Claude Piéplu

1923 -2006 Acteur

Claude Piéplu (1923-2006) is acteur.
Er zijn 61 films gevonden.

Astérix et Obélix contre César

1999 | Komedie, Avonturenfilm

Frankrijk/Duitsland/Italië 1999. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. Gérard Depardieu, Christian Clavier, Roberto Benigni, Gottfried John en Michel Galabru.

Belastinginner Incorruptus doet goede zaken in Gallië maar krijgt geen cent los in het dorp van Asterix en Obelix (Christian Clavier en Gérard Depardieu). Hoogste tijd voor Caesar om zelf een kijkje te nemen. Zijn plan is om de druïde en de permanent gedrogeerde Obelix te ontvoeren zodat de Galliërs het zonder toverdrank moeten stellen. De listige Destructivus (Roberto Benigni) staat de veldheer bij. Een zeer vermakelijke film die het bronmateriaal eer aandoet. In 1999 goed voor een verdubbeling van het jaarlijkse bioscoopbezoek in Frankrijk.

Entre terre et mer

1997 | Drama, Avonturenfilm, Romantiek

Frankrijk 1997. Drama van Hervé Baslé. Met o.a. Didier Bienaimé, Florence Hebbelynck, Roland Blanche, Claude Piéplu en Bernard Fresson.

Zesdelig groots opgezet vissersleed-verhaal, geschreven door regisseur Basl[KA1]e, zelf een kleinzoon van Bretonse vissers. In 1920 verlaat Pierre Abgrall (Bienaim[KA1]e), na dood van zijn moeder, zijn dorpje in Bretonse bergen om zijn geluk aan de kust te beproeven. Hij belandt in visserdorpje waar de mannen `s zomers de wijde zee kiezen. Hij wordt er opgevangen door energieke boerin Jeanne (Jacquemin) wiens echtgenoot Joseph (Blanche) kapitein is van vissersboot. Zij kan hulp gebruiken bij de fruitpluk. Pierre wil niet terug naar zijn dorp, hij geeft er de voorkeur aan de zeelui, waarover zo veel gepraat wordt, te zien terugkeren. Hij wordt aangeworven om bewaking van driemaster te verzekeren en waar mogelijk steekt hij een handje toe bij herstellingswerken. Zijn grote droom om ooit zelf matroos te worden komt dichterbij. Een jaar later vaart de driemaster uit met Pierre aan boord, en dat doet het hart sneller kloppen van Marie (Hebbelynck). Okstakels, storm, mist, ijsschotsen, zijn legio. Het leven aan boord is ruw en incidenten blijven niet uit, maar worden telkens weer bijgelegd. Wanneer maanden later het schip aanlegt in St.-Jean wordt Pierre er ei zo na verleid door de jonge Mimi (Panse) maar kan aan de verleiding weerstaan. Terug thuis is de vreugde groot en Marie besluit te trouwen met Pierre, die vastbesloten is opnieuw de gevaren van de zee te trotseren. Simpel volksverhaal wordt poëtisch verteld met sterk spel van Bienaimé als authentiek overkomende schuchtere boerenjongen die droomt van zeemansbestaan, van Jacquemin als aantrekkelijke en sterke boerin Jeanne en vooral van fragiele Hebbelynck als lokale 'lavandière'.

Un amour impossible

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Patrick Volson. Met o.a. Robin Renucci, Coraly Zahonero, Claude Piéplu, Michel Vuillermoz en Daniel Berlioux.

In een Parijse bistro ontmoet Renucci de mooie Zahonero en het is liefde op het eerste zicht. De romance wordt echter onderbroken door de onverwachte dood van Zahonero's vader, de burgemeester van het vissersdorpje Port-Meyrolles. Haar vaders laatste wil gehoorzamend stelt het meisje zich kandidaat bij de volgende gemeenteraadsverkiezing. Groot is haar verbazing wanneer haar tegenkandidaat zich bekend maakt. Een politieke komedie die niet steeds haar slag thuis haalt, ondanks het uitstekende spel van Renucci en Zahonero. Voor doorwinterde politici is een naïef wicht geen tegenpartij. Corinne Atlas en Christophe Bourseiller baseerden hun scenario op een verhaal van Georges Benayoun. Voor de fotografie tekende Gérard Vigneron. Formaat 16/9.

Le groom

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Paul Racer. Met o.a. Renaud Menager, Thérèse Léotard, Jean-Pierre Bisson, Claude Piéplu en Mallaury Nataf.

Alexandre (Menager) is herstellende nadat hij werd overvallen door een lawine. Dan blijkt echter dat hij aan een volledige amnesie lijdt. Hij herkent niet eens zijn vrouw Elise (L[KA1]eotard) en beseft evenmin dat hun zoon de catastofe niet overleefde. Om hem weer bij zinnen te brengen volgt ze de raad op van de dokter en ze neemt hem mee naar het [KL]Grand Hotel[KLE] aan de kust, waar ze destijds hun wittebroodsweken doorbrachten. De piccolo Julien (Bisson) maakt ook juist een moeilijke tijd door. Zijn vader zit in de gevangenis en dat ligt hem zwaar op de maag. Bovendien is zijn zuster onhandelbaar geworden. Menselijke tragedies bij de vleet en toch wordt alles op luchtige toon gebracht. De jonge Bisson steelt moeiteloos elke scène waarin hij zit en zijn naïeve psychologische overpeinzingen maken hem de meester van de situatie. Bernard Granger en Eric Kristy baseerden hun scenario op een roman van Jacques Zelde. Fotografie van Martial Thury en Noël Véry. Stereo.

Fallait pas ! ...

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Gérard Jugnot. Met o.a. Gérard Jugnot, François Morel, Jean Yanne, Martin Lamotte en Thierry Lhermitte.

Directielid Bernard Leroy (Jugnot) is niet bepaald dynamisch. Hij deed er onverstandig aan een survival-stage in de bergen te aanvaarden, temeer hij op het punt staat te trouwen met de dochter van de prefect. Na zijn commando-taak verricht te hebben, achtervolgt hem genadeloos de tegenslag. Op een verlaten weg in de sneeuw krijgt hij pech met zijn auto. In de hoop hulp te krijgen, klopt hij op de deur van een ge[KA3]isoleerde chalet, dat toevallig in de buurt lag. Zo raakt hij betrokken bij de voorbereidingen voor de Dag des Oordeels, in casu de collectieve zelfmoord, georganiseerd door Magic (Yanne), de goeroe van een sekte. Alleen S[KA1]ebastien (Morel) wil het tijdelijke niet met het eeuwige verwisselen. Samen gaan ze er vandoor, maar dan krijgt Bernard in de gaten welk stuk ongeluk hij heeft aangetrokken. Een alles behalve subtiele aanval op sekten en hun behoefte om af en toe gezamenlijk deze wereld te verlaten. Wie Jugnot een beetje kent, weet allang dat het uiterst flauwe, weinig subtiele loltrapperij wordt. Daarvan kom je beslist niet bedrogen uit. Een scenario vol grove grappen die zelfs een blinde ziet aankomen en die vervolgens zeer overdreven en zeer nadrukkelijk uitgewerkt worden. Geschreven door Jugnot en Philippe Lopes Curval. De camera was in handen van Gérard De Battista.

