Jean-François Lepetit

1953 Producer

Jean-François Lepetit (1953) is producer.
Er zijn 30 films gevonden.

Les heures souterraines

2015 | Drama

Frankrijk 2015. Drama van Philippe Harel. Met o.a. Marie-Sophie Ferdane, Mehdi Nebbou, Eric Savin en Aurélia Petit.

Marketingmedewerkster Mathilde, weduwe met drie kinderen, lijdt onder de schofterige vernederingen van haar chef. Spoedarts Thibault ziet iedere dag het verborgen leed achter Parijse deuren, en breekt bedroefd met zijn liefdeloze vriendin. Verschillende werelden, dezelfde grotestadseenzaamheid, een minuscule kans dat M en T elkaar ooit zullen ontmoeten. Eclecticus Harel (Le vélo de Ghislain Lambert, Extension du domaine de la lutte) treft in deze Arte-productie de sombere toon van Delphine de Vigans roman. Ferdane en Nebbou zijn geweldig en de ouderwetse voice-over verleent het geheel een cineliteraire kwaliteit.

Abus de faiblesse

2013 | Biografie, Drama

Frankrijk/Duitsland/België 2013. Biografie van Catherine Breillat. Met o.a. Isabelle Huppert, Agostino Ursino en Christophe Sermet.

Filmmaakster Maud Schoenberg raakt na een hersenbloeding deels verlamd. De revalidatie is lang en moeizaam. Wanneer ze op tv de oplichter Vilko Piran ziet, die vertelt hoe hij bekende mensen heeft geflest, wil ze hem voor een hoofdrol in haar volgende project. In dit autobiografische verhaal vertelt Breillat over de bizarre episode in haar leven die haar zo goed als ruïneerde. Het Piran-personage is gebaseerd op Christophe Rocancourt, berucht Frans ladelichter met Transatlantische kerfstok. IJskoningin Huppert en rapper-profpokeraar Shen vormen een passend antipathiek koppel in dit schurende egodocument.

Le temps du silence

2011 | Drama

Frankrijk 2011. Drama van Franck Apprédéris. Met o.a. Loïc Corbery, Bernard Le Coq, Barbara Cabrita en Audrey Marnay.

Manuel (Corbery) heeft anderhalf jaar doorgebracht in Buchenwald. Wanneer hij in 1945 terugkeert naar Parijs vraagt hij zich af of hij ooit over zijn ervaringen in het concentratiekamp zal kunnen vertellen. Het alternatief: zwijgen. Manuel kiest voor stilte. Bewerking van de memoires van de Spaans-Franse Jorge Semprún, die zelf juist koos voor een leven mét tekst. De schrijver verwerkte in veel van zijn boeken en filmscenario's (waaronder voor Alain Resnais' La Guerre est finie) zijn eigen oorlogservaringen.

La belle endormie

2010 | Drama

Frankrijk 2010. Drama van Catherine Breillat. Met o.a. Carla Besnaïnou, Kerian Mayan en Julia Artamonov.

Theoretisch zou het klassieke sprookje van de Schone Slaapster voldoende aanknopingspunten moeten bevatten voor een provocatieve bespiegeling over vrouwelijkheid, seks, geweld, dromen en fantasie. Iets waar Catherine Breillat, bekend van controversiële films als Romance en Sex Is Comedy, wel raad mee zou moeten weten. En jawel, haar versie van het verhaal - vermengd met elementen uit andere sprookjes - bevat de nodige filosofietjes, surreële momenten en een toefje erotiek, maar meandert ook voort zonder duidelijke opzet, langs afwisselend betoverende en klungelige decors.

Barbe Bleue

2009 | Drama, Fantasy

Frankrijk 2009. Drama van Catherine Breillat. Met o.a. Dominique Thomas, Lola Créton en Daphné Baiwir.

