Franco Citti

Acteur

Franco Citti is acteur.
Er zijn 30 films gevonden.

La Ragnatela

1991 | Misdaad, Drama

Italië 1991. Misdaad van Alessandro Cane. Met o.a. Andrea Occhipinti, Roberto Alpi, Daniela Poggi, Antonio Sabato en Lino Capolicchio.

Speelt zich af in Rome en Napels. Over een modefotograaf die per toeval twee gangsters heeft gefotografeerd, op het moment dat zij een bankier doden. Hij verkoopt de foto's aan een dagblad, waar zijn vriendin redactrice is, en wordt al gauw bedreigd en achtervolgd. De moordenaars willen de foto's hebben, die hun identiteit verraden. Een journalist gaat naar Napels op onderzoek uit, en komt erachter dat de Camorra erbij betrokken is. De situatie wordt gevaarlijk, en een geheimzinnige getuige is de enige sleutel tot de verklaring van het geweld.

Il segreto

1990 | Drama

Italië 1990. Drama van Francesco Maselli. Met o.a. Nastassja Kinski, Franco Citti, Stefano Dionisi en Chiara Caselli.

Een driehoeksverhouding tussen een jonge vrouw en twee mannen. Kinski is mooi en sensueel als het psychisch gestoorde meisje die in een hamburgertent werkt en die na de dood van haar vader terugkeert naar haar huis in de buitenwijken van Rome. Ze ontmoet een verlegen jongeman, waarmee ze gaat samenwonen. Maar in het geheim houdt zij sinds haar veertiende van een beeldhouwer, een zwerver van middelbare leeftijd, die weer in haar leven terugkeert, met tragische gevolgen. Citti is verrukkelijk onder de goede regie van Maselli.

Appuntamento in nero

1990 | Erotiek, Misdaad, Thriller

Italië 1990. Erotiek van Antonio Bonifacio. Met o.a. Mary Lindstrom, Mirella Banti, Andy J. Forest, Franco Citti en Daniele Stroppa.

Het regiedebuut van Bonifacio heeft een wrede, ingewikkelde film opgeleverd over een diplomaat die met een mooie mannequin is getrouwd. Zij heeft haar baan opgegeven om bij hem te kunnen zijn, maar hij maakt met zijn vriendin Eva plannen haar te vermoorden. Eva en zijn vrouw blijken vrienden te zijn, en ze vermoordem hém. De diplomatenvrouw heeft echter een broer die haar komt vermoorden om de erfenis om er met Eva vandoor te gaan. Op het eind wordt het nog ingewikkelder. Lindstrom is een geweldig stuk en dat verheft deze erotische thriller nog een beetje.

Un bambino di nome Gesù

1988 |

Italië 1988. Franco Rossi. Met o.a. Behkim Fehmiu, Maria Del Carmen S.M. Calvo, Pierre Clémenti, Matteo Belling en Alessandro Gassman.

Het zeer menselijke verhaal van Jezus veelbewogen jeugd. Een nogal trage film waarin niet alle acteurs even overtuigend spelen. Prachtige opnames op locatie in Tunesië.

Coda del diavolo

1987 | Thriller

Italië 1987. Thriller van Giorgio Treves. Met o.a. Robin Renucci, Isabelle Pasco, Piera Degli Esposti, Paolo Rossi en Gianfranco Barra.

In een klein dorpje woont een kolonie van lepralijders, geleid door een arts. De leefomstandigheden zijn er afschuwelijk. Er woont ook een tiental griezelige figuren in de kolonie en de arts wordt verliefd op een van hen, een doorgewinterde prostituée, en probeert tevergeefs de duivel in haar uit te drijven. Hiertoe gebruikt hij marteling als therapie. Een interessant verhaal, maar regie en spel zijn onevenwichtig. Engelse titel: THE DEVIL'S TAIL.

Sogni e bisogni

1985 | Drama

Italië 1985. Drama van Sergio Citti. Met o.a. Giulietta Masina, Héctor Alterio, Franco Citti, Paolo Villaggio en Gigi Proietti.