Printemps, automne

1995 | Romantiek, Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1995. Romantiek van Patrick Volson. Met o.a. Micheline Presle, Claude Piéplu, Sonja Codhant, Guillaume Canet en Agathe Chouchan.

De negentien-jarige Canet is bepaald geen sympathieke jongeman. Hij schaamt zich voor zijn ouders en heeft er een hekel aan met hen naar de camping te gaan. Hij wint een droomreis op een luxe-cruiser. Eindelijk een stapje dichterbij de jet-set waar hij zo van droomt. Minder leuk is dat hij gekoppeld wordt aan de opdringerige kassière Codhant. Voor de liefhebbers van lege, nietszeggende liefdesverhaaltjes, verteld met een lach en een traan, zal deze film ongetwijfeld een hoogtepunt zijn. Voor alle andere filmliefhebbers is het verveling geblazen. Zelfs veteranen als Presle en Pieplu zijn verloren in dit dunne scenario van David Pharao, dat heel luxueus in beeld gebracht werd door Jacques Boumendil. Formaat 16/9.

Les faussaires

1994 | Avonturenfilm, Komedie

Frankrijk 1994. Avonturenfilm van Frédéric Blum. Met o.a. Gérard Jugnot, Viktor Lazlo, Claude Piéplu, François Perrot en Daniel Prévost.

De jonge, briljante universiteitsstudent Barr gaat naar Tahiti om nieuwe gegevens te zoeken voor een biografie over Paul Gauguin. Op zichzelf een eenvoudige klus, maar hij moet oppassen niet verblind te worden door de schoonheid van dit stukje paradijs. Soms is het noodlot echter niet te ontlopen en dit dient zich voor Barr aan in de figuur van Jugnot, een mysterieus, kwaadaardig personage. Vlakke verfilming van de spannende, komische roman van Romain Gary. De scenaristen Blum, Pierre Chosson en Olivier Dazat zijn er niet in geslaagd de verfijnde satire van Gary op het scherm te toveren. Het werd een knappe (door Bernard Lutic en Sabine Lancelin) gefotografeerde documentaire waar het verhaaltje losjes bijhangt. Dolby Stereo.

Cécile est morte

1994 | Misdaad, Thriller

Frankrijk/België/Zwitserland 1994. Misdaad van Denys de La Patellière. Met o.a. Bruno Cremer, Claude Piéplu, Jean-Claude Frissung, Jean-Pierre Gos en Sophie Caffarel.

Bijna dagelijks komt Caffarel bij inspecteur Maigret (Cremer) klagen over een onbekende die 's nachts haar appartement binnendringt. Op het politiebureau wordt wat lacherig gedaan over de vrouw en haar biechtvader Maigret, tot zij dood wordt aangetroffen. Gebaseerd op het in 1942 gepubliceerde verhaal Cécile est morte in Maigret revient..., dat in 1944, nog tijdens de Duitse bezetting, werd verfilmd door Maurice Tourneur, met Albert Préjean als Maigret. In deze best aardige tv-versie laat Cremer Maigret nogal menselijk overkomen, wat niet kan worden gezegd van al zijn eerdere Maigret-vertolkingen en vermoedelijk te danken is aan De La Patellière.

Casque bleu

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Gérard Jugnot. Met o.a. Victoria Abril, Gérard Jugnot, Valérie Lemercier, Jean-Pierre Cassel en Micheline Presle.

Om een klein moment van ontrouw in hun huwelijk weer goed te maken, bezoekt Jugnot met zijn vrouw Abril het hotelletje op een klein eiland in de Middellandse Zee, waar zij dertien jaar eerder hun wittebroodsweken doorbrachten. De hotelbaas is nog steeds Cassel en er verblijven enkele vreemde vogels: de gefrustreerde directiesecretaresse Lemercier, de aan video verslaafde gepensioneerde Piéplu met zijn echtgenote Presle, de ex- drugsverslaafde Brouté die onder de kalmeringspillen zit en de sportjournalist Saint-Macary. Het heterogene gezelschap belandt echter plotseling in een situatie van burgeroorlog, met gijzelnemingen en dreigende oorlogschaos. In zijn vijfde film als acteur-regisseur balanceert Jugnot weinig subtiel en gevaarlijk tussen slapstick en bittere ernst. Scenario van regisseur Jugnot en Christian Biegalski.

Années de plume, années de plomb

1991 |

Frankrijk 1991. Nicolas Ribowski. Met o.a. Claude Piéplu, Jacques Gamblin, Hélène Duc, Jean-Paul Muel en Claude Lochy.

Parijs 1969. De vrouw van de directeur en oprichter van een groot landelijk oppositieweekblad wordt weduwe. Ze weet strikt genomen niets van journalistiek en politiek, en vertrouwt de leiding toe aan drie oude rotten in het vak die, uiteraard, een hartgrondige hekel aan elkaar hebben. In werkelijkheid stellen twee van hen vooral voor hun persoonlijke carri[KA2]ere veilig, en het is de derde, Grouset (Pi[KA1]eplu), die het feitelijke directeurschap voor zijn rekening neemt. Als een eerlijk en hartstochtelijk beroepsbeoefenaar vereenzelfigt hij zich helemaal met `zijn` blad. Een hele zware taak, maar hij krijgt in Mahler (Gamblin), die stage komt lopen, een bekwame bondgenoot. Deze wordt zijn geestelijke zoon, met name in de moeilijke momenten tijdens het referendum van 28 april 1969, die het vertrek van generaal de Gaulle tot gevolg hadden. Een mengeling van persoonlijke en politieke intriges, die het voornamelijk moet hebben van het redelijke talent van de twee hoofdrolspelers.

Suivez cet avion

1989 | Komedie

Frankrijk 1989. Komedie van Patrice Ambard. Met o.a. Lambert Wilson, Isabelle Gélinas, Claude Piéplu, Clovis Cornillac en Maria Meriko.

De diverse wederwaardigheden van een al te perfectionistische werknemer. Zijn vrouw heeft hem verlaten en hij is het slachtoffer van een bezitterige moeder die hem laat volgen door een detective, terwijl ook één van zijn vrouwelijke collega's achter hem aanzit. Een tamelijk onbeduidende komedie, opgebouwd rond een te mager gegeven waaraan bovendien een onsamenhangend scenario ten grondslag ligt. Een paar goede ideeën die visueel niet altijd even goed benut werden.

Palace

1989 | Komedie, Erotiek

Frankrijk 1989. Komedie van Jean-Michel Ribes. Met o.a. Pierre Arditi, Michel Blanc, Jean Carmet, Darry Cowl en Eva Darlan.

