Gérard Klein

Acteur

Gérard Klein is acteur.
Er zijn 82 films gevonden.

Imperium: Augustus

2003 | Drama, Historische film

Spanje/Duitsland/Italië/Frankrijk/Oostenrijk/Verenigd Koninkrijk 2003. Drama van Roger Young en Robert Young. Met o.a. Peter O'Toole, Charlotte Rampling, Vittoria Belvedere, Benjamin Sadler en Ken Duken.

Keizer Augustus (O`Toole), de stiefzoon van de in het jaar 44 voor Christus vermoorde Julius Caesar (Klein), regeerde het Romeinse rijk tot AD 6 en stierf op 77-jarige leeftijd. Zijn imperium wankelde op zijn funderingen bij zijn troonsafstand, maar het zou nog een paar honderd jaar duren voordat het definitief zou afbrokkelen en instorten. Augustus is de geschiedenis ingegaan als de grote keizer van de Pax Romana. Tegen het einde van zijn regeerperiode werd er gekonkeld om de macht door zijn tweede vrouw Livia (Rampling), die haar zoon Tiberius (Bevilacqua) opvolger wil maken. Julia (Belvedere) is de dochter van Augustus. Zij heeft een verstandshuwelijk met Agrippa (Duken) en treurde niet toen haar man sneuvelde. Zij heeft een gelukkige relatie met Jullus (Botto), de zoon van wijlen Marcus Antonius (Ghini), ooit de bondgenoot van Augustus, die echter met Cleopatra (Valle) tegen hem complotteerde. Livia wil dat Julia met Tiberius trouwt, maar zij weigert. Daarop krijgt Tiberius het bevel over de troepen, die de oprukkende Germanen moeten tegenhouden aan de buitengrens van het keizerrijk. Augustus kijkt terug op zijn leven via flashbacks en flashbacks binnen flashbacks, terwijl de kijker in spanning wordt gehouden over de afloop van de intriges over macht, vriendschap, verraad en hartstocht. O`Toole is nogmaals keizer na zijn glorieuze THE LAST EMPEROR (1987) van Bernardo Bertolucci en hij doet het goed. Hetzelfde mag opgemerkt worden van de bijrollen, onder wie Rampling, Duken en Gottfried John als Cicero. Er werd gefilmd in Tunesi[KA3]e, niet ver van Tunis, geen onbekend terrein voor Young, die heel wat vulgarisaties voor tv van de bijbel op zijn naam heeft staan. Hoewel het antieke Rome authentiek werd herbouwd als filmdecor, gaat het om een lange tv-film, die beperkingen aan de ensc[KA2]enering oplegt. Verwacht daarom geen actie en spektakel [KA1]a la GLADIATOR (2000) van Ridley Scott met Russell Crowe, maar eerder een verbeterde I, CLAUDIUS (1976) van Herbert Wise met Derek Jacobi, ook een miniserie. Het enigszins melodramatische scenario van Eric Lerner is best onderhoudend. Het camerawerk is van Giovanni Galasso. Wordt meestal in twee of soms ook in vier delen uitgezonden.

L'instit : Marine et Fabien

2000 | Drama

België/Zwitserland/Frankrijk 2000. Drama van Michel Mees. Met o.a. Gérard Klein, Amandine Godechal, Michaël Philpott, Laetitia Reva en David Quertigniez.

Isabelle (Reva) en Pierre Benard (Quertigniez) maken financieel een moeilijke periode door. Ze zijn beiden hun werk verloren en enkel Pierre vindt een nieuwe job, die veel minder betaald wordt dan zijn vorige. Ze kunnen de lening voor hun huisje niet betalen, maar toch trachten ze dit alles verborgen te houden voor hun dochtertje Marine (Godechal). Het meisje vangt echter toevallig een gesprek tussen haar ouders op. Het nieuws komt hard aan voor Marine. Zij die een van de beste leerlingen was op school, verzwakt zienderogen. Ze sluit zich af van de wereld en zelfs haar vriendje Fabien (Philpott) kan haar niet troosten. Op een dag verliest Marine het bewustzijn op de speelplaats. Voor interim-leraar Victor Novak (Klein) is dit genoeg om zich het lot van het meisje en haar ouders aan te trekken. De sentimentaliteit wordt weerom ten top gedreven in deze prent die de aandacht wil vestigen op het sociale drama dat mensen meemaken wanneer ze alle zekerheden in het leven verliezen. Er zijn echter wel andere manieren om dit te vertellen. Wanneer gaat instit Novak eindelijk op pensioen? Pierre Pauquet en David Crozier schreven het scenario dat plichtsgetrouw ingeblikt werd door Jean-Claude Neckelbrouck. Stereo.

L'instit : Personne m'aime

1999 | Drama

België/Zwitserland/Frankrijk 1999. Drama van Véronique Tumahaï. Met o.a. Gérard Klein, Marie Riva, Henri De Lorme, Bruno Marengo en Corentin Le Floch.

Onze onvermoeibare interim-onderwijzer Victor Novak (Klein) trekt voor een opdracht naar het provinciestadje Draguignan. Hier is hij getuige van de terugkeer bij zijn moeder Sandrine (Riva) van de tienjarige C[KA1]edric (Marengo), na twee jaar kostschool. Op hetzelfde moment komt nog een andere nieuwe leerling in de school, Thomas (Le Floch), die zich onmiddellijk ontpopt tot haantje-de-voorste. De introverte C[KA1]edric wordt al vlug de kop van jut voor Thomas en de andere leerlingen van zijn klas, temeer daar hij een briljant leerling blijkt te zijn. Uiteindelijk wordt het teveel voor de jongen en hij tracht zelfmoord te plegen. Hij wordt op het nippertje gered door Fred (De Lorme), de vriend van zijn moeder. Cédric sluit zich op in zijn kamer. Niemand kan hem benaderen, behalve Victor, die langzaam maar zeker zijn vertrouwen wint. Een erg wrang gegeven dat spijtig genoeg maar al te veel voorkomt in de realiteit. In de plaats om het te benaderen als een soort docudrama over zelfmoord bij kinderen, kiest scenarist Pierre Pauquet voor de zeemzoeterige aanpak, zodat de film in niets verschilt t.o.v. de rest van deze reeks. Op die manier schiet hij dan ook zijn doel hopeloos voorbij. Fotografie is van Jacques Bouquin.

L'instit : Le choix de Théo

1999 | Drama

Zwitserland/Frankrijk/België 1999. Drama van José Pinheiro. Met o.a. Gérard Klein, Mike-Andy Guillemin, Sophie Bouilloux, Antoine Reyes en William Léger.

Zoals elk jaar wordt in het dorp de kermis opgebouwd. De foorkramers logeren op het terrein dat hen door de burgemeester werd toegewezen. Hun kinderen gaan in het dorp naar de school waar Victor Novak (Klein) juist als interim onderwijzer aan de slag is gegaan. De negenjarige Th[KA1]eo (Guillemin) heeft altijd met zijn kermisklant-vader Franck (Reyes) opgetrokken. Hij werd in het dorp geboren en zijn gescheiden moeder, Nathalie (Bouilloux) woont er nog steeds. Deze vindt dat nu de tijd is aangebroken om wat stabiliteit te brengen in het leven van de jongen. Als ze Théo het nieuws bekend maakt dat hij voortaan bij haar moet blijven is de jongen doodongelukkig. Aan onze onderwijzer om de plooien glad te strijken en de beste oplossing te vinden. En onze psycholoog/onderwijzer hij ploegde voort. Dezelfde sentimentele relatie-spanningen in een andere omgeving. Het is onwaarschijnlijk waar de makers van deze reeks steeds weer andere inspiratie zoeken. Novak moet nu toch stilaan gans Frankrijk doorgetrokken zijn. Speciaal voor de fervente fans schreven Sylvie Coquart en Pascal Bancou dit scenario. Hou de zakdoeken binnen handbereik. Je hebt ze nodig. Fotografie is van Pascal Caubère.

L'instit : L'enfant caché

1999 | Drama

België/Frankrijk/Zwitserland 1999. Drama van Roger Kahane. Met o.a. Gérard Klein, Sophie Barjac, Annick Brard, Ludovic Joyet en Jonathan Reyes.

Victor Novak (Klein) heeft een opdracht in het kleine stadje Visan. Reeds de eerste dag voor de klas merkt hij de tienjarige Dorian (Joyet) op, een erg depressieve jongen. Victor maakt kennis met diens ouders Marc (Marc Chapiteau) en Agn[KA2]es (Barjac). Deze hebben hun twaalfjarige zoon Camille (Reyes) terug in huis gehaald. De jongen is autistisch en groeide op in de afzondering van een psychiatrische instelling. Dorian gaat zijn grote broer dagelijks opzoeken, maar hij slaagt er niet in om te verwerken dat deze anders is dan de andere jongens. Weerom wordt er een onbeschaamde aanslag gepleegd op de traanklieren van de kijker met deze routineuze 'ziekte van de week'-film. Een opeenstapeling van afgezaagde clichés die je ongetwijfeld een déjà vu-gevoel geven. Voor de liefhebbers van deze maar niet eindigende serie is het ongetwijfeld genieten geblazen. Wie minder opgezet is met de capriolen van de interim-leraar kan deze aflevering beter ongezien laten voorbijgaan. Regisseur Kahane en Helen Cohen bezondigden zich met het schrijven van het scenario. Fotografie is van Hughes De Haeck. Stereo.

L'instit : Juliette et Roméo

1999 | Drama

Frankrijk/België/Zwitserland 1999. Drama van Chantal Picault. Met o.a. Gérard Klein, Delphine Zentout, Mehdi Ortelsberg, Laurent Labasse en Gérard Sergue.

Victor Novak (Klein) krijgt een opdracht in een dorpje in de buurt van Biarritz. Hier maakt hij kennis met Juliette (Zentout), een jonge vrouw die na een mislukte jeugdliefde niets meer van mannen moet weten. Ze heeft zelfs gebroken met haar vader, R[KA1]egis Larrieu (Sergue), de burgemeester van het dorpje. Uit haar relatie is een kind geboren, de nu tienjarige S[KA1]ebastien (Ortelsberg), die ze alleen heeft opgevoed. Juliette is bibliothecaresse in de school waar Victor invaller is en S[KA1]ebastien zit natuurlijk in zijn klas. De problemen beginnen wanneer Alain Tournier (Labasse), Juliettes jeugdliefde, terugkeert en zijn zoontje ook in de school terecht komt. Traansluizen worden weer volop opengetrokken in dit vergezocht sentimenteel vehikel dat waarschijnlijk enkel nog eenzame oude dametjes kan aantrekken, die zich willen vereenzelvigen met de onwaarschijnlijke problemen van interim-onderwijzer Novak. Deze aflevering behoort ongetwijfeld bij de meest onuitstaanbaren van de reeks. Roger Kahane en Helen Cohen schreven het scenario, dat van mooie plaatjes voorzien werd door Hughes De Haeck.

