Charles Aznavour

Acteur, Componist

Charles Aznavour is acteur en componist.
Er zijn 80 films gevonden.

Mon colonel

2006 | Drama

Frankrijk/België 2006. Drama van Laurent Herbiet. Met o.a. Olivier Gourmet, Robinson Stévenin, Cécile de France en Charles Aznavour.

Wanneer een oude kolonel na een omstreden uitspraak in een tv-programma dood wordt aangetroffen, blijkt de zaak terug te leiden naar diens militaire verleden in Algerije, dat in flashbacks uit de doeken wordt gedaan. De opzet van Mon colonel belooft veel goeds: een kritisch verhaal over het Franse optreden in Algerije, geschreven door onder meer Costa-Gravas, geproduceerd door de gebroeders Dardenne, en met hun vaste acteur Olivier Gourmet in de hoofdrol. Dat de film evengoed wat tegenvalt is misschien vooral te wijten aan debuterend regisseur Herbiet, die het allemaal weinig spannend in beeld weet te brengen.

Ararat

2002 | Drama

Canada/Frankrijk 2002. Drama van Atom Egoyan. Met o.a. Christopher Plummer, David Alpay en Charles Aznavour.

Het centrale verhaal in deze film gaat over hoe mensen historische en gehistoriseerde gebeurtenissen benaderen, en vooral over hoe ze deze willen herinneren. Tijdens het filmen van een documentaire wordt een jonge filmmaker geconfronteerd met de veranderingen die het maken van de film over de Armeense genocide zijn leven hebben beïnvloedt.

Maelström

2000 | Drama, Komedie

Canada/Noorwegen 2000. Drama van Denis Villeneuve. Met o.a. Marie-Josée Croze, Jean-Nicholas Verreault, Stephanie Morgenstern, Pierre Lebeau en Marc Gelinas.

Hoeveel films zouden er worden verteld vanuit het perspectief van een vis die op het punt staat tot filet te worden verwerkt? Het gebeurt in Maelström, een wat onevenwichtig maar charmant, tragikomisch liefdesverhaal rond de 25-jarige Bibiane. In de opening van de film ondergaat ze een abortus. Ook een aantal andere incidenten, zoals een auto-ongeluk, doet haar vervolgens twijfelen over haar leven en levensstijl. Ze heeft alles en toch mist ze iets. De film zwalkt stilistisch heen en weer tussen realisme, romantiek en Lynchiaans surrealisme, maar werkt wel.

Judicael

2000 |

Frankrijk 2000. Claude D'Anna. Met o.a. Sophie De la Rochefoucauld, Marthe Villalonga en Charles Aznavour.

Hoeveel films zouden er worden verteld vanuit het perspectief van een vis die op het punt staat tot filet te worden verwerkt? Het gebeurt in Maelström, een wat onevenwichtig maar charmant, tragikomisch liefdesverhaal rond de 25-jarige Bibiane. In de opening van de film ondergaat ze een abortus. Ook een aantal andere incidenten, zoals een auto-ongeluk, doet haar vervolgens twijfelen over haar leven en levensstijl. Ze heeft alles en toch mist ze iets. De film zwalkt stilistisch heen en weer tussen realisme, romantiek en Lynchiaans surrealisme, maar werkt wel.

Les mômes

1999 | Komedie

België/Frankrijk 1999. Komedie van Patrick Volson. Met o.a. Charles Aznavour, Marie-Joséphine Crenn, Anissa Stili, Pascale Robert en Philippe Faure.

De Parijse vioolbouwer Gaspard (Aznavour) baant zich een weg om in de metro zijn trein te halen. In de gang staan twee meisjes te zingen. Eensklaps verschijnt de politie, die de meisjes wegens bedelarij wil aanhouden. Het jongste meisje, de tienjarige Manon (Crenn) werpt zich in de armen van Gaspard en noemt hem haar grootvader. Het andere meisje, de veertienjarige Sarah (Stili), speelt het spelletje mee en de politie blijft achterdochtig, maar laat hen toch gaan. Op de vraag waar hun moeder is antwoordt Manon dat ze in de gevangenis zit. Al gauw gaat Gaspard zich aan de meisjes hechten en zich over hen ontfermen. Het gevoelige portret van een oudere man die zich het lot aantrekt van twee door iedereen verlaten kinderen. Een verhaal dat zich uitstekend leent tot goedkoop sentiment, maar door de ijzersterke vertolking van Aznavour en de ontwapenende (en ondeugende) onschuld van de kleine Crenn wordt het een aangrijpend, droefgeestig stukje realiteit, verteld met veel humor. Een klein juweeltje, geschreven door David Pharao en in beeld gebracht door Hans Meier.

Baldi et Tini

1999 | Komedie, Misdaad

België/Frankrijk 1999. Komedie van Michel Mees. Met o.a. Charles Aznavour, Annie Cordy, Laura Martel, Jérémie Covillault en Sekkou Sall.

De levenslustige Parijse vagabond Baldi (Aznavour) wordt aangesproken door zijn oude vriendin Colette (Cordy), die hij ooit eens hielp om haar zoon uit de Hongaarse gevangenis vrij te krijgen. Nu blijkt haar vijftienjarige kleindochter Tini (Martel) van huis weggelopen te zijn. Ze vraagt zijn hulp om het meisje op te sporen. Het enige probleem is dat Tini in Brussel woont en ook al is Baldi niet bepaald enthousiast om op reis te gaan, toch kan Colette hem meelokken. Ze vinden Tini op een ontgroeningsceremonie in het Brusselse studentenkwartier, waar ze optrekt met een oudere kerel die geen graat ziet in het plegen van kleine misdaden, zoals Baldi en Colette al vlug aan den lijve ondervinden. Bovendien is het meisje verslaafd aan alcohol en drugs. Er is heel wat werk voor de boeg voor Baldi en Colette. Een op zich erg deprimerende plot wordt veel lichter gemaakt dank zij de doorleefde vertolkingen van Aznavour en Cordy, die de film probleemloos op een hoger echalon plaatsen dan het scenario van David Pharao zou doen vermoeden. Gewoon in je luie stoel zitten en je laten meevoeren door deze twee doorwinterde rastalenten en je geniet ongetwijfeld van deze film. Opgenomen in Brussel door Jean-Claude Neckelbrouck. Stereo.

Le serment de Baldi

1998 | Komedie

Frankrijk/België 1998. Komedie van Claude D'Anna. Met o.a. Charles Aznavour, Françoise Bertin, Ludovic Bergery, Véronique Octon en Serge Spira.

De oude Zaza (Bertin) sterft in de armen van haar landloper- vriend Baldi(pata) (Aznavour), die belooft dat hij haar as naar haar geboortestad Lissabon zal overbrengen. Baldi is vastbesloten zijn belofte te houden en met drie gabbers, Demi-Saison (Spira), Motus (Bergery) en Bouche-Cousue (Octon), begeven zij zich op weg. Onderweg ontdekken zij enkele bijzonderheden over Zaza waaruit blijkt dat zij niet was zoals zij zich voordeed. Bepaald vergezochte 'avonturen' rond het landlopersgroepje van de BALDI- serie. Scenario van Laure Bonin en regisseur d'Anna.

Baldi et Radio Trottoir

1998 | Komedie

België/Frankrijk 1998. Komedie van Claude D'Anna. Met o.a. Charles Aznavour, Martin Lamotte, Olivier Saladin, Denis Sylvain en Sekkou Sall.

Al geruime tijd zit clochard Baldi (Aznavour) met een nieuw idee in zijn hoofd: hij wil een radiostation oprichten om zijn vrienden van de straat te ondersteunen. Zo kan hij hen bv. melden waar ze onderdak kunnen vinden op gure avonden, of waar ze terecht kunnen als ze ziek zijn, enz. Maar de uitwerking van het plan loopt niet van een leien dakje. Dus doen ze beroep op Marco Tout-Court (Lamotte), een aan lager wal geraakte zanger die wat ondervinding heeft met het medium. Dan moeten ze nog een frequentie vinden. Baldi en zijn vrienden vinden er niets beter op dan een golflengte van het Franse leger in te pikken. De moeilijkheden laten dan ook niet lang op zich wachten. De legeroverheid is niet erg opgezet met de piraten en bovendien denkt Marco in de eerste plaats aan zichzelf. Hij wil de radio gebruiken om terug gratie te vinden bij het publiek. Als clochard vraagt Aznavour in deze aflevering aandacht voor de daklozen en minder begoeden, op het moment dat de winter voor de deur staat en de grauwe schim van kou en honger op de loer ligt. Een film die de sukkels van onze maatschappij een warm hart toedraagt. Alleen hebben de 'sukkels' in de film het nog niet zo slecht. D'Anna en Laure Bonin schreven het sympathieke scenario. Achter de camera stond Jorge Lechaptois.

Baldi : Le serment de Baldi

1998 | Komedie

Frankrijk/Portugal 1998. Komedie van Claude D'Anna. Met o.a. Charles Aznavour, Serge Spira, Véronique Octon, Ludovic Bergery en André Gago.

