Anne Alvaro

Acteur

Anne Alvaro is acteur.
Er zijn 11 films gevonden.

Les bêtises

2015 | Komedie

Frankrijk 2015. Komedie van Alice Philippon en Rose Philippon. Met o.a. Jérémie Elkaïm, Sara Giraudeau, Anne Alvaro, Alexandre Steiger en Jonathan Lambert.

Wanneer dertiger François, adoptiefkind met stunteltalent, heeft uitgevist wie zijn biologische moeder is, wil zij hem niet ontmoeten. Dus staat hij ineens voor haar villa, waar juist die dag een groot feest zal plaatsvinden. Debuutregie van de zussen Philippon stuurt het hoofdpersonage uit François à la mairie, eindexamenfilm van Rose, op groot avontuur. Resultaat is een kleurrijke opvrolijker à la Fais-moi plaisir van Emmanuel Mouret, met volop knipogen naar Jacques Demy en Blake Edwards' The Party. Giraudeau is allersnoezigst als barvrouw/serveerster Sonia. Stijlvol afficheontwerp van illustrator Léo Bruyat.

Les années perdues

2015 | Misdaad, Drama

Frankrijk 2015. Misdaad van Nicolas Picard. Met o.a. Sarah Adler, Michaël Cohen, Didier Sandre, Anne Alvaro en Julie-Anne Roth.

Verfranste en kartelrandjesvrije whodunit naar The Lost Years van genrekoningin Mary Higgins Clark. Wanneer de dementerende Catherine Launey (Alvaro) met een wapen in haar hand wordt aangetroffen bij het ontzielde lichaam van haar echtgenoot Jean, wijst alles op een tragische crime passionel. Er zijn echter ongerijmdheden, stelt dochter Marie (Adler) vast, en gaat zelf op speurtocht. Een plus is de aanwezigheid van Alvaro, voornamelijk een theateractrice. Picard draaide eerder sfeerrijke telethrillers over de achttiende-eeuwse Parijse politiecommissaris Nicolas le Floch.

Les bureaux de Dieu

2008 | Komedie

Frankrijk/België 2008. Komedie van Claire Simon. Met o.a. Anne Alvaro, Nathalie Baye, Michel Boujenah, Rachida Brakni en Isabelle Carré.

Twee uur lang laat Les bureaux de Dieu gesprekken zien tussen medewerksters van het Parijse bureau voor gezinsplanning en hun clientèle: seksueel actieve pubermeisjes, ongewenst zwangere vrouwen, moslims die het maagdenvlies van hun vriendin willen laten controleren. De film doet documentair aan, regisseuse Simon bezocht verschillende van zulke centra en woonde er talloze consultaties bij. De bezoeksters worden door amateurs gespeeld, de consulentes door diva's van de Franse cinema. Wonderlijk hoe het naturel van de amateurs samengaat met de filmgenieke uitstraling van veteranen als Nathalie Baye. Subtiel pleidooi voor zelfbeschikking van de vrouw.

Sartre, l'âge des passions

2006 | Biografie

Zwitserland/Frankrijk/Italië/België 2006. Biografie van Claude Goretta. Met o.a. Anne Alvaro, Denis Podalydès, Maya Sansa en Frédéric Gorny.

De Zwitserse regieveteraan Claude Goretta (La dentellière, La provinciale) had 7 miljoen euro voor deze fraaie tv-tweedeler over de hoogtijperiode 1958-1964 in het leven van filosofen Jean-Paul Sartre en Simone de Beauvoir. Mooie dramaturgische vondst: in de stormachtige verhouding van het existentialistenpaar van middelbare leeftijd spiegelt zich de romance van twee jonge mensen. Co-scenaristen Michel-Antoine Burnier en Michel Contat kenden Sartre goed; Contat was een tijdlang diens secretaris. Naast acteur-duizendpoot Podalydès als Sartre is de uitmuntende theateractrice Anne Alvaro (Le goût des autres) te zien als De Beauvoir. Beide spelers lijken bovendien fysiek verbazingwekkend op de originelen.