L'instit: Menteur !

1998 | Drama

België/Zwitserland/Frankrijk 1998. Drama van Christian Faure. Met o.a. Gérard Klein, Françoise Arnoul, Pierre Malet, Jim Redler en Florence Rougé.

De eerste dag dat invaller Victor Novak (Klein) voor zijn nieuwe klas staat, krijgt hij van een arrogant jongetje, Aymeric Lachesnay (Redler), te horen dat de wereld toebehoort aan de rijken en dat iedereen naar hun pijpen moet dansen. Victor, voor wie alle kinderen gelijk zijn, zet de jongen op zijn nummer. Wat Aymeric echter niet weet, is dat zijn vader Bernard (Malet) al twee jaar niet meer tot de 'rijken' behoort en dat zelfs het verhaaltje van diens hoge functie in Toulouse slechts een fabeltje is, ook al houdt Bernard dit geheim voor zijn gezin. De waarheid komt dan ook als een schok aan en dan staat Victor gelukkig klaar om vader en zoon duidelijk te maken dat wederzijdse genegenheid en begrip een groot goed is en dat de sport op de sociale ladder, waarop men staat, geen rol speelt. Zoals gebruikelijk hebben de 'edele gedachten' de overhand in deze serie en is het in de finale tijd om de zakdoek te pakken om een traantje weg te vegen of om een brok weg te slikken. Dankzij een uitstekende Arnoul heeft de film nog enig niveau. Het scenario van Pierre Pauquet en Alain Schwarzstein is gebaseerd op een verhaal van Richard Malbêqui. Het camerawerk is van Jacques Boumendil.

L'instit: Menteur

1998 |

Frankrijk 1998. Met o.a. Jim Redler, Françoise Arnoul, Pierre Malet en Gérard Klein.

Bernard Lachesnay is een trots zakenman die zich financieel behoorlijk in de nesten heeft gewerkt. Hij laat aan niemand iets blijken en belooft zijn zoontje Aymeric zelfs een groots vuurwerk voor zijn verjaardag. Bij toeval komt Aymeric achter zijn vaders situatie. Hij steelt schoolgeld dat bestemd is voor het schoolreisje en koopt zijn eigen vuurwerk. Tegenover zijn vrouw en zijn moeder lukt het Bernard steeds moeilijker om de schone schijn ophouden

L'instit : À quoi ça sert d'apprendre ?

1998 | Drama

België/Frankrijk/Zwitserland 1998. Drama van José Pinheiro. Met o.a. Gérard Klein, André Thorent, Jérémie Semonin, Cécile Gabriel en Daniel Briquet.

Interim-onderwijzer Victor Novak (Klein) moet in een arbeidersdorpje de oude Charles Coste (Thorent) vervangen, die met pensioen gaat. Deze is niet te spreken over de jongeren van vandaag die niet inzien waarom ze moeten leren. Victor wordt in zijn klas inderdaad geconfronteerd met studenten die zelfs de meest elementaire stof niet onder de knie hebben. Er bestaat geen ingangsexamen meer, dus kan iedereen zich in de zesde laten inschrijven om op hun zestiende de school te verlaten en de rangen analfabete werklozen te vervoegen. Victor is vastbesloten deze jonge mensen de nodige motivatie bij te brengen. Onze 'instit' heeft het niet onder de markt deze keer want hij moet niet enkel de leerlingen het belang van studie bijbrengen, maar ook hun ouders, die niet inzien waarom iemand die toch aan de lopende band in de fabriek gaat staan gestudeerd moet hebben. Een inderdaad erg realistisch probleem dat voor een keer eens zonder al te veel sentimentaliteit gebracht wordt. De strijd tussen de onderwijzer en zijn onbegrijpende omgeving is op sommige momenten zelfs boeiend. Alain Schwarzstein en Florence Aguttes schreven het scenario. Fotografie is van Pascal Caubère.

L'instit : Le trésor de l'anse du bout

1998 | Drama

Zwitserland/Frankrijk/België 1998. Drama van Igaal Niddam. Met o.a. Gérard Klein, Mélisse Germé, Nina Gibert, Vanille Atier en Jean-Michel Ensfelder.

Voor zijn nieuwe opdracht moet interim-leraar Victor Novak (Klein) naar de Antillen. Hier ontmoet hij Laetitia Leonce (Germ[KA1]e), een twaalfjarig halfbloed meisje dat net haar moeder verloren is. Ze wordt goed opgevangen door haar stiefbroer Michel (Ensfelder) en -zuster Carole (Atier), terwijl ze vertroeteld wordt door haar grootmoeder Man Leonce (Gibert). Ze is apetrots als Victor haar verhaaltje heeft uitgekozen om als toneelstuk op school op te voeren. Maar Michel, die ijvert voor de onafhankelijkheid van de Franse Antillen en een haat koestert voor alle blanken, weigert haar de toelating om aan de voorstelling mee te werken. Het meisje is zo ontgoocheld dat ze zelfmoord wil plegen, om bij haar moeder te zijn. Weer heeft instit Novak heel wat werk om het leven in deze kleine gemeenschap weer in goede banen te leiden, maar we weten al uit vorige afleveringen dat hij een uitstekende diplomaat is voor wie geen enkele moeilijkheid onoverkomelijk is. Haal de zakdoeken maar al boven. Pierre Pauquet schreef het scenario dat in beelden omgezet werd door Jacky Mahrer. Voor de liefhebbers.

L'Instit : Le bouc émissaire

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Alain Schwarzstein. Met o.a. Gérard Klein, Serge Dupire, Nadia Fossier, Franck Gourlat en Eric Poulain.

Amper staat interim-leraar Victor Novak (Klein) voor zijn nieuwe klas of hij merkt reeds de jonge Kellian (Kreitmann) op door zijn uitzonderlijke vlijt. De jongen is gewoonweg een droom voor elke leerkracht. Nochtans is het geen kind met een gezinsleven als de anderen. Samen met zijn broertje Eric (Litvine) woont hij bij zijn vader, St[KA1]ephane (Dupire). Deze is homoseksueel leeft in gemeenschap met zijn vriend David (Poulain). De jongens verkiezen bij hun vader te blijven, liever dan bij hun moeder die ondertussen ingetrokken is bij haar minnaar, een homohater. Wanneer dit feit uitlekt bij hun schoolkameraden wordt het leven van de jongens een hel en heeft Victor al zijn diplomatische talenten nodig om de brokken te lijmen. Een actueel thema uiteraard: kunnen kinderen normaal opgroeien in een homoseksueel gezin. Het zou een interessant uitgangspunt kunnen zijn voor een film, maar dan mag het gegeven niet gemarineerd worden in het honingzoete, sentimentele sausje van deze reeks. Het spel van de kinderen redt de film wel van de ondergang. Schwarzstein en Florence Aguttes baseerden het scenario op een origineel verhaal van Flavien Rochette en Valérie Toledano. Fotografie is van Hughes De Haeck.

Eine Frau nach Mass

1998 | Komedie

Frankrijk/Duitsland 1998. Komedie van Detlef Rönfeldt. Met o.a. Gérard Klein, Marie-France Pisier en Marianne Sägebrecht.

Marguerite, een volslanke vrouw die samenwoont met een kunstschilder, wordt ontslagen als postbode vanwege haar proporties. Ze wordt naar een kuuroord gestuurd, waar ze Tony ontmoet, een vrouwelijke impressario die haar zangtalent opmerkt. Ze besluiten samen te stoppen met kuren en verder probleemloos door het leven te gaan

La Gazelle

1997 | Komedie

Frankrijk/Duitsland 1997. Komedie van Detlef Rönfeldt. Met o.a. Marianne Sägebrecht, Marie-France Pisier, Gérard Klein, Vanessa Guedj en Joachim Jung.

Het wordt tijd dat de immer opgewekte Marguerite (S[KA3]agebrecht) iets aan haar lijn gaat doen. Door het overgewicht waarmee ze worstelt dreigt ze zelfs haar baan bij de post te verliezen. Ze meldt zich in een kuuroord waar ze de rijke erfgename Tony (Pisier) ontmoet, een anorexiapatiënte. Tony is onder de indruk van Marguerite's zangcapaciteiten en schrijft haar in voor een auditie bij de opera. Sprankelende satire over de lichaamsgesteldheid. De een te dik, de ander te mager, maar twee schitterend ingevulde rollen. De dialogen zijn steengoed en volgen elkaar ritmisch op. Soms lijkt het wel alsof Sägebrechts mentor Percy Adlon de leiding heeft. Het goed in elkaar gestoken scenario is van Françoise Dorner en achter de camera stond Michael Epp. Stereo.

L'instit: Le rêve du tigre

1997 | Drama

België/Frankrijk 1997. Drama van José Pinheiro, JoséPinheiro en Vincent Deveux. Met o.a. Gérard Klein, Désiré Zinga, Thibault Hercod, Tommy Onraedt en Jessica Ghysels.

Julien (Hercod) en Moussa (Zinga) uit Afrika, twee leerlingen uit de klas van invaller Novak (Klein), hebben hetzelfde verdriet, al komen ze uit totaal verschillende milieus. Moussa zag hoe zijn moeder voor zijn ogen gedood werd, terwijl de moeder van Julien die in Noord-Frankrijk geboren werd, in een diep coma ligt, waaruit ze nooit meer zal ontwaken. Moussa wil Juliens vriendje worden, maar Juliens vader Gontrand (Deschamps) is tegen de omgang van blank met zwart. Hij vindt het ongepast dat zijn zoontje de schoolbanken moet delen met zwarte kinderen, die het niveau van de klas omlaag halen. Meester Novak is echter een andere mening toegedaan en tracht de kinderen zoveel mogelijk verdraagzaamheid bij te brengen. Het klassieke zeemzoeterige verhaaltje werd voor de gelegenheid nog doorspekt met een gezonde portie anti-racisme. De romantische noot werd al evenmin vergeten, dus het is huilen met de pet op, zoals meestal in deze reeks. Het scenario werd gerecycled uit vorige afleveringen door Pierre Pauquet. Het camerawerk is van Michel Van Laer.

L'instit : Touche pas à mon école

1997 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1997. Drama van David Delrieux. Met o.a. Gérard Klein, Julien Gutierrez, Romain Legrand, Sophie De la Rochefoucauld en Elisabeth Commelin.

