Fabienne Servan-Schreiber

Producer

Fabienne Servan-Schreiber is producer.
Er zijn 20 films gevonden.

Palace Beach Hotel

2014 | Thriller, Drama

Frankrijk 2014. Thriller van Philippe Venault. Met o.a. Thierry Godard, Raphaëlle Agogué, Margot Bancilhon, François-David Cardonnel en Thomas Coumans.

Na een gezamenlijk half jaar als commando's in Afghanistan worden Elsa, Franck en Mario, voorafgaand aan hun repatriëring, eerst naar Cyprus gebracht. Vanwege hun posttraumatische stressstoornis na gruwelervaringen brengen ze een verplichte drie dagen door in het Palace Beach Hotel. De officier en psychiater van dienst vermoeden echter dat er behalve PTSS nog iets anders met het drietal aan de hand is. Nogal gepeperde tv-filmmengeling van thriller en drama over de schokeffecten van oorlogshorror op militairen: geestelijk zijn er slechts verliezers.

Surveillance

2013 | Misdaad

Frankrijk 2013. Misdaad van Sébastien Grall. Met o.a. Thomas Jouannet, François Berléand en Léonie Simaga.

In zijn boek Flic de supermarché (2006) doet dertiger Régis Sérange, hobbyfotograaf en ex-portier, haarfijn uit de doeken hoe hij als nieuwbakken beveiliger van een Franse megasupermarkt gaandeweg ontdekt dat hij niet is ingehuurd om winkeldieven te vangen. Wanneer hij een smerig zaakje binnen het bedrijf ontdekt, is dat het begin van het einde. In de pakkende tv-filmadaptatie onder regie van de productieve en veelzijdige Grall speelt Jouannet de rol van supermarktsurveillant Pierre Solvy, de facto Sérange. Deprimerende ellebogenmaatschappijschets met Orwelliaanse teneur. Berléand is weer ijzersterk.

Bas les coeurs

2011 | Drama

Frankrijk 2011. Drama van Robin Davis. Met o.a. Jérémie Duvall, Urbain Cancelier, Bruno Lochet, Popeck en Chloé Stefani.

Versailles, zomer 1870. Terwijl de Pruis Frankrijk eronder houdt, ziet de twaalfjarige Jean hoe zijn patriottistische vader gaandeweg met de vijand heult. Na Louis Malles fantastische Le voleur (1967) ziet deze pas tweede adaptatie van een Georges Darien-roman inhoudelijk ietwat bleekjes. De links-rebelse, politiek-maatschappelijke rafelranden, toch de kern van het kleine, pamflettistische oeuvre van de anarchist Darien (1862-1921), raken in deze iets te netjes aangeklede telefilm op de achtergrond. Gedraaid voor France 2 ter gelegenheid van de 140-jarige verjaardag van de kortstondige Commune de Paris.

Jeanne Poisson, Marquise de Pompadour

2006 | Biografie, Drama, Historische film

Frankrijk 2006. Biografie van Robin Davis. Met o.a. Hélène de Fougerolles, Vincent Perez, Rosemarie La Vaullée en Charlotte de Turckheim.

Stijve pruiken, gepoederde tronies, bonte kostuums en stenen pijpen: de tweedeler Jeanne Poisson is een waar genot voor de liefhebber van achttiende-eeuwse tierelantijnen. De geschiedenisfanaat komt ook aan zijn trekken met een keur van gedramatiseerde hofintriges en uiteraard de royale vrijages van titelheldin Jeanne (De Fougerolles) met haar officiële minnaar, koning Lodewijk XV (Perez), treffend bijgenaamd 'De welbeminde' (de man had naar verluidt een honderdtal kinderen). Onder een dikke deken van klavecimbel, viool en hobo paraderen de lieden over het helverlichte scherm en krijgt de kijker een glimp van de macht van Lodewijks diverse vrouwen. Dolletjes.

La nourrice

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Renaud Bertrand. Met o.a. Sophie Quinton, Jérémie Elkaïm, Marthe Keller, Valérie Vogt en Emilie Lafarge.

Eind 19de eeuw verlaat Madeleine (Quinton) haar boerderij en de man met wie ze gedwongen was te trouwen, om werk en haar oude vlam Mathieu (Elkaïm) in Parijs op te zoeken. Werk vindt ze als voedster, maar haar kind moet ze afstaan, ze moet zich helemaal richten op het kind van haar werkgever. Mathieu ontmoet ze in het geheim. Tv-film La nourrice is goed aangekleed en gedetailleerd in de historische context en knappe jongelui Quinton en Elkaïm doen als acteurs niet onder voor de gelouterde Keller als bazin.

