Elfriede Irrall

Acteur

Elfriede Irrall is acteur.
Er zijn 14 films gevonden.

Die Liebe meines Lebens

2001 | Drama

Duitsland 2001. Drama van Niki Stein. Met o.a. Aglaia Szyszkowitz, Hannes Jaenicke, Jan Gregor Kemp, Max Stolletz en Fabian Meier.

Anna Lenz (Szyszkowitz), moeder van twee kinderen en getrouwd met succesvolle, hardwerkende architect Martin Lenz (Kremp), wordt het onbedoelde slachtoffer van een bomexplosie in een parkeergarage van een warenhuis. Ze brengt het er levend vanaf dankij het snelle ingrijpen van de schrijver van reisverhalen Robert Nicolai (Jaenicke). Beiden worden bij de aanslag echter zwaar gewond. In een revalidatiecentrum ontmoeten ze elkaar opnieuw en er bloeit een romance op. Robert die met zijn boeken veel geld verdiend heeft, maakt een lang gekoesterde droom van Anna waar: ze mag met zijn geld haar eigen restaurant beginnen. Martin besluit het niet langer te pikken en zet Anna voor het blok: kiezen voor Robert of voor haar gezin, maar niet beiden! Hoe Anna haar dilemma oplost, laten we in het midden, want dat zou een hoop plezier van het kijken bederven of om überhaupt te besluiten voor deze film te gaan zitten. Wederom een voorbeeld van een Duitse tv-film met een niet al te sterk verhaal dat door vaardige spelers moet worden opgekrikt. De regie van Stein von Kamienski, die als Niki Stein op de aftiteling staat, is heel behoorlijk, maar het scenario van Silke Zertz verdient dus niet de schoonheidsprijs. Het camerawerk van Arthur W. Ahrweiler met o.a. winterse opnamen die de kerstsfeer moet weergeven, is niet slecht.

Abschied

1999 | Drama

Duitsland/Polen 1999. Drama van Jan Schütte. Met o.a. Josef Bierbichler, Elfriede Irrall, Jeanette Hain, Samuel Fintzi en Rena Zednikowa.

Als het veelgebezigde woord 'karakterstudie' ergens op slaat dan is het wel op de film Abschied - Brechts letzter Sommer. De film over de beroemde Oost-Duitse toneelschrijver Bertold Brecht leidt de aandacht nog een beetje naar de vele (ex)geliefden rond Brecht, en naar een bevriende dissident, maar uiteindelijk draait de film om Brecht. Om de stabiele plaatjes van zijn granieten, introspectieve kop. Dat wil zeggen de kop van Bierbichler (Winterschläfer), die de cultuuricoon volgens kenners perfect vertolkt. Schütte voorkomt teveel sentiment, en de film heeft baat bij het camerawerk van Edward Klosinski (Dekalog), maar kan niet-Brechtfans niet blijven boeien. (IdH/VPRO Gids)

Ein fast perfektes Alibi

1998 | Misdaad, Thriller

Duitsland 1998. Misdaad van Michael Gutmann. Met o.a. Günter Lamprecht, Hilde Van Mieghem, Elfriede Irrall, Gottfried John en Gudrun Gabriel.

Een competente rolverdeling en dito regie in een middelmatig verhaal, naar de roman [KL]Glatteis[KLE] van Hans Werner Kettenbach, over het ongeluk of de vermoedelijke zelfmoord van Erika Wallmann (Gabriel). Employ[KA1]e Scholten (Lamprecht) kan niet aan een toeval geloven en zodra hij zijn neus in de zaken begint te steken om bewijzen voor een moord te vinden, begeeft hij zich op het gladde ijs uit de titel. John speelt Kurt Wallmann, de bedriegelijke echtgenoot van Erika. Het speelt gedeeltelijk in Vlissingen. Het camerawerk is van Johannes Geyer. Ook bekend als GLATTEIS.

Der Vulkan

1998 | Drama

Duitsland 1998. Drama van Ottokar Runze. Met o.a. Nina Hoss, Meret Becker, Christian Nickel, Udo Samel en Sylvester Groth.

