Amélie Pick

Acteur

Amélie Pick is acteur.
Er zijn 9 films gevonden.

Quatre garçons, pleins d'avenir

1997 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1997. Komedie van Jean-Paul Lilienfeld. Met o.a. Olivier Brocheriou, Stéphan Guerin-Tille, Oliver Sitruk, Eric Berger en Thierry Lhermitte.

Deze film zou je het Franse antwoord op AMERICAN GRAFFITI kunnen noemen. We maken kennis met vier jonge kerels die rechten studeren aan de universiteit Aix (en Provence)-Marseille. Ze worden getypeerd als de playboy, de gezellige dikkerd, de in zichzelf gekeerde zuiplap en de geboren verliezer. Ze werken zich doorlopend in de nesten en meestal is dat hun eigen schuld. Het enthousiasme waarmee de vier hoofdrollen spelen, laat de toeschouwer echter volkomen koud. De grappen zie je van mijlenver op je afkomen en zodra ze aangeland zijn, is de lol er allang af. Hoe het mogelijk is dat een acteur met talent als Lhermitte zich als co-producent en medehoofdrol zich met dit vervelende onding heeft ingelaten, is gewoonweg een raadsel. Een vermoeiend, lawaaierig en totaal oninteressant geval. Jean-Patrick Benes en Laurent Molinaro schreven het scenario. Fotografie is van Michel Cenet en Jacques Loiseleux.

La soupe aux herbes sauvages

1997 | Biografie, Drama

Frankrijk 1997. Biografie van Alain Bonnot. Met o.a. Annie Girardot, Catherine Samie, Rufus, Amélie Pick en Bernard Fresson.

Bij een demonstratie van landbouwers in de buurt van Brian[KA10]con (Hautes-Alpes) tegen de aanleg van een snelweg door de vallei van de Clar[KA1]ee niet ver van de grens met Itali[KA3]e, ontmoeten jeugdvriendinnen Justine (Samie) en [KA1]Emilie Carles (Girardot) elkaar weer nadat er ettelijke jaren zijn verstreken. Zij zijn beiden op leeftijd. De herinneringen aan vroeger worden opgehaald: de bliksem, die [KA1]Emilie`s moeder trof toen zij pas vier was, hoe [KA1]Emilie en Justine vriendinnen werden, Gaston (Lefebvre), op wie zij als opgeschoten meiden verliefd werden, en de gebeurtenissen die hun stempel drukten op het keiharde, karige boerenbestaan. Girardot is ontroerend echt als de menslievende, milieubewuste vrouw die al haar hele leven strijdt tegen onrecht en onderdrukking. Émilie als klein kind wordt gespeeld door Coesens en als adolescente door Legrix. Justine als kind wordt gespeeld door Bénichou, als adolescente door Martel en als volwassen vrouw door Bois. Speelt begin jaren 1980. Naar de autobiografische roman van Émilie Carles en Robert Destanques. Het scenario is van Michèle Letellier. Het camerawerk is van Francis Junek. Stereo.

L'homme idéal

1996 | Romantiek

Frankrijk 1996. Romantiek van Xavier Gélin. Met o.a. Pascal Légitimus, Christophe Malavoy, Daniel Russo, Amélie Pick en Zabou Breitman.

Marie (Pick) is een vrijgevochten jonge vrouw die er drie minnaars op nahoudt. Dit maakt haar leven behoorlijk ingewikkeld en ze besluit ermee te kappen. Ze geeft ze alle drie de bons door te zeggen dat ze een ander heeft. De teleurgestelde jongens willen hun rivaal wel eens zien, maar zij weten niet dat het er twee zijn. Ten lange leste arrangeert Marie een ontmoeting in een caf[KA1]e. Als eerste komt St[KA1]ephane (L[KA1]egitimus), een sympathieke muzikant. Als tweede komt Paul (Russo), die nogal impulsief is. Binnen de kortste keren gaan de heren op de vuist. Hieraan komt een eind als Fabrice (Malavoy), een gedistingeerd heer, ten tonele komt. Ze begraven snel de strijdbijl, want ze willen Marie desnoods gezamenlijk heroveren. Ze zijn ervan overtuigd dat de optelsom (gedeeld door drie) van hun individuele eigenschappen, de ideale man voor Marie vormt. De film is tamelijk langdradig, want de ongeloofwaardige boodschap komt niet over. Het enige lichtpunt wordt gevormd door Zabou als de prettig gestoorde zus van Paul. Het oppervlakkige scenario is van Gélin, Légitimus, Dominique Chaussois en Gilles Niègo. Het camerawerk is van Jean-Claude Aumont.

Delphine : 1 Yvan : 0

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Dominique Farrugia. Met o.a. Julie Gayet, Serge Hazanavicius, Alain Chabat, Dominique Farrugia en Lionel Abelanski.

