Gastone Moschin

1929 Acteur

Gastone Moschin (1929) is acteur.
Er zijn 58 films gevonden.

Il conformista

1970 | Drama

Italië/Frankrijk/Duitsland 1970. Drama van Bernardo Bertolucci. Met o.a. Jean-Louis Trintignant, Stefania Sandrelli, Dominique Sanda, Gastone Moschin en Enzo Tarascio.

In het Italië van de jaren dertig neigt Marcello Clerici (een uitstekende Trintignant) naar conventie en conformisme, ook wanneer hij in naam van Mussolini's fascistische regime tijdens zijn huwelijksreis een moord moet plegen. Een van de sterkste films in het oeuvre van de Italiaanse meester Bertolucci (Novecento, Last Tango in Paris) is een intellectuele thriller vol verwijzingen naar de door hem bewonderde Jean-Luc Godard. Het fraaie, duister gestemde camerawerk is van Vittorio Storaro, die vervolgens ondermeer Apocalypse Now zou schieten. Krachtig drama werd gebaseerd op de roman van Alberto Moravia.

L'avvocato delle donne III

1996 | Drama

Italië/Duitsland 1996. Drama van Andrea Frazzi, Antonia Frazzi en Antonio Frazzi. Met o.a. Mariangela Melato, Rüdiger Joswig, Mareike Carrière, Caroline Salome en Lorenzo Gioielli.

Irene Salvi (Melato) moet Laura Nobili (Ranzi) verdedigen in het proces tegen haar man Alberto (Wertm[KA3]uller), die zij wegens mishandeling had aangegeven bij de politie. Een hopeloze zaak voor Irene, want Laura kan niet van tabletten afblijven en Alberto is professor aan de universiteit en heeft een onkreukbare reputatie. Wat het nog erger maakt, is dat Alberto wordt verdedigd door Irene`s eigen vader (Moschin), een geducht strafpleiter met wie zij al lange tijd gebrouilleerd is. Bovendien gaat Irene`s zoon Lorenzo (Rodriguez) ook nog eens sukkelen met zijn gezondheid, maar gelukkig reikt openbare aanklager Sandro Gruber (Joswig) de helpende hand met de juiste adviezen. Zou het wat worden tussen Irene en Sandro? We moeten nog een drietal afleveringen; wie, weet! Het scenario van Marina Garroni, Giovanni Lombardo Radice en Ugo Liberatore lijkt iets meer pit te bevatten dan het vorige deel dat overigens niet van hen afkomstig was. Helaas heeft dit trio de verleiding niet kunnen weerstaan om bij de kijker onder de gordel te stoten met goedkoop sentiment. Het camerawerk is van Franco Lecca.

Non chiamarmi Omar

1992 |

Italië 1992. Sergio Staino. Met o.a. Ornella Muti, Stefania Sandrelli, Elena Sofia Ricci, Gastone Moschin en Giuliana Calandra.

Regisseur Staino schreef samen met auteur Fransesco Tullio Altan het scenario, gebaseerd op diens verhaal Nudi e crudi. De gebeurtenissen spelen zich af in een Noorditaliaanse stad op een vroege winterochtend. Aan het begin van een praatprogramma op de radio hebben enkele excentrieke figuren een afspraak. Ze komen in allerlei situaties terecht om hun afspraken te kunnen nakomen. Door de vele verschillende sketches wordt de film tamelijk chaotisch. Sommige situaties houden het precies tussen het komische en het bizarre. De kijkers weten niet of ze vermaakt worden of in de maling worden genomen.

Les Ritals

1991 | Komedie, Avonturenfilm

Italië/Frankrijk 1991. Komedie van Marcel Bluwal. Met o.a. Gastone Moschin, Christine Fersen, Jean-Michel Leroy en Jean-Michel Leray.

Geen echt verhaal, maar een verslag van de manier waarop een zoon van Italiaanse immigranten in Nogent-sur-Marne gedurende de dertiger jaren leert wat het leven inhoudt. Tussen zijn elfde en zijn dertiende verdeelt hij zijn tijd tussen de school, zijn vriendjes, zijn ouders, de straat en de meisjes. Hoewel Bluwal nooit de kans heeft gekregen zijn genie te tonen, is hij toch een eerlijke vakman die zijn publiek respecteert. Deze opeenvolging van kleine feitjes maakt het geheel geloofwaardig en de acteurs zijn boeiend, van de kleine Leroy tot Moschin, die met verve de rol van een vader met een grote mond en een klein hartje speelt.

Donne con le gonne

1991 | Romantiek, Komedie

Italië 1991. Romantiek van Francesco Nuti. Met o.a. Francesco Nuti, Carole Bouquet, Gastone Moschin, Didi Perego en Cinzia Leone.

Nuti en Bouquet spelen het echtpaar Renzo en Margherita. Ze houden zielsveel van elkaar, maar Renzo vindt dat vrouwen in de keuken horen en Margherita is het daar niet mee eens. De film begint in de rechtszaal, waar Margherita Renzo aanklaagt. In terugblik zien we Renzo's jeugd, zijn burgerlijke en conservatieve ouders, zijn eerste ontmoeting met het onafhankelijke meisje dat later zijn vrouw zal worden, maar waarmee hij eerst gaat samenwonen. Tijdens een relatiecrisis vertelt zij hem dat hij haar al sinds lang niet meer seksueel bevredigt. Hij probeert te veranderen en tenslotte trouwen zij. Uiteindelijk beknot hij haar toch weer in haar vrijheid. Hij wordt veroordeeld, maar als hij uit de gevangenis komt, gaat hij weer naar haar terug.

Rimini Rimini - un anno dopo

1988 | Erotiek, Komedie

Italië 1988. Erotiek van Bruno Corbucci en Giorgio Capitani. Met o.a. Corinne Clery, Gianfranco D'Angelo, Eva Grimaldi, Maurizio Micheli en Renzo Montagnani.