Het gerucht gaat dat Blauwbaards echtgenotes niet lang meegaan. Marie-Catherine (Créton) is er dus niet bepaald gerust op als zij de nieuwste vrouw van de wat oudere edelman wordt, maar hij blijkt best mee te vallen. Eigenlijk kan ze het onverwacht goed met hem vinden, al vraagt ze zich wel af waarom hij haar waarschuwt dat ze één kamer van het kasteel onder geen beding mag betreden. Regisseuse Breillat werd beroemd/berucht door haar seksueel expliciete films. Ze verpakte het bekende sprookje in een raamvertelling en kon zo een heel eigen draai aan het verhaal geven.

Une vieille maîtresse

2007 | Drama, Romantiek

Frankrijk/Italië 2007. Drama van Catherine Breillat. Met o.a. Asia Argento, Fu'ad Ait Aattou, Roxane Mesquida en Claude Sarraute.

'Je bedriegt iemand van wie je houdt niet met iemand van wie je niet meer houdt,' fluistert de berooide Franse libertijn Ryno (Aattou) dapper tegen zijn hypersensuele Spaans-Italiaanse minnares Vellini (Argento). Ryno wil trouwen met een onbevlekt prinsesje (Mesquida) en biecht daarom zijn wellustige tienjarige affaire met Vellini op aan zijn aanstaande schoongrootmoeder. De voorliefde van regisseur Breillat (Romance) voor Franse zeden culmineert in haar verfilming van Jules-Amédée Barbey d'Aurevilly's boek (1851) tot een emotionele krachttoer die de 19de-eeuwse opmars van de stijve bourgeoisie uitstekend verbeeldt. Hulde in de marge voor de meest suggestieve spuugkrul van filmjaar 2007 (Argento).

L'oncle de Russie

2006 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 2006. Drama van Francis Girod. Met o.a. Claude Brasseur, Marie-José Nat, Mathieu Bisson en Thomas Chabrol.

Oude rot Brasseur, met zijn zeemanskop en grofkorrelstem van eredivisiekroegtijger, kreeg voor deze tv-film een karakterrol met uitbouwmogelijkheden. En hij benut ze. Gaston Boissac verdween tijdens WO II achter het prikkeldraad van een STALAG in chaotisch Rusland. Het einde van de oorlog bracht hem geen bevrijding: de communistische dictatuur hield hem vast achter het IJzeren Gordijn. Zijn familie heeft sindsdien nooit meer een levensteken van hem vernomen. Met Gorbatsjov, Glasnost en 1989 dient zich voor de ontwortelde zeventiger de verlate terugkeer aan naar zijn Franse geboortedorp. Eén oorlogsverhaal, symbool voor duizenden andere, opgetild door zijn charismatische hoofdrolspeler.

Le crime des renards

2005 | Drama, Biografie, Misdaad

Frankrijk 2005. Drama van Serge Meynard. Met o.a. Aurélien Recoing, Nathalie Besançon, Johan Cuny, Elise Vialaret en Christophe Vincent.

Een Frans dorp in de Jura, 1962. Tijdens een heimelijke ontmoeting tussen getrouwde Baptiste (Recoing) en minnares Charlotte (Besançon) verdrinkt het zoontje van de laatste. Vaderlief dwingt zijn vierjarige dochtertje, enige getuige van de tragedie, tot zwijgen en tracht een vreemdeling de kinderdood in de schoenen te schuiven. Met deze semi-autobiografische, beklemmende tv-film behandelt Meynard min of meer dezelfde thema's als in Le sang du renard (1995): precaire ouder-kind-relatie, angst voor het onbekende, het fatale toeval. Scenario en plaats van handeling herinneren meer dan eens aan de klassieke psychothriller Es geschah am hellichten Tag (1958) van Ladislao Vajda.

La vie est à nous

2005 | Komedie

Frankrijk 2005. Komedie van Gérard Krawczyk. Met o.a. Eric Cantona, Sylvie Testud, Josiane Balasko en Michel Muller.