Sergio Citti was de beschermeling van wijlen Pier Paolo Pasolini, en geheel in de geest van zijn leermeester heeft hij elf moderne proletarische verhalen gemaakt. Liefde is het hoofdthema van deze 30 minuten durende verhalen, die elk draaien om één hoofdfiguur. Niet alle verhalen zijn goed maar ze zijn goed gespeeld en met gevoel geregisseerd. Afgaande op deze televisiefilm mogen we hooggespannen verwachtingen hebben van Citti's toekomstige werk.

Il Minestrone

1980 | Drama, Komedie

Italië 1980. Drama van Sergio Citti. Met o.a. Roberto Benigni, Franco Citti, Ninetto Davoli, Olimpia Carlisi en Daria Nicolodi.

Twee uitgehongerde zwervers die elkaar bij het leegschrapen van vuilnisbakken leren kennen, komen in de gevangenis in contact met een lotgenoot die in een sjiek kostuum in restaurants dineert zonder te betalen. Deze vijfde film van Pasolini's assistent slaagt waar zijn eerdere pogingen faalden. Hij bouwt met kluchtelementen een sociale parabel op, waarin de harde en tragische kern niet verloren gaat. BRUTTI, SPORCHI E CATTIVI wordt bijna geëvenaard in een gemoedelijk tempo dat de uitgelezen acteurs alle kansen geeft. De lange, gedroomde diner-scène aan het slot had gemist kunnen worden.

Eroina

1980 | Drama

Italië 1980. Drama van Massimo Pirri. Met o.a. Helmut Berger, Corinne Clery, Marzio Honorato en Franco Citti.

Onder invloed van hun dagelijkse noodzaak om aan heroïne te komen takelen een ex-leraar, zijn vriendin en een simpele straatdief steeds verder af en vervallen tot wanhoopsdaden. De klinische benadering geeft een benauwend soort fascinatie, waarbij de gekende glamour van Berger en Cléry effectief hun verloedering zichtbaar maakt. Geen verrassend nieuwe inzichten, wel een treffend beeld van soms grote solidariteit bij de gebruikers en soms totale afwezigheid daarvan èn van de dubbelhartige rol van de politie die zelf heroïne verstrekt in ruil voor informatie over handelaars. Beklemmend is het noodgedwongen rekruteren van kinderen als nieuwe afnemers.

La Luna

1979 | Drama, Muziek, Experimenteel

Italië/Verenigde Staten 1979. Drama van Bernardo Bertolucci. Met o.a. Jill Clayburgh, Matthew Barry, Tomas Milian, Fred Gwynne en Peter Eyre.

Een operazangeres, nog maar kort weduwe, neemt haar puberzoon mee tijdens een tournee door Italië, waar ze zijn heroïneverslaving ontdekt en beseft hoezeer ze van hem vervreemd is. Haar pogingen om weer contact met hem te krijgen doen incestueus aan. De jongen vlucht en vindt tenslotte zijn echte vader. De van Bertolucci onverwachte en daarom voor velen teleurstellende film combineert Freudiaanse psychoanalyse met barokke opera-dramatiek en losse satirische elementen. Elke afzonderlijke scène heeft meer overtuigingskracht dan het geheel. Scenario van Giuseppe Bertolucci, Clare Peploe en Bernardo Bertolucci. Camerawerk van Vittorio Storaro.

La banda del trucido

1977 | Misdaad

Italië 1977. Misdaad van Stelvio Massi. Met o.a. Tomas Milian, Luc Merenda, Katia Christine, Franco Citti en Elio Zamuto.

Een inspecteur lost een onmetelijk aantal (kruimel)misdaden op. De snelle opeenvolging van boeven levert geen climax op, en nauwelijks een verhaal.

La Banda Vallanzasca

1977 | Misdaad

Italië 1977. Misdaad van Mario Bianchi. Met o.a. Enzo Pulerano, Stefania D'Amario en Franco Citti.

Verhaal over volksvijand nummer één, een heethoofdige en gewelddadige man, die onder geen beding terug wil naar de gevangenis. Hij wordt door een misdadige organisatie verraden en het kidnappen van een meisje leidt tot extra complikaties. Nu zitten zowel de politie als de gangsters achter hem aan. Soms wordt er goed geacteerd, maar onvoldoende om deze slechte film te redden.

