Michèle Garcia

Acteur

Michèle Garcia is acteur.
Er zijn 6 films gevonden.

Monsieur Batignole

2002 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 2002. Oorlogsfilm van Gérard Jugnot. Met o.a. Gérard Jugnot, Jules Sitruk, Jean-Paul Rouve, Michèle Garcia en Alexia Portal.

Parijs, 1942. Slager Batignole heeft een hekel aan Duitsers maar hij doet toch zaken met ze, mede dankzij zijn collaborerende schoonzoon. Als zijn joodse buren worden opgepakt, verhuist de slagersfamilie zelfs naar het ruime buurappartement. Maar Batignole's argeloosheid verandert terloops in verzet als hij besluit het ontsnapte buurjongetje te verbergen. Regisseur/scenarist/acteur Jugnot (Les choristes) is een kleine, gezette man die zijn alledaags voorkomen met chirurgische precisie inzet om een typische bonhomme neer te zetten. Monsieur Batignole heeft enkele melodramatische uitglijders richting de finale maar de film beklijft dankzij Jugnots authentieke portret van een tegen wil en dank herboren verzetsman.

La boîte

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. Quentin Baillot, Jean-Marie Bigard, Jean-Christophe Bouvet, Alexandre Caumartin en Gérald Dahan.

De 67-jarige koning der kluchten heeft weer toegeslagen met een lamme komedie over zeven onafscheidelijke kameraden, die met elkaar bevriend zijn sedert de kleuterschool. Het zijn o.a. vuilnisman William (Kinganga), magazijnknecht Nassim (Iazouguen), snackbarhouder Rom[KA1]eo (Escala), lokettist Didier, ambulancechauffeur Mr. Propre (Dahan), automonteur St[KA1]ephane en zijn broer Patrick. Op zaterdagavond gaan zij altijd uit naar de enige disco in het stadje, La Makumba. De eigenaar van La Makumba, Roger (Bigard), wil de garage van de gepensioneerde vader van St[KA1]ephane en Patrick kopen om daarin nog een club onder te brengen, maar hun vader denkt er niet aan. Als zij `s avonds weer eens in La Makumba zitten, ontstaat er bij het verlaten van de zaak onenigheid met Roger, dat eindigt in een knokpartijtje, waaraan de politie te pas komt. Het resulteert erin dat onze vrienden een jaar lang geen disco`s meer mogen bezoeken in de wijde omtrek. Een ramp. Dan beginnen de jongens hun eigen disco in de garage, want er is geen verbod op het ondernemen. Een doorn in het oog van Roger, die er alles aan doet om zijn concurrent met de hulp van inspecteur van politie Bloret (Bouvet), dwars te zitten. In het voorspelbare scenario met clichépersonages van regisseur Zidi en Simon Mickael met dialogen van Didier Kaminka, is ook nog een liefdesgeschiedenis verwerkt. De rollen doen precies wat men van hen mag verwachten. In het geheel niets nieuws onder de zon, beschamend stereotiep en buitengewoon flauw. Het camerawerk is van Philippe Pavans de Ceccatty.

Meilleur espoir féminin

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Gérard Jugnot. Met o.a. Gérard Jugnot, Bérénice Béjo, Antoine Duléry, Sabine Haudepin en Mohamed Hicham.

Yvon Rance (Jugnot) is kapper in Bretagne. Hij is een vakman in hart en nieren en heeft maar [KA1]en[KA1]en wens: dat zijn dochter Laetitia (Bejo) haar eigen zaak opent in Quimper of Laval. Laetitia koestert hele andere ambities. Ze heeft een aardig snuitje en doet een auditie bij regisseur St[KA1]ephane (Duléry) in Parijs. Als pappa Yvon daar achter komt, breekt de hel los. Als Laetitia met zelfmoord dreigt, stemt Yvon toe, maar hij wil haar gage onderhandelen. Hij valt bijna flauw als hij ontdekt dat Laetitia in een paar weken net zoveel verdient als hij in één jaar. Op de set wordt hij te lastig en wordt hij snel weg gebonjourd. Eenmaal terug op honk ontdekt hij dat de sensatiepers Laetitia de achternaam France heeft gegegevn. Nu wordt het de hoogste tijd om in actie te komen. Als gebruikelijk zijn de films van Jugnot heel kluchtig en daar moet je van houden, want het scenario dat hij met Isabelle Mergault schreef, graaft niet erg diep. Bejo is een openbaring en een talent om in de gaten te houden en zij heeft grotendeels de waardering voor deze film bij elkaar verdiend. De bijrollen die door vijftig karakterspelers worden bezet, hebben bijgedragen tot deze waardering. Het camerawerk is van Pascal Gennesseaux.

