Vanille Attié

Acteur

Vanille Attié is acteur.
Er zijn 5 films gevonden.

Antilles-sur-Seine

2001 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 2001. Komedie van Pascal Légitimus. Met o.a. Med Hondo, Chantal Lauby, Thierry Desroses, Edouard Montoute en Pierre-Olivier Mornas.

Horace Sainte Rose (Hondo) is burgemeester van Marie Galante, het hoofdstadje van het gelijknamige, nietige eilandje dat tot de Franse Antillen behoort. Hij is getrouwd met Lucia (Moutoussamy) en heeft twee zoons; Manuel (Desroses) is dokter en Freddy (Montoute) is kunstenaar. Lucia vertrekt naar Parijs, waar ze prompt gekidnapt wordt door Cic[KA1]eron (Jacques Martial) en Tib[KA2]ere (Jean-Michel Martial). Na twee dagen krijgt Horace de boodschap: zijn vrouw in ruil voor een goed gelegen terrein, waarop een appartementen- en hotelcomplex gebouwd zal worden. Horace vertrekt met zijn zoons naar Parijs en neemt contact op met Gertrude Boisec (Mathieu) van de RG (de algemene inlichtingendienst). Het spoor leidt naar de Antilliaanse gemeenschap in Parijs. Onverwachte hulp komt van een blanke smeris Herman (Lauby) en uiteindelijk blijken de boosdoeners een blanke vrouw, Elizabeth Sauveur (Vincent) met haar zoon Mathias (Maurel) te zijn. Een komisch en bont portret van een overzeese bevolkingsgroep in de Franse hoofdstad, aardig gespeeld en regisseur L[KA1]egitimus, die tevens het scenario schreef, speelt vier rolletjes, w.o. twee vrouwen (Madame Dorval en een vrouwelijke postbode) en twee mannen (een opa en een taxichauffeur). Hondo zorgt voor de voice-over en hij doet dat heel goed. Het camerawerk is van William Watterlot.

Profession : Profileur - Le silence du scarabée

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Patrick Dewolf. Met o.a. Pascal Légitimus, Yvon Back, François Berléand, Marie Matheron en Julien Boisselier.

Jaren nadat de Amerikanen via politieseries met hun `profilers` uitpakten, deze Franse pilootfilm rond `profileur` Thomas Berthier (L[KA1]egitimus), bij de politie gespecialiseerd in het opmaken van dader-profielen. Hij onderzoekt de moord op restaurateur Celano (Farcy). Om dader op te sporen mobiliseert wonderknaap Berthier zijn hele ploeg medewerkers: de psycholoog Denard (Back), het informatica-genie Nicolas (de Peretti) en de dynamische roodharige Pimprenelle (Bou[KA1]e). Een smeris, die niet omringd wordt door kepi`s dat oogt nieuw voor Franse policier. Regisseur Dewolf en scenaristen Victor Mayence en Pierre Ponce hebben hun Amerikaanse voorbeelden (vooral PROFILER) goed bestudeerd en zorgen voor aardig uitgebalanceerd mengsel van polar, psychologische analyse, wat humor en tederheid (Berthier is ook vader en liefhebbend echtgenoot). Vrij geloofwaardig.

Le sourire du clown

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Éric Besnard. Met o.a. Ticky Holgado, Vincent Elbaz, François Berléand, Bruno Putzulu en Pascale Arbillot.

