Jean-Marc Barr

1960 Regisseur, Acteur, Scenarist, Producer

Jean-Marc Barr (1960) is regisseur, acteur, scenarist en producer.
Er zijn 30 films gevonden.

Vandal

2013 | Drama

Frankrijk/België 2013. Drama van Hélier Cisterne. Met o.a. Zinedine Benchenine, Chloé Lecerf, Emile Berling, Jean-Marc Barr en Brigitte Sy.

De vijftienjarige Chérif is een rebelse en eenzame tiener. Ten einde raad besluit zijn moeder hem onder te brengen bij zijn oom en tante in Straatsburg. Chérif stikt in dit nieuwe leven maar ontdekt een uitweg: die van de graffitikunstenaars, die 's nachts de muren van de stad bewerken.

Martin Paris - Magier des Verbrechens

2005 | Thriller

Duitsland 2005. Thriller van Douglas Law. Met o.a. Thierry Desroses, Linda Hardy en Jean-Marc Barr.

Caroline Cartier, de dochter van een invloedrijke Franse wapenhandelaar, wordt tijdens een volksfeest ontvoerd. De jonge geheim agente Anastasia Renoir besluit de hulp van illusionist Martin Paris in te roepen en zet daarmee haar carrière op het spel

Crustacés et coquillages

2005 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 2005. Komedie van Olivier Ducastel en Jacques Martineau. Met o.a. Valeria Bruni Tedeschi, Gilbert Melki, Jean-Marc Barr, Romain Torres en Sabrina Seyvecou.

Béatrix (Tedeschi) en Marc (Melki) vieren met hun twee kinderen vakantie in een oude villa aan de Côte d'Azur. Hun 19-jarige dochter gaat er al snel vandoor met haar motorrijdende vriendje, en de 17-jarige Charly heeft een vriend uitgenodigd. Dan komen ook ex-geliefden van het echtpaar opdraven en kan een ouderwetse zedenklucht, vol misverstanden, persoonsverwisselingen, slaande deuren en seksueel getinte grappen, van start gaan. Helaas, het merendeel van de humor is belegen. Wat bedoeld was als een kokette, zomerse zedenkomedie werd een onhandige, bij vlagen zelfs genante vertoning.

Le Divorce

2003 | Romantische komedie

Verenigde Staten/Frankrijk 2003. Romantische komedie van James Ivory. Met o.a. Kate Hudson, Naomi Watts, Jean-Marc Barr, Romain Duris en Leslie Caron.

Meesterfilmer James Ivory wilde naar eigen zeggen 'iets lichthartigs' na zijn noeste Henry James verfilming The Golden Bowl. Het werd Le Divorce, gebaseerd op de gelijknamige Amerikaanse bestseller van Diane Johnson. Het verhaal speelt in Parijs waar de zwangere Roxy (Watts) een akelige scheiding compenseert met crossculturele amoureuze uitstapjes, hand in hand met stiefzus Isabel (Hudson). 'Op een moderne manier heeft het wel wat weg van de thematiek van Henry James,' aldus Ivory. 'Je kent de problemen en het gaat om de manier waarop mensen ermee omgaan. Het is een botsing tussen twee manieren van denken, de Franse en de Amerikaanse manier.'

Dogville

2003 | Drama, Mysterie, Misdaad, Thriller

Denemarken/Zweden/Noorwegen/Finland/Verenigd Koninkrijk/Frankrijk/Duitsland/Nederland 2003. Drama van Lars von Trier. Met o.a. Nicole Kidman, Paul Bettany, Stellan Skarsgård, Lauren Bacall en Harriet Anderson.

Von Trier baseerde Dogville op het lied 'Seeraüber Jenny' van Kurt Weill en Bertolt Brecht waarin de geknechte Jenny (Grace in de film) zinspeelt op wraak. De zelfverklaard 'koppige' cineast verplaatste de handeling naar een armoedig gehucht in de Rocky Mountains, waar Grace zich schuilhoudt voor gangsters en autoriteiten, en te maken krijgt met brute repressie. Von Trier verbeeldde zijn maatschappijkritiek op een lege studiovloer met krijtstrepen, belichtte de ongeschminkte acteurs met werklicht en liet de uitleg over aan de sonore commentaarstem van John Hurt. Een Spartaanse aanpak die stoort totdat het verhaal aangrijpt, net als iedere andere buitengewone filmaanpak.

