Dominique Antoine

Producer

Dominique Antoine is producer.
Er zijn 14 films gevonden.

L'affaire Salengro

2009 | Historische film, Biografie, Drama

Frankrijk 2009. Historische film van Yves Boisset. Met o.a. Bernard-Pierre Donnadieu, Daniel Mesguich, Julie-Marie Parmentier, Jean-Claude Dreyfus en Laure Killing.

Hoe een lafhartige lastercampagne een idealist psychisch kan slopen toont deze verzorgde dramatisering van de zaak-Salengro. Roger Henri Charles Salengro (1890-1936), bevlogen vakbondsman-socialist in de regering-Blum, wist in juni '36 met de sociale 'Matignon-akkoorden' het economisch verlamde Frankrijk mede vlot te trekken. Daarop volgden uit reactionaire milieus haat en leugens. Geruchten dat Salengro tijdens La Grande Guerre deserteerde en bovendien van de herenliefde zou zijn, dreven de arbeiderspoliticus uiteindelijk de afgrond in. Oudgediende Boisset diepte de beschamende episode uit de vergeetput op en regisseerde de charismatische Donnadieu (de sociopaat uit Spoorloos) naar een sterke karakterschets.

Nous nous sommes tant haïs

2007 | Drama

Frankrijk/Oostenrijk 2007. Drama van Franck Apprédéris. Met o.a. Pawel Delag, Bernard-Pierre Donnadieu, Sarah Biasini en François Marthouret.

Hoe een lafhartige lastercampagne een idealist psychisch kan slopen toont deze verzorgde dramatisering van de zaak-Salengro. Roger Henri Charles Salengro (1890-1936), bevlogen vakbondsman-socialist in de regering-Blum, wist in juni '36 met de sociale 'Matignon-akkoorden' het economisch verlamde Frankrijk mede vlot te trekken. Daarop volgden uit reactionaire milieus haat en leugens. Geruchten dat Salengro tijdens La Grande Guerre deserteerde en bovendien van de herenliefde zou zijn, dreven de arbeiderspoliticus uiteindelijk de afgrond in. Oudgediende Boisset diepte de beschamende episode uit de vergeetput op en regisseerde de charismatische Donnadieu (de sociopaat uit Spoorloos) naar een sterke karakterschets.

Éliane

2005 | Drama

Frankrijk 2005. Drama van Caroline Huppert. Met o.a. Florence Pernel, Jean-Pierre Lorit, Olivier Marchal en Laurence Cordier.

Regisseuse Huppert wilde van tv-film Éliane naar eigen zeggen een drama maken in de geest van Mildred Pierce, eentje waarin een vrouw haar bestemming volgt. De titelheldin (Pernel) bestiert in de tumultueuze jaren zestig een populair weekblad. Éliane wil de sociale en culturele storm van haar land vertalen naar haar blad. De eigenaar, haar echtgenoot Michel (Lorit), wil dat niet. Het blad wordt de inzet van een huwelijkse en nationale strijd, en ondertussen blijkt de tienerdochter van Éliane en Michel zwanger. Éliane roept met beperkte middelen een tijdperk op waarin thema's als emancipatie en democratie dringend doorklinken naar het heden.

Louise

2005 | Drama

Frankrijk/Canada 2005. Drama van Jacques Renard. Met o.a. Catherine Jacob, Marie-Lyse Laberge-Forest en Huguette Oligny.

Johanne is bijna veertig en wacht nog altijd op haar grote liefde en het kind dat ze erg graag wil. Wanneer ze zich afvraagt hoe haar toekomst eruit zal zien, kruist haar pad dat van Manon, een jong fascinerend meisje en Louise, een vogel met een gewonde vleugel. Samen verzorgen ze Louise en worden ze zich bewust van hun identiteit en de plaats in de wereld om hen heen.

Salut la vie

2001 | Drama

Frankrijk 2001. Drama van Daniel Janneau. Met o.a. Fanny Cottençon, François Marthouret, François-Régis Marchasson, Cécile Cassel en Alain Lahaye.

