Jacques Salles

Producer

Jacques Salles is producer.
Er zijn 13 films gevonden.

Les courriers de la mort

2006 | Thriller

Frankrijk 2006. Thriller van Philomène Esposito. Met o.a. Annie Grégorio, Artus de Penguern, Victor Lanoux en Salvatore Ingoglia.

Schrijver Pierre Magnan (1922) schrijft sinds eind jaren zeventig pakkende romans policiers waarin het ruige landschap van zijn thuisprovincie Alpes-de-Haute-Provence een centrale plaats inneemt. In 1986 publiceerde hij Les courriers de la mort, een moordmysterie dat zich afspeelt in en rond Digne in de jaren zestig. In 2006 werd het boek nauwgezet verfilmd, onder toeziend oog van Magnan. Victor Lanoux speelt oud-commissaris Laviolette die door rechter Chabrand (Pengruern) van stal wordt gehaald nadat een rijke oude dame wordt omgebracht. De kleurrijke dorpelingen van Barles weten meer maar zeggen niets.

Max et les bouffons

1999 | Romantiek

België/Frankrijk 1999. Romantiek van Edouard Molinaro. Met o.a. Virginie Lemoine, Bruno Solo, Aurélien Wiik, Julie Legein en Marie Legein.

De zestien-jarige Max (Wiik) heeft schoon genoeg van de eeuwige sermoenen van zijn vader Yvon (Solo), het eeuwige gezeur van zijn moeder Sonia (Lemoine) en de kinderachtige spelletjes van zijn jongere zus Sophie (Marie Legein). Voor hem ligt de drempel naar volwassenheid nog erg hoog. Zoals zijn vrienden moet ook hij meisjes versieren en dat is niet altijd even eenvoudig. Tot hij de mooie Laetitia (Julie Legein) ontmoet, die wel iets in hem wakker schudt. Enkel bij zijn oom Robert (Leempoel) kan hij enig begrip vinden. Hij loopt van huis weg. Een sympathieke, tedere romantische komedie over de seksuele ontdekkingstocht van pubers. Het spel van vooral de jonge acteurs is zeer spontaan en nergens klinkt de film geforçeerd. De toon is luchtig, maar nooit is de dramatiek ver weg. De jonge Wiik is zo natuurlijk dat hij a.h.w. zichzelf speelt. De problemen van adolescenten werden zelden zo fris naar voor gebracht als in deze film die veteraan Molinaro op 71-jarige leeftijd verwezenlijkte. Hij bewerkte de roman T'as un problème Max? van Christian Spitz samen met Eric Assous, Alain Godard, Philippe Guyral en Jean- Claude Islert. Gefilmd in Brussel en Knokke door Michel Van Laer.

Les monos : Quand ça t'arrive

1999 | Komedie

Frankrijk/België 1999. Komedie van Patrick Volson. Met o.a. Daniel Rialet, Christian Rauth, Catherine Leprince, Sonja Codhant en Éva Darlan.

Met de medeplichtigheid van de leerlingen van de mechanica- klas besluiten monitoren Manu (Rauth) en J.P. (Rialet) in te gaan op de smeekbede van paardenkweker St[KA1]ephane. Deze wil deelnemen aan een internationale paardenwedstrijd in Ierland om zijn paardenfokkerij en dierenpark van de ondergang te redden, maar zijn truck werd gestolen. Manu en J.P. besluiten de man te helpen. Ze hebben vijf dagen tijd om de nodige trucks bijeen te krijgen. Manu`s dochter Julia (Poesy) zet zich, samen met haar vrienden, in om deze onmogelijke opdracht tot een goed einde te brengen. Weinig opwindende film met totaal oninteressante personages in een geforceerd avontuur dat niemand interesseert. Bovendien wordt de film zo slecht geacteerd dat het elke liefhebber van de edele kunst van het acteren pijn doet. Waarom men deze reeks maar blijft verderzetten is een vraag waarop enkel de producenten kunnen antwoorden. Christophe Delmas en Christian Rauth schreven het scenario. Fotografie is van Jonny Semeco.

Les monos : Jeu de lois

1999 | Komedie

België/Frankrijk 1999. Komedie van Didier Grousset. Met o.a. Christian Rauth, Daniel Rialet, Éva Darlan, Gabrielle Forest en Johan Carollo.

