Carole Franck

Acteur

Carole Franck is acteur.
Er zijn 17 films gevonden.

Coup de chaud

2015 | Misdaad, Drama

Frankrijk/België 2015. Misdaad van Raphaël Jacoulot. Met o.a. Karim Leklou, Jean-Pierre Darroussin, Grégory Gadebois, Carole Franck en Isabelle Sadoyan.

Een Frans dorp zucht onder een hittegolf. Josef Bousou, ietwat achtergebleven zoon van een schroothandelaar, zorgt met zijn kabouterautootje en onvoorspelbare fratsen voor onrust. Wanneer er dingen verdwijnen, vrouwen zich bedreigd voelen en allerlei ongerijmdheden passeren, wordt de dorpszot een magneet voor het collectief ongenoegen. Ouderwets doortimmerd psychogram van een microkosmos annex film noir in de brandende CinemaScope-zon levert bijzonder suspenserijke cinema op. In de toprolbezetting is Leklou een ontdekking. De fraaie affichetekening is van de in Frankrijk wonende Amerikaan Myles Hyman.

Parle tout bas, si c'est d'amour

2012 | Komedie

Frankrijk 2012. Komedie van Sylvain Monod. Met o.a. Jeanne Monnet, Jérémie Duvall en Carole Franck.

Ze zijn zestien, wonen in Parijs en zijn verliefd. Zo simpel zou het kunnen zijn. Maar Caroline (Monnet) en Olivier (Duvall) zijn omringd door ouders, onderwijzers en schoolhoofden die zich, goedbedoeld of niet, overal tegenaan bemoeien. Terwijl de twee tieners onbezorgd plannen willen maken voor de eeuwigheid, zagen de volwassenen hen door over seks en ware liefde. Goedmoedig televisiedrama met prima acteurs (de jonge Duvall heeft al meerdere titels op zijn naam staan) is een bewerking van een boek van Sophie Chérer.

Insoupçonnable

2011 | Thriller, Horror

Frankrijk 2011. Thriller van Benoît d'Aubert. Met o.a. Cristiana Réali, François Berléand, Sophie de Furst, Sara Martins en Carole Franck.

Het thema van de vrouwelijke engel der wrake die bloederig huishoudt was ooit een aan lowbudgethorror en achterafbioscoopzaaltjes voorbehouden subgenre. De verschuiving in mores doet de sensatiematerie herleven in een goed gemaakte Franse televisiefilm met solide acteurs. Valérie Jourdan (Réali) is een psychiater geliefd om haar empathie. Niemand, ook niet haar liefhebbende eega en politiecommissaris Pierre, vermoedt dat de psyche van Valérie al enige tijd geleden ferm linksaf is geslagen. Opvallend expliciet voor een France 2-productie.

E-Love

2011 | Drama, Komedie, Romantiek

Frankrijk 2011. Drama van Anne Villacèque. Met o.a. Anne Consigny, Carlo Brandt, Antoine Chappey, Carole Franck en Jacky Ido.

Jonge mannen, oude mannen, bezitterige mannen, cynische mannen, oversekste mannen; de knappe 49-jarige filosofiedocent Paule (Consigny) staat na een mislukt tienjarig huwelijk ineens oog in oog met talloze gegadigden via een datingsite. Cineast en scenarioschrijver Villacèque (1963) putte uit eigen ervaringen en zette de aimabele actrice Consigny geloofwaardig neer als een muurbloempje dat binnen de kortste keren met volle teugen geniet van haar herwonnen vrijheid. De komedie blijft keurig in balans met de nodige ernst maar het grootste pluspunt is de souplesse van actrice Consigny.

Un soupçon d'innocence

2010 |

Frankrijk 2010. Olivier Péray. Met o.a. Pascale Arbillot, Mélusine Mayance en Carole Franck.

Na zijn bioscoopregie Petits désordres amoureux (1997), het type Rohmeriaans-fijnzinnige cinema waarvoor in het hedendaagse arthousecircus geen plek meer is, verhuisde Péray naar televisie. In deze psychologische thriller rekent een zwijgzaam elfjarig meisje met een zwak voor tekenen zichzelf een dode aan. Wat is er werkelijk gebeurd in dat afgelegen huis? De locatie draagt flink bij aan de suspense, regie en spel ontstijgen de gemiddelde tv-film. Sterke adaptatie van Les jeudis de Julie (1978), een van de talloze Spécial Police-kioskboekjes van veteraan veelschrijver G.J. Arnaud.