Al twintig jaar zijn Charlotte (een sterk spelende Fanny Cottençon) en Paul (François Marthouret) samen. Nog steeds hebben ze plezier met en liefdevolle aandacht voor elkaar. Na hun terugkeer van een langdurig verblijf in Afrika naar het Franse platteland krijgt Paul de verschrikkelijke boodschap dat hij ongeneeslijk ziek is. Ooit hebben ze elkaar beloofd zich zelfs door de dood niet te laten scheiden... Het zijn moeilijke levensvragen die regisseur Daniel Janneau behandelt in deze prachtige, goed gespeelde ode aan de liefde.

Que reste-t-il ?

1999 | Drama, Fantasy

België/Frankrijk 1999. Drama van Etienne Périer. Met o.a. Danielle Darrieux, Edson Sidonie, François Marthouret, Martine Sarcey en Vincent Grass.

De 82-jarige Edith Lorrimer (Darrieux) lijdt aan de ziekte van Alzheimer. Haar dokter dient haar een nieuw experimenteel geneesmiddel toe en als bij wonder kan ze zich alles uit haar verleden weer herinneren. Op dezelfde ziekenhuisafdeling ligt ook de 16-jarige Gaspard Toussaint (Sidonie). De jongeman groeide op in Haïti, maar zijn jeugdjaren zijn voor hem een zwart gat. Hij kan er zich niets meer van herinneren. Terwijl Edith de overvloed aan herinneringen beperkt wil zien, tracht Gaspard de onvolledige puzzel van zijn eigen verleden aan elkaar te lijmen. Een gevoelig psychologisch drama dat vooral aan sterkte wint door de doorleefde vertolking van La Darrieux, een rasactrice waarop nog veel te weinig beroep gedaan wordt. De jonge Sidonie kan zich echter wel staande houden naast dit monument, wat zeker voor zijn pril talent pleit. De vergelijking van mankementen aan het geheugen van een oude en een jonge persoon is zeker interessant. De strakke regie en de schitterende vertolkingen kunnen de zwakke punten van het scenario opvangen. Fotografie is van Elizabeth Prouvost.

La canne de mon père

1999 | Drama

België/Frankrijk 1999. Drama van Jacques Renard. Met o.a. Fanny Cottençon, Bernard Le Coq, Christian Drillaud, Yves Pignot en Roger Dumas.

Charles Bertroux (Le Coq) was soldaat tijdens de Grote Oorlog, waarin hij zwaar gewond werd, en was lid van de weerstand tijdens WO II. Hij gebruikt een stok om te stappen, om te argumenteren en om te bevelen. Zijn troepen beperken zich nu, in 1947, tot de dorpelingen die hem respecteren en tot zijn acht kinderen die hem blindelings moeten gehoorzamen. Hij is erg zachtaardig, maar kan zich tevens tiranniek opstellen t.o.v. zijn vrouw C[KA1]ecile (Cottençon) en de kinderen. Om eten op tafel te krijgen houdt hij zich met allerlei onverkwikkelijke zaakjes bezig, maar er is niemand die hem dit kwalijk neemt. Een zeer gevoelige, tedere familiekroniek op het Franse platteland kort na WO II. Erg veel gebeurt er niet in de film, maar toch houden de personages de belangstelling van de kijker vast. Drama en humor worden op uiterst evenwichtige wijze door elkaar verweven. Er worden mensen getoond die je vertederen, waarmee je graag kennis zou maken. Cottençon en Le Coq geven op onnavolgbare wijze gestalte aan deze mensen, maar ook de kinderen zijn stuk voor stuk hartebrekers. Louis Bériot en regisseur Renard baseerden het scenario op de gelijknamige, autobiografische roman van Bériot. Sfeervolle fotografie van Philippe Van Leeuw.

Dessine-moi un jouet

1999 |

Frankrijk 1999. Hervé Baslé. Met o.a. Roland Blanche, Catherine Frot, Christoph Waltz, Jacques Spiesser en Olivier Saladin.

Frankrijk, begin 20e eeuw. De 12-jarige Louis woont met zijn ouders op het platteland. Zijn vader is behalve lanbouwer ook ambachtelijk draaier. Op een dag moet Louis' vriendinnetje Marie opgenomen worden in het ziekenhuis omdat ze tuberculose heeft. Louis heeft van zijn vader de grondbeginselen van het draaien geleerd en een Duitse collega van zijn vader laat het verfijnde houten speelgoed uit Duitsland zien. Op een reis naar Duitsland krijgt Louis een magische houten pop die uiteindelijk voor de genezing van Marie zorgt

De gré ou de force

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Fabrice Cazeneuve. Met o.a. Julien Boisselier, Philippe Duclos, Laurent Arnal, Marie Desgranges en Philippe Faure.