Op een zonnige dag vergezellen monitoren voor moeilijke kinderen Manu (Rauth) en J.P. (Rialet) een groep jongeren naar de Landes, waar zij een stage zullen volgen om de werking te leren van recht en justitie. Manu en Margot (Darlan) namen het initiatief voor deze uitstap. Ze worden begeleid door de jonge rechter Laurence Lacoste (Forest), wiens zoon Germain (Carollo) bij de groep hoort. Hoe is het toch mogelijk dat interessante en actuele thema's op zulk een boertige manier aan de man gebracht worden als in deze zinloze reeks die het allerslechtste van de Franse film voorstaat? Zelden zie je zo slecht acteren en wordt een scenario zo volgepropt met vulgaire grappen en personages die niemand raken. Onderhavig script werd gepleegd door Pierre Leccia en Christian Rauth. Fotografie is van Gérard De Battista.

Les monos : La meute

1998 | Komedie, Familiefilm

België/Frankrijk 1998. Komedie van José Pinheiro. Met o.a. Christian Rauth, Daniel Rialet, Eric Franquelin, Cécile Bois en Gianni Giardinelli.

Manu (Rauth) en JP (Rialet) hebben een organisatie opgericht die vakanties organiseert met probleemtieners. Door hen ongewone activiteiten te laten uitvoeren hopen ze dat ze de jongeren kunnen laten inzien dat hun houding verkeerd is. Als ze hen kunnen bewijzen dat ook zij in iets kunnen slagen willen ze een soort schok bij hen teweegbrengen. Ze weten waarover ze praten, want zelf zorgden ze ook voor heel wat problemen in hun tijd. Tijdens de kerstvakantie trekken ze met een groepje adolescenten naar de Jura voor een tocht met sledehonden. De pilootfilm voor een eigen reeks van Rauth en Rialet, de twee populaire assistenten van Commissaris Navarro. Hiermee willen ze hulde brengen aan de vele vrijwilligers die zich inzetten om jonge mensen in moeilijkheden te helpen, zodat deze een plaats kunnen vinden in de maatschappij. Het is een goede poging, maar de sentimentaliteit haalt uiteindelijk de overhand en de oplossing is een beetje te naïef. Rauth en Rialet bedachten de personages en schreven het scenario. Pascal Caubère stond achter de camera.

Un été aux Hirondelles

1997 | Drama

België/Frankrijk 1997. Drama van Ismaël Ferroukhi. Met o.a. Malek Bechar, Jalil Naciri, Julia Lemaire, Naima Elmcherqui en Hebib Boukabous.

Sinds zijn ouders vanuit Algerije naar Frankrijk emigreerden woont de 22-jarige Akim (Bechar) in een voorstad van Toulouse, in een wijk die `Les Hirondelles` genoemd wordt. Zijn familie is diepgelovig, maar zelf is Akim niet ge[KA3]interesseerd in de islam. Werkloosheid en doelloosheid in de wijk maakt dat Akim weinig houvast heeft in het leven en samen met zijn vrienden pleegt hij kruimeldiefstallen. Dan besluit hij zich in te schrijven voor een cursus Oosterse gevechtssporten die gratis georganiseerd wordt in zijn wijk. Hier sluit hij vriendschap met monitor Abdel (Naciri). De niet bijstig gemotiveerde Akim is erg ontvankelijk voor diens radicale, integristische denkbeelden. Een jonge inwijkeling op zoek naar zijn identiteit. Het klinkt allemaal erg naïef en alles lijkt zeer eenvoudig te zijn, wat niet helemaal strookt met de werkelijkheid. Toch wordt een aanvaardbaar beeld geschetst van het leven van immigranten in een grootstad. Regisseur Ferroukhi schreef het scenario samen met Catherine Rihoit. Fotografie is van Jean-Philippe Bouyer.

L'enfant des Terres Blondes

1997 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk/Zwitserland 1997. Drama van Edouard Niermans. Met o.a. Jean Yanne, Veronika Varga, Lucie Barret, Julien Rivière en Hervé Pierre.

