Margot Abascal

Acteur

Margot Abascal is acteur.
Er zijn 11 films gevonden.

Les morsures de l'aube

2001 | Misdaad, Komedie, Film noir, Horror

Frankrijk 2001. Misdaad van Antoine de Caunes. Met o.a. Guillaume Canet, Gérard Lanvin, Asia Argento, Gilbert Melki en Jean-Marie Winling.

Het regiedebuut van tv-personality De Caunes. Antoine (Canet) bewaart zijn schamele bezittingen in de kast in het kleedhok van een exclusieve sportclub en mag er slapen in een ligstoel bij het zwembad. [KA1]Etienne (Lanvin), zijn vriend, geeft hem de tip dat de party bij de excentrieke miljonair Abraham von Bulow (Winling) de moeite waard is om zonder uitnodiging binnen te dringen. Met de smoes dat hij door een zekere Jordan Charlier (Massaro) werd uitgenodigd, kan hij binnenkomen. Von Bulow zegt hem dat hij Jordan graag wil ontmoeten, maar Antoine kent hem niet. Terwijl Antoine een nieuwe smoes probeert te verzinnen, biedt Von Bulow hem honderdduizend francs (ruim vijftienduizend euro) als hij hem voorstelt aan Jordan. De helft krijgt hij vooruit. De verleiding is te groot en Antoine gaat op zoek naar de onbekende Jordan, die uitsluitend bij nacht leeft. Antoine treft eerst zijn sexy zuster Violaine (Argento) aan, die hem naar Jordan kan voeren. Dan wordt het geleidelijk duidelijk aan de kijker dat Von Bulow vampierenjager is en dat Jordan en Violaine vampieren zijn. Het eerste uur van de film is nogal verrassend, vooral omdat je niet goed weet wat de bedoeling is. In het laatste half uur vallen de stukjes van de griezelige puzzel akelig precies op hun plaats, maar dan is de lol er vanaf. Je vraagt je tenslotte af of de soms verwarrende vermenging van de genres wel zo'n goed idee was. Wie niet echt op een strak omlijnd verhaal met een sterke climax uit is, kan zich evenwel laten vermaken door het behoorlijke spel en de soms te gekke ideeën. De techno soundtrack completeert het geheel, maar zal niet naar ieders smaak zijn. Het scenario is van Laurent Chalumeau naar de roman van Tonino Benacquista. Het camerawerk van Pierre Aïm past uitstekend bij het geheel. Widescreen, Dolby.

Le cœur à l'ouvrage

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Laurent Dussaux. Met o.a. Mathilde Seigner, Amira Casar, Marc Citti, Bruno Slagmulder en Catherine Jacob.

Bruno (Citti), die pornofilms regisseert, zou weleens een `echte` film willen draaien. Hij krijgt de nodige subsidies bijeen (zo gaat dat in Europa) voor een romantische film met in de hoofdrollen Julien (Slagmulder) en Chlo[KA3]e (Seigner), zijn favoriete pornosterren. Fran[KA10]coise is de productrice. Zij is bereid deze uitdaging aan te gaan. Sophie (Abascal) is de vriendin van Julien; zij is onvruchtbaar. Haar vriendin No[KA3]elle (Casar) wil graag een kind, maar heeft een probleem met haar vriend Marc (Catalifo). Ze vraagt of Sophie een nachtje wil gaan slapen met Marc, want in het donker merkt hij dat toch niet, terwijl zij dan een kindje kan maken met Julien. Het idiote scenario van Tonino Benacquista, die even te zien is als tatoeëerder, probeert te laten zien wat er normaal gesproken op de set gebeurt, nu privé gebeurt... Wie deze verwisselingsklucht ernstig neemt, kan beter eens een bezoekje aan de psychiater brengen. Het spel is beneden peil, de regie is krachteloos en het verhaal is bijzonder flauw. Het camerawerk is van Paco Wiser.

Inséparables

1999 | Drama, Komedie

Frankrijk/Canada 1999. Drama van Michel Couvelard en Normand Bergeron. Met o.a. Catherine Frot, Jean-Pierre Darroussin, Fabienne Babe, Sami Bouajila en Hervé Pierre.

Het scenario van debuterend regisseur Couvelard is speciaal toegeschreven op zijn vrouw Frot, die de medehoofdrol speelt als Gisèle. Als een regisseur zoiets doet, is het altijd uitkijken geblazen. Anderzijds staat Frot al jaren op het toneel met Darroussin, die Robert is in deze film. Robert is een toneelspeler-filmacteur in spe, die maar niet aan de bak kan komen. Hij komt uit het havenplaatsje Boulogne-sur-Mer aan de Franse Kanaalkust en is naar Parijs gegaan om carrière te maken. In plaats van glansrollen moet hij zich tevreden stellen als figurant bij de tv en houdt zich in leven met het uitventen van gelegenheidsgoederen. Hij besluit terug te gaan naar zijn geboorteplaats en ontmoet dan zijn sweetheart Gisèle opnieuw, die hij ooit in steek liet. Gisèle is nimmer getrouwd, werkt als secretaresse op het gemeentehuis en heeft als minnaar haar getrouwde baas, die een gezin met kinderen heeft. Het leven van drie mensen gaat zich grondig veranderen. De film bevat niet alleen de bekende ingrediënten van de mislukte artistieke carrière, maar ook de grote twijfel die mensen krijgen als ze de veertig passeren en afstevenen op een midlifecrisis. De rolprent is een redelijk, maar landerig drama, met middelmatige spel- en regieprestaties. Meer geschikt als tv- film dan als bioscoopfilm. Het camerawerk is van Antoine Roch. Dat Arthur H. onder andere de muziek verzorgde is geen toeval: Couvelard had ooit een clip over hem gedraaid.