Een vervolg op RIMINI, RIMINI, RIMINI, over de populaire badplaats waar alles kan, vrouwen mooi en gewillig zijn, mannen hun ego en hun libido bevredigen. Zeer zwak acteren.

Come è dura l'avventura

1988 | Komedie

Italië 1988. Komedie van Flavio Mogherini. Met o.a. Paolo Villaggio, Lino Banfi, Gastone Moschin, Flavio Bucci en Alessandro Haber.

Een louche vent, die krap bij kas zit, probeert een verzekeringsmaatschappij geld afhandig te maken door ze voor een nieuwe boot te laten betalen in plaats van zijn oude, die in Marokko aan de grond is gelopen. Daartoe moet hij de gestrande boot weer bevaarbaar maken en nogmaals laten zinken. Hij gaat op zoek naar een kapitein, die met het schip ten onder moet gaan. De film vertelt de avonturen van het tweetal, met soms komische maar vaak overdreven effecten. Overtrokken acteerwerk.

Une Epine dans mon coeur

1987 | Drama

Frankrijk/Italië 1987. Drama van Alberto Lattuada. Met o.a. Anthony Delon, Sophie Duez, Gastone Moschin, Antonella Lualdi en Leornardo Treviglio.

Bewerking van de roman van Piero Chiara. Een trouwe maar zware, fantasieloze bewerking waar geen vonkje inspiratie aan te pas kwam. De gecompliceerde en gestoorde personages komen nauwelijks geloofwaardig over en hetzelfde geldt voor de lompe en te nadrukkelijke satire op de hypocrisie van een verstarde provinciale samenleving. Met andere woorden, een thema waar Lattuada bezeten van is maar dat ouderwets is, net als zijn regie, gekenmerkt door een perverse erotiek. Het resultaat is dat deze laatste films blijk geven van een moeilijk te volgen fantasie (de regisseur is geboren in 1914...) en teveel lijken op karikaturen van de Lattuada in zijn belangrijke periode 1950-1970.

Amici miei, atto tre

1985 | Komedie

Italië 1985. Komedie van Nanni Loy. Met o.a. Ugo Tognazzi, Gastone Moschin, Adolfo Celi, Renzo Montagnani en Bernard Blier.

Deze derde film uit een serie over een groep vrienden op leeftijd handelt over hun belachelijke grollen in een bejaardenhuis in Villa Serena, die door de bejaarde kwajongens bijna in een puinhoop wordt herschapen. Een komedie met goede acteurs, die echter flauwe grappen uithalen. Een film die zo bespottelijk is dat hij je het schaamrood op de kaken brengt.

A Joke Of Destiny

1983 |

1983. Lina Wertmüller. Met o.a. Renzo Montagnani, Piera Degli Esposti, Gastone Moschin en Ugo Tognazzi.

Deze derde film uit een serie over een groep vrienden op leeftijd handelt over hun belachelijke grollen in een bejaardenhuis in Villa Serena, die door de bejaarde kwajongens bijna in een puinhoop wordt herschapen. Een komedie met goede acteurs, die echter flauwe grappen uithalen. Een film die zo bespottelijk is dat hij je het schaamrood op de kaken brengt.

Amici miei, atto due

1982 | Komedie

Italië 1982. Komedie van Mario Monicelli. Met o.a. Ugo Tognazzi, Philippe Noiret, Gastone Moschin, Adolfo Celi en Renzo Montagnani.

Vier middelbare [KL]practical jokers[KLE] in Florence merken dat hun puberale grappen zich ook tegen henzelf kunnen keren. Een van hen, een berooide graaf belandt zelfs in een rolstoel. Met dit vervolg op een zeven jaar oude succesfilm wordt aan deel 1 weinig nieuws toegevoegd. De afgetrapte geintjes van mannen die al jaren beter moeten weten zijn het feitelijke onderwerp, maar de aanwezige top-acteurs maken er toch iets leuks van. Het [KLE]unhappy ending[KLE] is meer in de traditie van de eerste film, dan dat het echt logisch of overtuigend genoemd kan worden. (Noiret, wiens persoonlijke deel nu door talrijke flash-backs weer tot leven komt).

Lion of the Desert

1981 | Avonturenfilm, Historische film, Oorlogsfilm

Verenigd Koninkrijk/Libanon/Verenigde Staten 1981. Avonturenfilm van Moustapha Akkad. Met o.a. Anthony Quinn, Oliver Reed, Rod Steiger, John Gielgud en Irene Papas.

In 1929 woedt de twintig-jarige oorlog tussen de Libische Bedoe[KA3]ienen en Italiaanse koloniale bezetters nog in alle hevigheid. Mussolini (Steiger) stelt generaal Graziani (Reed) aan als gouverneur van Libië en rekent erop dat deze de opstand zal kunnen onderdrukken. Drijvende kracht van de rebellen is de legendarische Omar Mukhtar, een leraar die zich verplicht zag revolutionair te worden omdat hij niet kon dulden dat zijn volk werd onderworpen aan een buitenlandse macht. Verwarde historische spektakelfilm, die onmogelijk te volgen is voor wie niet op de hoogte is van de gebeurtenissen. Buiten Quinn zijn haast alle acteurs ongeloofwaardig. Het scenario is van H.A.L. Craig. Prachtige fotografie van Jack Hildyard. Gefilmd in Libië in 1979 en betaald door Khadaffi. Gedraaid in Panavision. Ook bekend als OMAR MUKHTAR-LION OF THE DESERT.

La compagna di viaggio

1980 | Misdaad

Italië 1980. Misdaad van Mariano Laurenti. Met o.a. Gastone Moschin, Anna Maria Rizzoli, Marisa Mell, Serena Grandi en Massimo Pitarello.

Bijna de hele film speelt zich af in een trein, waarmee kostbaarheden vervoerd worden. Een baron (Moschin) en zijn handlangster (Rizzoli) willen die kostbaarheden stelen. Daartoe moet Rizzoli alle mannen in de trein verleiden, dan zal de baron voor de rest zorgen. Er blijken onbevredigde stelletjes genoeg aan boord te zijn. Let goed op de piepjonge Serena Grandi en Moana Pozzi, die aan het eind van de jaren tachtig van de 20e eeuw dé seks-symbolen van Italië zijn geworden. Veel bloot, weinig regie.

