Béatrice Thiriet

Componist

Béatrice Thiriet is componist.
Er zijn 21 films gevonden.

Qissa: The Tale of a Lonely Ghost

2013 | Drama

India/Duitsland/Frankrijk/Nederland 2013. Drama van Anup Singh. Met o.a. Irrfan Khan, Tillotama Shome, Rasika Dugal en Tisca Chopra.

Door de opsplitsing van India en Pakistan wordt de Punjaabse Sikh Umber Singh gedwongen om te verhuizen. Hij moet in India een nieuw leven opbouwen, maar lijdt er vreselijk onder dat hij alleen dochters heeft, terwijl hij zo vreselijk graag een zoon zou hebben. Als hij dan nogmaals een dochter krijgt, besluit hij haar op te voeden als zijn zoon. Indiaas drama, terughoudend verfilmd. Openingsfilm van het IFFR 2014.

Bird People

2014 | Drama, Romantiek

Frankrijk 2014. Drama van Pascale Ferran. Met o.a. Josh Charles, Anaïs Demoustier, Roschdy Zem, Taklyt Vongdara en Geoffrey Cantor.

Audrey is kamermeisje in het Hilton-hotel op het Parijse vliegveld Charles de Gaulle, waar Gary – kopstuk van een bedrijf uit Silicon Valley – verblijft voor een bespreking met Parijse klanten. Een film lang schuiven hun werelden vlak langs elkaar heen, in een gedragsstudie naar hoe (a)sociale media onze (on)persoonlijke omgang met elkaar beïnvloeden. Een zoektocht naar vrijheid met een bijzondere rol voor een mus: haar aanwezigheid geeft de film enerzijds een ongebruikelijke brille, anderzijds een naïviteit waar de tuttigheid soms van afdruipt.

Ça ne peut pas continuer comme ça!

2012 | Komedie, Drama

Frankrijk 2012. Komedie van Dominique Cabrera. Met o.a. Aurélien Recoing, Serge Bagdassarian, Sylvia Bergé, Bérangère Bonvoisin en Denis Podalydès.

Midden in crisistijd is de Franse president Nuissbaum al doodziek. Er moeten niettemin drastische beslissingen worden genomen om allerlei landsproblemen het hoofd te bieden. Aldus rijpt het eureka-idee om een acteur in te huren die als dubbelganger naar buiten treedt. Krankjoreme premisse wordt strak uitgespeeld in deze amusante tv-film van de Frans-Algerijnse scenariste-regisseuse Cabrera. De farce is bovendien een novum in de rijke filmhistorie van Frankrijk: het betreft hier de eerste coproductie met de prestigieuze Comédie Française. Bijrollen van Denis Podalydès en Julie-Marie Parmentier.

Les invités de mon père

2010 | Drama

Frankrijk 2010. Drama van Anne Le Ny. Met o.a. Michel Aumont, Veronica Novak, Karin Viard en Fabrice Luchini.

In het genre van de asielzoekers-/illegalenfilm omzeilt actrice/scenariste/regisseur Le Ny (van de atypische en roerende hospitaalfilm Ceux qui restent) met haar subtiel komische bijdrage behendig de zieligheidsclichés. Waarin gepensioneerde arts Lucien (Aumont), altijd al op de bres voor de zwakkeren, zich ontfermt over een blonde Moldavische schone. Deze heeft geen verblijfsvergunning, wel een dochtertje. Luciens zoon en dochter (welhaast als één entiteit vilein vertolkt door Luchini en Viard) denken er het hunne van, zeker wanneer papa's erfenis aan hun bourgeoisneusjes voorbij dreigt te gaan.

Lady Chatterley

2006 | Drama, Romantiek

Frankrijk/België 2006. Drama van Pascale Ferran. Met o.a. Marina Hands, Jean-Louis Coullo'ch, Hippolyte Girardot, Hélène Alexandridis en Hélène Fillières.

Het klassieke verhaal van D.H. Lawrence - over de jonge vrouw van een invalide man die wegkwijnt in een saai huwelijk, maar helemaal opleeft als ze een knappe tuinman leert kennen - werd al meerdere malen verfilmd, met gemengd resultaat. Ferran is de eerste vrouwelijke regisseur die zich aan het verhaal waagt. Ze baseerde zich niet op de uiteindelijk gepubliceerde versie van het boek, maar vond een eerdere, minder grove en meer liefdevolle versie. Perfectioniste Ferran liet haar acteurs lang repeteren, en dat wierp vruchten af: ze kreeg een César, net als haar hoofdrolspeelster.