Interim-leraar Victor Novak (Klein) arriveert in een dorpje in het departement D[KA4]ole. Hij komt er terecht in een ware rel. Het lagere schooltje van het dorp heeft te weinig leerlingen en daarom zal het op het einde van het schooljaar de deuren sluiten om samen te smelten met de school van een naburig dorp. Maar wat is een dorp zonder school? Het dorp wordt in twee kampen verdeeld, die elk met verhitte emoties hun standpunt verdedigen, maar niemand vraagt de reactie van de kinderen. Victor merkt ook dat er spanningen zijn tussen de broertjes Olivier (Gutierrez) en Damien (Legrand), die elkaar niet kunnen uitstaan. Een aflevering met een actueel thema: het verdwijnen van faciliteiten op het platteland, die wegvallen door de bezuinigingsdrang van de regering. De zeemzoeterigheid die deze reeks tekent werd ditmaal tot een minimum beperkt, mede dank zij de sterke vertolking van Commelin als Agnès, de moeder van de twee ruziemakende jongens. Het scenario werd geschreven door Alain Schwarzstein naar een verhaal van Valérie Guignabodet. Fotografie van Dominique Branguier.

L'instit : Le chemin des étoiles

1997 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1997. Drama van Claudio Tonetti. Met o.a. Gérard Klein, Myriam Boyer, Magali Leris, Kevin Goffette en Antoine Cousin-Mazure.

Het minste dat gezegd kan worden is dat Charlotte (Leris) niet warm verwelkomd wordt in het stille dorpje Saint-Michel, waar ze samen met haar tienjarig zoontje Fred (Goffette) haar intrek neemt. Charlotte heeft juist een gevangenisstraf van twee jaar achter de rug. Fred is de erfgenaam van de boerderij van zijn opa, samen met zijn neef J[KA1]er[KA1]emy (Cousin-Mazure). De twee hebben elkaar nooit ontmoet, maar hun beider moeders haten elkaar vurig. Interim-leraar Victor Novak (Klein) heeft het niet eenvoudig om een jaren oude familievete op te lossen. Het bekende stramien, met de nodige dramatiek en wat tranerig sentiment, tekent ook deze aflevering van de populaire Franse serie. Wie geen vernieuwing verwacht en zich laat lijmen door de routine-elementen zal zeker niet bedrogen uitkomen. Pierre Pauquet, Pierre Lary en Mary Jimenez schreven het scenario. Achter de camera nam Jacky Mahrer plaats.

L'instit : Le chemin des étoiles

1997 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 1997. Drama van Claudio Tonetti. Met o.a. Gérard Klein, Myriam Boyer, Magali Leris, Kevin Goffette en Antoine Couzin-Mazure.

In het kader van een reclasseringsprogramma komt Charlotte (Leris) vrij uit de gevangenis. Ze vestigt zich met haar tien- jarige zoontje Fred (Goffette) in Saint-Michel-l`Observatoire, waar Fred een deel van de boerderij van zijn grootvader ge[KA3]erfd heeft. Het andere deel hoort toe aan zijn neefje J[KA1]er[KA1]emy (Cousin-Mazure). Hun komst wekt beroering in het anders zo stille dorpje. Vooral Th[KA1]er[KA2]ese, die een bar uitbaat, vreest dat Fred een slechte invloed zal hebben op de andere kinderen. Fred komt in de klas op de dag dat ook interim- leraar Victor Novak (Klein) er zijn eerste les zal geven. Ook Jérémy zit in dezelfde klas. Het spreekt vanzelf dat Novak zijn best zal doen om de jongen goed op te vangen. Niet bijzonder boeiende aflevering van deze langlopende reeks die weer in de nodige valkuilen van het goedkope sentiment valt. Uit de hele situatie en het schilderachtige decor van het bergdorpje valt heel wat meer te halen dan er in het scenario van Pierre Pauquet, Pierre Lary en Mary Jimenez, naar een verhaal van Philippe Longchamp, zit. Cameraman Jacky Mahrer zet fraaie beelden neer.

L'instit : L'une ou l'autre

1997 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1997. Drama van Pascale Dallet. Met o.a. Gérard Klein, Christine Citti, Alain Sachs, Aline Lebeau en Emilie Lebeau.

De 35-jarige Paule (Citti) heeft net een echtscheiding achter de rug en ze vestigt zich samen met haar twee dochtertjes Marie (Aline Lebeau) en Claire (Emilie Lebeau) in een dorpje in Sa[KA4]one-et-Loire. Marie en Claire zijn een erg gesloten tweeling, die zich afschermen in hun eigen leefwereld, ge[KA3]isoleerd van elke bemoeienis van buitenaf. Hun komst in het dorpsschooltje is een hele gebeurtenis. Onderwijzer Victor Novak (Klein) tracht het isolement van de meisjes te doorbreken. De innerlijke wereld van een tweeling fascineert de mensen al sinds eeuwen. Het raadsel raakt hier niet opgelost, maar wordt met de nodige suikerzoete sentimentaliteit opgedist. De liefhebbers van deze interim-onderwijzer zullen er zeker plezier aan beleven. Sylvie Simon schreef het scenario volgens de geijkte formule van de reeks en Jean-Claude Hugon schoot er mooie beelden bij.

Eine Frau nach Maß

1997 | Drama, Komedie

Duitsland/Frankrijk 1997. Drama van Detlef Rönfeldt. Met o.a. Marianne Sägebrecht, Gérard Klein, Marie-France Pisier, Vanessa Guedj en Joachim Jung.

Margret (S[KA3]agebrecht) brengt de post rond. Ze is zeer lijvig en eigenlijk te dik. Ze is getrouwd met Arthur (Klein), een kunstschilder die haar aanbidt omdat ze een figuur heeft dat favoriet was bij de door hem zo bewonderde oude Italiaanse meesters. Margret maakt een onbelangrijke, kleine beschadiging aan haar gloednieuwe PTT-bestelwagentje en wordt bij de postdirectie geroepen. De zaak wordt flink opgeklopt en ze moet een vermageringskuur ondergaan, wil ze haar baantje niet verliezen. De gedwongen, zij het tijdelijke, scheiding van Arthur valt haar zwaar. Arthur bedriegt haar ondertussen vrolijk met de slankere plaatsvervangster Ingrid (Guedj). Margret is er zo kapot van dat ze in een opwelling met een verhitte kop haar woonplaats verlaat. Wonder boven wonder komt zij bij het rondtrekkende operettegezelschap van Tony (Pisier), waar ze carri[KA2]ere maakt en zang-collega Antonio (Schwarz) door haar gecharmeerd raakt. Ze mist Arthur echter nog steeds. Als het gezelschap in de buurt van haar dorp is, nodigt ze iedereen uit voor de première, maar Arthur komt niet opdagen. Heel verdrietig gaat ze voor een laatste keer naar het graf van haar vader, want ze wil haar dorp voorgoed vaarwel zeggen. Ze komt Arthur tegen en alles komt in kannen en kruiken. Pretentieloze, maar onderhoudende en charmante film over dik zijn en gediscrimineerd worden. Het kitscherige scenario is van Françoise Dorner naar een idee van Sägebrecht. Competent spel en goed camerawerk van Michael Epp. Gedraaid in en om Parijs en Normandië aan de Atlantische kust.

L'instit: La méchante

1996 |

Frankrijk 1996. Met o.a. François-Régis Marchasson, Clotilde De Bayser en Gérard Klein.

Twee kinderen uit Victor Novaks klas trekken zijn speciale aandacht: Pablo, een zigeunerjongen die vaak afwezig is en Cecile, een verdrietig en stil meisje. Om er achter te komen wat er precies met Cecile aan de hand is, probeert Victor haar vertrouwen te winnen. Hij is duidelijk aangeslagen als Cecile hem vertelt dat ze door haar vader wordt misbruikt als haar moeder van huis is

L'instit : Méchante

1996 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 1996. Drama van Denys Granier-Deferre. Met o.a. Gérard Klein, Clotilde De Bayser, Sylvie Audcœur, Bruno Léonetti en Eulalie Sgiaravello.

Victor Novak (Klein) vervangt Blanche Mouret, die met zwangersschapverlof is. Ze heeft Novak niet willen ontmoeten om haar klas over te dragen. De leerlingen behalen gemiddeld goede cijfers. Een goed cijfer is betrekkelijk. Novak is veel meer ge[KA3]interesseerd in de individuele leerlingen: bijv. Pablo (Fr[KA1]eoa), een zigeunerjongen; hij is vaak absent en is verliefd op C[KA1]ecile (Sgiaravello), een meisje dat een trieste indruk maakt en zich altijd probeert te verdedigen. Victor krijgt geen contact met haar. Het lijkt wel of zij bang voor hem is. Haar moeder vertelt dat onder juf Mouret alles goed ging. Victor tracht haar vertrouwen te winnen en komt er uiteindelijk achter dat zij misbruikt wordt door haar vader. Het thema incest moest ook in de serie aan de orde komen. Het gewaagde onderwerp wordt bekeken vanuit het standpunt van het meisje, dat getraumatiseerd raakt. Dankzij het gevoelige spel van Sgiaravello blijft de film bekijkenswaardig. Sylvie Simon schreef het niet erg diepgravende scenario dat afgestemd is op een weinig eisend, breed publiek. Het camerawerk is van Hughes De Haeck. Ook bekend als L'INSTIT : LA M[KA1]CHANTE.

L'instit : Le réveil

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Pierre Koralnik. Met o.a. Gérard Klein, Pascale Rocard, Roger Mirmont, Caroline Gasser en Nicolas Scellier.

De kleine Martin Rollier (Scellier) is met zijn verrekijker getuige van een ruzie op een boot, even buiten de kust van het Lemanmeer. De ruzie kent een dodelijke afloop en in paniek vluchtend wordt Martin aangereden. Zes maanden later arriveert interim-prof Victor Novak (Klein) in het stadje. Hij werd ingedeeld in het schooltje van gehandicapte kinderen en kinderen die het slachtoffer werden van een ongeval en zich niet meer konden aanpassen. Hij voelt zich aangetrokken tot de kleine Martin die zich, sinds het voorval, volledig in zichzelf heeft teruggetrokken. Weer een kolfje naar de hand van onze tijdelijke leerkracht, die genadeloos alle traansluizen hulpeloos maakt. De liefhebbers zullen ongetwijfeld weer genieten, terwijl mensen die toch iets meer verlangen van een avondje tv zich zullen blauw ergeren aan zoveel sentimentele onzin. Het scenario voor onderhavige aflevering is van de hand van Didier Cohen en Sylvie Simon. De prachtige lokatie-decors werden in beeld gebracht door Jacques Mahrer. In België uitgezonden als TEMPS MORT.