Dit gedrocht bestaat uit een aantal scenes waartussen de titel het enige verband vormt, aangezien ze zich in een etablissement met een aantal zeer gevarieerde en vooral seksueel provocerende attracties afspelen. De totale afwezigheid van een scenario kan niet goedgemaakt worden door de acteurs, die te goed zijn voor deze logge en vulgaire komedie. De auteur komt uit de wereld van het toneel of, om precies te zijn, het kleinkunsttheater, maar niets van wat hij op het witte doek of de TV geproduceerd heeft voegt ook maar iets aan zijn toneelwerk, dat hem terecht beroemd gemaakt heeft, toe. Daar komt dan nog eens de verschrikkelijk vlakke regie bij, waardoor de film meer weg heeft van een soort revue, waarin iedereen drie korte optredens doet om vervolgens weer te verdwijnen. Meer verbijsterend dan

Le Paltoquet

1986 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1986. Thriller van Michel Deville. Met o.a. Thuy An Luu, Fanny Ardant, Daniel Auteuil, Richard Bohringer en Philippe Léotard.

Er is een misdaad gepleegd en zeven verdachten worden ondervraagd door een treurige inspecteur in een sinister caf[KA1]e precies als in het hier verfilmde boek [KL]On a tu[KA1]e pendant l`escale[KLE] van Franz-Rudolph Falk (1945). Een beklemmende film met een opmerkelijke acteursregie, maar met helaas een magere intrige. Deville gaat wel erg ver in het analyseren van de karakters en hun gedrag waardoor de film af en toe irriteert. Het camerawerk is van Max Pantera.

Beau temps mais orageux en fin de journée

1986 | Komedie, Drama

Frankrijk 1986. Komedie van Gérard Frot-Coutaz. Met o.a. Micheline Presle, Claude Piéplu, Xavier Deluc en Tonie Marshall.

Eerste veelbelovende film over een 'gewone' familie met de gebruikelijke spanningen, ruzies, verzoeningen, generatiekloven etc. Een moeilijk onderwerp dat met zorg behandeld dient te worden. De regisseur, een man die 'zowel van lachen als huilen houdt als ze onderling verhelderend werken, als een regenboog bij een stortbui', heeft het er goed van afgebracht, maar dat is mede te danken aan de zeer natuurlijke vertolking van de rolverdeling, en ook aan de moeite die hij heeft genomen niet te vervallen in populair gedoe. Kijk uit naar het volgende werk. Het scenario is van Jacques Davila en Frot-Coutaz. Het camerawerk is van Jean- Jacques Bouhon. Agfacolor, Mono.

La galette du Roi

1985 | Komedie

Frankrijk 1985. Komedie van Jean-Michel Ribes. Met o.a. Jean Rochefort, Roger Hanin, Jacques Villeret, Claude Piéplu en Eddy Mitchell.

Een ratjetoe waarin de spot gedreven wordt met de oliesjeiks, de adel, de hoge financi[KA3]ele kringen, de maffia, commerci[KA3]ele televisie en zelfs Hamlet. Topor is voor het scenario (?) verantwoordelijk maar heeft weinig succes geoogst met deze heterogene verzameling. Niet iedereen heeft het talent van Monty Python, en de Franse filmindustrie heeft weinig geluk met het burleske genre: deze 'galette' is moeilijk te verteren. Camerawerk van François Catonne.

Ils sont grands ces petits

1979 | Avonturenfilm, Komedie

Frankrijk 1979. Avonturenfilm van Joël Santoni. Met o.a. Catherine Deneuve, Claude Brasseur, Claude Piéplu, Jean-François Balmer en Eva Darlan.

De dochter van een verdwenen geleerde is uit haar huis gezet door grondspeculanten en zoekt onderdak bij een jeugdvriend, een uitvinder, wiens miniatuur-robots ze gebruiken om een ondernemer onschadelijk te maken. De dynamische combinatie Deneuve-Brasseur plus een zeer vermakelijke robot die niet onderdoet voor collega's uit STAR WARS kunnen het op één idee steunend scenario niet tot burleske hoogten tillen, zodat de film een optelsom van vermakelijke scènes blijft zonder ondersteunende verhaaltrant.

Vas-y maman

1978 | Drama

Frankrijk 1978. Drama van Nicole De Buron. Met o.a. Annie Girardot, Pierre Mondy, Henri Garcin, Claude Piéplu en Nicole Calfan.

Een in het huishouden miskende vrouw schrijft een feministische roman die een best-seller wordt, waarmee door de publiciteit en andere bijkomende factoren de rust in huis catastrofaal verstoord raakt. De als regisseur debuterende schrijfster heeft kennelijk (terechte) twijfels gehad of haar scènes en dialogen wel zo leuk waren en daarom - de gewoonlijk uitstekende - acteurs voortdurend nadrukkelijke grimassen laten trekken, met rampzalige gevolgen. Scenario van regisseuse De Buron, die voor de dialogen werd bijgestaan door Pierre Sisser en Mathilde Pean.

Le sucre

1978 | Drama, Thriller

Frankrijk 1978. Drama van Jacques Rouffio. Met o.a. Gérard Depardieu, Michel Piccoli, Jean Carmet, Nelly Borgeaud en Roger Hanin.

Een speculant weet een rentenier over te halen om diens kersverse erfenis te investeren in aandelen op de suikermarkt waarvan de beursnotities worden gecontroleerd door een financiële haai. Minder een sociale satire op de paniek die bij marktfluctuaties kan ontstaan dan een karikaturale karakterstudie die een reeks uitgelezen acteurs alle kansen op ongewone types geeft. Scenario van Georges Conchon en de regisseur.

Le rabat-joie

1978 | Thriller

Frankrijk 1978. Thriller van Jean Larriaga. Met o.a. Claude Piéplu, Claire Maurier, Roselyne Villaume, Frédéric Révérend en Francis Lax.

Afgezien van een paar kleine huiselijke probleempjes, houdt de bakker van zijn werk en leidt hij een minutieus geregeld bestaan, totdat hij opgeroepen wordt om als jurylid over het lot van een man te beslissen die zijn vrouw en haar minnaar verbrand heeft. Onze bakker raakt zo geobsedeerd door dit drama dat hij zijn psychische evenwicht verliest en in een fantasmagorische wereld terechtkomt. De als zovele anderen van het witte doek afgevallen regisseur (twee films) slaagt erin het irrationele met de dagelijkse sleur te versmelten en bovendien met behulp van een grillig soort humor een griezelverhaal te demonteren, maar we moeten ook toegeven dat hij zijn voordeel heeft kunnen doen met het spel van Piéplu, die in zijn ronduit moeilijke rol van de bakker Louis Dupon steeds verontrustender wordt naarmate het verhaal vordert.

Le pion

1978 |

Frankrijk/Duitsland 1978. Christian Gion. Met o.a. Henri Guybet, Claude Jade, Claude Piéplu, Claude Dauphin en Maureen Kerwin.

