Jean-Jacques Zilbermann

Regisseur, Scenarist

Jean-Jacques Zilbermann is regisseur en scenarist.
Er zijn 5 films gevonden.

À la vie

2014 | Drama

Frankrijk 2014. Drama van Jean-Jacques Zilbermann. Met o.a. Julie Depardieu, Johanna ter Steege, Suzanne Clément, Hippolyte Girardot en Mathias Mlekuz.

Hélène, Lili en Rose zijn lotgenoten in het concentratiekamp Auschwitz. In de chaos aan het eind van WO II raken ze elkaar kwijt. Totdat de drie elkaar, dankzij een ieder jaar opnieuw geplaatste advertentie van Hélène, uiteindelijk in 1962 terugzien. Zilbermanns ode aan het leven is niets minder dan een hommage en laatste groet aan zijn moeder en haar twee vriendinnen die de Holocaust overleefden. Daarbij wordt het grote gebaar vermeden en spelen de actrices met de onuitwisbare gezamenlijke herinneringen van hun personages. De vakantie van het drietal in de badplaats Berck-Plage is een treffend tijdsbeeld.

La folle histoire d'amour de Simon Eskenazy

2009 | Drama

Frankrijk 2009. Drama van Jean-Jacques Zilbermann. Met o.a. Antoine de Caunes, Mehdi Dehbi, Elsa Zylberstein en Judith Magre.

Tien jaar geleden worstelde de Joodse klarinettist Simon Eskenazy in L'homme est une femme comme les autres met homoseksualiteit en verstandshuwelijk. Nu zien we hem in een nieuwe levensfase: na lange tijd duiken zijn ex en zoon weer op. Daarnaast moet hij zijn relatie met zijn bedlegerige moeder en Naïm, een Algerijnse travestiet, zien te onderhouden. Complexe familieverwikkelingen in een lichtvoetig drama, verlevendigd door Simons traditionele muziek. Acteur De Caunes kent men in Frankrijk ook als de stem van Lucky Luke in de gelijknamige animatieserie.

Les fautes d'orthographe

2004 | Komedie

Frankrijk 2004. Komedie van Jean-Jacques Zilbermann. Met o.a. Olivier Gourmet, Carole Bouquet, Damien Jouillerot en Raphaël Goldman.

De vijftienjarige Daniel heeft het moeilijk met spellen en natuurlijk met de puberteit, maar krijgt het nog zwaarder wanneer hij terechtkomt op de kostschool die wordt geleid door zijn eigen ouders. Zijn vader is het prototype van een streng schoolhoofd en om de suggestie te ontkrachten dat hij misschien wordt voorgetrokken, begint Daniel een anti-autoritair protest. Bekend gegeven met het bekende gepest, sadisme en gedoe om seks, adequaat uitgewerkt. Olivier Gourmet (Le fils) en Carole Bouquet zijn goed als de ouders, de jonge Damien Jouillerot werd met een César onderscheiden voor de meest veelbelovende acteur.

L'homme est une femme comme les autres

1998 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1998. Komedie van Jean-Jacques Zilbermann. Met o.a. Antoine de Caunes, Elsa Zylberstein, Gad Elmaleh, Michel Aumont en Maurice Bénichou.

Simon (De Caunes) is gelukkig; hij verdient weliswaar nauwelijks het zout in de pap als barpianist, maar hij bepaalt zijn eigen lot. Hij is homo en is er gelukkig mee. Dat geldt niet voor zijn moeder (Magre), die graag een stamhoudertje zou willen hebben. De mogelijkheid om met de orthodoxe joodse muurbloem Rosalie (Zylberstein), een zangeres van jiddische liederen uit New York, te trouwen, wijst hij hooghartig van de hand. Als hij zijn woning niet meer in kan, omdat zijn huisbaas vanwege huurschuld de sloten veranderd heeft, gaat hij in op een aanbieding van oom Salomon (Aumont), die in bankzaken zit en steenrijk is: trouwen, tien miljoen Francs (1,5 miljoen euro) en een schitterende woning - dat is pas een start. Dus Simon begint met de verovering van Rosalie die het uiterlijk heeft van een gasser, al is ze best sympathiek. Ze neemt Simon mee naar New York, waar ze hem voorstelt aan haar vrome chassidische familie - zo vroom zijn ze niet allemaal, want haar broertje draagt valse lokken, die hij op- en af kan doen. Het eindigt ermee dat het onwaarschijnlijke stel gaat trouwen. De film, die zowel Frans als Engels en jiddisch dialoog heeft, is buitengewoon grappig en satirisch. Hij wordt gesierd door schitterend spel van De Caunes en Zylberstein, die voortreffelijk worden ondersteund door de bijrollen. Het humoristische scenario van Gilles Taurand en regisseur Zilbermann is gebaseerd op een idee van Zilbermann en Jo[KA3]elle Van Effenterre; helaas is het laatste half uur aardig rommelig en onoverzichtelijk; het onwaarschijnlijke slot is een behoorlijke domper op de zorgvuldige, opgebouwde sfeertekening van het begin. Dat is echt jammer, want anders zou de film veel hoger gescoord hebben. Het camerawerk is van Pierre Aim en de (overigens bijna uitstervende) klezmermuziek op de klarinet wordt gespeeld door Giora Feidman en Zylberstein's liederen worden in werkelijkheid gezongen door Rosalie Becker. Dolby Digital.

Tout le monde n'a pas eu la chance d'avoir des parents communistes

1993 | Drama, Komedie

Frankrijk 1993. Drama van Jean-Jacques Zilbermann. Met o.a. Josiane Balasko, Maurice Bénichou, Victor Neznanov, Jean-François Dérec en Catherine Hiegel.

Ex-postbode en -filmoperateur Zilbermann heeft gevoel voor nostalgie en kwaliteit: in 1987 kocht hij het Parijse Max Linder Panorama en maakte er het elegantste filmtheater van de stad van. Zijn warme debuutregie beleefde er uiteraard zijn première. In het arbeiders-Parijs van 1958 bepaalt de herinnering aan haar bevrijding uit Auschwitz door de Russen het leven van Irène (Balasko): alles wat communistisch is, idealiseert ze. Dat wringt. Wanneer ze drie zangers van het Rode-Legerkoor over de vloer krijgt, komen de zaken in Irènes gezin op scherp te staan. Grappig en aandoenlijk, met Balasko in een glansrol.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jean-Jacques Zilbermann op televisie komt.

Reageer