In 1944 vallen enkele Duitsers binnen in een schuur waar H[KA1]el[KA2]ene (Varga) en Mathieu (Citti) in het stro liggen. Mathieu wordt genadeloos afgemaakt en H[KA1]el[KA2]ene verkracht. Tien jaar later wordt de tienjarige Vincent (Rivi[KA2]ere) uit het weeshuis gehaald door Gustave (Pierre), de pachter van Terres Blondes, die op het punt staat te trouwen met H[KA1]el[KA2]ene, die na haar oorlogservaren stom is achtergebleven. Het weerzien van moeder en zoon is niet bepaald hartelijk. Ook in het dorp laaien haatgevoelens weer op, want Vincent is voor hen het symbool van de gehate nazi`s. Op school wordt de jongen gepest. De enige waarmee hij vriendschap sluit is het kleindochtertje van C[KA1]elestin (Yanne), de burgemeester, een oude norse man die Gustave en Hélène niet bepaald op handen draagt. Ondertussen sterft de eigenares van Terres Blondes en Gustave dreigt zijn land te verliezen als hij niet over de brug komt met de aankoopsom. Een drama van onverdraagzaamheid en onbegrip, gesitueerd in het landelijke zuid-west Frankrijk. Het lijkt misschien allemaal wat overdreven nu, maar wie de naweeën van WOII kent zal best in het verhaal kunnen geloven. De acteurs leveren goed werk af, vooral de kleine Rivière als Vincent. Niermans, Béatrice Rubinstein en Alain Le Henry baseerden het scenario op de roman van Christian Signol. Fotografie is van Bruno Privat.

Tales of The Wild: The Other Side Of The Law

1996 | Western, Avonturenfilm, Familiefilm

Canada/Frankrijk 1996. Western van Gilles Carle. Met o.a. Jürgen Prochnow, Yves Rénier, Xavier Deluc, Marc De Jonge en Johnny Morina.

Trapper Donald McRae wreekt de brutale verkrachting en moord op zijn vrouw en verdwijnt dan in de uitgestrekte Canadese bossen, samen met zijn pasgeboren zoontje. Tien jaar later vindt hij de tijd gekomen om zijn zoon terug naar de beschaving te brengen, zodat hij onderwijs kan volgen. Hij stuurt hem naar zijn vriend Simon McQuarry (Prochnow), de eigenaar van de houtfabriek. Maar de zaak is nog lang niet vergeten, temeer daar het lijk van de moordenaar nooit gevonden werd en diens alles behalve treurende echtgenote het verzekeringsgeld niet kan opstrijken. Ze hoopt dat de jongen de politie naar zijn vader zal leiden. Simon wil hen voor zijn om Donald tot rede te brengen. Zwakke en voorspelbare western waarin de naweeën van een wraakactie getoond worden die een hele gemeenschap jarenlang in de ban houdt. Vergeet de film, die als enig pluspunt de aanwezigheid heeft van Prochnow die tracht te redden wat te redden valt, en lees de roman van James Oliver Curwood waarop Carle zijn scenario baseerde. Jean-Claude Aumont mocht mooie plaatjes schieten van het adembenemende Canadese bos- en berglandschap.

Sixième classe

1995 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1995. Komedie van Bernard Stora. Met o.a. Véronique Genest, Line Renaud, Gérard Séty, Clément van den Bergh en Elisabeth Vitali.

Oktober 1952 op het Franse platteland. De vakantie is voorbij. De tienjarige Aur[KA1]elien Bertrand (Van den Bergh) moet terug naar school. Zijn moeder Simone (Genest) is dokter en heeft weinig tijd voor hem en zijn vader Michel (Dul[KA1]ery) is naar Parijs om er werk te zoeken en een huis in orde te maken voor zijn gezin. Om dit gebrek aan affectie goed te maken heeft de jongen zich terug getrokken in een fantasie wereld. Tot op de dag dat hij een oud koppel ontmoet, Mr. en Mme Cotelle (Séty en Renaud), die hem liefdevol opnemen en zijn leugens geloven. Zijn moeder vertelt hij dat hij de tijd bij een vriendje doorbrengt. Knap stukje kinderpsychologie verwerkt tot een boeiende film. Van den Bergh is een hartveroverende revelatie en Renaud en Séty als het oude koppel zijn schitterend. Zelden werd het gevoel van gebrek aan liefde zo warm in beeld gebracht. De tijdssfeer werd optimaal gebruikt. Goed opgebouwd scenario van Stora en Claudine Vergnes. Gérard De Battista hanteerde de camera.

Noël et après...

1995 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1995. Komedie van Daniel Vigne. Met o.a. Valérie Kaprisky, Katharine Böhm, François Bernheim, Salomé Stévenin en Romain Deroo.