On a très peu d'amis

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Sylvain Monod. Met o.a. Michel Vuillermoz, Mathieu Amalric, Yvon Back, Dominique Reymond en Stéphane Butet.

Een aardige illustratie van het spreekwoord `wie een kuil graaft voor een ander, valt er zelf in`. Twee vrienden, Ivan (Amalric) en Serge (Vuillermoz), zijn op weg naar Aurillac om Ivans zus Maryse (Reymond) en een vriend Maxence (Back) een bezoekje te brengen. Onderweg worden ze verrast door een gewonde man, die gewapend is. Het is een zekere Richard (Butet) en hij dwingt het tweetal om hem mee te nemen. Ze moeten later zijn tas die vol met geld zit, begraven. Ze brengen Richard naar Maryse en hij maakt kennis met Maxence. Richard vraagt hen zijn vrouw op te sporen en haar de tas te geven. Kort daarop gaat Richard de pijp uit. Maxence haalt zijn maîtresse Evelyne over om zich uit te geven voor de vrouw van Richard. Zij haalt inderdaad de tas op, maar laat Maxence barsten. Maxence is woedend en gaat naar zijn vrienden met wie hij de avond doorbrengt dankzij enkele bankbiljetten die zijn maten tevoren al uit de tas hadden gehaald. De debuutfilm van Monod begint als een roadmovie, maar eindigt als een stichtelijke komedie. Het scenario van Nathalie Donnini, Philippe Rebbot, Gérald Sibleyras en regisseur Monod zit best goed in elkaar en wordt versterkt door leuk dialoog, maar helaas kan dit in zijn eentje de film niet dragen omdat de regie niet sterk genoeg is en de film pit mist. Hoewel er hele aardige momenten zijn, raakt het tandem Vuillermoz- Almaric ver voor de finish buiten adem. Het camerawerk is van Olivier Gueneau.

Nestor Burma : La plus noble conquête de Nestor

1998 | Mysterie, Misdaad

Frankrijk 1998. Mysterie van Philippe Laik. Met o.a. Guy Marchand, Margot Abascal, Marianne Anska, Jeanne Savary en Vincent Solignac.

Detective Nestor Burma (Marchand) wordt ter hulp geroepen door Franse aristocratische familie de Maubert omdat Eric De Maubert (Léger-Milhau), een beloftevolle jockey, samen met zijn paard werd ontvoerd. Het gebeuren maakt Burma duidelijk dat de familie verscheurd wordt door ernstige meningsverschillen. In door David Lang en Lionel Cherki geschreven verhaal bewijst Burma dat hij niet alleen een handig paardrijder is maar ook een eerste klas vrouwenversierder. Hij wordt omringd door een aantal knappe meiden waaronder vooral Abascal en Anska opvallen. Zoals gewoonlijk moet de charme van het verhaal het hebben van leuke dialogen en replieken. Aflevering van het seizoen, nummer van 40.

Les corps ouverts

1997 | Korte film

Frankrijk 1997. Korte film van Sébastien Lifshitz. Met o.a. Margot Abascal, Pierre-Loup Rajot en Yasmine Belmadi.

Detective Nestor Burma (Marchand) wordt ter hulp geroepen door Franse aristocratische familie de Maubert omdat Eric De Maubert (Léger-Milhau), een beloftevolle jockey, samen met zijn paard werd ontvoerd. Het gebeuren maakt Burma duidelijk dat de familie verscheurd wordt door ernstige meningsverschillen. In door David Lang en Lionel Cherki geschreven verhaal bewijst Burma dat hij niet alleen een handig paardrijder is maar ook een eerste klas vrouwenversierder. Hij wordt omringd door een aantal knappe meiden waaronder vooral Abascal en Anska opvallen. Zoals gewoonlijk moet de charme van het verhaal het hebben van leuke dialogen en replieken. Aflevering van het seizoen, nummer van 40.

Le Juste : Sonate pour Juliette

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Franck Apprédéris. Met o.a. Claude Brasseur, Margot Abascal, Jean Franval, Tania Sourseva en Jean-Pierre Moulin.

