Annie Girardot

1931 -2011 Acteur

Annie Girardot (1931-2011) is acteur.
Er zijn 149 films gevonden.

Je préfère qu'on reste amis

2005 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 2005. Komedie van Olivier Nakache en Eric Toledano. Met o.a. Jean-Paul Rouve, Gérard Depardieu en Annie Girardot.

Sinds zijn scheiding twee jaar geleden heeft Claude geen vrouw meer ontmoet, hij is daar eenvoudig te verlegen voor. Op de bruiloft van zijn broer raakt hij aan de praat met de charmeur Serge en die geeft hem een goede tip. Loop alle bruiloften van wildvreemde mensen af en je ontmoet vanzelf de vrouw van je dromen!

Caché

2005 | Drama, Thriller

Frankrijk/Oostenrijk/Duitsland/Italië 2005. Drama van Michael Haneke. Met o.a. Daniel Auteuil, Juliette Binoche, Maurice Bénichou, Annie Girardot en Walid Afkir.

Makkelijke films maakt Haneke nooit, en Caché is een van zijn ongemakkelijkste. Georges (Auteuil), gerespecteerd presentator van een boekenprogramma, mooie Parijse woning, intelligente, aantrekkelijke vrouw (Binoche), krijgt op een dag een videoband met een opname van zijn huis. Er gebeurt niet veel bijzonders op de tape, maar kennelijk houdt iemand hem in de gaten. Wie? En waarom? Caché is subtieler dan het ijselijke Funny Games, maar even onthutsend. Regieprijs in Cannes, European Film Awards in de categorieën beste film, beste acteur, beste regie en beste montage.

Allons petits enfants

2005 | Drama

Frankrijk 2005. Drama van Thierry Binisti. Met o.a. Carole Richert, Oscar Copp, Annie Girardot en Bernard-Pierre Donnadieu.

Makkelijke films maakt Haneke nooit, en Caché is een van zijn ongemakkelijkste. Georges (Auteuil), gerespecteerd presentator van een boekenprogramma, mooie Parijse woning, intelligente, aantrekkelijke vrouw (Binoche), krijgt op een dag een videoband met een opname van zijn huis. Er gebeurt niet veel bijzonders op de tape, maar kennelijk houdt iemand hem in de gaten. Wie? En waarom? Caché is subtieler dan het ijselijke Funny Games, maar even onthutsend. Regieprijs in Cannes, European Film Awards in de categorieën beste film, beste acteur, beste regie en beste montage.

La petite Fadette

2004 | Drama, Romantiek

Frankrijk 2004. Drama van Michaëla Watteaux. Met o.a. Mélanie Bernier, Jérémie Renier, Richard Bohringer en Annie Girardot.

Televisiefilm, gebaseerd op de gelijknamige plattelandsroman (1849) van schrijfster en feministe George Sand (1804-1876). Fadette (Bernier) is een meisje dat door de boerengemeenschap wordt beschimpt vanwege haar armoedige voorkomen en haar hekserige oma. De zoon van een herenboer ziet wel wat in haar - na tal van omtrekkende bewegingen - maar een relatie wordt bemoeilijkt door zijn jaloerse tweelingbroer. Innemend acteerwerk en aandacht voor detail, tillen de film boven menig verwant televisiewerk. Een ode aan het belang van ware liefde én je ware aard. Geschoten op locatie rond Nohant (Indre), de plek waar Sand haar jeugd doorbracht.

Epsteins Nacht

2003 | Thriller, Oorlogsfilm, Drama

Oostenrijk/Duitsland/Zwitserland/Zweden 2003. Thriller van Urs Egger. Met o.a. Mario Adorf, Bruno Ganz, Otto Tausig, Günter Lamprecht en Annie Girardot.

Als de film begint, is Jochen Epstein (Adorf) na vijftien jaar achter de tralies weer een vrij man. Doch hij denkt dat zijn leven geen zin meer heeft totdat hij thuiskomt en begroet wordt door een oudere vrouw, die zegt dat ze Hannah (Girardot) heet. Hannah was zijn jeugdliefde, maar die was toch omgekomen in het concentratiekamp dat hij met zijn vrienden Karl Rose (Tausig) en Adam Rose (Ganz) had overleefd. In een flashback terug naar wat er vijftien jaar geleden was voorgevallen. Karl Rose bedenkt dat zij met zijn drie[KA3]en hun christelijke vrienden een vrolijk kerstfeest moeten bezorgen. Epstein belooft Josefa (Hoss), de dochter van de huishoudster naar de nachtmis te begeleiden omdat ze in het koor zingt. Als Epstein op de kerkbank zit, herkent hij in priester Groll (Lamprecht) SS-Hauptsturmf[KA3]uhrer Giesser, die de rest van hun familie de dood had ingejaagd. Als hij met Josefa huiswaarts is gekeerd, vertelt hij aan Adam en Karl dat hij hun kwelgeest meent te hebben herkend. Verder is hij stil en gulpt achter elkaar het bier weg, terwijl Adam en Karl zich om de gasten bekommeren. De volgende morgen is Adam verdwenen met het pistool van Karl. Epstein en Karl gaan naar de kerk, waar het tot een confrontatie komt en Giesser nog steeds de machtige manipulator speelt. Plotseling gaat er een schot af... Wie DE AANSLAG (1986) van Fons Rademakers een goede film vindt, moet beslist naar deze film gaan kijken. Hij heeft een topbezetting, de regie is strak en het verhaal, vol emoties over complexe loyaliteiten, is spannend ondanks dat men de afloop al weet. Het scenario is van Jens Urban. Het camerawerk is van Lukas Strebel. Dolby.

Le marathon du lit

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Bruno Gantillon. Met o.a. Christine Murillo, Paul Crauchet en Annie Girardot.

Als de film begint, is Jochen Epstein (Adorf) na vijftien jaar achter de tralies weer een vrij man. Doch hij denkt dat zijn leven geen zin meer heeft totdat hij thuiskomt en begroet wordt door een oudere vrouw, die zegt dat ze Hannah (Girardot) heet. Hannah was zijn jeugdliefde, maar die was toch omgekomen in het concentratiekamp dat hij met zijn vrienden Karl Rose (Tausig) en Adam Rose (Ganz) had overleefd. In een flashback terug naar wat er vijftien jaar geleden was voorgevallen. Karl Rose bedenkt dat zij met zijn drie[KA3]en hun christelijke vrienden een vrolijk kerstfeest moeten bezorgen. Epstein belooft Josefa (Hoss), de dochter van de huishoudster naar de nachtmis te begeleiden omdat ze in het koor zingt. Als Epstein op de kerkbank zit, herkent hij in priester Groll (Lamprecht) SS-Hauptsturmf[KA3]uhrer Giesser, die de rest van hun familie de dood had ingejaagd. Als hij met Josefa huiswaarts is gekeerd, vertelt hij aan Adam en Karl dat hij hun kwelgeest meent te hebben herkend. Verder is hij stil en gulpt achter elkaar het bier weg, terwijl Adam en Karl zich om de gasten bekommeren. De volgende morgen is Adam verdwenen met het pistool van Karl. Epstein en Karl gaan naar de kerk, waar het tot een confrontatie komt en Giesser nog steeds de machtige manipulator speelt. Plotseling gaat er een schot af... Wie DE AANSLAG (1986) van Fons Rademakers een goede film vindt, moet beslist naar deze film gaan kijken. Hij heeft een topbezetting, de regie is strak en het verhaal, vol emoties over complexe loyaliteiten, is spannend ondanks dat men de afloop al weet. Het scenario is van Jens Urban. Het camerawerk is van Lukas Strebel. Dolby.

La pianiste

2001 | Drama

Frankrijk/Oostenrijk 2001. Drama van Michael Haneke. Met o.a. Isabelle Huppert, Annie Girardot, Benoît Magimel, Udo Samel en Anna Sigalevitch.

La pianiste verhaalt van een emotioneel gesloten pianolerares die doceert aan het Weens conservatorium en daarbuiten een eenzaam bestaan leidt. Ze heeft een moeizame relatie met haar in haar teleurgestelde moeder, met wie ze samenwoont. Dan wordt een leerling verliefd op haar. Haneke’s bekende koele, afstandelijke aanpak, die weinig hoop uitdraagt over intermenselijke communicatie, resulteert in een verontrustend portret van een vrouw die hevig tracht haar eigen gevoelens de baas te blijven. Isabelle Huppert, zelf een bedreven pianiste, speelt een van haar mooiste rollen in jaren en kreeg er heel wat onderscheidingen voor.

T'aime

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Patrick Sébastien. Met o.a. Patrick Sébastien, Marie Denarnaud, Samuel Dupuy, Jean-François Balmer en Myriam Boyer.

Mislukt speelfilmdebuut van scenarioschrijver-regisseur- medehoofdrol S[KA1]ebastien, die in eigen land al jaren lang de tv bevuilt met een oervervelende show en er een personality is. Zef (Dupuy), een onnozele man, woont met zijn brave zus Sophie (Bruneaux) in een schilderachtig dorpje in de Lot. Als hij ontdekt dat de keurige Sophie aan SM doet, geeft hem dat de nodige inspiratie. Hij probeert daarop Marie Gontier (Denarnaud), de dochter van een steenrijke parfumfabrikant (Balmer), te verleiden, maar in plaats van subtiel te werk te gaan, is zijn onhandige gedrag niets anders als een poging tot verkrachting en komt het hele dorp in rep en roer. Vervolgens is het drama niet vooruit te branden. Sébastien speelt in dit onding Hugues Michel. Het camerawerk is van André Diot en Henri Habans. DTS/Dolby Digital.

Les fleurs de Maureen

2000 | Misdaad

Frankrijk 2000. Misdaad van Dominique Baron. Met o.a. Annie Girardot, Jean-Michel Dupuis, Caroline Baehr, Yael Simion en Bertrand Milliot.

De titel slaat op de bloemen voor het graf van de overleden vrouw van de aan de drank verslaafde ex-politieman Marc (Dupuis), die uit de dienst werd gewerkt door de machinaties van zijn corrupte collega Charles Bartali (Marchasson). Marc verzuipt in zijn sombere sousterrain zijn verdriet achter de tv en als hij dat niet doet, gaat hij naar het kerkhof. Hij betreurt dat hij nooit met Maureen terug is gegaan naar Ierland, haar geboorteland, zoals hij beloofd had, omdat hij telkens een of ander excuus vond om de reis uit te stellen. Hij stuit door een toeval, als hij weer eens op weg is naar de laatste rustplaats van Maureen, op Luc (Simion), een jongetje van tien, die met zijn moeder Karen (Baehr) in de tang van Charles geraakt is. En zo komt de kans voor Marcs eerherstel en de gerechtvaardigde afgang van Charles. Het scenario van Jean-Jacques Tarbès is eerder geroutineerd dan origineel, maar de kijkers worden getracteerd op een onderhoudende film met een positieve afloop over de flic, die een wrok koestert, maar in zijn hart eerlijk is, versus de smerige smeris. Oudgediende Girardot speelt de buurvrouw van Marc, die op haar stoeltje voor haar deur zit en aanvankelijk het enige lichtpuntje vormt in zijn neerslachtige bestaan. Het spel is van een redelijk niveau. De film werd geproduceerd o.a. met fondsen van omroep RTBF.