Les enfants du miracle

2002 | Drama

Frankrijk 2002. Drama van Sébastien Grall. Met o.a. Judith Henry, Michel Vuillermoz, Bernard Le Coq, Anne Canovas en Christine Citti.

Nadat in 1978 in Engeland de eerste reageerbuisbaby is geboren, gloort in de hele wereld hoop voor steriele mensen met kinderwensen. In Parijs gaan bioloog Bardet (Vuillermoz) en gynaecoloog Daumier (Le Coq) aan de slag met drie proefpersonen. Lola (Broustal), Véronique (Citti) en Sylvie (Henry) zijn de gelukkigen, maar de technieken staan nog in de kinderschoenen en garanderen geen succes. Tv-film Les enfants du miracle is gebaseerd op de ervaringen van René Frydman, die de eerste in vitro fertilisatie-baby van Frankrijk 'ontwikkelde'. De toon is helder, bijna wetenschappelijk, en niet overgeromantiseerd.

Gangsters

2002 | Misdaad, Thriller

Frankrijk/België 2002. Misdaad van Olivier Marchal. Met o.a. Richard Anconina, Anne Parillaud, Gérald Laroche, François Levantal en Francis Renaud.

Als de film begint, valt de politie op rauwe wijze binnen in de woning van stripper Nina Delgado (Parillaud), die er met Franck Chaievski (Anconina) de liefde bedrijft. Franck, een gangster die uit een Italiaanse gevangenis was ontsnapt en naar zijn vaderland Frankrijk was gevlucht, wordt zeer hardhandig ingerekend. Hij wordt meegesleept naar het bureau, waar een verhoor begint, dat 24 uur mag duren. In de derde graad wordt hij ondervraagd over een overval op een nachtclub, waarbij kostbare edelstenen zijn buitgemaakt. In flashbacks maken we kennis met de rosse buurt van hoeren, pooiers, bars en stripclubs. We zijn getuige hoe Franck en zijn maat Petit Claude (Tribes) zich schietend een weg naar binnen banen en zich schietend een weg naar buiten banen, terwijl ze een bloedbad aanrichten. Over de buit zwijgt Franck echter in alle talen. Een harde politiefilm met een eersteklas bezetting en een scenario uit de eerste hand van debuterend regisseur Marchal, die van zijn 24ste tot zijn 34ste bij de Parijse politie zat en gewerkt heeft o.a. bij de anti-terreurbestrijding en de afdeling interne zaken om corruptiegevallen te onderzoeken. Parillaud, ooit gehuwd met filmer Luc Besson en hoofdrol Anconina, werd bekend door haar beklijvende rol in LA FEMME NIKITA - ze is nog altijd even fascinerend, fanatiek en frivool, maar rijper en gevoeliger. Het camerawerk is van Matthhieu Poirot-Delpech. Widescreen, Dolby.

The Daughter of Keltoum

2001 | Drama

België/Frankrijk/Tunesië 2001. Drama van Mehdi Charef. Met o.a. Fatma Ben Saidene, Jean-Roger Milo, Cylia Malki en Baya Belal.

Film over een in Zwitserland door adoptieouders opgevoede vrouw die terug naar haar geboorteland Algerije gaat. Deels autobiografisch, want de regisseur heeft zelf Algerije ook tijdens de burgeroorlog verlaten, om pas na 30 jaar weer terug te keren.

La dette

2000 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 2000. Drama van Fabrice Cazeneuve. Met o.a. James Campbell, Damien Dorsaz, André Dussollier en Jacques Mathou.

Eerste Wereldoorlog-docudrama over de duizenden Senegalese frontsoldaten die tijdens de Slag van Chemin des Dames op 16 april 1917 de dood vonden. Gevierd auteur Orsenna schreef het scenario en geeft gestalte aan deze - tot voor kort - officieel vergeten groep in de vorm van een oude Senegalees (een majestueuze Campbell) die zijn gevallen kameraden wil eren tijdens een officiële herdenking. Een moreel dilemma voor de verantwoordelijke functionaris die moet kiezen tussen zijn carrière of de waarheid. Nederlands ondertiteld.