L'instit : Frères de sang

1996 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 1996. Drama van Williams Crepin en Williams Crépin. Met o.a. Gérard Klein, Axel Moine, Yoann Denaive, Valérie Leboutte en Philippe Lefebvre.

Interim-leraar Victor Novak (Klein) bevindt zich in een schooltje in Valr[KA1]eas. Vijf leerlingen hebben zich verenigd in een clubje dat ze [KL]Chiricahuas[KLE] noemen, naar het stripverhaal [KL]Fr[KA2]eres de sang[KLE]. J[KA1]er[KA4]ome (Denaive) en Roland (Moine), wiens resp. moeder en vader sinds hun eigen scheiding bij elkaar wonen, zijn echte bloedbroeders geworden. Novak merkt op dat Thomas erg in zichzelf gekeerd is en tracht hem te helpen. Hij weet echter niet dat de jongen door zijn stiefbroer gepest wordt wegens gebrek aan moed. Thomas wil zich kost wat kost bewijzen. Onze gevoelige leraar gaat zich in zijn eigen jeugd verdiepen om de gevoelens van Thomas te begrijpen en hem uit de put te helpen. Weer een zeemzoeterige aflevering van dit tranendal dat speciaal gemaakt wordt om huismoeders zonder problemen toch ongelukkig te maken. Geschreven door Sylvie Simon en Robin Lancette, naar een verhaal van Patrick Mosconi. Fotografie van Dominique Bouilleret. Stereo.

L'instit - La méchante

1996 |

Frankrijk 1996. Denys Granier-Deferre. Met o.a. François-Régis Marchasson, Clotilde De Bayser en Gérard Klein.

Twee kinderen uit Victor Novaks klas trekken zijn speciale aandacht: Pablo, een zigeunerjongen die vaak afwezig is, en Cecile, een verdrietig en stil meisje. Om erachter te komen wat er precies met Cecile aan de hand is, probeert Victor haar vertrouwen te winnen. Hij is duidelijk aangeslagen als Cecile hem vertelt dat ze door haar vader wordt misbruikt als haar moeder van huis is

L'instit: La révélation

1995 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 1995. Drama van Christian Karcher en Christian Karsher. Met o.a. Gérard Klein, Valérie Stroh, Patrick Serraf, Andrée Diamant en Myriam Moszko.

Onze interim-prof wordt naar Touraine gezonden, waar hij onder zijn studenten de tienjarige Pézard heeft, die sinds de dood van haar vader alleen woont met haar moeder, Stroh. Na een les erfelijkheidsleer begint het meisje zich vragen te stellen over haar vader. Na lang aandringen, Mr. Novak heeft toch gezegd dat de ogen van het kind meestal de kleur hebben van die van een van de ouders en dat is bij haar niet het geval, geeft Stroh toe dat ze geadopteerd werd. Voor het meisje is dit een enorme schok. Maar gelukkig staat de Instit klaar om de schok op te vangen en alle moeilijkheden weer eens uit de wereld te helpen. Gevoelige zielen hou je zakdoek binnen handbereik want er wordt weer gesnotterd. Alle emoties werden op papier gezet door Didier Cohen en Paul Irrtum, terwijl Dominique Brabant het in beeld zette. Voor de liefhebbers. Formaat 16/9.

L'instit : Le boulard

1995 | Drama

Frankrijk/Zwitserland/Canada 1995. Drama van André Melançon. Met o.a. Gérard Klein, Emmanuel Bilodeau, Gabriel Duchesneau-Pölhuber, Linda Sorgini en Muriel Dutil.

De leraar (Klein), die komt invallen wordt in het kader van een uitwisselingsprogramma tussen Frankrijk en Canada naar een school in Quebec uitgezonden. In de loop van het schooljaar krijgt hij er een nieuwe leerling (Duchesneau) bij. Het is een onvoorspelbare, nukkige jongen. Hij kan niet opschieten met zijn klasgenootjes. De onderwijzer vraagt zich af wat er aan de hand kan zijn en ontdekt dat het joch iets verbergt: hij is dakloos en leeft met zijn vader op straat. Het continent en het land, waarin het verhaal zich deze keer afspeelt, vormen een nieuw decor en de mensen reageren anders, maar voor de rest is het allemaal dezelfde sentimentele lulkoek als we gewend zijn. De jonge Duchesneau ziet eruit als een onbevlekt engeltje en steelt het hart van elke moeder. Didier Cohen en Gilles Gérardin tekenden voor het scenario van deze aflevering. Cameraman Pierre Gill heeft optimaal gebruik gemaakt van de Canadese landschappen. Formaat 16/9. Nicam Stereo.

L'instit : L'angélus du corbeau

1995 | Drama, Familiefilm

Zwitserland/Frankrijk 1995. Drama van Laurent Heynemann. Met o.a. Gérard Klein, Laura Favali, Raoul Billerey, Marc Betton en François Levantal.

Als invallende onderwijzer Victor Novak (Klein) in het dorpje Larsac in de C[KA1]evennes aankomt, zijn de bewoners bezig met de voorbereidingen voor het vijftigste bevrijdingsfeest (8 mei 1945). De herdenking staat in het teken van de vergeving. Duitsland maakt een groots gebaar: de schenking van een nieuwe angelus, de klok die driemaal daags oproept voor het gebed, die indertijd door de SS werd vernietigd. Frankrijk was in die oorlog verdeeld in een `vrij` deel dat collaboreerde met de nazi- bezetter en een deel dat onder militair gezag zuchtte. Er is toen veel onrecht geschied. In het dorp werd tijdens de bevrijding op genadeloze wijze afgerekend met iedereen die van medewerking met de vijand werd verdacht. Daarbij zijn grove, onherstelbare fouten gemaakt. Een schrijver van anonieme brieven (in Frankrijk is dat de beruchte 'corbeau') wil dit aan de grote klok hangen, waardoor opnieuw de gemoederen hoog zullen oplaaien en er twist en tweedracht komt. Voor Novak is dit een goede gelegenheid om de kinderen in te lichten over het verleden. Deze aflevering is een buitengewoon sterk buitenbeentje in de nogal zwakke reeks. Goed opgebouwd, gedegen vertolkt en een realistische benadering van de pijnlijke problemen van collaboratie en de daaropvolgende zuivering waarvan vijftig jaar later de gevolgen nog steeds voelbaar zijn. Het scenario is van Alain Scoff en Didier Cohen. Het camerawerk is van Dominique Brabant.

L'instit : Demain dès l'aube

1995 | Komedie

Frankrijk 1995. Komedie van François Velle. Met o.a. Gérard Klein, Catherine Wilkening, Marc Duret, Fanny Valette en Veronica Antigo.

In deze ontroerende aflevering over de lotgevallen van interim-onderwijzer Victor Novak (Klein) geniet de tien-jarige Clara (Valette) van een zorgeloos leven tot op de dag dat meneer Novak haar het droeve nieuws van de dood van haar moeder Catherine (Wilkening), die met de motor is verongelukt, moet vertellen. Meester Novak moet nu het onderwerp overlijden in de klas bespreekbaar maken, want iedereen is diep onder de indruk van het gebeurde. Valette steelt uiteraard de show. Scenario van Didier Cohen en Isabel Sebastian.

L'instit : Aimer par cœur

1995 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1995. Drama van Pierre Lary. Met o.a. Gérard Klein, Laurence Masliah, Vincent Winterhalter, Betty Krestinsky en Marina Rodriguez-Tomé.

Onze leraar Klein die altijd invalt voor een ander, wordt ditmaal naar Hyères gezonden. Ze zijn daar drukdoende de een middeleeuwse feest voor te bereiden. Hij logeert bij Winterhalter en Masliah. Wanneer hun zoontje met tranen in de ogen aan Klein vraagt of het waar is dat zijn vader gaat sterven, is hij erg onthutst. Zijn vader blijkt inderdaad AIDS te hebben. Natuurlijk mag deze eigentijdse aandoening niet ontbreken in deze supersentimentele reeks. Je mag echter niet verwachten dat het als een echt probleem behandeld wordt. Het belangrijkste is de reactie van het kind op de ziekte van zijn vader en dat is dan weer voldoende voor enkele natte zakdoeken. Lary schreef het scenario samen met Pierre Pauquet, Christophe Martet en Didier Cohen. Bernard Noisette stond achter de camera.

L'instit - Le boulard

1995 |

Frankrijk 1995. Didier Cohen. Met o.a. Linda Sorgini, Gabriel Duchesneau-Polhuber, Emmanuel Bilodeau en Gérard Klein.

De sympathieke Franse onderwijzer Victor Novak valt in op een lagere school in het Canadese Montreal dat door een koudegolf wordt getroffen. Met gemengde gevoelens ziet hij de nieuwkomer Yohan Lafontaine aan die fantastische verhalen rondstrooit, maar onzeker is en er sjofel uitziet. Samen met zijn vader is Yohan dakloos en moeten ze de extreme kou die al vijf dagen duurt, zien te overleven. Hun situatie wordt levensbedreigend, maar Yohans vader weigert hulp aan te nemen, uit angst dat zijn zoon onder toezicht van de jeugdbescherming geplaatst wordt

Pourquoi maman est dans mon lit ?

1994 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk 1994. Familiefilm van Patrick Malakian. Met o.a. Gérard Klein, Marie-France Pisier, Jean-Michel Dupuis, Sophie Desmarets en Consuelo De Haviland.

Tijdens een stormachtige nacht ontwaakt de kleine Georges (Dupuis) met naast zich zijn moeder (Pisier). Waarom ligt mama in zijn bed? Omdat papa (Klein) niet in het zijne ligt. Drie weken geleden bleef hij weg. Georges peinst na over de oorzaak. Het begon allemaal ongeveer een jaar geleden toen hij betrapt werd op de diefstal van een leren jekker die zijn ouders niet konden betalen. Uit een soort schuldgevoel besluit mama V[KA1]eronique (Pisier) uit werken te gaan. Tot groot ongenoegen van papa Pierre (Klein) vindt ze een job als telefoniste. Hierdoor verandert er heel wat in de gezinssituatie. Onsamenhangende, verwarde komedie over gezinswaarden en kinder-en ouderliefde. Regisseur Malakian tracht de stijl te benaderen van TOTO LE HÉROS maar slaagt er niet in dit tot het einde toe vol te houden. Het scenario van Catherine Hertault en Jean-Luc Seigle wordt verteld vanuit het standpunt van de jongen wat tot enkele gemakkelijke komische situaties leidt. Fotografie van Régis Blondeau. Gedraaid in Panavision.