In een Frans dorpje aan de route nationale ligt bistro 'L'Étape', dat wordt bestierd door Blanche (Balasko) en haar rap van de tong gesneden dochter Louise (Testud). De familiezaak heeft al lang ruzie met het etablissement aan de overkant, 'Le Virage'. Een blokkade van stakende vrachtwagenchauffeurs, aangevoerd door hengst Pierre (Cantona), zet het conflict op scherp. 'Ik wilde een film maken over edelmoedigheid,' liet cineast Krawczyk (Taxi 2, 3 en 4) weten. De karikaturale personages, de bizarre humor en de zware wenkbrauwen van voormalige Franse stervoetballer Cantona wijzen niet direct in die richting - en toch is er af en toe zo'n knap moment van waarheid.

Mon fils d'ailleurs

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Williams Crépin. Met o.a. Clémentine Célarié, Didier Bezace, Guillaume Romain, Pablo Lepetit en Maurice Chevit.

Drukke moeder Coline (Célarié) plaatst verweesde kinderen uit de Balkan in Franse gezinnen voor de organisatie 'Een kind, een dak, een leven'. Echtgenoot Pascal (Bezace) wil geen kind in huis, mede omdat ze er al twee van zichzelf hebben. Toch neemt Coline 'tijdelijk' een jongen mee die niet geplaatst kan worden, de zestienjarige Antone (Romain). De jongen is angstig vanwege de opgelopen oorlogstrauma's en zijn aanwezigheid verandert de dynamiek van het gezin volledig. Een integere film over liefdadigheid binnenshuis.

Anatomie de l'enfer

2004 | Experimenteel, Erotiek

Frankrijk 2004. Experimenteel van Catherine Breillat. Met o.a. Rocco Siffredi en Amira Casar.

Zonder met de ogen te knipperen gaat Breillat tot het gaatje in haar onderzoek naar seksualiteit, verlangen en de relatie tussen man en vrouw.

Sex is Comedy

2002 | Komedie

Frankrijk 2002. Komedie van Catherine Breillat. Met o.a. Anne Parillaud, Grégoire Colin en Roxane Mesquida.

Catherine Breillat gaat opnieuw naar de set van haar geslaagde Fat Girl. Sex is Comedy heet de film die is geinspireerd op het productieproces van Fat Girl, maar een komedie is het niet. De filmset is een slagveld volgens Breillat, een broeinest van haat en geweld, niet in de laatste plaats omdat de regisseur alleen maar met zichzelf bezig is.

Le hasard fait bien des choses!

2002 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 2002. Drama van Lorenzo Gabriele. Met o.a. Antonio Interlandi, Sabine Haudepin, Jean-Claude Brialy en Jean-Claude Biraly.

Vijftiger Muller (Brialy) is een gerespecteerd universitair docent die zijn hechte relatie met de jongere Armando (Interlandi) geheim houdt. Zijn leven loopt op rolletjes totdat de rechtbank hem aanwijst als de voogd van de zeventienjarige wees Antoine (Bravo). Muller vreest voor zijn carrière als zijn homoseksualiteit bekend wordt en roept de hulp in van zijn 'echtgenote' Alice (Haudepin), een vrouw die hij jaren eerder met een papieren huwelijk aan een verblijfsvergunning hielp. De televisiefilm Le hasard fait bien les choses! wasemt goedmoedigheid. Een knap geschreven en warm geacteerd drama over de angst om gekend en afgewezen te worden.

À ma sœur !

2001 | Komedie, Drama, Familiefilm

Frankrijk/Italië 2001. Komedie van Catherine Breillat. Met o.a. Anaïs Reboux, Libero De Rienzo, Arsinée Khanjian, Romain Goupil en Laura Betti.

Breillats stokpaardje, de erotische en emotionele levens van jonge vrouwen, bracht haar na 25 jaar marginaal filmmaken toch nog naar een internationale doorbraak, met Romance. Expliciete seks verrichtte het mirakel. Breillats volgende film, Fat Girl, gaat op dezelfde voet verder. Anaïs beleeft alle lagen van de puberale hel. Ze heeft onbegrijpende ouders, ze is mollig en wordt daar altijd op gewezen, ze krijgt overal de schuld van en wordt door haar oudere, knappere zus Elena meegesleurd om haar seksuele escapades gade te slaan. Ondertussen doet ze alsof een ladder en een springplank twee jongens zijn die om haar gunsten strijden. Fat Girl is een vaak oncomfortabel hard en realistisch drama.