Poliziotto senza paura

1978 | Mysterie, Thriller

Italië/Oostenrijk 1978. Mysterie van Stelvio Mazzi. Met o.a. Maurizio Merli, Joan Collins, Franco Ressel, Werner Pochath en Alexander Trojan.

Een film met veel goede actiescenes. Het verhaal, gecompliceerd en met een verrassende draai aan het slot, is soms wat verwarrend. Een detective-aan-lager-wal werkt aan de meest interessante zaak van zijn leven (de opsporing van een verdwenen bankiersdochter) en zoekt tevergeefs (in het Romeinse prostitutiemilieu) naar de oplossing. Een snelle, spannende film, die de kijker laat raden wie het slachtoffer is en wie het meesterbrein. Een film die het waard is een (kleine) klassieker te worden. Let op vamp Joan Collins als stripster.

Mogliamante

1977 | Komedie, Romantiek, Erotiek, Drama

Italië 1977. Komedie van Marco Vicario. Met o.a. Laura Antonelli, Marcello Mastroianni, Leonard Mann, Gastone Moschin en Olga Karlatos.

Een salonanarchist duikt onder in het huis van zijn buurman en wordt vervolgens doodgewaand. Zijn aan migraine lijdende 'weduwe' moet zijn zaken overnemen en ontdekt zo zijn dubbelleven waardoor ze met name seksueel helemaal opbloeit, tot jaloezie van haar echtgenoot die alles vanuit zijn schuilplaats observeert. Het thema van dubbel voyeurisme -direct en indirect - kreeg een esthetische filmvorm in sepiatinten en decoratieve aankleding anno 1900, maar de regie laat de spelers ook voornamelijk decoratief zijn, terwijl de gedwongen passiviteit Mastroianni weinig dramatische kanten geeft. De talrijke erotische scènes zijn elegant in beeld gebracht.

Une femme à sa fenêtre

1976 | Drama, Romantiek

Duitsland/Italië/Frankrijk 1976. Drama van Pierre Granier-Deferre en Denys Granier-Deferre. Met o.a. Philippe Noiret, Victor Lanoux, Umberto Orsini, Gastone Moschin en Delia Boccardo.

Een Franse ambassadeursvrouw in Griekenland anno 1936 wordt verliefd op een communistische verzetsstrijder; ze geeft om hem haar luxe leven op. Ze strijdt en sterft aan zijn zijde. De film benadrukt meer de romantische liefde en (modieus) retrospectieve aankleding dan de politiek woelige periode die in al te simpele zwart-wit tegenstellingen wordt getekend, maar in de achtergrondfunctie sporadisch boeiende elementen aandraagt. Deze aanpak geeft Lanoux als revolutionair weinig kans om de hartstocht van personage overtuigend te maken, maar Schneider is fascinerend als altijd en krijgt goed tegenspel van Orsini als ludieke echtgenoot en Noiret als loyale en berustende aanbidder.

Amici miei

1975 | Komedie

Italië 1975. Komedie van Mario Monicelli. Met o.a. Ugo Tognazzi, Philippe Noiret, Gastone Moschin, Duilio del Prete en Bernard Blier.

Vijf vijftigers bestrijden sleur en verveling in hun bourgeois-bestaan met puberachtige practical jokes. Een van hen maakt er zelfs op zijn sterfbed nog een geintje van. Pessimistische komedie - waarin veronderstelde humor enige remedie is tegen besef van verloren of mislukte illusies - werd bedacht door zieke Pietro Germi die net voor zijn dood de regie overdeed aan Monicelli. Het succes leidde tot een hele reeks van middelbare vriendschapsfilms in Frankrijk en Italië. Luigi Kuveiller schoot de mooie plaatjes.

The Godfather: Part II

1974 | Misdaad, Drama, Thriller

Verenigde Staten 1974. Misdaad van Francis Ford Coppola. Met o.a. Al Pacino, Robert De Niro, Diane Keaton, Robert Duvall en Talia Shire.

Dit tweede deel van Coppola's epische portret van de duistere zijde van de Amerikaanse Droom is een van de zeer zeldzame voorbeelden van een vervolg dat minstens even sterk is als het origineel. Coppola splitste het verhaal op in twee verhaallijnen. In de ene zien we hoe Michael (Pacino) - de nieuwe Godfather - steeds cynischer, ongevoeliger, en gewelddadiger wordt. In een parallelle montage volgen we Michaels vader Vito (ijzingwekkend gespeeld door De Niro), die aan het begin van de twintigste eeuw probeert zijn van Sicilië naar Amerika geëmigreerde familie te onderhouden.

Squadra volante

1974 | Misdaad

Italië 1974. Misdaad van Stelvio Massi. Met o.a. Tomas Milian, Gastone Moschin en Stefanie Casini.

Inspecteur Ravelli neemt wraak op bendeleider Marseillas die ooit zijn vrouw heeft gedood. Deze ongenaakbare killer werd verpakt in een armetierige film.

E comincio il viaggio nella vertigine

1974 |

Italië 1974. Toni De Gregorio. Met o.a. Ingrid Thulin, Gastone Moschin en Sergio Fantoni.

Tatiana (Thulin), een fel staliniste, wordt naar Siberië verbannen onder verdenking van deelname aan een trotskistische samenzwering. Toch blijft ze trouw aan Stalin en de partij. Ze bewijst haar loyaliteit en toewijding als het bericht komt van Hitler's aanval op de Sovjet-Unie. Goed spel, maar het script en de regie zijn niet sterk.

Paolo il caldo

1973 | Komedie, Erotiek

Italië 1973. Komedie van Marco Vicario. Met o.a. Giancarlo Giannini, Rossana Podestà, Gastone Moschin, Adriana Asti en Vittorio Caprioli.