Les fils de Marie

2002 | Drama, Komedie

Canada/Frankrijk 2002. Drama van Carole Laure. Met o.a. Felix Lajeunesse-Guy, Carole Laure en Jean-Marc Barr.

Von Trier baseerde Dogville op het lied 'Seeraüber Jenny' van Kurt Weill en Bertolt Brecht waarin de geknechte Jenny (Grace in de film) zinspeelt op wraak. De zelfverklaard 'koppige' cineast verplaatste de handeling naar een armoedig gehucht in de Rocky Mountains, waar Grace zich schuilhoudt voor gangsters en autoriteiten, en te maken krijgt met brute repressie. Von Trier verbeeldde zijn maatschappijkritiek op een lege studiovloer met krijtstrepen, belichtte de ongeschminkte acteurs met werklicht en liet de uitleg over aan de sonore commentaarstem van John Hurt. Een Spartaanse aanpak die stoort totdat het verhaal aangrijpt, net als iedere andere buitengewone filmaanpak.

Too Much Flesh

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Pascal Arnold en Jean-Marc Barr. Met o.a. Rosanna Arquette, Ian Vogt, Ian Brennan, Sue Barr en Kim Burch.

Tweede deel van een trilogie over vrijheid na LOVERS uit 1999 van acteur Barr, die regisseur werd. In deze film speelt hij ook de hoofdrol. Het ongeloofwaardige scenario dat door hem en co- regisseur Arnold geschreven werd is een flinterdunne geschiedenis over een puriteinse gemeenschap in het Amerikaanse Midden-Westen, waar seks alleen voor de voorplanting dient. De film wordt verteld als [KA1]e[KA1]en grote flashback. Lyle (Barr), een landbouwer is getrouwd met de mooie, charmante weduwe Amy (Arquette), maar uit pi[KA3]eteit voor haar overleden echtgenoot en het ontbreken van de noodzaak, is er geen seks tussen het echtpaar. Dan keert schrijver Vernon (Vogt) terug naar zijn geboorteplaats, een soort Jan de Hartog die met zijn boeken over zijn bekrompen jeugd Jan Wolkers-achtige successen heeft, met in zijn kielzog, de wereldse Juliette (Bouchez) uit Parijs. Vernon is homo, een echte boekenwurm en heeft weinig behoefte aan seks. Juliette heeft snel door dat de 35-jarige Lyle nog ontmaagd moet worden. Ze bouwen na hun eerste rol tussen de ma[KA3]iskolven een liefdesnest in een caravan. Dat lekt gauw uit en wie ooit op een zondag de ingegooide ramen in Staphorst heeft gezien, omdat er wasgoed op het bleekveld lag, weet wat er gebeurt met mannen en vrouwen die buiten hun boekje gaan. Deze onbeholpen film is een ijdelheidsproject, dat volgens Dogma 95 beginselen (de huisvlijt uit Denemarken) gedraaid werd om geld te sparen. De film stelt artistiek niets voor en levert geen bijdrage aan de Zevende Kunst. Het camerawerk van co-regisseur Arnold werd digitaal gefilmd en later overgezet naar 35 mm, toen iemand bereid werd gevonden de film in een donkere zaal te tonen. Een behoorlijke digicam is uitgerust met Dolby, dus ook hier. Bouchez in d'r blootje is de moeite waard en de masturbatiescène van Barr in het open veld zal vrouwelijke kijkers wellicht het meest interesseren. De titel slaat op Lyle's pik. Een film die je overigens even snel vergeet, als je hem gezien hebt.

Dancer in the Dark

2000 | Musical, Komedie, Drama

Denemarken/Duitsland/Nederland/Verenigde Staten/Verenigd Koninkrijk/Frankrijk/Zweden/Finland/IJsland/Noorwegen 2000. Musical van Lars von Trier. Met o.a. Björk, Catherine Deneuve, David Morse, Peter Stormare en Joel Grey.