Het is zomer in Parijs en de daklozen trachten zoals steeds hun karige centjes te verdienen om de dag door te komen. Ook al gaat het er niet steeds eerlijk aan toe, toch doen ze niemand kwaad. Met Baldi (Aznavour) gaat het minder goed. Zijn oude vriendin Zaza (Bertin) staat op het punt haar laatste adem uit te blazen. Alvorens het echter zo ver is, laat ze Baldi beloven dat deze haar asse in haar geboortestad Lissabon zal begraven. Baldi is vastbesloten zijn belofte te houden en onderneemt de lange reis. Onderweg ontdekt hij echter enkele bijzonderheden over Zaza. Aznavour kruipt voor de derde maal in de huid van vagabond Baldi, een levensgenieter die houdt van vrijheid, drank en vrouwen. Zijn enthousiaste vertolking overtreft in grote mate het zeemzoeterige verhaaltje. Het is gewoonweg een genot om die man zijn levenswijsheden te horen uitkramen. Zoals steeds is hij omringd door een aantal goede, jonge en oudere acteurs die hem op gepaste wijze van wederwoord dienen. D'Anna schreef het scenario samen met Laure Bonin. Fotografie is van Jorge Lechaptois.

Sans cérémonie

1997 | Komedie

Frankrijk/België/Oostenrijk 1997. Komedie van Michel Lang. Met o.a. Charles Aznavour, Annie Cordy, Christiane Minazzoli, Jean-Claude de Goros en Frank Dubosc.

Op het moment dat William (De Goros) en R[KA1]egine (Minazzoli) besloten hebben te scheiden komt het bericht dat hun zoon Adrien (Dubosc) in Oostenrijk gaat trouwen. Beiden hebben intussen een nieuwe partner. William gaat met Solange (Cordy) de volkse uitbaatster van een schoonheidssalon voor honden en R[KA1]egine met Darius Torr[KA2]es (Aznavour), een befaamd esthetisch chirurg. Darius en Solange zullen meegaan, maar bij aankomst meldt de verbaasde Adrien dat zijn schoonfamilie erg conservatief is. Dus worden Solange en Darius voorgesteld als meter en peter. Maar dat betekent ook dat beiden dezelfde slaapkamer moeten delen. Veaudeville-komedie in de meest banale voorspelbare Franse boulevard-stijl. De film wordt letterlijk gered door het spetterende spel van beide hoofdacteurs, die onvergetelijke rollen neerzetten. Spijtig genoeg moet je het gelul van de rest er ook bijnemen. Het scenario werd geschreven door Claude D'Anna en Laure Bonin. Voor de fotografie werd beroep gedaan op Michaël Epp. Stereo.

Le comédien

1997 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1997. Komedie van Christian de Chalonge. Met o.a. Michel Serrault, Charles Aznavour, Daniel Prévost, Maria de Medeiros en Nathalie Serrault.

Op het toneel zien we een stel (Serrault als de komediespeler en De Medeiros als Antoinette Vervier). Ze maken ruzie en besluiten uit elkaar te gaan. Het is hun laatste voorstelling. Dan herhaalt een dergelijke sc[KA2]ene zich in de werkelijkheid: hij vindt plaats tussen de coulissen in een aantal twistgesprekken tussen een oude vriend, Maillard (Aznavour), en een voormalige rivaal (Prévost). Later zal blijken dat deze ruzie zonder einde is, hen uit elkaar gedreven heeft, maar hen al heel lang helpt de tijd te doden en tenslotte een onderdeel van het stuk is. Deze komedie naar een briljant, gelijknamig blijspel van Sacha Guitry, lijkt op de ruïne van het leven te rusten en is verpakt in de prachtige beelden van cameraman Patrick Blossier. Hij lokt de kijker echter in een fuik. Het verhaal blijft zorgvuldig dubbelzinnig dankzij het doorlopende dialoog, waarvan de fraaie zinnen de oren van de kijker strelen. Een bekwame rolverdeling ondersteunt deze intelligente overpeinzing, die een brug slaat tussen de werkelijkheid en de fantasie en in het onderhavige geval de verbinding tussen film en theater symboliseert.

Baldi et les petits riches

1997 | Drama, Komedie

Frankrijk 1997. Drama van Claude D'Anna. Met o.a. Charles Aznavour, Bernard Fresson, Jean-Gabriel Nordmann, Philippe Seurin en Emmanuel Quatra.

Aflevering uit een televisieserie vanaf 1995

Baldi et la voleuse d'amour

1997 | Komedie, Drama

Frankrijk 1997. Komedie van Claude D'Anna. Met o.a. Charles Aznavour, Mélanie Leray, Jacques Frantz, Fabien Thomann en Sekkou Sall.

Derde film in de Baldi-reeks, met Aznavour als dakloze Baldipata die hier wat graag op kermis ronddwaalt. Wat hij wint, pluchen beer, koffieservies, geeft hij aan Magali (Lray), dochter van zijn gabber Johan (Frantz). Op een dag is Magali verdwenen en Johan vraagt Baldipata haar te zoeken. De 22-jarige Magali gedraagt zich vreemd, agressief en gewelddadig. Zij breekt met haar vriendje, ruziet met haar moeder en wil niet meer hebben van haar halfbroertje. Tot Baldipata er zich gaat mee bezighouden. Knappe tv-film, geschreven door regisseur en Laure Bonin, die spanningen bij kermisvolk (naijver, misprijzen, onvoldaanheid) goed weergeeft. Plot, gebaseerd op waargebeurd fait divers, wordt geloofwaardig omkaderd met personages die vaak van het ene uiterste in het andere vallen. Aznavour is ontroerend als zwerfkat met hart op de juiste plaats.

Baldi et la voleuse d'amour

1997 | Komedie

Frankrijk/België/Canada 1997. Komedie van Claude D'Anna. Met o.a. Charles Aznavour, Mélanie Leray, Jacques Frantz, Mona Heftre en Fabien Thomann.

De dakloze Baldipata (Aznavour) houdt van de sfeer van de jaarlijkse kermis. Hij houdt van deze rondreizende mensen, hun vrije leven dat niet steeds zonder moeilijkheden is. Johan Demeter (Frantz), eigenaar van de schietstand, is reeds sinds vele jaren zijn vriend. Ooit heeft deze door zijn goedheid het leven gered van Baldipatas dochtertje. Baldipata is een goed schutter en wat hij wint, of het nu een koffieservies is of een pluchen beer, geeft hij aan Magali (Leray), Johans dochter. Maar op een dag is Magali spoorloos verdwenen. Johan vraagt Baldipata om haar te zoeken. Een gevoelige dramatische komedie die vooral haar kracht put uit de schitterende vertolking van Aznavour, die zo gelukkig is zonder materialistische bezittingen dat je er haast jaloers op zou worden. Het is de derde keer dat Aznavour in de huid kruipt van Baldipata en telkens slaagt hij erin andere emotionele snaren te raken. D'Anna schreef het scenario samen met Laure Bonin. Voor de fotografie tekende Denys Clerval.

Pondichéry, dernier comptoir des Indes

1996 |

Frankrijk 1996. Bernard Favre. Met o.a. Richard Bohringer, Vanessa Lhoste, Charles Aznavour, K. Kaartikeyan en Ravi Manet.

In 1954 schenkt Frankrijk zijn laatste kolonie, Pondich[KA1]ery, een gebied van bijna vijfhonderd vierkante kilometer in India, de onafhankelijkheid. De jonge Stanislas (Gorny) keert terug naar het woelige gebied dat op het punt staat lid te worden van de Indiase federatie, om het stoffelijke overschot van zijn moeder naar het vaderland over te brengen. Stanislas werd in het voormalige Voor-Indi[KA3]e geboren, maar hij is in Marseille opgegroeid en door zijn grootouders opgevoed. Hij leeft in onmin met zijn vader, Andr[KA1]e Charvin (Bohringer), een rijke koloniaal. Charvin die aan kanker lijdt en verslaafd is aan de opium, verzet zich tegen de repatriëring van zijn overleden echtgenote. De dood van Stanislas' moeder is met veel geheimzinnigheid omgeven en diverse mensen zijn kennelijk op de hoogte van de ware toedracht, maar die laten hem in het ongewisse. Een veel te geforceerde momentopname uit de Franse koloniale geschiedenis. Scenarioschrijvers Favre, Frédéric Astich-Barré, Marcel Beaulieu en Pascal Kané laten hun personages opdraven met hol klinkende quasi diepzinnige en pseudo literaire dialogen, waardoor de belangrijke historische gebeurtenissen weinig subtiel en ongeloofwaardig zijn. Niemand is echt, behalve Aznavour die zijn rol als de oude joodse meneer Bauman uit Duitsland bezielend speelt. Knappe locatie-fotografie van Jean-Marie Dreujou. Panavision. Dolby Stereo.

Un alibi en or

1994 | Misdaad

Frankrijk 1994. Misdaad van Michele Ferrand. Met o.a. Charles Aznavour, Micheline Presle, Didier Flamand, Steve Kalfa en Marc Duret.

Met de hulp van de advocaat van kwaaie zaken Ma[KA4]itre Castang (Flamand), en omdat zijn vrouw Colette (Presle) hem een valse alibi verschaft, kan zij haar man Basien Navarre (Aznavour) vrijkrijgen die wegens een mislukte kraak van een bank in voorlopige hechtenis gevangen zit. Inspecteur Castellani (Kalfa) moet Navarre tandenknarsend laten gaan, maar zet hem een val. Met de hulp van zijn zogenaamde maîtresse weet hij vlak voordat Navarre in het vliegtuig naar Zürich wil stappen hem te arresteren. Redelijke politiefilm die in Lyon en omgeving speelt. Bij Aznavour beginnen de dagen wel te tellen, al blijft zijn stemgeluid fenomenaal - maar in deze tv-film hoeft hij niet te zingen. Scenario van Guy-Patrick Sanderichin, Natalie David-Weill en Mathieu Fabiani.