Le Tunnel

1994 | Misdaad

Spanje/Duitsland/Frankrijk/Italië 1994. Misdaad van Yves Boisset. Met o.a. Götz George, Macha Méril, Catherine Wilkening, Edgar M. Böhlke en Gérard Klein.

Karl Morlock (George) is inspecteur van de Duitse vertegenwoordigers van een Europees industriëel kartel dat de bouw financiert van een autotunnel in de Pyreneeën. Hij wordt naar de plaats van het project gestuurd omdat milieugroepen de bouw willen stilleggen. Dat levert volgens de opdrachtgevers onaanvaardbaar tijdverlies op. Morlock ontdekt dat de acties goed georganiseerd zijn en hij wil uitvinden wie erachter zit. Alledaagse misdaadfilm die de aandacht wil vestigen op de vernietiging van het milieu uit winstbejag. Boisset, die ook het scenario schreef, samen met Alain Scoff, was ooit een cynischer filmmaker. De acteurs leveren goed werk, vooral Méril als de politieke lijsttrekker van een groene partij. Yves Dahan stond achter de camera. In Duitsland uitgezonden als een aflevering van de tv-serie MORLOCK.

L'instit: Vanessa, la petite dormeuse

1994 |

Zwitserland/Frankrijk 1994. Philippe Triboit. Met o.a. Jean-Jacques Morceau, Sylvie Jacob en Gérard Klein.

Karl Morlock (George) is inspecteur van de Duitse vertegenwoordigers van een Europees industriëel kartel dat de bouw financiert van een autotunnel in de Pyreneeën. Hij wordt naar de plaats van het project gestuurd omdat milieugroepen de bouw willen stilleggen. Dat levert volgens de opdrachtgevers onaanvaardbaar tijdverlies op. Morlock ontdekt dat de acties goed georganiseerd zijn en hij wil uitvinden wie erachter zit. Alledaagse misdaadfilm die de aandacht wil vestigen op de vernietiging van het milieu uit winstbejag. Boisset, die ook het scenario schreef, samen met Alain Scoff, was ooit een cynischer filmmaker. De acteurs leveren goed werk, vooral Méril als de politieke lijsttrekker van een groene partij. Yves Dahan stond achter de camera. In Duitsland uitgezonden als een aflevering van de tv-serie MORLOCK.

L'instit: Vanessa la petite dormeuse

1994 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1994. Drama van Philippe Triboit. Met o.a. Gérard Klein, Sylvie Jacob, Jean-Jacques Moreau, Carole Franck en Sylvie Labrigand.

De kleine Jacob vegeteert in haar klas en wacht haar zestiende verjaardag af, waarna ze niet meer leerplichtig zal zijn. Tijdens de lessen valt ze meestal in slaap, uitgeput door het zware werk dat ze 's avonds doet in het restaurant van haar vader. De komst van nieuwe leerkracht Klein zal het leven van het meisje en de sfeer in de klas grondig veranderen. Gebrek aan belangstelling, zelfverloochening en geweld worden vervangen door een nieuwe instelling van de leerlingen. Nogal geïdealiseerd beeld van de invloed van een leraar op zijn leerlingen. Erg geloofwaardig klinkt het allemaal niet. Bovendien gaat het scenario van Patrick Mosconi en Joseph Perigot op de sentimentele toer wanneer Klein in de clinch gaat met de vader van het meisje om hem te overtuigen van het belang van een vervolgopleiding voor zijn dochter. Alain Levent hanteerde de camera.

L'instit: Une seconde chance

1994 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 1994. Drama van Gérard Marx. Met o.a. Gérard Klein, Dora Doll, Luc Thuillier, Laura Martel en Victor Garrivier.

Na de dood van haar moeder wordt de kleine Martel toevertrouwd aan de zorg van haar grootouders, notabelen in een provinciegat. Het meisje kent haar vader, Thuillier, niet. Voor opa en oma is hij een randfiguur en ze hebben hem nooit geaccepteerd. Op een dag staat hij echter voor de deur. Als hij niet mag binnenkomen, tracht hij een glimp van haar op te vangen in het schoolgebouw. Onderwijzer Klein is verplicht partij te kiezen in dit gezinsdrama en hij steunt Thuillier in zijn recht op vaderschap. Verdere stroperige belevenissen van plattelandsonderwijzer Klein, die wel zijn best doet om aanvaardbaar te acteren, maar die gebukt gaat onder een onmogelijk scenario, geschreven door Jean-Claude Isbert, Pierre Colin-Thibert en Didier Cohen. Alleen voor fanatieke liefhebbers die het kijken niet kunnen laten. Fotografie van Roland Bernard.

L'instit: Le crime de Valentin

1994 | Komedie

Zwitserland/Frankrijk 1994. Komedie van Christian Faure. Met o.a. Gérard Klein, André Julien, Michèle Moretti, Jean-Claude Frissung en Jean-François Dérec.

Voor de lessen biologie trekt instit Klein met een aantal kinderen uit de buitenwijken erop uit naar het hartje van Auvergne, waar ze hartelijk ontvangen worden op de boerderij van Michaud. Haar vader (Julien) leeft van de opbrengst van het landgoed sinds hij vijf jaar ervoor uit de gevangenis werd ontslagen, waar hij vijftien jaar moeten brommen voor een misdaad die hij niet gepleegd had. Enkele dagen na de aankomst van de klas wordt een lijk gevonden. Deze wandaad die op een of andere manier met de vroegere verbonden is, geeft Klein de kans om zijn leerlingen te wijzen fouten die door de justitie gemaakt worden. Een iets beter scenario dan we in deze reeks gewoon zijn, geschreven door Didier Cohen en Eric Kristy. Ook al wordt goedkoop sentiment niet helemaal vermeden, al kwam het op de tweede plaats. Mooie fotografie van Dominique Brabant.

L'instit : Samson l'innocent

1994 | Komedie

Frankrijk/Zwitserland 1994. Komedie van Christian Karcher. Met o.a. Gérard Klein, Nicolas Rossier, Anne Richard, Pierre Banderet en Baptiste Guye.

Enkele dagen voor carnaval arriveert Victor Novak (Klein), l`instit, met zijn leerlingen in het Zwitserse Fribourg, in het kader van een uitwisseling tussen Zwitserse en Franse scholen. Ze worden ontvangen door Novaks collega, Anna (Richard) en haar leerlingen. Anna heeft echter een leerling, Willy (Guye) die zich van de anderen afsluit. Hij lijkt met niemand op te kunnen schieten, behalve met Samson (Rossier), een geestelijk gehandicapte schoonmaker die 25 jaar oud is. Het kind dat zijn vader en de school haat, wil vluchten. Hij wil het zo aanpakken dat men gelooft dat hij dood is. Lekker voer voor kijkers die graag een traantje willen wegpinken. Sentiment is het kenmerk van deze tv-serie. Door het gebruik van een originele locatie en goed spel is deze aflevering beter dan gewoonlijk. Scenario van Anne-Marie Mithois, Patrice Mithois en Alain Krief. Sprookjesachtige beelden van Claude Egger. Gefilmd op Super 16.

L'instit: Tu m'avais promis...

1993 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1993. Drama van Michel Favart. Met o.a. Gérard Klein, Cathérine Aymerie, Victor Moati, Isabelle Renauld en Romain Deroo.

Klein is aangetrokken als leraar in een streek die zwaar getroffen is door de werkloosheid. Dit probleem uit zich ook in de klas, waar een grote kloof is tussen kinderen met werkende en werkloze ouders. De kleine Moati, wiens moeder werkloos is, heeft zijn karatelessen moeten opgeven en hij heeft geen geld om een warme maaltijd in de schoolkantine te kopen. Uit wanhoop gaat zijn moeder eerst bedelen, dan zelfs stelen. Klein neemt de zaak erg ter harte. Sentimenteel melo komt niet overtuigend over, maar het beeld dat van het dorpsleven is indrukwekkend realistisch. Stroperig scenario van Pierre Paquet, in beeld gebracht door Jean Rozenbaum.

L'instit: Tu m'avais promis

1993 |

Zwitserland/Frankrijk 1993. Michel Favart. Met o.a. Victor Moati, Catherine Aymerie en Gérard Klein.

Klein is aangetrokken als leraar in een streek die zwaar getroffen is door de werkloosheid. Dit probleem uit zich ook in de klas, waar een grote kloof is tussen kinderen met werkende en werkloze ouders. De kleine Moati, wiens moeder werkloos is, heeft zijn karatelessen moeten opgeven en hij heeft geen geld om een warme maaltijd in de schoolkantine te kopen. Uit wanhoop gaat zijn moeder eerst bedelen, dan zelfs stelen. Klein neemt de zaak erg ter harte. Sentimenteel melo komt niet overtuigend over, maar het beeld dat van het dorpsleven is indrukwekkend realistisch. Stroperig scenario van Pierre Paquet, in beeld gebracht door Jean Rozenbaum.

L'instit: Le mot de passe

1993 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 1993. Drama van Jean-Louis Bertucelli. Met o.a. Gérard Klein, Olivia Brunaux, Jean-Luc Buquet, Raphaël Dufour en Jean-Marie Winling.

Leraar Klein staat voor de klas op weer een nieuwe school. Hij stelt zich voor, en alle leerlingen observeren hem afwachtend. Alleen de gehandicapte Dufour trekt zich niets van hem aan en rijdt rondjes in zijn rolstoel. Wanneer de jongen bij de ingang van de school op zijn moeder wacht, bekijkt hij de motor van de nieuwe leerkracht. Het is dezelfde als die waardoor hij het gebruik van zijn benen is kwijtgeraakt. Weer een aflevering in de soapserie voor huilerige bakvisjes. In dit melige scenario van Eric Kristy, Jean-Patrick Rousseau en Alex Steiner worden alle sentimentele registers schaamteloos opengetrokken. De kleine Dufour, als de jongen die elk contact met volwassenen weigert, vergrijpt zich aan het moederinstinct van vrouwelijke kijkers. Paul Bonis stond achter de camera.

L'instit: Concerto pour Guillaume

1993 |

Frankrijk 1993. Jacques Ertaud. Met o.a. Didier Sauvegrain, Robinson Stévenin en Gérard Klein.

In een rustig Frans vissersdorpje werkt Victor Novak als invalkracht op de lagere school. Een van zijn leerlingen, de 10-jarige Guillaume, staat bekend als een moeilijk geval. Men wijt zijn brutale en opstandige gedrag aan de dood van zijn moeder, een beroemde violiste. Victor ontdekt dat Guillaume altijd op kussens moet zitten en al vijf jaar geen schoolarts heeft bezocht. Tijdens een klassikale zwemles komt Victor erachter dat Guillaume mishandeld wordt door zijn vader, de gerespecteerde, plaatselijke tandarts

L'instit : Concerto pour Guillaume

1993 | Komedie

Frankrijk/Zwitserland 1993. Komedie van Jacques Ertaud. Met o.a. Gérard Klein, Robinson Stévenin, Didier Sauvegrain, Dominique Rousseau en Ginette Garcin.