Melodramatische musical over de Tsjechische immigrant en alleenstaande moeder Selma (Björk) die samen met haar Franse collega Kathy (Deneuve) werkt in een grauwe plaatstaalfabriek op het dito Amerikaanse platteland. Om aan de naargeestigheid van haar wankele bestaan te ontkomen vlucht Selma in - contrasterend bont gefilmde - muziek- en dansnummers, maar die bieden weinig soelaas in de hartverscheurende tragedie die haar te wachten staat. De meningen over de (onevenwichtige delen van) Von Triers film liepen wijd uiteen en de prijzenregen (oa in Cannes) was dan ook gehuld in tal van controverses.

Lovers

1999 | Romantiek, Drama

Frankrijk 1999. Romantiek van Jean-Marc Barr. Met o.a. Sergej Trifunovic, Geneviève Page, Dragan Nikolic, Philippe Duquesne en Thibault de Montalembert.

Vijfde Dogma 95 film waarin de liefde tussen Dragan en Jeanne centraal staat. Dragan is een schilder uit Joegoslavië en Jeanne een vrouw uit Parijs. De liefde wordt verstoord wannneer Jeanne erachter komt dat Dragan illegaal in Frankrijk verblijft en het land moet verlaten.

St. Ives

1998 | Avonturenfilm, Romantiek, Historische film, Drama

Frankrijk/Duitsland/Ierland/Verenigd Koninkrijk 1998. Avonturenfilm van Harry Hook. Met o.a. Jean-Marc Barr, Miranda Richardson, Anna Friel, Richard E. Grant en Michael Gough.

De Franse Huzaar Jacques de St. Ives wordt, tijdens de Napoleontische oorlog, gevangengenomen door de Engelsen. Daar wekt hij de belangstelling van Flora, het nichtje van Lady Gilchrist. Ze besluit hem te helpen ontsnappen.

Préférence

1998 | Drama

Italië/Frankrijk/Spanje 1998. Drama van Grégroire Delacourt. Met o.a. Jean-Marc Barr, Georges Corraface, Anna Galiena, Annie Girardot en Marisa Paredes.

Max (Corraface) komt na tien jaar eenzame opsluiting voor een crime passionnel uit de gevangenis. Niemand wacht hem op bij de poort, maar een mooie vrouw in een glanzende auto spreekt hem aan. Even later gaat Max een caf[KA1]e binnen. Als hij naar de toiletten in het souterrain gaat, ziet hij dezelfde vrouw telefoneren. Max die tien jaar geen vrouw meer in bed heeft gehad, weet met haar de seks te bedrijven - hij heeft geluk dat ze willig is, want de relatie met haar man is onbevredigend. Ze heet Mila (Galiena) en Max laat zijn telefoonnummer achter. Ze ontmoeten elkaar voor een volgend, nog hartstochtelijker rendez- vous in een hotel. Max wil weten waar ze woont, en zo ziet hij haar echtgenoot Simon (Barr). Hij is Max` jongere broer, die hij in geen tien jaar meer gezien had. Op een of andere manier zijn ze van elkaar afhankelijk, leren we uit flashbacks over hun jeugd en hun overleden moeder (Paredes). Ze stevenen op een onafwendbaar noodlot af dat eindigt als een Griekse tragedie. Debuterend regisseur Delacourt heeft heel wat ervaring als scenarioschrijver en heeft mogen meekijken over de schouder van bekende filmers, zoals Elie Chouraqui, Bertrand Tavernier, Mike Figgis en vele anderen, maar zijn regie is te aarzelend en de capabele cast levert niet de prestaties die ze hadden kunnen verrichten, geremd door het loodzware scenario van Delacourt, Mimmo Rafele en Carola Delacourt. Regisseur Delacourt heeft zich te veel uitgeleefd zonder zich te bekommeren om het kijkerspubliek en hiervan getuigt de rol van veterane Girardot als eenzame huishoudster Blanche, in een bijrol die er aan de haren is bij gesleept en waarmee Delacourt zichzelf vooral een plezier heeft gedaan. De verhaalelementen worden op de juiste manier gedoseerd zodat de dramatische spanning op zijn minst aanwezig is. De muziek van Bruno Coulais past wonderwel bij deze mislukte eersteling.

J'aimerais pas crever un dimanche

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Didier Le Pêcheur. Met o.a. Élodie Bouchez, Jean-Marc Barr, Martin Petitguyot, Patrick Catalifo en Gérard Loussine.

