Frédéric van den Driessche

Acteur

Frédéric van den Driessche is acteur.
Er zijn 25 films gevonden.

Un petit mensonge

2009 | Drama

Frankrijk 2009. Drama van Denis Malleval. Met o.a. Frédéric van den Driessche, Micky Sébastian, Julie Judd, Gaëla Le Devehat en Nina Cohen.

Eric Waltz (Van den Driessche) moet de wals van zijn alledag secuur plannen: met echtgenote Hélène en minnares Alexandra laveert hij vervaarlijk tussen twee realiteiten. Dan komt de achtjarige dochter van laatstgenoemde thuis met het verhaal dat Eric 'iets heeft' met de moeder van een schoolkameraadje. Mama Alex wil er het hare van weten. Vlakke televisiefilm stelt de gewetensvraag hoeveel geheimen een mensenleven kan verdragen. Gedraaid voor France 3 in de reeks 'Vengeance', over boemerangeffecten van onhoudbare situaties waarin kinderen en adolescenten een sleutelrol spelen.

Des fleurs pour Algernon

2006 | Sciencefiction, Drama

Frankrijk/Zwitserland 2006. Sciencefiction van David Delrieux. Met o.a. Julien Boisselier, Hélène de Fougerolles, Marianne Basler en Frédéric van den Driessche.

Dit atypische Franse SF-drama met waarschuwend filosofische ondertoon is gebaseerd op Flowers for Algernon, een bekroond kort verhaal ('59) van Daniel Keyes dat hij later tot succesroman bewerkte. Twee ambitieuze wetenschappers peppen het intellect van de muis Algernon kunstmatig op. Wanneer dat succesvol líjkt, ondergaat zwakbegaafd proefkonijn Charles (Boisselier) dezelfde behandeling. Er zit een aanzienlijk kippenvelelement in dit futuristische breinversterkersidee; denk aan genetisch gemodificeerd voedsel en frons het voorhoofd bij academische knutseldrift.

Jaurès, naissance d'un géant

2005 | Biografie, Drama

Frankrijk 2005. Biografie van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Philippe Torreton, Valérie Kaprisky, Frédéric van den Driessche, Pierre Vernier en Florence Pernel.

Eerste film over het leven en werk van Jean Jaurès (1859-1914), medeoprichter van de Franse socialistische partij en het socialistische dagblad L'Humanité. Acteur Philippe Torreton verbeeldt de gepassioneerde volksintellectueel die op 33-jarige leeftijd de kant kiest van de arbeiders nadat het leger met geweld probeerde de massale stakingen te breken. Historicus en Jaurès-kenner Jean-Pierre Rioux prees de sfeer van de film maar zette vraagtekens bij de centrale rol die Jaurès wordt toebedeeld in de oprichting van de partij.

Galilée ou L'amour de Dieu

2005 | Drama, Historische film

Frankrijk 2005. Drama van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Claude Rich, Daniel Prévost, Jean-Pierre Marielle, Frédéric van den Driessche en Claude Allègre.

Verhaeghe specialiseert zich in ambachtelijke, goed geschreven televisiefilms en miniseries die vaak zijn gebaseerd op een Franse literatuurklassieker of historische casus. In de laatste categorie valt dit felle woordduel tussen astronoom-filosoof Galileo Galilei (1564-1642) en de Vaticaanse Inquisitie. Wetenschap versus dogmatische religie: immer actueel. Het script heeft met Buñuel-scenarist Jean-Claude Carrière en de Franse ex-minister van Onderwijs en Wetenschap Claude Allègre twee illustere auteurs. Zij smeedden voor karakterspelers Rich (Galilei) en Prévost (Groot-Inquisiteur) dialogen als degens, zoals Carrière dat eerder deed voor Verhaeghens soortgelijke La controverse de Valladolid. Allègre heeft een bijrolletje.

Sissi, l'impératrice rebelle

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Didier Bezace, Arielle Dombasle, Frédéric van den Driessche en Stéphane Audran.