Le nom des gens

2010 | Komedie

Frankrijk 2010. Komedie van Michel Leclerc. Met o.a. Sara Forestier, Jacques Gamblin, Zinedine Soualem, Carole Franck en Michèle Moretti.

Linkse superhippie van Algerijnse afkomst Baya (Forestier) duikt het bed in met iedere rechtse bal om hem van maatschappelijke inzichten en politieke kleur te doen veranderen. Dan ontmoet ze op haar onbaatzuchtige missie de aantrekkelijke rechts-Joodse Arthur (Gamblin). Liefdeskriebels, kan dat? Regisseur Leclerc kwam op festivals en bij de filmpers goed weg met zijn navrant politiek correcte komedie. Wie zich over de interreligieuze pseudoverbroedering heen kan zetten of gewoon graag gluurt naar Forestier in allerhande oh la la-situaties, biedt dit nogal simplistische werkje anderhalf uur vertier.

Un singe sur le dos

2009 | Drama

Frankrijk 2009. Drama van Jacques Maillot. Met o.a. Marc Chapiteau, Carole Franck en Gilles Lellouche.

Linkse superhippie van Algerijnse afkomst Baya (Forestier) duikt het bed in met iedere rechtse bal om hem van maatschappelijke inzichten en politieke kleur te doen veranderen. Dan ontmoet ze op haar onbaatzuchtige missie de aantrekkelijke rechts-Joodse Arthur (Gamblin). Liefdeskriebels, kan dat? Regisseur Leclerc kwam op festivals en bij de filmpers goed weg met zijn navrant politiek correcte komedie. Wie zich over de interreligieuze pseudoverbroedering heen kan zetten of gewoon graag gluurt naar Forestier in allerhande oh la la-situaties, biedt dit nogal simplistische werkje anderhalf uur vertier.

Mères et filles

2009 | Drama

Frankrijk/Canada 2009. Drama van Julie Lopes-Curval. Met o.a. Catherine Deneuve, Marina Hands, Marie-Josée Croze, Michel Duchaussoy en Jean-Philippe Écoffey.

De naar Canada geëmigreerde Audrey (Hands) bezoekt pa en ma in haar geboorteplaats Arcachon aan de Atlantische kust. Wanneer ze het dagboek van oma Louise (Croze) vindt, krijgt het verblijf een andere dimensie: Louise is in de jaren vijftig vertrokken zonder een spoor achter te laten. Wat begint als een familiedrama, krijgt allengs thrillerachtige weerhaakjes op het randje van scenariobluf. Wie dat accepteert, ziet een onderhoudend millimeterwerkje over drie generaties vrouwen met geschiedenis. Als Martine, huisarts en Audreys moeder, speelt Deneuve voortreffelijk de vleesgeworden ijsklont.

Nicolas Le Floch - L'homme au ventre de plomb

2008 | Mysterie, Misdaad, Historische film

Frankrijk 2008. Mysterie van Edwin Baily. Met o.a. Jérôme Robart, Vimala Pons, Mathias Mlekuz, Carole Franck en François Caron.

2-delige filmadaptatie van L’homme au ventre de plomb (2000), de tweede succesroman in de historische-politiereeks van Jean-François Parot rond Nicolas Le Floch. Nicolas Le Floch, in 1761 politie-inspecteur op bureau Châtelet in het hart van Parijs, wordt geconfronteerd met een aristocratisch lijk dat de maag vol lood heeft. De gedreven speurneus bijt zich vast in het onderzoek, dat leidt naar hof- en courtisanenkringen in Versailles. Is er wellicht een complot tegen koning Louis XV gaande? Spannend en visueel verzorgd mysterie in de geest van Vidocq en Arsène Lupin.

Le schpountz

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Gérard Oury. Met o.a. Smaïn, Sabine Azéma, Ticki Holgado, Martin Lamotte en Jean-Jérôme Esposito.

'Eigentijdse' versie van de gelijknamige succesfilm uit 1937 met Fernandel van Marcel Pagnol. De populaire artiest Smaïn in de rol van Irénée, de naïeveling die in zijn dorpje kennis maakt met een filmploeg en die hem voor de grap een vals, vet contract geeft voor een groot project dat in Parijs gedraaid zou worden. Kluchtenkoning Oury, die het scenario met Albert Algoud naar de roman van Marcel Pagnol schreef, heeft de oorspronkelijke tragikomedie beschouwd als een evergreen, die alleen maar in een nieuw jasje gestoken hoefde te worden en aangepast aan de tijd, waarin wij leven. Hij heeft echter vergeten dat zulke lachstukken niet meer gevraagd zijn, ook al speelt Smaïn de hoofdrol. Het camerawerk is van François Lartigue. Schpountz is iemand die je erop uitstuurt om een vierkante gatenboor te halen.

