Arlette Renard

Acteur

Arlette Renard is acteur.
Er zijn 7 films gevonden.

Les portes de la gloire

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Christian Merret-Palmair. Met o.a. Benoît Poelvoorde, Julien Boisselier, Michel Duchaussoy, Etienne Chicot en Yvon Back.

R[KA1]egis Demanet (Poelvoorde) is de leider van een groepje colporteurs dat encyclopedie[KA3]en tracht te slijten aan mensen die de boeken niet nodig hebben en dikwijls zonder werk zitten. R[KA1]egis is een dwangmatige harde werker, die zich vereenzelvigt met Colonel Nicholson uit de film THE BRIDGE ON THE RIVER KWAI, zo magistraal gespeeld door Alec Guinness. Het clubje van R[KA1]egis wordt gevormd door Patrick Sergent (Chicot), een handige smoezer, die enorme verhalen kan opdissen, Michel Moineau (Back) die de tendens heeft alles te willen gladstrijken en Balzac (Duchaussoy), een vaderlijke figuur die snel een handtekening laat plaatsen door zijn slachtoffers. Het groepje krijgt versterking van J[KA1]er[KA4]ome Le Tallec (Boisselier), die vrijt met de dochter van de baas, maar van belletje trekken nog geen kaas heeft gegeten. Onder Régis' bezielende leiding zullen zij hem de kneepjes van het vak leren en Jérôme blijkt een vlotte leerling. Dit alles in een reeks grappige gebeurtenissen die aanvankelijk plaatsvinden tegen de grauwe achtergrond van het geïndustrialiseerde noorden van Frankrijk en later in het zonnige zuiden aan de Rivièra. De film is erg leuk en Poelvoorde wordt in zijn rol geleidelijk knetter. Sommige grappen gaan bepaalde kijkers misschien wel wat ver en de personages zijn lang niet altijd even sympathiek. Het scenario van regisseur Merret-Palmair, Pascal Lebrun en Benoît Poelvoorde bevat scherpe waarnemingen. Het camerawerk van Pascal Rabaud maakt optimaal gebruik van de landstreken. De muziek van Alexandre Desplat ironiseert op handige wijze de beroemde Colonel Bogey March uit voornoemde klassieker over de Birma-spoorweg.

Papa est monté au ciel

1998 | Komedie, Fantasy, Familiefilm

Frankrijk/België 1998. Komedie van Jacques Renard. Met o.a. Luce Mouchel, Aurélia Petit, Madeleine Marion, Elisabeth Legillon en Sylviane Goudal.

Papa is overleden. Het leven van zijn drie dochters, Roseline (Cl[KA1]ement), Francine (Mouchel) en Corinne (Petit), verandert hierdoor grondig. Om hun verdriet te verwerken trachten ze elk een droom te verwezenlijken. De een tracht de verschillende vaders van haar kinderen bijeen te brengen, de ander trakteert zich op een vorstelijk snoepreisje, terwijl de derde op zoek gaat naar een knappe kerel. Hun omgeving kijkt met verbaasde ogen toe. Maar dan, op een dag nadat ze zich hebben laten gaan in hun geheime passies, krijgen ze een teken uit de hemel. Een ongewone dramatische komedie die handelt over de persoonlijke verwerking van rouw. Ondanks het trieste gegeven werd het een luchtige film waarin drie jonge vrouwen op een heel persoonlijke manier reageren op deze breuk in hun dagelijkse sleur. De drie actrices spelen het spel op ludieke wijze en slagen erin de kijker met een goed gevoel achter te laten. Met spijt in het hart dat ze uit zijn leven verdwijnen na het zien van de film, want zij zijn personen die durven te realiseren waar anderen enkel van dromen. Regisseur Renard en Philippe Minyana schreven het geestige, maar toch ernstige, scenario. Jacques Bouquin stond achter de camera. Stereo.

La femme du veuf

1998 | Romantiek

Frankrijk 1998. Romantiek van Michel Favart. Met o.a. Marthe Villalonga, Patrick Fierry, Agathe De Laboulaye, Catherine Aymerie en Romain Redler.

Op een avondcursus ontmoet schoenenverkoopster Anne (De Laboulaye) Vincent (Fierry) terug. Twee jaar geleden kocht zijn vrouw bij haar rode schoenen en dit is haar bijgebleven omdat de vrouw er erg ziek uitzag. Ze is inderdaad intussen overleden. De volgende les is Vincent afwezig. Ge[KA3]intrigeerd gaat ze hem opzoeken. Hij blijkt een boer te zijn en zijn drukke bezigheden verhinderen hem om nog langer les te volgen. Het klikt echter tussen hen en korte tijd later treden ze in het huwelijk. Het is voor het stadsmeisje niet eenvoudig om te wennen aan het boerenleven en bovendien moet ze het nog opnemen tegen haar voorgangster, wiens geest nog steeds rondwaart op het landgoed. Vincents moeder Odette (Villalonga) vergelijkt hen steeds en bovendien begint Vincent te veel interesse te vertonen voor Anne`s achterlijke zuster Jeanne (Aymerie), waardoor ze jaloers wordt. Een degelijk romantisch drama van een stadsmus die eensklaps een boerin moet worden en zich in het proces langs alle kanten geviseerd voelt. De Laboulaye verpersoonlijkt het dilemma van het meisje op aanvaardbare manier. Het einde geeft wel een pathetische nasmaak. Julie Jezequel baseerde het scenario op de roman Une femme empêchée van Henriette Bernier. Fotografie is van Houchang Baharlou.

