Jérôme Tonnerre

Scenarist

Jérôme Tonnerre is scenarist.
Er zijn 15 films gevonden.

Elle s'en va

2013 | Drama

Frankrijk 2013. Drama van Emmanuelle Bercot. Met o.a. Catherine Deneuve, Nemo Schiffman, Gérard Garouste, Camille en Claude Gensac.

Emmanuelle Bercots melancholisch meanderende roadmovie Elle s'en va is een klein eerbetoon aan Catherine Deneuve, die hier geen seconde uit beeld is. Verlaten door haar minnaar en bedreigd door schuldeisers stapt haar personage Bettie op een zondag in de auto en zwerft dagenlang door Frankrijk, ondertussen avonturen belevend met haar opstandige kleinzoon. Maar eigenlijk was Bettie al lang geleden vertrokken en komt ze aan het eind van de film voor het eerst sinds lange tijd echt thuis. Dat is alleen niet in het huis waar ze met haar moeder woont.

Renoir

2012 | Drama

Frankrijk 2012. Drama van Gilles Bourdos. Met o.a. Michel Bouquet, Christa Theret, Vincent Rottiers, Michèle Gleizer en Romane Bohringer.

Een van de grote meesters van het impressionisme, Pierre-Auguste Renoir, en zijn zoon Jean, de regisseur van onder andere La grande illusion: een boeiende clustering van cultuur voor een filmportret. Zeker tegen het decor van de Eerste Wereldoorlog en met een muze die tussen de twee mannen in komt te staan. Zou je denken. In vorm levert het een fraai schouwspel op van licht en gesatureerde kleuren, maar inhoudelijk blijft het zonder enig drama. Betoverend mooi en dodelijk saai tegelijk.

Quartier lointain

2010 | Drama, Fantasy

België/Luxemburg/Frankrijk/Duitsland 2010. Drama van Sam Garbarski. Met o.a. Pascal Greggory, Jonathan Zaccaï, Alexandra Maria Lara en Léo Legrand.

Op graphic novel van Jiro Taniguchi gebaseerde fantasy over volwassen man die terugkeert naar zijn jeugd. Regie Sam Garbarski.

Les femmes du 6ème étage

2010 | Komedie

Frankrijk 2010. Komedie van Philippe Le Guay. Met o.a. Fabrice Luchini, Sandrine Kiberlain, Natalia Verbeke, Carmen Maura en Lola Dueñas.

Begin jaren zestig verpietert de Parijse beurshandelaar Jean-Louis Joubert in zijn bourgeois-stoffige gezinssleur. Dankzij het nieuwe Spaanse dienstmeisje María betreedt hij de bovenste verdieping van het appartementsgebouw: daar huizen in piepkleine chambres de bonne María's landgenotes, allemaal in dienst bij welgestelde families. Warme, grappige film van Le Guay, in hetzelfde deftige XVIIe-arrondissementsdecor opgegroeid en deels grootgebracht door een Spaans dienstmeisje, bruist door het milieucontrast en acteerwerk. Luchini en Kiberlain, gelieerd in het echte leven, spelen opnieuw een echtpaar in zwaar huwelijksweer. César Beste Vrouwelijke Nevenrol voor Carmen Maura.

Backstage

2005 | Drama, Muziek

Frankrijk 2005. Drama van Emmanuelle Bercot. Met o.a. Emmanuelle Seigner, Isild Le Besco, Noémie Lvovsky, Valéry Zeitoun en Édith Le Merdy.

Half droom, half nachtmerrie: de 16-jarige Lucie krijgt thuis een verrassingsoptreden van haar idool Lauren Waks, als publiciteitsstunt die door tv-camera's wordt vastgelegd. De verbijsterde Lucie kan geen woord uitbrengen. Maar het geeft haar daarna een ingang bij de onbenaderbare zangeres. Na het sterke begin houdt Backstage het niveau niet de hele tijd vol; maar blijft het een interessante film over de ongemakkelijke relatie tussen fan en idool. Een afstand die maar beter bewaard kan blijven. Met een indrukwekkende Emmanuelle Seigner als Lauren en de wat al te vaak met wijdopen ogen starende Isild Le Besco als Lucie.

Confidences trop intimes

2004 | Drama, Romantiek

Frankrijk 2004. Drama van Patrice Leconte. Met o.a. Sandrine Bonnaire, Fabrice Luchini, Michel Duchaussoy, Anne Brochet en Gilbert Melki.

In de openingsscène van de film gaat Anne, gespeeld door Sandrine Bonnaire, een kantoor binnen, en begint te vertellen over haar leven en haar seksuele verlangens. Minutenlang praat ze zonder onderbreking door, terwijl William, de man tegenover haar, met steeds grotere verbazing toeluistert. Hij is accountant. De psychiater zit aan de andere kant van de gang. Leconte is de maker van films als Monsieur Hire en de karakterstudie L'homme du train. Het niveau van deze films weet hij met dit drama niet te halen, maar hij laat opnieuw zien een fijn gevoel voor acteursregie te hebben.