1933 na de machtsgreep van de nazi`s. De weduwe van de alom gerespecteerde diplomaat Von Kammer (Rohweder) gaat met haar twee dochters Marion (Hoss) en Tilly (Becker) naar Z[KA3]urich in Zwitserland. Zodra de chique kennissen van mevrouw Von Kammer begrijpen dat zij hun land als exil gekozen heeft, mijden ze haar in `goede` Zwitserse traditie als de pest. Marion die toneelspeelster is, vertrekt spoorslags naar Parijs en helpt haar jeugdvriend Martin Korella (Nickel) bij het opzetten van een illegale zender die ware berichten over de fascisten thuis verspreidt. Terwijl Marion in de Parijse cabarets ge[KA3]engageerde liederen ten gehore brengt, ziet Tilly het niet meer zitten en pleegt zelfmoord. Marion ontdekt dat Martin gefrustreerd is omdat hij als dichter en schrijver nauwelijks succes heeft. In zijn grote verdriet raakt hij aan de hero[KA3]ine, wat hem tenslotte kapot maakt. Marion ontmoet de charmante, cleane Walter Konradi (Kurt) die haar verleiden wil. Ze voelt instinctief dat er iets niet met hem klopt, maar weet niet wat het is. De kijker weet al beter: hij is een informant van de Gestapo. Wie een beetje op de hoogte is met de levensgeschiedenis van Klaus Mann, op wiens gelijknamige roman deze film gebaseerd is, weet dat deze tv-film heel veel autobiografische elementen bevat en een pijnlijk beeld geeft van de werkelijkheid. Deze tv-bewerking met een scenario van Rebecca Hughes, Ursula Grützmacher-Tabori en regisseur Runze is een zeer geschikte kennismaking met het literaire werk van Klaus Mann. We zien een uitstekende rolverdeling in een sfeervolle film, Samel past goed in zijn rol van professor Benjamin Abel en Kurt is zeer geloofwaardig als supergladde nazi. Het camerawerk is van Michael Epp.

Hundert Jahre Brecht

1997 | Documentaire, Experimenteel

Duitsland 1997. Documentaire van Ottokar Runze. Met o.a. Udo Samel, Jürgen Hentsch, Christian Redl, Meret Becker en Hanne Hiob.

Aan de hand van autobiografische teksten, gedichten, liederen en fragmenten uit het toneelstuk Furcht und Elend des Dritten Reich wordt een eigenzinnige hulde gebracht aan het Duitse literaire fenomeen Bertolt Brecht, ter gelegenheid van de honderdste verjaardag van zijn geboorte. Wat aanvankelijk een mozaïek lijkt te zijn van zijn geschriften, vloeit zodanig in elkaar dat het tot een geheel samensmelt. Vooral het thema verbanning en emigratie komt aan bod, verpersoonlijkt door twee reizende en converserende vluchtelingen, gespeeld door Samel en Hentsch, die op spontane en speelse wijze stukken brengen uit Flüchtlingsgesprächen. Hierbij komen Brechts filosofieën over bureaucratie, vrijheid, leven en macht en zijn haat jegens het nazisme overvloedig aan bod. Liedjes worden gezongen door Redl, in de rol van Baal en Becker als Jenny. Hiob leest voor uit zijn dagboeken. De acteurs spelen prima, tot in de kleinste rolletjes. Een boeiende hommage aan een van de grootste auteurs van de twintigste eeuw, geschreven door Runze en Hiob. Achter de camera werd plaatsgenomen door Michael Epp.

Hasenjagd - Vor lauter Feigheit gibt es kein Erbarmen

1994 | Oorlogsfilm, Drama

Oostenrijk/Duitsland 1994. Oorlogsfilm van Andreas Gruber. Met o.a. Kirsten Nehberg, Thierry van Werveke, Rüdiger Vogler, Rainer Egger en Elfriede Irrall.

Mooi gefotografeerd en sober verteld drama over de ontsnapping & vlucht van meer dan 500 Russische krijgsgevangen uit het concentratiekamp Mauthausen. Het is februari 1945. De 'weerbare mannen' uit de dorpen rond het KZ krijgen na de ontsnapping opdracht de achtervolging in te zetten en daarbij vooral geen gevangenen te maken. Over deze zogenoemde Hasenjagd werd tijdens het draaien van de speelfilm ook een documentaire gemaakt. Daarin keert een van de overlevenden terug naar de plaats waar zijn kameraden werden vermoord. Hij bracht het er levend af omdat een boerenfamilie hem met gevaar voor eigen leven onderdak aanbood.