Een Siciliaanse baron blijkt als kind al de hitsige aard van zijn voorvaderen te hebben geërfd en maakt als volwassene een reeks van veroveringen, zonder onderscheid in rang en stand en laat fascisme, oorlog en bevrijding als onbelangrijke incidenten aan zich voorbij gaan. Als bejaarde is zijn geest nog steeds willig, maar het vlees wordt zwak en het huwelijk met een jonge apothekersdochter biedt geen soelaas, omdat ze frigide is. De film heeft minder aandacht voor de seksscènes dan de uitsluitende interesse van de hoofdpersoon doet verwachten en legt vooral het accent op familie-, gezins- en politieke conflicten, maar haalt daarmee zoveel zó kluchtig overhoop, dat het uiteindelijke resultaat oppervlakkig en vermoeiend platvloers wordt.

Mister Superinvisible

1973 | Komedie

Spanje/Duitsland/Italië 1973. Komedie van Antonio Margheriti. Met o.a. Dean Jones, Ingeborg Schöner, Gastone Moschin en Peter Carsten.

Een vermakelijke Italiaans/Duits/Spaanse komedie waarin de Amerikaanse geleerde Jones een middel zoekt tegen gewone verkoudheid en op een methode stuit om onzichtbaar te worden. Prima voor kinderen, aardig voor volwassenen. Margheriti regisseerde onder het pseudoniem Anthony M. Dawson.

Il Delitto Matteotti

1973 | Drama

Italië 1973. Drama van Florestano Vancini. Met o.a. Franco Nero, Mario Adorf, Ricardo Cucciola, Damiano Damiani en Renzo Montagnani.

Een socialistische partijsecretaris stelt in 1924 corruptie en intimidatie van fascisten bij een verkiezingscampagne aan de kaak en wordt daarna ontvoerd en vermoord. De vriendschap tussen Mussolini en de Italiaanse koning schort het vonnis op, ondanks onweerlegbare bewijzen tijdens het proces. Er komen nieuwe verkiezingen waarbij de fascisten door dezelfde praktijken definitief aan de macht komen. Interessante, maar gortdroge historische reconstructie zonder diepergaande analyse. Bravoure- rol van Adorf als Il Duce.

Commissario di notturna

1973 | Misdaad, Komedie

Frankrijk/Italië 1973. Misdaad van Guido Leone. Met o.a. Gastone Moschin, Rosanna Schiaffino, Maurice Ronet en Luciano Salce.

Een slecht geproduceerde en geregisseerde situatiekomedie die de talenten van Moschin, Schiaffino en Ronet onrecht doet. De film gaat over een politie-inspecteur die 's nachts dienst heeft en die met een aantal uiteenlopende vergrijpen, variërend van serieus tot pietluttig, gedurende zijn ronde te maken krijgt. Onnozele film; niet erg grappig en weinig onderhoudend.

Roma bene

1972 | Misdaad

Frankrijk/Italië/Duitsland 1972. Misdaad van Carlo Lizzani. Met o.a. Senta Berger, Vittorio Caprioli, Philippe Leroy, Virna Lisi en Nino Manfredi.

Een diefstal op een feest van de Romeinse jet-set haalt politie-inspecteur Manfredi binnen, wiens onderzoek stuk loopt op de onverzettelijke solidariteit van de bourgeoisie die schone schijn wil ophouden. Een maatschappijkritisch alibi voor een lamlendige schildering van een lamlendig wereldje met een reeks van sterren in min of meer gewaagde situaties.

Milano calibro 9

1972 | Misdaad, Drama

Italië 1972. Misdaad van Ferdinando di Leo. Met o.a. Gastone Moschin, Barbara Bouchet, Mario Adorf, Philippe Leroy en Lionel Stander.

Een gangster wordt na een gevangenisstraf weer in de vroegere bende opgenomen, om hem te kunnen betrappen als hij de verdwenen poet wil gaan ophalen. De nieuwe verdwijning van de buit van de overval doet verdenkingen en bloedige conflicten over en weer oplaaien die door de hoofdpersoon zijn aangewakkerd om de tegenstanders elkaar te laten uitschakelen. De harde en functionele regie van het conventionele, maar behendige misdaadscenario evenaart de Amerikaanse B-film en geeft - in dezelfde traditie - de bij-rolacteurs rollen op het eerste plan.

Io non vedo, tu non parli, lui non sente

1972 | Komedie, Misdaad

Italië 1972. Komedie van Mario Camerini. Met o.a. Alighiero Noghese, Enrico Montesano, Gastone Moschin, Francesca Romana Coluzzi en Janet Agren.

Een aantal echtparen op huwelijksreis in Venetië raakt betrokken bij een moord op een oude, rijke gravin. Hoewel ze onschuldig zijn, hebben ze ieder voor zich zoveel te verbergen dat ze zich tegenover de politie uiterst verdacht gedragen. Deze herhaling van Camerini's eigen CRIMEN, met andere locaties en proletarischer personages, mist de satire en de verrassing van het origineel, terwijl de vermoeide regie de volkskomieken met ongeremde uitbundigheid hun gang laat gaan.

Causa di divorzio

1972 | Komedie, Drama

Duitsland/Italië 1972. Komedie van Marcello Fondato. Met o.a. Senta Berger, Catherine Spaak, Gastone Moschin, Enrico Montesano en Mario Banfi.

Een plattelandsplaats raakt na de installatie van een grote fabriek in snel tempo beheerst door de wetten van de consumptiemaatschappij. Een jongeman die niet op de fabriek werkt, verdeelt zijn aandacht tussen twee vrouwen, waarvan de één haar natuurlijke spontaniteit heeft bewaard en de ander zich geheel richt op het produktieproces. Als hij de tweede verlaat voor de eerste, dwingt het huishoudbudget haar dezelfde kant op. De regie verwaarloost de maatschappelijke satire voor partnerruil en liefdescomplicaties, die door de actrices aantrekkelijk worden ingevuld, maar verder dan de buitenkant komt de film niet.

