Yolande Moreau

Regisseur, Acteur, Scenarist

Yolande Moreau is regisseur, acteur en scenarist.
Er zijn 35 films gevonden.

Une vie

2016 | Drama

Frankrijk/België 2016. Drama van Stéphane Brizé. Met o.a. Judith Chemla, Jean-Pierre Darroussin, Yolande Moreau, Swann Arlaud en Nina Meurisse.

Onopgesmukt, naturalistisch verslag van het volwassen leven van de negentiende-eeuwse deemoedige dochter van een baron, die een hardvochtige burggraaf trouwt die haar van haar idealen berooft. Regisseur Brizé (La loi du marché) toont het leven als desillusie in een vierkant beeldformaat. Een onthutsend portret van hoe een onbevangen geest verstrikt raakt in morele kaders, beloftes en bedrog. Naar het gelijknamige boek van Guy de Maupassant en bekroond met de prijs van de internationale filmkritiek op het Filmfestival van Venetië.

Le tout nouveau testament

2015 | Komedie

België/Frankrijk/Luxemburg 2015. Komedie van Jaco Van Dormael. Met o.a. Benoît Poelvoorde, Catherine Deneuve, Pili Groyne, François Damiens en Yolande Moreau.

In deze heerlijk inventieve komedie van Jaco Van Dormael (Toto le héros, Mr. Nobody) is God geen barmhartig opperwezen maar een chagrijnige despoot die met zijn gezin in een ranzig driekamerappartement in Brussel woont. Vanachter z'n computer stort hij grijnzend hel en verdoemenis uit over de mensheid. Uit protest hackt dochterlief de computer, stuurt alle mensen op aarde hun sterfdatum en gaat op zoek naar zes nieuwe apostelen om een nieuw testament te schrijven. Kandidaten die zelfs Christus over het hoofd zou hebben gezien – een aspirant-huurmoordenaar, een seksverslaafde. En Catherine Deneuve die in bed duikt met een gorilla.

Voyage en Chine

2015 | Drama

Frankrijk 2015. Drama van Zoltan Mayer. Met o.a. Yolande Moreau, Jingjing Qu, Dong Fu Lin en Ling Zi Liu.

Een jobstijding bereikt Liliane en echtgenoot Richard: hun naar China geëmigreerde zoon Christophe heeft bij een ongeluk het leven gelaten. Daarop vertrekt de diepbedroefde Liliane solo naar de provincie Sichuan om hem te begraven. Thematisch verwant met het Vlaamse drama 82 dagen in april, is dit regiedebuut van cameraman Mayer beduidend minder Tarkovskiaans. Lilianes rouwproces gaat welhaast op in haar reis door Vraagtekenland. Moreau is hier de stille kracht, maar ook een kleurrijke slinger Chinese personages maakt deze fraai geschoten film over afscheid en loutering het bekijken waard.

The Childhood of a Leader

2015 | Drama, Horror, Historische film

Verenigd Koninkrijk/Hongarije/Frankrijk 2015. Drama van Brady Corbet. Met o.a. Robert Pattinson, Stacy Martin, Bérénice Béjo, Liam Cunningham en Michael Epp.

Een jobstijding bereikt Liliane en echtgenoot Richard: hun naar China geëmigreerde zoon Christophe heeft bij een ongeluk het leven gelaten. Daarop vertrekt de diepbedroefde Liliane solo naar de provincie Sichuan om hem te begraven. Thematisch verwant met het Vlaamse drama 82 dagen in april, is dit regiedebuut van cameraman Mayer beduidend minder Tarkovskiaans. Lilianes rouwproces gaat welhaast op in haar reis door Vraagtekenland. Moreau is hier de stille kracht, maar ook een kleurrijke slinger Chinese personages maakt deze fraai geschoten film over afscheid en loutering het bekijken waard.

Henri

2013 | Drama

Frankrijk/België 2013. Drama van Yolande Moreau. Met o.a. Pippo Delbono, Miss Ming en Jackie Berroyer.

Belgische café-eigenaar Henri (Delbono) is een man van weinig woorden. Na de plotselinge dood van zijn vrouw besluit hij een 'witte vlinder' in te huren - een bewoner van de instelling voor verstandelijk gehandicapten in het dorp. Deze Rosette (Ming), een licht beperkt maar levenslustige twintiger, zorgt voor een frisse wind in Henri’s leven. Tweede film van Yolande Moreau (vooral bekend als actrice) moet het vooral hebben van de droogkomische sfeer en poëtische observaties. Iets meer inzicht in het onpeilbare titelpersonage was wel welkom geweest.

Le grand soir

2012 | Komedie

Frankrijk/België/Duitsland 2012. Komedie van Gustave de Kervern en Benoît Delépine. Met o.a. Benoît Poelvoorde, Albert Dupontel, Brigitte Fontaine, Bouli Lanners en Areski Belkacem.

Veertiger Not is 'de oudste punk met een hond in Europa'. De grap van deze absurdistische, zwartkomische film van de makers van Aaltra is dat de humor nooit om te lachen is. Not is een onsympathiek, egocentrisch, meelijwekkend personage, en ook de vrije val van zijn schlemielige en kleinzielige broer Jean-Pierre is allesbehalve komisch. En toch ga je uiteindelijk met de personages mee, juist omdat de makers geen moment proberen ze sympathiek te maken. En vanwege een handvol heerlijk anarchistische scènes.