Het lijkenhuis van de stad fungeert als bordeel en een debatingclub. De levenloze, voor dood verklaarde, T[KA1]er[KA1]esa (Bouchez) wordt binnengebracht na een overdosis aan ecstasy op een rave party. Ben (Barr), een der employees met vreemde seksuele voorkeuren, is weg van haar prachtige naakte lichaam, waardoor hij aan zijn drang om de liefde te bedrijven moet toegeven en het ongelooflijke gebeurt: T[KA1]er[KA1]esa wordt tot leven gewekt. Ze is zo dankbaar hiervoor, dat ze er niet over piekert om een aanklacht wegens verkrachting tegen Ben in te dienen. Ze wil meer van Ben weten en hem leren kennen, maar hij is niet gemakkelijk te benaderen, want hij zit erg in over het lot van zijn vriend Nico (F[KA4]ete), AIDS-pati[KA3]ent, die zijn laatste dagen op aarde in een huisje aan een idyllisch meer wil slijten. Om Ben te benaderen moet ze hem volgen naar SM-clubs en meedoen met de subcultuur van het sekswereldje (latex, tepelklemmen, vernederingen, enz.). Het scenario van regisseur Le Pêcheur dat hij met hulp van Arnold Arcandes, Lou Inglebert en Artus de Penguern schreef, is ongemotiveerd hoogdravend, nietszeggend en dodelijk vervelend. De film is onerotisch en het spel van Barr is afstotend. Bouchez die over talent beschikt, is hier verspild. Het camerawerk van Denis Rouden is OK en de technische uitvoering is goed. CineStereo/Dolby Digital.

Im Laboratorium des Doktor von Trier

1998 | Documentaire, Biografie

Duitsland 1998. Documentaire van Achim Forst. Met o.a. Lars von Trier, Henning Camre, Tómas Gislason, Maurice Drouzy en Peter Schepelern.

Het echte Kopenhagen heeft niets te maken met het sombere, lugubere universum dat Lars von Trier (1956) ervan maakte in zijn films. Met abrupte montages en beweeglijke handcamera roept hij een parallele wereld op die niet steeds bij iedereen in goede aarde valt. Ook al geven zijn films hierdoor soms een slordige indruk, toch worden ze tot in de puntjes voorbereid en wordt er niets aan het toeval overgelaten. Hij begon zijn carri[KA2]ere met het maken van artistieke films, zoals NOCTURNE (1980) en BILDER DER BEFREIUNG (1982), maar vanaf zijn doorbraak in 1984 met THE ELEMENT OF CRIME werd hij grimmig en alles behalve vriendelijk. Zijn bewondering voor Dreyer, het Duitse expressionisme, Tarkovsky en Bergman komt tot uiting in gans zijn [KL21]uvre, w.o. EPIDEMIC (1987), MEDEA (1988), EUROPA (1991) en de kitscherige tv-reeks RIGET (1994 en 1996). Met BREAKING THE WAVES (1996) sloeg hij weer een andere richting in, terwijl zijn volgende IDIOTERNE (1998) voor heel wat controversen zorgde. Tijdens de opnamen voor de documentaire bereidde hij DANCER IN THE DARK voor. Een boeiend portret van een niet alledaagse, onvoorspelbare cineast, die de mensen bewust tegen zich in het harnas jaagt. Zo kreeg hij ook heel wat kritiek te slikken met het 'Dogma 95' dat hij samen met Thomas Vinterberg opstelde. Frost schreef het scenario. Sylvia Lauer en Ute Rübesamen stonden in voor de montage en Lars Beier en Holger Gleitsmann tekenden voor de fotografie.

Folle d'elle

1998 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 1998. Romantiek van Jérôme Cornuau. Met o.a. Ophélie Winter, Frédéric Bouraly, Philippe Duquesne, Raquel Welch en Didier Cauchy.