Timide hulpleraar annex surveillant (een 'pion') heeft geen overwicht op zijn leerlingen en wordt door zijn collega's geminacht. Een in het geheim geschreven roman wordt gepubliceerd en krijgt de prestigieuze Prix Concours, waarna hij opeens in aanzien komt bij iedereen, inclusief de door hem in stilte beminde lerares Frans. Hij verkiest echter de moeder van zijn lastigste leerling. De humor van de film komt vooral door de scènes met rebelse scholieren, de satire op literair snobisme blijft in voor de hand liggende clichés steken. Hoewel hij geen literaire begaafdheid weet te suggereren, heeft Guybet - meestal in flauwe bijrollen - genuanceerde charme in de titelrol. Scenario van regisseur Gion. Camerawerk van Lionel Legros.

Ils Sont Grands, Ces Petits

1978 | Drama

Frankrijk 1978. Drama van Joël Santoni. Met o.a. Claude Piéplu, Claude Brasseur en Catherine Deneuve.

Timide hulpleraar annex surveillant (een 'pion') heeft geen overwicht op zijn leerlingen en wordt door zijn collega's geminacht. Een in het geheim geschreven roman wordt gepubliceerd en krijgt de prestigieuze Prix Concours, waarna hij opeens in aanzien komt bij iedereen, inclusief de door hem in stilte beminde lerares Frans. Hij verkiest echter de moeder van zijn lastigste leerling. De humor van de film komt vooral door de scènes met rebelse scholieren, de satire op literair snobisme blijft in voor de hand liggende clichés steken. Hoewel hij geen literaire begaafdheid weet te suggereren, heeft Guybet - meestal in flauwe bijrollen - genuanceerde charme in de titelrol. Scenario van regisseur Gion. Camerawerk van Lionel Legros.

Chaussette-surprise

1978 | Komedie

Frankrijk 1978. Komedie van Jean-François Davy. Met o.a. Anna Karina, Bernadette Lafont, Christine Pascal, Michel Galabru en Rufus.

Viertal excentrieke mannen komt als gevolg van hetzelfde auto-ongeluk op een ziekenzaaltje te liggen en zaait door gedrag en ideeën verwarring in het hospitaal. Ondertussen genieten wederhelften van drie van hen van een ongekende vrijheid. Regisseur probeert aan jarenlange porno-om-den-brode te ontsnappen met absurde kluchtigheid, maar wat talenten van het viertal ook zijn, in combinatie zijn ze geen nieuwe Marx Brothers. Ziekenhuisscènes worden daardoor rumoerige ongein, maar rustiger belevenissen van de vrouwen thuis hebben wel humor en charme.

L'apprenti-salaud

1977 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1977. Komedie van Michel Deville. Met o.a. Robert Lamoureux, Christine Dejoux, Georges Wilson, Claude Piéplu en Jean-Pierre Kalfon.

Een vrijgezel van middelbare leeftijd wil zijn erfenis investeren en wordt daarbij verliefd op de secretaresse van zijn advocaat die hem meesleept in een reeks van oplichterijen. Het ongelijke liefdespaar - ook in acteerstijl - kreeg van de regisseur meer aandacht dan het vernuft en de fantasie waarmee ze samen hun streken uithalen. Kleurrijke bijrollen waarvan Wilson die er vier voor zijn rekening neemt. Scenario van regisseur Deville naar de roman Bien mal acquis van Frank Neville.

L'apprenti salaud

1977 | Komedie, Actiefilm

Frankrijk 1977. Komedie van Michel Deville. Met o.a. Claude Piéplu, Christine Dejoux en Robert Lamoureux.

Antoine leidt een saai leventje als verkoper in een ijzerwinkel, totdat hij Caroline leert kennen, met wie hij een plannetje bedenkt om snel rijker te worden.

Et vive la liberté

1977 | Komedie, Drama

Frankrijk 1977. Komedie van Serge Korber. Met o.a. Les Charlots, Claude Piéplu, Monique Siron, Pierre Maguelon en Georges Géret.

Les Charlots (Gérard Rinaldi, Jean Sarrus en Gérard Filipelliu) als soldaten in het vreemdelingenlegioen die als helden terugkeren uit Noord-Afrika. Ze moeten een Frans dorp verdedigen tegen andere legioensoldaten. Het buitengewoon rommelige en stierlijk vervelende scenario wordt door Korber doorgaans bedrijvig als pornoregisseur, verfilmd met de subtiliteit van een op hol geslagen bulldozer en moet het vooral hebben van mensen die struikelen en in plassen vallen en, ja hoor, gevechten met slagroomtaarten. Ellende, dus. Scenario van Jacques Lanzmann, Albert Kantof en regisseur Korber.

Dites-lui que je l'aime

1977 | Thriller, Romantiek

Frankrijk 1977. Thriller van Claude Miller. Met o.a. Gérard Depardieu, Miou-Miou, Jacques Denis, Dominique Laffin en Claude Piéplu.

Een eenzame fabrieksarbeider blijft geobsedeerd door zijn inmiddels getrouwde jeugdliefde en moeder van een kind. Hij schrijft haar en belt haar nog regelmatig. De jonge buurvrouw in zijn pension is in stilte verliefd op hem en wordt het slachtoffer van zijn opgekropte frustraties. De film offert thriller-elementen van Patricia Highsmith's Sweet Sickness aan romantische bezetenheid en maakt die treffend waar, tot aan het ontsporende einde. Opmerkelijke, tegendraadse rollen van Depardieu en Miou-Miou. Het scenario is van Miller en Luc Béraud. Het camerawerk is van Pierre Lhomme.

Le locataire

1976 | Drama, Mysterie, Horror, Thriller

Frankrijk 1976. Drama van Roman Polanski. Met o.a. Roman Polanski, Isabelle Adjani, Shelley Winters, Melvyn Douglas en Bernard Fresson.

The Tenant heeft ontzettend veel weg van Polanski's eerdere werken Repulsion en Rosemary's Baby. Polanski zelf speelt de rol van Trelkovsky, een Pool die een oud appartement in Frankrijk betrekt. Wanneer hij uitvindt dat de vorige bewoner een meisje was dat zelfmoord pleegde, raakt hij geobsedeerd door de gedachte dat de verhuurders van het pand het meisje hebben omgebracht en dat ze hetzelfde met hem van plan zijn. Eng, psychologisch en surrealistisch. Achter de camera stond Sven Nykvist die veel samenwerkte met Ingmar Bergman. Scenario van Gerard Brach en Polanski naar een roman van Roland Topor.

La meilleure façon de marcher

1976 | Drama

Frankrijk 1976. Drama van Claude Miller. Met o.a. Patrick Dewaere, Patrick Bouchitey, Christine Pascal, Claude Piéplu en Marc Chapiteau.