Le coeur des hommes

2003 | Komedie

Frankrijk 2003. Komedie van Marc Esposito. Met o.a. Gérard Darmon, Jean-Pierre Darroussin, Bernard Campan, Marc Lavoine en Ludmila Mikaël.

Sympathieke herenfilm van voormalig filmjournalist Marc Esposito (medeoprichter van filmblad Première) over de vriendschap tussen vier veertigers. Rond hun vijftiende voetbalden ze samen in een Parijse voorstad en sindsdien zoeken ze elkaar regelmatig op om problemen te relativeren rond werk, vrouwen, nageslacht en vriendschap. Zoals gebruikelijk in dit type film ligt de nadruk op de potentieel splijtende invloed van echtgenoten, vriendinnen en maîtresses. Maar gelukkig kan 25 jaar vriendschap dienen als rots in de branding. Plezier van en met heren, geschikt voor beide seksen. In 2007 volgde meer oude-jongens-stokbrood in Le coeur des hommes 2.

Les Pygmées de Carlo

2002 | Avonturenfilm, Komedie, Drama

Frankrijk 2002. Avonturenfilm van Radu Mihaileanu. Met o.a. Yves Verhoeven, Sonia Rolland, Stéphane Rideau en Beppe Clerici.

In een interview vertelde scenarist-regisseur Mihaileanu dat hij als assistent van cineast Marco Ferreri (La grande bouffe) eropuit werd gestuurd naar Centraal-Afrika om pygmeeën te zoeken als figuranten. Dit werd het uitgangspunt voor de tv-film Les Pygmées de Carlo. Mihaileanu, zo blijkt duidelijk op luchtige wijze, vindt dat slechts de witte mens het object van antropologische studie moet zijn. Hij volgt personages Marc (Verhoeven) en Olivier (Rideau), die in Afrika op zoek gaan naar filmfiguranten voor de grote regisseur Carlo Ercole (Chierici). Hun koloniale vooroordelen worden langzaam afgepeld, door pygmeeën die maar al te menselijk blijken, en door een schone Kameroenese (Rolland)...

Le lait de la tendresse humaine

2001 | Drama

België/Frankrijk 2001. Drama van Dominique Cabrera. Met o.a. Patrick Bruel, Marilyne Canto, Dominique Blanc, Bruno Salvador en Sergi López.

Een zomerse dag in de Jura. Jonge moeder Christelle (Maryline Canto) doet haar baby in bad. Plotseling staat ze op en rent het huis uit. De camera blijft achter en registreert hoe het water onder de badkamerdeur uitloopt. De openingsscène van Le lait de la tendresse humaine grijpt direct naar de strot. Net zoals het leven Christelle naar de strot grijpt. Haar echtgenoot (Patrick Bruel) kan zich nauwelijks verplaatsen in haar somberte. Samen met familie en vrienden gaat hij op zoek naar Christelle die ondertussen haar heil heeft gezocht bij de buurvrouw. Cineast Dominique Cabrera maakte eerder een documentaire over depressie (Demain et encore demain) en laat in deze speelfilm zien dat zij het onderwerp en het filmmedium tot in de puntjes beheerst. Haar uitgelezen personages bewegen zich in een scherp contrasterende wereld van zonlicht en warmte, blindelings op zoek naar liefde en naar elkaar. Een hartverwarmende film over 'het onstuitbare leven dat ons begeleidt en soms alleen achterlaat', aldus de maker.

La fille de son père

2001 | Drama

Frankrijk 2001. Drama van Jacques Deschamps. Met o.a. Natacha Régnier, François Berléand, Fanny Cottençon, Frédéric Pierrot en Circé Lethem.

Om zich te wreken op zijn overspelige vrouw introduceert Henri (François Berléand) zijn buitenechtelijke achttienjarige dochter Anna (Natacha Régnier), een nietsvermoedend meisje dat haar vader nooit heeft gekend. Hoewel de twee biologisch niets met elkaar te maken hebben ontstaat gaandeweg een intieme vader-dochter relatie met alle man-vrouw spanning van dien. Een interessante film over liefde, jaloezie en wraak. De makers werden geïnspireerd door het boek Njetotsjka Njezwanowa van Dostojewski.

La voleuse de Saint Lubin

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Claire Devers. Met o.a. Dominique Blanc, Denis Podalydès, Michelle Goddet, Maryline Even en Chantal Neuwirth.