Onverbeterlijke versierder Marc (Barr) komt aan de kost als fotograaf, maar als hij een opdracht verknoeit door een knappe blondine te versieren tijdens een saaie reportage met hoge pieten, vliegt hij de laan uit. Nu dat hij werkloos is, vindt hij onderdak bij enkele homofiele vrienden (Bouraly en Duquesne). Zij willen dat hij aandacht schenkt aan een vriendin die in haar trots is gekwetst en allergisch is geworden voor macho`s. Zij blijkt niemand minder dan de aantrekkelijke blondine die hem zijn baan heeft gekost. Tot overmaat van ramp blijkt carri[KA2]erevrouw Lisa (Winter), de schoonheid in kwestie, uitsluitend homo's in haar nabijheid te kunnen velen. Om haar te veroveren moet hij dus voor homo spelen. Wat een uitgangspunt had kunnen zijn voor een geestige relatiekomedie, wordt volledig de grond ingeboord door de ambitieuze toon van de film en het blufferige gedoe om op locatie te filmen in Amerika. Raquel Welch mag even opdraven als Jacqueline, de moeder van Lisa, maar ze wordt zo erbarmelijk ingedubd dat ze eigenlijk een proces zou moeten aanspannen tegen de producenten. Behalve enkele spitse vondsten in het scenario van Mary Logan, Guy-Pierre Bennet en Franc Gaggiano is er aan deze flauwe film niet veel te beleven. Naar een verhaal van Alain Gillot. Het camerawerk is van Jean- Claude Thibaut. Tweede samenwerking tussen Winter en regisseur Cornuau. Dolby Stereo.

Marciando nel buio

1997 | Drama

Italië 1997. Drama van Massimo Spano. Met o.a. Jean-Marc Barr, Flavio Albanese, Massimo Dapporto, Ottavia Piccolo en Nicola Russo.

VV.

Les infidèles

1997 | Drama, Avonturenfilm

Frankrijk 1997. Drama van Randa Chahal Sabbag. Met o.a. Jean-Marc Barr, Thibault de Montalembert, Laure Marsac en Manuel Munz.

Franse diplomaat Charles (De Montalembert) reist naar Egypte om er in het geheim te onderhandelen met Farid (Barr), een islamitisch fundamentalist, die informatie kwijt wil (namen van terroristen) in ruil voor vrijlating van een vriend in Franse gevangenschap. Het wordt een delicate missie, bemoeilijkt door de vriendschap die tussen beide mannen ontstaat. Zij worden met name op elkaar verliefd... In Libanon geboren regisseur draaide hiermee een sfeervol broeierig drama over de Islam enerzijds en homoseksualiteit anderszijds. Actie is traag en sloom maar getalenteerde acteurs als Barr en de Montalembert maken van onwaarschijnlijk verhaal iets geloofwaardig.

Reckoning

1996 | Thriller, Actiefilm, Drama

Canada/Verenigde Staten/Frankrijk 1996. Thriller van Fred Gerber. Met o.a. Lorraine Bracco, Victor Lanoux, Stephen Shellen, Lisa Jakub en James Thierrée.

De Amerikaanse oceanologe Kits Maitland zoekt in de Franse havenplaats Nizza naar sporen van haar verdwenen dochter Shelly. Daar is ze door de eigenaar van een jacht gesignaleerd aan boord van een schip dat behoort aan vrouwenhandelaars. Samen met hem en met Lucien Basso, wiens kleindochter ook ontvoerd is, gaat ze op zoek naar de kidnappers. Deze houden zich schuil op Sardinië

L'échappée belle

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Étienne Dhaene. Met o.a. Anémone, Olivia Bonamy, Antoine Duléry, Emma de Caunes en Laurence Masliah.

Emmanuel Barnes (Barr), voor zijn vrienden Manu, gaat na twaalf jaar scheiden. De strenge rechter, een vrouw (An[KA1]emone), besluit dat hij een ontaarde vader is en ontneemt hem de voogdij over zijn vier kinderen en geeft hem slechts het recht om hen [KA1]e[KA1]en keer per maand te bezoeken. Wat Manu ook probeert, de vrouwelijke rechter weigert haar oordeel te herzien en blijft onvermurwbaar. Manu moet zijn toevlucht nemen tot een list. Hij verleidt zogenaamd de aantrekkelijke, volwassen dochter Chlo[KA1]e (Bonamy) van mevrouw-de-edelachtbare en lokt haar naar een afgelegen oord in de bergen om daarna tegen de rechter te kunnen zeggen dat haar dochter gekidnapt is. Ze kan haar vrijheid terugkrijgen in ruil voor het recht op de voogdij over zijn kinderen. Afgezien van het stomme plot, is het flauwe scenario van Gérard Rossini, Denis Parent, Laurent Dussaux en regisseur Dhaene slechts een gedrocht dat de drie, capabele hoofdrollen te weinig ruimte biedt. Hoewel Anémone verkeerd gecast is, doet zij haar best, maar er is geen synergie met Barr of Bonamy, en zij voert - maar ook Barr - een aardig stukje solo op. Het camerawerk van Philippe Pavans De Ceccatty is veel beter dan de regie van Dhaene, die met deze voorspelbare film naar een dieptepunt in zijn carrière is afgedaald.