Fatou la malienne

2000 | Drama

2000. Drama van Daniel Vigne. Met o.a. Fatou N'Diaye, Paulin Fodouop en Élodie Navarre.

Eerste Wereldoorlog-docudrama over de duizenden Senegalese frontsoldaten die tijdens de Slag van Chemin des Dames op 16 april 1917 de dood vonden. Gevierd auteur Orsenna schreef het scenario en geeft gestalte aan deze - tot voor kort - officieel vergeten groep in de vorm van een oude Senegalees (een majestueuze Campbell) die zijn gevallen kameraden wil eren tijdens een officiële herdenking. Een moreel dilemma voor de verantwoordelijke functionaris die moet kiezen tussen zijn carrière of de waarheid. Nederlands ondertiteld.

Calle 54

2000 | Documentaire, Muziek

Frankrijk/Italië/Spanje 2000. Documentaire van Fernando Trueba. Met o.a. Paquito D'Rivera, Eliane Elias, Chano Domínguez, Jerry González and the Fort Apache Band en Michel Camillo.

De Spaanse regisseur Trueba (BELLE [KA1]EPOQUE, TWO MUCH) heeft een zwak voor Latijns-Amerikaanse jazz. Hij heeft een aantal grote, nog in leven zijnde artiesten bij elkaar gebracht en hen laten spelen onder ideale omstandigheden in de Sony Musical Studios in New York. Het merendeel van de grootmeesters leeft in The Big Apple, maar pianist Crucho Vald[KA1]es woont in Havana en concerteert met zijn bejaarde vader Bebo, die eveneens pianist is en al 37 jaar in exil in Stockholm leeft, op twee piano`s. Trueba laat hen allemaal improviseren en spelen, nadat hij ze voor de camera heeft voorgesteld en zij iets over zichzelf verteld hebben. De eerste die opkomt, is saxofonist Paquito D`Rivera, oorspronkelijk afkomstig uit Havana; dan komt Eliane Elias uit Brazili[KA3]e die blootsvoets `Samba Triste` op de piano speelt; daarna Michel Camilo, een pianist uit de Dominicaanse Republiek, gevolgd door trompettist Jerry Gonz[KA1]alez met zijn Fort Apache Band, die `Earth Dance` laten horen; dan voornoemde Vald[KA1]es met zijn vader, gevolgd door de grote Tito Puente (die kort na de filmopnames overleed), daarna componist-dirigent Chico O`Farrill uit Cuba die een groepje van Puntilla R[KA1]ios de `Afro-Cuban Jazz Suite` laat spelen, de Argentijnse tenorsaxofonist Gato Barbieri (die de score schreef voor ULTIMO TANGO A PARIGI uit 1972 van Bernardo Bertolucci) met 'Introduction Llamerito y Tango Bolivia' en tenslotte de Spaanse pianist Chano Domínguez die Flamenco en jazz samensmelt. De film, die een uniek stukje muziek laat zien, horen en voelen, is met zijn één uur en drie kwartier voor de ware liefhebber geen minuutje te lang. Het roept natuurlijk vergelijkingen op met BUENA VISTA SOCIAL CLUB van Wim Wenders en Ry Cooder, maar die film gaat veel dieper in op de menselijke aspecten en hun achtergronden dan deze film, die bijna puur muziek is. Hij laat zich eerder vergelijken met THE LAST WALTZ van Martin Scorcese uit 1978. Het scenario is van regisseur Trueba. Het camerawerk van José Luis López-Linares is in één woord prachtig. In het najaar van 2002 organiseerde UCLA Performing Arts het gelijknamige concert met een deel van de artiesten uit de film in Royce Hall in UCLA, maar Chucho Valdés kreeg van de Cubaanse autoriteiten geen uitreisvisum, waarschijnlijk omdat hij met zijn vader in de film had gespeeld. Het concert was door gebrekkige technische omstandigheden lang zo goed niet als de film - en die is gebleven. Dolby digital, DTS.

Sade en procès

1999 | Experimenteel, Drama

Frankrijk 1999. Experimenteel van Pierre Beuchot. Met o.a. Anne De Broca, Evelyn Didi, Judith Henry, Maud Rayer en Alexia Stresi.