De elf-jarige Denis (Deroo) is blij dat hij met zijn ouders tijdens de kerstvakantie mee mag naar Senegal. Op het laatste moment gaat het echter niet door. Zijn moeder C[KA1]ecile Crozet (Kaprisky) kan niet weg want ze moet voor haar stichting een Oost-Europees vluchtelingengezin opvangen. Met zijn vader (Bernheim) kan Denis ook niet mee want die moet werken. De jongen is zo ontgoocheld dat hij de moeder Maria (B[KA3]ohm) en haar tien-jarige dochtertje Katia (Stévenin), die tijdelijk bij hen komen inwonen, reeds haat voordat ze gearriveerd zijn. Van haar kant heeft Katia al evenzeer de pest aan haar gedwongen verblijf. Voorspelbaar drama dat zich afspeelt tegen de achtergrond van het kerstgebeuren. Dus weten we reeds vooraf dat beide kinderen uiteindelijk beste maatjes zullen worden. Het spel van de twee jeugdige acteurs is echter hartveroverend en brengt een licht in het oversentimentele scenario van Jean-Claude Isbert en Pierre Colin Thibert. Achter de camera stond Flore Thulliez.

L'enfance volée

1995 | Drama

Frankrijk/Zwitserland/Nederland/België 1995. Drama van Jean-Pierre De Decker. Met o.a. Marianne Basler, Roy Verhage, Hans Dagelet, Madi Broekman en Kim van Deene.

Nu de ouders van Benny Jaspers (Verhage) uit elkaar zijn wordt de jongen door zijn vader Lukas (Dagelet) naar de internationale school in Den Haag gezonden. Lukas die een internationale firma leidt die bedrijven koopt die op faling staan, wil dat zijn zoon zo vlug mogelijk in zijn voetstappen treedt. Hij beseft echter niet dat de jongen een dromer is die meer oog heeft voor vogels dan voor economische expansie. Op een dag ontdekt Lukas dat de jongen zijn horloge gestolen heeft. Benny komt in opstand en de enige die hem begrijpt is zijn moeder Julia (Basler). Knap psychologisch drama over een kind dat weigert om door zijn vader klaargestoomd te worden om zijn opvolger te zijn. Hij wil in de eerste plaats liefde, maar daarvoor heeft zijn vader het veel te druk, dus zoekt het kind een middel om zijn vader te bereiken. Goed gestructureerd scenario van Alain Leblanc en Ger Beukenkamp naar een verhaal van Leblanc. Achter de camera werd plaatsgenomen door Michel van Laer.

Un si bel orage

1994 | Romantiek, Historische film

Frankrijk 1994. Romantiek van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Laure Marsac, Jean-Philippe Écoffey, Christopher Thompson, Bernard Verley en Laure Duthilleul.

In Frankrijk rond 1780 brengen Antoine de Cherchery (Ecoffey) en Renaud de Saint-Pons (Thompson), twee soldaten van het leger van de koning, een weggelopen paard terug naar de Markies De Tallert (Verley). Daar maken ze kennis met diens dochter Claire (Marsac). De twee vrienden laten een grote indruk na bij de markies. Voor Claire liggen de zaken anders: de mannen zijn zo verschillend dat ze voor haar samen één enkele persoonlijkheid vormen. Ze gaat een relatie aan met allebei en kan niet kiezen. Als ze zwanger wordt komt ze in een moeilijke positie. Ontspannend kostuumdrama dat een goed beeld geeft van de losbandige zeden van het Frankrijk kort voor de revolutie. De acteurs passen uitstekend in hun rol, maar naar het einde toe wordt het een beetje te sentimenteel. Pierre Moustiers baseerde het scenario op zijn eigen roman. Sfeervolle fotografie van Gérard Vigneron.

Embrasse-moi vite!

1993 | Romantiek

België/Frankrijk 1993. Romantiek van Gérard Marx. Met o.a. Ben Cross, Grace De Capitani, Pierre Vernier, Yves Lecoq en Sophie Bouilloux.

Mode-ontwerpster Marie Chevasson (De Capitani) ontmoet op een feestje de Amerikaanse zakenman Ken MacFerson (Cross), een zakenrelatie van haar echtgenoot Paul Durieu (Vernier). De jongste tijd vindt ze dat Paul te weinig belangstelling voor haar koestert, maar toch staat ze perplex als diens advocaat haar meldt dat Paul de echtscheiding heeft aangevraagd. Ze beseft dat, als ze akkoord gaat, ze zelf geruïneerd is. Paul wil nl. zijn aandelen in Marie's zaak verkopen aan Ken. Het komt tot een oorlog tussen Marie en Ken. Zwakke relatiekomedie in typisch boertige Franse stijl die zelfs de spirituele dialogen mist die dit soort films gewoonlijk sieren. Cross wist duidelijk niet wat er allemaal van hem verwacht werd en De Capitani kan het alleen niet redden. Virginie Brac baseerde het scenario op een verhaal van Frédéric Sauvagnac. Gefilmd in Brussel door Jimmy Glasberg.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jacques Salles op televisie komt.

Reageer