Marie Fransson : S'il vous plaît

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Christiane Spièro. Met o.a. Alicia Alonso, Annie Girardot, Alberto Gimigniani, Rebecca Potok en Nino Gauzy.

Marie Fransson (Alonso) verzorgt de oude Georgette Carrel (Girardot), die zojuist een hersenbloeding gehad heeft. De dokter geeft haar nog maar enkele dagen te leven en Georgette`s dochter Nadine (Simonnet) wil dat haar moeder thuis kan sterven. Georgette`s kleinzoon J[KA1]er[KA4]ome (Leray) kan het lijden van zijn grootmoeder niet aan zien. De volgende ochtend blijkt Georgette overleden te zijn. Marie vermoedt dat Jérôme haar een overdosis insuline heeft toegediend, maar ze besluit te zwijgen. De politie stelt haar onder verdenking van poging tot moord. Een film die pleit om het euthanasiedebat in volle openlijkheid te voeren. Is het humaan om terminale zieken onmenselijke pijnen te laten doorstaan alvorens ze sterven? Een uitstekend gegeven wordt hier gebracht in onvervalste driestuivers-stijl, wat de zuiverheid van de boodschap verschrikkelijk aantast. Alonso doet moeite om van haar personage een eerlijk en onkreukbaar wezen te maken, maar het scenario van Anne Giafferi werkt haar intenties doorlopend tegen. Fotografie is van Roger Dorieux.

Romy Passions

1998 | Documentaire, Biografie

Frankrijk 1998. Documentaire van Bob Decout. Met o.a. Daniel Biasini, Sarah Biasini, Horst Buchholz, Claudia Cardinale en Jean-Claude Brialy.

Via een gesprek tussen Daniel Biasina en Sarah Biasina, laatste echtgenoot en dochter van Romy Schneider, krijgen we een beeld van de vrouw achter de actrice. Hoe ze van romantische tienerster uit de SISSI-films evolueerde tot een van de beste Franse dramatische actrices. Beiden praten over haar alsof ze voor de eerste keer over haar spreken. Het gesprek wordt onderbroken door filmfragmenten, werkopnames, interviews met Romy, scènes uit toneeloptredens, actualiteitsbeelden en priv[KA1]-opnames met o.a. haar zoontje David. Ze besteden tevens veel aandacht aan haar turbulente liefdesleven. Ondertussen geven ook mensen die met haar gewerkt hebben hun indrukken over deze uitzonderlijke collega, terwijl ook haar dokters, gouvernantes van haar kinderen en huispersoneel aan het woord komen. Je moet niet denken dat je iets nieuws over haar te weten komt, maar het is in elk geval een luchtig, wat oppervlakkig, portret van een uitstekende actrice, die minder geluk had in haar privé- leven. Liliane Gallifet en Isabelle Albaret schreven het scenario. Commentaar werd ingesproken door Ludmila Mikael. Montage is van Audrey Maurion, Clara Legris en Nicolas Trembasiewicz. Achter de camera stond Eric Guéret.

Préférence

1998 | Drama

Italië/Frankrijk/Spanje 1998. Drama van Grégroire Delacourt. Met o.a. Jean-Marc Barr, Georges Corraface, Anna Galiena, Annie Girardot en Marisa Paredes.

Max (Corraface) komt na tien jaar eenzame opsluiting voor een crime passionnel uit de gevangenis. Niemand wacht hem op bij de poort, maar een mooie vrouw in een glanzende auto spreekt hem aan. Even later gaat Max een caf[KA1]e binnen. Als hij naar de toiletten in het souterrain gaat, ziet hij dezelfde vrouw telefoneren. Max die tien jaar geen vrouw meer in bed heeft gehad, weet met haar de seks te bedrijven - hij heeft geluk dat ze willig is, want de relatie met haar man is onbevredigend. Ze heet Mila (Galiena) en Max laat zijn telefoonnummer achter. Ze ontmoeten elkaar voor een volgend, nog hartstochtelijker rendez- vous in een hotel. Max wil weten waar ze woont, en zo ziet hij haar echtgenoot Simon (Barr). Hij is Max` jongere broer, die hij in geen tien jaar meer gezien had. Op een of andere manier zijn ze van elkaar afhankelijk, leren we uit flashbacks over hun jeugd en hun overleden moeder (Paredes). Ze stevenen op een onafwendbaar noodlot af dat eindigt als een Griekse tragedie. Debuterend regisseur Delacourt heeft heel wat ervaring als scenarioschrijver en heeft mogen meekijken over de schouder van bekende filmers, zoals Elie Chouraqui, Bertrand Tavernier, Mike Figgis en vele anderen, maar zijn regie is te aarzelend en de capabele cast levert niet de prestaties die ze hadden kunnen verrichten, geremd door het loodzware scenario van Delacourt, Mimmo Rafele en Carola Delacourt. Regisseur Delacourt heeft zich te veel uitgeleefd zonder zich te bekommeren om het kijkerspubliek en hiervan getuigt de rol van veterane Girardot als eenzame huishoudster Blanche, in een bijrol die er aan de haren is bij gesleept en waarmee Delacourt zichzelf vooral een plezier heeft gedaan. De verhaalelementen worden op de juiste manier gedoseerd zodat de dramatische spanning op zijn minst aanwezig is. De muziek van Bruno Coulais past wonderwel bij deze mislukte eersteling.

Nuda proprietà vendesi

1998 |

Italië 1998. Enrico Oidoini. Met o.a. Alessandro Gassman, Annie Girardot en Lino Banfi.

Max (Corraface) komt na tien jaar eenzame opsluiting voor een crime passionnel uit de gevangenis. Niemand wacht hem op bij de poort, maar een mooie vrouw in een glanzende auto spreekt hem aan. Even later gaat Max een caf[KA1]e binnen. Als hij naar de toiletten in het souterrain gaat, ziet hij dezelfde vrouw telefoneren. Max die tien jaar geen vrouw meer in bed heeft gehad, weet met haar de seks te bedrijven - hij heeft geluk dat ze willig is, want de relatie met haar man is onbevredigend. Ze heet Mila (Galiena) en Max laat zijn telefoonnummer achter. Ze ontmoeten elkaar voor een volgend, nog hartstochtelijker rendez- vous in een hotel. Max wil weten waar ze woont, en zo ziet hij haar echtgenoot Simon (Barr). Hij is Max` jongere broer, die hij in geen tien jaar meer gezien had. Op een of andere manier zijn ze van elkaar afhankelijk, leren we uit flashbacks over hun jeugd en hun overleden moeder (Paredes). Ze stevenen op een onafwendbaar noodlot af dat eindigt als een Griekse tragedie. Debuterend regisseur Delacourt heeft heel wat ervaring als scenarioschrijver en heeft mogen meekijken over de schouder van bekende filmers, zoals Elie Chouraqui, Bertrand Tavernier, Mike Figgis en vele anderen, maar zijn regie is te aarzelend en de capabele cast levert niet de prestaties die ze hadden kunnen verrichten, geremd door het loodzware scenario van Delacourt, Mimmo Rafele en Carola Delacourt. Regisseur Delacourt heeft zich te veel uitgeleefd zonder zich te bekommeren om het kijkerspubliek en hiervan getuigt de rol van veterane Girardot als eenzame huishoudster Blanche, in een bijrol die er aan de haren is bij gesleept en waarmee Delacourt zichzelf vooral een plezier heeft gedaan. De verhaalelementen worden op de juiste manier gedoseerd zodat de dramatische spanning op zijn minst aanwezig is. De muziek van Bruno Coulais past wonderwel bij deze mislukte eersteling.

La façon de le dire

1998 | Romantiek, Familiefilm

Frankrijk/Ierland 1998. Romantiek van Sébastien Grall. Met o.a. Annie Girardot, Sonia Vollereaux, Laura Brennan, Romain Redler en Eithne Dempsey.

Nicolas (Deutsch) is een zestien-jarige, intelligente jongen die erg lijdt onder het feit dat hij verschrikkelijk stottert. Hij is niet in staat een woord in een maal uit te spreken. Sinds een achttal maanden voert hij correspondentie met de Ierse Cynthia (Brennan). Op die manier kan hij zich uitdrukken zonder tegengewerkt te worden door zijn handicap. Als zij opbelt komt zijn oudere broer Bertrand (Redler) aan het toestel. Maar nu schrijft Cynthia dat ze tijdens de vakantie naar Frankrijk wil komen en hem ontmoeten. Nicolas wil een therapie volgen om van zijn stotteren af te raken. Gevoelige, intelligent geschreven dramatische film over een jongen die zijn handicap wil overwinnen. Deutsch geeft op onvergetelijke manier gestalte aan dit personage en hij wordt uitstekend geholpen door Girardot als een vrouw die gekwetst werd door het leven en die de jongen hetzelfde lot wil besparen. Ondanks het gegeven wordt de film nergens sentimenteel. Anne Valton en Marina Ni Dhubhain schreven het opmerkelijke scenario. Mooie fotografie van Richard Andry. Stereo.

Ventura dit... Lino

1997 | Documentaire, Biografie

Frankrijk 1997. Documentaire van Clelia Ventura en Babeth Si Ramdane. Met o.a. Claude Pinoteau, Norbert Saada, Claude Sautet, Edouard Molinaro en Georges Lautner.

In het kort schetst Lino Ventura zelf een portret van zijn jeugd met foto's en archiefbeelden van het Parma rond 1920. Hij praat over zijn emigratie naar Frankrijk, het leven in bezet Parijs en zijn moeilijkheden om, na de oorlog, aan de bak te komen. Hij ziet voor zich een toekomst als worstelaar. Dan, in 1953, wordt hij ontdekt door Jacques Becker voor de film TOUCHEZ PAS AU GRISBI. Enkele jaren later was hij de populairste Franse acteur aller tijden. Gesprekken met mensen die met hem gewerkt hebben worden afgewisseld met privé-beelden door de Venturas zelf gemaakt, fragmenten uit films en interviews met Ventura tijdens verschillende stadia van zijn carrière. Tevens werden een aantal, soms erg intieme, gesprekken in het geheel verwerkt die Lino had met zijn dochter Clelia en die door haar op film vereeuwigd werden. Clelia mocht deze hulde aan haar vader maken t.g.v. de tiende verjaardag van diens overlijden. Ze schreef zelf het scenario. Nieuw beeldmateriaal werd geschoten door Amar Arhab, Stéphane Bion en Cyril Claise.