Dans la maison

2012 | Thriller

Frankrijk 2012. Thriller van François Ozon. Met o.a. Fabrice Luchini, Ernst Umhauer, Emmanuelle Seigner, Kristin Scott Thomas en Yolande Moreau.

Lyceumleraar Germain leest een scherp opstel van leerling Claude over het ogenschijnlijk rimpelloze bourgeois-gezin van een klasgenoot. Aangemoedigd door zijn mentor continueert de Pygmalionpuber zijn observaties en wurmt zich dieper in het gezin. Zijn speciale interesse geldt sensuele moeder Esther (Seigner). Opwindende bewerking van Juan Mayorga's theaterstuk koppelt meta-observaties over literatuur en kunst aan geraffineerd illusionistennummer rond het medium film. Tezelfdertijd cultiveert Ozon onverholen cynisch het voyeurisme en de manipulatie. Belezen theaterdier Luchini piekt als cultuurpessimistische boekenwijsneus met verborgen agenda.

Mammuth

2010 | Drama

Frankrijk 2010. Drama van Gustave de Kervern en Benoît Delépine. Met o.a. Gérard Depardieu, Yolande Moreau, Miss Ming, Isabelle Adjani en Benoît Poelvoorde.

Zestiger Serge, alias Mammuth, is zijn arbeidsleven lang niet één dag ziek of werkloos geweest. Om zijn volle pensioen te toucheren moet hij echter ontbrekende loonstrookjes van diverse ex-werkgevers overleggen. En route, dan, door de Charente-kuststreek, op de robuuste jaren zeventig-motor waaraan simpelman Serge zijn bijnaam dankt. Op Super 16mm geschoten, tegendraadse roadmovie voert Joris Goedbloed op zijn zelfherontdekkingsreis langs zonderlinge plekken en types. Depardieu op z'n stoïcijns-nurkse best krijgt kleurrijk bijrolgezelschap van kunstenares-dichteres Miss Ming, Isabelle Adjani, cartoonist Siné, Benoît Poelvoorde en stripauteur Blutch. Opgedragen aan Depardieus gestorven zoon Guillaume.

Micmacs à tire-larigot

2009 | Actiefilm, Komedie, Misdaad

Frankrijk 2009. Actiefilm van Jean-Pierre Jeunet. Met o.a. Dany Boon, André Dussollier, Nicolas Marié, Jean-Pierre Marielle en Yolande Moreau.

Het leven van Bazil (Boon) is getekend door wapens: zijn vader kwam om door een landmijn, zelf heeft hij een kogel in zijn hoofd. Met een groepje excentrieke vrienden besluit hij de bewuste munitiefabrikant terug te pakken. Opvolger van Jeunets eerdere, succesvolle films als Delicatessen, Amélie en Un long dimanche de fiançailles roept wederom bewondering op voor de eigen stijl van de filmmaker. Toch leunt het verhaal een beetje gemakkelijk op visuele uitbundigheid en maffe personages. In eigen land genomineerd voor drie Césars, waaronder voor production design en kostuumontwerp.

Villa Marguerite

2008 | Drama

Frankrijk 2008. Drama van Denis Malleval. Met o.a. Yolande Moreau, Luis Rego, Natacha Lindinger en Anne Plumet.

Frankrijk, 1940. Het aan goed tafelen verknochte ambtenarenechtpaar Adèle en Étienne Grandclément belandt vanwege een op 11 november (Wapenstilstandherdenking '14-'18) verorberde gans in het cachot. Aimabele Marie helpt hen uit de penarie, huurt vervolgens een kamer in hun droomhuisje, de Villa Marguerite. Ze is veel uithuizig, mooie Marie, maar zorgt frequent voor pakketjes oorlogsschaarse lekkernijen. Hm, zit er iets achter? Deze in woorden en ook anderszins sobere tv-adaptatie van Jean-Jacques Brochiers roman fileert het mensentalent voor horen-zien-zwijgen tot op het bot. Moreau excelleert in minimalisme.

Séraphine

2008 | Biografie, Drama

Frankrijk/België/Duitsland 2008. Biografie van Martin Provost. Met o.a. Yolande Moreau, Ulrich Tukur, Anne Bennent en Geneviève Mnich.

Wondermooie filmbiografie van de laatste dertig jaar in het leven van Séraphine Louis (1864-1942), autodidacte kunstschilderes in eenzelfde naïeve stijl als le Douanier Rousseau. Séraphine, subtiel gestalte gegeven door Moreau, wordt in 1912 in Senlis als huishoudster aangenomen door de Duitse kunstverzamelaar Wilhelm Uhde. Nadat hij bij toeval heeft ontdekt dat ze lumineuze schilderijen maakt ondersteunt hij haar, maar la Grande Guerre doet hem het land ontvluchten. Pas dertien jaar later herenigt de mecenas zich met zijn onconventionele protégée. Zeven Césars, waaronder Beste Film en Beste Actrice.