Nanou ou Gaëlle...

1997 | Komedie, Drama, Familiefilm

Frankrijk 1997. Komedie van Christine François. Met o.a. Paulette Dubost, Yves Afonso, Magali Pillard-Godenne, Blandine Lenoir en Manuel Le Lièvre.

De zestien-jarige Nanou (Pillard-Godenne) en de negentien-jarige Ga[KA3]elle (Lenoir) wonen met hun ouders in een afgelegen boerderij in het noorden van Frankrijk. Nanou studeert nog en Ga[KA3]elle werkt in een benzinestation langs de autoroute. De twee meisjes delen dezelfde kamer en maken dikwijls ruzie. Hun leventje kabbelt rustig verder zonder veel opzienbarende gebeurtenissen. Tot op een winterochtend hun verre neef Gaston (Le Lièvre) op de boerderij arriveert. Hij zal ieders leven grondig overhoop halen. Twee schattige adolescenten die moeiteloos het hart stelen van de kijker. Dank zij hen blijf je geboeid kijken, maar ook Dubost als Mémé is hartverwarmend. Geen film die geschiedenis zal maken, maar als studie van ontluikende liefde en passie is het best onderhoudend. Dodine Herry en Christine François baseerden hun scenario op de roman Amours de jeunes filles idiotes van Herry. Fotografie is van François Kuhnel.

Le roi en son moulin

1997 | Romantiek, Oorlogsfilm, Historische film

Frankrijk 1997. Romantiek van Jacob Berger. Met o.a. Jean-Marc Thibault, Vincent Winterhalter, Noémie Kocher, Sylvie Herbert en Françoise Pinkwasser.

Een klein dorpje in Noord Frankrijk, 14 juli 1914. De feestelijke roes van de nationale feestdag wordt gruwelijk afgebroken door het oorlogsgeweld. Vijf jaar later keert Jean (Winterhalter) terug. Zowel hij als zijn vroegere verloofde Pauline (Kocher) zijn totaal veranderd. Hij leeft met zijn oorlogsherinneringen. Zij kan het feit niet verwerken dat haar broer gesneuveld is. Ze trouwen omdat Pauline`s vader Baptiste (Thibault), een molenaar, dit wenst, maar zij kan hem onmogelijk haar liefde geven. De schaduw van de oorlog verwoest ook na beëindiging hiervan nog steeds diverse levens. Twee mensen verliezen elkaar, zoeken elkaar en zullen elkaar uiteindelijk vinden. Een film vol menselijke emoties, getekend door een gemeenschappelijk verleden. Dank zij de schitterende acteerprestaties blijft de film boeien tot het einde. Aaron Barzman baseerde het scenario op de gelijknamige roman van Gilbert Bordes. Mooie fotografie van Cyril Lathus.

Graine de révolte

1993 | Drama

België/Frankrijk 1993. Drama van Christian Faure. Met o.a. Juliette Sane, Chad Chenouga, Saida Bekkouche, El Kebir en Florence Rouget.

De jonge Fazia (Sane), werd grootgebracht volgens de strenge islamitische tradities in een Algerijnse migrantenfamilie, met een strenge vader en een moeder die door de vele zwangerschappen haar levenslust verloren is. Haar hele jeugd moest Fazia vechten om wat vrijheid te krijgen. Nu ze zestien-en-een-half is uit ze de wens om verpleegster te worden, wat onmiddellijk op een onverbiddellijk verzet stoot van haar ouders. Een vrouw is voorbestemd om het huishouden te doen en als maagd te trouwen met de man die door de familie voor haar uitgekozen werd. Fazia komt in opstand. De bittere strijd van een jonge vrouw, opgegroeid in een vrije gemeenschap, tegen de onredelijke tradities van het geloof van haar ouders. Zolang de kinderen geen recht op vrije keuze krijgen blijft integratie een onmogelijke droom. Goed gespeeld maar praterig melodrama geschreven door Huguette Debaisieux naar een onderzoek van Anne Singer. Fotografie van Dominique Brabant. Voorgesteld in de reeks C'est mon histoire en met tijdens de epiloog een getuigenis van de echte Fazia.

Comme un bateau, la mer en moins

1992 | Drama, Familiefilm

België/Frankrijk 1992. Drama van Dominique Ladoge. Met o.a. Mathias Le Ny, Patrick Fierry, Alexandra Vandernoot, Jean-Pierre Bisson en Jérémy Simonin.

Belgi[KA3]e rond 1965. Voorman bij een bouwbedrijf Serge (Fierry) besluit met zijn gezin in een woonwagen te gaan wonen. Dit is handig want zo kan hij telkens overnachten in de buurt van het bouwterrein, waar hij werkt. Voor het negen-jarige zoontje Fabien (Le Ny) betekent het dat hij regelmatig van school en omgeving moet veranderen. Hij kan maar moeilijk wennen aan het rondzwervende bestaan, omdat hij telkens weer op zijn nieuwe school als `zigeuner` wordt bekeken. Tot hij vriendschap sluit met Jose (Ribier) die een zelfde lot beschoren is. Een realistisch-romantische film die de ziel van een kind blootlegt. Le Ny is erg overtuigend en de Vlaamse actrice Vandernoot is uitstekend als zijn moeder. Het scenario is van Claude Gutman en regisseur Ladoge naar diens jeugdherinneringen. Het camerawerk is van Étienne Fauduet.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Arlette Renard op televisie komt.

Reageer