La soupe aux herbes sauvages

1997 | Biografie, Drama

Frankrijk 1997. Biografie van Alain Bonnot. Met o.a. Annie Girardot, Catherine Samie, Rufus, Amélie Pick en Bernard Fresson.

Bij een demonstratie van landbouwers in de buurt van Brian[KA10]con (Hautes-Alpes) tegen de aanleg van een snelweg door de vallei van de Clar[KA1]ee niet ver van de grens met Itali[KA3]e, ontmoeten jeugdvriendinnen Justine (Samie) en [KA1]Emilie Carles (Girardot) elkaar weer nadat er ettelijke jaren zijn verstreken. Zij zijn beiden op leeftijd. De herinneringen aan vroeger worden opgehaald: de bliksem, die [KA1]Emilie`s moeder trof toen zij pas vier was, hoe [KA1]Emilie en Justine vriendinnen werden, Gaston (Lefebvre), op wie zij als opgeschoten meiden verliefd werden, en de gebeurtenissen die hun stempel drukten op het keiharde, karige boerenbestaan. Girardot is ontroerend echt als de menslievende, milieubewuste vrouw die al haar hele leven strijdt tegen onrecht en onderdrukking. Émilie als klein kind wordt gespeeld door Coesens en als adolescente door Legrix. Justine als kind wordt gespeeld door Bénichou, als adolescente door Martel en als volwassen vrouw door Bois. Speelt begin jaren 1980. Naar de autobiografische roman van Émilie Carles en Robert Destanques. Het scenario is van Michèle Letellier. Het camerawerk is van Francis Junek. Stereo.

L'âge de braise

1997 | Drama, Romantiek

Canada/Frankrijk 1997. Drama van Jacques Leduc. Met o.a. Annie Girardot, France Castel, Michel Ghorayeb, Sheila-Rose en Domini Blythe.

VV.

Hotel Shanghai

1997 | Drama

Duitsland 1997. Drama van Peter Patzak en Peter Pazak. Met o.a. Agnieszka Wagner, Nicholas Clay, James McCaffrey, Annie Girardot en Nigel Davenport.

Shanghai, 1937. De stad wordt verscheurd door spanningen vanwege een naderende oorlog. Helen Russell, een aantrekkelijke Russische aristocrate, en haar alcoholistische man Bobby betrekken een kamer in Hotel Shanghai. Barpianist Kurt Planke wordt hopeloos verliefd op Helen en verzandt met Bobby Russell in de wereld van de verdovende middelen. Helen begint een affaire met de Amerikaanse verslaggever Frank Taylor

Petite sœur

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Marion Sarraut. Met o.a. Annie Girardot, Martin Lamotte, Camille Dos Santos, Natacha Régnier en Quentin Ogier.

Dos Santos is een twaalfjarige gymnaste die van de ene dag op de andere bekend wordt. Die plotse roem zal haar leven duchtig door elkaar schudden. Zij is de jongste dochter van Lamotte, die samen met zijn moeder Girardot een Italiaans restaurantje runt. Sinds de dood van Dos Santos' moeder is het vooral haar oudere zus Régnier, een briljante studente, die voor haar zorgt. Wanneer Dos Santos op het punt staat kampioene te worden, wordt vader Lamotte extatisch en Régnier is de enige die met beide voeten op de grond blijft, ook wanneer deurwaarders hun opwachting maken in de eettent van haar in financiële problemen zittende vader. Onderhoudende familiekroniek, met een lach en een traan, geschreven door Alain Leblanc. Jammer dat de plot te sterk als een karikatuur van het turn-sportmilieu overkomt. Gelukkig zijn er de acteurs die een en ander geloofwaardig maken. De kleine elite-turnster Dos Santos ontroert in haar eerste filmrol, Lamotte overtuigt in zijn eerste grote dramatische rol en La Girardot hoeft slechts zichzelf te zijn als de eeuwige mama en oma. Muziek van Didier Vasseur.

Noces cruelles

1996 | Thriller

Frankrijk 1996. Thriller van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Annie Girardot, Mathilde May, François-Régis Marchasson, Ann-Gisel Glass en Philippe Volter.

May is halsoverkop getrouwd met een dynamische zakenman. Ze krijgen echter niet de tijd om van hun geluk te genieten, want diezelfde avond wordt de kersverse echtgenoot vermoord. Tijdens het onderzoek beseft de jonge vrouw dat ze eigenlijk niets weet over het verleden van haar man. Ze hoopt dat schoonmama Girardot een tipje van de sluier zal oplichten, maar die heeft het moeilijk om over haar zoon te praten. Een jonge vrouw duikt in het verleden van haar overleden man en wordt geconfronteerd met de meest onverwachte zaken. Goed gespeelde, maar bepaald niet originele, suspensfilm die als 'tijdverdrijver' nog best te pruimen is. Victor Haïm en van Effenterre schreven het scenario. Cameraman was Pierre-Laurent Chenieux. Formaat 16/9.

Les Bidochon

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Serge Korber. Met o.a. Anémone, Jean-François Stévenin, Annie Girardot, Daniel Gélin en Catherine Lachens.

Robert (St[KA1]evenin) en Raymonde Bidochon (Anémone) hebben elkaar leren kennen via een huwelijksbureau. Madame zorgt voor het huishouden, doet de boodschappen, maakt het eten klaar, strijkt de was, enz. Ze is diep gefrustreerd over haar bestaan als ze de balans opmaakt; ze heeft zelfs geen kinderen en haar man is een vormeloze dikkerd, die ongêneerd winden laat. Waarom heeft het lot van haar een kleinburgerlijke trut gemaakt, terwijl zij een prinses zou moeten zijn? Haar man Robert is niet geïnteresseerd in haar bespiegelingen. Hij bespreekt liever de bouwplannen van het huisje op het land, waarin hij zich zou willen terugtrekken, met een aannemer, als hij maar de juiste weg zou vinden om de sociale dienst hem een uitkering te laten sturen; hij zou subiet de flat verlaten. Als zijn liefhebbende vrouwtje voorstelt om een fortuin te vergaren door deel te nemen aan het tv-spel Les Grands Bonheurs, veegt hij haar suggestie onmiddellijk van de tafel. Deze film is het bewijs, dat een satirische wekelijkse, veelgelezen strip met de beste acteurs nog geen goede film hoeft op te leveren. Christian Binet, Jean- Jacques Tarbes en Christian Watton bewerkten het cynische stripverhaal van Binet tot een oppervlakkige dramatische komedie met ellenlange dialogen die helemaal tot niets leiden. Het paar hoogtepunten, dat de film telt zijn dan nog vooral aan de acteurs te danken. Jean-Jacques Tarbes stond ook nog achter de camera. Dolby Stereo.

Petite Sœur

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Marion Sarraut. Met o.a. Annie Girardot, Martin Lamotte, Camille Dos Santos, Marion Larguier en Emilie Capel.

Sinds de dood van haar moeder is de vijftienjarige Regnier de belangrijkste vrouw in het gezin van Lamotte. Zij moet de studies volgen van haar jonger zusje, Dos Santos, en voor het huishouden zorgen. Dos Santos is echter meer geïnteresseerd in turnen dan in studeren en ze ontpopt zich tot een eersteklas athlete. Tijdens een ontmoeting tussen liefhebbers wordt ze opgemerkt. Ze wordt uitgenodigd op een nationale competitie. Trots stemt haar vader toe. Een hulde aan familiale eensgezindheid die echter verzinkt in goedkope melodramatiek. Enkel het spontane spel van de jonge Dos Santos redt de film van de volledige ondergang. Alain Leblanc en Julien Gadé schreven het scenario. Aan de camera werd plaatsgenomen door Jean-Pierre Aliphat. Formaat 16/9. Dolby Surround.

Les misérables

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Claude Lelouch. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Michel Boujenah, Alessandra Martines, Salomé Lelouch en Annie Girardot.

Lelouch die zijn eigen scenario schreef, verplaatste het epoque-verhaal van Victor Hugo naar de 20e eeuw. Belmondo speelt met verve een drievoudige rol: de chauffeur Henri Fortin die vlak na de eeuwwisseling in 1900 ten onrechte wordt veroordeeld, diens analfabete zoon Roger en verweerde Jean Valjean. De actie gaat dan naar de jaren 1930 en WO II (1939-45).

Les miserables

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Claude Lelouch. Met o.a. Philippe Léotard, Annie Girardot, Alessandra Martines, Michel Boujenah en Jean-Paul Belmondo.

Henri Fontin is voormalig bokskampioen en hij is straatarm. Ziman, een rijke, joodse advocaat, loopt Henri tijdens de oorlogsjaren tegen het lijf. Hij verzoekt Fontin om zijn familie per auto naar Zwitserland te brengen, zodat ze niet door de nazi's worden opgepakt. Henri Fontin gaat akkoord en tijdens de reis vraagt hij de Zimans om hem uit een boek voor te lezen. Hij raakt volledig in de ban van het verhaal dat de Zimans aan hem voorlezen, want het heeft wel erg veel overeenkomsten met zijn eigen levensverhaal

Les filles du Lido

1995 | Komedie, Musical

Frankrijk 1995. Komedie van Jean Sagols. Met o.a. Annie Girardot, Line Renaud, David Soul, Francis Huster en Alexandra Kazan.

Franse drie-delige miniserie over een aantal gebeurtenissen en intriges op de bühne en tussen de coulissen van het beroemde Parijse cabaret Lido. Girardot is de 75-jarige Madame Carmino, weduwe van de oprichter. Ze is al tien jaar de grote bazin, maar van modern management heeft ze geen kaas gegeten en ze kan niet rekenen op enige steun van haar twee kinderen die het show-milieu als de pest haten en slechts wachten op een vette erfenis. Renaud is de chef-kleedster en Girardot's liefste vijand. Destijds hielden zij van dezelfde man, Girardot won het pleit maar hun rivaliteit blijft smeulen. Huster is de curator die het Lido moet redden van de financiële ondergang. Dan beginnen de intriges zich op te stapelen: ster-danseressen, choreografen, rivaliteiten, jaloezie, het dubbele leven van een studente overdag en een Bluebell Girl 's nachts, geroddel, brandstichting, het scenario van Jacques Pessis en Didier Van Cauwelaert wordt algauw een moeilijk te verteren Franse soap- opera. De bekende namen in de cast kunnen het ook niet helpen dat deze superproductie de mist ingaat. Pierre Rambert tekende voor de choreografie en de liedjes worden gezongen door Janny MacKay. Prachtige fotografie van Georges Barski. Als tijdspassering misschien nog te doen, maar absoluut niets meer. Het werd de duurste Franse tv-film, maar het was ongetwijfeld goedkoper geweest om gewoon een show in het Lido op te nemen en deze integraal uit te zenden. Formaat 16/9. Nicam Stereo.

