseudoniem voor Jean Bruller). Dit is een voor televisie vervaardigde, goed geslaagde remake. Tijdens de bezetting wordt een villa in beslag genomen die bewoond wordt door de jonge verweesde Jeanne - die troost put uit het geven van pianolessen - en haar oom. De Duitse officier die een deel van het huis opeist blijkt een erudiete francofiel met veel gevoel voor muziek, die bovendien aantrekkelijk is, wat ook Jeanne opvalt.

La cliente

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Pierre Boutron. Met o.a. François Marthouret, Micheline Presle, Francis Huster en Michel Robin.

Al snuffelend door het archief van de bezettingstijd, vindt Jean Delmas (Huster) een brief, die de uitzetting en moord van de familie van zijn beste vriend (Marthouret) tot gevolg gehad heeft. De brief is ondertekend met 'La cliente'. Jean is nu vastbesloten uit te vinden wie La cliente is, om haar met de neus op gerechtigheid te drukken. La cliente, naar een boek van Pierre Assouline, is een subtiele, intelligente thriller waarmee men van beeld tot beeld meeleeft.

The Daughter of Keltoum

2001 | Drama

België/Frankrijk/Tunesië 2001. Drama van Mehdi Charef. Met o.a. Fatma Ben Saidene, Jean-Roger Milo, Cylia Malki en Baya Belal.

Film over een in Zwitserland door adoptieouders opgevoede vrouw die terug naar haar geboorteland Algerije gaat. Deels autobiografisch, want de regisseur heeft zelf Algerije ook tijdens de burgeroorlog verlaten, om pas na 30 jaar weer terug te keren.

Marie-Line

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Mehdi Charef. Met o.a. Muriel Robin, Fejria Deliba, Valérie Stroh, Yan Epstein en Gilles Treton.

Marie-Line (Robin) heeft een harde stem die geen genade kent wanneer zij 's nachts haar schoonmaaksters in het grote warenhuis aanstuurt. Als het moet rijdt zij met haar schoonmaakkarretje over employees heen, om extra te motiveren. De vrouwen hebben alle problemen, zoals illegaliteit, dakloosheid en gebrek aan kinderopvang. Hoewel Marie-Line een extreem-rechtse man heeft en liever alleen met het werk bezig is, komt zij gaandeweg toch op voor haar buitenlandse werkneemsters. Regisseur Charef's keuze om het verhaal niet melodramatisch te maken is wijs, en zijn keuze om cabaretière Robin voor de toch serieuze hoofdrol te nemen, blijkt geïnspireerd.

Le monde de Marty

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Denis Bardiau. Met o.a. Michel Serrault, Jonathan Demurger, Annick Alane, Florence Hebbelynck en Camille Japy.

Het scenario van debuterend regisseur Bardiau en Alexandre Jaffray kan niet origineel genoemd worden, want het thema van een kind dat kanker heeft en een oude man met een uitzichtsloze toekomst, die elkaar ontmoeten in een ziekenhuis en samen een aangename tijd beleven voordat het `zo ver` is, is op talloze wijzen door andere filmmakers met wisselend succes gedaan. Deze film kent zijn levendige momenten, die vooral naar voren komen door hoofdrol Demurger als de tien-jarige Marty die leukemie heeft. Marty`s tegenpool is Antoine Berrant (Serrault), een oude man van in de zeventig die verlamd is, niet meer kan spreken en in zijn rolstoel al ontelbare dagen in het ziekenhuis heeft gesleten en nu aan de ziekte van Alzheimer lijdt. Op een of andere manier slagen zij erin om met elkaar te communiceren. Helaas blijft alles te veel aan de oppervlakte en gaat de film bijna ten onder aan de goede bedoelingen, ware het niet dat hij gered werd door het vaardige spel van Serrault. Bardiau leerde het vak bij Luc Besson, maar die maakt toch betere en sterkere films. Het camerawerk is van Alain Levent.

La maison d'Alexina

1999 | Komedie, Familiefilm, Drama

Frankrijk 1999. Komedie van Mehdi Charef. Met o.a. Cécile Bois, Philippe Clay, Fadh Acloque, Stéphane Caillard en Anthony Decadi.