L'alibi en or

1994 |

Frankrijk 1994. Michele Ferrand. Met o.a. Didier Flamand, Micheline Presle en Charles Aznavour.

Met de hulp van de advocaat van kwaaie zaken Ma[KA4]itre Castang (Flamand), en omdat zijn vrouw Colette (Presle) hem een valse alibi verschaft, kan zij haar man Basien Navarre (Aznavour) vrijkrijgen die wegens een mislukte kraak van een bank in voorlopige hechtenis gevangen zit. Inspecteur Castellani (Kalfa) moet Navarre tandenknarsend laten gaan, maar zet hem een val. Met de hulp van zijn zogenaamde maîtresse weet hij vlak voordat Navarre in het vliegtuig naar Zürich wil stappen hem te arresteren. Redelijke politiefilm die in Lyon en omgeving speelt. Bij Aznavour beginnen de dagen wel te tellen, al blijft zijn stemgeluid fenomenaal - maar in deze tv-film hoeft hij niet te zingen. Scenario van Guy-Patrick Sanderichin, Natalie David-Weill en Mathieu Fabiani.

Das Herz einer Mutter

1994 |

Hongarije/Frankrijk 1994. Michel Lang. Met o.a. Charles Aznavour, Yves Jacques en Annie Cordy.

Met de hulp van de advocaat van kwaaie zaken Ma[KA4]itre Castang (Flamand), en omdat zijn vrouw Colette (Presle) hem een valse alibi verschaft, kan zij haar man Basien Navarre (Aznavour) vrijkrijgen die wegens een mislukte kraak van een bank in voorlopige hechtenis gevangen zit. Inspecteur Castellani (Kalfa) moet Navarre tandenknarsend laten gaan, maar zet hem een val. Met de hulp van zijn zogenaamde maîtresse weet hij vlak voordat Navarre in het vliegtuig naar Zürich wil stappen hem te arresteren. Redelijke politiefilm die in Lyon en omgeving speelt. Bij Aznavour beginnen de dagen wel te tellen, al blijft zijn stemgeluid fenomenaal - maar in deze tv-film hoeft hij niet te zingen. Scenario van Guy-Patrick Sanderichin, Natalie David-Weill en Mathieu Fabiani.

Baldipata

1994 | Komedie

Hongarije/Frankrijk 1994. Komedie van Michel Lang. Met o.a. Charles Aznavour, Annie Cordy, Gottfried John, Yves Jacques en Eszter Nagy-Kalory.

De duidelijk uit betere kringen afkomstige Colette (Cordy) is regelmatig te vinden tussen de daklozen van Parijs, waar ze zoekt naar een man. Vruchteloos - tot ze op een keer de haveloze Baldipata (Aznavour) tegen het lijf loopt. Colette is sinds kort haar despotische echtgenoot kwijt, die niet kon verkroppen dat zijn zoon in de gevangenis zit wegens bizarre smokkelpraktijken. Nu heeft Colette een brief ontvangen die bestemd is voor haar man. Geestige en bewogen ontmoeting van twee 'monstres sacrés' van de Franse film. Het scenario van Claude d'Anna en Laure Bonin is op zich niets speciaals, maar de spontaniteit en het enthousiasme waarmee Aznavour en Cordy hun personages in de verf zetten zorgen voor pure cinematografische ontspanning. Miklós Biró stond in voor de fotografie.

Sale comme un ange

1991 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1991. Drama van Catherine Breillat. Met o.a. Claude Brasseur, Lio, Nils Tavernier, Roland Amstutz en Claude Jean-Philippe.

Inspecteur van politie Deblache (Brasseur) is boven de vijftig, ongetrouwd en vindt vrouwen eigenlijk maar lastig. Af en toe maakt hij een nummertje met een prostitu[KA1]ee. Hij voelt zich niet fit en denkt dat hij kanker heeft, maar in feite is hij een pessimistische hyperchonder. Zijn jongere collega, de macho Th[KA1]eron (Tavernier), is net getrouwd met Barbara (Lio), maar hij gaat vreemd met iedereen en alles van het vrouwelijke geslacht dat hij op zijn weg tegenkomt. Hoewel Barbara een ijskoude is, voelt Deblache zich tot haar aangetrokken. De inspecteur heeft geen vrienden, behalve een informant, Manoni (Philippe). Langzaam maar zeker krijgt de onderwereld in de gaten wie de verklikker is en de grond wordt tamelijk heet onder de voeten van Manoni. Deblache geeft opdracht aan Th[KA1]eron om bij Manoni in te trekken, zodat hij kan afrekenen met het tuig dat het waagt op te dagen. Deblache besluit Barbara een bezoekje te gaan brengen, nu haar man afwezig is. Deblache overweldigt Barbara die aanvankelijk tegenstribbelt, maar het uiteindelijk lekker vindt en de volgende dag terugkomt om meer. Tweede speelfilm van Breillat die het vak als scenarioschrijfster leerde (uiteraard schreef ze hiervoor het scenario) met openhartige seksscènes, zonder dat het een exploitatiewerkje is geworden. Ze laat op originele wijze zien hoe mannen vrouwen kunnen misprijzen en hoe het zwakke geslacht zich laat pakken - in deze film gaat het over de verhouding tussen een rijpere man en een veel jongere vrouw. Uitstekend spel van alle hoofdrollen. Camerawerk van Laurent Dailland.

Les années campagne

1991 | Drama, Komedie

Frankrijk 1991. Drama van Philippe Leriche. Met o.a. Charles Aznavour, Benoît Magimel, Sophie Carle, Clémentine Célarié en Françoise Arnoul.

De vijftien-jarige Magimel ziet zijn ouders maar zelden, hij woont bij zijn grootouders in de Franse campagne. Zijn opa Aznavour leert hem de geheimen van de natuur. Als zijn grootouders moeten verhuizen naar een appartement in de stad, betekent dat het einde van zijn jeugd, en wordt hij volwassen. Hij wordt ingewijd in de liefde, juist als het noodlot toeslaat in zijn familie. Aznavour is onderhoudend, en alle spelers dragen bij tot een geloofwaardige sfeer, Magimel komt overtuigend over.

Il ritorno di Ribot

1991 | Familiefilm, Avonturenfilm, Sportfilm

Italië/Duitsland/Frankrijk 1991. Familiefilm van Pino Passalacqua. Met o.a. Charles Aznavour, Lorenzo de Pasqua, Pamela Villoresi, Nino Fuscagni en Umberto Morale.

Een verhaal over winnen in de sport en in het dagelijks leven, ge[KA3]inspireerd op het gevierde Italiaanse racepaard dat tussen 1950 en 1960 zestien races won. Deze tv-film gaat over de volbloed Brac, een jonge jockey (De Pasqua) en een verzorger (Aznavour). De Pasqua, die in Toscane woont, loopt weg van huis vanwege de familievetes en komt terecht op het kasteel van een markies, waar hij kennis maakt met stalknecht en verzorger Aznavour en volbloed Brac. Brac wordt ontvoerd maar Pasqua weet met veel speurwerk het paard terug te vinden. Hij besluit jockey te worden, gestimuleerd door de dochter van de markies en door Aznavour, die hem traint. Hij weet met Brac de belangrijke Franse race van Longchamps te winnen, maar na de zege krijgt Aznavour een hartaanval. Niet groots, maar wel goed gespeeld. Technisch uitstekend.

Das Pferd seiner Träume

1991 | Familiefilm, Komedie

Italië 1991. Familiefilm van Pino Passalacqua. Met o.a. Charles Aznavour, Lorenzo De Pasqua, Delia Boccardo, Pamela Villoresi en Nicolas Lansky.

De vijftien-jarige De Pasqua wordt opgepakt voor een diefstal. Maatschappelijk werkster Boccardo trekt zich het lot van de jongen aan. Hij steelt echter haar auto, waarmee hij blijft rijden tot het voertuig in een gracht sukkelt; na dit incident komt hij terecht op de paardenboerderij van Aznavour. De twee hebben veel respect voor elkaar. De Pasqua krijgt de zorg over een paard toevertrouwd. Dit teken van vertrouwen en de liefde voor het paard veranderen heel zijn houding ten opzichte van het leven en de mensen. Voorspelbaar drama over een jonge delinquent die op niet direct aannemelijke manier plotsklaps verandert in een brave jongen. Goed spel van Aznavour en De Pasqua. Dordano Sacchetti, Giovanna Romoli en Stefano Sudrie schreven het scenario, dat voorzien werd van prachtige beelden door Emilio Loffredo.

Le Paria

1990 | Actiefilm

Zwitserland/Frankrijk/België/Duitsland 1990. Actiefilm van Denys de La Patellière. Met o.a. Charles Aznavour, Ottavia Piccolo, Judy Winter, Jean Topart en Hans Clarin.