Le dernier voyage

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Bruno Gentillon. Met o.a. Annie Girardot, Tara Römer, Jean-Pierre Moulin, Lysiane Meis en André Thorent.

De 25-jarige Martial (R[KA3]omer), zoon van een binnenschipper, wacht een succesvolle bokscarri[KA2]ere. Wanneer zijn vader Jacques (Moulin) onverwacht sterft, besluit Martial om zijn moeder Yvonne (Girardot) te vergezellen op haar laatste tocht met hun binnenschip naar Antwerpen. Girardot is schitterend en bijzonder geloofwaardig als de schippersvrouw. Mooi portret van het harde leven van de binnenvaart. De dialogen zijn van Francis Rick. Het scenario is van regisseur Gentillon en Francis Ryck naar een verhaal van Michèle Culnart en Hipollyte Boissel. Het camerawerk is van Houshang Baharlou en is heel sfeervol. 16/9. Nicam Stereo.

Les braqueuses

1994 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1994. Komedie van Jean-Paul Salomé. Met o.a. Catherine Jacob, Clémentine Célarié, Alexandra Kazan, Nanou Garcia en Annie Girardot.

Vier vrouwen hebben een lastig leven, met geldgebrek, relatieperikelen en ander ongemak. Op een dag zijn ze getuige van een overval. Terwijl de winkelier de dader achtervolgt halen de dames de kassa leeg. Het is het begin van een criminele carrière, die overigens met horten en stoten op gang komt. Om uit te zoeken hoe dat nou moet, een gijzelaar koeieneren of een pistool vasthouden, bekijkt het kwartet oude Jean-Paul Belmondofilms. De regisseur van deze aardige komedie leerde het vak bij Claude Lelouch.

Jeanne

1994 | Drama, Romantiek

Servië en Montenegro/Frankrijk 1994. Drama van Robert Mazoyer. Met o.a. Nicole Garcia, Brigitte Roüan, Agathe De La Fontaine, Guillaume Canet en Annie Girardot.

Jeanne (Garcia) is een ge[KA3]emancipeerde vrouw. Overdag is ze hartchirurg. `s Nachts neemt ze mannen in haar armen - zonder liefde, zonder emotie. Ze neemt en geeft niets terug, vrij en ongebonden als ze is. Op een dag heeft ze echter oogcontact met een adolescent in het ziekenhuis. De jongen, Mathieu (Canet), wordt smoorverliefd op haar. Jeanne wordt overvallen door panische angst. Ze is zo bang om hem te beledigen, dat ze kwetsbaar wordt, maar het is al te laat. Het portret van een onafhankelijke vrouw die weigert zich te binden. Uitstekend gespeeld door Garcia, lijdt de film echter onder een oppervlakkig scenario van Odile Barski gebaseerd op de roman van Nicole Avril. Michael Epp stond achter de camera.

Un pull par-dessus l'autre

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van Caroline Huppert. Met o.a. Annie Girardot, Félicité Chaton, Raoul Billerey, Philippe Torreton en Marie Matheron.

Drie turven hoog en maar net tien. Chaton weet al waar Abraham de mosterd haalt. Ze woont in een armoedige buurt waar je moet vechten om te overleven. Ze zorgt in haar eentje voor 'haar' gezin: vader en haar vijf-jarige, doofstomme broertje. Op een dag raakt vader betrokken in een vechtpartijtje en hij belandt in de bak. De kinderen gaan er vandoor, maar worden al gauw opgepakt door de politie. Chaton komt in het pleeggezin van Cordy en Billerey, terwijl de jongen in een weeshuis wordt geplaatst. Chaton lijkt door haar zelfstandigheid opstandig en compromisloos. Ze weigert Cordy te gehoorzamen. Een tedere, intimistische variatie op het thema van het gezin dat uiteengevallen is. Dankzij het sterke spel van Cordy en vooral de jonge Chaton vervalt de film niet in goedkope sentimentaliteit. Colo Tavernier O'Hagan schreef het scenario, dat door Roberto Venturi in beelden omgezet werd.

I Delitti privati

1993 | Mysterie, Misdaad

Italië 1993. Mysterie van Sergio Martino. Met o.a. Edwige Fenech, Ray Lovelock, Cinzia De Ponti, Manuel Bandera en Victoria Vera.

Nicole Venturi (Fenech) is een journaliste uit Frankrijk, die in het Italiaanse Lucca werkt en daar met haar dochter Sandra (Belvedere) woont. Op een dag wordt het vredige leven in Lucca door een tragisch gebeuren opgeschrikt. Een bekende confectie- ondernemer, behorende tot een zeer hoogstaande Toscaanse familie, wordt vermoord. Nicole, die tot de moord uitsluitend kleine berichten deed, Avanzano (Lovelock) en landsadvocaat Angela Castelli (Cinzia De Ponti) gaan zich ermee bezighouden. Nicole krijgt van een grote Romeinse krant de opdracht het onderzoek te volgen. Een prima produktie, wisselvallige acteerprestaties en een cast met vele welbekende Europese acteurs. Maar het ontbreekt de film aan suspense en het tempo is wat traag.

Colpo di coda

1993 | Thriller

Frankrijk/Duitsland/Italië 1993. Thriller van José Maria Sanchez. Met o.a. Giancarlo Giannini, Stefania Sandrelli, Alessandra Martines, Barbara Sukowa en Jean-Claude Brialy.

Deze politieke thriller speelt zich af op locaties in Normandi[KA3]e, Parijs en Veneti[KA3]e en is gebaseerd op Piero Soria`s gelijknamige roman over Flavio Morselli (Giannini), een professor in de muziek. Deze voormalige Italiaanse terrorist houdt zich al jaren schuil in Parijs. Door de moord op een lid van een groep terroristen, die zich verborgen hield in de lichtstad, valt de aandacht van de Franse geheime dienst op hun voormalige leider Flavio. Deze heeft niets te maken met de moord maar slaat op de vlucht. De leider van een mysterieuze organisatie chanteert Flavio en dwingt hem de voorzitter van de Europese Gemeenschap te vermoorden tijdens vredesbesprekingen over het Midden-Oosten. Daar wil hij niet bij betrokken raken, maar deze bende en de Franse geheime dienst zitten hem op de hielen. Hulp komt van een ex-vriendin, een voormalig terroriste die destijds wat voor hem voelde. Goed gespeeld en geproduceerd. Het scenario is van Graziano Diana, John Howlett en regisseur Sanchez.

Les merisiers

1992 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 1992. Drama van Pierre Lary. Met o.a. Annie Girardot, Françoise Christophe, Denise Chalem, Julien Cesbron en Victor Garrivier.

Kort nadat haar man bij een vliegtuigongeluk om het leven is gekomen, keert Christophe, na een jarenlang verblijf in het buitenland, samen met haar dochter Chalem en kleinzoon Cesbron terug naar het landgoed Les Merisiers. In de buurt woont verscholen in het bos, Girardot, eens de grote liefde van haar man. Tussen hen beiden ontstaat een gespannen verhouding, maar in Cesbron zien ze een soort reïncarnatie van de overleden geliefde die hen duidelijk lijkt te willen maken dat liefde sterker is dan de dood. Een ode aan de liefde gekoppeld aan een psychologisch portret van twee individualistische vrouwen, eerder oppervlakkig beschreven door Pierre Pauquet en Lary in een mierzoet scenario, naar een verhaal van Bernard Grangier. Het geheel wordt gedeeltelijk gered door de schitterende vertolkingen van Girardot en Christophe. Fotografie was in handen van Guillaume Schiffman.

Faccia di lepre

1992 | Drama, Thriller

Italië 1992. Drama van Liliana Ginanneschi. Met o.a. Annie Girardot, Amy Werba, Felice Andreasi en Franco Branciaroli.

Elena (Werba) is directrice van een firma, intelligent en schijnbaar zelfverzekerd. Alles wat zij heeft bereikt, is in haar ogen echter zinloos, en ze probeert niet te denken aan het feit dat ze de veertig nadert. Alleen, radeloos en trots als ze is, moet ze de realiteit de baas zien te blijven. Ze denkt wel eens aan een minder rationeel bestaan, maar aan die gedachten wil ze niet toegeven. Op een dag rijdt ze een zwerfster aan (Girardot). Ze brengt de vrouw, die ze Marlene Dietrich noemt, naar het ziekenhuis, maar durft haar eigen naam niet achter te laten. De excentrieke Marlene is zo gek als een deur, maar niet gespeend van wijsheid en levenservaring. Elena kan haar niet loslaten en haalt haar ten slotte in huis. Ginanneschi heeft een prachtig portret getekend van twee vrouwen rond 1990.

A Cry in the Night

1992 | Thriller

Canada 1992. Thriller van Robin Spry. Met o.a. Perry King, Carol Higgins Clark, Annie Girardot, Chris Wiggins en Brigid Tierney.

Pas gescheiden Higgins Clark moet met haar twee kindertjes rondkomen van een krappe beurs en haar ex Rae, een toneelspeler met weinig rollen, valt haar nog veel te veel lastig. De ontmoeting met succesvol schilder King en daarna het huwelijksaanzoek van de kunstenaar lijkt een geschenk uit de hemel. Eenmaal verhuisd naar zijn farm in Canada, ontmoet zij huisbewaarders Girardot en Wiggins waarvan de dochter spoorloos verdwenen is. Aanvankelijk schenkt zij hieraan geen aandacht totdat zij doorkrijgt dat haar nieuwbakken echtgenoot psyochopatische trekken blijkt te bezitten. Voorspelbare suspense, bedoeld als kabelvoer. Scenario van de regisseur, die een van de verhalen van Mary Higgins Clark bewerkte. Rodney Gibbons tekende voor de fotografie.

Toujours seuls

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Gérard Mordillat. Met o.a. Zabou Breitman, Luc Thuillier en Annie Girardot.

Pas gescheiden Higgins Clark moet met haar twee kindertjes rondkomen van een krappe beurs en haar ex Rae, een toneelspeler met weinig rollen, valt haar nog veel te veel lastig. De ontmoeting met succesvol schilder King en daarna het huwelijksaanzoek van de kunstenaar lijkt een geschenk uit de hemel. Eenmaal verhuisd naar zijn farm in Canada, ontmoet zij huisbewaarders Girardot en Wiggins waarvan de dochter spoorloos verdwenen is. Aanvankelijk schenkt zij hieraan geen aandacht totdat zij doorkrijgt dat haar nieuwbakken echtgenoot psyochopatische trekken blijkt te bezitten. Voorspelbare suspense, bedoeld als kabelvoer. Scenario van de regisseur, die een van de verhalen van Mary Higgins Clark bewerkte. Rodney Gibbons tekende voor de fotografie.