Abdou (Acloque), een twaalf-jarige jongen van Algerijnse afkomst, werd al in verschillende scholen aan de deur gezet wegens zijn onhandelbaar karakter. Uiteindelijk belandt hij in het bijzonder onderwijs in een klas voor moeilijk opvoedbare kinderen. Door de leerkrachten worden ze als debielen aanzien en blootgesteld aan alle mogelijke vernederingen. Vooral Mr. Raffin (Clay) is kort aangebonden, daar hij eigenlijk niet opgewassen is tegen zijn taak. Op een dag bezwijkt hij aan een hartaanval. De klas wordt opgevangen door de jonge onderwijzeres Alexina (Bois). Deze kiest voor een heel andere aanpak en trekt met de kinderen naar de Normandische kust. Het gevoelige portret van kinderen die niet direct beschouwd kunnen worden als halfzachte schaapjes. Agressie lokt agressie uit, maar als ze op menselijke manier benaderd worden veranderen ook hun reacties. Bois is uitstekend in haar moeilijke rol, maar het zijn vooral de kinderen die de show stelen in deze film die uitstekend geschikt is als basis voor een discussie. Charef baseerde het scenario op zijn eigen roman. Fotografie is van Alain Levent.

Madame le proviseur : Les intouchables

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Philippe Triboit. Met o.a. Danièle Delorme, Daniel Gélin, Julie Judd, Clément Hervieu-Léger en Christine Dejoux.

Valentine Rougeon (Delorme), directrice van het Lyc[KA1]ee Eug[KA2]ene Belgrand, neemt zich het lot ter harte van Fr[KA1]ed[KA1]eric (Hervieu-L[KA1]eger) en zijn zus H[KA1]el[KA2]ene (Judd). De kinderen vermijden elk fysiek contact, zonderen zich af om te eten en spijbelen op geregelde tijdstippen. Hun gedrag wordt aanvaard omdat hun moeder zwaar ziek is. Valentine heeft echter haar twijfels over deze offici[KA3]ele verklaring en stelt een onderzoek in. Zo ontdekt ze dat de kinderen in een sekte leven en opgroeien en dat hen een bepaalde levensstijl opgedrongen wordt door de sekte-leiders. Een erg delicaat en actueel probleem. Kinderen die ge[KA3]indoctrineerd worden door een sekte kunnen niet normaal functioneren in de maatschappij. Hebben de opvoedende krachten het recht om zich te bemoeien met deze gemeenschap of kan men dit interpreteren als inbreuk op de privacy. Delorme kwijt zich weer uitstekend van haar taak, vakkundig bijgestaan door haar (film)echtgenoot Gélin. Het scenario is van de hand van Hervé Hamon, Chantal De Rudder en Anne Rousseau. Alain Levent bemande de camera.

Les braconniers de Belledombre

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Philippe Triboit. Met o.a. Niels Dubost, Benjamin Rataud, Erwan Creignou, Christophe Rault en Agathe De la Boulaye.

Jean-Pierre (Rault), Richard (Dubost), Alain (Rataud) en Jacky (Creignou) zijn vier kompanen die samen opgegroeid zijn in Belledorme in de Gironde. De werkloosheid in het gehucht is erg groot en de vier leven van het nietsdoen en het uitvoeren van strooptochten op zee. Tijdens een van die tochten beschadigen ze een boot en vermits ze voor de herstellingen een aanzienlijke som moeten ophoesten besluiten ze op andere strooptochten uit te gaan. Ze worden echter betrapt en terwijl de anderen kunnen ontsnappen wordt hun leider Jean-Pierre aangehouden. Tragische gebeurtenissen zullen de arme Richard samenbrengen met de rijke, ambitieuze Florence (De la Boulaye). Een niet erg opwindend misdaadsdrama met sociale ondertoon. Er wordt ontzaglijk veel geleuterd, met als gevolg dat de actie praktisch nihil is. De acteurs krijgen allen de kans hun nummertje op te voeren, maar dat maakt zeker nog geen goede film. Scenaristen Simon Michael, Dominique Louise Pellegrin en Jean-Michel Rodrigo werden geïnspireerd door een verhaal van Pellegrin en Rodrigo. Alain Levent stond achter de camera.