Fran[KA10]coise Barnier (Blanc) is alleenstaand en werkloos. Ze tracht haar twee dochtertjes zo goed mogelijk op te voeden, en met de geringe uitkering van 682 euro per maand rond te komen. Op een gegeven moment wil ze de kinderen wat beters voorschotelen dan de eeuwige pasta en ze steelt vlees in drie supermarkten. Ze wordt betrapt en de zaak komt voor de rechter. Zij krijgt een pro deo advocaat (Podalyd[KA2]es), die haar toestand maar al te zeer begrijpt. Hij probeert de rechter de uitzichtsloze situatie te laten inzien. Hiermee zou de zaak geseponeerd kunnen worden, maar een journalist van het chique dagblad [KL]Le Monde[KLE] dat zich links van het midden bevindt, blaast het bagatel op tot een grote zaak en veroorzaakt een discussie over recht en gerechtigheid, waarbij Fran[KA10]coise aan het kortste eind trekt. Een schitterend pleidooi dat de onmacht aantoont van de minder bedeelden in de maatschappij voor een rechtbank met wereldvreemde rechters, die niet begrijpen wat de problemen zijn van iemand die tekort komt. Blanc is subliem in haar rol als moeder die te trots is om schulden te maken, maar haar kinderen toch ook iets wil gunnen dan alleen maar armoede. Devers en Jean- Louis Beno[KA4]it baseerden hun scenario op een ware gebeurtenis in Frankrijk die destijds heel wat opzien baarde (de zaak liep tenslotte na heel wat geharrewar toch goed af). De film werd op een spontaan applaus onthaald bij zijn wereldpremière op het Festival van Venetië in 1999. Fotografie is van Hélène Louvart.

L'autre côté de la mer

1997 | Komedie, Drama

Frankrijk/Argentinië 1997. Komedie van Dominique Cabrera. Met o.a. Claude Brasseur, Roschdy Zem, Marthe Villalonga, Agoumi en Catherine Hiegel.

De Frans-Algerijnse regisseuse Cabrera verhaalt in haar documentair getint speelfilmdebuut over de vriendschap tussen de Franse Algerijn Georges Montero (mooi gespeeld door Claude Brasseur) en de Algerijnse Fransman Tarek Timzert (Roschdy Zem). Montero, die in 1994 in Parijs is voor een oogoperatie, ziet wel in dat hij voor de Fransen altijd een 'pied noir' (immigant) zal blijven. Ook voor oogchirurg Tarek, een geassimileerde Arabier met wie Montero bevriend raakt, blijkt de tijd rijp om over zijn 'roots' te gaan nadenken. Mooie raï-muziek van Chaba Nadia L'Oranaise en haar groep.

Bébé volé

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Florence Strauss. Met o.a. Christine Boisson, Mélanie Leray, Lilah Dadi, Bernard Ballet en Marc Citti.

Anita (Leray), een twintig-jarige alleenstaande vrouw, wil absoluut een kind. Ettelijke misvallen hebben haar echter al duidelijk gemaakt dat ze de droom om moeder te worden best kan laten varen. Nadat ze in het ziekenhuis weer eens gehoord heeft dat ze het kind dat ze verwacht niet zal houden maakt Anita kennis met Mathilde (Boisson), een veertig-jarige journaliste die zwanger is. Mathilde staat er alleen voor en is verheugd met de belangstelling die de jonge vrouw voor haar koestert. Erg blij is Mathilde niet met het vooruitzicht om in deze omstandigheden moeder te worden, dus groeit er in Anita een idee. Zo gauw Mathilde bevallen is gaat ze er met de baby vandoor. Met veel realisme wordt hier het portret gebracht van twee vrouwen die niets gemeen hebben, maar die elkaar toch vinden. Leray steelt moeiteloos elke scène waarin ze te zien is door de speelse benadering van haar dramatische rol. Catherine Hoffmann schreef het scenario en Carlo Varini was verantwoordelijk voor de fotografie.

Méfie-toi de l'eau qui dort

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Jacques Deschamps. Met o.a. Robin Renucci, Maruschka Detmers, Jean Benguigui, Frankye Pain en Philippe Dormoy.

Drie op zichzelf staande episoden rondom een rivier en z.g. dezelfde hoofdpersoon op drie verschillende leeftijden, als kind, als jongeman en als oudere man. Het eerste schuifje is tevens de proloog, waarin een jongetje niet begrijpt waarom de vader van zijn buurmeisje haar zo wreed behandelt. Het tweede deel met Renucci als Jean, waarop de aantrekkelijke Fran[KA10]coise (Detmers) verliefd is zonder dat hij het weet; het wordt niks. Het laatste deel gaat over de oudere Jean (Ratib), die op platonische wijze de liefde verovert van de vrouw waarvan hij houdt (Golovine). In het scenario van Olivier Lorelle en regisseur Deschamps zijn de personages onvoldoende uitgediept en niet echt met elkaar verbonden. Dat is jammer, want daardoor valt de film uiteen. De hoofdrollen geven mooi spel weg, maar dat is te weinig voor een boeiend geheel. Avondvullend speelfilmdebuut van tv-regisseur Deschamps. Camerawerk van Eric Guichard. Bekroond met de aanmoedigingsprijs voor eerstelingen op het filmfestival van Venetië. Dolby.

