Louison Roblin

Acteur

Louison Roblin is acteur.
Er zijn 10 films gevonden.

Comment lui dire

2006 | Komedie

Frankrijk/België 2006. Komedie van Laurent Firode. Met o.a. Roland Magdane, Catherine Jacob en Louison Roblin.

Le battement d'ailes du papillon

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Laurent Firode. Met o.a. Audrey Tautou, Faudel, Eric Feldman, Eric Savin en Lysiane Meis.

De gedachte die achter deze film ligt, is dat een vlinder boven de Atlantische Oceaan een orkaan kan veroorzaken boven de Stille Oceaan (en omgekeerd). Met andere woorden regisseur Firode heeft met een aaneenschakeling van gebeurtenissen en diverse personages een film gemaakt die tot een climax komt zonder een echt hecht verhaal. Normaal gesproken gaat zo`n vlieger niet op, maar in dit geval is het Firode best gelukt dankzij de hoofdpersonages van Ir[KA2]ene (Tautou), die in de metro te horen krijgt dat d[KA1]it de dag is waarop ze de grote liefde zal ontmoeten - het is Youn[KA2]es (Faudel), die op dezelfde dag jarig is en praktisch naast haar zit, maar de wagon uitstapt en de andere kant opgaat. Vervolgens spelen zich allerlei gebeurtenissen af, waardoor het tweetal bij elkaar komt. Ook de bijrollen, die hier bijna even belangrijk zijn als de hoofdrollen, schenken de kijker voldoening als hij kennis maakt met hun dagelijkse, gewone leven. Voordat je het weet, is de tijd voorbij. De muziek van Peter Chase ondersteunt het geheel op een efficiënte wijze. Tautou zou een jaar later heel bekend worden als Amélie in de fantastische hit LE FABULEUX DESTIN D'AMÉLIE POULAIN. Faudel is van huis uit een begenadigd zanger en in Frankrijk populair; hij speelt hier zijn eerste filmrol en doet het goed. Het scenario is van regisseur Firode. Het camerawerk is van Jean-René Duveau.

Le Créateur

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Albert Dupontel. Met o.a. Albert Dupontel, Claude Perron, Philippe Uchan, Michel Vuillermoz en Nicolas Marié.

Toneelschrijver Darius (Dupontel) heeft succes met zijn eerste stuk. Dan krijgt hij last van het bekende gebrek aan inspiratie voor het tweede stuk, terwijl zijn producent de hoofdrol al heeft uitgekozen, de affiches laten drukken en de datum van de première al heeft aangekondigd. Darius grijpt naar de fles, terwijl de inleverdatum met rasse schreden nadert. Per ongeluk doodt hij de kat van de buren en de volgende morgen ontdekt hij op zijn computerscherm het begin van een nieuw stuk. Darius gelooft nu dat een volgende moord hem kan helpen aan verdere inspiratie en het ontstaan van zijn nieuwe blijspel trekt een spoor van dood en verderf. Hoofdrol/regisseur Dupontel, die met Gilles Laurent het scenario schreef, behandelt het thema van de persoonlijke beperking tegenover de prestatiedrang die de maatschappij verwacht. Hij heeft dat met bijzonder zwarte humor gedaan waardoor het resultaat gedurfd is. Bovendien is de film visueel sterk. De bijrollen zijn heel goed en MONTY PYTHON Jones speelt een verschrikkelijk aardige cameo als god. Waarschijnlijk niet ieders kopje thee, maar wel erg leuk. Het camerawerk is van Jean-Claude Thibault.

Une femme d'honneur : Balles perdues

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Bernard Uzan. Met o.a. Corinne Touzet, Jean-Michel Noirey, Noémie Kocher, Yves Beneyton en Pierre-Marie Escourrou.

Bij een brutale overval op een kledingsmagazijn komt het tot een vuurgevecht tussen de gangsters en de gendarmes, o.l.v. Isabelle Florent (Touzet). De dieven slagen erin te ontkomen, maar na het gevecht blijken er twee doden gevallen te zijn. De een, de getuige die de politie verwittigde, werd door de gangsters gedood, de andere, een jong meisje, ligt op de plaats van het gevecht. Na onderzoek blijkt dat het meisje getroffen werd door een kogel, afgevuurd uit het wapen van gendarme Roussillon (Escourrou). De man raakt in een depressie en bovendien wordt de zaak onderzocht door een commissaris uit Parijs en Isabelle houdt niet van pottenkijkers. Bovendien staat ze pal achter haar mensen, waarin ze het volste vertrouwen heeft. Is een politieman die, in een vuurgevecht met misdadigers, een toevallige voorbijganger doodt schuldig aan moord of misdadig verzuim? Of is dit dood door ongeval? Onze 'dame van eer' heeft een zwaar gewetensconflict op te lossen en ze wordt nog op de vingers getikt ook door haar superieuren. Goede, wat voorspelbare, policier die de liefhebbers van het genre zeker zullen smaken. Eric Kristy schreef het scenario en achter de camera stond Jean-Pierre Aliphat. Stereo.

Deux flics : Les revenants

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Laurent Heynemann. Met o.a. Daniel Ceccaldi, Pierre Cassignard, Brigitte Chamarande, Hubert Saint-Macary en Marie Henriau.