Breaking the Waves

1996 | Romantiek, Drama

Denemarken/Zweden/Frankrijk/Nederland/Noorwegen/IJsland/Spanje 1996. Romantiek van Lars von Trier. Met o.a. Emily Watson, Stellan Skarsgård, Jean-Marc Barr, Udo Kier en Katrin Cartlidge.

Loodzwaar en gitzwart eersteklas drama van Deense topregisseur Von Trier gaat over de tragische liefde van diepreligieuze Bess (Watson) voor Jan (Skarsgård) die op een booreiland werkt. Zodra Jan 'buitengaats' is, kwijnt Bess weg van verlangen. Zo erg dat ze God smeekt hem bij haar terug te brengen. Jan komt inderdaad terug, maar wel tot aan zijn nek verlamd. Bess geeft zichzelf er de schuld van. Von Trier zet de thema's van Breaking the Waves (goed en kwaad, schuld en boete) dik aan. In het ruige Schotland waar de film zich afspeelt komen de klassieke tegenstellingen goed tot hun recht.

Mo'

1995 | Sciencefiction, Film noir

Frankrijk 1995. Sciencefiction van Yves-Noël François. Met o.a. Jean-Marc Barr, Jean Yanne, Gunilla Karlzen, Karla Niguzen en Christine Pignet.

Barr, een privé-detective uit L.A., krijgt de opdracht van een Europese studio om een populair acteur te zoeken, die spoorloos verdwenen is. Om de een of andere reden willen ze er de politie liever niet bij betrekken. De zaak wordt bijzonder bizar wanneer niemand enige informatie kwijt wil en de acteur nog met moeite herinnerd wordt. Dan ontmoet hij een blonde stoot die zijn hoofd helemaal op hol doet slaan. Wat heeft zij met de zaak te maken? Een ironische film noir die zich afspeelt in de nabije toekomst. Alle conventies van het genre worden op een rijtje gezet, maar Barr is geen Bogart en Karlzen geen Bacall. En vooral, regisseur/scenarist François is geen Huston of Hawks en dat is aan het hele opzet duidelijk te merken. Geen opwindende vernieuwing, zelfs geen gelukte openlijke hulde aan het genre. Flauw en voorspelbaar, dat wel. Fotografie van Carlo Varini.

Les faussaires

1994 | Avonturenfilm, Komedie

Frankrijk 1994. Avonturenfilm van Frédéric Blum. Met o.a. Gérard Jugnot, Viktor Lazlo, Claude Piéplu, François Perrot en Daniel Prévost.

De jonge, briljante universiteitsstudent Barr gaat naar Tahiti om nieuwe gegevens te zoeken voor een biografie over Paul Gauguin. Op zichzelf een eenvoudige klus, maar hij moet oppassen niet verblind te worden door de schoonheid van dit stukje paradijs. Soms is het noodlot echter niet te ontlopen en dit dient zich voor Barr aan in de figuur van Jugnot, een mysterieus, kwaadaardig personage. Vlakke verfilming van de spannende, komische roman van Romain Gary. De scenaristen Blum, Pierre Chosson en Olivier Dazat zijn er niet in geslaagd de verfijnde satire van Gary op het scherm te toveren. Het werd een knappe (door Bernard Lutic en Sabine Lancelin) gefotografeerde documentaire waar het verhaaltje losjes bijhangt. Dolby Stereo.

Le fils préféré

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Nicole Garcia. Met o.a. Gérard Lanvin, Jean-Marc Barr, Bernard Giraudeau, Margherita Buy en Roberto Herlitzka.