Er heerst onrust onder de werknemers van Medic-Hall, een filiaal van de G[KA1]en[KA1]erale Financi[KA2]ere d`Investissement. Daar werken een tiental mensen die gespecialiseerd zijn in de verkoop van medisch materiaal. In het kader van herstructurering wil de directie van G.F.I. deze tak afstoten, maar ze voelen er niets voor om enorme ontslagpremies te betalen. Ze hebben een welomlijnd plan voor ogen: `mobbying`: door morele intimidatie de bedienden dwingen zelf ontslag te nemen. Via doorgedreven controle, voortdurende vernederingen, het opleggen van ondankbare taken en andere pesterijen wordt het leven voor deze mensen een hel. De man die de hele operatie in handen heeft is S[KA1]ebastien Jalabier (Duclos). Een les voor werkgevers om van hun personeel af te geraken zonder dat ze zich zorgen hoeven te maken over vakbondsacties. Ook al is dit fictie, toch is de kans dat dit zich in de realiteit afspeelt alles behalve denkbeeldig. Een pakkende film die sterk vertolkt wordt door een grotendeels onbekende reeks acteurs waardoor het realisme nog sterker benadrukt wordt. Knap scenario van Laurent Chouchan en Sarah Lévy. Fotografie is van Pierre Novion.

Le prince des imposteurs

1997 | Drama, Historische film

Frankrijk/Tsjechië 1997. Drama van Jean-Pierre Prévost. Met o.a. Michel Piccoli, Thierry Fortineau, Bulle Ogier, Sabina Laurinova en Jiri Holy.

1866. Professor Michel Chasles (Piccoli) is een illustere mathematicus en een van de briljantste geesten van zijn tijd. Hij leeft samen met Jeanne (Ogier), de vrouw die voor zowat alles in zijn leven zorgt. Hij heeft een grote passie: het verzamelen van authentieke geschriften. Op een dag ontmoet hij Denis Vrain- Lucas, een doodgewone notarisklerk, die beweert in het bezit te zijn van documenten afkomstig van Lodewijk XVI. In zijn enthousiasme koopt Chasles de hele collectie zonder de authenticiteit ervan na te gaan. Verzorgd kammerspiel met uitstekende vertolkingen. Het geheel is erg koel en afstandelijk door een literaire aanpak, waardoor de beelden zeer mooi ogen, maar waarmee het moeilijk is voor de kijker om zich te identificeren. Technisch is er weinig op aan te merken, maar een beetje humor had het scenario van Michel De Decker, Françoise Bourdin en regisseur Prévost wat lichter kunnen maken. Knappe fotografie van Emil Sirotek.

La rumeur

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Etienne Périer. Met o.a. Christine Boisson, Roger Mirmont, Alain Payen, Micheline Boudet en François-Régis Marchasson.

Na een ruzie met zijn vrouw Claire (Boisson) verlaat Pierre Noblet op een nacht woedend het echtelijk huis. De volgende ochtend tracht Claire de schijn op te houden, wat in een klein stadje als het hare waar iedereen iedereen kent niet eenvoudig is. Het minste gerucht krijgt hier in een mum van tijd een sneeuwbaleffect. De huishoudster vindt dan ook twee couverts voor het ontbijt en aan de buurvrouw, die Pierre niet naar zijn werk zag gaan, zegt ze dat hij vroeger vertrokken is. Als Pierre dan na twee dagen nog niet terug is wordt de toestand haast onmogelijk. Perier toont ons de machinatie van het opblazen van een gerucht. Het werd een cynische kijk op de voorstadsmentaliteit waarin alle personages met pijnlijke zorg getekend werden. Het onderhoudende scenario van Dominique Fabre geeft de acteurs volop kans om hun typetje tot in het detail op te bouwen. Martial Thury stond achter de camera.

La ville dont le prince est un enfant

1996 | Drama, Historische film

Frankrijk 1996. Drama van Christophe Malavoy. Met o.a. Christophe Malavoy, Michel Aumont, Naël Marandin, Clément van den Bergh en Pierre-Arnaud Juin.