In Parijs wordt een voetbalstadion op commando-wijze overvallen door vier gemaskerde kerels. Julien Bradier (Ceccaldi) en zijn jonge partner Antoine Achard (Cassignard) worden met het onderzoek belast. Voor Julien is het zeker geen routineklus. Twintig jaar geleden werd zijn zoon, bij een gelijkaardige overval, gedood. Hij heeft het gevoel dat dezelfde gangsters zijn teruggekeerd en opnieuw hebben toegeslagen. Een niet bijster originele policier met het typische team: de oude brombeer en zijn overmoedige jonge collega. Alleen mist de film de actie en de knipoogjes van een LETHAL WEAPON en gaat het na een tijdje vervelen. Als pilot-film voor een nieuwe Franse tv-serie gaat het er weinig genuanceerd aan toe en er zal nog veel moeten gebeuren om de volgende afleveringen aantrekkelijker te maken. De twee hoofdacteurs hebben zeker het talent om er iets van te maken, maar dan hebben ze beter materiaal nodig dan het scenario dat hen overhandigd werd door Alain Moreau (die de reeks bedacht), Jean- Claude Baillon, Christophe Flamand en Pierre Tisserand. Fotografie is van Jean-Claude Saillier.

Sapho

1996 | Drama, Komedie

België/Frankrijk 1996. Drama van Serge Moati. Met o.a. Mireille Darc, Arnaud Giovaninetti, Pierre Meyrand, Mathieu Delarive en Paul Barge.

Parijs in de jaren 1920. Jean Gaussin (Giovaninetti), een student van het platteland, arriveert in Parijs waar hij de nodige adelbrieven wil verdienen om evenals zijn vader consul te worden. Hij komt terecht in het bruisende artistenleven waar de vrije liefde gepredikt wordt. Tijdens een gemaskerd bal in de ateliers van de beroemde kunstschilder Dechelette (Barge) ontmoet hij de voluptueuze Sapho (Darc), een gezocht model. Ze worden tot elkaar aangetrokken, maar voor de gewone jongen wordt het duel tussen de losse zeden van dit wereldje en zijn eigen mondaine milieu teveel. Remake van Georges Farrels film uit 1970 doet de klassieker van Alphonse Daudet veel meer eer aan. De verdorven sfeer wordt hier niet enkel getekend door een opeenvolging van bedscènes, maar zit in alle handelingen van de personages, met als gevolg dat het scenario van Pierre Dumayet een beetje afstandelijk blijft. Darc in de tweeledige rol van Sapho en Fanny is mooi en overtuigend, wat meer is dan kan gezegd worden van haar timide partner Giovaninetti. Regisseur Moati is ook even te zien als de minnaar van Fanny. Nostalgische fotografie van Dominique Brabant. Nicam Stereo.

Lise ou l'affabulatrice

1994 | Komedie, Romantiek, Oorlogsfilm

Frankrijk 1994. Komedie van Marcel Bluwal. Met o.a. Florence Darel, Danièle Lebrun, Gisèle Casadesus, Eric Dufay en Sophie Artur.

Wenen 1938. Lise (Darel) is achttien jaar en heeft joodse grootouders. Kort voor de Anschluss gaat ze naar Parijs, waar ze werk vindt als verkoopster in een kledingzaak. Om zich te beschermen tegen toenaderingspogingen van mannen uit haar omgeving verzint ze een fictieve minnaar, een luchtmachtkapitein. Wat begint als een leugentje om bestwil, heeft weldra een verregaande invloed op haar leven. Een lieve, sympathieke, sentimentele dramatische komedie met een schitterende rol van Darel, die moeiteloos de hele film domineert. Mooie decors, fraaie kleding en een sterke sfeer. Het scenario is van regisseur Bluwal en Béatrice Rubinstein naar haar autobiografie. Het camerawerk is van Jean Monsigny. 16/9.

Commissaire Moulin: Petite hantise

1984 | Misdaad

Frankrijk 1984. Misdaad van Claude Grindberg. Met o.a. Yves Rénier, Guy Montagné, Tsilla Chelton en Louison Roblin.

Op de normandische boerderij waarop Moulin (Renier) zijn jeugd heeft doorgebracht spookt het plotseling: er wordt geklopt op de muren en de vloeren, de klokken lopen niet meer, de bedden zijn opeens niet meer opgemaakt en er vliegen allerlei voorwerpen door de kamer. Omdat hij absoluut niet in bovennatuurlijke geesten gelooft besluit hij er naar toe te gaan om uit te vinden wie er zo'n lol heeft en waarom. Klassiek thema dat al tot in den treure uitgemergeld is in de film en in de literatuur en waaraan de dienstdoende filmdraaier weinig nieuws toevoegt. Dankzij het goede acteerwerk en het betoverende camerawerk is het vehikel echter toch nog verteerbaar.

Impossible... pas français

1974 | Komedie

Frankrijk 1974. Komedie van Robert Lamoureux. Met o.a. Jean Lefebvre, Pierre Mondy, Pierre Tornade, Robert Lamoureux en Magali De Vendeuil.

Twee broers - Antoine (Mondy) en Louis (Lefebvre) Brisset - beginnen met hun zwager Albert Lombard (Tornade) een bedrijfje waar zij als privé-detectives werkzaam zijn. Ondanks hun absolute ongeschiktheid nemen ze een riskante opdracht aan die binnen 48 uur uitgevoerd moet worden. Lamoureux maakt met steeds hetzelfde groepje komieken een reeks kluchten waarin de onhandigheid uiteindelijk toch resultaten boekt. Als je er een hebt gezien, heb je ze allemaal gezien. Scenario van de regisseur en camerawerk van Marcel Grignon.

Les Vacanciers

1973 | Komedie

Frankrijk 1973. Komedie van Michel Gérard. Met o.a. Alice Sapritch, Michel Galabru, Paul Préboist, Jacqueline Jehanneuf en Louison Roblin.

Aloyse Frankensteinmuhl heeft zonder medeweten van zijn tante een deel van haar huis verhuurd aan vakantiegangers. Wanneer die tante onverwacht thuiskomt zijn de poppen aan het dansen. Een pretentieloos komedietje zoals er in Frankrijk honderden worden gemaakt.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Louison Roblin op televisie komt.

Reageer