Jean-Paul (Lanvin) is gescheiden en heeft voldoende tijd om zijn oude zieke vader te bezoeken. Om uit de financiële problemen te komen, de zaken lopen slecht en hij heeft schulden bij de maffia, besluit hij een levensverzekering voor zijn vader af te sluiten. Wanneer vader verdwijnt gaat hij samen met zijn twee totaal verschillende broers naar hem op zoek. Fraai portret van een Frans-Italiaans gezin, met vaste hand geregisseerd en mooi gespeeld door de hoofdrollen. Lanvin hield er in 1995 een César voor beste acteur aan over.

Cycle Gérard Jugnot: Les faussaires

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Frédéric Blum. Met o.a. Viktor Lazlo, Jean-Marc Barr en Gérard Jugnot.

Jean-Paul (Lanvin) is gescheiden en heeft voldoende tijd om zijn oude zieke vader te bezoeken. Om uit de financiële problemen te komen, de zaken lopen slecht en hij heeft schulden bij de maffia, besluit hij een levensverzekering voor zijn vader af te sluiten. Wanneer vader verdwijnt gaat hij samen met zijn twee totaal verschillende broers naar hem op zoek. Fraai portret van een Frans-Italiaans gezin, met vaste hand geregisseerd en mooi gespeeld door de hoofdrollen. Lanvin hield er in 1995 een César voor beste acteur aan over.

La peste

1992 | Drama

Frankrijk/Argentinië 1992. Drama van Luis Puenzo. Met o.a. William Hurt, Sandrine Bonnaire, Jean-Marc Barr, Robert Duvall en Raul Julia.

Puenzo verfilmde het gelijknamige, vermaarde boekwerk van Albert Camus, maar verplaatste de actie naar een onbestemd jaar van de 20e eeuw van Oran in Algerije naar een onbekend land in Zuid-Amerika, waarmee hij ongetwijfeld zijn geboorteland Argentini[KA3]e ten tijde van het generaalsbewind (1970-1980) op het oog heeft gehad. Het verhaal wordt verteld door Docteur Rieux (Hurt) en is grotendeels in flashbacks. Een cameraman van de Franse tv, Jean Tarrou (Barr), wordt als vrijwilliger ingeschakeld, om slachtoffers te helpen van een duistere epidemie, die bijeen gedreven zijn in een voetbalstadion. De romanfiguur Raymond Rambert is hier getransponeerd naar een vrouw, journaliste Martine Rambert, gespeeld door Bonnaire, die de kijkers verbluft met een masturbatie-scène en plein public. Duvall speelt de rol van Joseph Grand, de statisticus die probeert de perfecte roman te voltooien en Julia is de profiteur Cottard. Het spel van de hoofdrollen is zeer goed, maar ze zitten toch beklemd in het ambitieuze, literaire scenario van regisseur Puenzo. De film is breedvoerig, waarschijnlijk veel te lang voor een kijker die verstrooiing zoekt. Een half uur van de film afhalen, waardoor deze verteerbaarder wordt, zou hem waarschijnlijk verminken en hierdoor is zijn publiek beperkt; dat laatste valt te betreuren voor de verfilming van zo'n belangrijk literair werk en het is jammer van zo'n competente cast. Het blauwgetinte camerawerk is van Felix Monti.

The Plague

1991 | Drama

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 1991. Drama van Luis Puenzo. Met o.a. Jean-Marc Barr, Robert Duvall, Raul Julia, William Hurt en Sandrine Bonnaire.

Een arts en twee televisiemedewerkers proberen een Zuid-Amerikaans havenstadje te ontvluchten dat door de pest wordt geteisterd.

Europa

1991 | Drama, Experimenteel, Thriller

Denemarken/Frankrijk/Duitsland/Zweden/Zwitserland 1991. Drama van Lars von Trier. Met o.a. Barbara Sukowa, Ernst-Hugo Järegård, Jorgen Reenberg, Udo Kier en Eddie Constantine.

Geen krampachtige glimlach, maar een opgeheven middelvinger. Dat was de reactie van Lars von Trier in Cannes in 1991 toen niet zijn Europa, maar Barton Fink van de gebroeders Coen de Palme d’Or kreeg toegewezen. En terecht, want hoewel Von Trier wel werd gelauwerd met Beste Regisseur, torende zijn visuele meesterstuk Europa met kop en schouders boven alles uit. Woorden schieten tekort voor deze non-lineaire psychologische en historische tienkamp waarin naoorlogs Duitsland anno eind 1945 wordt uitgebeend door de ogen van een naïeve Amerikaans-Duitse nachttreinconducteur.