L' Autre côté de la violence

1977 | Misdaad, Film noir

Italië/Frankrijk 1977. Misdaad van Franco Martinelli. Met o.a. Jean Favre, Enio Girolami, Pierre Hatet, Roberta Paladini en Marcel Bozzufi.

Bloedige en gewelddadige thriller waarin de vader van een meisje dat per ongeluk gedood is tijdens een overval probeert uit te zoeken wie de schuldigen zijn. Het spoor leidt niet naar schooiers maar naar een welgesteld milieu. Hij doodt ze een voor een maar herkent in de laatste zijn eigen zoon die hem op zijn beurt vermoordt. Als we aan deze stroom van bloed en ongeloofwaardige dwaasheden - want het slot is wel erg veel van het goede - de moord op een politieman toevoegen, is het duidelijk dat het hier gaat om een systematisch duistere film.

Il Gatto dagli occhi di giada

1977 | Thriller

Italië 1977. Thriller van Antonio Brido. Met o.a. Corrado Pani, Paola Tedesco, Franco Citti, Fernando Cerulli en Giuseppe Addobbati.

Een serie moorden op mensen, die ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben, wordt opgelost door een detective, die het verband ziet. Soms echte, meestal opgefokte spanning van het gehalte 'kijk uit, achter je!'

Casotto

1977 | Komedie

Italië 1977. Komedie van Sergio Citti. Met o.a. Jodie Foster, Mariangela Melato, Michele Placido, Gigi Proietti en Paolo Stoppa.

Een kleedhokje op een zondag aan een openbaar strand is de plek waar de badgasten hun vrije dag beginnen, met andere plannen en verlangens dan alleen maar recreatie. Onder hen is een ouder echtpaar dat hun zwangere veertienjarige kleindochter aan de man hoopt te brengen. Onverwachte en niet geheel geslaagde terugkeer naar de volkse sprookjes van het neorealisme, waarin satirische, tragikomische, surrealistische en kluchtelementen worden afgewisseld zonder dat de episodes een eenheid worden. De regisseur is beter op dreef met de amateurspelers dan met zijn sterren.

Uomini si nasci, poliziotti si muore

1976 | Actiefilm, Misdaad

Italië 1976. Actiefilm van Ruggero Deodato. Met o.a. Marc Porel, Ray Lovelock, Renato Salvatori, Adolfo Celi en Franco Citti.

Een agentenduo van de speciale politie-eenheid in Milaan maakt na jaren een einde aan de jacht op een gangsterbons en is ondertussen ook nog doende met aanranders, kidnappers en bankrovers. Een beter dan gemiddelde rolbezetting in dit Starsky And Hutch-plagiaat met aangedikte geweldscènes. De film lijkt nu vooral acceptabel omdat het sindsdien in dit genre nog erger is geworden. Het scenario is van Fernando Di Leo naar een verhaal dat hij schreef producenten Alberto Marras en Vincenzo Salviani. Het camerawerk is van Gugliemo Mancori. Mono.

Todo modo

1976 |

Italië 1976. Elio Petri. Met o.a. Gian Maria Volonté, Marcello Mastroianni, Mariangela Melato, Michel Piccoli en Renato Salvatori.

Politieke en economische voormannen uit de christen-democratische partij zijn in retraite in afgelegen hotel, waar door een vreemde epidemie en onopgeloste moorden alle deelnemers [KA1]e[KA1]en voor [KA1]e[KA1]en sneuvelen, de president als laatste. Een symbolische, abstracte aanpak van deze satirische thriller maakt de film buiten Itali[KA3]e minder toegankelijk (Volonté is geschminkt als Aldo Moro en heeft diens motoriek) maar maakt de kritische opzet toch wel duidelijk.

Il fiore delle mille e una notte

1974 | Komedie, Historische film, Romantiek, Erotiek, Experimenteel

Italië 1974. Komedie van Pier Paolo Pasolini. Met o.a. Franco Citti, Margareth Clémenti, Ninetto Davoli, Franco Merli en Inès Pellegrini.

