Manu Dibango

Acteur, Componist

Manu Dibango is acteur en componist.
Er zijn 9 films gevonden.

Kirikou en de wilde dieren

2005 | Animatie, Familiefilm

Frankrijk 2005. Animatie van Michel Ocelot en Bénédicte Galup.

Fantastisch vervolg op Kirikou en de heks, de meesterlijke tekenfilm uit 1998 over een dorpje in West-Afrika waar een klein jongetje een vervaarlijke tovenares overtuigt van het nut van regen. In Kirikou en de wilde dieren is het welhaast bovennatuurlijk begaafde titelheldje opnieuw aan zet - volgens opa was het verhaal rond de heks te kort - en wordt duidelijk hoe het knaapje zich bekwaamde in het overwinnen van tovenaars en hyena's, maar ook hoe hij leerde pottenbakken, tuinieren, reizen, forensisch onderzoeken, zakendoen en dokteren. Kostelijk. Met muziek van Manu Dibango.

Hollow City

2004 | Drama

Angola/Portugal 2004. Drama van Maria João Ganga. Met o.a. João Roldan, Domingos Fernandes Fonseca, Júlia Botelho en Custodio Francisco.

Een speelfilm uit een land waar geen filmstudio's bestaan en waar de sporadische bioscopen alleen video's draaien, is per definitie bijzonder. En dan is Na cidade vazia (internationale titel: Hollow City) ook nog de eerste Angolese film die werd geschreven en geregisseerd door een vrouw. Het rustig vertelde verhaal speelt zich af tijdens de Angolese burgeroorlog in de hoofdstad Luanda, waar het gevluchte jongetje N'dala (Roldan) rondzwerft en diverse memorabele figuren ontmoet. Met haar film zegt Ganga de wrange Angolese situatie op realistische wijze, zonder neerbuigendheid of sensatiezucht, onder de aandacht te willen brengen.

Nha fala

2002 | Musical, Romantiek

Portugal/Luxemburg/Frankrijk 2002. Musical van Flora Gomes. Met o.a. Fatou N'Diaye, Jean-Christophe Dollé, Angelo Torres en Bia Gomes.

Vita (N'Diaye) is een graag geziene verschijning in een stadje in Guinee-Bissau. Niettemin verruilt ze haar lokale populariteit voor een studie in Parijs om te ontkomen aan een oude vloek die stelt dat vrouwen in haar familie niet mogen zingen, op straffe van de dood. In Parijs gooit ze alle remmen los, gestimuleerd door de liefde, maar de angst voor de dood blijft een dagelijkse realiteit. Ma voix is een opgewekte musical die door idealist Gomes (1949) bewust werd gedraaid om een 'blij Afrika' neer te zetten, een Afrika 'waar de mensen dansen en vrij kunnen spreken'. Zijn optimisme beklijft.

Crossroads

1999 | Documentaire, Muziek

Duitsland 1999. Documentaire van Thorsten Schütte. Met o.a. DeeDee Bridgewater, Lonnie Pitchford, Jerry Ricks, B.B. King en Olu Dara.

De geschiedenis van de jazz sinds het ontstaan in Afrika in de 18de eeuw. De slaven introduceerden de muziek in Amerika. Met hun blues drukten ze pijn en bitterheid uit. Een nieuwe vorm ontstond in New Orleans: de traditional jazz, die vooral met koperinstrumenten gespeeld werd. Jazz onderging veel invloeden uit Latijns-Amerika, o.a. de rumba, de samba, de bossa-nova, chachacha, mambo en salsa. Deze muziek veroverde de wereld en onderging overal de plaatselijke invloeden. De film bestaat uit twee delen: in het eerste deel wordt de Amerikaanse evolutie geschetst, in het tweede deel de Europese en Afrikaanse evolutie. Het geheel wordt opgefleurd met historische opnamen van o.a. Louis Armstrong, Billie Holliday en Django Reinhardt. Een hele reeks uitvoerders praten over hun benadering van deze sound. Boeiend materiaal voor jazz-liefhebbers en muziekstudenten. DeeDee Bridgewater fungeert als gids doorheen het labyrinth. Schütte schreef het scenario. Manfred Edel was verantwoordelijk voor de montage en Michael Gööck en Hans-Peter Eckhardt bedienden de camera. Stereo. Wordt uitgezonden in twee delen.

Black Dju

1996 | Komedie, Mysterie

België/Portugal/Luxemburg 1996. Komedie van Pol Cruchten. Met o.a. Philippe Léotard, Richard Courcet, Patrice-Flora Praxo, Adama Kouaté en Paul Minthe.

Joseph Tour[KA1]e (Kouyat[KA1]e) vertrok van de Kaap Verdische Eilanden (wat in de Atlantische Oceaan ter hoogte van het West-Afrikaanse Senegal ligt, dat tot 1975 bij Portugal behoorde en tegenwoordig Kaapverdi[KA3]e heet) naar Luxemburg om er werk te vinden, terwijl zijn gezin achterbleef. Al die jaren onderhoudt hij regelmatig contact met zijn familie, maar de laatste drie maanden is er thuis niets meer van hem gehoord. Zijn zoon Dju D[KA1]el[KA1]e Dibonga (Courcet) verlaat zijn geboorteland om in het verre Europa zijn vader op te sporen. Hij wordt bij aankomst abusievelijk vastgehouden, maar zijn papieren blijken in orde en hij wordt algauw vrijgelaten door de vreemdelingenpolitie. Zijn jeugdvriendin Zeca (Praxo) die naar Luxemburg ging om een verpleegstersopleiding te volgen is er gebleven, ontvangt hem koeltjes en met het nodige wantrouwen dat eigen is aan een inwoner, die geboren en getogen is in het Groot- Hertogdom. Dju besluit echter in het kleinste EU-land te blijven vanwege Zeca. Een kleine sympathieke, menselijke fabel die pleit voor interraciale verdraagzaamheid. Het geheel oogt eerder amateuristisch, maar zit vol goede bedoelingen en de dialogen zijn soms erg geestig. Léotard als de opdringerige geschorste inspecteur Plettschette, die hem de helpende hand reikt, steelt moeiteloos de show. Cruchten schreef het scenario samen met Frank Feitler. Fotografie is van Daniel Barrau. Manu Dibango, die de muziek voor de film schreef is te zien als zichzelf.