Elegante debuutfilm van Claude Miller, de Nouvelle Vague-cineast die op vier april 2012 op zeventigjarige leeftijd overleed. In zijn 'De beste manier om te lopen' verkent de voormalig assistent van François Truffaut mannelijke seksualiteit aan de hand van twee begeleiders van een zomerkamp voor jongens. Bouchitey speelt de aanvankelijke timide figuur, Dewaere (1947-1982) is de doorsnee macho die de hartstocht van Bouchitey omhelst en tegelijkertijd veracht. Miller vertelt een sterk verhaal maar weet vanwege gebrek aan verdieping van de personages en hardhandige regie niet echt te boeien.

L' Ordinateur des pompes funèbres

1976 | Misdaad

Italië/Frankrijk 1976. Misdaad van Gérard Pirès. Met o.a. Jean-Louis Trintignant, Mireille Darc, Bernadette Lafont, Lea Massari en Bernard Fresson.

Een employé van een verzekeringsfirma ontdekt dat hij per computer fatale ongevallen kan programmeren, dus maakt zijn dominerende vrouw een dodelijke slipper. Het nieuwe geluk met zijn vriendin blijkt ook niet wolkeloos en de echtgenote van een collega lijkt een aantrekkelijker alternatief. De zwarte humor krijgt een goedgehumeurde aanpak en een vertolking met aanstekelijk resultaat. De tegendraadse casting van Trintignant is zo verrassend dat het jammer is dat de verdere rolbezetting wel bij overbekende typeringen blijft.

Section spéciale

1975 | Oorlogsfilm, Historische film, Drama, Thriller

Frankrijk/Italië/Duitsland 1975. Oorlogsfilm van Costa-Gavras. Met o.a. Louis Seigner, Michael Lonsdale, Roland Bertin, Heinz Bennent en Bruno Cremer.

Op 21 augustus 1941 liquideert de communistische verzetsstrijder 'colonel Fabien' in de Parijse metro een Duitse marinier. Teneinde repressailles te voorkomen, besluit Pétain een wet te ontwerpen die het mogelijk maakt om ongewenste elementen zonder proces te elimineren. De eerste zes slachtoffers van deze section spéciale in de jurisprudentie van het Vichy-regime zijn al aangewezen. Sombere politieke thriller-in-oorlogstijd reconstrueert het hellende vlak van collaboratie: de hele film is doortrokken van een sfeer van langzame morele verstikking.

Les Galettes de Pont-Aven

1975 | Komedie, Erotiek

Frankrijk 1975. Komedie van Joël Séria. Met o.a. Jean-Pierre Marielle, Jeanne Goupil, Bernard Fresson, Andréa Ferréol en Dolores MacDonough.

Een handelsreiziger in paraplu's heeft op zijn reizen een reeks bizarre ontmoetingen en seksuele contacten tot hij als billenfetisjist en zondagsschilder het ware geluk gevonden lijkt te hebben bij een Canadese wier derrière hij eindeloos portretteert, tot ze er genoeg van krijgt. Een meisje met een al even fraai achterste, haalt hem uit zijn depressie en geeft hem nieuwe inspiratie. De dwarse komedie is etappegewijze een bevrijding van hypocrisie, al reikt het rooskleurig einde niet ver. De kleurrijke typeringen onderweg maken de film onderhoudend en verrassend. Het scenario is van regisseur Seria. Het camerawerk is van Marcel Combes.

Calmos

1975 | Erotiek

Frankrijk 1975. Erotiek van Bertrand Blier. Met o.a. Jean Rochefort, Jean-Pierre Marielle, Bernard Blier, Brigitte Fossey en Claude Piéplu.

Gynaecoloog en de man van een veeleisende echtgenote duiken onder op het platteland voor een 'leven zonder vrouw'. Hun voorbeeld vindt zoveel navolging dat vrouwen zich organiseren in de strijd om hun rechten. Gevangenen van vrouwenleger worden met medische begeleiding tot neukmachines gemaakt en geheel uitgeput. Uitdagende satire van vrouwenhaat - die mannen nauwelijks voordeliger voorstelt - weet in de tweede helft geen maat te houden en ontaardt in zulke grove effecten dat de werkzaamheid verloren gaat. Ironische finale waarin onttakelde slachtoffers een schuilplaats zoeken in de enorme baarmoeder maakt veel goed.

C'est dur pour tout le monde

1975 |

Frankrijk 1975. Christian Gion. Met o.a. Bernard Blier, Francis Perrin, Claude Piéplu, Bernard LeCocq en Caroline Cartier.

Een jonge arrivist slaagt erin zich te laten engageren door een groot reclamebureau, maar zijn onervarenheid en onbesuisde ideeën zorgen voor allerlei complicaties. Deze satire op het boerenbedrog van publiciteitscampagnes en de manipulatie van het marktmechanisme blijft in al te bekende, voor de hand liggende doelwitten steken en zoekt het voornamelijk in de komische typering die óók leuker had gekund.

Un Nuage entre les dents

1974 | Komedie

Frankrijk 1974. Komedie van Marco Pico. Met o.a. Phillippe Noiret, Pierre Richard, Jacques Denis, Paul Crauchet en Jean Obé.

Een journalist en een fotograaf zijn zo beroepsgedeformeerd dat ze door een klein misverstand een kidnapping vermoeden, de hele redactie in hun opwinding meeslepen en door hun speurtocht zichzelf tot verdachten maken. De film maakt vanaf het begin duidelijk dat er niets aan de hand is, waardoor de absurditeit het volle pond krijgt. Hoewel een onverdiende flop bij de première, kreeg de film sindsdien een steeds grotere reputatie. Scenario van Edgar de Bresson en regisseur Pico. Camerawerk van Jean-Paul Schwartz.

La moutarde me monte au nez

1974 | Komedie

Frankrijk 1974. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. Pierre Richard, Jane Birkin, Claude Piéplu, Vittorio Caprioli en Henri Guybet.

Een verstrooide jonge leraar schrijft zowel politieke speeches voor zijn reactionaire vader als sensatie-journalistiek voor een bevriende reporter. De verwisseling van die teksten gecombineerd met filmopnamen in de omgeving van het stadje, leiden tot een opeenhoping van complicaties. Een van de betere Richard-komedies omdat ruime aandacht is gegeven aan de personages om hem heen, zodat alle grappen niet uitsluitend voortkomen uit zijn overbekende verstrooidheid. Caprioli als temperamentvol filmregisseur is een gave karikatuur. Het scenario is van regisseur Zidi, Pierre Richard en Michel Fabre. Het camerawerk is van Henri Decae.

La Gueule de l'emploi

1974 | Komedie

Frankrijk 1974. Komedie van Jacques Roulland. Met o.a. Evelyne Buyle, Jean Carmet, Darry Cowl, Georges Géret en Jacques Legras.

Twee mislukte komedianten die platzak zijn (ze hebben niet het juiste uiterlijk voor een baan), halen schurkenstreken uit, waarbij ze gebruik maken van hun ervaring als acteur. Om te beginnen geven zij zich uit voor beroemde fijnproevers (lachwekkende scène met Jean Carmet als kok) en zij eindigen als echte kopstukken. Eenmaal zeer rijk geworden, krijgen zij belangrijke functies in staatsdienst toebedeeld, aangezien ze 'er nu het juiste uiterlijk voor hebben'. Ongetwijfeld een film die onder vrienden is gemaakt, maar het is een vrolijke, fantasievolle komedie en een tamelijk scherpe satire op de hedendaagse samenleving.