Stanza 17-17 palazzo delle tasse ufficio imposte

1971 | Misdaad, Komedie

Italië 1971. Misdaad van Michele Lupo. Met o.a. Gastone Moschin, Philippe Leroy en Lionel Stander.

Een gemiddelde komedie over een onwaarschijnlijke, maar sympathieke bende oplichters. Een bouwondernemer, een prins, een acteur en een uitvinder willen hun belastingen heel soepel betalen door het belastingkantoor te beroven. Alles lijkt goed te gaan totdat ze een eerlijke beambte tegenkomen. De film is interessant, omdat de hoofdrolspelers er door hun aanwezigheid een onderhoudende produktie van maken.

Le Plus vieux métier du monde

1971 | Komedie, Erotiek

Duitsland/Frankrijk/Italië 1971. Komedie van Franco Indovina, Mauro Bolognini, Philippe de Broca, Michael Pfleghar en Claude Autant-Lara. Met o.a. Michèle Mercier, Enrico Maria Salerno, Hiram Keller, Elsa Martinelli en Gastone Moschin.

Episodenfilm over prostitutie. I. De oertijd. II. Het Romeinse keizerrijk. III. De Franse revolutie. IV. De Belle Epoque. V. De tegenwoordige tijd. VI. Een gecomputeriseerde toekomst. De charme en (voorzover aanwezig) het talent van de actrices is verspild aan de fantasieloze scenario`s, die navenant lusteloos in beeld zijn gebracht. De Broca`s episode met Moreau als Mimi Guillotine, die haar attracties combineert met het uitzicht op de onthoofdingen, is nog wel aardig, terwijl Godards filosofische SF interessant voortborduurt op zijn ALPHAVILLE (maar tijdens de bioscooproulatie werd de film meestal gecoupeerd). De scenario's zijn van Daniel Boulanger, André Tabet, Jean-Luc Godard, Ennio Flaiano, Jean Aurenche, Georges- André Tabet en Michel Legrand.

L'Inafferrabile invincibile Mr. Invisibile

1971 | Fantasy

Italië 1971. Fantasy van Antonio Margheriti. Met o.a. Dean Jones, Gastone Moschin, Ingeborg Schöner en Rafael Alonso.

Een jonge onderzoeker ontdekt een antigriep-vaccin, maar voor hij zijn vondst officieel bekend kan maken, wordt het middel gestolen. Hij slikt een goedje dat hem onzichtbaar maakt en gaat op zoek naar de dief. Nu en dan kent de film leuke momenten, maar het script bevat teveel zwakke plekken.

Don Camillo e i giovani d'oggi

1971 | Komedie

Italië 1971. Komedie van Mario Camerini. Met o.a. Gastone Moschin, Lionel Stander, Carole André, Paolo Giusti en Daniele Dublino.

Don Camillo heeft last van nieuwlichterij in de kerk, Peppone van maoïsten in zijn communistische partij. Peppone's langharige zoon en Camillo's geminirokte nicht worden verliefd op elkaar. Door saamhorigheid slagen pastoor en burgemeester erin ze kerkelijk te laten trouwen en Peppone verkiezingen te laten winnen van dissidenten. Zesde film uit reeks werd gestart onder regie van Christian-Jaque toen Fernandel overleed. Nieuwe acteurs onder nieuwe regie missen jovialiteit van voorgangers, waardoor reactionaire strekking overduidelijk wordt en toch al zwakke grappen niet van de grond komen.

Concerto per pistola solista

1971 | Komedie, Misdaad

Italië/Verenigd Koninkrijk 1971. Komedie van Michele Lupo. Met o.a. Anna Moffo, Lance Percival, Gastone Moschin, Evelyn Stewart en Peter Baldwin.

Britse aristocraat laat zijn hele vermogen na aan een toegewijd nichtje tot teleurstelling van andere nabestaanden die alleen een erfdeel kunnen krijgen door haar te doden. Scotland Yard wordt echter geconfronteerd met moorden op vier andere familieleden en vindt tenslotte de schuldige in de minst voor de hand liggende (?) verdachte. Poging tot moordkomedie naar een Brits voorbeeld uit de jaren vijftig faalt door weinig ingenieus scenario en een rolbezetting waarin Italiaanse acteurs naast echte Britten zeer niet-overtuigende Engelsen spelen. Operadiva Moffo bewijst opnieuw dat ze zich beter bij zang had kunnen houden.

Nini Tirabusciò, la donna che inventò la mossa

1970 | Komedie, Musical, Historische film

Italië 1970. Komedie van Marcello Fondato. Met o.a. Monica Vitti, Pierre Clémenti, Peppino De Filippo, Carlo Giuffré en Sylva Koscina.

Een actrice wordt verdacht van medeplichtigheid aan de moord op koning Umberto I, maar behaalt na haar celstraf roem in het variété door haar spraakmakende 'kurketrekkerdans', waarmee ze zowel verontwaardigde fatsoensrakkers aantrekt als reeksen minnaars, die ze aan de vooravond van WO I tot pacifisme tracht te bekeren. Deze pittoreske Belle Epoque-klucht slaagt er niet in sociale en politieke gebeurtenissen te combineren met revuescènes, zodat de film een overmatig lange one woman-show van Vitti wordt, die kan zingen noch dansen en dat drukdoenerig probeert te compenseren.

Sissignore

1969 | Komedie

Italië 1969. Komedie van Ugo Tognazzi. Met o.a. Ugo Tognazzi, Gastone Moschin, Franco Fabrizi, Maria Grazia Buccella en Ferruccio de Ceresa.

Een bitterzoete satire: de chauffeur van een rijke industrieel accepteert het ene compromis na het andere, om toch zijn baantje maar niet kwijt te raken. Met groot gevoel voor humor gemaakt en gespeeld. Pareltjes van karikaturen.