Iedereen denkt dat Julien Mauriès, veroordeeld na een samenzwering binnen zijn familie en politieke en financieële kringen, dood is. Hij werd bij verstek veroordeeld en nauwelijks 24 uur na de verjaring is hij terug. Vanzelfsprekend komt hij enige rekeningen vereffenen. Er is niet op de middelen bezuinigd in deze internationale co-produktie waarin alle cliché's uit het genre, zowel op het gebied van het scenario als van de dialogen, terug te vinden zijn. Een slappe regie. In wezen een spektakelstuk, gemonteerd rond de hoofdrolspeler, die tenminste wel alles wat hij in zich heeft eruit haalt.

Maillan-Les-Bains

1989 | Komedie

Frankrijk 1989. Komedie van Christian Vidalie. Met o.a. Jacqueline Maillan, André Dussollier, Vanessa Paradis, Christophe Dechavanne en Charles Aznavour.

Deze komisch bedoelde smeltkroes bevat weinig idee[KA3]en in de mise-en-sc[KA2]ene en is inhoudelijk wisselend van kwaliteit. Hoewel sommigen (Dussolier, Aznavour, Villeret en Mondy) beantwoorden aan het beoogde doel, vraag je je af wat anderen in deze film komen doen zoals (Hardy, Mas en Lara). Ook bekend als LE RIRE DE JAQUELINE MAILLAN.

Autour de Charles Aznavour

1989 | Biografie, Muziek

Frankrijk 1989. Biografie van Gilbert Carpentier, Michel Lafon en Maritie. Met o.a. Charles Aznavour, Jean-Claude Brialy, Serge Lama, Michel Galabru en Sylvie Vartan.

Een weelderige afsluiting van het jaar in een luxe wagon van een trein vol dromen. Sneeuw, dennebomen en alles wat daar verder bijhoort zijn present. Temidden van een hele reeks beroemde personen krijgt Charles Aznavour ternauwernood de gelegenheid iets over zijn carrière te vertellen. Hij maakt indruk als - zonder slechte woordspelingen te willen maken - 'locomotief'. Gelukkig reist hij ook langs zijn liederen. Een nepdroom maar goed gedaan.

Mangeclous

1988 | Komedie, Drama

Frankrijk 1988. Komedie van Moshé Mizrahi. Met o.a. Bertrand Blier, Jacques Villeret, Pierre Richard, Jacques Dufilho en Bernard Pivot.

Om het extravagante werk van Albert Cohen te verfilmen was een genie als Fellini nodig geweest. Mizrahi is dat bepaald niet en het resultaat is een banale film. De acteurs stellen allemaal teleur, ze voelen zich blijkbaar slecht op hun gemak in de rollen van Rabelais-achtige figuren, met uitzondering van Blier, die de rol van Saltiel met vuur vertolkt, en Villeret als een aandoenlijke Salomon. Pivot in de rol van verteller is onverteerbaar.

Il Maestro

1988 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk/België 1988. Oorlogsfilm van Marion Hänsel. Met o.a. Malcolm McDowell, Charles Aznavour, Francis Lemaire, Pietro Pizzuti en Carmela Locantore.

McDowell speelt een jonge joodse getalenteerde, toekomstige dirigent, Goldberg, die tijdens de oorlog onderduikt in een Noord-Italiaans klooster, en opgescheept wordt met Aznavour, een irritante, derderangs musicus. Als er een vrouw, Ferréol, in het spel komt, ontstaan er diepgaande onderhuidse wrijvingen. Tijdens de bevrijding weet McDowell de Amerikaanse bevrijders over te halen Aznavour op transport te zetten naar het Zuiden van Italië, en zich zo te ontdoen van zijn rivaal. Als hij tien jaar later - inmiddels een vermaard dirigent - Aznavour als de paukenist van het gastorkest terugziet, kan hij niet meer optreden. Alle trauma's van weleer komen naar boven. Een aardig drama, losjes gebaseerd op de novelle van Mario Soldati La gaccia verde en de derde film van de regisseur.

Yiddish Connection

1986 | Komedie, Drama

Frankrijk 1986. Komedie van Paul Boujenah. Met o.a. Charles Aznavour, Ugo Tognazzi, André Dussollier, Vincent Lindon en Charlie Chemouny.

Drie mannen die op de rand van bankroet staan besluiten een overval te plegen en toch netjes te blijven: ze gaan professionele misdadigers beroven. Het vervolg laat zich raden. De film lijdt aan verschillende zwakheden waarvan het scenario de ergste is. Dit is geschreven door Aznavour, die zichzelf uiteraard een goede rol toebedeelde: hij is dan ook het meest in beeld. Hierdoor wordt het evenwicht in de film verstoord. Deze debuutspeelfilm (de regisseur is geboren in 1958) is een amusante komedie met als verdienste het ontbreken van geweld in een genre dat er doorgaans bol van staat.

Viva la vie

1984 | Mysterie, Thriller

Frankrijk 1984. Mysterie van Claude Lelouch. Met o.a. Charlotte Rampling, Michel Piccoli, Jean-Louis Tritignant, Evelyn Bouix en Charles Aznavour.

De `estheten` hebben zich altijd kritisch getoond ten opzichte van de films van Lelouch. Ze zouden t[KA2]e recht voor z`n raap zijn en vol met kwartjesfilosofie. Eerlijk gezegd is niet alles in zijn werk verachtelijk. In deze film vertelt hij wederom een SF-verhaal om een humanitaire boodschap aan de twee (toenmalige) supermogendheden door te geven betreffende de kernbewapening. Hoezeer de meningen verdeeld mogen zijn, het verhaal is zeer goed opgebouwd met een zich op drie verschillende niveau's afspelend scenario, al is het thema inmiddels achterhaald. Men merkt dan ook pas laat dat het om een droom gaat. Scenario van regisseur Lelouch en camerawerk van Bernard Lutic.

Edith et Marcel

1983 | Biografie

Frankrijk 1983. Biografie van Claude Lelouch. Met o.a. Evelyne Bouix, Marcel Cerdan Jr., Jacques Villeret, Francis Huster en Jean-Claude Brialy.

Ingewikkelde variaties rond het thema van Edith Piaf, Marcel Cerdan en het volmaakte evenbeeld van Piaf. Lelouch heeft kennelijk geen lering getrokken uit de flop PIAF van Guy Casaril: hij heeft een zeer lange film gemaakt met vage en conventionele personages. Enkele goede momenten (verzorgd door het evenbeeld van Piaf!) redden de film niet van de ondergang. Evelyne Bouix haalt het ook lang niet bij Edith Piaf terwijl Marcel Cerdan Jr. (Patrick Dewaere kon door tragische omstandigheden niet van de partij zijn) een even slecht acteur als bokser is. Een slechte Lelouch.

Une Jeunesse

1982 | Komedie

Frankrijk 1982. Komedie van Moshé Mizrahi. Met o.a. Ariane Lartéguy, Patrick Norbert, Jacques Dutronc, Charles Aznavour en Michael Lonsdale.

Een film naar de gelijknamige roman van Patrick Modiano. Het boek is zo nauwgezet gevolgd dat elke spontaniteit verdwijnt. Er gebeurt al weinig in de roman en de regisseur slaagt er niet in de sfeer over te brengen. Slechts saaie zwerftochten en eindeloze dialogen blijven over. De enige kostelijke momenten zijn te danken aan de prestaties van Dutronc, Aznavour en Lonsdale. Wat doen die beproefde acteurs trouwens in deze slechte film?

Qu'est-ce qui fait courir David?

1982 | Drama

Frankrijk 1982. Drama van Elie Chouraqui. Met o.a. Francis Huster, Nicole Garcia, Charles Aznavour, Magali Noël en Michel Jonasz.

Een dertig-jarige cineast schrijft een scenario voor een autobiografische tweede film. Hij gaat zó op in herinneringen dat hij zijn vriendin verwaarloost en de huidige situatie van zijn ouders niet onderkent. Dit beeld van een joods gezinsleven levert aandoenlijke en komische momenten op, maar de zelfvertedering van de regisseur holt zijn film op den duur uit, waardoor het totaal van geslaagde scènes en spelprestaties, nul is. De titelrol van Huster is conform de film: zó ingespannen bezig om te charmeren dat het averechts gaat werken. Scenario van Elie Chouraqui.

Les fantômes du chapelier

1982 | Thriller

Frankrijk 1982. Thriller van Claude Chabrol. Met o.a. Michel Serrault, Charles Aznavour, Monique Chaumette, François Cluzet en Isabelle Sadoyan.

Een hoedenmaker heeft zijn verlamde vrouw vermoord en brengt daarna ook één voor één haar oude schoolvriendinnen om. Zijn status als dorpsnotabele plaatst hem boven iedere verdenking, maar is ook onderwerp van nieuwsgierigheid van zijn buurman die als emigrant altijd buitenstaander is gebleven. Deze betrapt hem bij een moord, maar weet dat zijn beschuldiging niet geloofd zal worden zodat er een troebele medeplichtigheid tussen beide mannen ontstaat. Deze vrije verfilming naar een verhaal van Simenon wordt in Chabrols gestileerde aanpak meer een Fantastische Vertelling dan een regelrechte thriller, met naast zijn sarcastische kritiek op de bourgeois-respectabiliteit uiterst complex getekende - en briljant geacteerde - personages. Camerawerk van Jean Rabier.

Der Zauberberg

1982 | Drama, Historische film, Romantiek

Oostenrijk/Duitsland/Frankrijk/Italië 1982. Drama van Hans W. Geissendörfer. Met o.a. Christoph Eichhorn, Marie-France Pisier, Flavio Bucci, Charles Aznavour en Rod Steiger.