De dromerige Sissi-biopic van regisseur Jean-Daniel Verhaeghe (Le rouge et le noir, Romance sans paroles, Galilée ou l'amour de Dieu) is een aangename retouche op de bekende trilogie van Ernst Marischka. Zo weigert Sissi, bijnaam van de (jeugdige) Oostenrijkse keizerin Elizabeth, het huwelijk met Franz Joseph te 'consumeren', en als het eindelijk zo ver is, wil ze de bruidsschat niet accepteren. Ik ben niet te koop, schreeuwt ze, waarbij ze de aangereikte geldpot door de slaapkamer gooit. Alle hoogte- en dieptepunten komen in deze vie romancée aan de orde. Intiem verfilmd, en kennelijk historisch verantwoord.

Lagardère

2003 | Avonturenfilm, Drama

Frankrijk 2003. Avonturenfilm van Henri Helman. Met o.a. Bruno Wolkowitch, Frédéric van den Driessche en Florence Pernel.

De dromerige Sissi-biopic van regisseur Jean-Daniel Verhaeghe (Le rouge et le noir, Romance sans paroles, Galilée ou l'amour de Dieu) is een aangename retouche op de bekende trilogie van Ernst Marischka. Zo weigert Sissi, bijnaam van de (jeugdige) Oostenrijkse keizerin Elizabeth, het huwelijk met Franz Joseph te 'consumeren', en als het eindelijk zo ver is, wil ze de bruidsschat niet accepteren. Ik ben niet te koop, schreeuwt ze, waarbij ze de aangereikte geldpot door de slaapkamer gooit. Alle hoogte- en dieptepunten komen in deze vie romancée aan de orde. Intiem verfilmd, en kennelijk historisch verantwoord.

Revient le jour

1999 | Romantiek

Frankrijk 1999. Romantiek van Jean-Louis Lorenzi. Met o.a. Elisa Servier, Marie Ravel, Philippe Lefebvre, Marine Fayer en Fannie Paitel.

Jean R[KA1]enal (Van Den Driessche) is een bekwame kinesitherapeut. Hij heeft een schat van een vrouw, Rose-Marie (Servier), en twee dotten van kinderen, Claire (Paitel) en Charlotte (Fayer). Je zou haast vergeten dat hij blind is. Amper twintig verloor hij het zicht door een degeneratie van het hoornvlies en een resem aan operaties kon er niets aan verhelpen. Maar Jean verliest de hoop niet, temeer daar hij het gevoel heeft dat zijn dochters soms beschaamd zijn over hun vader, die niet is als alle anderen. In dat opzicht is Rose-Marie helemaal anders. Ze werd voor hem meer dan gewoon een echtgenote. Toch zet hij dit alles op het spel wanneer hij Marion Delorme (Ravel), een twintigjarige studente, in zijn praktijk krijgt nadat ze zwaar ten val kwam tijdens het skieën. Het meisje wordt een obsessie voor Jean. De wanhopige relatie tussen twee mensen die door het leven bedrogen werden. Het idee is niet slecht, maar qua uitwerking gaan we de onbeschaamde sentimentele toer op. Goede acteerprestaties en een vlotte enscenering kunnen het smartlappen-scenario van Lorenzi en Béatrice Rubinstein niet op een hoger niveau krikken. Voor de amateurs. Fotografie is van Jacques Guérin.

Le penitent: Les gens du voyage

1999 |

Frankrijk 1999. Hugues de Lauguardière. Met o.a. Élodie Navarre, Erick Desmarestz en Frédéric van den Driessche.

Jean R[KA1]enal (Van Den Driessche) is een bekwame kinesitherapeut. Hij heeft een schat van een vrouw, Rose-Marie (Servier), en twee dotten van kinderen, Claire (Paitel) en Charlotte (Fayer). Je zou haast vergeten dat hij blind is. Amper twintig verloor hij het zicht door een degeneratie van het hoornvlies en een resem aan operaties kon er niets aan verhelpen. Maar Jean verliest de hoop niet, temeer daar hij het gevoel heeft dat zijn dochters soms beschaamd zijn over hun vader, die niet is als alle anderen. In dat opzicht is Rose-Marie helemaal anders. Ze werd voor hem meer dan gewoon een echtgenote. Toch zet hij dit alles op het spel wanneer hij Marion Delorme (Ravel), een twintigjarige studente, in zijn praktijk krijgt nadat ze zwaar ten val kwam tijdens het skieën. Het meisje wordt een obsessie voor Jean. De wanhopige relatie tussen twee mensen die door het leven bedrogen werden. Het idee is niet slecht, maar qua uitwerking gaan we de onbeschaamde sentimentele toer op. Goede acteerprestaties en een vlotte enscenering kunnen het smartlappen-scenario van Lorenzi en Béatrice Rubinstein niet op een hoger niveau krikken. Voor de amateurs. Fotografie is van Jacques Guérin.