Gli specialisti

1969 | Western

Italië/Duitsland/Frankrijk 1969. Western van Sergio Corbucci. Met o.a. Johnny Halliday, Françoise Fabian, Gastone Moschin, Mario Adorf en Sylvie Fennec.

Een man komt zijn broer wreken die op onterechte verdenking van bankroof is gelyncht. Hij vindt de buit en wordt zelf gearresteerd. De bankdirectrice blijkt met een hulpsheriff zelf in het complot te zitten. Deze spaghettiwestern heeft een overbekend, voorspelbaar wraakscenario, maar is zorgvuldig in beeld gebracht met een ongewone, overwegend Franse rolbezetting. Zanger Halliday voldoet in de rol van wreker verrassend goed.

Dovè vai tutta nuda?

1969 | Komedie

Italië 1969. Komedie van Pasquale Festa Campanile. Met o.a. Tomas Milian, Maria Grazia Buccella, Gastone Moschin, Vittorio Gassman en Lea Lander.

Een degelijke bankemployée keert terug van een buitenlandse zakenreis met een echtgenote, die hij zich niet herinnert ontmoet of gehuwd te hebben, en die behalve een ongegeneerde flapuit ook nog een permanente naaktloopster blijkt te zijn. Ontslag is slechts de eerste van de resulterende complicaties. Meligheid kent geen tijd, hoewel Milian verrassende kwaliteiten toont als komediespeler. De rondborstige expressieloosheid van Buccella vindt ook ideaal emplooi, maar is onvoldoende voor het magere gegeven, zodat de gast-rol van Gassman als de excentrieke aspirant-dief zeer welkom is.

Una Moglie Giapponese

1968 | Romantiek, Komedie

Italië 1968. Romantiek van Gianluigi Polidoro. Met o.a. Gastone Moschin, Paul Esser en Michiko Iwasaki.

Regisseur Polidoro geeft een aardig verslag van een Italiaan in het buitenland, geholpen door het uitstekende spel van Gastone Moschin. Het gaat om de culturele en sociale verschillen tussen oost en west. De romance tussen de Italiaan en een Japanse vrouw is aardig, maar soms zijn de komische situaties wat overtrokken. Mooi gefotografeerd in Hong Kong, Tokyo, Saigon en Calcutta.

Sette volte sette

1968 | Komedie, Misdaad

Italië/Frankrijk 1968. Komedie van Michele Lupo. Met o.a. Gastone Moschin, Lionel Stander, Raimondo Vianello, Gordon Mitchell en Turi Ferro.

Deze Italiaanse poging tot een film in de stijl van de Britse Ealing-komedies lukt aardig dankzij een vernuftig scenario. Zeven gevangenisboeven ontsnappen gedurende de paar uur dat heel Londen de Cup Final volgt op tv om een bankroof te plegen en zijn weer nèt op tijd terug in hun cel.

Italian secret service

1968 | Komedie

Italië 1968. Komedie van Luigi Comencini. Met o.a. Nino Manfredi, Françoise Prévost, Clive Revill, Gastone Moschin en Georgia Moll.

Een oud-verzetsstrijder krijgt opdracht om een neo-nazi te liquideren, maar schakelt door gebrek aan koelbloedigheid nog vier anderen in. Hun slachtoffer blijkt in werkelijkheid een Amerikaan die de formule van coca cola aan Rusland wil verkopen. Deze film, uit de periode dat Comencini om te kunnen werken moest inhaken op bioscoopmodes, is nog altijd aardiger dan de meeste spionageparodieën, vooral dankzij dynamische beginscènes en de komische rol van Manfredi.

L' Harem

1967 | Komedie

Italië 1967. Komedie van Marco Ferreri. Met o.a. Carroll Baker, Gastone Moschin, Renato Salvatori, William Berger en Michel Le Royer.

Een vrouw verdeelt haar aandacht over drie uiteenlopende minnaars die ieder voor zich aan andere behoeften voldoen, en een homoseksuele vertrouweling. Haar onvermogen om hen anders dan in een beperkte object-rol te zien leidt eerst tot rivaliteit en dan tot saamhorigheid, waarmee ze haar gevieren tijdens vakantie van een rots laten tuimelen. Satire op seksisme en opgelegde rolpatronen over en weer, krijgt geleidelijk aan steeds tragischer dimensies die minder overtuigen dan Ferreri's latere werk, omdat de film pas tijdens de opnamen van commerciële opdracht naar persoonlijke aanpak groeide. Daarom vooral belangwekkend als breekpunt in zijn filmoeuvre.

una Ráfaga de plomo

1966 | Avonturenfilm

Italië/Spanje 1966. Avonturenfilm van Antonio Santillán. Met o.a. Adam West, Marilù Tolo, Gastone Moschin en José Calvo.

Midden in de woestijn is de mooie Auda onvrijwillig getuige van een slachting onder de bedoeïenen. Een B-film, die de Amerikaanse avonturenfilms over het Midden Oosten probeert na te apen.

The Birds, The Bees And The Italians

1966 |

1966. Pietro Germi. Met o.a. Nora Ricci, Gastone Moschin, Alberto Lionello en Virna Lisa.

Midden in de woestijn is de mooie Auda onvrijwillig getuige van een slachting onder de bedoeïenen. Een B-film, die de Amerikaanse avonturenfilms over het Midden Oosten probeert na te apen.

Sette uomini d'oro

1966 | Misdaad, Komedie, Thriller

Frankrijk/Italië 1966. Misdaad van Mario Vicario en Marco Vicario. Met o.a. Rossana Podestà, Philippe Leroy, Gastone Moschin, Gabriele Tinti en Maurice Poli.

Als gemeente-arbeiders vermomde bankrovers dringen via riolen de kluis van een Zwitserse bank binnen en stelen de goudvoorraad. Het brein van de bende heeft plannen om de buit voor zichzelf te houden, maar de anderen weten de vrachtwagen met goud te pakken vóór hem. Dit op zichzelf doorsnee-inbraakverhaal kreeg naar vorm en spel een verrassende humoristische aanpak. De rol van Podestà - de vrouw van de regisseur - is louter decoratie, maar de ontwerper van haar kostuums moet hebben geijld.