La chose publique

2003 | Komedie, Drama

Frankrijk 2003. Komedie van Mathieu Amalric. Met o.a. Jean-Quentin Châtelain, Anne Alvaro, Michèle Laroque, Bernard Menez en Claude Régy.

Een regisseur moet een film maken over de gelijkheid tussen mannen en vrouwen. En dat valt niet mee, omdat zijn vrouw hem tijdens die klus verlaat en zijn gevoelens daarover zijn werk beïnvloeden.

Le goût des autres

2000 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 2000. Komedie van Agnès Jaoui. Met o.a. Jean-Pierre Bacri, Anne Alvaro, Alain Chabat, Brigitte Catillon en Gérard Lanvin.

Actrice Agnès Jaoui schreef samen met partner en hoofdrolspeler Bacri haar lichtvoetige regiedebuut. Materieel komt zakenman Castella (Bacri), getrouwd met een interieurontwerpster, niets tekort. Maar dat hij iets mist merkt hij wanneer hij actrice Clara ontmoet, die hem Engels moet leren. Langzaamaan gaat er een nieuwe wereld voor hem open: met zijn eerste Engelse woorden flanst hij zowaar een liefdesgedicht in elkaar. Wordt hij nu een bohémien? Deze lichtvoetige kijk op de midlife crisis en op culturele smaak werd genomineerd voor een Oscar in de categorie beste niet-Engelstalige film. Jaoui speelt zelf een bardame die tevens in de hasjhandel zit.

À mort la mort !

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Romain Goupil. Met o.a. Romain Goupil, Marianne Denicourt, Anne Alvaro, Christine Murillo en Dominique Frot.

In 1982 werd regisseur Goupil beloond met de Gouden Camera op het filmfestival van Cannes voor zijn film MOURIR [KA2]A TRENTE ANS over een lid van de meibeweging van 1968 die later zelfmoord pleegde. In dit soortement vervolg speelt hij de rijke 47-jarige uitgever Thomas, die zijn tijd verdeelt tussen zijn demonstrerende kameraden van toen die inmiddels gevallen zijn en in ziekenhuizen en/of op kerkhoven liggen, zijn aantrekkelijke ma[KA4]itresse Florence (Alvaro) en zijn begrijpende, lieve en charmante vrouw Hermeline (Denicourt). Je moet die turbulente tijd hebben meegemaakt en op de Parijse barricaden hebben gestaan om de film te waarderen en de keur aan soixantehuitards te herkennen. Een buitenstaander komt niet verder dan Daniel Cohn- Bendit, Rote Danny, Europees parlementslid en lid van de gemeenteraad van Frankfort, of een krantenlezer die Le Monde inkijkt, herkent misschien de querulante, weinig sympathieke en vooral arrogante Edwy Plenel, tegenwoordig hoofdredacteur en ooit de journalist wiens telefoon door eerste minister Eduard Balladur werd afgetapt. Verder is de film een en al navelstaarderij, veel oppervlakkig gepraat over politiek, zelfmoord, AIDS, en drugsgebruik. Flink wat bloot valt er wel te zien omdat het nu eenmaal bij de cultuur van die tijd paste: de seksuele bevrijding. De film begint veelbelovend op een kerkhof, maar we krijgen algauw door dat Thomas een oninteressante lul is. Het scenario is van regisseur-hoofdrol Goupil naar zijn gelijknamige roman. Het camerawerk is van William Lubtchansky.

Jules

1993 | Komedie

Frankrijk 1993. Komedie van Christian Palligiano. Met o.a. Robin Renucci, Jacques Bonnaffé, Anne Alvaro, Marie-Cathérine Conti en Myriem Roussel.

Jules (Renucci) is een 38-jarige kerel die er maar niet in slaagt volwassen te worden. Zijn kamer is zijn droomwereld waar hij beelden, muziek en geschriften vanuit de hele wereld waarneemt. Ook al heeft hij contact met een aantal welwillende vrienden, toch is hij verschrikkelijk vereenzaamd. Op een dag ziet hij thuis een zelfopgenomen film waarop zijn grote liefde Juliette (Conti) paradeert. Juliette is zijn onvoltooide liefde. Haar beeld brengt zijn geordende wereldje in de war. Hij wil haar terugvinden. Vreemde tragi-komedie die zich afspeelt op de grens tussen droom en werkelijkheid. De hoofdpersonage is echter niet geïnteresseerd in de realiteit; hij creëert zijn eigen wereld, met zijn eigen wetten en waarheden. Palligiano schreef zelf het complexe, maar zeer rijke scenario waarin het kind dat zich in elke volwassene bevindt, zijn vrije loop mag gaan. Sobere fotografie van Carlo Varini.