Gross Paris

1974 | Komedie, Oorlogsfilm

Frankrijk 1974. Komedie van Gilles Grangier. Met o.a. Roger Pierre, Jean-Marc Thibault, Claude Piéplu, Melita Gautschy en Sophie Agacinski.

Deze bewerking van Souvenirs: Trente années sur les champs de course van Maurice Bernardet beperkt zich tot de oorlogsjaren, waaraan de hoofdpersonen niet meer dan hun hartstocht voor de paardenrennen hebben overgehouden. Had een scherpe satire kunnen zijn maar is niet meer dan een commerciële komedie, handig in elkaar gezet door een vakman. Ook bekend als LE GRAND DERBY.

Wedding In Blood

1973 |

1973. Claude Chabrol. Met o.a. Clotilde Joano, Claude Piéplu, Stéphane Audran en Michel Piccoli.

Deze bewerking van Souvenirs: Trente années sur les champs de course van Maurice Bernardet beperkt zich tot de oorlogsjaren, waaraan de hoofdpersonen niet meer dan hun hartstocht voor de paardenrennen hebben overgehouden. Had een scherpe satire kunnen zijn maar is niet meer dan een commerciële komedie, handig in elkaar gezet door een vakman. Ook bekend als LE GRAND DERBY.

Prêtres Interdits

1973 | Drama

Frankrijk 1973. Drama van Denys de La Patellière. Met o.a. Robert Hossein, Claude Jade, Pierre Mondy, Claude Piéplu en Louis Seigner.

Een jonge dorpspastoor wordt verliefd op een jong meisje in de turbulente tijd v[KA1]o[KA1]or WO II. Hij treedt uit het ambt en moet haar meerderjarigheid afwachten voordat ze kunnen trouwen. Ze sterft tijdens de oorlog en hij gaat in het verzet samen met een bevriende abt die (ook) de kerkhiërarchie betwist. Hij sneuvelt en de abt brengt het na de bevrijding tot aartsbisschop, die jonge priesters echter de noodzaak van het celibaat moet voorhouden. Vlakke regie van een interessant en ingetogen gespeeld scenario, dat de celibaatskwestie en andere kerkvernieuwingen zinnig behandelt, al zou een korter tijdsbestek de duidelijkheid van de kritiek ten goede zijn gekomen.

Par le sang des autres

1973 | Misdaad

Canada/Italië/Frankrijk 1973. Misdaad van Marc Simenon. Met o.a. Yves Beneyton, Francis Blanche, Bernard Blier, Robert Castel en Riccardo Cucciola.

Een man heeft in een villa twee vrouwen gegijzeld en vraagt in ruil voor hen het mooiste meisje uit de streek. Politie en overheden in het gewoonlijk rustig dorpje komen in het geweer, maar de gestoorde gijzelaar blijkt gewapend. De pogingen om een prostituée en een Italiaanse gastarbeidster zonder werkvergunning als losprijs te sturen mislukken en burgemeestersdochter biedt zichzelf aan. De zoon van schrijver Simenon werkt het curieus verhaal uit tot een degelijk geconstrueerd scenario en regisseert bekwaam, maar heeft kennelijk moeite met het leiden van acteurs die soms al te karikaturaal uitpakken. Bovendien lijkt de enige functie van sommige personages om een bekende naam op de rolverdeling te krijgen.

Les noces rouges

1973 | Misdaad, Erotiek, Thriller

Frankrijk/Italië 1973. Misdaad van Claude Chabrol. Met o.a. Stéphane Audran, Michel Piccoli, Claude Piéplu, Clotilde Joano en Eliana De Santis.

Overspelige notabelen in een provincieplaats vermoorden hun respectievelijke echtelieden, maar kunnen elkaar daarna niet meer ontmoeten om geen verdenking op zich te laden. Deze film naar ware gebeurtenissen begint als een satire met een onvoorziene uitbarsting van seksuele gretigheid bij een keurige bourgeois, waarna de bedrogen burgemeester zijn rivaal medeplichtig wil maken bij politieke malversaties en een oogje wil toeknijpen voor diens liaison met zijn vrouw. Tegen het einde krijgt de film tragische dimensies als de dochter haar moeder van roddel wil vrijwaren en bewijzen voor haar onschuld zoekt met omgekeerd resultaat. Scenario van regisseur Chabrol en camerawerk van Jean Rabier.

Les aventures de Rabbi Jacob

1973 | Komedie

Italië/Frankrijk 1973. Komedie van Gérard Oury. Met o.a. Louis de Funès, Suzy Delair, Marcel Dalio, Claude Giraud en Renzo Montagnani.

Onderweg naar de bruiloft van zijn dochter krijgt de conservatieve, xenofobe zakenman Victor Pivert een auto-ongeluk en een aanvaring met Palestijnse gewapende strijders, waarna hij om het vege lijf te redden zich als rabbi verkleedt. Twee weken voor de première brak de Yom Kippoer-oorlog uit, wat deze komedie van Louis de Funès, waarin vrijmoedig allerlei beladen politieke onderwerpen aan worden gesneden, plotseling aardig controversieel maakte. Wie daar overheen kan stappen, kan genieten van een ouderwets leuke komedie, met een enorm hoge grapdichtheid.

Défense de savoir

1973 | Thriller

Frankrijk/Italië 1973. Thriller van Nadine Trintignant. Met o.a. Jean-Louis Trintignant, Michel Bouquet, Bernadette Lafont, Charles Denner en Juliet Berto.

Advocaat van kleine zaken wordt toegewezen aan een vrouw wier vriend is vermoord. Bij ontrafelen van de intriges valt zijn verdenking op rechtse politicus die belangrijke kandidaat is bij verkiezingen. Kritisch en pessimistisch beeld van politieke corruptie geeft misdaad-film extra waarde. Scenario (van latere regisseur Alain Corneau) is voornaamste kwaliteit, plus goede spelprestaties.

Sex shop

1972 | Komedie, Erotiek

Frankrijk 1972. Komedie van Claude Berri. Met o.a. Claude Berri, Juliet Berto, Nathalie Delon, Jean-Pierre Marielle en Béatrice Romand.

Een noodlijdende boekhandelaar maakt op advies van een vriend van zijn winkel een seksshop. Zowel zijn handel als clientèle geeft hem de indruk dat het eigen huwelijksleven toch wel erg fantasieloos is, maar na de frustrerende ervaringen met groepsseks kiest hij toch voor het comfort van een simpeler huwelijksrelatie en de verkoop van Maoïstische boeken, 'die immers óók goed lopen!' Rake en herkenbare typeringen houden al te makkelijk effectbejag in deze satire op de seksrage in evenwicht en vooral Berto als de volgzame echtgenote in slaapkameracrobatiek en Marielle als ondernemende flierefluiter zijn onweerstaanbaar komisch. Scenario van de regisseur.