De oude Roemeense clown van het Russische staatscircus Ian (Holgado) is levensmoe en wil zelfmoord plegen door zich een kogel door het hoofd te schieten in de kamer van een afgetrapt hotel (in Praag). Er verschijnt plotseling een man voor hem, zakt in elkaar en sterft. Dan komen er twee gewapende kerels binnen, en Ian moet hem smeren. Hij is geraakt, maar Lucas (Putzulu), een jonge seminarist, verbergt hem en verzorgt zijn wonden. Dan wordt duidelijk dat er huurmoordenaars op hem zijn afgestuurd vanwege een vermeende computerdiskette. Ondertussen zoekt de politie hem als een belangrijke getuige. Veel gehol en gedraaf tegen de achtergrond van de binnenstad van de Tsjechische hoofdstad. Het scenario van regisseur Besnard en Lionel Steketee is niet meer en niet minder dan het bekende verhaaltje dat men in de talloze actiefilms vindt, die er in omloop zijn. Er is echter een groot verschil: in deze rolprent wordt er tot vervelends toe gefilosofeerd over de klassieke oudheid, voetbal, romantiek en trouw. Besnard heeft talloze genres (spionage, thriller, circusfilm, western, de priester als held in een melodrama) met elkaar vemengd, maar het is geen van allen geworden. De spelprestaties zijn nauwelijks vermeldenswaard. Niet bepaald een film om aan te bevelen, tenzij je dit holle gedoe voor een nieuwe golf in de Franse misdaadfilm houdt. Nodeloos om op te merken dat deze clown nooit lacht. Het camerawerk is van Pierre Aim. Dolby.

Une femme très, très, très amoureuse

1997 | Fantasy, Komedie

Frankrijk 1997. Fantasy van Ariel Zeitoun. Met o.a. Nagui, Cristiana Réali, Michel Boujenah, Thomas Langmann en Maria Pacôme.

De populaire striptekenaar Zak (Nagui) is voer voor psychologen. Zijn vader stierf 25 jaar geleden aan een hartaanval, nadat hij het weinige geld dat er in de familie was, aan de roulette verspeeld had. Uit wraak liet Zak zijn vader opdraven als het duivelse centrale personage van zijn stripverhalen. Hij houdt van vrouwen, maar wil geen verantwoordelijkheid dragen. Zijn vader (Boujenah) verschijnt in zijn droom. Hij wil dat zijn zoon vader wordt voor zijn 33e verjaardag. Er heerst een vloek in de familie, indien hij geen kind verwekt, zal hij impotent worden! Een moeilijke opdracht, want zijn vriendin Florence (R[KA1]eali), die getrouwd is en al kinderen heeft, weigert te fungeren als legbatterij voor een spook. Dan komt zijn oom Joseph (Langmann), een rabbijn met een obsessie voor topmodellen, hem uit de brand helpen. Op enkele rake gags na valt er om deze komedie nauwelijks te lachen. De joodse zelfspot is zelfs flauw te noemen. Zeïtoun wil duidelijk laten blijken dat vrouwen al sinds het begin der tijden de mannen manipuleren, maar de komische misverstanden uit het scenario dat Zeïtoun samen met Valérie Gion schreef, zijn te slordig en te slapjes gedaan. Het camerawerk is van Bernard Zitzermann. Dolby Stereo.

Pépita

1993 | Komedie, Familiefilm

Italië/Frankrijk/Servië en Montenegro 1993. Komedie van Dominique Baron. Met o.a. Dominique Lavanant, Mélodie Gonthier, Anna Miasedova, Pier Paolo Capponi en Christian Rauth.

P[KA1]epita (Gonthier) is een opgewekte, pittige maar vrijgevochten meid van tien. Ze is dikwijls alleen, omdat haar moeder er nogal een geheimzinnige levenswandel op nahoudt. Gelukkig zijn er Elvire (Attie), haar Afrikaanse oppas, en Plume Bouline (Lavanant), een vrouw met een bloemenwinkeltje en diens hond Redford. Toch voelt Pépita zich alleen en ze gaat op zoek naar haar oom die ergens in Tsjechië boswachter moet zijn. De goedige Plume gaat haar achterna en spoort haar op in de trein. Samen bereiken ze de uitgestrekte bossen van Bohemen. Een kind dat naar geluk en geborgenheid hunkert in een vreemde, soms wrede wereld, waarin ze ook hartelijke mensen tegenkomt. De film balanceert gevaarlijk op de grens tussen serieus drama en goedkoop sentiment, maar Gonthier speelt zo vertederend en ontwapenend dat je ongemerkt blijft kijken. Regisseur Baron schreef het scenario, dat door Georges Barsky op de gevoelige laag werd vastgelegd. Gefilmd in 1991.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Vanille Attié op televisie komt.

Reageer