Belphégor - Le fantôme du Louvre

2001 | Mysterie, Fantasy, Horror

Frankrijk 2001. Mysterie van Jean-Paul Salomé. Met o.a. Sophie Marceau, Michel Serrault, Frédéric Diefenthal, Julie Christie en Jean-François Balmer.

Het Louvre in Parijs wordt onveilig gemaakt door de geest van een mummie die bezit heeft genomen van het lichaam van een jonge vrouw.

Alissa

1998 | Thriller

Frankrijk 1998. Thriller van Didier Goldschmidt. Met o.a. Laurence Côte, Yvan Attal, Oleg Yankovsky, Elena Safonova en Vania Vilers.

Als Luc Kaufmann (Attal) zijn vader, een rijke uitgever, gaat opzoeken, ziet hij hoe twee smerissen neergemaaid worden. Hij schiet hen te hulp, maar voor een van hen is het al te laat. Zo raakt hij betrokken in een geheimzinnige zaak. Hij ontmoet een jonge vrouw uit Litauen, die Alissa (C[KA4]ote) heet. Aanvankelijk vertelt zij dat ze van de politie is, maar later blijkt het dat ze een zekere Rossanoff zoekt, een politiek commissaris uit de tijd van de Sovjetunie. Rossanoff noemt zich tegenwoordig Kosicz (Yankovsky) en publiceert als auteur bij Lucs vader. Het schijnt dat op de uitgeverij van Kaufmann senior zich een manuscript bevindt dat in werkelijkheid belastende documenten zijn, waaruit blijkt dat Rossanoff bloed aan zijn handen heeft. Alissa wil haar vader wreken en Luc begrijpt dat zijn vader in een onverkwikkelijke affaire terecht is gekomen. Meer inhoud dan het hierboven opgesomde bevat het scenario van Jérôme Tonnerre, Christian Sonderegger en regisseur Goldschmidt niet. De rest is vulling, wat je te zien krijgt, wat het verhaal wazig maakt. Omstreden hoofdrollen Côte en Attal doen hun best, maar kunnen behalve zichzelf heel serieus nemen, er niet meer van maken. De film begint warrig, de geschiedenis ontrolt zich traag en als de rolprent is afgelopen, weet je eigenlijk niet goed wat de bedoeling nu was. Het camerawerk is van Jeanne Lapoire en Patrick de Ranter.

Le bossu

1997 | Historische film, Avonturenfilm

Frankrijk/Italië/Duitsland 1997. Historische film van Philippe de Broca. Met o.a. Daniel Auteuil, Fabrice Luchini, Vincent Perez, Marie Gillain en Yann Collette.

Heerlijke Franse swashbuckler, of cape & degen-film, speelt zich begin achttiende eeuw af en vertelt een niet al te stevig verhaal over rivaliserende graven en hertogen. Het plezier zit 'm in fraai geënsceneerde degengevechten, intriges, zwijmelromantiek en mooie locaties. Auteuil, in strakke broek en wijde blouson, is bijzonder charmant als de held die zich ontfermt over een erfgename, een vrolijke baby die uitgroeit tot mooie jongedame. In eigen land genomineerd voor negen Césars, alleen die voor de kostuums van Christian Gasc werd verzilverd.

Le Roi de Paris

1995 | Drama

Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 1995. Drama van Dominique Maillet. Met o.a. Philippe Noiret, Jacques Roman, Manuel Blanc, Michel Aumont en Paulette Dubost.

Deze film is zoiets als turkish-delight voor toneelliefhebbers en hoofdrol Noiret krijgt de kans te laten zien dat hij voordat hij bij de film terecht kwam, een uitstekend toneelspeler was. Victor Derval (Noiret) is de hoofdrol in het theaterstuk uit de titel dat rond 1930 een hit in Parijs is. Hij is een onmogelijke vent, die lak heeft aan de teksten van zijn auteur Romain Coste (Roman) en constant het dialoog aanpast op zijn stemmingen. Op de laatste avond nadat het stuk voor de laatste keer heeft gedraaid, ontmoet hij na de voorstelling in de mist een jonge Hongaarse, Lisa Lanska, die hij een rolletje bezorgt bij een (vroege) geluidsfilm, waarin hij zelf zit. Kort daarop vraagt hij Lisa zijn priv[KA1]esecretaresse te worden en bij hem in te trekken. Zijn opstandige zoon en would-be schrijver Paul (Blanc) is gelijk weg van haar en zo vergaat het iedereen behalve de verbitterde Coste. Lisa keert ook echter het tij, terwijl Paul verscheurd wordt door een tweestrijd of hij zijn vader zal vermoorden of hem zal toejuichen, en zijn liefde voor de literatuur. Het scenario is van Jacques Fieschi, Jerôme Tonnerre, Bernard Minoret en regisseur Maillet. Het camerawerk is van Bernard Lutic. Voor voornoemde liefhebbers, een heerlijke film.