Le charme discret de la bourgeoisie

1972 | Drama, Komedie

Frankrijk/Italië/Spanje 1972. Drama van Luis Buñuel. Met o.a. Fernando Rey, Delphine Seyrig, Stéphane Audran, Jean-Pierre Cassel en Paul Frankeur.

Een aantal personen uit de hogere klassen, onder wie de ambassadeur (Rey) van een fictieve bananenrepubliek en een bijzonder daadkrachtige bisschop, probeert langdurig, tevergeefs, om te dineren. Ze worden steeds maar onderbroken, door een politie-inval, door een sterfgeval, doordat de eettafel zich blijkt te bevinden op het podium van een theater. Buñuel liet zijn fantasie de vrije loop bij dit late werk van hem, een surrealistische komedie met scherpe randjes. Actrice Seyrig en het scenario van Buñuel en Jean-Claude Carrière wonnen een BAFTA, de film kreeg bovendien de Oscar voor de beste buitenlandse film.

Elle court, elle court la banlieue

1972 |

Frankrijk 1972. Gérard Pirès. Met o.a. Marthe Keller, Jacques Higelin, Victor Lanoux, Nathalie Courval en Annie Cordy.

Een pas getrouwd stel betrekt een flat in voorstad van Parijs. Zowel de dagelijkse urenlange tocht van en naar het werk in het centrum als het burengerucht in de woning blijken een afmattende aanslag op hun huwelijksgeluk. Al te uitbundige vormgeving en rumoerige rolletjes van allerhande komieken maken het zien van - als uitgangspunt zinnige - satire op actuele situatie net zo vermoeiend als forensenbestaan.

Le pistonné

1970 | Komedie, Drama

Frankrijk 1970. Komedie van Claude Berri. Met o.a. Guy Bedos, Yves Robert, Rosy Varte, Georges Géret en Jean-Pierre Marielle.

Een dienstplichtige wordt naar Marokko gezonden en ziet de effecten van de kolonisatie. Het anti-semitisme binnen het leger maakt hem voortdurend de gebeten hond. Deze autobiografische komedie van Berri laat onder de soldatenhumor allerlei sociale en politieke problemen zien en geeft daarnaast een boeiend beeld van een traditioneel joods gezinsleven.

Hibernatus

1969 | Komedie, Fantasy, Sciencefiction

Frankrijk/Italië 1969. Komedie van Edouard Molinaro. Met o.a. Louis de Funès, Michael Lonsdale, Claude Gensac, Bernard Alane en Olivier de Funès.

Na een ietwat uitgelopen winterslaap van zeventig jaar in het Noordpoolijs wordt jong gebleven wetenschapper Fournier (Alane) eind jaren zestig ontdekt en ontdooid. Hij blijkt de overgrootvader van Edmée, echtgenote van heetgebakerde industrieel Hubert de Tartas, maar waant zich nog altijd in 1905. Krankjorume sciencefictionpremisse biedt meesterkomiek De Funès ampel voorzetten tot staccato verbaliteiten, verkleedpartijen en andere kluchtigheden in kleurig CinemaScope. Gensac, comédienne van de millimetertiming en De Funès’ echtgenote in diverse Gendarme-films, geeft uitstekend partij. De Tartas' kapitale residentie staat overigens in Le Vésinet, West-Parijse groenoase der zeer bevoorrechten.

Clérambard

1969 |

Frankrijk 1969. Yves Robert. Met o.a. Philippe Noiret, Dany Carrel, Martine Sarcey, Gérard Lartigau en Lise Delamare.

Berooide aristocraat verwart dronken clochard met verschijning van Christus en wordt van tirannieke mensenhater tweede Franciscus van Assisi, tot verontrusting van familie die pogingen om kasteel te redden, gedwarsboomd ziet. Befaamde toneelkomedie van Marcel Aymé kreeg geen volledig geslaagde filmvorm, maar grootste probleem is dat vriendelijke uitstraling van Noiret te bekend is om zijn persoonswisseling verrassend te laten zijn.

Le diable par la queue

1968 | Komedie, Drama

Frankrijk 1968. Komedie van Philippe de Broca. Met o.a. Yves Montand, Maria Schell, Madeleine Renaud, Jean Rochefort en Jean-Pierre Marielle.

Een berooide aristocratische familie heeft van een kasteel een hotel gemaakt waarin een Marseillaanse gangster komt logeren. De markiezin schakelt de hele familie in om hem zijn buit afhandig te maken, zonder succes, maar hij wordt verliefd op de dromerige oude vrijster en blijft met het geld op het kasteel wonen. Deze lichtvoetige en ironische komedie kreeg een ideale rolbezetting, waarbij vooral Montand en Renaud (die gewoonlijk in serieuzere rollen te zien zijn) opvallen, maar het gehele ensemble is perfect. Frans debuut van Keller. Scenario van de regisseur en Daniel Boulanger. Camerawerk van Jean Penzer.

L' Ecume des jours

1968 | Komedie

Frankrijk 1968. Komedie van Charles Belmont. Met o.a. Jacques Perrin, Marie-France Pisier, Sami Frey, Alexandra Stewart en Annie Buron.

Een jonge uitvinder wordt verliefd op de vriendin van zijn beste vriend, maar houdt zich helemaal op de achtergrond. Hij begint zijn ongecompliceerde leventje uitermate vervelend te vinden tot hij de verantwoordelijkheid voor een weesmeisje op zich neemt. Surrealistische cultus-roman van Boris Vian uit de tijd van het existentialisme - de personages zijn volgelingen van filosoof 'Jean-Sol Partre' - kreeg een liefdevolle verfilming van de als regisseur debuterende acteur Belmont, die er helaas niet in slaagt de gevoeligheid van de hoofdpersonen effectief te laten contrasteren met de hardheid van de buitenwereld, zodat de poëzie nogal wezenloos wordt en de frisheid van de acteurs in vacuüm blijft hangen.

Si j'étais un espion

1967 | Drama

Frankrijk 1967. Drama van Bertrand Blier. Met o.a. Bernard Blier, Bruno Cremer, Suzanne Flon, Patricia Scott en Claude Piéplu.

Een arts die de angstverhalen van een patiënt aan overspannenheid toeschreef, merkt dat een spionage-organisatie hem inderdaad opjaagt. Hij wordt zelf geïntimideerd en een killer installeert zich bij hem, met wie hij ondanks alles een zekere vriendschap opbouwt. Dit boeiend speelfilmdebuut van Blier jr. legt vooral het accent op de psychologie en Kafkaïaanse beklemming. De oor de titel gewekte verwachting van een actiefilm kwam niet uit, met als gevolg een onterechte flop bij de première.

L' Homme à la Buick

1967 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1967. Komedie van Gilles Grangier. Met o.a. Fernandel, Danielle Darrieux, Jean-Pierre Marielle, Georges Descrières en Michael Lonsdale.