Victor Novak (Klein) moet invallen als leerkracht op een basisschool in een vissersdorpje. Zijn aandacht wordt onmiddellijk getrokken door de tien-jarige Guillaume (Stévenin), een eenzame jongen die bekend staat als moeilijk en opstandig. Volgens de directrice is zijn gedrag het gevolg van de tragische dood van zijn moeder, een begaafd violiste. Novak ontdekt echter het geheim van Guillaume: hij wordt regelmatig door zijn vader, een tandarts, nodeloos mishandeld. Je vraagt je af hoe men toch steeds weer de inspiratie weet te vinden om zulke stroperige verhalen te blijven bedenken. Sommige kijkers vinden dit valse, sentimentele gedoe schitterend, maar ditmaal zijn de scenaristen Ertaud, Gilles Gerardain en Didier Cohen toch echt over de schreef van het redelijke en het aanvaardbare gegaan. Jean-Claude Hugon deed de fotografie. Gefilmd op Super 16.

L'instit - Les chiens et les loups

1993 |

Frankrijk 1993. François Luciani. Met o.a. Fred Personne, Roger Souza en Gérard Klein.

Manu Fontana is buitenlander en woont met zijn vrouw en zoontje al meer dan tien jaar in het Franse dorpje Aigues-Les Loups. Hij is de plaatselijke aannemer en lijkt volledig geïntegreerd te zijn in de kleine dorpsgemeenschap. Wanneer het hoofd van de school echter wordt vermoord, valt alle verdenking op Manu. Victor Novak, die de hoofdmeester komt vervangen, heeft zo zijn vragen over deze beschuldiging en probeert aan de hand van een schoolproject de waarheid boven tafel te krijgen. Is Manu echt schuldig of is hij het slachtoffer van dodelijke haat?

Sabine j'imagine

1992 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1992. Drama van Denis Berry en Dennis Berry. Met o.a. Jennifer Covillaut, Gérard Klein, Corinne Dacla, Jean-Paul Comart en Boris Roatta.

Covillaut is een energiek dertien-jarig meisje dat niet snel bang is. Het dreigt echter verkeerd af te lopen wanneer drie jonge belhamels haar plagen. Ongelukken worden echter voorkomen door tussenkomst van een vriend van haar vader. Deze laatste, Klein, wijst de aanvoerder van het trio hardhandig terecht en verbiedt hem alle omgang met zijn dochter. Volgende zondag, terwijl Klein met de notabelen van het dorp op jacht is, vindt Covillaut het met kogels doorzeefde lijk van haar belager. Klein is natuurlijk verdachte nummer 1. Oppervlakkig melodrama dat het portret brengt van een jong meisje dat in een beschermde plattelandsomgeving geconfronteerd wordt met geweld. De jonge Covillaut houdt ongetwijfeld een belofte in, maar het scenario van Véronique Herbaut en Pierre Uytterhoeven geeft weinig diepte aan de personages. Fotografie van Cyril Lathus.

La rose noire

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Jean Sagols. Met o.a. Elisa Servier, Gérard Klein, Alain Doutey, Rémy Roubakha en Gérard Lebrun.

Lily Lagarde (Servier) heeft zich diep in de schulden gestoken om de zwarte roos, geteeld door haar inmiddels overleden vader, te perfectioneren. Nu wordt ze belaagd door schuldeisers en door haar notaris die haar ertoe wil aanzetten de roos te verkopen. Paul (Doutey), een bankier van twijfelachtig allooi, tracht haar ook te overtuigen om het kleinood van de hand te doen. Dan maakt Lily kennis met Arthur (Klein), een geniale computertechnicus. Zwak melodrama met veel dialogen en weinig actie. De geforceerde verhaaltrant roept slechts een emotie op: verveling. Het amper gestructureerde scenario werd geschreven door Jean-Bernard Pouy, Christian Biegalski, Claire Alexandrakis en Jean-Jacques Gaffie, gebaseerd op een verhaal van Jean-Michel Nakache. Achter de camera nam Yves Dahan plaats.

L'instit : Les chiens et les loups

1992 | Komedie

Zwitserland/Frankrijk 1992. Komedie van François Luciani. Met o.a. Gérard Klein, Roger Souza, Jean-Louis Tribes, Fred Personne en Pascale Vignal.

Onderwijzer Victor Novak (Klein) moet in een klein dorpje in de Haute-Provence een vermoorde collega vervangen. Victor arriveert in een gesloten, haast vijandige gemeenschap, waar aannemer Manu Fontana (Tribes), bijgenaamd Le Parisien, vrijwel openlijk wordt beschuldigd van de moord. Bij gebrek aan bewijs kan niets worden ondernomen tegen deze buitenstaander, want hij is niet uit het dorp, maar ook niet uit Parijs. Hij wordt echter van alle kanten tegengewerkt (o.a. door de bakker en de caf[KA1]ehouder). Ook zijn aangenomen zoon wordt slachtoffer van de geruchten: hij mag niet meer op school komen. Victor besluit zich ermee te bemoeien. Dit scenario (van Luciani en Didier Cohen) is beter dan dat van de meeste andere films uit de serie: het is wel sentimenteel, maar niet overdreven huilerig. Klein levert dan ook een aantrekkelijkere prestatie. De prachtige omgeving werd schitterend in beeld gebracht door Mario Barroso. Gefilmd op Super 16.

Orages d'été, avis de tempête

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van Jean Sagols. Met o.a. Annie Cordy, Marc Duret, Claire Nebout, Gérard Klein en Elisa Servier.

Een vervolg op ORAGES D`ETE, waarin paarden een nog grotere rol spelen. De regisseur heeft verder de oude ingredi[KA3]enten opnieuw gebruikt. Vergeleken met die eerste serie is er dan ook niets veranderd, behalve dat hij nog veel langdradiger is en hi speelt nog altijd in en rond de Commanderij. Een familiesage in talloze voorspelbare afleveringen en met stereotiepe personages, waaronder oude bekenden (Patachou!) en Cordy die zich, zoals gewoonlijk, erg aanstelt. Maar het publiek vraagt er om want anders zou er nooit een vervolg op deze imitatie van de Amerikaanse series (die uit nog veel meer afleveringen bestaan) zijn gekomen. Maar daarbij wordt vergeten dat, hoe middelmatig het scenario ook moge zijn, de Amerikaanse tv-regisseurs over een onfeilbare techniek beschikken, die hier ontbreekt. Mooie beelden maar niettemin

Marie Pervenche: La planche étroite

1991 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1991. Misdaad van Jean Sagals. Met o.a. Danièle Evenou, Alain Doutey, Christian Alers, Gérard Klein en Jacques Dufilho.

Een zoveelste avontuur van de politieagente Marie Pervenche, die de auto van een schrijver, waarin zich het unieke exemplaar van het manuscript van zijn nieuwe boek bevindt, laat wegslepen. Helaas wordt de auto verdonkeremaand door een bende oplichters. Dankt veel aan de uitdagende bekoorlijkheid van Evenou in de hoofdrol, want de intriges worden steeds moeizamer. En wie is er wel eens een auteur tegengekomen die geen kopie heeft van zijn nieuwe, nog niet gepubliceerde manuscript?

Le flic de Moscou : Meurtre au monastère

1991 | Misdaad

SU/Frankrijk 1991. Misdaad van Stéphane Kurc. Met o.a. Gérard Klein, Margaret Mazzantini, Micheline Presle, Valentin Gaft en Oleg Yankovsky.

Kaminsky (Klein) wordt op een vreemde zaak gezet. Een oude monnik die gespecialiseerd is in het restaureren van oude iconen wordt vermoord. Vind voor zo`n misdaad maar eens een motief. Hij voert een avontuurlijk onderzoek uit in het gezelschap van de jonge Franse correspondente van een Frans blad in Moskou (het is immers een coproduktie). Kurc voert met veel vertoon een 'western' op in de straten van Moskou, die overigens niet onderdoen voor de straten van New York of Los Angeles. De film is vooral aardig door zijn cynische humor en door de beelden van een hoofdstad waar iedereen zoveel mogelijk sjachert naar het voorbeeld van moedertje Rusland. Een vrolijke zedenschets die op een bijzondere manier onderhoudend is. Handig en samenhangend acteerwerk. Laten we echter geen drama maken van wat ons onthuld wordt!

Delitti e caviale

1991 | Misdaad

Duitsland/Frankrijk/Italië 1991. Misdaad van Stéphane Kurt. Met o.a. Gérard Klein, Margaret Mazzantini, Valentine Gaft en Michail Petrenko.

Videofilm in twee delen, die speelt vlak voor 1990 in de uiteenvallende Sovjetunie van Michael Gorbachov. Er komt meer vrijheid, maar daarmee steekt ook de criminaliteit de kop op. De jonge detective Kaminsky (Klein) onderzoekt de geheimzinnige dood van een Russisch-Orthodoxe monnik. Hij ontmoet de Italiaanse journaliste Verginia (Mazzantini) en samen ontdekken zij dat het gaat om smokkel van gestolen kunstschatten. In het tweede deel speurt Kaminsky rond in de wereld van magie en tovenarij. Er blijkt voor dit soort dingen een grote markt te zijn en sommige gelovigen zijn fanatici die voor geld moorden plegen. Geheel in de vroegere Sovjetunie opgenomen.

Bonjour Maître

1991 | Misdaad

Frankrijk 1991. Misdaad van Denys de La Patellière. Met o.a. Danielle Darrieux, Georges Wilson, Gérard Klein, Gabrielle Forest en Catherine Alric.

Het woord 'meester' in de titel slaat op een beroemde Parijse advocaat en voormalig minister die de verdediging op zich neemt van een postbode uit de provincie die ervan beschuldigd wordt twee vrouwen te hebben vermoord. De zaak trekt de belangstelling van de pers en hij denkt daar van te kunnen profiteren om aan een nieuwe politieke carrière te beginnen. Maar helaas wat een scherpe politieke satire had kunnen zijn is niets meer dan een futloos feuilleton zonder enig spoortje originaliteit geworden. Maar wat hadden we anders kunnen verwachten van deze ooit zeer produktieve maar ook zeer matige regisseur? Een film voor en door oude mensen. De hoofdrol past niet bij Wilson, die verder toch een prima acteur is. Resultaat: niet om door te komen!