Le brasier

1990 | Drama, Historische film

Frankrijk/België/Polen 1990. Drama van Eric Barbier. Met o.a. Maruschka Detmers, Wladimir Kotliarov, Thierry Fortineau, François Hadji-Lazaro en Sylvia Wels.

De debuutfilm van een dertig-jarige regisseur die al meteen aantoont een talent te zijn, iets unieks. Deze film die speelt van 1931 tot 1934 in het noorden van Frankrijk, in het gebied van de steenkoolmijnen, bevat een aantal thema`s: a) de rivaliteit tussen Victor (Barr) en Emile (Fortineau) rond Alice (Detmers), weinig origineel dus; b) een afschrikwekkende schets, die op een bijna mythische manier gewelddadig is (doet denken aan Fritz Lang of G.W. Pabst), van de arbeid van deze Poolse mijnbouwwerkers in de diepte, evenals het meer verraderlijke, verontwaardigde en kritische beeld van hun integratieproblemen; c) een venijnig portret van het politieke uitschot van toen dat als verkiezingsstunt bokswedstrijden organiseerde. Deze film is dan ook, hoewel hij over het verleden gaat, in het geheel niet gedateerd. Integendeel, de beschouwing van de maker is heel actueel. Dezelfde verwarde, onrustige en stormachtige periode rond 1990, met eenzelfde opkomst van het fascisme in Frankrijk, en dezelfde politieke zeden (voetbal is eenvoudigweg voor boksen in de plaats gekomen). De beelden van Thierry Arbogast doen soms dromerig en lyrisch aan, en de acteurs komen zeer waarheidsgetrouw over. Kortom, de kracht van Germinal van Emile Zola is in deze film aanwezig.

Le Grand Bleu

1988 | Avonturenfilm, Sportfilm, Drama

Frankrijk/Verenigde Staten/Italië 1988. Avonturenfilm van Luc Besson. Met o.a. Jean Reno, Jean-Marc Barr, Rosanna Arquette, Paul Shenar en Sergio Castellitto.

Twee duikers, Jacques Mayol (Barr) en Enzo Molinari (Reno), doen al sinds hun jeugdjaren een wedstrijdje 'wie het langst en diepst onder water kan blijven zonder duikapparatuur'. Een gevaarlijk, verslavend spel. Ze zijn steevast favoriet voor het breken van records bij officiële wedstrijden. Vooral Mayol voelt zich dan ook in het water meer thuis dan op het land. De idylle komt in gevaar wanneer een New Yorks kantoomeisje (Arquette) voor Mayol valt. Regisseur Besson lijkt in zijn doorbraakfilm van alles te willen zeggen over liefde, vriendschap en volwassen worden, maar bovenal overdondert hij de kijker met schitterende beelden.

Hope and Glory

1987 | Oorlogsfilm, Drama, Komedie

Verenigd Koninkrijk 1987. Oorlogsfilm van John Boorman. Met o.a. Sebastian Rice-Edwards, Geraldine Muir, Sarah Miles, Sammi Davis en Ian Bannen.

In deze briljante semi-autobiografische film observeert Boorman de verbazing van een jongen die opgroeit in het surrealistische landschap van het door bommen getroffen Londen in de eerste jaren van de Tweede Wereldoorlog. Omringd door de heftige emoties van de volwassenen, die hij maar half begrijpt, heeft de jongen zijn eigen visie op de wereld. Een prachtige enscenering, rijke fotografie en eersteklas spel werden door Boorman gesmeed tot een film zonder compromissen of sentiment. Camerawerk van Philippe Rousselot.

The Frog Prince

1985 | Romantiek

Verenigd Koninkrijk 1985. Romantiek van Brian Gilbert. Met o.a. Jane Snowden, Alexandre Sterling, Jacqueline Doyen, Raoul Delfosse en Jeanne Herviale.

Frisse romantische film over de amoureuze avonturen van een Engels meisje dat in Frankrijk gaat studeren en verliefd wordt op de plaatselijke schoonheid (Sterling, uit LA BOUM II). Onschuldig ouderwets, vertederend en continu sympathiek.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jean-Marc Barr op televisie komt.

Reageer