Toujours seul

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Gérard Mordillat. Met o.a. Annie Girardot, Marius Colucci, Yan Epstein, Claude Evrard en Julie Jezequel.

Sommigen dachten dat het succes van LA VIE EST UN FLEUVE TRANQUILLE (Etienne Chatillez, 1988) Mordillat slapeloze nachten zou bezorgen. Die mensen zijn dan wel tamelijk snel een serie komische, meedogenloze en verfrissende satires, zoals BILLY ZE KICK vergeten! Deze keer gaat zijn film uit van een bizar gegeven: bij Chevillard zijn ze met zijn twaalven en op een avond wordt er aangebeld en dient nummer dertien zich aan! Aangezien dertien een ongeluksgetal is moet er iemand vertrekken, maar niemand weet wie. Een variatie op de stoelendans met absurde situaties en met typische personages met even typische tronies! Als een echte remedie tegen waanwijsheid is deze zedenstudie bedoeld voor de `gemiddelde Fransman` en dat proeft u! De regisseur is even gemeen als Bu[KA6]nuel en we treffen dan ook niet voor niets de onvergelijkelijke Jezequel in deze film aan. Je zou kunnen denken dat Girardot alle andere acteurs wegspeelt, maar dat is echt niet zo en ze past prima in deze galerij der imbecielen (zo, dat is eruit). Zeer stichtend.

Merci la vie

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van Bertrand Blier. Met o.a. Charlotte Gainsbourg, Anouk Grinberg, Gérard Depardieu, Michel Blanc en Jean Carmet.

'Ik kan niet over de film praten, want ik heb het verhaal nog niet begrepen.' Dixit Blier over zijn absurdistische hutspot van drama, zwarte komedie, tijdsbeeld en farce. Waarin braaf schoolmeisje Camille (Gainsbourg) de vers gehuwde en fris gemaltraiteerde Joëlle (Grinberg) ontmoet en zich samen met haar nieuwe hartsvriendin in het volle chaosleven stort. Cine-anarchist Blier doet z'n klassieker Les valseuses dunnetjes over met twee actrices zonder vangnet, maar ergens tussen AIDS-epidemie en WO II-scènes raakt hij het spoor bijster. Bijrollend: Michel Blanc, Gérard Depardieu, Jean-Louis Trintignant.

Le front dans les nuages

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Paul Vecchiali. Met o.a. Dannielle Darrieux, Annie Girardot en Bruno Devoldère.

De bewerking van de roman van Henry Troyat van de Académie Française. Eerst gaat het om een studiovoorstelling voor twee personen. Twee oude vrijsters, die hoewel ze elkaars tegenpool vormen vriendinnen zijn, bewonen een groot appartement. Vervolgens zijn er drie personages, wanneer een van de kamers aan een verleidelijke jongeman is verhuurd. Vanaf dan verandert de enigszins satirische komedie zoetjes aan in een drama. Een prima aanpak van deze bedompte, bijna muffe geschiedenis van de cineast Vecchiali. Het is hem tevens gelukt te voorkomen dat Girardot zich aanstelt, voorwaar geen geringe prestatie.

La plus belle nuit du cinéma

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Michel Denisot. Met o.a. Gérard Lanvin, Béatrice Dalle, Roger Hanin, Jacques Villeret en Michel Galabru.

Een bloemlezing van de Franse cinema? Ja, maar het dienstdoende genie heeft het in zijn hoofd gehaald om scènes uit een heleboel bekende films door hedendaagse acteurs te laten spelen. Zo wordt bijvoorbeeld een scène uit HÔTEL DU NORD van Marcel Carné gespeeld door Lanvin en Dalle en een andere scène, uit LES PARAPLUIES DE CHERBOURG, door Birkin en Souchon enzovoort. Het lijkt aanvankelijk een origineel idee, maar na het zien van het resultaat blijkt het een doodgeboren kindje. Bovendien is deze film volledig overbodig: de mensen zien veel liever de originelen! En de scène uit HIROSHIMA MON AMOUR is volstrekt belachelijk.

Il y a des jours... et des lunes...

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Claude Lelouch. Met o.a. Gérard Lanvin, Patrick Chesnais, Annie Girardot, Marie-Sophie L. en Francis Huster.

Een komedie over de pech van anderen als de zomertijd bij volle maan ingaat. Dertien dagelijkse onopzettelijke persoonlijke rampjes (een politie-agent vergeet zijn werk en gaat swingen, een bruidegom wordt tijdens de bruidsnacht in de steek gelaten, een man zet zijn dochter in bij een gokspel, etc.), die zich voltrekken in de uren die op de tijdsverandering volgen. Het idee voor het scenario van de regisseur zelf is goed, maar de film maakt weinig indruk. Er zijn zowel wezenlijke als ontroerende momenten, maar ook langdradige gedeelten, trivialiteiten en de typische gezwollenheid van Lelouch, wanneer hij aan het denken slaat. Levendig is het allemaal wel, en ietwat oppervlakkig. Goed spel. Valérie Bonnier en Marc Rosenbaum werkten mee aan het scenario. Camerawerk van Jean-Yves Le Mener.

Il y a des jours ... et des lunes

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Claude Lelouch. Met o.a. Annie Girardot, Patrick Chesnais, Vincent Lindon en Gérard Lanvin.

Tijdens eens nacht met volle maan wordt de zomertijd ingevoerd. In de daaropvolgende uren kruisen de paden van 13 mensen, die de grip op hun leven kwijt zijn, elkaar. Ze ontmoeten elkaar en verliezen elkaar weer uit het oog, maar tegen het einde van de nacht is één van hen dood. Degene die hem doodde, kan het nauwelijks bevatten

Florence ou la vie de Château: Les énarques aux champs

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Serge Korber. Met o.a. Annie Girardot, Jean-Luc Bideau, Patrick Préjean, Alain Doutey en Michel Pilorge.

De op een na laatste en slechtste aflevering van de serie [KL]Florence ou la vie de Ch[KA4]ateau[KLE]. Twee oudleerlingen van de [KA1]Ecole Nationale d`Administration (Doutey en Pilorge) krijgen met allerlei tegenslagen te maken in een typisch Frans dorpje. Een rommelig scenario, goedkope, afgezaagde grappen en dialogen. Nog erger dan verwacht. De betreffende twee acteurs slaan een slecht figuur, terwijl Girardot, Bideau en Préjean er nog wel iets van bakken. Het houdt niet over. Veels te

Florence ou la vie de Château : Roman-photo

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Serge Korber. Met o.a. Annie Girardot, Jean-Pierre Darras, Ginette Garcin, Jean-Yves Gautier en Giulia Salvatori.

Een ploeg die de opdracht heeft een 'fotoroman' te maken, bezoekt onverwachts het kasteel uit de titel. Het gaat om een aantal beklagenswaardige figuren. Variaties op het genre, en hoewel er soms sprake van humor is, geldt hetzelfde voor de cliché's. Dankt veel aan de bruisende Girardot, in een stereotiepe maar vooral grappige rol.

Orages d'été

1989 | Drama

Frankrijk 1989. Drama van Jean Sagols. Met o.a. Annie Girardot, Marc Duret, Claire Nebout, Gérard Klein en Elisa Servier.

Een vrouw van een jaar of vijftig keert het leven, dat ze tot dan toe heeft geleid in een circus, de rug toe en gaat terug naar La Commanderie, de boerderij uit haar jeugd. Deze is verwilderd, en haar drie volwassen kinderen begroeten haar zonder veel enthousiasme. Gaat zij weg of slaagt zij erin hen voor zich te winnen? Aldus het plot van deze zoals gewoonlijk wat onevenwichtige televisiefilm, die langdradig is en holle of nietszeggende scènes bevat. De sfeer en de observaties vertonen wel enige kwaliteit, evenals het spel.

Comédie d'amour

1989 | Biografie, Komedie

Frankrijk 1989. Biografie van Jean-Pierre Rawson. Met o.a. Michel Serrault, Annie Girardot, Aurore Clément, Patrick Bauchau en Roger Carel.

Het voor film bewerken van het leven en werk van Paul L[KA1]eautaud komt neer op zelfmoord tenzij je Alain Resnais kent die deze taak op zich neemt. Dus de tweede film van deze cineast is al net zo`n mislukking als zijn eerste (GROS CALIN, 1979). Centraal staan de merkwaardige liefdesrelaties (?) die de onbarmhartige, eenzelvige schrijver met zijn twee maitresses van 1933 tot aan zijn dood onderhield. Een stugge en statische stijl, die verlammend werkt hoewel dit is gedaan uit respect voor het werk, dat eveneens deze kenmerken bevat. Kortom, een wassenbeelden-gala, met uitzondering van Annie Girardot wier persoonlijkheid absoluut niet 'klikt' met dit filmgenre, dat veeleer aan een soort van antiek aandoend toneelspel doet denken. Scenario van Hélène Doering, Robert Kuperberg en regisseur Rawson. Jean-Pierre Rawson is een pseudoniem voor Jean- Pierre Doering.

Cinq jours en juin

1989 | Oorlogsfilm, Komedie

Frankrijk 1989. Oorlogsfilm van Michel Legrand. Met o.a. Annie Girardot, Sabine Azéma, Mathieu Rozé, André Mazeau en Nicolas Hawtrey.

Het debuut van componist Legrand als regisseur. 'Bescheiden' als hij is, heeft hij ervoor gekozen een periode uit zijn eigen jeugd te verfilmen, namelijk juni 1944, toen de geallieerden in Frankrijk landden. In die tijd maakte hij een fietstocht door Frankrijk. De uitstekende dialogen werden geschreven door Pierre Uytterhoeven en Benjamin Legrand. De regie is onevenwichtig, sterke scènes worden afgewisseld met zwakke en het verloop van het verhaal is nogal hortend. Rozé is een fraaie jongeling, maar de aandacht wordt vooral opgeëist door Girardot. De goede bedoelingen maken de zwakke punten van de film niet goed. De fotografie is van Jean-Yves Lemener.

Un métier de Seigneur

1988 | Oorlogsfilm, Avonturenfilm, Komedie

Frankrijk 1988. Oorlogsfilm van Edouard Molinaro. Met o.a. Christopher Lee, Pierre Arditi, Annie Girardot, Evelyne Bouix en Alan Adair.

Een bewerking van de roman van Pierre Boulle over de belevenissen van een Franse schrijver in Frankrijk en Engeland tijdens WO II. Het vakmanschap van Molinaro blijkt uit de reconstructie van die periode.