Chère Marianne

1999 | Drama

België/Frankrijk 1999. Drama van Pierre Joassin. Met o.a. Anny Duperey, Guy Bedos, Olivia Brunaux, Julien Boiselier en Frédéric van den Driessche.

Marianne Rivais (Duperey) is vijftig, maar nog steeds een knappe vrouw. Ze is een van de weinige vrouwelijke onderprefecten van het land en wordt regelmatig overgeplaatst. Haar man Jean (Bedos) doceert geschiedenis aan de Sorbonne, maar tracht toch steeds Marianne te volgen als deze weer eens naar een andere stad moet. Jean is een geboren charmeur, wat meermaals uitbarstingen van jaloezie teweegbrengt bij Marianne. Als ze weer eens wordt overgeplaatst komt het tot een conflict met Jean en met hun twintigjarige dochter Camille (Doutey), die haar allebei verwijten dat ze haar gezin verwaarloost voor haar carrière. Het beeld van een vrouw die zich geheel overgeeft aan haar werk, zowel grote zaken als kleine alledaagse geschillen. Dat ze hierdoor haar gezin tekort doet beseft ze eerst als het bijna te laat is. Dank zij de uitstekende vertolking van Duperey en Bedos is de film best waard om bekeken te worden. De wat goedkope tranerige momenten neem je er wel bij. Sylvie Chauvet, Anne Valton en regisseur Joassin baseerden het scenario op een idee van Xavier Matthieu. Fotografie is van Patrice Payen.

Peur blanche

1998 | Thriller

Frankrijk/Verenigde Staten 1998. Thriller van Olivier Chavarot en Oliver Chavarot. Met o.a. Alexandra Vandernoot, Frédéric van den Driessche, Sophie Carle, Frédéric Deban en Sophie Carle.

In een ziekenhuis sterft een patiënt na een verkeerd uitgevoerde operatie. Autopsie geeft aan dat de overledene een overdosis menadrine toegediend heeft gekregen. Niemand weet echter wie dat gedaan heeft

Passage sous silence

1997 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1997. Drama van Hughes De Laugardière. Met o.a. Frédéric van den Driessche, Anne Jacquemain, Annick Alane, Raoul Billerey en Jacques Dynam.

In de gevangenis verneemt Marie Girard (Jacquemin) dat haar moeder overleden is. Ze werd tot tien jaar veroordeeld wegens moord op haar echtgenoot, ook al handelde ze uit zelfverdediging. Rond die tijd vertrekt de jonge priester Louis Page (Van den Driessche) als boetedoening op een pelgrimstocht naar Santiago de Compostela. Tijdens een stop wordt hem gevraagd de vaste priester te vervangen om een mis op te dragen in de vrouwengevangenis. Hier maakt hij kennis met Marie en hij is bereid om haar te vergezellen naar de begrafenis van haar moeder. Aangekomen in haar dorp maakt hij kennis met Mathieu (Lebas-Joly), het zoontje van Marie dat opgevoed wordt door haar schoonouders. Het blijkt dat de haatgevoelens t.o.v. Marie nog niet zijn weggeëbd. Wat meer is, ze worden nog aangewakkerd door haar schoonvader. Twee mensen die niets met elkaar gemeen hebben, komen terecht in een hel van beschuldigingen en ze zijn enkel op elkaar aangewezen om de wanhoop die hen overvalt te doorstaan. Liefde en vergevingsgezindheid zijn niet voor iedereen vanzelfsprekend. Een aangrijpend menselijk drama, geschreven door Catherine Borgella en Sylvie Bailly, naar een verhaal van Jean Nainchrik en Christophe Chevalier. Fotografie is van Michel Siebenmann.