Orages d'été

1989 | Drama

Frankrijk 1989. Drama van Jean Sagols. Met o.a. Annie Girardot, Marc Duret, Claire Nebout, Gérard Klein en Elisa Servier.

Een vrouw van een jaar of vijftig keert het leven, dat ze tot dan toe heeft geleid in een circus, de rug toe en gaat terug naar La Commanderie, de boerderij uit haar jeugd. Deze is verwilderd, en haar drie volwassen kinderen begroeten haar zonder veel enthousiasme. Gaat zij weg of slaagt zij erin hen voor zich te winnen? Aldus het plot van deze zoals gewoonlijk wat onevenwichtige televisiefilm, die langdradig is en holle of nietszeggende scènes bevat. De sfeer en de observaties vertonen wel enige kwaliteit, evenals het spel.

Olympe de nos amours

1989 | Historische film

Frankrijk 1989. Historische film van Serge Moati. Met o.a. Marie-France Pisier, Pascale Rocard, Gérard Klein, Edouard Hastings en Frédéric Pellegeay.

Op het landgoed van de Chapellières worden in 1760 twee jongetjes geboren, beide voorbestemd om priester te worden. Hun leven zal echter heel anders worden, want de Franse Revolutie nadert. Een verfilming van de roman Les Chapellières van Pierre Péan, die de psychologische kwaliteiten van dit gevoelige en indringende werk weet over te brengen. Serge Moati, wiens enige bioscoopfilm het vreemde NUIT D'OR was, beschouwt televisie als een medium met evenveel mogelijkheden op het creative vlak als de film.

La porte d'or

1989 | Drama, Film noir

Frankrijk 1989. Drama van MIchel Vianey. Met o.a. Gérard Klein, Laure Killing, Féodor Atkine, Maxime Leroux en Jean-Paul Comart.

Een bewerking van een roman van de Amerikaan H.L. Dugall. Een wanhopige man laat zich beschuldigen van een misdaad, waar een vrouw voor berecht en veroordeeld is. Ongewone suspense met onverwachtse wendingen. De eerste televisiefilm naar een detective van een regisseur voor wie het motief van de mislukking een obsessie is, die een persoonlijk tintje bevat. Hoewel zijn vertelling aan de ene kant lijkt te willen doorgaan met het plot en aan de andere kant de gemoedstoestand van de hoofdpersonen uitgebreid wil schetsen, houdt het ongebruikelijke en bijzondere accent de zaak overeind.

Le vent des moissons

1988 | Drama

Frankrijk 1988. Drama van Jean Sagols. Met o.a. Annie Girardot, Jacques Dufilho, Pascale Rocard, Laure Duthilleul en Gérard Klein.

Een familiesage die zich op het Franse platteland afspeelt, naar een degelijk scenario van Jean-Pierre Jaubert, Claude Hirtz- Barrel en Michel Picard. Het belangrijkste van deze film is de psychologische kracht, want hoewel de boeren vaak diepe gevoelens ondergaan, kunnen ze die niet onder woorden brengen. De verfilming is eerlijk, maar niet van het niveau van het scenario en de dialogen. Er zitten lange stukken in die goed de atmosfeer van het dagelijks leven van deze landbouwers weergeeft. Dufilho is heel overtuigend in zijn rol van patriarch, maar Girardot lijkt meer op een boerin uit een operette.

Frantic

1988 | Thriller

Verenigde Staten/Frankrijk 1988. Thriller van Roman Polanski. Met o.a. Harrison Ford, Emmanuelle Seigner, Betty Buckley, John Mahoney en Jimmie Ray Weeks.

Een Amerikaanse arts (Ford) raakt verzeild in de onderwereld en betrokken bij spionage, als zijn vrouw op de eerste dag van hun reis naar Parijs verdwijnt. Het hallucinante begin van Frantic doet vermoeden dat Polanski ijzersterk terugkeert na zijn geflopte piratenfilm Pirates (1986), maar een kleine anderhalf uur later blijkt dat de maestro weinig meer afleverde dan een redelijke spionagethriller. Frantic verliest spanning zodra Fords tegenspeelster Emmanuelle Seigner (Polanski's toenmalige vriendin) in beeld komt. Dan weet de kijker wel zo ongeveer hoe de zaken ervoor staan. Overigens doet Ford het als 'American abroad' uitstekend.

L' Inconnue de Vienne

1986 | Komedie

Frankrijk 1986. Komedie van Bernard Stora. Met o.a. Marie-France Pisier, Richard Bohringer, Gérard Klein, Catherine Frot en Jean-Claude Adelin.

Een sjieke Parisienne verlaat haar man en komt terecht in de provincie Vienne waar zij als pompbediende werkt, totdat haar man haar terugvindt en komt halen. Een onbeduidende komedie die echter opgetrokken wordt door de talentvolle Pisier en Bohringer; kijk maar eens hoe zij benzine tankt.

Train d'enfer

1985 | Thriller, Drama

Frankrijk 1985. Thriller van Roger Hanin. Met o.a. Roger Hanin, Gérard Klein, Christine Pascal, Robin Renucci en Xavier Maly.

Een jonge gastarbeider wordt door drie Fransen brutaal aangerand en uit een rijdende trein gesmeten. De commissaris die het onderzoek leidt komt op het spoor van een neo-fascistische terreurorganisatie geleid door hooggeplaatste notabelen. Een aantal bijrollen worden storend slecht vertolkt en de massascènes zijn niet altijd even overtuigend, maar als oprechte, harde aanklacht tegen het racisme is deze door Hanin zelf geregisseerde thriller een schot in de roos. De moord op de gastarbeider wordt uiterst realistisch in beeld gebracht en behoort tot de hardste, en in dit geval meest functionele geweldscènes van de laatste jaren. Als forumfilm bijzonder interessant, en pijnlijk actueel. Jean Curtelin schreef mee aan het scenario.

Parking

1985 | Drama, Musical

Frankrijk 1985. Drama van Jacques Demy. Met o.a. Francis Huster, Laurent Malet, Keiko Ito, Gérard Klein en Marie-France Pisier.

Een vrije bewerking van Orpheus waarin Orpheus een popster is. Eurydice pleegt zelfmoord met een overdosis heroïne. Het had een meesterwerk kunnen worden, ware het niet dat Michel Legrand ongeïnspireerd was bij het schrijven van de muziek en dat Francis Huster van zingen totaal geen kaas heeft gegeten. Blijven nog de mooie plaatjes, zoals die van de hel.

Diesel

1985 | Misdaad, Thriller, Sciencefiction

Frankrijk 1985. Misdaad van Robert Kramer. Met o.a. Gérard Klein, Agnès Soral, Richard Bohringer, Niels Arestrup en Magali Noël.

Bloedbaden, afrekeningen en opnieuw bloedbaden rondom een gebouw, een huis van plezier in een futuristische stad die geregeerd wordt door Diesel, een echte despoot. Door een bekende Amerikaanse regisseur verfilmd (THE EDGE, MILESTONES, ICE). Deze Franse MAD MAX is bespottelijk, gemaakt zonder enige vernieuwing, en zelfs de acteurs lijken enigszins belachelijk. Is Kramer slecht op z'n gemak buiten z'n land? Nog even vermeld: er zit extreem geweld in deze film.

Blanche et Marie

1985 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1985. Drama van Jacques Renard. Met o.a. Miou-Miou, Sandrine Bonnaire, Gérard Klein, Didier Flamand en Patrick Chesnais.

Noord-Frankrijk, 1941. Een spoorwegarbeider en een kapper worden door de nazi's gearresteerd vanwege verzetsacties. De vrouw van de arbeider en de dochter van de kapper (dertiger Miou-Miou en tiener Bonnaire) slaan de handen ineen en besluiten het werk van de mannen voort te zetten. Blanche et Marie is een van de weinige op feiten gebaseerde Franse verzetsfilms waarin vrouwen het heroïsche voortouw nemen. De keuze van Miou-Miou en Bonnaire was een gouden greep: frêle ogende vrouwen met een zinderende onderhuidse spanning. Tegengas komt helaas van regisseur en coscenarist Renard zelf, vanwege zijn afstandelijke beeldtaal die identificatie met de heldinnen bemoeilijkt.

Les cavaliers de l'orage

1983 | Avonturenfilm, Oorlogsfilm, Romantiek

YU/Frankrijk 1983. Avonturenfilm van Gérard Vergez. Met o.a. Marlène Jobert, Gérard Klein, Vittorio Mezzogiorno, Wadeck Stanczak en Hanns Zischler.

Twee broers uit de provincie worden tijdens WO I rivalen in de liefde om een vrouwelijke militaire arts. Als de een gevangen wordt gezet vanwege socialistische sympathieën, helpt de ander hem toch ontsnappen, waarna de vete weer even fel oplaait. Hoewel het budget soms zichtbaar ontoereikend is, doet de film een loffelijke poging tot een romantische en epische spankracht. De tegendraadse rolbezetting is verfrissend, maar de regie is niet steeds sterk genoeg om de onervarenheid van sommige acteurs te compenseren. De onmodieuze stof - naar een roman van Jean Giono door de regisseur tot scenario bewerkt - en de aanpak houden de aandacht niettemin vast.

Le général de l'armée morte

1983 | Oorlogsfilm

Italië/Frankrijk 1983. Oorlogsfilm van Luciano Tovoli. Met o.a. Marcello Mastroianni, Michel Piccoli, Anouk Aimée, Gérard Klein en Sergio Castellitto.

Een generaal en een kapelaan krijgen van de regering de opdracht om de stoffelijke resten van duizenden, tien jaar eerder aan het Albanese front gevallen soldaten op te graven. Het doel hiervan is klaarheid te brengen in de mysterieuze verdwijning van een officier. Deze absurde en macabere parabel - naar een roman van de Albanese auteur Ismail Kadare - gaat de mist in door de zwakke regie van de debuterende top-cameraman Tovoli. Deze schiet weliswaar fraaie beelden, maar zijn ervaren acteurs laat hij hopeloos aanmodderen, waarbij vooral de minder geroutineerde Klein - als Duitser met een soortgelijke missie - hevig miskleunt. (Piccoli produceerde, schreef mee aan het scenario en hielp ongecrediteerd met de regie.)

Le Bâtard

1982 | Avonturenfilm, Film noir, Komedie

Frankrijk 1982. Avonturenfilm van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Gérard Klein, Julie Jézéquel, Brigitte Fossey, Mylène Demongeot en Didier Flamand.