Prisonnières

1988 | Drama

Frankrijk 1988. Drama van Charlotte Silvera. Met o.a. Marie-Christine Barrault, Fanny Bastien, Annie Girardot, Bernadette Lafont en Agnès Soral.

Na LOUISE L'INSOUMISE komt Silvera terug op het thema van de opstand, dit keer in de wereld van een vrouwengevangenis, waar de gevangenen zich verzetten. Psychologische en anderssoortige conflicten in een klimaat dat bol staat van het brute, huichelachtige geweld, wanhoop en onverschilligheid maar waar ook liefde voorkomt. De film is een beschrijving van het moeilijke evenwicht in de verhoudingen tussen gevangenen en ook van de rol die de hoofdbewaarster inneemt. Zoals in veel te veel films van dit genre bevat ook deze geen enkele vriendelijkheid, slechts strengheid en soberheid met onnodige uitweidingen, saaie momenten maar ook de aandachtige observatie van het alledaagse leven en de vaste gewoonten in deze microkosmos.

Le vent des moissons

1988 | Drama

Frankrijk 1988. Drama van Jean Sagols. Met o.a. Annie Girardot, Jacques Dufilho, Pascale Rocard, Laure Duthilleul en Gérard Klein.

Een familiesage die zich op het Franse platteland afspeelt, naar een degelijk scenario van Jean-Pierre Jaubert, Claude Hirtz- Barrel en Michel Picard. Het belangrijkste van deze film is de psychologische kracht, want hoewel de boeren vaak diepe gevoelens ondergaan, kunnen ze die niet onder woorden brengen. De verfilming is eerlijk, maar niet van het niveau van het scenario en de dialogen. Er zitten lange stukken in die goed de atmosfeer van het dagelijks leven van deze landbouwers weergeeft. Dufilho is heel overtuigend in zijn rol van patriarch, maar Girardot lijkt meer op een boerin uit een operette.

Florence ou la vie de Château : Le Prince et la Star

1987 | Komedie

Frankrijk 1987. Komedie van Serge Korber. Met o.a. Annie Girardot, Jean-Luc Bideau, Jean-Claude Massoullier, Vania Villers en Alexandra Lorska.

De eerste tv-film van een serie van zes en zonder twijfel de beste. Het is allemaal even zonderling als onwaarschijnlijk, met platzakke kasteelheer die appartementen verhuurt om de daken te kunnen repareren, een prins die erfgenaam is en bezeten van een grote ster, die overal haar producent zoekt. Voorts nog veel meer malle personages, waaronder het paard Soprano. Geestig.

L`altro enigma (Affabulazione)

1986 | Drama

Italië 1986. Drama van Vittorio Gassman en Carlo Tuzii. Met o.a. Vittorio Gassman, Annie Girardot, Fanny Ardant, Alessandro Gassman en Giusi Cataldo.

Loodzwaar, duister drama met Vittorio Gassman (ook mede- verantwoordelijk voor script en regie) in de rol van een man van middelbare leeftijd, die ten prooi is aan een morbide doodsdrang. In dromen en visioenen wordt hij gekweld door herinneringen met een symbolische achtergrond. Het is de droeve toestand van een man, die niet kan accepteren dat hij ouder wordt. Daarom doet hij ook pogingen om de viriliteit van zijn zoon te vernietigen. Er wordt goed gespeeld, maar het verhaal in deze langdradige film is te onsamenhangend. Wellicht zou het beter geschikt zijn voor het toneel. Nu gaat het allemaal erg traag toe in dit allerminst vrolijke verhaal.

Partir Revenir

1985 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1985. Drama van Claude Lelouch. Met o.a. Annie Girardot, Jean-Louis Trintignant, Evelyne Bouix, Michel Piccoli en Françoise Fabian.

De eigenaardige titel is die van een boek geschreven door de hoofdpersoon Salomé Lerner over haar ervaringen als vervolgde jodin tijdens WO II. Zoals altijd is Claude Lelouch een man van allerlei stijlen: een mengeling van goede en slechte elementen. Men moet hem nemen zoals hij is en er niets aan willen veranderen. Hij is het evenbeeld van een 19de-eeuwse schrijver en regisseert zijn acteurs op voortreffelijke wijze.

Olga e i suoi figli

1985 | Drama

Italië 1985. Drama van Salvatore Nocita. Met o.a. Annie Girardot, Gianfranco Tondini, Isabella Goldman, Giulia Salvatore en Alessandro Haber.

Deze film over krankzinnigheid kan de kijkers zelf gek maken door de traagheid, de langdradige dialogen en de herhalingen. Het verhaal gaat over een tiener die zich terugtrekt in zijn eigen schizofrene wereld, nadat zijn vader om het leven is gekomen door een ongeluk waarvoor hij zich verantwoordelijk voelt. Zijn moeder, vrienden en artsen proberen hem te helpen met vriendelijkheid, pillen, dwangbuizen en ziekenzalen, maar zijn toestand verslechtert alleen maar. Aan het einde van de film wordt hij teruggebracht naar het ziekenhuis; hij bevindt zich in zijn zoveelste crisis.

Io e Il Duce

1985 | Oorlogsfilm, Biografie

Italië/Duitsland/Verenigde Staten/Frankrijk 1985. Oorlogsfilm van Alberto Negrin. Met o.a. Anthony Hopkins, Susan Sarandon, Bob Hoskins, Annie Girardot en Barbara De Rossi.

De titel zegt het al: dit is het voor televisie gedramatiseerde verhaal van Il Duce (Hoskins). Het acteerwerk is redelijk en het tempo houdt de aandacht van de kijkers voldoende vast, maar toch ontbreekt er iets; misschien het gebrek aan realiteitszin en spanning, of de afwezigheid van echt drama. Het werd niet de klassieke film die de producenten oorspronkelijk voor ogen hadden. De film concentreert zich voornamelijk op de relatie tussen Mussollini en zijn schoonzoon graaf Ciano (Hopkins). De in Amerika uitgebrachte versie is bijna één uur ingekort.

Adieu Blaireau

1985 | Thriller, Film noir

Frankrijk 1985. Thriller van Bob Decout. Met o.a. Philippe Léotard, Annie Girardot, Jacques Pénot, Juliette Binoche en Amidou.

Als hij tot zijn nek in de gokschulden zit, sluit Gégé een contract als beroepsmoordenaar af. Hij is echter zo onhandig en gevaarlijk voor zichzelf, dat zijn werkgevers besluiten hem uit de weg te ruimen. Ondanks de liefde van een vrouw die hem weer hoop geeft wordt hij uiteindelijk na een moedige strijd voor zijn leven, toch vermoord. De inhoud van deze film is van weinig belang. De ergenis hierover verdwijnt nu en dan door de geraffineerd geschoten plaatjes.

Souvenirs, souvenirs

1984 | Komedie, Musical, Muziek

Frankrijk 1984. Komedie van Ariel Zaïtoun. Met o.a. Christophe Malavoy, Pierre-Loup Rajot, Gabriel Lazure, Claude Brasseur en Marlène Jobert.

Rego (Malavoy) een popster, probeert naam te maken in die wereld en dat lukt hem, ondanks wat moeilijkheden en vijandelijkheden. Het verhaal is niet het meest interessant. Deze film beweert een Franse AMERICAN GRAFFITI te zijn, die de sfeer van de `dolle dwaze` (?) jaren 1960-70 generatie moet doen herleven. Muziek aan alle kanten dus en dat zal alle Rock 'n Roll fanaten en twintigers van die tijd wel bevallen. Een sympathieke maar naïeve film, voor deze generatie die nog steeds op haar eigen Jacques Becker wacht. Scenario van Daniel Saint-Hamont en regisseur Zeitoun.

Liste noire

1984 | Thriller, Actiefilm, Misdaad

Frankrijk 1984. Thriller van Alain Bonnot. Met o.a. Annie Girardot, Paul Crauchet, Jean-Claude Dreyfus, François Marthouret en Bernard Brieux.

Al zes maanden heeft Jeanne (Girardot) haar dochter niet gezien. Dan hoort ze dat ze met wat sukkelige vrienden heeft deelgenomen aan een bankoverval, die in een tragedie is geëindigd. De overval was door gangsters opgezet als afleidingsmanoeuvre. Woest gaat Jeanne op pad om wraak te nemen. Halverwege de jaren tachtig was de carrière van Girardot nogal in het slop geraakt - om pas na Les Misérables (1995) weer een hoge vlucht te nemen - maar de actrice is best stoer, in deze niet onaardige, vlot gemonteerde thriller.

La revanche

1981 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1981. Komedie van Pierre Lary. Met o.a. Annie Girardot, Victor Lanoux, Claude Rich, Dominique Labourier en Catherine Alric.

Een schrijfster van misdaadromans is getrouwd met een politieman die de inspiratie voor haar boeken zelf opeist. Uit wraak beraamt ze met twee vriendinnen, die hun partners ook veel te verwijten hebben, een bankroof. Deze feministische komedie komt niet van de grond door de al te makkelijke effecten en de stereotiepe personages. Girardot en Lanoux maken nog iets van hun rollen, de overige acteurs zijn totaal ongeloofwaardig. Scenario van Jacques Kirsner.

La Vie continue

1981 | Drama

Frankrijk 1981. Drama van Moshé Mizrahi. Met o.a. Annie Girardot, Jean-Pierre Cassel, Michel Aumont, Paulette Dubost en Pierre Dux.

Een vrouw wordt op haar vijftigste weduwe en moet het verwerven van nieuwe zelfstandigheid en een baan combineren met de zorg voor kinderen. Ze wordt verliefd op een man die getrouwd blijkt te zijn. Er is op geen onderdeel van deze film iets aan te merken, behalve dat alles al zo veel vaker is vertoond. De voorspelbaarheid van Mizrahi's eigen scenario maakt de acteerprestaties vleugellam, behalve van Dux als oude joodse kleermaker.

All Night Long

1981 | Komedie, Drama

Verenigde Staten 1981. Komedie van Jean-Claude Tramont. Met o.a. Gene Hackman, Barbra Streisand, Diane Ladd, Dennis Quaid en Kevin Dobson.

Na twintig jaar trouwe dienst ziet Hackman de promotie, waarop hij recht meent te hebben, aan zijn neus voorbij gaan. Hij gaat op de vuist met zijn baas. Resultaat: hij zit zonder werk en is dolblij een baantje te accepteren als manager voor de nacht van een supermarkt, die 24 uur per etmaal open is. Zijn vrouw Ladd is er minder gelukkig door en krijgt prompt een zenuwinzinking. Tot overmaat van ramp blijkt dat hun zoon een verhouding heeft met een getrouwde vrouw (Streisand). Onconventionele romantische komedie, met een Hackman in topvorm maar een Streisand die zich minder op haar plaats voelt (ze werd de rol in gebombardeerd toen Lisa Eichhorn, nadat de opnamen al waren gestart, het liet afweten). W.D. Richter schreef een charmant scenario vol leuke dialogen over mensen die een nieuwe start moeten maken. Philip Lathrop was verantwoordelijk voor de fotografie.

