Jean-Claude Grumberg

1939 Acteur, Scenarist, Auteur

Jean-Claude Grumberg (1939) is acteur, scenarist en auteur.
Er zijn 11 films gevonden.

Zone libre

2007 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 2007. Drama van Christophe Malavoy. Met o.a. Jean-Paul Roussillon, Mathilde Seigner, Lionel Abelanski, Tsilla Chelton en Olga Grumberg.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog vindt een Joodse stadse familie een onderkomen in de 'vrije zone' in zuidelijk Frankrijk. Het gezelschap, dat bestaat uit Simon (Abelanski), zijn vrouw en zwangere schoonzus, zijn moeder en neefje, bouwt tijdens het heimelijke verblijf in een oude boerderij een band op met plattelander Monsieur Maury (Roussillon) en zijn schoondochter. Voormalig acteur Malavoy (Isabelle Hupperts minnaar in Madame Bovary) concentreert zich in zijn eerste bioscoopfilm met herfstige tinten op het alledaagse gedurende een uitzonderlijke episode. Naar een toneelstuk van Jean-Claude Grumberg.

Le couperet

2005 | Misdaad

Frankrijk/België/Spanje 2005. Misdaad van Costa-Gavras. Met o.a. José Garcia, Karin Viard, Geordy Monfils, Ulrich Tukur en Olivier Gourmet.

In deze boosaardige komedie zet de werkloze Bruno (een soepel schakelende Garcia) een advertentie voor een fictieve baan; precies het soort betrekking waar hij zelf ook naar op zoek is. Uit de reacties die hij ontvangt, kiest hij de vijf meest competente kandidaten uit om ze een voor een uit de weg te ruimen, waarna hij weer als ­brave huisvader bij zijn gezin terugkeert. Zo, denkt hij, kan een nieuwe carrière hem niet langer ontgaan. Prettige zwarte komedie zonder het prekerige dat films van Costa-Gavras soms wat taai maakt. Het scenario van Costa-Gavras en Jean-Claude Grumberg en de hoofdrolspeler werden genomineerd voor een César.

Un fils de notre temps

2002 |

Frankrijk 2002. Fabrice Cazeneuve. Met o.a. Anne Coesens, Jean-Pierre Lorit, Bernard Le Coq, Quentin Baillot en Manuel Le Lièvre.

In deze boosaardige komedie zet de werkloze Bruno (een soepel schakelende Garcia) een advertentie voor een fictieve baan; precies het soort betrekking waar hij zelf ook naar op zoek is. Uit de reacties die hij ontvangt, kiest hij de vijf meest competente kandidaten uit om ze een voor een uit de weg te ruimen, waarna hij weer als ­brave huisvader bij zijn gezin terugkeert. Zo, denkt hij, kan een nieuwe carrière hem niet langer ontgaan. Prettige zwarte komedie zonder het prekerige dat films van Costa-Gavras soms wat taai maakt. Het scenario van Costa-Gavras en Jean-Claude Grumberg en de hoofdrolspeler werden genomineerd voor een César.

Amen.

2002 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk/Duitsland/Roemenië 2002. Oorlogsfilm van Costa-Gavras. Met o.a. Ulrich Tukur, Mathieu Kassovitz, Ulrich Mühe, Michel Duchaussoy en Marcel Iures.

Subtiele en indringende adaptatie van het toneelstuk 'Der Stellvertreter' van Rolf Hochhuth over de onbeholpenheid waarmee de wereld buiten nazi-Duitsland reageerde op de holocaust. Costa-Gavras laat in Amen. SS-officieren door een kijkgat naar massavergassing turen, onmenselijke gruwelen blijven voor ons ongezien in de historische hel rondwaren en Costa-Gavras toont tegelijk diep respect voor de slachtoffers en hun nabestaanden. Een van de officieren in de perverse peep-show is Kurt Gerstein (Tukur), een mijningenieur die vanwege zijn christelijke overtuigingen radicaal tegen de nazi-barbaarsheid is. Hij brengt een priester (Kassovitz) op de hoogte en die probeert de kerkbazen te overtuigen van de gruweldaden.

Lucie Aubrac

1996 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 1996. Oorlogsfilm van Claude Berri. Met o.a. Carole Bouquet, Daniel Auteuil, Jean-Roger Milo, Éric Boucher en Patrice Chéreau.