De roman van Erskine Caldwell is een gevaarlijk onderwerp voor het hedendaagse Frankrijk. De regisseur is bekwaam maar er blijven talloze intellectuele clichés over die geen inzicht geven in de gevoelens van de personages. Voor de rest een interessant verhaal over het ronddolen van een moordenaar, ook al is de mengeling van spot, zottigheden en tragische elementen onevenwichtig verdeeld.

La passante du Sans-Souci

1982 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk/Duitsland 1982. Oorlogsfilm van Jacques Rouffio. Met o.a. Michel Piccoli, Helmut Griem, Mathieu Carrière, Gérard Klein en Dominique Labourier.

In 1934 vlucht een vrouw met haar joodse pleegzoontje uit Berlijn naar Parijs, waar haar pogingen om haar echtgenoot uit het concentratiekamp te bevrijden uitmonden in een tragedie. Bijna vijftig jaar later herkent de pleegzoon in een Zuid-Amerikaanse ambassadeur de verantwoordelijke nazi van destijds. De scène waarin een huilende Schneider luistert naar het vioolspel van haar 12-jarige pleegzoon is verreweg het meest aangrijpende moment in deze mooie film. Geen biografie laat onvermeld dat de jongen haar herinnerde aan haar eigen zoontje David die kort tevoren was verongelukt. De film werd dan ook aan David (en zijn vader) opgedragen.

L'armata ritorna

1982 | Drama

Italië/Frankrijk 1982. Drama van Luciano Tovoli. Met o.a. Marcello Mastroianni, Michel Piccoli, Anouk Aimée en Gérard Klein.

Het verhaal, gebaseerd op het boek van de Albanese schrijver Ismail Kadaré, gaat over een Italiaanse generaal die de opdracht heeft de lichamen van duizenden Italiaanse soldaten te zoeken, die gedurende de oorlog in 1943 in Albanië zijn gesneuveld. Een van de weduwen, een gravin, smeekt de generaal de restanten van haar echtgenoot koste wat het kost terug te brengen, maar in de loop van zijn onderzoek ontdekt hij dat haar echtgenoot werd vermoord door de moeder van een jong meisje, dat hij had proberen te verkrachten. Een sombere film rondom de tragiek van de oorlog, voorzien van schitterend spel en een geloofwaardige regie.

Libertés sexuelles

1977 | Erotiek

Frankrijk 1977. Erotiek van Jean-Marie Pontiac. Met o.a. Paul Guers, Geneviève Grad, Gérard Klein en Catherine Robbe-Grillet.

Een hermontage van UN SOIR UNE NUIT met enkele harde pornoscènes. Vluggertjes in de wereld van de journalistiek met als enige verrassing het bittere slot: 'hij' laat 'haar' in de steek om een reportage in Colombia te maken. Beter gemaakt dan de meeste pornofilms, maar met oppervlakkige personages, zwak scenario en vol met de gebruikelijke cliché's.

Miroirs d'enfance: Le trésor de l'anse du bout

-1 |

. Igaal Niddam. Met o.a. Nina Gibert, Mélissa Germé en Gérard Klein.

Een hermontage van UN SOIR UNE NUIT met enkele harde pornoscènes. Vluggertjes in de wereld van de journalistiek met als enige verrassing het bittere slot: 'hij' laat 'haar' in de steek om een reportage in Colombia te maken. Beter gemaakt dan de meeste pornofilms, maar met oppervlakkige personages, zwak scenario en vol met de gebruikelijke cliché's.

Menteur

-1 |

Frankrijk. Christian Faure. Met o.a. Sophie Mounicot, Pierre Malet en Gérard Klein.

Een hermontage van UN SOIR UNE NUIT met enkele harde pornoscènes. Vluggertjes in de wereld van de journalistiek met als enige verrassing het bittere slot: 'hij' laat 'haar' in de steek om een reportage in Colombia te maken. Beter gemaakt dan de meeste pornofilms, maar met oppervlakkige personages, zwak scenario en vol met de gebruikelijke cliché's.

Le trésor de l'anse du bout

-1 |

. Igaal Niddam. Met o.a. Nina Gibert, Mélissa Germé en Gérard Klein.

Een hermontage van UN SOIR UNE NUIT met enkele harde pornoscènes. Vluggertjes in de wereld van de journalistiek met als enige verrassing het bittere slot: 'hij' laat 'haar' in de steek om een reportage in Colombia te maken. Beter gemaakt dan de meeste pornofilms, maar met oppervlakkige personages, zwak scenario en vol met de gebruikelijke cliché's.

Le réveil

-1 |

. Pierre Koralnic. Met o.a. Roger Mirmont, Pascale Rocard en Gérard Klein.

Een hermontage van UN SOIR UNE NUIT met enkele harde pornoscènes. Vluggertjes in de wereld van de journalistiek met als enige verrassing het bittere slot: 'hij' laat 'haar' in de steek om een reportage in Colombia te maken. Beter gemaakt dan de meeste pornofilms, maar met oppervlakkige personages, zwak scenario en vol met de gebruikelijke cliché's.

Le crime de Valentin

-1 |

. Christian Faure. Met o.a. Michèle Moretti, André Julien en Gérard Klein.

Een hermontage van UN SOIR UNE NUIT met enkele harde pornoscènes. Vluggertjes in de wereld van de journalistiek met als enige verrassing het bittere slot: 'hij' laat 'haar' in de steek om een reportage in Colombia te maken. Beter gemaakt dan de meeste pornofilms, maar met oppervlakkige personages, zwak scenario en vol met de gebruikelijke cliché's.

Le choix de Théo

-1 |

. José Pinheiro. Met o.a. Antoine Reyes, Mike-Andy Giullemin en Gérard Klein.

Een hermontage van UN SOIR UNE NUIT met enkele harde pornoscènes. Vluggertjes in de wereld van de journalistiek met als enige verrassing het bittere slot: 'hij' laat 'haar' in de steek om een reportage in Colombia te maken. Beter gemaakt dan de meeste pornofilms, maar met oppervlakkige personages, zwak scenario en vol met de gebruikelijke cliché's.

Le chemin des étoiles

-1 |

. Claudio Tonetto. Met o.a. Magali Leris, Myriam Boyer en Gérard Klein.

Een hermontage van UN SOIR UNE NUIT met enkele harde pornoscènes. Vluggertjes in de wereld van de journalistiek met als enige verrassing het bittere slot: 'hij' laat 'haar' in de steek om een reportage in Colombia te maken. Beter gemaakt dan de meeste pornofilms, maar met oppervlakkige personages, zwak scenario en vol met de gebruikelijke cliché's.

Le bouc émissaire

-1 |

België. Alain Schwarzstein. Met o.a. Serge Dupire, Gérard Klein en Nadia Fossier.

Een hermontage van UN SOIR UNE NUIT met enkele harde pornoscènes. Vluggertjes in de wereld van de journalistiek met als enige verrassing het bittere slot: 'hij' laat 'haar' in de steek om een reportage in Colombia te maken. Beter gemaakt dan de meeste pornofilms, maar met oppervlakkige personages, zwak scenario en vol met de gebruikelijke cliché's.

La gazelle

-1 |

. Françoise Dorner. Met o.a. Marie-France Pisier, Gérard Klein en Marianne Sägebrecht.

Een hermontage van UN SOIR UNE NUIT met enkele harde pornoscènes. Vluggertjes in de wereld van de journalistiek met als enige verrassing het bittere slot: 'hij' laat 'haar' in de steek om een reportage in Colombia te maken. Beter gemaakt dan de meeste pornofilms, maar met oppervlakkige personages, zwak scenario en vol met de gebruikelijke cliché's.

L'instit: Touche pas à mon école

-1 |

. David Delrieux. Met o.a. Gérard Klein, Romain Legrand en Juan Gutierrez.

Een hermontage van UN SOIR UNE NUIT met enkele harde pornoscènes. Vluggertjes in de wereld van de journalistiek met als enige verrassing het bittere slot: 'hij' laat 'haar' in de steek om een reportage in Colombia te maken. Beter gemaakt dan de meeste pornofilms, maar met oppervlakkige personages, zwak scenario en vol met de gebruikelijke cliché's.

L'instit - L'une ou l'autre

-1 |

. Pascale Dallet. Met o.a. Alain Sachs, Christine Citti en Gérard Klein.

Een hermontage van UN SOIR UNE NUIT met enkele harde pornoscènes. Vluggertjes in de wereld van de journalistiek met als enige verrassing het bittere slot: 'hij' laat 'haar' in de steek om een reportage in Colombia te maken. Beter gemaakt dan de meeste pornofilms, maar met oppervlakkige personages, zwak scenario en vol met de gebruikelijke cliché's.

L'enfant caché

-1 |

. Roger Kahane. Met o.a. Annick Brard, Sophie Barjac en Gérard Klein.

Een hermontage van UN SOIR UNE NUIT met enkele harde pornoscènes. Vluggertjes in de wereld van de journalistiek met als enige verrassing het bittere slot: 'hij' laat 'haar' in de steek om een reportage in Colombia te maken. Beter gemaakt dan de meeste pornofilms, maar met oppervlakkige personages, zwak scenario en vol met de gebruikelijke cliché's.

L'Angélus du corbeau

-1 |

. Laurent Heynemann. Met o.a. Laura Favali, Gérard Klein en Raoul Billerey.

Een hermontage van UN SOIR UNE NUIT met enkele harde pornoscènes. Vluggertjes in de wereld van de journalistiek met als enige verrassing het bittere slot: 'hij' laat 'haar' in de steek om een reportage in Colombia te maken. Beter gemaakt dan de meeste pornofilms, maar met oppervlakkige personages, zwak scenario en vol met de gebruikelijke cliché's.

Aimer par coeur

-1 |

. Pierre Lary. Met o.a. Vincent Winterhalter, Laurence Masliah en Gérard Klein.

Een hermontage van UN SOIR UNE NUIT met enkele harde pornoscènes. Vluggertjes in de wereld van de journalistiek met als enige verrassing het bittere slot: 'hij' laat 'haar' in de steek om een reportage in Colombia te maken. Beter gemaakt dan de meeste pornofilms, maar met oppervlakkige personages, zwak scenario en vol met de gebruikelijke cliché's.

A quoi ça sert d'apprendre?

-1 |

. José Pinheiro. Met o.a. Jérémie Semonin, Nicolas Robin en Gérard Klein.

Een hermontage van UN SOIR UNE NUIT met enkele harde pornoscènes. Vluggertjes in de wereld van de journalistiek met als enige verrassing het bittere slot: 'hij' laat 'haar' in de steek om een reportage in Colombia te maken. Beter gemaakt dan de meeste pornofilms, maar met oppervlakkige personages, zwak scenario en vol met de gebruikelijke cliché's.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Gérard Klein op televisie komt.

Reageer