Une robe noire pour un tueur

1980 | Drama, Misdaad, Thriller

Frankrijk 1980. Drama van José Giovanni. Met o.a. Annie Girardot, Claude Brasseur, Jacques Perrin, Renaud Verley en Didier Sauvegrain.

Een advocate slaagt er niet in haar cliënt van de doodstraf te redden. Hij ontsnapt uit de gevangenis en zij verbergt hem bij een vriend, terwijl ze alsnog bewijzen voor zijn onschuld probeert te vinden. Dit pleidooi tegen de doodstraf wordt vertroebeld door een overmaat van melodramatische toevalligheden en nevenintriges. De acteurs doen hun best in rollen die ze al te vaak hebben gespeeld, waardoor ze clichés van zichzelf blijven. De overtuigingskracht van de regisseur redt in al zijn naïviteit de film toch van de vlakke middelmaat. Scenario van regisseur Giovanni en Monique Lange. Camerawerk van Jean-Paul Schwartz.

Le coeur à l'envers

1980 | Drama

Spanje/Frankrijk 1980. Drama van Franck Apprédéris. Met o.a. Annie Girardot, Laurent Malet, Stéphane Audran, Charles Denner en Florence Giorgetti.

Een jongeman keert na twaalf jaar bij zijn vader te hebben gewoond terug bij zijn nog altijd aantrekkelijke en jeugdige moeder. Hij gedraagt zich als jaloerse minnaar en weet een breuk met haar vriend te forceren. Tijdens een vakantie in Spanje steken ook bij haar incestueuze verlangens de kop op, maar de redelijkheid zorgt voor een voortijdig en definitief afscheid. Een nieuwe poging om de jeugdige Malet te lanceren als lustobject voor rijpere dames resulteert in een onbedoelde belachelijkheid waarbij geen cliché wordt overgeslagen.

On a volé la cuisse de Jupiter

1979 | Komedie, Misdaad, Thriller

Frankrijk 1979. Komedie van Philippe de Broca. Met o.a. Annie Girardot, Philippe Noiret, Francis Perrin, Roger Carel en Paulette Dubost.

De politiecommissaris en de geschiedenisleraar uit TENDRE POULET zijn getrouwd en brengen hun huwelijksreis door in Griekenland. Ze ontmoeten een jonge archeoloog die een gedeelte van een antiek beeld heeft gevonden, dat echter gestolen wordt. Deze achtervolgingskomedie speelt zich af tegen fraaie landschappen, maar blijft binnen al te bekende formules. Op de laconieke Noiret na putten de andere acteurs zich uit in vermoeiende uitbundigheid.

Le cavaleur

1979 | Komedie

Frankrijk 1979. Komedie van Philippe de Broca. Met o.a. Jean Rochefort, Catherine Alric, Danielle Darrieux, Nicole Garcia en Annie Girardot.

Edouard Choiseul (Rochefort), een pianovirtuoos, is een onverbeterlijke Don Juan die altijd oprecht maar kortstondig verliefd wordt. Een ontmoeting met de aantrekkelijke Muriel (Alric), die de kleindochter van een oude vlam blijkt te zijn, maakt hem het verstrijken der jaren bewust. De beste film van De Broca in tien jaar heeft ironische en melancholieke observaties die het scenario boven zichzelf uittillen. Een opmerkelijke rol van Garcia als de berustende echtgenote Marie-France die weet dat de rokkenjager toch altijd in het gezin zal terugkeren. Het scenario is van Michel Audiard en regisseur De Broca. Het camerawerk is van Jean-Paul Schwartz. Eastmancolor, Mono.

L'ingorgo

1979 | Drama, Romantiek

Italië/Frankrijk/Duitsland/Spanje 1979. Drama van Luigi Comencini. Met o.a. Alberto Sordi, Annie Girardot, Fernando Rey, Patrick Dewaere en Ángela Molina.

Op de autobaan tussen het vliegveld en Rome ontstaat een verkeersopstopping waar na 24 uur - bij het einde van de film - nog steeds geen voortgang in is gekomen. Deze zeer bittere satire laat de 'bewoners' van de verschillende auto's zien als representanten van een gestagneerde maatschappij in al haar lagen. De internationale co-productie noodzaakte de aanwezigheid van een reeks sterren, maar de portretten van door onbekende of amateur-acteurs gespeelde passagiers zijn minstens zo belangrijk, in alle varianten tussen grimmige humor en regelrechte tragedie. Ook qua organisatorische vormgeving van de apocalyps bijna een meesterwerk.

Jupiter's Thigh

1979 |

1979. Philippe de Broca. Met o.a. Francis Perrin, Annie Girardot en Philippe Noiret.

Op de autobaan tussen het vliegveld en Rome ontstaat een verkeersopstopping waar na 24 uur - bij het einde van de film - nog steeds geen voortgang in is gekomen. Deze zeer bittere satire laat de 'bewoners' van de verschillende auto's zien als representanten van een gestagneerde maatschappij in al haar lagen. De internationale co-productie noodzaakte de aanwezigheid van een reeks sterren, maar de portretten van door onbekende of amateur-acteurs gespeelde passagiers zijn minstens zo belangrijk, in alle varianten tussen grimmige humor en regelrechte tragedie. Ook qua organisatorische vormgeving van de apocalyps bijna een meesterwerk.

Bobo Jacco

1979 | Drama

Frankrijk/België 1979. Drama van Walter Bal. Met o.a. Laurent Malet, Annie Girardot, Michel Montanary, Evelyne Bouix en Jean-Claude Brialy.

Jongeren in Noordfranse stad bestrijden verveling vergeefs met drank en grappen. Mooie jongen heeft succes bij vooral oudere vrouwen, tot hij verliefd wordt op opportunistische dochter van een van hen. Ondertussen pleegt zijn vriend - een halfbloed - zelfmoord. Portret van generatie zonder vooruitzichten komt door zwak scenario met geforceerde vulgariteiten niet uit de verf. Regiedebuut van Nederlandse cameraman steunt overmatig op charme van Malet en heeft nogal vijandige toon en benadering tegenover de vrouw.

Vas-y maman

1978 | Drama

Frankrijk 1978. Drama van Nicole De Buron. Met o.a. Annie Girardot, Pierre Mondy, Henri Garcin, Claude Piéplu en Nicole Calfan.

Een in het huishouden miskende vrouw schrijft een feministische roman die een best-seller wordt, waarmee door de publiciteit en andere bijkomende factoren de rust in huis catastrofaal verstoord raakt. De als regisseur debuterende schrijfster heeft kennelijk (terechte) twijfels gehad of haar scènes en dialogen wel zo leuk waren en daarom - de gewoonlijk uitstekende - acteurs voortdurend nadrukkelijke grimassen laten trekken, met rampzalige gevolgen. Scenario van regisseuse De Buron, die voor de dialogen werd bijgestaan door Pierre Sisser en Mathilde Pean.

La Clé sur la porte

1978 | Drama

Frankrijk 1978. Drama van Yves Boisset. Met o.a. Annie Girardot, Patrick Dewaere, Stéphane Jobert, Eléonore Klarwein en Barbara Steele.

Anti-autoritaire lerares en moeder kan geen greep op probleemleerling krijgen en gaat aan haar aanpak en aan zichzelf twijfelen. Romance met jonge arts helpt haar over de crisis heen, terwijl tijdelijke afwezigheid duidelijk maakt hoe ze op prijs wordt gesteld. Interessante onderwijsproblemen - uit roman van Marie Cardinal - krijgen gladde optimistische oplossing en de overigens goed spelende acteurs zijn erg steriotiep gecast.

L'Amour en question

1978 | Drama, Thriller

Frankrijk 1978. Drama van André Cayatte. Met o.a. Annie Girardot, Bibi Andersson, Michel Galabru, Michel Auclair en Georges Géret.

De Zweedse vrouw van een Franse industrieel wordt samen met haar Britse minnaar verdacht van de moord op haar echtgenoot. Zij komt in handen van de Franse justitie, hij van de Engelse, en ze worden totaal anders gevonnist. Het aan de kaak stellen van het absurde verschil in rechtspraak wordt ontkracht door het in flashbacks vertelde, opgeklopte liefdesdrama. Opmerkelijk spel van Andersson als de verdachte, Girardot is als de met haar sympathiserende rechter van instructie een cliché van zichzelf. Scenario van André Cayatte en Jean Laborde. Camerawerk van Jean Badal.

Cause toujours, tu m'intéresses

1978 | Komedie

Frankrijk 1978. Komedie van Edouard Molinaro. Met o.a. Annie Girardot, Jean-Pierre Marielle, Christian Marquand, Nathalie Courval en Jacques François.

Een gescheiden veertiger draait een willekeurig telefoonnummer en krijgt een even eenzame leeftijdgenote aan de lijn. Hun gesprekken worden voortgezet, tot er een afspraak zal komen. De man aarzelt, uit angst niet te beantwoorden aan de verwachtingen, maar zoekt toch contact onder een andere identiteit. Nogal mager en voorspelbaar uitgewerkte komedie wordt gemaakt èn gebroken door het duo Girardot-Marielle dat melancholie en zelfspot goed aangeeft, maar na de zoveelste keer wordt het vervelend. Scenario van Francis Veber. Camerawerk van Gérard Hameline.

Tendre poulet

1977 | Komedie, Misdaad, Thriller

Frankrijk 1977. Komedie van Philippe de Broca. Met o.a. Annie Girardot, Philippe Noiret, Catherine Alric, Paulette Dubost en Roger Dumas.

Een vrouwelijke politiecommissaris botst bij een verkeersongeval op een oude studievriend die tegen zijn anti- autoritaire instelling in verliefd op haar wordt, en haar ondanks helpt bij het oplossen van een reeks mysterieuze moorden. Deze misdaadkomedie is zowel op scenario-niveau als in de combinatie van de dynamische Girardot met de goedmoedige Noiret volstrekt voorspelbaar, maar weet door een hoog tempo alle bevestigde verwachtingen net voor te blijven. Het succes leidde tot een vervolgfilm en inspireerde de Amerikaanse tv-serie Dear Detective.

Le Point de mire

1977 | Thriller

Frankrijk 1977. Thriller van Jean-Claude Tramont. Met o.a. Annie Girardot, Jacques Dutronc, Matthias Habich, Jean-Claude Brialy en Françoise Brion.