Ray Master l'inafferrabile

1966 | Misdaad, Avonturenfilm

Italië 1966. Misdaad van Vittorio Sala. Met o.a. Félix Marten, Liana Orfei, Gastone Moschin, Alan Collins en Ralf Zugor.

Film over een befaamde dief die een plan beraamt om een legendarische diamant te ontvreemden uit een streng bewaakt museum in Bangkok. Tal van louche figuren zijn eveneens geïnteresseerd en elk probeert de ander de loef af te steken en te elimineren. Een belachelijke plot, slecht acteerwerk en een zeer schamele regie.

Le fate

1966 | Erotiek

Italië/Frankrijk 1966. Erotiek van Luciano Salce, Mario Monicelli, Mauro Bolognini en Antonio Pietrangeli. Met o.a. Monica Vitti, Enrico Maria Salerno, Claudia Cardinale, Gastone Moschin en Raquel Welch.

Episodenfilm: Liftster koketteert met angst voor aanranding om automobilisten te verleiden. Kinderoppas brengt verliefde dokter in waan dat kinderen van haar zijn. Vrouw verleidt buurman terwijl hij door eigen eega bedrogen wordt. Doktersvrouw verleidt in dronkenschap chauffeur en weet nuchter van niets. Mooie actrices in sketches waarvan alleen vierde ècht geestig is. Suggestieve fotografie geeft verleiding Welch-Sorel prikkelende spanning.

Il grande colpo dei sette uomini d'oro

1966 | Komedie, Misdaad

Frankrijk/Italië/Spanje 1966. Komedie van Marco Vicario. Met o.a. Rossana Podestà, Enrico Maria Salerno, Philippe Leroy, Manuel Zarzo en Gastone Moschin.

In dit vervolg op SETTE UOMINI D'ORO slaagt de bende erin om 70.000 ton goud tijdens een transport bij klaarlichte dag en onder de ogen van de militaire bewaking te roven, waarbij hun technische vernuft wordt geëvenaard door de vermommingskunsten van de leidster van de bende. De film mist het verrassingseffect van het eerste deel, hoewel de avonturen ditmaal spectaculairder zijn en met meer raffinement uitgewerkt door de regisseur. Camerawerk van Ennio Guardieri.

Grande Colpo Dei Sette Uomini...

1966 | Komedie

Italië 1966. Komedie van Marco Vicario. Met o.a. Gabriele Tinti, Giampiero Albertini, Rossana Podesta, Gastone Moschin en Philippe Leroy.

In dit vervolg op SETTE UOMINI D'ORO slaagt de bende erin om 70.000 ton goud tijdens een transport bij klaarlichte dag en onder de ogen van de militaire bewaking te roven, waarbij hun technische vernuft wordt geëvenaard door de vermommingskunsten van de leidster van de bende. De film mist het verrassingseffect van het eerste deel, hoewel de avonturen ditmaal spectaculairder zijn en met meer raffinement uitgewerkt door de regisseur. Camerawerk van Ennio Guardieri.

Signore e signori

1965 | Komedie, Erotiek

Frankrijk/Italië 1965. Komedie van Pietro Germi. Met o.a. Virna Lisi, Gastone Moschin, Nora Ricci, Gigi Ballista en Beba Loncar.

Een feestavondje bij een belangrijk burger in een Italiaanse provinciestad is het decor voor drie verschillende episodes waarin het meerderwaardigheidsgevoel en de dubbele moraal van de Italiaanse man danig op de hak worden genomen. Deze uitbundige satire weet een reeks vermakelijke karikaturen met verve aan elkaar te rijgen, maar de niet aflatende rumoerigheid werkt in combinatie met de lengte op den duur afmattend. De film werd onderscheiden met de Grote Frijs in Cannes. Het scenario is van Furio Scarpelli, Agnore Incrocci, Luciano Vincenzoni en regisseur Germi. Het camerawerk is van Aiace Parolin.

Berlino, appuntamento per le spie

1965 | Sciencefiction, Actiefilm

Verenigde Staten/Italië 1965. Sciencefiction van Vittorio Sala. Met o.a. Brett Halsey, Dana Andrews, Gastone Moschin, Tania Beryl en Alessandro Sperli.

Een geleerde heeft zijn uitvinding (een militair wapen met een laserstraal) getransplanteerd in het lichaam van zijn dochter, die na zijn dood naar Oost-Berlijn wordt ontvoerd. Een Amerikaanse geheim agent slaagt erin haar te redden, maar een oude dubbelspion is door een in zijn glazen oog verstopte telecamera toch achter de formule gekomen. Deze spionagefilm bekommert zich in geen enkel opzicht om waarschijnlijkheid en blijft daardoor wel verrassend. De regie is niet al te dynamisch zodat de film pas tegen het einde echt spannend wordt, als het verhaal inmiddels totaal onbegrijpelijk (en dus te verwaarlozen) is.

La Visita

1964 | Komedie

Italië 1964. Komedie van Antonio Pietrangeli. Met o.a. Sandra Milo, François Périer, Mario Adorf, Gastone Moschin en Angela Minervini.

Een opgewekte oude vrijster heeft een huwelijksadvertentie geplaatst. De reactie daarop van een Romeinse ambtenaar treft haar vanwege zijn fraaie handschrift het meest. Bij zijn bezoek blijkt hij echter een humorloze egoïst en profiteur, die onder de invloed van veel wijn steeds duidelijker zijn ware aard laat zien. Hoewel de personages en acteurs zijn geleend van Fellini - de aandoenlijke dikkerd Milo uit OTTO E MEZZO en de benepen kleinburger Périer uit LE NOTTI DI CABIRIA - treft Pietrangeli toch een persoonlijke toon in de gedetailleerde observatie en milde melancholie van deze tragi-komedie.