In 1956 wordt de rijke Franse uitgever van de werken van de Markies de Sade, Jean-Jacques Pauvert, voor de rechtbank gedaagd wegens schending van de goede zeden en publiceren van pornografie. Dit was zeker niet de eerste keer dat de Sade met het gerecht in aanraking kwam. Hij werd geboren in 1755 en reeds in 1778 werd hij veroordeeld tot een jarenlange gevangenis, die steeds weer door hemzelf verlengd werd wegens het schrijven van `schandalige` teksten. Hierdoor werd zijn leven gered na de Franse revolutie, maar al vlug kwam hij in conflict met Robespierre. In 1804 werd hij, zonder proces, terug opgesloten. Hij stierf in 1829 op 74- jarige leeftijd. Meer dan een derde van zijn leven bracht hij achter de tralies door. Een zeer literaire reconstructie van de processen rond de Sade, volledig gebaseerd op authentieke teksten van de Sade (gelezen door Andr[KA1]e Dussollier), gerechtelijke dossiers en journalistieke verslagen. Het `hedendaagse` gedeelte (1956) werd in zwart-wit gefilmd, terwijl voor het historische deel kleur gebruikt werd. Ondanks het didactische karakter toch een uiterst boeiende filmervaring. Jean-Jacques Pauvert en Pierre Beuchot baseerden het scenario op hun eigen, gelijknamig boek. Fotografie is van Jacques Bouquin.

Revient le jour

1999 | Romantiek

Frankrijk 1999. Romantiek van Jean-Louis Lorenzi. Met o.a. Elisa Servier, Marie Ravel, Philippe Lefebvre, Marine Fayer en Fannie Paitel.

Jean R[KA1]enal (Van Den Driessche) is een bekwame kinesitherapeut. Hij heeft een schat van een vrouw, Rose-Marie (Servier), en twee dotten van kinderen, Claire (Paitel) en Charlotte (Fayer). Je zou haast vergeten dat hij blind is. Amper twintig verloor hij het zicht door een degeneratie van het hoornvlies en een resem aan operaties kon er niets aan verhelpen. Maar Jean verliest de hoop niet, temeer daar hij het gevoel heeft dat zijn dochters soms beschaamd zijn over hun vader, die niet is als alle anderen. In dat opzicht is Rose-Marie helemaal anders. Ze werd voor hem meer dan gewoon een echtgenote. Toch zet hij dit alles op het spel wanneer hij Marion Delorme (Ravel), een twintigjarige studente, in zijn praktijk krijgt nadat ze zwaar ten val kwam tijdens het skieën. Het meisje wordt een obsessie voor Jean. De wanhopige relatie tussen twee mensen die door het leven bedrogen werden. Het idee is niet slecht, maar qua uitwerking gaan we de onbeschaamde sentimentele toer op. Goede acteerprestaties en een vlotte enscenering kunnen het smartlappen-scenario van Lorenzi en Béatrice Rubinstein niet op een hoger niveau krikken. Voor de amateurs. Fotografie is van Jacques Guérin.

La vérité vraie

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Fabrice Cazeneuve. Met o.a. Béatrice Dalle, Julien Rochefort, Christiane Cohendy, Mathias Labelle en Ariane Séguillon.

Cathy (Dalle) is een alleenstaande moeder van rond de dertig. Ze heeft een hechte band met haar negenjarig zoontje Lucien (Labelle), genaamd Lulu. Cathy is prostituée, maar de jongen lijkt niet te lijden onder de beroepsmatige bedrijvigheden van zijn moeder. Hij weet wat ze doet, maar niemand van de buren is ervan op de hoogte. Maar als dan door een stom toeval de waarheid bekend raakt dreigt Cathy het voogdij over Lulu te verliezen. Ze slaagt erin het kinderwelzijn te overtuigen en Lulu mag bij haar blijven. Dan krijgt Cathy te horen dat ze een tumor heeft en er haar nog slechts een drietal maanden resten. Ze tracht Lulu voor te bereiden op het afscheid. Een drama dat bol staat van de problemen. Je zou er een soap van honderd afleveringen van kunnen maken, maar scenarist Jean-Luc Seigle perst alles in een oversentimentele prent van anderhalf uur. Dalle levert een knappe prestatie, maar kan het verhaaltje toch niet boeiend maken. Weinig opbeurende ontspanning voor een koude winteravond in de reeks 'de ziekte van de week'. Fotografie is van Pierre Novion en Pierre-Laurent Chenieux.

La passion Schliemann

1999 | Drama, Romantiek, Historische film

Frankrijk 1999. Drama van Bruno Gentillon. Met o.a. Hans Peter Hallwachs, Julie Beres, Frédéric Andrau, Mikhaël Dontchev en Denis Braccini.