Le censeur du lycée d'Epinal

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Marc Rivière. Met o.a. Jean-François Balmer, Patrick Chesnais, Laure Duthilleul, Sylvie Joly en Anne Roumanoff.

Jean Denamur gaat door het leven zoals hij reeds zesendertig jaar lang de weg naar het Hoch-lyceum neemt: rechtdoor, zonder fantasie en eentonig. Hij is nu onderdirecteur van het lyceum van Epinal waar hij ooit als leerling begon en waar hij later leraar werd. Zijn leven neemt echter een drastische wending wanneer hij zijn levenslustige jeugdvriend Julien Dessales (Chesnais) weer ontmoet. Eensklaps kan hij weer lachen, van het leven genieten, tot grote jaloezie van zijn vrouw Marianne (Duthilleul). Op een avond besluiten ze, lachend als adolescenten, hun derde vriend, Francis Delorme (Bouclet) te verrassen met een bezoek. Francis is echter elk gevoel voor humor verloren. De reacties van drie mannen in volle midlife-crisis. Elk van hen reageert er anders op en de boodschap is dan ook dat je best van elk moment kunt genieten. Een frisse en tedere komedie waaraan regisseur/ scenarist Rivière jaren gewerkt heeft. De spitse dialogen worden aan een hoog ritme afgevuurd door een uitstekende cast. Eindelijk nog eens een Franse film die explodeert als een vuurwerk. Fotografie van Alain Levent.

L'instit: Vanessa la petite dormeuse

1994 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1994. Drama van Philippe Triboit. Met o.a. Gérard Klein, Sylvie Jacob, Jean-Jacques Moreau, Carole Franck en Sylvie Labrigand.

De kleine Jacob vegeteert in haar klas en wacht haar zestiende verjaardag af, waarna ze niet meer leerplichtig zal zijn. Tijdens de lessen valt ze meestal in slaap, uitgeput door het zware werk dat ze 's avonds doet in het restaurant van haar vader. De komst van nieuwe leerkracht Klein zal het leven van het meisje en de sfeer in de klas grondig veranderen. Gebrek aan belangstelling, zelfverloochening en geweld worden vervangen door een nieuwe instelling van de leerlingen. Nogal geïdealiseerd beeld van de invloed van een leraar op zijn leerlingen. Erg geloofwaardig klinkt het allemaal niet. Bovendien gaat het scenario van Patrick Mosconi en Joseph Perigot op de sentimentele toer wanneer Klein in de clinch gaat met de vader van het meisje om hem te overtuigen van het belang van een vervolgopleiding voor zijn dochter. Alain Levent hanteerde de camera.

Couchettes express

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Luc Béraud. Met o.a. Jacques Gamblin, Bernard Haller, Isabelle Renauld, Marc Citti en Gunilla Karlzen.

Gamblin is steward op de slaaptrein Parijs/Venetië. Hij moet kaartjes en identiteitsbewijzen van de reizigers in 'zijn' wagon ophalen. Op zekere dag vraagt een passagier, Haller, om bescherming. Hij lijdt aan een nog onbekende ziekte en hij is niet alleen op de vlucht voor geleerden die hem als proefkonijn willen gebruiken, maar ook voor Bonke, een handelaar in menselijke organen. Een misdaadkomedie met dramatische ondertoon. De film is een poging van alles over te brengen, maar slaagt bijna nergens in. Het rommelige scenario is van Béraud en Bernard Stora, die zich lieten inspireren door de roman La Maldonne des Sleepings van Tonino Benacquista. Alleen een talent als Haller weet de film enkele geslaagde momenten mee te geven. Camerawerk van Alain Levent.

Poulet fermier

1993 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1993. Komedie van Philippe Triboit. Met o.a. Annie Cordy, Francis Perrin, Michel Baladi, Christophe Bourseiller en Laurent Gendron.