I cento cavalieri

1964 | Historische film, Actiefilm

Spanje/Italië/Duitsland 1964. Historische film van Vittorio Cottafavi. Met o.a. Mark Damon, Antonella Lualdi, Gastone Moschin, Barbara Frey en Wolfgang Preiss.

Een fascinerend epos, dat zich afspeelt in het middeleeuwse Spanje, over christelijke ridders en moorse krijgers die strijden om een Castilliaans dorp. Romantiek, verraad en ridderlijke heldhaftigheid vormen de ingrediënten van deze goed geproduceerde rolprent. De vertolkingen en de regie zijn echter maar middelmatig. Het draaiboek is van Giorgio Prosperi en de regisseur.

Il Successo

1963 | Drama

Frankrijk/Italië 1963. Drama van Mauro Morassi en Dino Risi. Met o.a. Vittorio Gassman, Anouk Aimée, Jean-Louis Trintignant, Leopoldo Trieste en Christina Gaioni.

Een man meent, ondanks reden tot tevredenheid over beroepsuitoefening en privé-leven, onvoldoende geslaagd te zijn; met zijn slechte humeur stelt hij het geduld van zijn vrouw en een loyale vriend op de proef. De naoorlogse economische welvaart biedt hem de kans op grondspeculatie in toeristische gebieden op Sardinië, waaraan hij het belang van de arme bevolking, de huwelijkstrouw, het bezit van zijn oude vader en de vriendschap opoffert. Uiteindelijk is hij rijk en tevreden, maar eenzaam. De door Ettore Scola geschreven harde satire dankt veel aan de cynische verve van Gassman en het subtiele tegenspel van Aimée en Trintignant in nogal kleurloze rollen. Risi nam kort na het begin van de opnamen de regie over en evenaart hierin bijna zijn SORPASSO.

II Fornaretto di Venezia

1963 | Misdaad, Romantiek

Frankrijk/Italië 1963. Misdaad van Duccio Tessari. Met o.a. Michèle Morgan, Jacques Perrin, Enrico Maria Salerno, Stefania Sandrelli en Sylva Koscina.

Een Venetiaans bakkersknechtje in de tijd van de Dogen vindt het lijk van een edelman en wordt van moord beschuldigd. De graaf die tijdens het proces zijn verdediging op zich neemt heeft zèlf de man uit jaloezie gedood. Omdat alle veroveringen van het slachtoffer die aan het daglicht treden ook de jongen een grondige reden tot wraak lijken te geven, lukt het hem niet de verdachte vrij te pleiten zonder zelf te bekennen. De curieuze combinatie vam romantisch melodrama en detectivefilm kreeg door de kostuums en historische paleizen een oogstrelende verpakking.

Amore in quattro dimensioni

1963 | Komedie, Erotiek

Italië/Frankrijk 1963. Komedie van Massimo Mida, Jacques Romain, Gianni Puccini en Mino Guerrini. Met o.a. Carlo Bagno, Alberto Bonucci, Fabrizio Cappucci, Carlo Giuffré en Sylva Koscina.

Vierluik. Een plattelandsbewoner kan zich in zijn dialect niet aan de vrouwen verstaanbaar maken, wat een tolk benut om hem aan zijn dochter te koppelen. Een rijke vrouw fabriceert bewijzen tegen haar man om echtscheiding te verkrijgen. De scenarioschrijver probeert én werk én echtgenote alle aandacht te geven. De zogenaamde treurende weduwe vindt haar minnaars tenslotte op het kerkhof. Film in vier afzonderlijke verhalen van onbekende regisseurs met een tweede garnituur- rolbezetting heeft bij vlagen méér humor en satire dan de beroemdere films in dit genre, al zijn enkele delen helaas uitermate flauw en lamlendig.

L' Amore difficile

1962 | Komedie

Italië/Spanje 1962. Komedie van Sergio Sollima, Luciano Lucignani, Alberto Bonucci en Nino Manfredi. Met o.a. Enrico Maria Salerno, Catherine Spaak, Vittorio Gassman, Nadia Tiller en Lilli Palmer.

Doorsnee vierluik over obstakels in de erotiek heeft één juweeltje, van en met Manfredi als soldaat die zonder woorden in een drukke trein een jonge weduwe verleidt. Andere sketch heeft verrukkelijke rol van Palmer als Duitse toeriste die vreest voor/hoopt op spreekwoordelijke hitsigheid van Italianen.

Anni ruggenti

1962 | Komedie

Italië/Frankrijk 1962. Komedie van Luigi Zampa. Met o.a. Nino Manfredi, Michèle Mercier, Gino Cervi, Françoise Prévost en Salvo Randone.

Een verzekeringsagent komt in 1937 in een Zuiditaliaans stadje, waar hij wordt aangezien voor een fascistische partijfunctionaris die incognito een inspectiebezoek zal gaan afleggen. Door een misverstand gaat hij door de offici[KA3]ele fa[KA10]cade heen kijken en wordt zijn eigen politieke overtuiging aan het wankelen gebracht. Deze zoveelste variant op Gogol`s [KL]Revisor[KLE] is ideaal voor maatschappelijke satire, waarbij aanpassingen aan nationaliteit en periode nauwelijks nodig blijken (zodat er voor wie het orgineel kent ook weinig verrassingen zijn).

Che gioia vivere

1961 | Komedie

Frankrijk/Italië 1961. Komedie van René Clément. Met o.a. Alain Delon, Barbara Lass, Gino Cervi, Paolo Stoppa en Rina Morelli.

Een jongeman die na diensttijd werkloos is, gaat in 1922 werken voor de fascistische partij, maar belandt via zijn verloofde in een familie van anarchisten wier revolutionair vuur groter is dan hun behendigheid. Fransman Clément weet opmerkelijk goed de toon van de satirische commedia all'Italiana te treffen, maar kan geen bevredigend slot voor zijn film vinden. Niettemin is het commercieel mislukken onverdiend; het maakte de regisseur en Delon ten onrechte kopschuw voor verdere komediepogingen.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Gastone Moschin op televisie komt.

Reageer