Louise-Michel

2008 | Drama

Frankrijk 2008. Drama van Gustave de Kervern en Benoît Delépine. Met o.a. Yolande Moreau, Bouli Lanners, Benoît Poelvoorde en Mathieu Kassovitz.

Contra de gezapigheid. Ziedaar het adagium van nonconformisten De Kervern/Delépine (Mammuth). Hun derde één-tweetje verenigt analfabete textielarbeidster Louise (Moreau) en klunzige huurmoordenaar Michel (Lanners). Eerstgenoemde contracteert laatstgenoemde wanneer de baas van de textielfabriek overnacht zijn boeltje verhuist, de werkneemsters achterlatend. Baas moet dood, maar Michel blijkt allesbehalve vakman. Dus helpt Louise een handje in deze schurende tragikomedie met hoofdrolduo in bloedvorm. Gastoptredens van onder meer Albert Dupontel, satiretekenaar Siné, de regisseurs, kunstenares Miss Ming en Mathieu Kassovitz. Titel en voornamen verwijzen naar negentiende-eeuwse Franse anarchiste. Juryprijs Sundance 2009.

Je m'appelle Elisabeth

2006 | Drama

Frankrijk 2006. Drama van Jean-Pierre Améris. Met o.a. Alba Gaïa Kraghede Bellugi, Benjamin Ramon, Stéphane Freiss, Maria de Medeiros en Yolande Moreau.

Een huis op het naoorlogse Franse platteland. Alsof angst voor spoken en het donker de tienjarige Betty nog niet genoeg parten speelt, gaan haar ouders scheiden en is haar zusje naar een internaat vertrokken. Maar dan verschijnt er een vreemde, schichtige jongen in de tuin; Betty verbergt hem in het schuurtje en verzorgt hem. Opgroeidrama met soms somber-sprookjesachtige sfeer. Invoelend bewerkte Améris de gelijknamige roman van François Mauriacs acterende kleindochter Anne Wiazemsky, die de ware geschiedenis optekende uit de mond van een goede vriendin.

Quand la mer monte...

2004 | Drama, Komedie, Romantiek

Frankrijk/België 2004. Drama van Yolande Moreau en Gilles Porte. Met o.a. Yolande Moreau, Wim Willaert, Olivier Gourmet en Jackie Berroyer.

'One woman performer' Yolande Moreau stond model voor deze lieve Franse roadmovie over een artieste, Irène, die door het land trekt voor geestige, absurdistische solo-optredens over hopeloze liefdes. En 's avonds voert ze liefdevolle telefoongesprekken met haar man en kind. Op een goed moment komt ze Dries (Willaert) tegen, een vriendelijke transporteur van carnavalspullen. Er groeit iets tussen de twee, zij het schoorvoetend. De twee acteurs zijn onweerstaanbaar, zoals ze elkaar stukje bij beetje leren kennen tegen de achtergrond van het weinig romantische Noord-Franse landschap.

Un honnête commerçant

2002 | Misdaad, Thriller

België/Luxemburg 2002. Misdaad van Philippe Blasband. Met o.a. Benoît Verhaert, Philippe Noiret, Yolande Moreau en Frédéric Bodson.

'One woman performer' Yolande Moreau stond model voor deze lieve Franse roadmovie over een artieste, Irène, die door het land trekt voor geestige, absurdistische solo-optredens over hopeloze liefdes. En 's avonds voert ze liefdevolle telefoongesprekken met haar man en kind. Op een goed moment komt ze Dries (Willaert) tegen, een vriendelijke transporteur van carnavalspullen. Er groeit iets tussen de twee, zij het schoorvoetend. De twee acteurs zijn onweerstaanbaar, zoals ze elkaar stukje bij beetje leren kennen tegen de achtergrond van het weinig romantische Noord-Franse landschap.

Le champ dolent, le roman de la terre

2002 |

Frankrijk 2002. Hervé Baslé. Met o.a. Paul Crauchet, Yolande Moreau en Jean Yanne.

'One woman performer' Yolande Moreau stond model voor deze lieve Franse roadmovie over een artieste, Irène, die door het land trekt voor geestige, absurdistische solo-optredens over hopeloze liefdes. En 's avonds voert ze liefdevolle telefoongesprekken met haar man en kind. Op een goed moment komt ze Dries (Willaert) tegen, een vriendelijke transporteur van carnavalspullen. Er groeit iets tussen de twee, zij het schoorvoetend. De twee acteurs zijn onweerstaanbaar, zoals ze elkaar stukje bij beetje leren kennen tegen de achtergrond van het weinig romantische Noord-Franse landschap.

Le champ dolent

2002 |

Frankrijk 2002. Hervé Baslé. Met o.a. Paul Crauchet, Yolande Moreau en Jean Yanne.

'One woman performer' Yolande Moreau stond model voor deze lieve Franse roadmovie over een artieste, Irène, die door het land trekt voor geestige, absurdistische solo-optredens over hopeloze liefdes. En 's avonds voert ze liefdevolle telefoongesprekken met haar man en kind. Op een goed moment komt ze Dries (Willaert) tegen, een vriendelijke transporteur van carnavalspullen. Er groeit iets tussen de twee, zij het schoorvoetend. De twee acteurs zijn onweerstaanbaar, zoals ze elkaar stukje bij beetje leren kennen tegen de achtergrond van het weinig romantische Noord-Franse landschap.