Hissarlik, Turkij[KA3]e, 1873. Ook al lacht de hele wetenschappelijke wereld om zijn beweringen toch is de Duitse avonturier en amateur-archeoloog Heinrich Schliemann (Hallwachs) ervan overtuigd de plaats van het oude Troje te hebben gevonden. Hij is er zeker van dat hij de legendarische schat van Priamus, de laatste koning van Troje zal opgraven. Om zijn succes te vieren laat hij zijn dertig jaar jongere, Griekse vrouw Sophie (Beres) overkomen in gezelschap van de Parijse journalist Julien Leroux (Andrau), een van zijn grootste tegenstanders. Al vlug gaat Heinrich zich dit beklagen, want hij is er getuige van hoe Julien Sophie verleidt, maar niets kan hem van zijn doel afbrengen. Een literaire, maar erg boeiende reconstructie van de ontdekkingstocht van Schliemann naar het mytische Troje, gelardeerd met een romantisch avontuurtje van zijn vrouw met een Franse journalist. Dit laatste is historisch niet helemaal kosjer, maar het verhindert dat het scenario van Gentillon en Jean-François Goyet droge materie wordt. Mooie fotografie van Jean-Paul Meurisse en Houshang Baharlou.

La maison d'Alexina

1999 | Komedie, Familiefilm, Drama

Frankrijk 1999. Komedie van Mehdi Charef. Met o.a. Cécile Bois, Philippe Clay, Fadh Acloque, Stéphane Caillard en Anthony Decadi.

Abdou (Acloque), een twaalf-jarige jongen van Algerijnse afkomst, werd al in verschillende scholen aan de deur gezet wegens zijn onhandelbaar karakter. Uiteindelijk belandt hij in het bijzonder onderwijs in een klas voor moeilijk opvoedbare kinderen. Door de leerkrachten worden ze als debielen aanzien en blootgesteld aan alle mogelijke vernederingen. Vooral Mr. Raffin (Clay) is kort aangebonden, daar hij eigenlijk niet opgewassen is tegen zijn taak. Op een dag bezwijkt hij aan een hartaanval. De klas wordt opgevangen door de jonge onderwijzeres Alexina (Bois). Deze kiest voor een heel andere aanpak en trekt met de kinderen naar de Normandische kust. Het gevoelige portret van kinderen die niet direct beschouwd kunnen worden als halfzachte schaapjes. Agressie lokt agressie uit, maar als ze op menselijke manier benaderd worden veranderen ook hun reacties. Bois is uitstekend in haar moeilijke rol, maar het zijn vooral de kinderen die de show stelen in deze film die uitstekend geschikt is als basis voor een discussie. Charef baseerde het scenario op zijn eigen roman. Fotografie is van Alain Levent.

Je t'aime, je te filme

1999 | Documentaire

Zwitserland/Frankrijk 1999. Documentaire van Anne Andreu en Jean-Michel Vecchiet. Met o.a. Isabella Rossellini, Anna Karina, Claude Lelouch, Solveig Dommartin en Bertrand Blier.

Reeds van bij de aanvang van de filmgeschiedenis legden mannelijke regisseurs liefdesverklaringen af op pellicule voor hun hoofdactrice, de vrouw waarvan ze hielden. Isabella Rossellini getuigt over de beruchte relatie van haar moeder Ingrid Bergman met Roberto Rossellini, waarvan zij de vrucht was. De makers van deze documentaire kijken naar enkele recente voorbeelden. Hun film is onderverdeeld in de hoofdstukken Andrzej Zulawski-Sophie Marceau, Jean-Luc Godard-Anna Karina, Wim Wenders-Solveig Dommartin, Claude Lelouch-Marie-Sophie L., Bertrand Blier-Anouk Grinberg, John Cassavetes-Gena Rowland, Isabella Rossellini-David Lynch, Luchino Visconti-Helmut Griem en Agnès Varda-Jacques Demy. Meestal geeft een van de betrokken partijen uitleg bij hun relatie. Het geheel wordt opgeluisterd met fragmenten van werkopnames van films waarbij de twee partners samenwerkten. Onderhoudend, maar filmisch van weinig belang. Andreu en Vecchiet schreven het scenario. Patrick Lauze stond in voor de montage. Beelden werden geschoten door Sébastien Leclercq, Paul Albertini, Franck Dhelens, Nicolas Franik en Marco Biciocchi.

Le boiteux

1998 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1998. Misdaad van Paule Zajdermann. Met o.a. Vincent Winterhalter, François Berléand, Brigitte Roüan, Laura del Sol en Audrey Tautou.