Le penitent: Passage sous silence

1997 |

Frankrijk 1997. Hugues de Lauguardière. Met o.a. Raoul Billerey, Anne Jacquemin en Frédéric van den Driessche.

In de gevangenis verneemt Marie Girard (Jacquemin) dat haar moeder overleden is. Ze werd tot tien jaar veroordeeld wegens moord op haar echtgenoot, ook al handelde ze uit zelfverdediging. Rond die tijd vertrekt de jonge priester Louis Page (Van den Driessche) als boetedoening op een pelgrimstocht naar Santiago de Compostela. Tijdens een stop wordt hem gevraagd de vaste priester te vervangen om een mis op te dragen in de vrouwengevangenis. Hier maakt hij kennis met Marie en hij is bereid om haar te vergezellen naar de begrafenis van haar moeder. Aangekomen in haar dorp maakt hij kennis met Mathieu (Lebas-Joly), het zoontje van Marie dat opgevoed wordt door haar schoonouders. Het blijkt dat de haatgevoelens t.o.v. Marie nog niet zijn weggeëbd. Wat meer is, ze worden nog aangewakkerd door haar schoonvader. Twee mensen die niets met elkaar gemeen hebben, komen terecht in een hel van beschuldigingen en ze zijn enkel op elkaar aangewezen om de wanhoop die hen overvalt te doorstaan. Liefde en vergevingsgezindheid zijn niet voor iedereen vanzelfsprekend. Een aangrijpend menselijk drama, geschreven door Catherine Borgella en Sylvie Bailly, naar een verhaal van Jean Nainchrik en Christophe Chevalier. Fotografie is van Michel Siebenmann.

Verdict : Le mensonge

1996 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1996. Drama van Laurent Carcélès. Met o.a. Alexandre Zambeaux, Frédéric van den Driessche, Annie Jouzier, Claire Barotra en Valérie Toledano.

Romain Meunier (Zambeaux) wordt beschuldigd van de verkrachting van Florence Villard (Borotra) in de kleedkamers van de ijsbaan. De jongeman beantwoord aan de beschrijving die het slachtoffer heeft gegeven. Romain ontkent echter halsstarrig. Hij weigert de hulp van een advocaat. Hij wil zichzelf verdedigen. Zijn vriendin Carine (Oubracham) is overtuigd van zijn onschuld. Bij een huiszoeking wordt de T-shirt gevonden die de dader droeg en Romain wordt gearresteerd. Tijdens de reconstructie geeft Florence tegenstrijdige verklaringen en dank zij de twijfel die ze hiermee zaait wordt Romain vrijgelaten. De verdediging gaat echter in beroep. Intrigerend rechtbankdrama dat aantoont hoe gemakkelijk iemand het slachtoffer kan worden van een gerechtelijke dwaling. Het verhaal houdt goed stand en blijft spannend tot op het einde en de (nog) onbekende jonge hoofdacteurs zetten stevige personages neer. In de klauwen van de tredmolen van de wet luistert niemand nog naar rede. Het goed gestructureerde scenario van Anne Landois en Bernard Dupont is gebaseerd op een waargebeurd feit. Fotografie is van Jean-Paul Schwartz.

Saint-Exupéry: La dernière mission

1994 | Drama, Biografie

Duitsland/Frankrijk 1994. Drama van Robert Enrico. Met o.a. Bernard Giraudeau, Maria de Medeiros, Jean-Paul Comart, Frédéric van den Driessche en Jean-Marie Winling.

De film speelt zich af op 30 en 31 juli 1944, de twee laatste dagen van het leven van Antoine de Saint-Exup[KA1]ery, schrijver van onder meer [KL]De kleine prins[KLE]. De auteur (gespeeld door Giraudeau) is een fervent piloot, gelegerd op een basis op Corsica. Zijn kapitein probeert hem over te halen te stoppen met vliegen, maar daar wil hij niets van horen. De kapitein wordt op het matje geroepen door een officier die getuige was van de smeekbede. Dan volgt een overzicht van de staat van dienst van De Saint-Exupéry, die als piloot bij het leger kwam in 1939. Een gevoelige hulde aan een van Frankrijks meest invloedrijke schrijvers van de twintigste eeuw. Schitterende vertolking van Giraudeau in de titelrol. Ook zijn er oude archiefopnamen te zien. Het intelligente scenario werd geschreven door Enrico en Marcel Jullian. Cyril Lathus fungeerde als fotograaf.