Confession d'un dragueur

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Alain Soral. Met o.a. Saïd Taghmaoui, Thomas Dutronc, Catherine Lachens, François Levantal en Chloé Lambert.

De negentien-jarige Paul (Dutronc) uit de Franse provincie gaat in Parijs politieke wetenschappen studeren. Op straat ziet hij een hoop leuke vrouwen, die hij wel zijn bed in zou willen trekken. Met name [KA1]e[KA1]en meisje trekt zijn aandacht, al bijna een hele week lang, maar zij merkt hem niet op. Dan ziet hij hoe ze wordt aangesproken en ingepalmd door een jongeman. Hij spreekt hem naderhand aan en hij blijkt Fabio (Taghmaoui) te heten. Fabio gaat Paul inwijden in de kunst van het versieren. Enige tijd later is Paul heel wat wijzer en heeft de nodige trofee[KA3]en aan de muur hangen. Heel wat leuke dames passeren de revue: Sophie (Lambert), L[KA1]eonore (Villemagne), H[KA1]el[KA2]ene (Frenck), C[KA1]eline (Bevillard), Maryssa (Sopalovic), Valentine (Masini) e.v.a. Homo's moeten het ontgelden. Het scenario van regisseur Soral naar zijn roman Sociologie du dragueur is beslist vrouwvijandig en zijn seksistische grappen zullen door feministen niet gewaardeerd worden. Wie zich daar overheen kan zetten, kan best lachen en misschien nog wat leren. Het spel van de hoofdrollen is goed, Taghmaoui werd bekend door LA HAINE en Dutronc is de zoon van de zanger/acteur Jacques, die getrouwd is met Françoise Hardy, een plat popidool met een langwerpig en hoekig gezicht en sluik lang haar uit de jaren 1960/70. Het camerawerk is van Jean-Louis Bompoint.

La faute à Voltaire

2000 | Drama, Romantiek

Frankrijk 2000. Drama van Abdellatif Kechiche. Met o.a. Sami Bouajila, Élodie Bouchez, Bruno Lochet en Aure Atika.

De jonge Tunesiër Jallel (Bouajila) weet precies welke thema's hij moet aansnijden bij de immigratiedienst: vrijheid, mensenrechten, Voltaire. Even later zit hij met een tijdelijke verblijfsvergunning in een opvangcentrum. Filmmaker Kechiche hanteert de losse, naturalistische stijl die hij ook zou toepassen in zijn latere filmhuishit La vie d'Adèle, voor dit intieme drama over mensen die in de franjes van de maatschappij proberen overeind te blijven. Mooie rollen van Bouajila en van Bouchez als een dwangmatig seksuele vrouw over wie de jonge immigrant zich ontfermt.

Romance

1999 | Erotiek, Drama, Romantiek

Frankrijk 1999. Erotiek van Catherine Breillat. Met o.a. Caroline Ducey, Sagamore Stévenin, François Berléand, Rocco Siffredi en Reza Habouhossein.

'Ongelooflijk, echt ongelooflijk,' zei exploitatieregisseur Aristide Massaccesi over pornodekhengst Rocco Siffredi in een interview met het Nederlandse filmfanzine Camera Obscura in 1998; 'Wanneer je 'Actie!' zegt, staat hij meteen in het gelid.' Handig voor feministische kunstfilmer Breillat, want voor Romance wilde geen 'gewone' acteur met de billen bloot. Zonder er wezenlijk blijer van te worden verkent lerares Marie (Ducey) seksuele relaties, want vriend Paul (Stévenin) heeft weinig bedzin en Marie veel. Simpel? Niet chez Breillat. Heftig (verkrachtingsfantasie), kil (man-vrouwverhoudingen) en analytisch zonder conclusies: Romance is het bewust deprimerende tegendeel van zijn titel.