Le fabuleux destin d'Amélie Poulain

2001 | Romantische komedie, Fantasy, Drama

Frankrijk/Duitsland 2001. Romantische komedie van Jean-Pierre Jeunet. Met o.a. Audrey Tautou, Mathieu Kassovitz, Rufus, Lorella Cravotta en Serge Merlin.

Werkelijk overláden met prijzen en nominaties werd dit suikertaartje van een romantische komedie. Barmeisje Amélie (Tautou) besluit op een goede dag andere mensen een handje te helpen bij het geluk. Als een hedendaags sprookjesfiguur trippelt ze het leven binnen van iemand die als kind een doosje met persoonlijke dingetjes verloor, van barklanten op zoek naar liefde en nog vele anderen. Dan raakt ze zelf verliefd. Met zijn film schildert regisseur Jeunet (Delicatessen) een vriendelijk, kleurrijk (maar blank), brandschoon, kortom imaginair, Parijs waar alles mogelijk is. Dat pakt onweerstaanbaar uit.

Merci mon chien

1999 | Drama, Komedie

Frankrijk 1999. Drama van Philippe Galland. Met o.a. Atmen Kelif, Jean Benguigui, Yolande Moreau, Laurent Olmédo en Abbes Zahmani.

Amir (Kelif) is een illegale immigrant uit Pakistan, die voor Jo (Olmedo) al acht jaar in de Parijse confectiewijk werkt. Jo heeft zijn manusje van alles beloofd dat hij hem zal legaliseren, maar hij heeft het nog steeds niet gedaan. Onder druk van de publieke opinie gaat de overheid strikter optreden tegen zwartwerkers en illegalen. Amir is bang om opgepakt en afgeschoven te worden, terwijl Jo een torenhoge boete vreest. Ralph (Jean Benguigui) is een niet al te snuggere collega- concurrent met speelschulden bij Jo. Om de rekening te vereffenen schuift Jo Amir af naar Ralph. Een jaar later bloeien Ralphs zaken op, terwijl Jo`s zaken slecht gaan. Amir maakt tijdig een volte om zelfstandig te worden en een nestje te bouwen met zijn vriendin Malika (Kaddour). De personages zijn levendig, de dialogen in het scenario van Jean-Pierre Hasson en regisseur Galland zijn raak en het spel is leuk. Voor liefhebbers van typische Franse toestanden in een kluchtig kader. Het camerawerk is van Stéphane Nigentz Gumuschian.

Le voyage à Paris

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Marc-Henri Dufresne. Met o.a. Olivier Broche, François Morel, Micheline Presle, Marina Tomé en Valentin Morel.

Daniel Dubosc (Broche) werkt in een tolhuisje aan de p[KA1]eage van een Franse autoroute in de provincie. Hij is vrijgezel en wil tegen de uitdrukkelijke wens van zijn moeder (Presle) zeer beslist de Eiffeltoren in Parijs zien. Hij vertrekt naar de hoofdstad met de bedoeling bij zijn neef Jacques (Morel) in de banlieu te gaan logeren. Tijdens de taxirit naar Jacques stopt de chauffeur eventjes en verlaat de auto. Op dat moment stapt er een zwangere vrouw in, die persweeën heeft en Daniel aanspoort naar het ziekenhuis te rijden. Daniel is onhandig, veroorzaakt een ongeluk en zit met de brokken, die hem doen belanden in een psychiatrische inrichting. En daar begint de pret... Het scenario van regisseur Dufresne en bijrolspeler Morel is niet superorigineel, maar dankzij het aanstekelijke spel van Broche toch heel aangenaam vertier dat met een hoop toestanden behoorlijk de draak steekt. De film trok nauwelijks bezoekers in de bioscopen en is eigenlijk meer geschikt voor de thuisbuis. Mis hem dus niet als hij wordt uitgezonden. Het camerawerk is van Mathieu Poirot-Delpech.

L'ami du jardin

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Jean-Louis Bouchaud. Met o.a. Jean-Yves Thual, Julie Marboeuf, Claire Nadeau, Yolande Moreau en Sylvie Jolie.

VV.

Vollmond

1998 | Horror, Thriller, Drama

Zwitserland/Duitsland/Frankrijk 1998. Horror van Fredi M. Murer. Met o.a. Hanspeter Müller, Lilo Bauer, Benedict Freitag, Mariebelle Kuhn en Sara Capretti.