De literaire Thomas Mann-klassieker uit 1924 werd voor het indertijd kolossale bedrag van twintig miljoen D-Mark elegant verfilmd. Wanneer de jonge bourgeois Hans Castorp in 1907 zijn longzieke neef in het Berghof-sanatorium te Davos bezoekt, is hij gefascineerd door het magisch-morbide oord 'buiten de tijd' en blijft er in plaats van drie weken zeven jaar. Geissendörfer distilleerde uit de 1000 bladzijden dikke, complexe ideeënroman een boeiende, dromerige film die ondanks de indikking iets van het denken en de sfeer van vóór WO I overbrengt. Toverfotografie van Michael Ballhaus. Naast de bioscoopfilm bestaat een significant langere, driedelige tv-versie (329m).

Teheran 43

1981 | Thriller, Avonturenfilm, Romantiek, Oorlogsfilm, Actiefilm

Zwitserland/SU/Frankrijk 1981. Thriller van Alexander Alov en Wladimir Naoumov. Met o.a. Natatsja Belokjovstiova, Igor Kostolevsky, Alain Delon, Curd Jürgens en Claude Jade.

Een Russisch geheim agent ontdekt op een veiling in 1980 de geheime documenten van een nazi-complot, waarin staat hoe men in 1943 de geallieerde topconferentie van de grote drie, Churchill, Stalin en Roosevelt, in de Perzische hoofdstad Teheran wilde benutten om hen te liquideren. De verantwoordelijken daarvoor zijn met een andere identiteit nog steeds actief in (het politieke) leven en proberen getuigen en bewijzen te laten verdwijnen. Een merkwaardige film waarin getracht wordt een historische reconstructie en een James Bond-achtig avontuur te combineren; het resultaat is een voortdurende en verwarrende afwisseling van periode en toon. Onderhoudend is deze internationale co-productie wel. De op een na de laatste filmrol van J[KA3]urgens als Ma[KA4]itre Legraine (en de miniserie SMILEY'S PEOPLE uit 1982 van Simon Langton niet meegerekend) en een verrassend gastoptreden van Delon als Inspector Foche, die men vanwege zijn maar al te bekende bijna extreem rechtse sympathieën niet in een sovjetfilm zou verwachten, maar die wel met ongewoon lichte ironie acteert. Het scenario is van regisseur Alov, regisseur Naoumov en M. Shatrov. Het camerawerk is van Valentin Zheleznyakov. Dolby.

Die Blechtrommel

1979 | Oorlogsfilm, Drama

Duitsland/Frankrijk/Polen/YU 1979. Oorlogsfilm van Volker Schlöndorff. Met o.a. David Bennent, Mario Adorf, Angela Winkler, Katharina Thalbach en Daniel Olbrychski.

Een barok, allegorisch verhaal over Oskar, de recalcitrante zoon van een Duits gezin in Danzig, die op zijn derde - in reactie op het opkomend nationaal-socialisme - besluit niet meer te groeien. Bij onraad slaat hij op zijn blikken trommel en slaakt een ruitenbrekende gil. Goed spel, vooral de twaalfjarige Bennent maakt diepe indruk als Oskar. Destijds de duurste film ooit in Duitsland gemaakt. Regisseur Schlöndorff (Die verlorene Ehre der Katharina Blum) won met zijn ijzersterke Günter Grass-verfilming onder andere een Gouden Palm en de Oscar voor beste buitenlandse film.

Ciao, les mecs!

1979 | Komedie

Frankrijk 1979. Komedie van Sergio Gobbi. Met o.a. Gérard Lonnberg, Charles Aznavour, Roland Dubillard, Michel Galabru en Jean Piat.

Een Franse Italiaan wordt in de steek gelaten door zijn vrouw en zoekt onderdak bij bevriende landgenoten. Deze volgen uit solidariteit het spoor van de voortvluchtige vrouw en houden hem op de hoogte van haar escapades. Dat blijkt ook haar opzet; de jaloezie van de Italiaan moet aangewakkerd worden om zo hun huwelijk nieuwe impulsen te geven. De op zich boeiende milieu- schets en de mentaliteitsobservatie mondt uit in standaardgrappenmakerij die door een reeks van gaststerren wat leuker wordt gemaakt dan het scenario verdient.

Sky Riders

1976 | Thriller, Actiefilm, Avonturenfilm

Verenigde Staten 1976. Thriller van Douglas Hickox. Met o.a. James Coburn, Susannah York, Robert Culp, Charles Aznavour en Harry Andrews.

Gewapende terroristen ontvoeren de vrouw en twee kinderen van een Amerikaanse zakenman die in Athene verblijft. De ontvoerders eisen een losgeld van vijf miljoen dollar. De Griekse politie kan geen spoor vinden. De Amerikaanse avonturier Coburn gaat samen met een groepje waaghalzen zelf op onderzoek uit. Lekker ouderwetse actiefilm met duizelingwekkende stunts. Veel stelt het verhaal niet voor, maar het wordt denderend in beeld gebracht en de acteurs vullen hun rollen enthousiast in. Aan het scenario werkten Jack de Witt, Stanley Mann, Gary Michael White, Hall T. Sprague en Bill McGaw. Knappe beelden van Ousama Rawi. Pretentieloos amusement. Gedraaid in Todd AO-35.

Folies bourgeoises

1976 | Komedie

Frankrijk/Italië/Duitsland 1976. Komedie van Claude Chabrol. Met o.a. Stéphane Audran, Bruce Dern, Sydne Rome, Jean-Pierre Cassel en Ann-Margret.

Geen moordmysterie of psychologisch drama van nouvelle vague-meester Chabrol, maar nu eens een kolderieke relatiekomedie. De vrouw van een welgestelde schrijver heeft een verhouding met zijn uitgever, terwijl zowel schrijver als uitgever er zelf ook geheime relaties op nahouden. De verwikkelingen zijn op den duur moeilijk te volgen en eigenlijk ook niet bijster interessant. De op zich aantrekkelijke internationale cast lijkt er grotendeels net zo over te denken. Misschien had Chabrol beter de serieuze toon kunnen aanhouden van de roman van Lucie Faure, waarop hij zich baseerde.

Ein Unbekannter rechnet ab

1974 | Thriller, Mysterie, Misdaad

Verenigd Koninkrijk/Italië/Duitsland/Frankrijk/Spanje 1974. Thriller van Peter Collinson. Met o.a. Oliver Reed, Richard Attenborough, Elke Sommer, Gert Fröbe en Stéphane Audran.

Tien mensen worden vermoord in een afgelegen Perzisch hotel. De derde en minst geslaagde filmversie van Agatha Christie's moordroman, ditmaal verplaatst naar Iran. Een schitterend gegeven verzuipt in een saaie regie, waaraan zelfs de stem van Orson Welles als verteller niets kan verhelpen.

The Blockhouse

1973 | Oorlogsfilm

Verenigd Koninkrijk 1973. Oorlogsfilm van Clive Rees. Met o.a. Peter Sellers, Charles Aznavour, Per Oscarsson, Peter Vaughan en Jeremy Kemp.

Treurig terneergeslagen verhaal over arbeiders die vastzitten in een ondergrondse bunker als de geallieerden op D-Day in Normandië landen.

Les parts des lions

1971 |

Frankrijk 1971. Jean Larriaga. Met o.a. Michel Constantin, Robert Hossein en Charles Aznavour.

Treurig terneergeslagen verhaal over arbeiders die vastzitten in een ondergrondse bunker als de geallieerden op D-Day in Normandië landen.

Les Intrus

1971 | Thriller

Frankrijk 1971. Thriller van Sergio Gobbi. Met o.a. Charles Aznavour, Raymond Pellegrin, Marie-Christine Barrault, Albert Minski en Katia Aznavour.

De rijke chirurg Aznavour woont met zijn vrouw Barrault en zijn dochter in een sjieke villa, waar hij op een dag wordt bezocht door gangster Pellegrin die 100 miljoen wil. Zo niet dan zal collega-gangster Minski de dochter van Aznavour doden. Aznavour slaagt erin te ontsnappen en keert terug naar de villa om met de gangster af te rekenen... Een dankbaar thema, dat door Gobbi echter stijlloos en banaal wordt ingeblikt zodat de film veel van zijn potentiële spanning verliest. Scenario van Sergio Gobbi en Charles Aznavour. Camerawerk van Daniel Diot.

La part des lions

1971 | Misdaad

Frankrijk/Italië 1971. Misdaad van Jean Larriaga. Met o.a. Robert Hossein, Charles Aznavour, Elsa Martinelli, Raymond Pellegrin en Michel Constantin.

Oude schoolvrienden zien elkaar terug als de een schrijver is geworden die uit de mode is en de andere brandkastenkraker. De tweede sleept zijn vriend mee in een overval, waarna een chanterende getuige uit de weg moet worden geruimd. Deze weinig oorspronkelijke en in uitwerking en regie allesbehalve overtuigende misdaadfilm weet enigszins te boeien door het duo Hossein-Aznavour en een effectieve rolomkering: de eerste speelt de schrijver, de tweede de geroutineerde gangster. Scenario van regisseur Larriaga, André Tabet en Georges Tabet. Camerawerk van Roland Cantigny.