Een reeks episodes uit [KL]Duizend en Een Nacht[KLE] die in schijnbare willekeur in elkaar overgaan en soms halverwege worden afgebroken, waarbij erotiek en magie, realisme en po[KA3]ezie elkaar afwisselen. Pasolini legde voor de opnamen van het laatste deel van de `trilogie van het leven` 10.000 km af door Ethiopi[KA3]e, Yemen, Irak en Nepal op zoek naar ongerepte landschappen en authentieke gezichten. Het leverde schitterende beelden op, maar ondanks (of door) zijn vrije en ongegeneerde verteltrant verslapt de interesse lang vóór de film is afgelopen. Het scenario is van Pasolini en Dacia Maraini. Het camerawerk is van Giuseppe Ruzzolini.

Storie Scellerate

1973 | Avonturenfilm, Erotiek

Italië 1973. Avonturenfilm van Sergio Citti. Met o.a. Franco Citti, Ninetto Davoli, Nicoletta Machiavelli, Silvano Gatti en Ennio Pansoetti.

Twee zwervers die in een grot zitten, vertellen elkaar stoute verhalen die meestal gaan over priesters die het met het celibaat niet zo nauw nemen. Bij een roofoverval vermoorden ze per ongeluk hun slachtoffer en worden nog steeds vertellend naar de galg gebracht. Het scenario van Pasolini in de stijl van zijn 'Trilogie van het leven' kreeg van zijn naaste medewerker een vormgeving zonder poëtische bevlogenheid, waardoor diverse castracties, bestialiteit en veel ontlasting eerder kinderachtige smakeloosheid krijgen dan bevrijdende vitale levenslust. Het tempo is overigens vlotter dan bij Pasolini zelf en de acteurs en niet-acteurs kan animo niet ontzegd worden.

Storia de' fratelli e de' cortelli

1972 | Drama

Italië 1972. Drama van Mario Amendola. Met o.a. Maurizio Arena, Tina Aumont, Franco Citti, Vittorio De Sica en Carla Mancini.

Drama over twee broers rond de eeuwwisseling. De een is roekeloos, hij zou alles doen om geld te maken door een Engelse prof-bokser uit te dagen voor een wedstrijd, waarbij zwaar gegokt wordt, en dat geld weer even zo hard uit te geven aan een overspelige vrouw, waarmee hij door heel Italië wil reizen. Hij verspeelt zijn geld en wijkt steeds verder af van het rechte pad. De broers komen tegenover elkaar te staan als de roekeloze zijn moeder heeft vermoord om een paar centen. Prachtig gespeeld en geregisseerd.

I racconti di Canterbury

1972 | Komedie, Erotiek, Historische film

Italië/Verenigd Koninkrijk 1972. Komedie van Pier Paolo Pasolini. Met o.a. Hugh Griffith, Laura Betti, Ninetto Davoli, Pier Paolo Pasolini en Josephine Chaplin.

Zoals met meer werk van agent provocateur Pasolini ontfermden zich de humorloze Italiaanse staatscensoren onmiddellijk over dit tweede deel in het 'drieluik des levens' (de andere delen zijn Il Decameron en Il fiore di mille e una notte). Typisch, want in deze scabreuze avonturen in veertiende-eeuws Engeland, ontleend aan Geoffrey Chaucer, ontbreekt het niet aan humor, van de dronken-wellustelingensoort. Mede door de scenariobewerking, waarin slechts een derde van de oorspronkelijke vertellingen overbleef, blijft het echter een arbitrair gestructureerde lapjesdeken. Wel kroop PPP zelf verdienstelijk in de rol van Chaucer, en zijn decors, fotografie en kostuums ronduit verbazingwekkend.

La Primera entrega de una mujer casada

1971 | Misdaad, Erotiek

Spanje/Italië 1971. Misdaad van Angelino Fons. Met o.a. Emma Penella, Glenn Lee, Franco Citti en Bruno Corazarri.

Twee jongens die zich buiten de wet hebben geplaatst, vestigen zich in een chalet. Daar woont alleen maar een getrouwde vrouw die de terugkeer van haar man afwacht. Een grotesk knoeiwerk ter meerdere eer en glorie van Penella.

Il Decameron

1971 | Experimenteel, Komedie, Historische film, Erotiek

Italië 1971. Experimenteel van Pier Paolo Pasolini. Met o.a. Patrizia Capparelli, Guido Alberti, Angela Luce, Ninetto Davoli en Franco Citti.