Als het volle maan is, verdwijnt de tien-jarige Toni Escher in het holst van de nacht. Zijn ongeruste moeder Ir[KA2]ene (Bauer) gaat naar de politie, maar nasporingen leveren niets op. Wat later wordt er in de buurt een tien-jarig meisje vermist. Bij het onderzoek ontdekt commissaris Anatole Wasser (M[KA3]uller) dat er nog tien andere tien-jarigen kinderen zoek zijn, gelijkelijk verdeeld over de vier taalgebieden van Zwitserland. De verdwijningen blijken steeds in de buurt van een meer te hebben plaatsgevonden. Tien dagen later ontvangen de ouders een merkwaardige brief van hun kinderen met een raadselachtige opdracht. Terwijl de politie zich van de zaak distantieert, hebben de moeders nog tien dagen de tijd (tot de volgende volle maan) om de vreemde instructies naar de letter uit de voeren. Regisseur-scenarioschrijver Murer maakt zijn land tot metafoor in zijn curieuze, ironische film die zweeft tussen de fantasy en de horror. Hij brengt tevens de boodschap dat we het leven met wat meer verbeelding moeten zien en dat logica niet per se tot een oplossing hoeft te leiden. De acteurs spelen het spel uitstekend mee en slagen erin de toeschouwer op te zadelen met een gevoel van onbehagen. Pio Corradi was verantwoordelijk voor de fotografie. Internationaal werd de film uitgebracht als FULL MOON.

Le choix d'une mère

1998 | Komedie, Drama

België/Frankrijk 1998. Komedie van Jacques Malaterre. Met o.a. Isabel Otero, Ruben Benichou, Roland Magdane, Tara Romer en Yolande Moreau.

Na haar doktersstudies heeft Jeanne (Otero) niet de gemakkelijkste weg gekozen. Ze wou geen veilige praktijk in Frankrijk, een huwelijk en het moederschap. Ze be[KA3]oefent haar beroep liever overal ter wereld waar kinderen in nood zijn, door oorlog of natuurlijke rampen. Maar ook aan hen wil ze zich niet hechten. Ze werkt samen met Christian (Magdane) die voor de weeskinderen die Jeanne aanbrengt een geschikt onderkomen zoekt. Nu zou ze zich echter toch in Frankrijk willen vestigen. Ze brengt Domingo (Benichou) mee, een rebels weeskind dat ze tijdens een opdracht in Latijns-Amerika van de dood redde. Ze tracht hem bij een sociale instelling onder te brengen, maar Domingo wil uitsluitend Jeanne als zijn nieuwe moeder aanvaarden. Een vrouw moet een heel nieuwe psychologie in haar leven aanvaarden: van een vrijgevochten avonturierster krijgt ze eensklaps de verantwoordelijkheden van het moederschap opgedrongen. Otero speelt deze moeilijke rol op schitterende wijze, uitstekend bijgestaan door de jonge Benichou, een rotjoch dat niemand als kind zou willen. Het goed gestructureerde scenario van Sylvie Simon-Sfez is gebaseerd op een verhaal van Jean-Claude Baillon. Achter de camera stond Martial Barrault.

Un air si pur

1997 | Oorlogsfilm, Komedie

Frankrijk/Polen 1997. Oorlogsfilm van Yves Angelo. Met o.a. Fabrice Luchini, André Dussollier, Marie Gillain, Jerzy Radziwilowicz en Yolande Moreau.

Tijdens WO I (1914-18) slaan Magnus (Luchini), een advocaat, en dokter Boyer (Dussollier), de handen ineen om een oud gebouw hoog in de bergen te kopen. Ze restaureren het tot een rusthuis annex luxe hotel dat gelijktijdig kan dienen ter ontspanning en ter genezing. De oorlog is slechts merkbaar omdat er veel gewonden te zien zijn. De gasten hebben alle mogelijke nationaliteiten. Zieken en rustzoekers hebben zich aangemeld onder een valse naam, omdat ze niet willen weten wie ze in werkelijkheid zijn. Achter de luxueuze fa[KA10]cade van de fraai gedecoreerde instelling en de prachtige landschappen gaan echter menselijke drama`s van wanhoop en eenzaamheid schuil. Een redelijk geslaagde satire die zich afspeelt binnen de muren van een herstellingsoord dat een wereldje op zich vormt binnen de grote buitenwereld met kanonnengebulder, dood en verderf. De personages werden raak getypeerd en de situaties zijn uit het leven van toen gegrepen. Regisseur Angelo (LE COLONEL CHABERT) baseerde zich voor zijn scenario op de roman Het laatste hoofdstuk van Knut Hamsun, maar slaagt er niet in diens bittere cynisme dat zich tussen de regels bevindt, in de film om te zetten. Niettemin onderhoudend. Edward Klosinski stond achter de camera.

Que la lumière soit !

1997 | Komedie, Fantasy

Frankrijk 1997. Komedie van Arthur Joffé. Met o.a. Hélène de Fougerolles, Tchéky Karyo, Ticky Holgado, Pierre Arditi en Sergio Castellitto.