Parijs kort voor WO II (1939-44). Pater de Pradts (Malavoy) geeft onderricht in een katholiek internaat. Hier zijn de zeventienjarige Servais (Maradin), een briljant leerling, en de rumoerige jonge Souplier (Van den Bergh) onafscheidelijke vrienden, ondanks het leeftijdsverschil. De pater verbiedt contacten tussen de leerlingen van verschillende klassen en hij tracht dan ook de vrienschap tussen Servais en Souplier te breken. De ware reden hiervoor wordt echter al vlug duidelijk: de Pradts koestert passionele gevoelens voor Souplier. Geen erg opwekkend verhaal dat echter diepe indruk nalaat. Malavoy schittert in zijn rol van pedofiele pater en ook de twee jongens leven zich goed in hun personage in. Een boeiend, maar pessimistisch scenario van Didier Decoin, naar de roman van Henry De Montherlant. Fotografie van Bernard Lutic.

En danger de vie

1996 | Familiefilm

Frankrijk 1996. Familiefilm van Bruno Gantillon. Met o.a. Fanny Cottençon, Frédéric Andrau, Aurélien Recoing, Voledia Serre en Alexandre Arbatt.

Jacqueline Ricard (Cotten[KA10]con) is een toegewijde en liefhebbende moeder die alles in het werk stelt om haar verslaafde zoon, Jean-Luc (Andrau) van de drugs af te helpen. Hij is al twee jaar aan het spul en terroriseert de hele familie. Vader Paul (Recoing) is een vriendelijke man, maar het wordt hem teveel en hij pakt zijn biezen. Jacqueline staat nu alleen ervoor. Ze is radeloos en zou Jean-Luc wel willen vermoorden. (Gelukkig) lukt dat niet, maar dan is ze zo vertwijfeld da ze zich voor de m[KA1]etro wil gooien. Zij wordt op het nippertje gered door Guillaume (Serre). Hij is erg onder de indruk en wil Jacqueline en Jean-Luc helpen voor het definitief te laat is. Drama over de desastreuze invloed die verslaafde heeft op zijn directe omgeving, en vooral op het gezin waartoe hij behoort. Cotten[KA10]con en Serre zetten geloofwaardige personages neer. Het uit het leven gegrepen (naar een ware gebeurtenis) scenario is van Pierre Billon, Jean-Pierre Carasso, Louis Feyrabend en Gantillon. Fotografie van Houshang Baharlou. Zeer geschikt als discussie-onderwerp op de middelbare school.

The Lost Films Of Orson Welles

1995 | Documentaire

Duitsland/Zwitserland/Frankrijk 1995. Documentaire van Vassili Silovic.

Orson Welles was een filmgenie, maar hij had ook de reputatie dat hij aan heel wat films begon die uiteindelijk nooit het licht van de projector aanschouwden. De oorzaken waren divers: tegenslag, geldgebrek of eigenzinnigheid. In deze documentaire leidt zijn levensgezellin en medewerkster (van de laaste 20 jaar) Oja Kadar ons door het labyrint van de onvoltooide werken van Welles uit het priv[KA1]e-archief van de nalatenschap. Naast de beroemdste DON QUIXOTTE die ondertussen gemonteerd is en uitgebracht werd, is er CHURCHILL, waarin hij de rol van de Britse strijdlustige eerste minister speelt. We krijgen beelden te zien uit de mysterieuze THE DEEP waarmee hij stopte na de dood van hoofrol Laurence Harvey, uit de op locatie gefilmde THE MERCHANT OF VENICE, dat bijna compleet was en waarvan een groot deel van de negatieven gestolen werden, uit een gefilmde lezing van MOBY DICK en uit zijn laatste film THE OTHER SIDE OF THE WIND. Een interessante documentaire vooral voor Welles-vorsers (en bewonderaars) die hierdoor niet alleen de mens achter het genie kunnen verkennen, maar ook de gelegenheid krijgen fragmenten te zien uit films die nooit de zalen zullen halen. Silovic en Roland Zag schreven het scenario. De montage werd verzorgd door Marie-Josèphe Yoyotte en nieuw materiaal werd geschoten door Thomas Mauch. Stereo.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Dominique Antoine op televisie komt.

Reageer