Saint-Exupéry

1994 |

Frankrijk 1994. Robert Enrico. Met o.a. Jean-Paul Comart, Frédéric van den Driessche en Bernard Giraudeau.

De film speelt zich af op 30 en 31 juli 1944, de twee laatste dagen van het leven van Antoine de Saint-Exup[KA1]ery, schrijver van onder meer [KL]De kleine prins[KLE]. De auteur (gespeeld door Giraudeau) is een fervent piloot, gelegerd op een basis op Corsica. Zijn kapitein probeert hem over te halen te stoppen met vliegen, maar daar wil hij niets van horen. De kapitein wordt op het matje geroepen door een officier die getuige was van de smeekbede. Dan volgt een overzicht van de staat van dienst van De Saint-Exupéry, die als piloot bij het leger kwam in 1939. Een gevoelige hulde aan een van Frankrijks meest invloedrijke schrijvers van de twintigste eeuw. Schitterende vertolking van Giraudeau in de titelrol. Ook zijn er oude archiefopnamen te zien. Het intelligente scenario werd geschreven door Enrico en Marcel Jullian. Cyril Lathus fungeerde als fotograaf.

Maigret et le port des brumes

1994 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1994. Misdaad van Charles Nemes. Met o.a. Bruno Cremer, Jean-Claude Dauphin, Jeanne Marine, Jean-Marie Cornille en Luc Thuillet.

In Parijs wordt een rondzwervende, gewonde man opgepakt, die aan geheugenverlies lijdt. Commissaire Maigret (Cremer) laat zijn foto in de landelijke pers afdrukken in de hoop dat iemand hem zal herkennen. Een jonge vrouw (Marine) komt spoedig opdagen: zij blijkt de dienstmeid te zijn van de sinds een maand vermiste kapitein (Goodall) met als thuishaven een kustplaatsje in Normandi[KA3]e. Maigret begeleidt de man en zijn meid terug naar hun woonplaats in de hoop ter plekke de mysterieuze zaak te kunnen ontrafelen. De zeevaarder sterft echter de dag na zijn terugkeer als gevolg van een strychnine-vergiftiging. Goede weergave van de sfeer, die ook kenmerkend is in het boek van Georges Simenon [KL]Le port des brumes[KLE] dat in 1932 verscheen en in het Nederlands uitkwam als [KL]Maigret in de mist[KLE]. Typische situaties, die zo kenmerkend zijn voor Simenon: sprekende stiltes, ingewikkelde familierelaties, enz. De rolbezetting, de bijrollen inbegrepen, staan op een hoog niveau. Vooral Dauphin (de zoon van acteur Claude Dauphin en actrice Maria Mauban) is perfect als de bijzonder arrogante burgemeester. Scenario en dialogen van Guy Patrick Sainderichin. Regisseur Nemes speelt de rol van de dokter, maar dat maakt van hem nog geen Hitchcock.

Cache-cash

1993 | Familiefilm

Frankrijk 1993. Familiefilm van Claude Pinoteau. Met o.a. Aurélien Wiik, Joséphine Serre, Jean Carmet, Rose Thiery en Sophie Broustal.

Antoine (Wiik) is een jongen van twaalf. Hij heeft diep in het woud een hut in een boom, waar hij zich vaak terugtrekt. Liza (Serre) is een Canadees meisje dat met haar vader en diens vriendin op vakantie komt in de buurt van Antoine's huis. Samen ontdekken zij een zak met waanzinnig veel geld, verstopt op een eilandje vlakbij de boomhut. Ze nemen de zak mee en verbergen hem elders in de hoop de dieven te betrappen. Het blijkt de buit te zijn van gemene bankovervallers. De twee kinderen slaan op de vlucht. Moraal van het verhaal: geld is verwerpelijk en het echte geluk vind je in kleine, dagdagelijkse dingen. Kindvriendelijke film van jeugdfilmer Pinoteau die het gewelddadige zorgvuldig vermeed.