In deze fantastische vertelling treedt god hoogst persoonlijk op, vermomd als een beschermengel, die nadat hij zijn scenario voltooid heeft, afdaalt naar de aarde om de ideale regisseur te vinden. Regelmatig van gedaante verwisselend ontmoet god een zekere Jeanne (De Fougerolles), aan wie hij zijn project voorlegt. Zij geeft het aan haar baas Harper (Karyo), die het aanvaardt op voorwaarde dat zij een aantal veranderingen doorvoert. Als god er achter komt, is het te laat. Hij voelt zich verraden en ontmaskert in Harper de duivel. Hij ziet er vanaf en legt de opnames stil. Jeanne is wanhopig, gaat op zoek naar de almachtige, dwaalt door de straten en laat zich insluiten in een psychiatrische inrichting. Ze ontsnapt met de hulp van een aantal geestelijke gehandicapte patiënten. Met de camera aan de schouder legt ze haar dromen vast op de gevoelige laag. De film wordt op deze manier voltooid en gaat in een kathedraal in première. De reacties zijn laaiend enthousiast. Op lichte toon behandelt het scenario van regisseur Joffé het thema van een film die nog gemaakt moet worden en een film die gedraaid wordt. Hij wisselt steeds van zijde om een ongrijpbaar onderdeel van de film uit te bannen: de succesfactor. De rolprent bevat cameo's van talloze coryfeeën uit de film- en glitterwereld, die de kijker vrolijke knipoogjes geven. Meesterfotograaf Philippe Welt heeft zijn taak heel inventief verricht, waardoor de enscènering uitblinkt, maar hij overtreft het eenmalige succes van god bij diens première uiteraard niet.

Tout doit disparaître

1996 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1996. Misdaad van Philippe Muyl. Met o.a. Didier Bourdon, Elie Semoun, Yolande Moreau, Ophélie Winter en José Garcia.

Robert Millard (Bourdon) is getrouwd met de bitsige maar schatrijke Ir[KA2]ene (Moreau). Zijn minnares is zijn lekkere secretaresse Eve Latour (Winter). Ir[KA2]ene weet van zijn ontrouw en huurt priv[KA1]e-detective Colle (Garcia) om hem met het harde bewijs van zijn overspel te confronteren. Na een congres over de weldaad van de stilte in Nice te hebben bijgewoond, ontmoet Robert een jonge schrijver van detectiveromans, G[KA1]erard Piche (Semoun), die de volmaakte misdaad als centraal thema hebben. Robert stelt Gérard voor om tegen een vorstelijke beloning een roman voor hem persoonlijk te schrijven. Dan leert Piche Eve kennen; ze staan beiden gelijk in vuur en vlam. Een provocerende misdaadkomedie die doet denken aan de traditie van het café-théâtre en de komedie van de jaren 1960. De nostalgie is gelukt, maar het verhaaltje is te oppervlakkig en ontbeert iedere vorm van spanning. Het scenario werd geschreven door regisseur Muyl en Philippe Le Dem. De camera werd bediend door Luc Drion. Dolby Stereo.

Le cheval de cœur

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Charlotte Brandstrom. Met o.a. Jean Yanne, Bernard Fresson, Guillaume Canet, Hélène de Fougerolles en Isabel Otero.

De vroegere stalknecht Michel Rousseau (Canet) heeft zich diep in de schulden gestoken door de paardenfokkerij die hij beheert voor de familie Lacari[KA2]ere, die een tijdlang in Zuid- Amerika verblijven, uit te breiden. Vriend des huizes Bakoulian (Yanne) en trainer Jock (Fresson) zoeken een oplossing om de jongen uit de moeilijkheden te helpen. Dan verschijnt een malafide paardenhandelaar die, voor rekening van een Ierse fokker, het beste renpaard uit de stal wil kopen. Dank zij het acteursduel tussen giganten Yanne en Fresson blijft dit een boeiende filmervaring, want het scenario van Sylvie Simon naar een idee van Tito Topin, is erg oppervlakkig en oversentimenteel. Paardenliefhebbers mogen de film niet missen. Knappe fotografie van Willy Kurant. Nicam Stereo.

Maigret : Les vacances de Maigret

1995 | Misdaad

Frankrijk/België 1995. Misdaad van Pierre Joassin. Met o.a. Bruno Cremer, Anne Bellec, Alain Doutey, Catherine Aymerie en Vincent Grasse.

Commissaris Maigret (Cremer) en zijn vrouw Louise (Bellec) brengen een paar dagen vakantie door in de Belgische Ardennen. Helaas moet madame Maigret worden opgenomen in het ziekenhuis met een acute blindedarmontsteking. Dezelfde avond vindt Maigret in zijn jaszak een briefje van de dokter om het geval van de gewonde vrouw, die naast zijn echtgenote ligt, nader te bekijken. Het is Liliane Godreau (Divito), het schoonzusje van de chirurg, dokter Delaunay (Doutey) die Louise Maigret opereerde. Ze is het slachtoffer van een bizar verkeersongeval. Ze is in coma geraakt en ze bezwijkt de volgende morgen aan haar verwondingen. Bij een kleine enqu[KA4]ete in het ziekenhuis stuit hij op een muur van stilte. Kort daarop wordt er een klein meisje gewurgd. Stof genoeg (uiteraard) voor Maigret om de zaak grondig uit te spitten en tot enkele onthutsende conclusies te komen. Gebaseerd op de gelijknamige roman van Georges Simenon, die in 1948 uitgegeven werd en tot [KA1]e[KA1]en van zijn best verkochte boeken hoort. Het oorspronkelijke verhaal is gesitueerd in het Franse Sables d`Olonne aan de Atlantische Oceaan. Het contract voor deze co- productie bepaalde dat deze `Belgische` Maigret ook in Belgi[KA3]e moest worden gesitueerd. Regisseur Joassin verkoos de Ardennen boven de Noordzeekust, omdat... men er Frans spreekt. Cremer zet een menselijke Maigret neer (wat zelden het geval is) en het is leuk hem geconfronteerd te zien met de rondborstige Gentse acteur Coutteure als de Belgische commissaris Mansuy, een minzaam man die graag zijn relaties met de plaatselijke notabelen goed houdt.