Avocats et associés : Radiée

1998 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1998. Misdaad van Philippe Triboit. Met o.a. François-Eric Gendron, Victor Garrivier, Julie Debazac, Micky Sébastian en Frédéric Gorny.

Max Ducret (Creignou), drugsdealer in voorlopige hechtenis, kan zijn advocate Caroline (Debazac) ervan overtuigen zijn hoogzwangere vrouw in te lichten over zijn arrestatie. Waarop de vrouw van de dealer meteen diens handlangers verwittigt. Deze laatsten kunnen ontsnappen voor de politie hen kan oppakken. Blijkt verder dat Max geen echtgenote heeft. Een advocate die in de val loopt voor haar cliënt: geen alledaags voorval, zonder trage momenten in beeld gebracht met uitstekend gespeelde explosieve temperamenten van de protagonisten.

Le feu sous la glace

1997 | Romantiek

Frankrijk 1997. Romantiek van Françoise Decaux-Thomelet. Met o.a. Philippine Leroy-Beaulieu, François Levantal, Rufus, Valérie Bonneton en Pierre-Olivier Mornas.

Pierre Autrac (Levantal), een vermaard journalist, wordt ervan verdacht een interview te hebben vervalst. In afwachting dat hij van alle blaam gezuiverd zal worden aanvaardt hij een baantje als cultureel redacteur van een regionale provinciekrant. Hij is de alleenstaande vader van een dochtertje en daar hij dikwijls weg moet doet hij beroep op Eve (Bonneton), een jonge, levenslustige babysit. In het appartementsgebouw waar hij zijn intrek neemt maakt hij kennis met Constantine Duparc (Leroy- Beaulieu), zijn onaangename, verwende, antipathieke buurvrouw en haar norse vader Albert (Rufus). Op een winteravond treft hij Constantine aan aan de rand van een plattelandsweg. Ze heeft autopech en gaat tegen haar zin met hem mee. Wat verder begeeft ook zijn wagen het en in de storm vluchten ze in een leegstaande villa, waar ze elkaar beter leren kennen. Gevolg: hij komt te laat op een afspraak voor een interview met een bekende thrillerauteur. Een sentimentele komedie over het krijgen van een tweede kans, zowel in het privéleven als professioneel en de moeilijke geboorte van een liefdesrelatie. Het verhaaltje verliest dikwijls ritme en soms lijkt het alsof de acteurs niet meer weten waar het met hun personage heen moet. Niet bepaald vervelend, maar evenmin erg interessant. Decaux-Thomelet schreef het scenario samen met Nathalie Steinberg en François Bonaventura. Fotografie is van Hans Meier.

Julie Lescaut : Travail fantôme

1997 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1997. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jennifer Lauret.

In Clairi[KA2]eres wordt alles in gereedheid gebracht voor de jaarlijkse kermis. Julie Lescauts dochter Babou (Serr[KA1]e) wordt verliefd op de duivel-doet-al Teddy (Giardinelli), een vreemde jongeman die de gave heeft dat hij alles kan loskrijgen van zijn niet bepaald toegankelijke bazen. Het feest is amper begonnen of er wordt een lijk gevonden in de trein van het spookhuis. Niemand kent het slachtoffer. Enkel Teddy reageert eerder ongewoon. Geholpen door haar mensen ontdekt Julie (Genest) dat de verdwijning van een jonge journalist te maken moet hebben met de moordzaak op de kermis en met een corruptiezaak in het stadhuis. Een boeiende moordzaak voor de vrouwelijke inspecteur van het schilderachtige Clairières, die zich nu bovendien zorgen moet maken over haar opgroeiende dochters. Routine- scenario van Quentin Lemaire en Alexis Lecaye. Fotografie van Jean-Pierre Aliphat. Stereo. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

L'instit: Vanessa la petite dormeuse

1994 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1994. Drama van Philippe Triboit. Met o.a. Gérard Klein, Sylvie Jacob, Jean-Jacques Moreau, Carole Franck en Sylvie Labrigand.