Geboren 1999

1992 | Sciencefiction

Duitsland 1992. Sciencefiction van Kai Wessel. Met o.a. Sebastian Rudolph, Peter Sattmann, Marita Breuer, Julia Brendler en Ulrich Matschoss.

Duitsland in het jaar 2015. In een natuurreservaat leert de zestienjarige Rudolph de mooie Brendler kennen. Als het meisje over haar ouders begint te vertellen, realiseert Rudolph zich dat hij de zijne nooit gekend heeft omdat hij als kind geadopteerd werd. Zijn stiefouders willen hem niet vertellen wie zijn vader en moeder waren. Hij gaat zelf op onderzoek uit en gaat neuzen in de stadsarchieven. Wat hij daar ontdekt maakt hem haast krankzinnig. Realistische SF die een aanklacht is tegen gesjoemel met babies. De film heeft echter meer aandacht voor het opbouwen van een spannend verhaal dan voor het onderwerp zelf, waardoor de makers eigenlijk naast het doel schieten. Beate Langmaack baseerde haar scenario op de gelijknamige roman van Charlotte Kerner. Aan de camera stond Hans-Jörg Allgeier.

Tage der Angst

1990 | Mysterie

Oostenrijk/Duitsland 1990. Mysterie van Heide Pils. Met o.a. Gunnar Möller, Dorothea Kaiser, Monica Bleibtreu, Elfriede Irrall en Holger Mahlich.

Een dode in het park heeft naar het schijnt zelfmoord gepleegd. Commissaris Möller, die met het geval belast is raakt steeds bedrukter, terwijl zijn mannen zijn gedrag raadselachtig vinden. Möller vereenzelvigt zich steeds meer met het slachtoffer: de kanker waaraan ook hij zou lijden - net zoals de omgekomen bankbediende; de angst voor de uitslag van de specialist; het verblijf in het kuuroord enz. Een ongebruikelijk moordverhaal, dat echter met een sisser afloopt.

Regentropfen

1982 | Drama, Documentaire

Duitsland 1982. Drama van Michael Hoffmann en Harry Raymon. Met o.a. Elfriede Irrall, Walter Renneisen, Jack Geula, Gloria Swoboda en Giovanni Früh.

Het gezin Goldbach verlaat in 1933 hun dorpje in de Hunsrück om in de anonimiteit van de grote stad hun emigratie naar de V.S. voor te bereiden. De toenemende represailles tegen joden en de daarmee verbonden isolatie van het gezin worden vanuit het perspectief van de tien-jarige Bennie getoond. Tenslotte krijgen moeder en zoon na een lange periode van afwachten, tegenwerken en spanning hun uitreisvisa, maar de vader niet omdat hij z.g. tbc zou hebben. De acteurs zijn allemaal amateurs, maar het resultaat is een zeer gevoelige film.

Der Rote Strumpf

1980 | Familiefilm

Duitsland 1980. Familiefilm van Wolfgang Tumler. Met o.a. Inge Meysel, Julie Tumler, Peter Bauer, Ulrike Bliefert en Inge Wolffberg.

Naar het gelijknamige kinderboek van Elfie Donnelly, dat ook in onze taal is verschenen onder de titel [KL]Wie rood is, moet slim zijn[KLE]. De elf-jarige Maria Wagner (Tumler) is een pittig kind. Op een dag ziet ze een oudere vrouw (Meysel) op een bank in het park zitten. Meysel heeft één rode en één zwarte kous aan. Ze heet mevrouw Panacek en verkeert in een psychiatrische kliniek en wordt nog wel eens verkeerd begrepen door de andere mensen. Zij vertelt over haar schoonzoon, die - zo vreest zij - haar wil vergiftigen. Marie laat de vrouw bij haar thuis onderduiken, maar ze wordt natuurlijk door de ouders ontdekt. Marie weet haar ouders te overtuigen om de oude vrouw niet in de steek te laten. Een belangwekkende film over de relatie kind-bejaarde. Meysel en Tumler dragen met hun uitstekende spel de film. Elfie Donnelly schreef haar eigen scenario en Petrus Schloemp stond achter de camera.