Long cours

1996 | Misdaad, Drama

Venezuela/Frankrijk 1996. Misdaad van Alain Tasma. Met o.a. Benoît Magimel, Hélène de Fougerolles, Manuel de Blas, Philippe Ambrosini en Marc Berman.

Charlotte (De Fougerolles) en Jeff (Magimel) houden er wel een zeer bizarre hobby op na: Charlotte houdt als lifster chauffeurs tegen die Jeff dan overvalt en berooft. Op een dag echter haalt een slachtoffer een wapen te voorschijn en in het gevecht dat daarop volgt schiet Charlotte de man neer. Het misdadige koppel vlucht en kan tegen betaling als verstekeling aan boord van een schip naar Venezuela. Maar de cynische kapitein Mops (De Blas) maakt misbruik van hun zwakke positie. Goed in elkaar gestoken psychologisch drama dat uitstekend vertolkt wordt door de twee belangrijkste acteurs. De onheilspellende sfeer uit de roman van Georges Simenon krijgt echter geen geslaagd filmisch alternatief. De roman werd bewerkt door André Grall, Tasma en Pierre Javaux. Voor de fotografie was Antoine Roch verantwoordelijk.

Ricky

1995 | Komedie

Zwitserland/Frankrijk 1995. Komedie van Philippe Setbon. Met o.a. Guillaume Depardieu, Jean-François Stévenin, Lola Gans, Elisabeth Vitali en Roland Amstutz.

De vijfenveertigjarige Stévenin durft niet naar huis gaan daar hij ontslagen werd en zijn vrouw dit nieuws niet al te best zal opnemen. Na een nachtje doorzakken in een truckerscafé ontmoet hij Depardieu, die eruitziet als een schooier met een grote bek. Al liftend tracht deze een geheime bestemming te bereiken. Stévenin stelt hem voor met hem mee te rijden, wat de ander schoorvoetend aanvaardt. De jongen vertelt dat hij zijn moeder verloren is en dat hij nu van plan is om zijn vader, die hij voor haar dood aansprakelijk houdt, te vermoorden. Het tedere relaas van de vrienschap tussen een jonge en een oudere man, die geen van beiden de realiteit aankunnen. Zowel Depardieu als Stévenin leven zich uitstekend in hun rol in. Regisseur Setbon is verantwoordelijk voor het met humor doorspekte dramatische scenario en Jean-Pierre Plichon bediende de camera. Formaat 16/9.

Le passager clandestin

1995 | Thriller, Mysterie, Avonturenfilm, Misdaad

Spanje/Frankrijk 1995. Thriller van Agustín Villaronga. Met o.a. Simon Callow, Marcè Pons, Bruno Todeschini, Rosa Novell en Alexandre Zloto.

Een miljardair die is overleden, heeft zijn fortuin nagelaten aan zijn buitenechtelijke zoon Ren[KA1]e Mar[KA1]echal (Yrondi), die spoorloos blijkt te zijn. Major Owens (Callow) gaat op zoek, in de hoop als Ren[KA1]e`s voogd benoemd te worden zodat hij het vermogen mag beheren. Owens vertrekt van Panama, waar Ren[KA1]e`s moeder werd vermoord, naar Tahiti. Aan boord ontmoet hij Lotte (Pons), de ex-minnares van Ren[KA1]e en de enigszins scheel kijkende Alfred Mougins (Todeschini). Ze hebben alledrie hetzelfde doel: Ren[KA1]e vinden en er beter van worden. Naar de `exotische` roman van Georges Simenon, die hij in Florida aan het papier toevertrouwde na zijn lange reis door Latijns-Amerika (1934-35). Dit verhaal werd in boekvorm uitgegeven in 1947. Eerder al verfilmd onder dezelfde titel van Ralph Habib in 1958 met Martine Carol als Panamees animeermeisje die het geld zal krijgen, een vrij lachwekkende versie waarin de sjoemelaar door een haai wordt verscheurd. Villaronga`s versie is minder sensueel dan LE BLANC [KA2]A LUNETTES (1995) van Edouard Niermans en minder politiek gekleurd dan LE CRIME DE M. STIL (1995) van Claire Devers, twee andere tv-films naar 'Simenon des tropiques'. Villaronga ontweek de ansichtkaartplaatjes van Tahiti; het eerste deel van de film, dat in Panama is gesitueerd, is zelfs een pastiche van de klassieke Amerikaanse cinema van de jaren 1930. Af te dingen valt op Villaronga's versie is het trage, bij Simenon passende, tempo. Het scenario is van André Graill, Pierre Javaux en regisseur Villaronga. Het camerwerk is van Carles Gusi.