Faire la fête

1987 |

Frankrijk 1987. Anne-Marie Miéville. Met o.a. Eric Wild, Hélène Lapiower, Didier Flamand en Anne Alvaro.

Jules (Renucci) is een 38-jarige kerel die er maar niet in slaagt volwassen te worden. Zijn kamer is zijn droomwereld waar hij beelden, muziek en geschriften vanuit de hele wereld waarneemt. Ook al heeft hij contact met een aantal welwillende vrienden, toch is hij verschrikkelijk vereenzaamd. Op een dag ziet hij thuis een zelfopgenomen film waarop zijn grote liefde Juliette (Conti) paradeert. Juliette is zijn onvoltooide liefde. Haar beeld brengt zijn geordende wereldje in de war. Hij wil haar terugvinden. Vreemde tragi-komedie die zich afspeelt op de grens tussen droom en werkelijkheid. De hoofdpersonage is echter niet geïnteresseerd in de realiteit; hij creëert zijn eigen wereld, met zijn eigen wetten en waarheden. Palligiano schreef zelf het complexe, maar zeer rijke scenario waarin het kind dat zich in elke volwassene bevindt, zijn vrije loop mag gaan. Sobere fotografie van Carlo Varini.

Régime sans pain

1985 | Experimenteel

Frankrijk 1985. Experimenteel van Raoul Ruiz. Met o.a. Anne Alvaro, Olivier Angèle en Gérard Maimone.

Zoals al het werk van Raoul Ruiz is deze film eigenlijk niet na te vertellen. Zijn films vereisen een ander soort van kritiek, die meer tegemoetkomt aan de vele associaties en toespelingen. Deze film lijkt een musical vermengd met science fiction, alhoewel het net zo goed een sombere satire op de 'rock- gemeenschap' zou kunnen zijn of iets totaal nieuws. In dit flitsende geheel is in elk geval veel aandacht aan de vorm besteed, en misschien iets te weinig aan de inhoud.

Danton

1982 | Biografie, Historische film, Drama

Frankrijk/Duitsland/Polen/Portugal 1982. Biografie van Andrzej Wajda. Met o.a. Gérard Depardieu, Wojciecj Pszoniak, Roger Planchon, Jacques Villeret en Angela Winkler.

De revolutionair Danton (Depardieu) keert in 1793 naar Parijs terug. Hij merkt dat zijn vroegere medestander Robespierre (Pszoniak) ten eigen bate een schrikbewind uitoefent met massale executies, tot Robespierre zelf met zijn volgelingen door het tribunaal wordt gevonnist. De gebeurtenissen rond de Poolse vakbond Solidariteit die zich in 1981 verzette tegen het communistische regime, vertroebelt in deze film de historische tragedie over het teloorgaan van de revolutionaire idealen - al dateert Wajda`s project van lang daarvoor en regisseerde hij ook al het Poolse toneelstuk van Sprawa Dantona (die in werkelijkheid Stanislawa Przybyszewska heet) waaraan het scenario ontleend is. Zonder die associatie (met Solidarno[KA5]s) is het een nogal teleurstellende film, die niet meer is dan een fraai gefotografeerd prentenboek en waarvan de belabberde nasynchronisatie de Poolse acteurs (allemaal Robespierristen) tot ongenuanceerde schurken maakt. Zeer goed spel van hoofdrol Depardieu, Chereau als Desmoulins en Planchon als Fouquier- Tinville. De film werd (niettemin) meervoudig bekroond. Het scenario is van Jean-Claude Carrière, Agnieszka Holland, Boleslaw Michalek, Jacek Gasiorowski en regisseur Wajda. Het camerawerk is van Igor Luther. Mono.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Anne Alvaro op televisie komt.

Reageer