De ex-politieman, nu priester, Simon (Brasseur) zet zich in voor de kansarme jongeren van Marseille. Van zijn bisschop krijgt hij de toelating om, samen met zijn beschermelingen, een verlaten dorp terug leefbaar te maken om daar de werklozen van Marseille een onderkomen te bieden. Hier ontmoet hij Juliette (Winisky), een vijftienjarige adolescente die, sinds haar ouders de dood vonden in een brand, geen woord meer gesproken heeft. Dan verschijnt Jeanne (Abascal), een violiste die op het punt staat te trouwen. Ze wil haar biologische vader vinden en ze is ervan overtuigd dat dit Simon is. Om alles nog erger te maken blijken de bewoners van een naburig dorp helemaal niet opgezet met de plannen van Simon en laten geen kans voorbijgaan om hem te dwarsbomen. Wat een priester lijden kan! Een resem kunstmatig opgeroepen problemen, gekruid met het nodige goedkope sentiment, is in staat om zelfs een uitstekend acteur als Brasseur voor een onmogelijke taak te stellen. De derde film in de reeks van LE JUSTE en in elk geval een bedroevend dieptepunt. Het scenario dat een lappendeken is van zowat alle bestaande clichés werd neergepend door Sylvie Simon. Yves Dahan zette het op film. Stereo.

Maigret et la vente à la bougie

1994 | Misdaad, Thriller

Frankrijk/België/Zwitserland 1994. Misdaad van Denys Granier-Deferre en Pierre Granier-Deferre. Met o.a. Bruno Cremer, Etienne Chicot, Daniel Gélin, Michèle Moretti en Pierre Forest.

Commissaris Maigret (Cremer) reist naar het departement Vend[KA1]ee om hotelhouder en ex-delinquent Fred (Chicot) aan de tand te voelen in verband met onopgeloste misdaad. Eenmaal ter plaatse wordt Maigret geveld door griepaanval, waardoor hij verplicht is enkele dagen in het hotelletje het bed te houden.

Le jeune Werther

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van Jacques Doillon. Met o.a. Ismaël Jolé-Ménébhi, Mirabelle Rousseau, Thomas Brémond, Miren Capello en Faye Anastasia.

Guillaume, de schoolvriend van Ismaël, heeft zelfmoord gepleegd. Een groepje vrienden en vriendinnen probeert achter het waarom te komen. Werd zijn liefde, zoals die van Goethe's Werther, niet beantwoord? De kinderen vinden het meisje waar Guillaume verliefd op was, en ook Ismaël raakt gefascineerd door de blonde schoonheid. De jonge acteurs, die geen van allen eerder voor de film speelden, hebben onder de liefdevolle, virtuoze regie van Doillon iets heel natuurlijks en grote overtuigingskracht. Een uitzonderlijke film, intelligent en emotioneel, gefotografeerd door Christophe Pollock op een bijna documentaire manier.

Des cadavres à la pelle

1991 | Thriller, Misdaad, Komedie

Frankrijk 1991. Thriller van Eric Le Hung. Met o.a. Albert Minski, Philippe Khorsand, Hélène Duc, Patrick Serraf en Noëlle Kervoas.

Drie mannen runnen een nogal obscure King Club, waarvan de eigenares de verschrikkelijke tante van een van hen is. In feite zijn de drie vrienden tamelijke sympathieke kleine criminelen en houden ze zich alleen bezig met kleine zaakjes waarmee ze niemand kwaad doen. Alles verandert wanneer hun exacte tegenpool, een echte peetvader van de mafia, in de King Club door rasechte huurmoordenaars een aanslag laat uitvoeren op een van zijn jonge luitenanten, die er met zijn eigen dochter vandoor is gegaan. Daar moeten lijken van komen, maar het hele verhaal wordt met veel zwarte humor op de toon van een klucht behandeld. De naar het tv-scherm afgezakte regisseur zonder faam of temperament heeft zich geheel en al in dienst van het scenario en de nogal grappige dialogen van Albert Minski gesteld en de acteurs passen qua types prima in de kluchtige context van het geheel. Tamelijk

Promotion canapé

1990 | Komedie, Erotiek

Frankrijk 1990. Komedie van Didier Kaminka. Met o.a. Grace De Capitani, Margot Abascal, Thierry Lhermitte, Michel Sardou en Patrick Chesnais.

Deze klucht geeft een uiterst grievend beeld van de (Franse) post en doet geloven dat het elders niet anders is. Dit volledig overtrokken, seksistische portret, waar carri[KA2]ere maken via de rustbank gaat, is evenwel goed voor af en toe een fikse brok leedvermaak. De post is een hele grote werkgever en de cynische makers hebben vast gedacht dat voldoende PTT-ers dom genoeg zouden zijn om zich aan deze banale karikatuur te spiegelen, waardoor de film rendabel zou zijn. Boertig spel, dito regie en scenario (van Didier Kaminka naar een idee van kolder-koning van de lach Claude Zidi - hoe kon het anders!) en alledaagse plaatjes van Claude Agostini.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Margot Abascal op televisie komt.

Reageer