Een juwelensmokkelaar wil nog één grote slag slaan voor hij rustig en respectabel gaat leven met een aantrekkelijke weduwe. Het mislukt, maar in de gevangenis treft hij zijn vriendin die haar vorige echtgenoten heeft omgebracht. De rolbezetting speelt met verve waarbij scenario en regie nogal achterblijven.

Diaboliquement vôtre

1967 | Thriller

Frankrijk/Italië/Duitsland 1967. Thriller van Julien Duvivier. Met o.a. Alain Delon, Senta Berger, Sergio Fantoni, Claude Piéplu en Peter Mosbacher.

Een man lijdt na een auto-ongeval aan geheugenverlies en twijfelt aan zijn identiteit, omdat noch zijn aantrekkelijke echtgenote, noch de riante woning, noch de loyale huisvriend enige herinnering bij hem opwekken. Het merkwaardige gedrag van zijn omgeving die hem tijdens de herstelperiode in een isolement houdt, doet hem vermoeden dat men hem wil vermoorden. Deze standaard-thriller was de laatste film van Duvivier die daarmee niet meer dan een bewijs van vakmanschap leverde. Delon en Berger zijn in elk geval visueel een opmerkelijke combinatie. Duvivier en Paul Gegauff bewerkten de roman van Louis Thomas tot scenario. Camerawerk van Henri Decae.

Une Souris chez les hommes

1964 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1964. Komedie van Jacques Poitrenaud. Met o.a. Dany Saval, Louis de Funès, Dany Carrel, Maurice Biraud en Dora Doll.

Inbrekers worden betrapt door de grillige dochter des huizes die medeplichtig wil worden en hun ideeën voor allerhande kraken aanpraat. De standaardrol van Saval als irritant warhoofd geeft De Funès alle reden voor zijn bekende woedeuitbarstingen, maar wordt in het verloop van de film nogal eentonig, omdat hij weinig anders te bieden heeft. De toegenomen populariteit van De Funès leidde tot een tweede roulement als UN DROLE DE CAID.

Le gendarme de St. Tropez

1964 | Komedie

Frankrijk/Italië 1964. Komedie van Jean Girault. Met o.a. Louis de Funès, Geneviève Grad, Michel Galabru, Jean Lefebvre en Christian Marin.

Eerste van zes komedies die Louis de Funès, in de rol van de ambitieuze gendarme Ludovic Cruchot, ruimschoots gelegenheid gaven voor zijn onnavolgbare woede-uitbarstingen en hyperactieve waanzin. Na zijn overplaatsing naar Saint-Tropez, wordt gendarme Cruchot plots een toonbeeld van ambitie en plichtsbesef: met overgave jaagt hij samen met zijn collega's op nudisten. Ook heeft hij problemen met zijn dochter die aansluiting zoekt bij de mondaine en hippe jongeren van Saint-Tropez. Nogal oubollig en gedateerd, maar toch ook wel weer charmant en grappig.

Faites sauter la banque

1964 | Komedie

Frankrijk 1964. Komedie van Jean Girault. Met o.a. Georges Wilson, Jean-Pierre Marielle, Yvonne Clech, Michel Tureau en Catherine Demongeot.

Een wapenhandelaar merkt tot zijn ontsteltenis dat de bank zijn goede geld heeft verkwanseld en hij ontwerpt plannen om door een overval zijn duiten terug te krijgen. Maar aangezien dit een Louis-de-Funès-komedie is, wordt het een enorme puinhoop. Deze alleraardigste klucht drijft volledig op wat deze driftige komiek in huis heeft. Een lawine van grollen en grappen in een vlotte, ontspannende film. Scenario van Louis Sapin.

Les Copains

1963 | Komedie

Frankrijk 1963. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Philippe Noiret, Pierre Mondy, Claude Rich, Michael Lonsdale en Guy Bedos.

Zeven schoolvrienden - inmiddels van middelbare leeftijd - brengen samen hun vakantie door met drinkgelagen en practical jokes als in 'de goeie ouwe tijd'. Vriendschap tussen veertigers die zich nog gedragen alsof ze kleine jongens zijn, is een thema waarmee Robert met deels dezelfde acteurs later zijn grootste successen zou behalen. Deze vroege poging - naar een roman van Jules Romains - heeft al veel van de latere kwaliteiten, al weten niet alle acteurs de juiste toon te treffen. De grote uitzondering is Noiret, in een prachtig nummer in vermomming als een prelaat die op de kansel een schunnige preek houdt.

La Chambre ardente

1961 | Thriller, Horror, Komedie

Italië/Frankrijk/Duitsland 1961. Thriller van Julien Duvivier. Met o.a. Nadja Tiller, Jean-Claude Brialy, Claude Rich, Perrette Pradier en Walter Giller.

De voorouders van een bejaarde rijkaard zijn door een veronderstelde familievloek allen tragisch aan hun einde gekomen. Tijdens een vakantiebezoek van twee op de erfenis azende neven wordt hij vergiftigd. Naast de verdenking van de gasten zijn er aanwijzingen voor bovennatuurlijke krachten. De film wisselt niet steeds de overtuigende griezeleffecten af met de zwarte humor die doeltreffender is. De sfeervolle schilderachtige aanpak blijft boeiend tot aan een nogal teleurstellende ontknoping. Goed spel.

le Caïd

1960 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1960. Komedie van Bernard Borderie. Met o.a. D Fernandel, Barbara Laage, Georges Wilson, Marcel Bozzuffi en Claude Piéplu.

Filosofie-professor krijgt tijdens treinreis buit van bankroof bij zijn bagage en wordt in Parijs belaagd door concurrerende gangsterbendes. Gangsterliefje ziet hem voor meesterkraker aan. Regisseur en tegenspelers in Fernandel-vehikel zijn gespecialiseerd in serieuzer misdaadgenre, wat deze parodie wel zo aardig maakt.

L' Affaire d'une nuit

1960 | Komedie

Frankrijk 1960. Komedie van Henri Verneuil. Met o.a. Pascale Petit, Roger Hanin, Pierre Mondy, Claude Piéplu en Micheline Luccioni.

Een echtpaar - waarvan de kokette vrouw de echtgenoot maar een sul vindt - ontmoet tijdens een bezoek aan Parijs een oude schoolvriend van de man, met wie de vrouw tot elke prijs een slippertje wil maken, al is het resultaat, dat ze haar wederhelft eindelijk gaat waarderen. Dit simpele gegeven kreeg een gedetailleerde uitwerking met spitse cynische dialogen, maar behalve de goedmoedige Mondy doen de acteurs daar geen recht aan. Gastrollen van Brigitte Bardot en Jacques Charrier in de restaurantscène.

op televisie
1 uitzending

Le gendarme de St. Tropez (1964) is deze week eenmaal op televisie. Log in om een abonnement aan te maken

Datum
Zender
Tijd
dinsdag 26 december
NPO 1
10:25 - 12:00

Reageer