Lyon, maart 1943. Raymond Samuels (Auteuil) en zijn vrouw Lucie zijn actief in het verzet tegen de Duitse bezetters. Hun naam is veranderd in Aubrac - dat is in ieder geval minder joods. Hun leven is voortdurend in gevaar. Raymond wordt met een tweetal kameraden aangehouden tijdens een geheime bespreking, maar Lucie weet hem te bevrijden in de morgen van 14 mei, want dat is de dag waarop zij elkaar vier jaar geleden leerden kennen in Straatsburg. Kort erna, 21 juni, wordt Raymond opnieuw gepakt als hij op weg is naar een geheime ontmoeting met Max, de verzetsheld Jean Moulin (Ch[KA1]ereau), bij dokter Dugoujon in Caluire. Hij krijgt de doodstraf wegens sabotage. Lucie is nu tot alles in staat om haar man uit de klauwen van de nazi`s te bevrijden. De film is een banale oorlogsromance die totaal niet boeiend is. De handeling verloopt traag en in intiem-romantische momenten stierlijk vervelend. Als een gerenommeerde regisseur van Berri`s kaliber (JEAN DE FLORETTE, GERMINAL) er al niet meer in slaagt een klassiek oorlogsdrama boeiend te maken dan is het droevig gesteld met de Franse film; verwonder je dan ook niet dat die duidelijk in het slop zit. Het scenario van Berri en Arlette Langmann is gebaseerd op de autobiografische roman Ils partiront dans l'ivresse van Lucie Aubrac. Lucie en Raymond hebben de oorlog overleefd en toen de film werd gedraaid, waren ze de tachtig gepasseerd. Fotografie van Vincenzo Marano. Dolby Stereo.

Les Milles

1995 | Oorlogsfilm, Historische film, Drama, Komedie

Polen/Frankrijk/Duitsland 1995. Oorlogsfilm van Sébastien Grall. Met o.a. Jean-Marie Marielle, Ticky Holgado, Philippe Noiret, Kristin Scott Thomas en François Berléand.

Les Milles is een gehucht tussen Avignon en Marseille, waar in 1940 een oude steenfabriek diende om een select gezelschap van vluchtelingen dat naar Frankrijk gevlucht was vanwege het nazi- regime (sommigen al in 1933) uit Duitsland, Oostenrijk en Tsjechoslowakije als niet-Fransen te interneren omdat er figuren bij zouden kunnen zijn die tot de vijfde colonne zouden kunnen behoren.

Lise ou l'affabulatrice

1994 | Komedie, Romantiek, Oorlogsfilm

Frankrijk 1994. Komedie van Marcel Bluwal. Met o.a. Florence Darel, Danièle Lebrun, Gisèle Casadesus, Eric Dufay en Sophie Artur.

Wenen 1938. Lise (Darel) is achttien jaar en heeft joodse grootouders. Kort voor de Anschluss gaat ze naar Parijs, waar ze werk vindt als verkoopster in een kledingzaak. Om zich te beschermen tegen toenaderingspogingen van mannen uit haar omgeving verzint ze een fictieve minnaar, een luchtmachtkapitein. Wat begint als een leugentje om bestwil, heeft weldra een verregaande invloed op haar leven. Een lieve, sympathieke, sentimentele dramatische komedie met een schitterende rol van Darel, die moeiteloos de hele film domineert. Mooie decors, fraaie kleding en een sterke sfeer. Het scenario is van regisseur Bluwal en Béatrice Rubinstein naar haar autobiografie. Het camerawerk is van Jean Monsigny. 16/9.

La petite apocalypse

1992 | Komedie

Italië/Polen/Frankrijk 1992. Komedie van Costa-Gavras. Met o.a. Pierre Arditi, Anna Romantowska, Maurice Bénichou, Carlo Brandt en Jacques Denis.

Een uit Polen geëmigreerde schrijver woont bij zijn ex- vrouw die getrouwd is met burgeois henry. De dromerige en gedesillusioneerde auteur verwisselt al grappenmakend een gloeilamp, waarna alles verandert. Henry en zijn depressieve vriend Jacques geloven dat het zelfmoord is, en besluiten van hem een held en martelaar te maken, zodat zijn dood dragelijk wordt en niet voor niets is geweest. Costa-Gavras die politieke films maakt, waagt zich deze keer op het komische vlak zonder dit helemaal in de vingers te hebben.