De kleine Jacob vegeteert in haar klas en wacht haar zestiende verjaardag af, waarna ze niet meer leerplichtig zal zijn. Tijdens de lessen valt ze meestal in slaap, uitgeput door het zware werk dat ze 's avonds doet in het restaurant van haar vader. De komst van nieuwe leerkracht Klein zal het leven van het meisje en de sfeer in de klas grondig veranderen. Gebrek aan belangstelling, zelfverloochening en geweld worden vervangen door een nieuwe instelling van de leerlingen. Nogal geïdealiseerd beeld van de invloed van een leraar op zijn leerlingen. Erg geloofwaardig klinkt het allemaal niet. Bovendien gaat het scenario van Patrick Mosconi en Joseph Perigot op de sentimentele toer wanneer Klein in de clinch gaat met de vader van het meisje om hem te overtuigen van het belang van een vervolgopleiding voor zijn dochter. Alain Levent hanteerde de camera.

Le paradis absolument

1993 | Komedie

Frankrijk 1993. Komedie van Patrick Volson. Met o.a. Christophe Malavoy, Connie Nielsen, Patrick Bouchitey, Marc Jolivet en Sabine Haudepin.

Wanneer hij wordt ontslagen werpt Malavoy zijn koffertje in de zee, om zich dan te herinneren dat zijn sleutels er nog in zitten. Hij springt erachteraan. De mooie mannequin Nielsen ziet het gebeuren en denkt dat hij zelfmoord wil plegen. Ze 'redt' hem. Hij was nog liever verdronken, maar zijn vrienden duwen hem in de armen van het meisje. Hij is echter gehuwd en wil zijn huwelijk niet kapot maken, al is hij ondertussen wel verliefd op Nielsen. Zo raakt hij verstrikt in een net van leugens. Een sentimentele komedie over trouw en ontrouw. Het toeval wil trouwens dat Malavoy's filmechtgenote een radioprogramma presenteert over huwelijksproblemen. Als je van dit soort boulevard-komedies houdt, kun je er wel van genieten. Het scenario van Pierre Colin-Thibert, Jean-Claude Islert en Michel Lengliney is niet bepaald origineel of geestig te noemen, maar de hoofdrolspelers doen hun best. Dominique Brabant stond in voor het camerawerk.

Deux fois vingt ans

1993 | Komedie

Frankrijk/Italië 1993. Komedie van Livia Giampalmo en Livia Gian Palmo. Met o.a. Marieangela Melato, Jean-François Stévenin, Valeria Milillo, Alessandro Gassman en Carole Franck.

De veertig-jarige Melato is een opgewekte, zelfstandige vrouw van Italiaanse afkomst die in Parijs woont. Ze ontwerpt tapijten en geeft les op een kunstacademie. Ze is gehuwd met Stévenin, expert op gebied van barokmuziek. Hun dochter Milillo voelt zich minderwaardig ten opzichte van haar ouders en laat daardoor haar artistiek talent onbenut. Ze staat op het punt te trouwen met Deshors, zoon van een vooraanstaande Franse familie. Wanneer de twee families met elkaar kennis willen maken worden de zaken erg ingewikkeld voor Milillo. Een portret van typische Franse families, geschreven met fijne pen door Giampalmo, Lidia Ravera en Mimmo Rafele, gebaseerd op de roman van Ravera. De situaties werden met veel cynisme in beeld gebracht, maar de psychologische karaktertekening van de personages lijkt niet voltooid, zodat de toeschouwer niet in hen geïnteresseerd raakt. De camera werd gehanteerd door Romano Albani.

La Vénus à Lulu

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Daniel Losset. Met o.a. Caroline Laurence, Paul Crauchet, Alain Mottet, Maxime Boidron en Charles-Henri Lorieux.

Een Fin die met zijn caravan op vakantie is in Frankrijk stopt aan de kant van de weg om een wiel te verwisselen. Ondertussen slaapwandelt zijn vrouw door de achterdeur naar buiten om in haar blootje door het platteland te zwerven. Haar man heeft niets gezien en vertrekt weer. Een jongetje ontdekt Lulu-Venus (Laurence), die niets van de situatie begrijpt. De rest van de film wordt moeizaam opgevuld met zeer Franse humor (helaas!). Je kunt nu eenmaal geen film opbouwen rond een enkel ideetje, hoe origineel ook. Banale en moeizame regie, terwijl Crauchet slecht gekozen is voor de rol van een boer uit de diepe binnenlanden van Frankrijk. Ongeloofwaardig dus. Het scenario is van regisseur Losset. Het camerawerk van Dominique Brabant bevat mooie beelden (en dat slaat niet alleen op hoofdrol Laurence).

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Carole Franck op televisie komt.

Reageer