Tatort - Abendstern

1976 | Mysterie

Duitsland 1976. Mysterie van Wolfgang Becker. Met o.a. Hansjörg Felmy, Karin Eickelbaum, Bernd Schäfer, Elfriede Irrall en Günter Gräwert.

Bij zijn negende zaak krijgt Haferkamp (Felmy) te maken met een crime passionnel als bosarbeiders het lijk van een vrouw vinden. Haar identiteit wordt vastgesteld en het gaat om Isabel Raisch (Rau). Haferkamp verdenkt haar echtgenoot Peter (Kohlund) van moord, maar heeft geen bewijzen. Hij ontdekt dat Isabel een minnaar had: Gerhard Helm (Gr[KA3]awert). Diens alibi wordt door zijn vrouw (Irrall) bevestigd, maar als Haferkamp haar nauwkeuriger aan de tand voelt, stuit hij op ongerijmdheden. Hij ontdekt zo dat Gerhard op de dag van Isabels dood met haar een autotocht heeft gemaakt. Hoewel alle feiten in de richting van Gerhard wijzen, meent Haferkamps ex Ingrid (Eickelbaum) dat dit onlogisch is: Gerhard hield immers van Isabel en waarom zou haar haar dan doden? Het verhaal was dat Gerhard en Isabel zonder benzine kwamen te staan. Daarop trok Gerhard erop uit en bij terugkomst trof hij een stervende Isabel aan. Haferkamp gaat het nog eens tot in de kleinste details toetsen en stuit op andere ongerijmdheden. Haferkamps eerste ingeving bleek juist te zijn. Het niet al te spannende scenario van Herbert Lichtenfeld over de puzzelende commissaris is geen wonderbaarlijke speurdersgeschiedenis, maar Felmy weet de kijker met zijn aannemelijke spel te boeien. Let op de jonge Kohlund aan het begin van zijn carri[KA2]ere, die 25 jaar later een heel bekend gezicht geworden was op de Duitse thuisbuis. Als gastcommissaris, een goed gebruik in de eerste afleveringen, zien we Veigl (Bayrhammer) uit München.

Die Wollands

1972 | Drama

Duitsland 1972. Drama van Marianne Lüdcke en Ingo Kratisch. Met o.a. Nicolas Brieger, Peter Fitz, Elfriede Irrall, Heinz Hermann en Horst Pinnow.

Een imposante arbeidersfilm uit de recente Berlijnse traditie: de Zwitser Wolland kan chef worden als hij de directie eerst nog even meedeelt wie er bezig zijn een staking te organiseren. Het debuut van Lüdcke en Kratisch die hierna nog LOHN UND LIEBE en FAMILIENGLŸCK maakten.

Hilfe, meine Braut klaut

1964 | Muziek, Komedie

Oostenrijk/Duitsland 1964. Muziek van Werner Jacobs. Met o.a. Peter Alexander, Cornelia Froboess, Gunther Philipp, Elfriede Irrall en Fred Liewen.

Alexander als reclametekenaar moet het toonbeeld van deugd zijn (hij rookt en drinkt niet, is geen hartedief etc.). Het geheel is verpakt in een onbenullig, romantisch verhaaltje over een rijk meisje (Froboess), dat kleptomane is en gehouden wordt voor een arm wicht met een probleem. Na veel verwikkelingen mogen zij zich in elkaars armen sluiten. Twee vliegen in één klap van Peters' zakelijke manager want zo kan hij zijn imago hoog houden. Braaf gedoe, wat alleen nog maar betekenis heeft voor nostalgische fans. Zie ook: Schlagerfilms.

Herr Puntila und sein Knecht Matti

1955 | Drama, Komedie

Oostenrijk 1955. Drama van Alberto Cavalcanti en Albert Calvacanti. Met o.a. Curt Bois, Heinz Engelmann, Maria Emo, Gaby Banschenbach en Inge Holzleithner.

In Wenen dat rond 1955 nog door de vier mogendheden bezet was, werd door de Braziliaanse regisseur het gelijknamige volksstuk van Bertold Brecht verfilmd in de Russische sector. Aanvankelijk had Brecht het scenario afgekeurd en de film die over een grootgrondbezitter gaat is maar gedeeltelijk geslaagd. Hij is interessanter voor Brecht-vorsers dan voor het grote publiek.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Elfriede Irrall op televisie komt.

Reageer