In een dorpje in het departement Sarthe wordt de corrupte notaris dood aangetroffen op een akker. Er is geen twijfel mogelijk: moord. De gendarmerie stoot op een muur van stilzwijgen van de plaatselijke bevolking, waardoor het onderzoek vastloopt. Er wordt een beroep gedaan op de gerechtelijke politie in Parijs, die een onhandige inspecteur (Perrin) stuurt. Hij is ervan overtuigd de dader snel te vinden, dankzij zijn laptop, waarin hij alle gegevens op een rijtje plaatst. Domme, geforceerde komedie, die echter van de ondergang gered wordt door de schitterende prestaties van Perrin en van Cordy als boerin. Dit duo is gewoonweg uitzinnig en brengt de kijker aan het lachen ondanks het flauwe scenario van Christian Dob naar zijn toneelkluchten Du rififoin dans les labours en Les babas cadres. Het camerawerk is van Alain Levent, die het landschap zuidwestelijk van de Lichtstad op zijn voordeligst laat uitkomen.

Bezness

1992 | Drama

Frankrijk/Tunesië 1992. Drama van Nouri Bouzid. Met o.a. Abdellatif Kechiche, Ghalia Lacroix, Jacques Penot, Ahmed Ragoubi en Manfred Andrae.

Mooie jongen Roufa (Kechiche) woont in het toeristische oord Sousse, in Tunesië. Hij verdient de kost met het verlenen van gunsten aan zowel mannen als vrouwen. Een vaste klant uit Duitsland wil hem wel helpen zodat hij naar Europa kan emigreren en zijn kuise vriendin Khomsa (Lacroix) kan meenemen. Een film over dubbele moraal, over het verlangen naar een beter leven, over de invloed van liberale Westerse ideeën en vrije seksuele opvattingen. Goed spel compenseert het niet al te sterke scenario van deze onderhoudende, bitterzoete film.

Les cinq dernières minutes

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Alain Levent. Met o.a. Jean Richard, Blanche Ravalec, Annick Tanguy en Xavier Depraz.

Een redelijke bewerking van een de meest bekende romans van Simenon met zijn commissaris Maigret (Richard), die dit keer op vakantie in Vichy is, maar niet kan nalaten een collega te helpen met de oplossing van een vreemde criminele zaak, die zich daar afspeelt. Mooie toeristische film, als reclame voor een kuuroord. Het gewicht van de film rust, zoals altijd, op de (stevige) schouders van de hoofdrolspeler.

Les cadavres exquis : La ferme du malheur

1989 | Thriller, Horror

Verenigde Staten/Frankrijk/Verenigd Koninkrijk/Luxemburg 1989. Thriller van Samuel Fuller. Met o.a. Cris Campion, Philippe Léotard, Assumpta Serna, Samantha Fuller en Manuel Pereiro.

Campion gaat na zijn afstuderen naar de kippenboerderij van zijn broer L[KA1]eotard. Deze laatste is bezeten van zijn legbatterijen, waardoor hij zijn vrouw Assumpta en zijn dochter (Fuller`s echte dochter Samantha in haar tv-filmdebuut) totaal verwaarloost. Tot op de dag dat de kippen wraak nemen. Bizarre horror-thriller die best de vergelijking kan doorstaan met Hitchcock`s THE BIRDS. Bepaalde sc[KA2]enes laat Fuller de kijker observeren via het oog van de op het erf loslopende haan en dat doet de haren beslist te berge rijzen! De climax balanceert op het randje van een super ril-situatie. Ongetwijfeld een van de beste films in deze reeks. Fuller en echtgenote Christa Lang (ook te zien een rolletje) bewerkten het verhaal van Patricia Highsmith. Schitterend in beeld gebracht door Alain Levent.

La colère de Maigret

1989 | Misdaad

Frankrijk 1989. Misdaad van Alain Levent. Met o.a. Jean Richard en Michel Beaune.