Un Beau monstre

1970 | Drama, Thriller, Erotiek

Italië/Frankrijk 1970. Drama van Sergio Gobbi. Met o.a. Virna Lisi, Helmut Berger, Charles Aznavour, Françoise Brion en Alain Noury.

Jonge vrouw ziet buurvrouw zelfmoord plegen en pleit echtgenoot vrij van verdenking van moord. Ze trouwt zelf met de weduwnaar en ervaart dan diens zakelijke vernietigingsdrang die ook haar steeds dichter tot zelfmoord brengt, zonder dat politie kan ingrijpen omdat er geen strafbare feiten of concrete bewijzen zijn. Psychologische thriller mist overtuigingskracht op scenario-niveau, maar heeft onmiskenbare werking door erotische en troebele uitstraling van de acteurs.

The Games

1970 | Drama

Verenigd Koninkrijk 1970. Drama van Michael Winner. Met o.a. Michael Crawford, Stanley Baker, Ryan O'Neal, Charles Aznavour en Jeremy Kemp.

Vervelende film over een in aanleg interessant onderwerp: vier atleten bereiden zich voor op de gruwelijke zesentwintig - mijl - marathonloop van de Olympische Spelen. Rafer Johnson speelt een van de commentatoren.

The Adventurers

1970 | Avonturenfilm, Actiefilm

Verenigde Staten 1970. Avonturenfilm van Lewis Gilbert. Met o.a. Bekim Fehmiu, Candice Bergen, Ernest Borgnine, Leigh Taylor-Young en Thommy Berggren.

De film die drie uur een beroep op het geduld doet, is gebaseerd op de best-seller van Harold Robbins en gaat over een verzonnen Zuidamerikaanse republiek waar iedere twee minuten een nieuwe revolutie uitbreekt. De ongelooflijke miskleun laat de boeiende rolverdeling en de goede fotografie (Claude Renoir) nutteloos verloren gaan. Gefilmd in Panavision.

Le temps des loups

1969 | Thriller, Misdaad

Frankrijk/Italië 1969. Thriller van Sergio Gobbi. Met o.a. Robert Hossein, Virna Lisi, Charles Aznavour, Marcel Bozzuffi en Félix Marten.

Het hoofd van een gangsterbende en een politiecommissaris zijn oude schoolvrienden, maar als de gangster na een geslaagde bankroof met zijn nieuwe vriendin rustig wil gaan leven komt de politieman hem toch op het spoor. Het simpel misdaadgegeven wordt onnodig verzwaard met de psychologie van zeer koude grond - de anti-held waant zich een reïncarnatie van zijn Amerikaanse collega Dillinger, heeft een moederbinding, etc. - waarmee de film wel op lengte wordt gebracht, maar niet boeiender gemaakt.

Caroline chérie

1968 | Avonturenfilm, Romantiek, Erotiek

Italië/Frankrijk/Duitsland 1968. Avonturenfilm van Denys de La Patellière. Met o.a. France Anglade, Giorgio Albertazzi, Charles Aznavour, Bernard Blier en Jean-Claude Brialy.

Tijdens en na de Franse revolutie weet de aristocrate Caroline haar leven en status te redden door gebruik te maken van haar charmes, tot ze in het leger van Generaal Bonaparte haar eerste en grote liefde terugvindt. 'Remake' van eerdere succesfilm heeft kraak noch smaak en laat een reeks van Europese sterren snel op- en afgaan, meestal letterlijk over Caroline heen. In die rol doet de popperige Anglade voorgangster Martine Carol in de herinnering alsnog een groot actrice lijken.

Candy

1968 | Komedie, Erotiek

Frankrijk/Italië/Verenigde Staten 1968. Komedie van Christian Marquand. Met o.a. Ewa Aulin, Richard Burton, Marlon Brando, Charles Aznavour en James Coburn.

Seks-satire die wat geforceerd aandoet over een jonge blonde vrouw die onder de indruk raakt van elke man die zij ontmoet. Fraaie gedeelten met leuke momenten en goed spel (vooral van Burton en Astin), maar niet goed genoeg om honderdvijftien minuten lang te blijven kijken. Bewerkt door Buck Henry naar de bestseller van Terry Southern en Mason Hoffenberg.

Paris au mois d'aout

1965 | Drama, Komedie

Frankrijk 1965. Drama van Pierre Granier-Deferre. Met o.a. Charles Aznavour, Susan Hampshire, Etchika Choureau, Daniel Ivernel en Héléna Manson.

Een verkoper - wiens gezin op vakantie is - ontmoet in het grotendeels uitgestorven Parijs een Britse toeriste, tegenover wie hij zich uitgeeft voor een bekend abstract schilder. De zomeridylle krijgt alle warmte van de twee hoofdrollen, maar verloopt al te voorspelbaar naar het onvermijdelijke afscheid.

Le Facteur s'en va-t-en guerre

1965 | Komedie, Oorlogsfilm

Frankrijk 1965. Komedie van Claude Bernard-Aubert. Met o.a. Charles Aznavour, Maria Minh, Daniel Ceccaldi, Michel Galabru en Jean Rochefort.

Avontuurlijke verhalen doen een postbode besluiten zich aan te melden voor het Franse leger in Indo-China. Hij wordt met andere soldaten gevangengenomen waarbij de commandant de moed er in houdt door ontsnappingsplannen te maken. Ontsnapping lukt pas nadat de vrede is getekend. Satire op absurditeit van oorlog mist doel door al te opgelegd vriendelijke aanpak, terwijl historisch gesproken een scherpere Franse zelfkritiek wel zo terecht zou zijn.

La métamorphose des cloportes

1965 | Misdaad

Frankrijk/Italië 1965. Misdaad van Pierre Granier-Deferre. Met o.a. Lino Ventura, Charles Aznavour, Pierre Brasseur, Irina Demich en Georges Géret.

Een inbreker heeft zich door een drietal kruimeldieven laten strikken voor een kraak, die mislukt. Tijdens zijn gevangenisstraf pikken zijn ex-medeplichtigen zijn spaarduiten in en verhandelen zijn gestolen schilderijen. Het scenario waarin de door de Franse film vaak geromantiseerde loyaliteit binnen het `milieu` op de korrel wordt genomen, strandt op de kwasi- geestigheid van de overvloedige dialoog. De kwaliteit van het acteren, de fotografie (Nicolas Hayer) en de muziek compenseren de dramaturgische zwakte net niet genoeg. Albert Simonin bewerkte een roman van Alphonse Boudard tot scenario.

La metamorphose des cloportes

1965 | Komedie

Italië/Frankrijk 1965. Komedie van Denys Granier-Deferre. Met o.a. Irina Demick, Charles Aznavour en Lino Ventura.

Drie kleine criminelen vragen Alphonse of hij hen wil helpen bij het kraken van een kluis. Alphonse gaat akkoord, maar dat had hij beter niet kunnen doen, want hij wordt als enige gearresteerd. Hij weigert zijn kameraden te verraden, maar hij is woedend als hij merkt dat ze zijn afwezigheid schaamteloos uitbuiten. Als hij voortijdig vrijkomt, zint hij op wraak

Alta infedeltà

1964 | Komedie

Frankrijk/Italië 1964. Komedie van Franco Rossi, Luciano Salce, Elio Petri en Mario Monicelli. Met o.a. Nino Manfredi, John Phillip Law, Fulvia Franco, Monica Vitti en Jean-Pierre Cassel.

Episodefilm. Jaloerse echtgenoot merkt met genoegen dat de aandacht van Brit niet zijn vrouw, maar hemzelf geldt. Wantrouwende echtgenote verleidt huisvriend, maar blijft zo doormopperen dat ze nauwelijks merkt dat het gebeurt. Een echtpaar brengt fleur in hun relatie door elkaar als zogenaamde onbekenden te versieren. Een gokker heeft alles verloren en kan alleen zijn vrouw nog inzetten. Film is uitschieter door hoog en amusant niveau van alle delen, hoewel sketch 1 en sketch 3 - als variant op The Lover van Harold Pinter - ironische uitschieters blijken. Goed spel in alle rollen.

La máscara de Scaramouche

1963 | Avonturenfilm

Spanje/Frankrijk/Italië 1963. Avonturenfilm van Antonio Isasi-Isasmendi. Met o.a. Gérard Barray, Michèle Girardon, Gianna Maria Canale, Alberto de Mendoza en Yvette Lebon.

De onwettige zoon van een aristocraat is de populaire ster van een komediantengezelschap. Een scharreltje met de geliefde van een corrupte markies haalt hem diens haat op de hals, maar hij weet aan alle valstrikken te ontkomen en hem te ontmaskeren. Dit cape-en-degen-avontuur haalt het niet bij de gelijknamige Hollywood-film, maar heeft vaart en ironie en een spectaculaire schermfinale.

Cherchez l'idole

1963 | Avonturenfilm, Komedie, Muziek

Frankrijk 1963. Avonturenfilm van Michel Boisrond. Met o.a. Dany Savel, Franck Fernandel, Berthe Grandval, Pierre Doris en Dominique Boschero.

Jongeman heeft voor vriendin broche van filmster gestolen en in muziekhandel verstopt in gitaar. Reeks van identieke gitaren is verkocht aan bekende zangsterren die door dief en vriendin één voor één benaderd worden. Weinig oorspronkelijke variant op bekend thema om hele reeks Franse popsterren in film te verstoppen, van wie merendeel eendagsvliegen zijn gebleken en buiten de grenzen niet bekend werden zodat jeugdsentimenteel herkenningsplezier nogal beperkt zal zijn.