Sandra, c'est la vie

1992 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 1992. Drama van Dominique Othenin-Girard. Met o.a. Lisa Fusco, Imogen Stubbs, Jean-Philippe Écoffey, Valeria Bruni Tedeschi en Franck Rousselet.

Fusco speelt een zestien-jarig meisje dat geestelijk gehandicapt is; ze is wat achterlijk. Haar moeder Stubbs, kreeg haar toen ze even oud was en liet haar eerst over aan de zorg van haar ouders en later aan een tehuis. Nu moet het kind het verblijf verlaten en dat komt slecht uit, want de nog jonge moeder Stubbs heeft net een nieuwe vrijer, Van Den Driessche. Ze zegt tegen hem dat het haar jongste zusje is, voor wie zij moet zorgen. In het kleine flatje van moeder Stubbs mag Fusco haar kamertje niet verlaten, wat zij niet uithoudt. Ze vlucht naar een kunstenaar die haar weer terugbrengt naar de inrichting. Daar mag Stubbs het kind ophalen, Van Den Driessche wordt de deur gewezen en het gehandicapte kind krijgt eindelijk de versmade moederliefde. Voor de zakdoekenbrigades en iedereen die teert op menselijk leed. Scenario van Michel Viala, Denise Fusco en Philippe Conil. Camerawerk van Jacky Mahrer.

La confession du pasteur Burg

1992 | Drama

Spanje/Zwitserland/Verenigd Koninkrijk/Frankrijk/Duitsland/Italië 1992. Drama van Jean-Jacques Lagrange. Met o.a. Vanessa Larre, Jean-Marc Bory, Pierre Forget, Jean-Claude Drouot en Anne-Lise Fritsch.

Een jonge, onervaren pastoor (Van den Driessche) start vol idealen en goede bedoelingen in een nieuwe parochie. Van meet af aan stuit hij echter op tegenwerking en kleinsteedse mentaliteit. Zijn parochianen hebben meer belangstelling voor de dreigende werkloosheid dan voor zijn goddelijke boodschap. Om zich te wreken besluit hij de jonge Larre te verleiden. Corruptie en hypocrisie vormen het hoofdthema van deze slechts gedeeltelijk geslaagde filmische bewerking van de roman van Jacques Chessex, die door Lagrange en Jean-Louis Roncoroni werd omgewerkt tot een scenario. De pastoor vertelt het verhaal in een soort biecht aan timmerman Bory, een lange flashback. Goed spel. Cameraman Jacky Mahrer haalt alles uit de adembenemend mooie Zwitserse landschappen.

Jour de colère

1992 | Drama, Actiefilm

Frankrijk 1992. Drama van David Delrieux. Met o.a. Cécile Pallas, Frédéric van den Driessche, Carlo Brandt, Bernard Ballet en Albert Simono.

Al sinds haar kindertijd wordt Pallas gekweld door de herinnering aan het dodelijk ongeluk van haar vader. Ze was er getuige van en volgens haar was Brandt, destijds een vriend des huizes, bewust verantwoordelijk voor diens dood. Als ze hem na vijftien jaar toevallig terugziet is ze vastbesloten zich op hem te wreken. Een jonge vrouw bezeten door haatgevoelens op een persoon waarvan ze niet eens met zekerheid weet of hij haar vader vermoord heeft. Kan je als jonge volwassene trouwens wel nuchter oordelen over een feit, hoe ingrijpend ook, dat je als kind meemaakte? Acteerprestaties zijn redelijk, maar het scenario van Delrieux en Mireille Lanteri is niet altijd even geloofwaardig. Gérard Vigneron stond achter de camera.

Conte d'hiver

1992 | Komedie, Romantiek, Drama

Frankrijk 1992. Komedie van Eric Rohmer. Met o.a. Charlotte Véry, Frédéric van den Driessche, Michel Voletti, Hervé Furic en Ava Loraschi.