Een getrouwe bewerking van een roman van Georges Simenon, die zich afspeelt in het milieu van de Parijse nachtclubs. Er wordt een man gevonden, die is gewurgd. Tijdens de opnamen, met volkomen onbekende acteurs, moest elke cent letterlijk worden omgedraaid. Zoals gewoonlijk is het dankzij Richard, die Maigret speelt, toch nog wat geworden.

Maigret A Vichy

1983 | Thriller

Frankrijk 1983. Thriller van Alain Levent.

Een getrouwe bewerking van een roman van Georges Simenon, die zich afspeelt in het milieu van de Parijse nachtclubs. Er wordt een man gevonden, die is gewurgd. Tijdens de opnamen, met volkomen onbekende acteurs, moest elke cent letterlijk worden omgedraaid. Zoals gewoonlijk is het dankzij Richard, die Maigret speelt, toch nog wat geworden.

La Colere De Maigret

1982 | Thriller

Frankrijk 1982. Thriller van Alain Levent.

Een getrouwe bewerking van een roman van Georges Simenon, die zich afspeelt in het milieu van de Parijse nachtclubs. Er wordt een man gevonden, die is gewurgd. Tijdens de opnamen, met volkomen onbekende acteurs, moest elke cent letterlijk worden omgedraaid. Zoals gewoonlijk is het dankzij Richard, die Maigret speelt, toch nog wat geworden.

Dracula père et fils

1976 | Komedie, Horror

Frankrijk 1976. Komedie van Edouard Molinaro. Met o.a. Christopher Lee, Bernard Menez, Catherine Breillat, Marie-Hélène Breillat en Mustapha Dali.

Dracula is uit Transsylvanië verjaagd en komt in het hedendaagse Parijs waar hij emplooi vindt als ster in griezelfilms. Zijn zoon is maar een halve vampier en nauwelijks bloeddorstig. Als gastarbeider wordt hij verliefd op een jonge vrouw die sprekend lijkt op de grote liefde van zijn vader. Deze parodie op het horrorgenre heeft talrijke verrassende vondsten, ietwat ontsierd door leukdoenerij van Menez. Lee speelt zijn bekende personage bloedserieus en is daardoor wel zo grappig. Het scenario is van regisseur Molinaro, Alain Godard, Jean-Marie Poiré naar de roman Paris-Vampire van Claude Kotz. Het camerawerk is van Alain Levent.

Le Far West

1973 | Familiefilm, Komedie, Avonturenfilm, Fantasy

België/Frankrijk 1973. Familiefilm van Jacques Brel. Met o.a. Jacques Brel, Danièle Evenou, Gabriel Jabbour en Véronique Mucret.

Brel schreef niet alleen het scenario met Paul Andróta en de muziek met François Rauber voor dit ontwapenende sprookje, maar regisseerde ook en speelde de hoofdrol. De film, alhoewel bij momenten vol symboliek en zelfs met tragische momenten, blijft verrassend lichtvoetig en charmant. Korte gastoptredens van Juliette Gréco, Lino Ventura, Claude Lelouch en Michel Piccoli. Het camerawerk is van Alain Levent. Eastmancolor, Mono.

L'acrobate

1970 | Komedie

Frankrijk 1970. Komedie van Jean-Daniel Pollet. Met o.a. Claude Melki, Guy Marchand, Marion Game, Laurence Bru en Micheline Dax.

Een underdog, werkzaam als badmeester in een sauna, beleeft onverwachte triomfen als hij als tango-danser aan een ballroom- competitie gaat deelnemen. Hij wint het Europees kampioenschap, maar verspeelt de liefde van zijn partner. Deze ongebruikelijke komedie zal niet naar iedere smaak zijn. Melki vertoont een opvallende gelijkenis met Buster Keaton, ook in zijn spel. Scenario van regisseur Pollet. Camerawerk van Alain Levent en Christian Garnier.

Mon oncle Benjamin

1969 | Komedie, Avonturenfilm, Historische film

Frankrijk 1969. Komedie van Edouard Molinaro. Met o.a. Jacques Brel, Claude Jade, Bernard Blier, Rosy Varte en Bernard Alane.