Tempo di Roma

1962 | Komedie

Frankrijk/Italië 1962. Komedie van Denys de La Patellière. Met o.a. Charles Aznavour, Arletty, Serena Vergano, Marisa Merlini en Gregor von Rezzori.

Een naïeve jonge Fransman probeert zonder veel succes in Rome carrière te maken, maar hij wordt de protegé van een excentrieke lord en van een kardinaal, zodat hij toch met zijn aanbedene kan trouwen ondanks het verzet van haar moeder. Aznavour is jong noch aantrekkelijk genoeg voor zijn onweerstaanbare personage en de combinatie van Franse en Italiaanse satirische humor resulteert in weinig meer dan nat vuurwerk. Er is een leuke rol van Arletty als een in de Romeinse aristocratie getrouwde fabrieksarbeidster.

Pourquoi Paris?

1962 | Komedie

Italië/Frankrijk 1962. Komedie van Denys de La Patellière. Met o.a. Monique Bertho, Maurice Biraud, Charles Aznavour, Bernard Blier en Danielle Darrieux.

Een Belgische schilderes hoopt op erkenning in Parijs, maar ze moet haar brood verdienen als fotomodel en wordt ook in de liefde teleurgesteld. Vlak voor haar terugkeer naar Luik neemt haar minnaar weer contact met haar op. Een zouteloze episodische komedie door hoofdrol Bertho bedacht als vehikel voor zichzelf. De avonturen zijn gebruikt om zoveel mogelijk toeristische attracties te laten zien en de film biedt een aantal rolletjes voor gaststerren, van wie alleen Darrieux als kleurrijk pratende prostituée enige indruk maakt.

Les Vierges

1962 | Komedie

Frankrijk 1962. Komedie van Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Charles Aznavour, Gérard Blain, Francis Blanche, Jean Poiret en Stefania Sandrelli.

Een episodenfilm waarin vijf jonge burgermeisjes hun seksuele onervarenheid gebruiken om uit diverse motieven uiteenlopende heren aan zich te binden, met soms ook voor henzelf frustrerend resultaat. Dit cynische vijfluik is wisselend van toon en kwaliteit, maar niettemin te weinig gevarieerd in thematische behandeling. De combinatie van onbekende, onervaren actrices met geroutineerde tegenspelers werkt soms precies tegen de strekking in. Sfeervol gefotografeerd door Eugen Schufftan.

Les Quatres vérités

1962 | Komedie

Italië/Frankrijk/Spanje 1962. Komedie van Hervé Bromberger, Luís Garcia Berlanga, Alessandro Blasetti en René Clair. Met o.a. Anna Karina, Jean Poiret, Michel Serrault, Hardy Krüger en Ana Casarès.

Een episodefilm naar fabels van La Fontaine. Een jaloerse ambtenaar vergeet door vleierij de waakzaamheid voor zijn mooie vrouw. De orgelman overweegt na tegenslagen zelfmoord, maar krijgt levensmoed ingepraat door een begrafenisondernemer. Een bedachtzame vrouw wint van een uitdagende rivale de competitie om man. Een man en een vrouw raken toevallig samen in een flat opgesloten en komen tot een verstandhouding, maar niet tot een affaire. Drie van de vier sketches zijn met onderlinge niveauverschillen best aardig, maar de bijdrage van Clair is een klein juweeltje door de genuanceerde ironie en het intelligente spel van Caron en Aznavour.

Le Rat d'Amérique

1962 | Avonturenfilm

Frankrijk 1962. Avonturenfilm van Jean-Gabriel Albicocco. Met o.a. Charles Aznavour, Marie Laforêt en Franco Fabrizi.

Een berooide Fransman vervoegt zich bij zijn rijke familie in Paraguay die niets van hem wil weten. Uit financiële nood wordt hij wapensmokkelaar voor revolutionairen en moet met zijn geliefde vluchten naar Bolivia en vervolgens naar Chili waar al zijn ondernemingen dramatisch misgaan, tot hij door gokwinst naar Frankrijk kan terugkeren. Het chaotische scenario dat ondanks alle avonturen nooit spannend wordt, is een alibi voor een Zuidamerikaanse reisreportage die door al te gekunstelde fotografie in het prentenboek blijft steken.

Le Diable et les dix commandements

1962 | Komedie

Frankrijk 1962. Komedie van Julien Duvivier. Met o.a. Françoise Arnoul, Charles Aznavour, Lucien Baroux, Maurice Biraud en Jean-Claude Brialy.

De duivel stelt alles in het werk om de mensheid van de Tien Geboden te laten afwijken in zeven episoden (die soms een paar zonden tegelijk combineren). Wisselend van niveau, maar evenwichtiger dan episodefilms van andere regisseurs. Simon als de vloekende knecht in een klooster en Darrieux als een actrice die in uitbestede, volwassen zoon Delon een bewonderaar vermoedt, stelen de show. Zwakste sketches - met Brialy-De Funès en Saval-Tisot - werden bij bioscooproulatie afwisselend gecoupeerd, vanwege de lengte.

La Salamandre d'Or

1962 | Avonturenfilm, Romantiek

Italië/Frankrijk 1962. Avonturenfilm van Maurice Régamey. Met o.a. Jean-Claude Pascal, Madeleine Robinson, Valérie Lagrange, Claude Titre en John Justin.

Een ridder krijgt opdracht om een losprijs te brengen naar gijzelaars van koning François I, maar een verraderlijk gouverneur weet hem het geld te ontfutselen. De rolbezetting draagt de 16de-eeuwse kostuums met elegantie, maar de regie geeft de schermavonturen bar weinig dynamiek mee, zodat alleen de romantiek het volle pond krijgt.

Horace 62

1962 | Drama, Misdaad

Frankrijk/Italië 1962. Drama van André Versini. Met o.a. Charles Aznavour, Giovanna Ralli, Raymond Pellégrin, Jean-Louis Trintignant en Danielle Godet.

Een generaties lange vendetta tussen twee Corsicaanse gangsterfamilies wordt uiteindelijk beslecht in Parijs. Het scenario verplaatst de wraaktragedie van Corneille van het oude Griekenland naar de moderne tijd, maar ook zonder deze culturele verwijzing maakte ex-acteur Versini van zijn regiedebuut een redelijk onderhoudende misdaadfilm. Alleen mist Aznavour het temperament voor de titelrol en hij wordt weggespeeld door andere acteurs.

C'est pas moi, c'est l'autre

1962 | Komedie

Frankrijk 1962. Komedie van Jean Boyer. Met o.a. Fernand Raynaud, Geneviève Kervine, Micheline Dax, Henri Virlojeux en Max Elloy.

De leider van een noodlijdend provinciaal revuegezelschap vindt een dubbelganger van de komiek Fernand Raynaud, die hij bij wijze van stunt een rol aanbiedt. De amateur heeft onverwacht veel succes bij het publiek en blijkt de ster zèlf te zijn die incognito een visvakantie hield. Simpele komedie moet het vooral hebben van zelfparodie van Raynaud, die buiten Frankrijk te weinig bekend is om deze grap effectief te maken.

Un taxi pour Tobrouk

1961 | Oorlogsfilm, Avonturenfilm

Frankrijk/Duitsland/Spanje 1961. Oorlogsfilm van Denys de La Patellière. Met o.a. Lino Ventura, Charles Aznavour, Hardy Krüger, Maurice Biraud en Germán Cobos.

Rechtdoorzee oorlogsfilm mag misschien weinig verrassingen hebben, de prima cast maakt veel goed. Lino Ventura speelt een Franse korporaal die tijdens de Tweede Wereldoorlog vier van zijn mannen en een vrachtwagen door honderden kilometers Saharazand naar geallieerde troepen in het Egyptische El Alamein moet zien te krijgen. De onderneming krijgt extra dimensie wanneer het groepje onderweg een Duitse militair gevangen neemt. Hardy Krüger zet mooi de arrogante nazi neer, Charles Aznavour is goed als een joodse arts. Opgenomen in stoffig Spanje.

Tu ne tueras point

1961 | Drama

YU/Frankrijk 1961. Drama van Claude Autant-Lara. Met o.a. Laurent Terzieff, Suzanne Flon, Horst Frank, Mica Orlovic en Marian Lovric.

Een pacifist weigert de dienstplicht en verwerpt ook de aangeboden mogelijkheid tot afkeuring op medische gronden, zodat hij tot celstraf wordt veroordeeld, terwijl een Duitse priester, die als soldaat een Franse partizaan heeft gedood, wordt vrijgesproken omdat hij alleen zijn plicht heeft gedaan. Dit is een film tegen de Franse wet op dienstweigering (waarbij de hechtenis even lang verlengd kan worden, als de weigering wordt volgehouden). De film werd in Frankrijk voor vertoning verboden en moest worden opgenomen in Joegoslavi[KA3]e (met helaas bar slecht spelende co-produktie-acteurs. Het parallel-proces met de Duitser is al te nadrukkelijk van ironie, hoewel de bevel-is-bevel-overtuiging van een integere eenvoud is.