Bij opgravingswerken in een oude kelder wordt het skelet gevonden van een baby. Luitenant Jacques D[KA1]eveure (Winterhalter) en zijn assistent Granier (Berl[KA1]eand) krijgen de zaak toegewezen, ondanks het feit dat Jacques onlangs gekwetst werd bij de arrestatie van een gangster en hij nog niet helemaal de oude is. Jacques maakt kennis met Blandine Piancet (Tautou), de vrouw van de bewoner van het herenhuis, die totaal overstuur is. Hij raakt geobsedeerd door deze jonge vrouw die veel alleen gelaten wordt door haar echtgenoot Patrick (Gorny), de zoon van de burgemeester die denkt dat hem alles gepermiteerd is. De dokter stelt vast dat Blandine zwanger is. Het is haar eerste zwangerschap, zodat zijzelf als verdachte buiten de boot valt. Het wordt een zware klus om de identiteit van het kind vast te stellen. Jacques ondervindt veel tegenwerking en raakt ervan overtuigd dat er hoog geplaatste personen bij de zaak betrokken zijn. Knap uitgewerkt sociaal kritische film, vermomd als een policier. De beerput die door de politieman geopend wordt is alles behalve verkwikkend. Ondanks de aanwezigheid van bekende tegenspeelsters als Del Sol en Roüan slaagt de onbekende Tautou erin een onvergetelijk personage neer te zetten en de film grotendeels te domineren. Zajdermann schreef het scenario samen met Marc Guilbert. Ze baseerden zich op de roman Baby Blues van Pascal Basset-Chercot. Fotografie is van Gérard De Battista. Ook uitgebracht als BABY BLUES.

La façon de le dire

1998 | Romantiek, Familiefilm

Frankrijk/Ierland 1998. Romantiek van Sébastien Grall. Met o.a. Annie Girardot, Sonia Vollereaux, Laura Brennan, Romain Redler en Eithne Dempsey.

Nicolas (Deutsch) is een zestien-jarige, intelligente jongen die erg lijdt onder het feit dat hij verschrikkelijk stottert. Hij is niet in staat een woord in een maal uit te spreken. Sinds een achttal maanden voert hij correspondentie met de Ierse Cynthia (Brennan). Op die manier kan hij zich uitdrukken zonder tegengewerkt te worden door zijn handicap. Als zij opbelt komt zijn oudere broer Bertrand (Redler) aan het toestel. Maar nu schrijft Cynthia dat ze tijdens de vakantie naar Frankrijk wil komen en hem ontmoeten. Nicolas wil een therapie volgen om van zijn stotteren af te raken. Gevoelige, intelligent geschreven dramatische film over een jongen die zijn handicap wil overwinnen. Deutsch geeft op onvergetelijke manier gestalte aan dit personage en hij wordt uitstekend geholpen door Girardot als een vrouw die gekwetst werd door het leven en die de jongen hetzelfde lot wil besparen. Ondanks het gegeven wordt de film nergens sentimenteel. Anne Valton en Marina Ni Dhubhain schreven het opmerkelijke scenario. Mooie fotografie van Richard Andry. Stereo.

Mirage noir

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Sébastien Grall. Met o.a. Catherine Wilkening, Aladin Reibel, Andréa Ferréol, Bruno Raffaelli en Christian Moro.

Jack Maubert (Reibel) is commandant bij de Franse luchtmacht. Hij heeft een onberispelijke staat van dienst en wordt geliefd door zijn manschappen. Zijn vrouw Christine (Wilkening) lijdt aan een erge vorm van depressie en zakt steeds dieper weg door de pillen die ze te slikken krijgt. Op een dag zegt ze dat ze wil scheiden. Gezien haar toestand zal hun dochtertje M[KA1]elanie (Steinling) zonder twijfel aan Jack toegewezen worden. Hier wil Christine's moeder Monique een stokje voor steken. In haar wanhoop beschuldigt ze Jack ervan een incestueuze verhouding te hebben met zijn dochter. Deze verklaring heeft grote invloed op zijn beroepsleven. Gevoelig drama over een eerbiedwaardig man die zijn reputatie eensklaps, onterecht, te grabbel gegooid ziet. Reibel speelt zijn personage met veel emotie zonder echter over de schreef te gaan. Wilkening benadrukt haar rol soms wel wat teveel, maar Ferréol steelt de show als de tang van een moeder. Geen hoogvlieger, wel degelijke ontspanning met een actueel onderwerp, geschreven door Jean-Marie Auclair en Alain Riondet. Fotografie van Richard Andry.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Fabienne Servan-Schreiber op televisie komt.

Reageer