Acht verhalen van Giovanni Boccaccio (1313-75) krijgen van Pasolini een Napolitaanse inplaats van een Florentijnse situering, waardoor hij zelf de verbindende rol van de schilder Giotto di Bondone (1266-1337) kan spelen. De losse verteltrant houdt de verschillende episodes opzettelijk onaf, maar laat de beroeps- en amateuracteurs ongegêneerd vitaal spelen. De optelsom van de fantasierijke beelden en de scènes is echter teleurstellend weinigzeggend, of zoals Giotto/Pasolini na voltooiing van een fresco verzucht: 'Waarom zou je al die moeite doen, als de droom toch altijd mooier is?' Pasolini ontving in Berlijn een Zilveren Beer van de jury. Het scenario is van regisseur Pasolini naar de gelijknamige middeleeuwse roman van Boccaccio. Het camerawerk is van Tonino Delli Colli. Technicolor, Mono.

Porcile

1969 | Drama, Experimenteel

Frankrijk/Italië 1969. Drama van Pier Paolo Pasolini. Met o.a. Jean-Pierre Léaud, Franco Citti, Ninetto Davoli, Marco Ferreri en Alberto Lionello.

Voor de ontgoocheling na de mislukte revolutie van 1968 kenmerkend zwartgallige film plaatst een kannibalistische rebel in een onbestemd verleden naast een bourgeois-jongen die zich passief verzet tegen de Duitse consumptiemaatschappij in zijn liefde voor varkens die hem tenslotte opvreten. Het ontbreken van poëzie en lyrische bevlogenheid geeft de film een dor-theoretisch karakter, die misschien interessante denkstof aandraagt, maar nauwelijks boeiend is om naar te kijken. De indruk van uitgeblustheid wordt nog versterkt door het ledenpop-achtig optreden van de Franse hoofdrolspelers.

Ostia

1969 | Komedie

Frankrijk/Italië 1969. Komedie van Sergio Citti. Met o.a. Laurent Terzieff, Franco Citti, Anita Sanders, Ninetto Davoli en Lamberto Maggiorani.

Twee kruimeldieven vinden op het strand van Ostia een passief meisje, dat ze tot de huishoudster van hun hut maken. Als ze gearresteerd worden moet het meisje voor permissie tot gevangenisbezoek liegen, dat ze de minnares van een van beiden is, waardoor ze bij de andere man rivaliteit en jaloezie oproept. Het loopt uit op een tragedie. Het regiedebuut van Pasolini's assistent mist ondanks de supervisie van de meester de poëtische bevlogenheid waarmee een sprookjesachtig scenario als het onderhavige recht zou zijn gedaan. De rolbezetting is ook niet gelukkig: Terzieff is een te gekunsteld acteur voor zijn rol, het Zweedse sterretje Sanders is spectaculair in haar naaktscènes, maar absoluut geen actrice.

Black Jesus

1968 | Drama

Italië 1968. Drama van Valerio Zurlini. Met o.a. Woody Strode, Franco Citti, Jean Servais, Pier Paolo Capponi en Stephen Forsyth.

Twee kruimeldieven vinden op het strand van Ostia een passief meisje, dat ze tot de huishoudster van hun hut maken. Als ze gearresteerd worden moet het meisje voor permissie tot gevangenisbezoek liegen, dat ze de minnares van een van beiden is, waardoor ze bij de andere man rivaliteit en jaloezie oproept. Het loopt uit op een tragedie. Het regiedebuut van Pasolini's assistent mist ondanks de supervisie van de meester de poëtische bevlogenheid waarmee een sprookjesachtig scenario als het onderhavige recht zou zijn gedaan. De rolbezetting is ook niet gelukkig: Terzieff is een te gekunsteld acteur voor zijn rol, het Zweedse sterretje Sanders is spectaculair in haar naaktscènes, maar absoluut geen actrice.

Ammazzali tutti e torna solo

1968 | Western

Spanje/Italië 1968. Western van Enzo Girolami. Met o.a. Chuck Connors, Frank Wolff, Franco Citti, Leo Anchoriz en Ken Wood.

Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog doet een groepje deserteurs een aantal pogingen om de hand te leggen op een goudschat die in een zwaar bewaakt kruitmagazijn ligt opgeslagen. Het belangrijkste aspect van deze spaghetti-western is het tot in 't absurde doorgevoerde sadisme, waardoor de film soms wel op een bizarre komedie lijkt. Heel curieus - en niet weinig bedenkelijk. Girolami kwam op de titelrol als Enzo G. Castellari. USA-titel: KILL THEM ALL AND COME BACK ALONE.

Edipo re

1967 | Drama, Experimenteel

Italië/Marokko 1967. Drama van Pier Paolo Pasolini. Met o.a. Franco Citti, Silvana Mangano, Carmelo Bene, Alida Valli en Julian Beck.

Deze hoogstpersoonlijke interpretatie van de tragedie van Sophocles over de koningszoon Oedipus die zonder te weten zijn eigen vader doodt en zijn moeder huwt, ziet af van Freudiaanse psychologisering en brengt het terug tot de oermythe, waarbij de onbezonnenheid van volksacteur Citti de tragische held een overrompelende primitiviteit geeft. Overigens zijn zowel de Jocasta-rol van Mangano als maskerachtige sfinx, als de persoonlijke identificatie van Pasolini met de titelrol - die hij als blinde zwerver in de tegenwoordige tijd zelf overneemt - voer voor Freudianen achteraf, want in de directe kijkervaring overheersen kracht en lyriek van de beelden.

Mamma Roma

1962 | Drama, Experimenteel

Italië 1962. Drama van Pier Paolo Pasolini. Met o.a. Anna Magnani, Franco Citti, Ettore Garofalo en Ettore Garofalo.

Mamma Roma is Pasolini´s tweede grote film na Accatone uit 1961. Anna Magnani speelt de titelrol. Ooit hoer en moeder van een zoon die niets van haar verleden weten mag. De zoon dient tot een achtenswaardig burger te worden opgevoed. Wanneer de oude pooier van Mamma Roma opduikt, komt er een eind aan de moeder/zoon-idylle. Ook Mamma Roma is een aanval van de communist, atheïst en homoseksueel Pasolini op het 'nieuwe´ fascisme in naoorlogs Italië. Waar arbeiders niet het slachtoffer zijn van uitputtend fysiek geweld maar van een vorm van opgedrongen consumentisme.

Accattone

1961 | Drama, Experimenteel

Italië 1961. Drama van Pier Paolo Pasolini. Met o.a. Franco Citti, Franca Pasut, Adriana Asti, Silvana Corsini en Mario Cipriani.

Een Romeinse klaploper wordt onderhouden door een prostituée die in de gevangenis belandt, zodat hij zonder inkomen raakt. Ondanks zijn oprechte verliefdheid op een nog naïef meisje, probeert hij haar ook te laten tippelen; een poging tot eerlijke arbeid mislukt al op eerste dag en hij zet met vrienden een kraak, maar verongelukt tijdens de vlucht. Het filmdebuut van schrijver/dichter Pasolini toont onopgesmukt en met dwarse gevoeligheid, het voorstadsmilieu met zijn sociaal misvormde bewoners zonder sensatie en moralisme. Gemaakt met grotendeels uit-het-leven-gegrepen acteurs. Pasolini's onervarenheid en onbevangenheid ten aanzien van filmtechniek leiden tot een verrassende en oorspronkelijke vormgeving. Camerawerk van Tonino Delli Colli en het scenario is van Pasolini zelf.

Mamma Roma

1952 | Drama, Misdaad

Italië 1952. Drama van Pier Paolo Pasolini. Met o.a. Anna Magnani, Ettore Garofolo, Franco Citti, Silvana Corsini en Luisa Loiano.

Een prostituée wordt na een huwelijk met een pooier marktverkoopster en probeert haar puberzoon een deugdelijke opvoeding te geven. De jongen verkiest de activiteiten van buurtboefjes boven werk en de invloed van de pooier op moeder en zoon leidt tot een tragische afloop. De tweede film van Pasolini is een hommage aan Magnani als symbool van veerkracht en kansloosheid van het Romeins sub-proletariaat.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Franco Citti op televisie komt.

Reageer