Les lions sont lachés

1961 | Komedie

Frankrijk 1961. Komedie van Henri Verneuil. Met o.a. Claudia Cardinale, Michèle Morgan, Danielle Darrieux, Jean-Claude Brialy en Lino Ventura.

Een huisvrouw uit de provincie vlucht naar Parijs en is aanvankelijk een weerloze prooi voor snobs, schijn-flierefuiters en cynici. Een vooral op de dialoog betrekking hebbende satire kiest al te makkelijke doelwitten waardoor het gesproken venijn overdreven werkt en bovendien sterk gedateerd is. In tweedeplansrollen spelen de veteranes Morgan en Darrieux de jeugdige Cardinale met superieure ironie volledig weg.

Tirez sur le pianiste

1960 | Misdaad, Film noir, Thriller

Frankrijk 1960. Misdaad van François Truffaut. Met o.a. Charles Aznavour, Marie Dubois, Nicole Berger, Michèle Mercier en Albert Rémy.

'Wie is Charlie Koller?' vraagt Kollers vrouw of vriendin - in ieder geval een dame - zich ongeveer halverwege de film af. Geen overbodige vraag, want het publiek kon er destijds geen touw meer aan vastknopen. Het verhaal ging over een pianist die in een danslokaal het publiek vermaakte - 'bal tous les jours', zoveel was duidelijk. Maar verder blijft hij een raadsel. Truffaut zet zijn kijkers steeds op het verkeerde been, al vond hij achteraf dat hij te ver was gegaan. Toch is Tirez sur le pianiste een leuk kijkspel geworden. Oa door Aznavours fraaie acteerprestatie.

Le testament d' Orphée, ou ne me demandez pas pourquoi!

1960 | Drama, Komedie

Frankrijk 1960. Drama van Jean Cocteau. Met o.a. Jean Cocteau, María Casares, François Périer, Edouard Dermithe en Yul Brynner.

De bejaarde Cocteau maakt voor zichzelf de balans op van symboliek en mythes die in zijn literaire en filmische oeuvre en beeldende kunst steeds terugkeerden. Personages uit zijn film ORPHEE leggen hem de `straf te leven` op en ook als de godin Minerva hem doorspiest heeft, herrijst hij weer: de kunstenaar is onsterfelijk. Verrassende visuele vondsten en zelfironie (niet zonder ijdelheid) maken dit letterlijk en artistiek familiealbum zeer onderhoudend, al is de onderliggende filosofie weinig origineel of diepgravend. Bekendheid met de eerdere Cocteaufilm is geen voorwaarde, maar helpt wel.

Le passage du Rhin

1960 | Drama, Oorlogsfilm

Duitsland/Frankrijk/Italië 1960. Drama van André Cayatte. Met o.a. Charles Aznavour, Nicole Courcel, Georges Rivière, Cordula Trantow en Georges Chamarat.

Franse soldaten zijn in 1940 gevangen genomen en worden op het Duitse platteland tewerkgesteld. Een van hen beraamt onmiddellijk een ontsnapping om zich bij de Vrije Fransen in Londen te voegen, de tweede ondervindt in een boerengezin meer hartelijkheid dan in zijn eigen huwelijk en bij zijn schoonfamilie, en zal na de bevrijding permissie aanvragen naar Duitsland terug te keren. Dit pleidooi voor verbroedering wordt al te zwart-wit en vol melodramatische incidenten getekend, zodat de overtuigingskracht vooral komt van de aandoenlijk sobere Aznavour die de vijand leert waarderen. Onderscheiden met de Gouden Leeuw op het filmfestival van Venetië. Het scenario is van Pascal Jardin, regisseur Cayatte en Arman Jammot naar diens idee. Het camerawerk is van Roger Fellous. Mono.

Pourquoi viens-tu si tard?

1959 | Drama

Frankrijk 1959. Drama van Henri Decoin. Met o.a. Michèle Morgan, Henri Vidal, Francis Blanche, Claude Dauphin en Colette Richard.

Persfotograaf Walter Hermelin (Vidal) strandt na een auto-ongeluk in een provinciestadje en ontmoet daar advocate Catherine Ferrer (Morgan). Zij betrekt hem in haar strijd tegen wijnverkopers die met hun knakenbakbocht arme drommels vergiftigen. Ten tijde van de première had classicist Decoin pech: zijn bedaarde anti-alcoholmelodrama werd al overstemd door het geraas van de Nouvelle Vague. Spijtig, want Morgan (1920-2016) is hier een mooie droevige zwaan met gebroken vleugels. Michel Audiard beitelde de dialogen, het in een weelderig strijkersarrangement gestoken titelnummer is van Charles Aznavour.

Les Dragueurs

1959 | Drama, Erotiek

Frankrijk 1959. Drama van Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Jacques Charrier, Charles Aznavour, Anouk Aimée, Nicole Berger en Estella Blain.

Door de wol geverfde vrouwenjager neemt schuchtere kennis op sleeptouw bij een avond versierpogingen, hoewel beiden de romantische hoop koesteren 'de ware' te ontmoeten. Al hun pogingen lopen in elk opzicht teleurstellend uit. Debutant Mocky haakt in op filmmode van 'losbandige jeugd', om in snel tempo reeks mooie of interessante actrices voor de camera te halen. Film laat katterig gevoel na, minder door strekking van scenario als om ongebruikt laten van alle talent. Vooral rol van Aimée met houten been is regelrechte aanfluiting.

Le Cercle vicieux

1959 | Thriller, Erotiek

Frankrijk 1959. Thriller van Max Pécas. Met o.a. Claude Titre, Louisa Colpeyn, Hénia Suchar, Claude Farrell en Maya Fabio.

Een kunstschilder trouwt met een rijke barones. Haar heerszucht drijft hem weer in de armen van zijn ex-geliefde. Als het meisje verongelukt ziet de politie haar aan voor zijn echtgenote. De kunstschilder denkt nu zijn wettelijke echtgenote ongestraft te kunnen vermoorden. Deze simpele thriller was het debuut van de soft porno-specialist Pécas, die weinig aanleg toont voor suspense en het ook in de seks-scènes nog voorzichtig aan doet. De ouderwetse B-film aanpak werkt niettemin ontwapenend.

La Tête contre les murs

1958 | Drama

Frankrijk 1958. Drama van Georges Franju. Met o.a. Jean-Pierre Mocky, Anouk Aimée, Paul Meurisse, Pierre Brasseur en Charles Aznavour.

Een vader laat zijn zoon die hem heeft willen bestelen opnemen in een psychiatrische inrichting waar tegenstrijdige ideeën zijn over de behandeling van de patiënten. Nadat de jongen zich vergeefs tegen therapie heeft verzet probeert hij te ontsnappen. Zowel het acteren van Mocky als het door hem geschreven scenario doet de roman van Hervé Bazin onvoldoende recht, maar de regie van documentarist Franju en de fotografie van Eugen Shüfftan geven de film een beklemmende sfeer. De eerste dramatische rol van Aznavour als medepatiënt.

Ces dames prèferent le mambo

1957 | Misdaad, Actiefilm, Komedie

Frankrijk 1957. Misdaad van Bernard Borderie. Met o.a. Eddie Constantine, Lise Bourdin, Pascale Roberts, Véronique Zuber en Jacques Castelot.

Een kapitein die wegens drugsgebruik uit dienst werd ontslagen, is nu een zwervende avonturier die zich ophoudt in een sjieke jachthaven, waar hij een paspoort probeert te bemachtigen. Hij ontpopt zich als Lemmy Caution die zo een smokkelkomplot probeert op te rollen. Deze met veel geld gemaakte, maar ook nogal voorspelbare 'Eddie-film' heeft een opvallend slechte bijrol van Ventura als de krachtpatsende gangsterhulp. Van het muzikale vermaak die de titel en de medewerking van Aznavour op de geluidsband beloven, komt weinig terecht.

Un jour, une vie sans ceremonie

-1 |

Frankrijk. Michel Lang. Met o.a. Christiane Minazolli, Annie Cordy en Charles Aznavour.

Een kapitein die wegens drugsgebruik uit dienst werd ontslagen, is nu een zwervende avonturier die zich ophoudt in een sjieke jachthaven, waar hij een paspoort probeert te bemachtigen. Hij ontpopt zich als Lemmy Caution die zo een smokkelkomplot probeert op te rollen. Deze met veel geld gemaakte, maar ook nogal voorspelbare 'Eddie-film' heeft een opvallend slechte bijrol van Ventura als de krachtpatsende gangsterhulp. Van het muzikale vermaak die de titel en de medewerking van Aznavour op de geluidsband beloven, komt weinig terecht.

Les mömes

-1 |

Frankrijk. Patrick Volson. Met o.a. Anissa Stili, Pascale Roberts en Charles Aznavour.

Een kapitein die wegens drugsgebruik uit dienst werd ontslagen, is nu een zwervende avonturier die zich ophoudt in een sjieke jachthaven, waar hij een paspoort probeert te bemachtigen. Hij ontpopt zich als Lemmy Caution die zo een smokkelkomplot probeert op te rollen. Deze met veel geld gemaakte, maar ook nogal voorspelbare 'Eddie-film' heeft een opvallend slechte bijrol van Ventura als de krachtpatsende gangsterhulp. Van het muzikale vermaak die de titel en de medewerking van Aznavour op de geluidsband beloven, komt weinig terecht.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Charles Aznavour op televisie komt.

Reageer