L' âge des possibles

1995 |

Frankrijk 1995. Pascale Ferran. Met o.a. Christèle Tual, Antoine Mathieu en Anne Cantineau.

De titel zegt iets over de tien hoofdpersonages, jong en op zoek naar mogelijkheden en liefde, en ook iets over de acteurs die ze vertolken: bijna allemaal komen ze net van het meest prestigieuze Franse acteursconservatorium en maken ze hun filmdebuut. De film, die luchtigjes begint in het moderne Straatsburg en steeds meer richting de grimmiger sfeer van pak 'm beet Dangerous liaisons gaat, werd een verrassingshit in Frankrijk.

Charlotte, dite Charlie

1995 | Familiefilm

Duitsland/Frankrijk 1995. Familiefilm van Caroline Huppert. Met o.a. Eloïse Charretier, Amandine Dewasmes, Jacques Mathou, Geneviève Mnich en Marc Citti.

De 15-jarige Charlotte (Charretier) uit de Franse provincie heeft een onbezorgde jeugd. Haar ouders kennen geen geldzorgen en ze geven hun dochter de nodige liefde en de juiste aandacht. In Babou (Dewasmes) heeft Charlotte een boezemvriendin bij wie ze steeds terecht kan met haar problemen, totdat die een vriendje krijgt.

Petits arrangements avec les morts

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Pascale Ferran. Met o.a. Didier Sandre, Catherine Ferran, Charles Berling, Sabrina Leurquin en Guillaume Charras.

Drieluik die verhalen aan elkaar verbindt op een strand in Bretagne. Kaleidoscopische film waarvan de bonte puzzelstukjes geleidelijk aan één geheel vormen. Literair scenario en bijbehorend, competent spel van de hoofdrollen. Prachtig camerawerk dat op het filmfestival van Cannes bekroond werd met de gouden camera. Film voor fijnproevers met engelengeduld.

Les gens d'en face

1994 | Thriller, Mysterie

Bulgarije/Spanje/Frankrijk 1994. Thriller van Jesùs Garay. Met o.a. Juanjo Puigcorbé, Estelle Skornik, Ben Gazzara, Carme Elias en Grieha Tchernev.

Georgi[KA3]e 1932. De Turkse consul Adil Bey (Puigcorbe) installeert zich niet ver van de Turkse grens in Batoemi aan de Zwarte Zee nadat zijn voorganger onder mysterieuze omstandigheden om het leven is gekomen. De sfeer in de stad is om te snijden. De geheime politie is alom aanwezig en de mensen zijn zwijgzaam. De buren aan de overkant blijken bovendien een ongezonde belangstelling voor het consulaat te hebben; van achter de gordijnen observeren ze iedere beweging. Bey is gefascineerd van zijn secretaresse Sonia (Skornik), die lid is van de Stalinistische jeugdbeweging. Via haar tracht hij de puzzel van de dood van zijn voorganger op te lossen, maar hij komt zelf in levensgevaar. Geen haarscherpe analyse van de terreur van Stalins bewind, wel een kijk op de weerslag ervan op de bevolking in de vorm van een psychologische thriller. De rolverdeling levert aanvaardbare prestaties. Het scenario is van Louis Gardel, Fabrice Gardel en regisseur Garay naar een roman van Georges Simenon. Het camerawerk is van Carles Gusi, die filmde in Sofia, de hoofdstad van Bulgarije.

Charlotte dite 'Charlie'

1994 | Drama

Frankrijk/Duitsland 1994. Drama van Caroline Huppert. Met o.a. Jacques Mathou, Amandine Dewasmes en Eloise Charretier.

Het rustige leventje van de vijftienjarige Charlotte raakt in beroering als haar oudere zus met man en kind weer thuis komt wonen en haar vriendinnetje Babou verliefd wordt. Bovendien ontdekt ze dat ze zich zelf aangetrokken voelt tot vrouwen, waarvoor ze zich zo schaamt dat ze zelfmoord probeert te plegen. Ze wordt gered, maar durft met niemand over haar probleem te praten, behalve met haar gitaarleraar, die haar ervan probeert te overtuigen dat ze zich nergens voor hoeft te schamen

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Béatrice Thiriet op televisie komt.

Reageer