Les trois frères

1995 | Drama, Komedie, Thriller

Frankrijk 1995. Drama van Didier Bourdon en Bernard Campan. Met o.a. Bernard Campan, Didier Bourdon, Pascal Légitimus, Antoine Du Merle en Anne Jacquemin.

Sedert 1987 nadat ze elkaar al in 1982 ontmoet hadden, vormen Bourdon, Campan en L[KA1]egitimus het komisch-satirische gezelschap Les Inconnus. Ze werden overladen met toneelprijzen en hadden in 1990 een satirisch programma met sketches op de Franse zender FRANCE 2. Nu hebben ze een film - het is overigens niet de eerste keer dat ze in een rolprent zitten: in 1984 zaten ze in LE T[KA1]EL[KA1]EPHONE SONNE TOUJOURS DEUX FOIS van Jean-Pierre Vergne. Deze film die vol sociale kritiek op de Franse maatschappij zit, is heel erg grappig voor wie die toestanden begrijpt en aanvoelt, maar ook buitenstaanders beleven er genoeg lol aan. Het verhaal is eigenlijk krankzinnig, maar tegelijkertijd onzinnig en eenvoudig. Didier Latour (Bourdon) is bewaker van een supermarkt en staat op het punt om te trouwen. Bernard Latour (Campan) is een soft-porno filmster, die inwoont bij vrienden. Pascal Latour (L[KA1]egitimus) is een head-hunter met een duur kantoor. De drie kennen elkaar niet. Ze ontvangen een oproep om bij de notaris te komen, en ontdekken dat ze halfbroers zijn en dat hun moeder hun een fortuin heeft nagelaten. Hoewel het geld nog niet op hun respectievelijke rekeningen is gestort, zetten ze de bloemetjes flink buiten en gaan ze op de pof dingen kopen. Kort erop moeten ze weer bij de notaris komen, die hen op de hoogte stelt dat de wettelijke termijn, waarin zij recht hadden op de erfenis al verstreken was en dat het vermogen naar een weeshuis gaat. Ze zitten tot over hun oren in de schuld, ze zijn zonder werk geraakt en bovendien blijkt Didier ook nog de vader te zijn van een kind, Michael (Du Merle). Ze moeten zich (met het kind) uit de Franse hoofdstad voor hun schuldeisers in veiligheid brengen en vluchten naar het Zuiden. Ze houden zich in leven met kleine vergrijpen, die variëren van het stelen van een auto tot frauderen met loterijbriefjes. Het is echt heel leuk en het wordt met verve gespeeld. Het camerawerk van Alain Choquart past heel goed bij de film. Het scenario is van regisseurs-acteurs Bourdon en Campan en Michel Lengliney. De volgende film van het trio LE PARI is veel minder geslaagd. De film werd bekroond met een César.

L'avocate : Linge sale en famille

1995 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1995. Misdaad van Philippe Lefebvre. Met o.a. Corinne Dacla, Nathalie Cardone, Bernard Freyd, François Marthouret en Agnès Regolo.

Voor het assisenhof van Bouches-du-Rh[KA4]one verdedigt advocate haar cli[KA3]ent Dacla Cardone. De jonge vrouw wordt ervan beschuldigd met voorbedachte rade een oude rijke man vergiftigd te hebben met de medeplichtigheid van diens zoon. Dacla gelooft in de onschuld van haar cli[KA3]ente, temeer wanneer eensklaps Odent verschijnt, de schoonzoon, die het spel van de gerechtigheid komt meespelen. De Franse Perry Mason is weer in volle actie. Alle routine- gegevens worden mooi gemanipuleerd om uiteindelijk tot de `verhelderende` waarheid te komen. Het wordt allemaal mooi voorgesteld, maar je hebt het al zo dikwijls (veel beter) gezien en iets origineel moet je niet verwachten in dit scenario van Jean-Claude Sussfeld, Aude Blanchard en Lefèbvre. Fotografie van Gérard Vigneron. Formaat 16/9.

L'avocate : Le prix d'une vie

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Philippe Lefebvre. Met o.a. Corinne Dacla, Irène Tassembedo, Patrick Chauvel, Richard Guedj en Jacques Hansen.

Op een grote bouwwerf wordt koortsachtig gewerkt en de veiligheidsvoorschriften worden niet steeds stipt opgevolgd. Tot het drama toeslaat. Een arbeider wordt gedood wanneer een voertuig kapseist. De firma Gotam, verantwoordelijk voor de bouwwerken, stuurt vlug een vertegenwoordiger naar Tassembedo, de weduwe van het slachtoffer. Het is hun bedoeling om deze vrouw van Malinese origine een brief te laten tekenen waarin ze verklaart van elke gerechtelijke vervolging af te zien, in ruil voor een luttele schadevergoeding. Wanneer advocate Dacla hiervan hoort komt ze in actie. Een actueel thema dat op boeiende wijze verwerkt werd met de nadruk op het gebrek aan kennis van de rechten door het gemiddelde publiek en de uitbuiting van arbeiders. Lijkenpikkers als de firma Gotam uit de film zijn van alle tijden en zonder nationaliteit. Het scenario van Jean-Claude Sussfeld, Aude Blanchard en Lefèbvre is echter uiterst conventioneel en zit vol clichés. Fotografie van Gérard Vigneron.