Een vrijdenkende arts op het platteland in de 18e eeuw geeft zijn zorg aan de armen, maar raakt ondanks zijn aristocraten-haat bevriend met een jonge graaf die verliefd is op zijn pleegzuster. Samen zijn ze de machtige markies te slim af en beleven allerlei avonturen. De ongegeneerdheid van Brel geeft werking aan deze komedie die al te veel aandacht besteedt aan de aankleding en fraaie landschappen om de bedoelde TOM JONES-achtige vitaliteit te bereiken. De sierlijke luchtigheid helpt de film over tempo- verzwakkingen heen. Het scenario is van André Couteaux en Jean-François Hauduroy, die de roman van Claude Tillier bewerkten. Achter de camera stond Alain Levent.

D'un silence l'autre

1967 | Documentaire, Biografie

Frankrijk 1967. Documentaire van André S. Labarthe.

Aan de hand van een interview, opgenomen op 24 oktober 1966, wordt een portret geschetst van Josef von Sternberg. Deze documentaire bestaat uit twee delen. In deel een vertelt de regisseur, met als voorbeeld zijn laatste film THE SAGA OF ANATAHAN, over zijn techniek, het gebruik van geluid in film, waarbij hij stelt dat de dialogen geen spiegel mogen zijn van de beelden. Hij gebruikt deze film als voorbeeld omdat de acteurs Japans spreken en hij hun teksten niet wil laten ondertitelen. In deel twee praat hij over zijn verhouding tot acteurs. Zijn visie is simpel: acteurs creeëren niet, ze helpen gewoon de boodschap over te brengen. Ze zijn instrumenten die de regisseur moet bespelen en kneden tot ze hem tevreden stellen. Zijn stellingen worden geïllustreerd met fragmenten uit DER BLAUE ENGEL en THE SCARLET EMPRESS. Het grote publiek heeft er weinig aan, maar cinefielen krijgen een klare kijk op de werkwijze van een van de reuzen van de zevende kunst. Aan de camera stond Alain Levent.

Paris vu par...

1965 | Drama, Komedie

Frankrijk 1965. Drama van Jean Douchet, Jean Rouch, Jean-Daniel Pollet, Eric Rohmer en Jean-Luc Godard. Met o.a. Barbara Wilkind, Jean-Pierre Andréani, Nadine Ballot, Barbet Schroeder en Micheline Dax.

Een in zes verschillende wijken gesitueerde episodenfilm waarbij de 16mm-camera de regisseurs ongewone bewegingsvrijheid geeft en het low-budget hen bevrijdt van commerciële restricties. Er zijn sketches van wisselende toon en niveau - vooral Rohmers bijdrage valt tegen - met een uitschieter van Chabrol - ook als acteur - in een ongeremd venijnig beeld van een bourgeois huwelijk en de verrassende wraak van het zoontje. De in een doorlopende camerabeweging opgenomen sketch van Rouch waarin een jonge vrouw geconfronteerd wordt met een zelfmoordenaar is niet slechts een technisch hoogstandje, maar maakt zo de continuïteit van de emotie zichtbaar.

Cléo de 5 à 7

1962 | Drama, Komedie

Frankrijk/Italië 1962. Drama van Agnès Varda. Met o.a. Corinne Marchand, Antoine Bourseiller, Michel Legrand, José Luis de Villalonge en Dorothée Blanck.

Ingetogen drama van 'la grand-mère de la nouvelle vague' brengt twee uur uit het leven van de jonge zangeres Cléo (Marchand) in beeld. Terwijl ze wacht op de uitslag van een kankeronderzoek, zwerft ze door de straten van Parijs. Ze bezoekt haar geliefde, die haar eventuele ziekte niet onder ogen wil zien, koopt een hoed, raadpleegt een waarzegster en ontmoet een soldaat met verlof. Cléo de 5 à 7 betekende de doorbraak van Varda. Let op de gastrollen van Jean-Luc Godard, Eddie Constantine en Anna Karina in het zwart-wit slapstickfilmpje dat Cléo weer wat opvrolijkt.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Alain Levent op televisie komt.

Reageer