Weduwe van een ex-oorlogsverslaggever wordt op hetspoor gezet van een geheim in het verleden van haar man en krijgt ongevraagd steun van kanten die ze niet geheel vertrouwt, maar ze komt niettemin achter een politiek complot. Regiedebuut van de in Hollywood geschoolde Belg blijft de aandacht prikkelen, tot de weinig bevredigende fatale afloop die veel vragen onbeantwoord laat. Zijn voornaamste prestatie is de grote soberheid die hij in het spel van de acteurs brengt, zoals Girardot en Brialy, die men te vaak anders heeft gezien.

Le Dernier baiser

1977 | Komedie, Drama

Frankrijk/België 1977. Komedie van Dolorès Grassian en Dolores Grassian. Met o.a. Annie Girardot, Maria Pacôme, Bernard Fresson, Dagmar Meyniel en Jacques Rosny.

Vrouwelijke taxi-chauffeur krijgt passagiere die haar overspelige echtgenoot laat volgen. Saamhorigheid leidt tot reeks van verwikkelingen en uitwisseling van vertrouwelijkheden. Uitgangspunt waarbij heldinnen ondanks leeftijd en ervaringen nog altijd niet los zijn van kasteelroman-dromen wordt gesmoord in wedstrijd grimassen van actrices op wie regisseuse geen enkele greep had. Slijtageslag voor de toeschouwer.

La zizanie

1977 | Komedie

Frankrijk 1977. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. Louis de Funès, Annie Girardot, Julien Guiomar, Maurice Risch en Jacques François.

De burgemeester van een klein plaatsje is tevens de fabrikant van bestrijdingsmiddelen voor milieuvervuilende stoffen. Een grote opdracht uit Japan noodzaakt hem tot snelle uitbreiding van zijn bedrijf tot in zijn woning en de plantenkas van zijn vrouw. Ze verlaat het huis en stelt haar tegenkandidatuur bij verkiezingen. De rumoerige klucht laat de meeste mogelijkheden van het gegeven liggen en geeft alleen de bekende driftbuien van De Funès alle kansen.

Jambon d'Ardenne

1977 | Komedie

België/Frankrijk 1977. Komedie van Benoît Lamy en Benoit Lamy. Met o.a. Annie Girardot, Ann Petersen, Christian Barbier, Dominique Drouot en Nathalie Van De Walle.

De concurrentiestrijd in een dorpje in de Ardennen tussen een restaurant en een recht daartegenover staande friteskraam. Olie op het vuur als de zoon van de restauranteigenares verliefd wordt op de dochter van de friteskraameigenares. Na een echte veldslag blijven beide eigenaressen met de brokken zitten. Een zeer goede milieuschets met goede vertolkingen van Girardot en Petersen.

Dear Detective

1977 |

1977. Philippe de Broca. Met o.a. Hubert Deschamps, Catherine Alric, Annie Girardot en Philippe Noiret.

De concurrentiestrijd in een dorpje in de Ardennen tussen een restaurant en een recht daartegenover staande friteskraam. Olie op het vuur als de zoon van de restauranteigenares verliefd wordt op de dochter van de friteskraameigenares. Na een echte veldslag blijven beide eigenaressen met de brokken zitten. Een zeer goede milieuschets met goede vertolkingen van Girardot en Petersen.

D'amour et d'eau fraîche

1976 | Drama, Komedie

Frankrijk 1976. Drama van Jean-Pierre Blanc. Met o.a. Annie Girardot, Miou-Miou, Julien Clerc, Jean-Pierre Darras en Cérise.

De relatie tussen pianoleraar Jip (Clerc) en Mona (Girardot) loopt op de klippen wanneer Jip de jongere Rita (Miou-Miou) ontmoet. De passie is groot, maar het lot is de nieuwe geliefden niet goed gezind. Klein drama rond bourgeois conformisme en de hang naar post-1968 hippiedom heeft een mooi trio in de hoofdrollen. Miou-Miou had bij regisseur Blanc gelobbyd voor haar geliefde Patrick Dewaere als tegenspeler, maar raakte vervolgens verliefd op zanger en gelegenheidsacteur Julien Clerc. Hun dochter is actrice-regisseuse Jeanne Henry.

Cours après moi que je t'attrape

1976 | Komedie, Experimenteel

Frankrijk 1976. Komedie van Robert Pouret. Met o.a. Annie Girardot, Jean-Pierre Marielle, Geneviève Fontanel, Sylvain Rougerie en Christine Laurent.

Een huwelijksadvertentie brengt twee veertigers bij elkaar die aanvankelijk te zeer vastzitten in hun eigen gewoontes en wantrouwen door eerdere ervaringen, om nader tot elkaar te komen. Deze komedie vermijdt angstvallig iedere oorspronkelijkheid, op weinig ter zake doende grappen over beider beroepen en hobby's na. De inbreng van de jonge regisseur beperkt zich tot het vasthouden van het tempo dat eerder afmattend dan meeslepend werkt.

A chacun son enfer

1976 | Drama

Duitsland/Frankrijk 1976. Drama van André Cayatte. Met o.a. Annie Girardot, Bernard Fresson, Hardy Krüger, Stéphane Hillel en Fernand Ledoux.

Het dochtertje van een bourgeois-gezin is ontvoerd en terwijl de moeder de losprijs wil betalen, heeft de krenterige vader de politie al ingeschakeld. Pers en media storten zich op het ouderpaar, zeker als het lijk van het kind gevonden wordt. Pamflet tegen de ongevoeligheid van pers, politie en de nieuwsgierige massa, ten opzichte van slachtoffers van misdaad. Het wordt grotendeels ontkracht door gezochte en niet uitgediepte motivatie - de dader blijkt de verwaarloosde en jaloerse zoon uit een eerder huwelijk van de vrouw die zichzelf en hem uit schuldbesef te pletter rijdt - zodat het resultaat niet meer is dan het zoveelste (goed maar ongenuanceerd geacteerd) melodrama.

Le Gitan

1975 | Drama, Misdaad, Thriller

Frankrijk/Italië 1975. Drama van José Giovanni. Met o.a. Alain Delon, Annie Girardot, Paul Meurisse, Marcel Bozzuffi en Renato Salvatori.

Een jonge zigeuner is uit verzet tegen de maatschappelijke achterstelling van zijn volk in de gevangenis beland, maar hij weet te ontsnappen. Zijn vluchtweg kruist zich toevallig bij herhaling met een ex-gangster, die ten onrechte verdacht wordt van de moord op zijn vrouw, zodat een van beiden altijd wel politie aantrekt. Dit pleidooi tegen de discriminatie van zigeuners werd in een al te onwaarschijnlijk verhaal gevat, hoewel Delon fysiek een overtuigende en broeierige zigeuner blijkt.

Il pleut sur Santiago

1975 | Drama

Bulgarije/Frankrijk 1975. Drama van Helvio Soto. Met o.a. Bibi Andersson, Nicole Calfan, Ricardo Cucciola, André Dussollier en Maurice Garrel.

De staatsgreep van 11 september 1973 die een einde maakte aan de socialistische regering in Chili en het leven van president Allende, werd door een uitgeweken Chileen gereconstrueerd als speelfilm.De opnamen in Bulgarije geven een weinig overtuigende illustratie en de belangeloze medewerking van een reeks Europese sterren leidde onbedoeld tot triviale scènes.De herinnering aan de feiten zelf geeft de film toch een zekere impact. Ook bekend als THE ALLENDE FILES.

Il faut vivre dangereusement

1975 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1975. Misdaad van Claude Makovski. Met o.a. Annie Girardot, Claude Brasseur, Sydne Rome, Hans Christian Blech en Mylène Demongeot.

Een privé-detective merkt dat zijn opdracht - bewijzen verzamelen tegen een overspelige echtgenote - een dekmantel is om hem in een ander bedenkelijk zaakje te gebruiken. Een reeks moorden is het gevolg. Een ongewone misdaadfilm die ernst en parodie afwisselt, maar in beiden de juiste toon treft, goed gespeeld door Brasseur en Girardot als zijn kordate vriendin. Scenario van regisseur Makovski, Nelly Kaplan en Claude Veillot naar de roman Les suicides du printemps van Raymond Marlot.

Docteur Françoise Gailland

1975 | Drama

Frankrijk 1975. Drama van Jean-Louis Bertucelli. Met o.a. Annie Girardot, Jean-Pierre Cassel, François Périer, Isabelle Huppert en Suzanne Flon.

Een vrouwelijke ziekenhuisarts (Girardot) heeft tussen werk, gezin, echtgenoot en minnaar voor niemand tijd, tot ze bij zichzelf kanker (als gevolg van roken) constateert en een verbeten strijd tegen haar ziekte aangaat. Hierdoor komt haar gezin tot bezinning. Hoewel gebaseerd op ware gebeurtenissen lijkt de film een al te rooskleurige smartlap die Girardot ruime gelegenheid biedt haar dappere-glimlach-tussen-tranen-door te etaleren. Het scenario is van André G. Brunelin en regisseur Bertucelli naar de roman van Noëlle Loriot. Het camerawerk is van Claude Renoir. Eastmancolor, Mono.

Docteur Francoise Gailland

1975 | Drama

Frankrijk 1975. Drama van Jean-Louis Bertucelli. Met o.a. Jean-Pierre Cassel en Annie Girardot.

Een vrouwelijke ziekenhuisarts (Girardot) heeft tussen werk, gezin, echtgenoot en minnaar voor niemand tijd, tot ze bij zichzelf kanker (als gevolg van roken) constateert en een verbeten strijd tegen haar ziekte aangaat. Hierdoor komt haar gezin tot bezinning. Hoewel gebaseerd op ware gebeurtenissen lijkt de film een al te rooskleurige smartlap die Girardot ruime gelegenheid biedt haar dappere-glimlach-tussen-tranen-door te etaleren. Het scenario is van André G. Brunelin en regisseur Bertucelli naar de roman van Noëlle Loriot. Het camerawerk is van Claude Renoir. Eastmancolor, Mono.

Sospetto, Il

1974 | Thriller, Drama

Italië 1974. Thriller van Francesco Maselli. Met o.a. Gian Maria Volonté, Annie Girardot, Renato Salvatori, Gabriele Lavia en Bruno Corzzari.

Het centraal comité van de ontbonden Italiaanse communistische partij is in de jaren dertig naar Frankrijk uitgeweken en onderhoudt van daaruit contacten en bereidt ontsnappingen voor. Een eenvoudig lid van de organisatie komt naar Frankrijk en rond hem wordt de suggestie gewekt dat hij een vooraanstaand leider is, om zo een eventuele infiltratie van fascistische spionnen te ontdekken. De film stelt het conflict tussen individueel belang en groeps- of ideologisch belang boeiend aan de orde, maar heeft een onevenwichtige bouw met een didactisch eerste helft en een uitvoerige dialoog om vervolgens het accent naar de thriller te verleggen.