The Big Pink

1994 | Documentaire, Avonturenfilm

Duitsland 1994. Documentaire van Kolin Schult. Met o.a. Monica Neven DuMont, Adrian Neven DuMont, Frank Simmersbach, Ekke Wintschnick en Patrick Simmersbach.

Van kinds af aan was de in Amerika geboren Monica Neven DuMont met een Duitse vader een globetrotter. Met haar moeder woonde ze bijna overal in Europa tot ze op haar zestiende op een kostschool in Beieren werd ondergebracht. De niet onknappe Monica trouwt in 1962 met Franz, een chemicus en krijgt drie kinderen. Ze wordt in 1967 verliefd op de vriend van de familie, architect Adrian. In dat jaar gaat ze met hem naar San Francisco, het hippie-mekka, waar Franz zich later bij hen voegt omdat hij een beurs voor Berkeley heeft gekregen. Een tolerante en gelukkige ménage à trois vormt zich. Vervolgens zwerft Monica twee jaar over de wereld en ontmoet in Thailand Ekki. Uit die verbintenis komen twee kinderen en op een eilandje voor de kust van Senegal wordt er nog een kind geadopteerd. Nu heeft ze echter besloten Afrika te verlaten om zich in Pakistan te vestigen, waar Adrian scholen gaat bouwen. Haar kinderen zijn intussen op hun beurt over de wereld uitgezwermd. Franz ging in 1980 terug naar Europa en Ekki ging twee jaar later definitief naar Californië. Haar hele leven lang houdt ze reeds een filmdagboek bij en uit de opnamen, die ze samen met Thomas Sewell op Super-8 maakte werd het grootste deel van deze documentaire opgebouwd. Ondertussen leveren zijzelf, haar man en kinderen, evenals enkele personen die intieme kennissen zijn, commentaar bij de beelden. Het portret van een aantrekkelijke vrouw met een ruim hart die zich aan niemand en niets wilde binden en niet van plan is dit in de toekomst te doen. Schult schreef het scenario met tekst die gesproken wordt door Gerd Krebber. Het nieuwe beeldmateriaal is van Schult, Max Rheinländer en Kent Boydt.

Comment faire l'amour avec un nègre sans jamais se fatiguer

1989 | Komedie, Avonturenfilm

Frankrijk/Canada 1989. Komedie van Jacques W. Benoît, Jacques W. Benoit en Jacques Benoit. Met o.a. Roberta Bizeau, Maka Kotto, Myriam Cyr, Antoine Durand en Marie-Josée Gauthier.

Dany Laferrière bewerkte zijn eigen roman over de voor- en tegenspoed van twee zwarten in Montreal. Deze twee warmbloedige mannen vermaken zich opperbest, tot zij het op een dag met een paar drugsverkopers aan de stok krijgen. Maar aan het dramatische aspect moet niet teveel waarde worden gehecht. Een in een levendig tempo opgenomen, ongedwongen komedie, voorzien van een pittig draaiboek en voortreffelijke acteurs. Verwar deze regisseur trouwens niet met de jonge Franse cineast Jean-Louis Benoit. Richard Sadler werkte mee aan het scenario. Camerawerk van John Berrie.

Anna Makossa

1980 | Drama

Frankrijk/Gabon 1980. Drama van Alphonse Beni. Met o.a. Alphonse Beni, Lionel, Véronique Freiche, Jean-Pierre Andreani en Françoise Massoma.

Het verhaal speelt zich af in Kameroen, in Douala, waar Baiko (Beni) de eigenaar van een nachtclub is. Een van zijn vrienden wordt omvergereden door een auto, waarna de wegpiraat een diamant van het stervende slachtoffer steelt. Hij zweert zich te zullen wreken. Dat had nog de inhoud van een tweederangs tekenfilm kunnen zijn, als het scenario meer structuur had gehad. Een kinderlijke en debiele film die van voren tot achter vol overbodige discomuziek zit. Waardeloze montage en verschrikkelijk slecht camerawerk. Waarom werd deze film gemaakt? De verklaring is uiterst eenvoudig: lang leve Toyota en Air Gabon! Zelfs een blinde ziet dat nog!

Ceddo

1976 | Drama, Historische film

Senegal 1976. Drama van Ousmane Sembene. Met o.a. Tabara Ndiaye, Moustapha Yade, Mamadou Ndiaye Diagne, Ousmane Camara en Alioune Fall.

In het 17e-eeuwse West-Afrika wordt op grote schaal slavenhandel gedreven. Daarnaast verbreiden missionarissen het katholieke geloof en verdedigen imams islam. De stam der Ceddo weigert zich te laten bekeren. Door slim politiek spel lijkt de imam toch zijn zin te krijgen, maar dan komen de Ceddo in opstand onder leiding van de prinses. Een knappe film over de eerste koloniale uitwassen in Afrika, naar Ousmane's eigen roman.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Manu Dibango op televisie komt.

Reageer