Un coeur en hiver

1992 | Romantisch drama

Frankrijk 1992. Romantisch drama van Claude Sautet. Met o.a. Daniel Auteuil, Emmanuelle Béart, André Dussollier en Myriam Boyer.

Meester-vioolbouwer Stéphane (Auteuil) kan niet met mensen omgaan, zijn compagnon Maxime (Dussolier) is sociaal veel vaardiger. Dan verschijnt op een dag de getalenteerde en beeldschone violiste Camille (Béart) in hun winkel. Ze krijgt eerst een relatie met Maxime, wordt dan verliefd op de vioolbouwer. Maar het is winter in Stéphanes hart. Sautet legt in zijn prachtige film nauwkeurig de onuitgesproken, verwarde gevoelens van zijn opmerkelijke acteurs vast. Auteuil kreeg de European Film Award, Dussolier en Sautet kregen allebei een César.

Le château de ma mère

1990 | Biografie, Drama

Frankrijk 1990. Biografie van Yves Robert. Met o.a. Julien Ciamaca, Philippe Caubère, Nathalie Roussel, Didier Pain en Thérèse Liotard.

Vervolg op La gloire de mon père naar de autobiografische roman van de Franse romancier Marcel Pagnol (1895-1974). Le château de ma mère biedt wederom een intieme en nostalgische blik op de jeugd van de schrijver. Marcel (Ciamaca) is inmiddels een jaar of 13 en hunkert iedere dag naar de vakanties in het tweede huis van de familie in de Provence. De voetreis erheen is steeds weer een avontuur, met als eindbestemming de geliefde heuvels, het landelijke decor voor zijn eerste schuchtere stappen in liefde en vriendschap. Yves Robert levert met dit warme tweeluik het beste werk van zijn onevenwichtige carrière. Prachtige cinema.

La gloire de mon père

1990 | Biografie, Drama

Frankrijk 1990. Biografie van Yves Robert. Met o.a. Julien Ciamaca, Philippe Caubère, Nathalie Roussel, Didier Pain en Joris Molinas.

Acteur-regisseur Robert kreeg in 1990 internationale lof voor zijn op de memoires van schrijver/cineast Marcel Pagnol (1895-1974) gebaseerde tweeluik, La gloire de mon père en Le château de mon mère. In La gloire de mon père staan de jeugdervaringen van de kleine Marcel centraal. Hoe hij samen met zijn vader en moeder, broertje en zusje van Aubagne naar Marseille verhuist. Hoe ze in de Provence een zomerhuisje huren, waar Marcel op slag verliefd wordt op de omgeving, en op Lili. De film treft de stijl van Pagnol met griezelige precisie. Regisseur Yves Robert en zijn scriptschrijver Jérôme Tonnerre moeten wel fans zijn.

Quelques jours avec moi

1988 | Drama, Film noir

Frankrijk 1988. Drama van Claude Sautet. Met o.a. Daniel Auteuil, Sandrine Bonnaire, Danielle Darrieux, Vincent Lindon en Gérard Ismaël.

Martial (Auteuil) heeft een tijdje in een psychiatrische inrichting gezeten vanwege onbeheersbare indolentie. Als hij eruit ontslagen wordt denkt zijn moeder (Darrieux) dat werk hem goed zal doen. Ze stuurt hem naar Limoges om uit te zoeken waarom een filiaal van het familiebedrijf, een supermarktketen, het slecht doet. Daar valt hij als een blok voor het dienstmeisje van de vestigingsdirecteur. De film begint als een vrolijke afrekening met de hypocriete bourgeoisie uit de provincie, maar eindigt in mineur. Sterk spel over de hele linie.

Un Homme et une Femme, 20 ans déjà

1986 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1986. Komedie van Claude Lelouch. Met o.a. Anouk Aimée, Jean-Louis Trintignant, Richard Berry en Evelyne Bouix.

Twintig jaar na UN HOMME ET UNE FEMME, hier versie numero twee met dezelfde hoofdrolspelers. Lelouchs werk draagt altijd een overdadig gouden vlies, maar ook een onvergetelijke bekoorlijkheid en dat is te danken aan de authenticiteit van de spelers die helaas verdrinken in een zee van onbeduidendheden en goedkope mooie opnames. Lelouch moet je nemen zoals hij is of helemaal niet. Ook bekend als VINGT ANS DEJA.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jérôme Tonnerre op televisie komt.

Reageer