Le miel amer

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van Maurice Frydland. Met o.a. Gilles Ségal, Gérard Desarthe, Jean Lescot, Francis Lemarque en Marcel Bluwal.

Parijs rond 1965. De joodse gemeenschap trekt naar de synagoge om pesach te vieren. Zoals elk jaar zal Ségal na de dienst deelnemen aan de feestelijke maaltijd bij zijn zoon. Maar eerst heeft hij nog een taak te vervullen. Sinds eind WO II begeeft hij zich jaarlijks op deze dag naar het station, waar hij de Messias hoopt te kunnen begroeten. Gehypnotiseerd door zijn verlangen wordt hij overhoop gereden door een electrisch bagagewagentje. In de eerste persoon die hij hierna ziet, de clochard Desarthe, herkent hij de verlosser. Bitter komisch, maar warm aangrijpend melodrama van een man die zijn droom kost wat kost in vervulling wil zien gaan. Gevoelig gespeeld door de hele cast en een unieke gelegenheid om de wereldberoemde violist Gitlis als acteur te zien. Het nostalgische scenario werd geschreven door Jean-Claude Grumberg in onvervalste Woody Allen- stijl. Oogstrelend camerawerk van Mario Barroso en een sentimentele score van Jean-Marie Senia.

Le piège

1990 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1990. Drama van Serge Moati. Met o.a. André Dussollier, Grace De Capitani, Pierre Dux, Michel Aumont en Jean Desailly.

In de herfst van 1940 reizen Parijzenaars Joseph Bridet (Dussolier), journalist, en zijn vrouw Yolande (De Capitani) naar Lyon, dat in het niet bezette deel van Frankrijk ligt, en dat met de nazi`s collaboreert. Bridet wil Engeland bereiken om zich bij generaal de Gaulle te voegen. Door dubbelspel hoopt hij in Vichy met de hulp van zijn hooggeplaatste `vriend` Basson (Aumont), een verlofpas te krijgen voor Marokko, dat ook bij Vichy-Frankrijk hoorde. Daar kan hij een plaats krijgen op een vliegtuig voor Londen. Zijn te minzame, onzekere houding wekt de argwaan van zijn vijanden, die hem in de val laten lopen. Typische Franse zienswijze over de oorlogstijd (1939-44), zwakjes uitgevoerd met onwaarschijnlijke situaties. Het scenario is van Jean-Claude Grumberg naar de roman van Emmanuel Bove. Het sfeervolle camerawerk is van Charlie Gaëta en is ondergedompeld in sombere tinten.

Les cinq dernières minutes : La rose de fer

1966 | Mysterie, Misdaad

Frankrijk 1966. Mysterie van Jean-Pierre Marchand. Met o.a. Raymond Souplex, Jean Daurand, Pierre Tornade, Jean Rupert en Marion Loran.

Een van de betere afleveringen van de eerste reeks (1958-75). Een souvenirverkoopster bij de Parijse Eiffeltoren wordt niet ver van haar standje vermoord aangetroffen. Commissaire Bourell (de onvergelijkbare Souplex: `Bon Dieu, mais c`est bien s[KA4]ur!`) heeft een korte lijst van vier verdachten: bedaarde suppoosten Jules (Tornade) en Jim (Rupert), Huguette (Loran), de prikkelbare verkoopster op de eerste etage van de Eiffeltoren en Renato (Jovine), de Siciliaanse lasser die aan de toren werkt. Als Bourell tegen een suppoost zegt dat hij een fijn psycholoog is, antwoordt die: `Avant j`[KA1]etais contr[KA4]oleur [KA2]a la RATP, alors on apprend [KA2]a conna[KA4]itre toute sorte de monde !` (RATP is het openbaar vervoer van Parijs, waaronder ook de metro valt). Het scenario (en de dialogen) van Jean Ferry en Claude Loursais werken goed: 'Remarquez, j'ai rien contre les étrangers... On en vit!' zegt een souvenirverkoopstertje. Aflevering nummer 39 van totaal 60.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jean-Claude Grumberg op televisie komt.

Reageer