Felicie kan maar niet kiezen tussen haar twee minnaars, de onverstoorbare Max en de intellectuele Loic. Wat haar leven nog gecompliceerder maakt is het feit dat ze eigenlijk hoopt op de hereniging met een geliefde die ze vier jaar eerder door een misverstand uit het oog verloor en van wie ze een kind heeft. De besluiteloze hoofdpersoon zal sommigen op de zenuwen werken, maar het is moeilijk weerstand bieden aan Rohmers immer ontwapenende morele vertellingen. De regisseur (geboren 1920) mag dan op leeftijd zijn, zijn lichtvoetige komedies geven blijk van een vertederend, geduldig inzicht in het getob van jonge mensen met liefde en zeden. Tweede uit het vierluik 'Contes des quatre saisons'.

Poison d'amour

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Hugues De Laugardière. Met o.a. Frédéric van den Driessche, Catherine Wilkening, Clémentine Célarié, François Perrot en Jean-François Perrier.

Briljante politiecommissaris doet achttien uur per dag levensgevaarlijk werk, en zijn vrouw heeft genoeg van haar huwelijk met een geestverschijning. Ze gaat uit met vriend(inn)en, en het huwelijk strandt. Haar beste vriendin is de minnares van een rijke en beroemde advocaat. Hij wordt vermoord en zij wordt verdacht. Zijn de twee vrouwen medeplichtig? Een koude douche voor onze commissaris, die dit - moeilijke - priv[KA1]e-onderzoek moet gaan doen. Bewerking van de roman [KL]Le d[KA1]ejeuner interrompu[KLE] van Julien Vartet. Op basis van een nogal gemaakte en vrij kunstmatige plot, maar de regisseur en mede-bewerker (samen met Thierry Léger) verdoezelt dit gebrek met een degelijk opgebouwde regie en een geslaagde beschrijving van de personages, die duister en gecompliceerd genoeg zijn om de aandacht vast te houden. Een van de weinige voor tv gemaakte misdaadfilms die beter zijn dan het boek waarop ze zijn gebaseerd. Bijna

Les spécialistes: Baie des Anges Connection

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Patrick Jamain. Met o.a. Jean-Pierre Bouvier, Frédéric van den Driessche, Philippe Leroy en Isabel Otero.

Een bewerking van de detectiveroman van Bruno Tardon Les spécialistes over heroïnesmokkel voor de mafia. Het idee is misschien interessant maar er moet een tv-regisseur met meer persoonlijkheid worden gezocht. Het thema lijkt op dat van de FRENCH CONNECTION, weinig origineel dus, en bovendien wordt het niveau van die film bij lange niet gehaald. De schitterende landschappen van de Baai van Anges vormen een troost.

L'autrichienne

1990 | Historische film

Frankrijk 1990. Historische film van Pierre Granier-Deferre en Denys Granier-Deferre. Met o.a. Ute Lemper, Patrick Chesnais, Daniel Mesguich, Jean-Pol Dubois en Frédéric van den Driessche.

Marie-Antoinette (Lemper), bijgenaamd l'Autrichienne, wordt beschuldigd van samenzwering, landverraad en een losbandig leven. Voldoende om haar na een proces van twee dagen en een nacht te veroordelen tot de guillotine. In haar cel vraagt ze om papier en een pen, smeekt god om vergeving voor haar zonden en die van de wereld. Statisch, serieus historisch drama met mooie Duitse entertainster Lemper in de hoofdrol. Het scenario is van Alain Decaux en André Castelot. Camerawerk van Pascal Lebegue.

Jours de colère

-1 |

. David Delrieux. Met o.a. Carlos Brendt, Frédéric van den Driessche en Cécile Pallas.

Marie-Antoinette (Lemper), bijgenaamd l'Autrichienne, wordt beschuldigd van samenzwering, landverraad en een losbandig leven. Voldoende om haar na een proces van twee dagen en een nacht te veroordelen tot de guillotine. In haar cel vraagt ze om papier en een pen, smeekt god om vergeving voor haar zonden en die van de wereld. Statisch, serieus historisch drama met mooie Duitse entertainster Lemper in de hoofdrol. Het scenario is van Alain Decaux en André Castelot. Camerawerk van Pascal Lebegue.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Frédéric van den Driessche op televisie komt.

Reageer