Le voyage à Paris

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Marc-Henri Dufresne. Met o.a. Olivier Broche, François Morel, Micheline Presle, Marina Tomé en Valentin Morel.

Daniel Dubosc (Broche) werkt in een tolhuisje aan de p[KA1]eage van een Franse autoroute in de provincie. Hij is vrijgezel en wil tegen de uitdrukkelijke wens van zijn moeder (Presle) zeer beslist de Eiffeltoren in Parijs zien. Hij vertrekt naar de hoofdstad met de bedoeling bij zijn neef Jacques (Morel) in de banlieu te gaan logeren. Tijdens de taxirit naar Jacques stopt de chauffeur eventjes en verlaat de auto. Op dat moment stapt er een zwangere vrouw in, die persweeën heeft en Daniel aanspoort naar het ziekenhuis te rijden. Daniel is onhandig, veroorzaakt een ongeluk en zit met de brokken, die hem doen belanden in een psychiatrische inrichting. En daar begint de pret... Het scenario van regisseur Dufresne en bijrolspeler Morel is niet superorigineel, maar dankzij het aanstekelijke spel van Broche toch heel aangenaam vertier dat met een hoop toestanden behoorlijk de draak steekt. De film trok nauwelijks bezoekers in de bioscopen en is eigenlijk meer geschikt voor de thuisbuis. Mis hem dus niet als hij wordt uitgezonden. Het camerawerk is van Mathieu Poirot-Delpech.

Heureusement qu'on s'aime

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van David Delrieux. Met o.a. Bernadette Lafont, Andréa Ferréol, Jordan Santoul, Nadine Spinoza en Marc Samuel.

Antoine (Santoul als kind; Antoine Herbez als volwassene) werd wees toen hij amper twee maanden oud was. Hij werd toen in huis opgenomen door zijn twee tantes Louise (Lafont) en Simone (Ferréol), een koppel excentrieke dames die zich zo goed en zo kwaad als mogelijk met zijn opvoedig bezit hielden. Zo'n dertig jaar later sterven beiden op dezelfde dag. Tijdens de begrafenis blikt Antoine terug op zijn leven aan de zijde van deze twee alles behalve alledaagse vrouwen. Een hartverwarmende dramatische komedie die volledig rust op het acteertalent van beide hoofdvertolksters. Zoals het met herinneringen gaat herleven vooral de hoogtepunten en wordt alles bedekt met een waas van nostalgie. Dank zij Laffont en Ferréol blijf je geboeid kijken en ga je met hen lachen en af en toe huilen. Catherine Bessonart schreef haar autobiografisch scenario samen met regisseur Delrieux. Achter de camera stond Anne Khripounnoff.

Amour & confusions

1997 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 1997. Romantiek van Patrick Braoudé. Met o.a. Patrick Braoudé, Michèle Garcia, Gérard Darmon, Kristin Scott Thomas en Valeria Bruni Tedeschi.

Romantische komedie waarin Dan (Braoudé) en Sarah (Scott Thomas) ten prooi vallen aan liefde op het eerste gezicht. Na een romantische nacht vertrekt Sarah zonder Dan wakker te maken, voor ze weggaat schrijft ze haar telefoonummer op een vaas. Helaas: die wordt gebroken door de werkster.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Michèle Garcia op televisie komt.

Reageer