Yvan (Hazanavicius) spreekt Japans en laat toeristen uit het land van de rijzende zon de beroemde bezienswaardigheden van Parijs zien. Zijn vriendin Delphine (Gayet) is correctrice op een grote uitgeverij. Het stel wordt een jaar lang gevolgd door een cameraploeg en we maken in de vorm van reality-tv hun volslagen oninteressante bestaan (een regenachtige vakantie, familiebezoek, etc.) mee. Het blijkt dat Yvan evenveel over heeft voor twee kameraden, Thierry (Abelanski) en Serge (regisseur Farrugia), als voor Delphine. Eén keertje springt Yvan uit de band als hij een nachtje vreemd gaat, waarop Delphine hem de deur uit zet. Voor de rest van de film zien we hoe Yvan haast wanhopige pogingen onderneemt om het weer goed te maken met Delphine. Aan het eind van het jaar wordt de balans opgemaakt, alsof we te maken hebben met sportuitslagen. Het scenario is van debuterend regisseur Farrugia en hoofdrol Hazanavicius, die elkaar kennen uit de theatergroep Les nuls. Het camerawerk is van Pascal Gennesseaux. Deze ongeloofwaardige en supersaaie film is van nul en generlei waarde, maar een ster van waardering voor Gayet en de productie.

Le juste : Un homme debout

1995 | Misdaad

Frankrijk 1995. Misdaad van Franck Apprédéris. Met o.a. Claude Brasseur, Amélie Pick, Jean-Pierre Moulin, Tania Sourseva en Marc Chapiteau.

Na een ernstige professionele blunder die hij niet kan verwerken verlaat Inspecteur Brasseur het politiekorps en trekt zich terug in een Franciscanerklooster. Drie jaar later wordt hij priester gewijd. Sindsdien woont en werkt hij in Marseille, waar hij zich hoofdzakelijk bekommert om de kansarme jongeren. Wanneer zijn werk eindelijk vruchten begint af te werpen duikt een ex- gedetineerde op. Deze onthult voor de jongeren het verleden van Brasseur, met als gevolg dat deze zich van de priester afwenden. Eerste aflevering van een reeks met priester-detective Simon, verpersoonlijkt door Brasseur. Ondanks de poging om sociale kritiek in het verhaal te verwerken blijft het allemaal toch maar aan de oppervlakte. Erg origineel is het scenario van Tito Topin en Sylvie Simon al evenmin. Yves Dahan blikte het in. Formaat 16/9. Nicam Stereo.

Le juste : Les enfants de l'amour

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Franck Apprédéris. Met o.a. Claude Brasseur, Amélie Pick, Jean-Pierre Moulin, Tania Sourseva en Hafid Fedaouche.

Er is weer heel wat werk aan de winkel in dit tweede avontuur van [KL]Le juste[KLE] Simon, ex-politieman u priester in Marseille. Hij ontfermt zich over een dakloze knaap die op heterdaad betrapt werd toen hij enkele doosjes sardienen stal voor zijn zieke moeder. Dan moet hij bemiddelen tussen een Franse jongeman en de Marokkaanse familie van het meisje waarop hij verliefd is en bovendien helpt hij nog de zevenentwintigjarige Camille (Pick) die op zoek is naar haar moeder door wie ze als kind in de steek gelaten werd. Je zou voor heel wat minder reeds een stapeltje zakdoeken natwenen. Hoe Brasseur ook zijn best doet hij kan niet optornen tegen het suikerzoete scenario van Sylvie Simon. Yves Dahan stond achter de camera. Nicam Stereo.

Ce que savait Maisie

1995 | Komedie

Duitsland/Frankrijk 1995. Komedie van Edouard Molinaro. Met o.a. Evelyne Bouix, Stéphane Freiss, Catherine Samie, Matthias Habich en Sophie Duez.

Begin twintigste eeuw. De twaalfjarige Martel ziet met lede ogen aan hoe haar ouders, baron Freiss en zijn vrouw Bouix, besluiten uit elkaar te gaan. Hun scheiding gebeurt in alle vriendelijkheid, zonder dat er diepe wonden ontstaan. Het meisje houdt haar ouders nauwlettend in de gaten, volgt hun nieuwe romantische escapades in hun hoop een nieuw gezinsleven te starten. Martel besluit haar lot in eigen handen te nemen en hen allebei aan iemand te koppelen. De huwelijkscrisis van volwassen mensen bekeken door de ogen van een klein meisje, een delicaat onderwerp dat door regisseur/scenarist Molinaro met veel gevoel behandeld werd, ook al mist hij de typisch verfijnde Britse humor uit de roman van Henry James. De kleine Martel is een revelatie in de rol van Maisie. Michael Epp zette het allemaal op film. Formaat 16/9.

Week-end surprise

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Jacques Besnard. Met o.a. Catherine Rich, Amélie Pick, Pierre Tornade en Jacques François.

Hoe een toeristisch weekend in Frankrijk door te brengen? De werknemers van een reisbureau, die voor drie belangrijke buitenlandse `tour-operators` in dit land tochten verzorgen, constateren dat ze de kredietkaarten, geld, identiteitspapieren etc. kwijt zijn. Wat nu? Dat overkomt Nathalie (Rich) en Julien (Ceccaldi), die zijn vader te hulp roept. Een lompe klucht zonder verrassingen, maar soms raak. Op voorwaarde niet kieskeurig te zijn:

L'amour, toujours l'amour

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Jacques Besnard. Met o.a. Daniel Ceccaldi, Catherine Rich en Amélie Pick.

Toevallig ontmoet Julien (Ceccaldi) zijn vroegere vriendinnetje, uit de tijd dat hij twintig was. De voorvallen die zich daarna voordoen zijn net zo origineel als de titel. Daarmee is alles gezegd. Klunzig gedoe. Minder dan

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Amélie Pick op televisie komt.

Reageer