L'avocate : Délit de fuite

1995 | Mysterie, Misdaad, Drama

Frankrijk 1995. Mysterie van Philippe Lefebvre. Met o.a. Corinne Dacla, François Marthouret, Sylvie Granotier, Véronique Silver en Rose Thiery.

Dr. Fabert (Marthouret), een bekend chirurg uit Marseille, wordt ervan beschuldigd een voetganger te hebben doodgereden, en zou na het ongeval zijn doorgereden. Hoewel de bewijzen tegen hem spreken en zijn auto zonder twijfel bij een aanrijding betrokken was, zegt Fabert onschuldig te zijn. Zijn advocate Laura Morelli (Dacla) gaat hem verdedigen. Ze ontdekt dat haar cliënt iemand beschermt. Redelijk boeiende kijk achter de schermen van de Franse rechtbank, waarbij echter geen enkel cliché werd gemeden. Hierdoor beperkt deze reeks, waarvan er nog acht episodes volgden, zich tot genreliefhebbers. Het scenario van Jean-Claude Sussfeld, Aude Blanchard en regisseur Lefèbvre bevat meer dialogen dan actie. Het camerawerk is van Gérard Vigneron. Aflevering 1 van het eerste seizoen, nummer 1 van 8. 16/9.

La lettre inachevée

1994 | Drama, Familiefilm

Frankrijk 1994. Drama van Chantal Picault. Met o.a. Nathalie Nell, Arnaud Giovaninetti, Marc Berman, Joséphine Serre en Delphine Zentout.

Tijdens een race georganiseerd door de motorclub, waarvan hij lid is, maakt St[KA1]ephane die een jaar of zeventien is, een fatale val. Een tijdje later brengt Marco (Giovaninetti) die de monteur van de club is, een jack van St[KA1]ephane naar zijn moeder Ir[KA2]ene (Nell). Ondanks het verdriet wordt hij vriendelijk ontvangen door Ir[KA2]ene, hoewel de oudste dochter Sandrine (Zentout) zich gereserveerd opstelt. Marco, die met zijn vader op een autosloperij woont, is liefdeloos opgegroeid; hij wordt aangenaam getroffen door die hartelijke, warme sfeer. Kort daarop brengt hij hen weer een bezoekje en gebruikt als smoes een onvoltooide brief die hij in de borstzak had gevonden. Langzamerhand neemt hij in het huis de plaats in van de verongelukte zoon, zijn vader in onbegrip achterlatend. Hoe vér moederliefde kan gaan wordt getoond in deze voorspelbare film die af en toe flink balanceert op het randje van goedkope sentiment. De acteurs leveren een routine prestatie. Picault schreef het scenario in samenwerking met Valérie Lumbroso, Bernard Skira, Thierry Bourcy en Philippe Muyl, zich baserend op een idee van Lumbroso en Skira. Luc Drion stond achter de camera.

Le fils du requin

1993 | Drama, Familiefilm

Frankrijk/Luxemburg/België 1993. Drama van Agnes Merlet. Met o.a. Ludovic Vandendaele, Erick DaSilva, Sandrine Blancke, Maxime Leroux en Yolande Moreau.

Twee jonge desperado`s - broertjes van twaalf en veertien (Da Silva en Vandendaele) - ergens aan de Atlantische kust in Frankrijk zijn door hun onverschillige moeder in de steek gelaten en hun arme vader die meestal straalbezopen is, heeft niks over ze te vertellen. Ze gaan joyrijden in een bus die ze gekraakt hebben om hem tenslotte van de rotsen in zee te laten lopen. Ze stelen als raven om zich in leven te houden. Toch begint de oudste te verlangen naar tederheid in de vorm van een vriendinnetje (Blancke), maar de jonge rouwdouw weet niet hoe hij zoiets zonder geweld zou moeten aanpakken. Ze zijn bezeten van de wereld der vissen, waarmee ze voor het eerst kennismaakten door naar een onderwaterfilm te kijken. Ze beschouwen zich als haaienzonen (zie de titel) onder de 'zeewolven'. Realistisch gedaan en regisseuse Merlet, hier in haar debuut, weet behendig alles uit haar jonge spelers te halen. Het scenario is van Santiago Amigorena en regisseuse Merlet. Gérard Simon deed het camerawerk.

7 p., cuis., s.de b....à saisir

1984 | Komedie

Frankrijk 1984. Komedie van Agnès Varda. Met o.a. Yolande Moreau en Saskia Cohen-Tanugi.

Bizarre surrealistische en uiterst sarcastische droom in een evenzeer merkwaardig huis, echter ongeloofwaardig door de verschillende vrouwen die allen bijzonder wreed zijn. Ongewoon, onvertelbaar, een film die getuigt van het talent van de regisseuse.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Yolande Moreau op televisie komt.

Reageer