Parents à mi-temps : Chassés croisés

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Caroline Huppert. Met o.a. Robin Renucci, Charlotte de Turckheim, François-Eric Gendron, Alicia Alonso en Léopoldine Serré.

De tienjarige No[KA1]emie (Serr[KA1]e) bezit duidelijk het talent om een sterdanseres te worden van het ballet. Ze lijdt echter onder het feit dat haar ouders uit elkaar zijn, met als gevolg dat ze de ene week bij mama Alice (De Turckheim) doorbrengt en haar vriend Patrick (Gendron) om de volgende bij papa Paul (Renucci) en diens vriendin In[KA2]es (Alonso) te verblijven. Om de druk op het meisje te verminderen besluiten de twee koppels bijeen te gaan wonen, elk aan hun kant van een appartement. Maar ook daarmee neemt Noémie geen genoegen. Het liefst zou ze hebben dat alles weer was zoals toen mama en papa nog bij elkaar waren. Een vertederend portret van een klein meisje dat haar wereld in elkaar ziet storten door de scheiding van haar ouders, maar dat zich niet bij de toestand wil neerleggen. De kleine Serré is een ware hartedief, maar ze kan niet verhinderen dat het geheel uitloopt op een nogal goedkope boulevard-komedie, met een lach en een traan, maar zonder de minste diepgang. Marie-France Colombani en Gilles Chenaille schreven het scenario. Fotografie is van Elisabeth Prouvost.

La tresse d'Aminata

1999 | Komedie

Frankrijk/België 1999. Komedie van Dominique Baron. Met o.a. Virginie Lemoine, Olivier Marchal, Johanna Coco, Aurélie Lebarbé en Pascale Arbillot.

De dertienjarige Aminata Porsmoguer (Coco) werd geboren in Dakar, maar onmiddellijk na haar geboorte geadopteerd door Mireille (Lemoine) en Jean-Marc (Marchal), een kinderloos bourgeois koppel uit Bretagne. Per toeval hoort Aminata dat haar pleegmoeder zwanger is. Op dat ogenblik stort haar wereld in elkaar. Omdat ze vreest dat haar blanke ouders haar zullen verstoten stelt ze zich verschrikkelijk agressief t.o.v. hen op. Ze wil op zoek gaan naar haar Afrikaanse roots. Een terugkeer naar Dakar om haar fysieke moeder te vinden wordt een obsessie voor het meisje. Een puber op zoek naar haar ware identiteit. Het verhaal van Aminata wordt zeer gevoelig gebracht, erg emotioneel, maar zonder overdreven sentimentaliteit. Dit is mede te danken aan de schitterende prestatie van de jonge Coco als Aminata, die probleemloos de hele film domineert. Dodine Herry-Grimaldi baseerde het scenario op een roman van Alison Bernard. Mooie fotografie van Jean-Marie Dreujou. Stereo.

Feuerreiter

1999 | Romantiek, Historische film, Biografie

Duitsland 1999. Romantiek van Nina Grosse. Met o.a. Martin Feifel, Marianne Denicourt, Ulrich Matthes, Ulrich Mühe en Nina Hoss.

De Duitse dichter Friedrich H[KA3]olderlin (Feifel), die een tijdgenoot van Goethe, Friedrich von Schelling en Georg Wilhelm Friedrich Hegel was, leefde van 1770 tot 1843. Hij werd bekend om zijn werken [KL]Hyperion[KLE] en [KL]Der Tod des Empedokles[KLE] die in 1799 voltooid werden. Op 25-jarige leeftijd introduceert baron Isaac von Sinclair (Matthes) hem na zijn studie theologie in Frankfurt bij de rijke bankier Jacob Gontard als huisleraar voor diens vier kinderen. Von Sinclair deed dit niet uit naastenliefde; hij wilde de jonge dichter zo dicht mogelijk bij hem in de buurt hebben. H[KA3]olderlin wordt verliefd op Susette (Denicourt), Gontards knappe echtgenote. De liefde is wederzijds en in Hölderlin's dichtwerk duikt zij op als Diotima. Von Sinclair wordt jaloers als hij achter hun verhouding komt en licht Gontard in, die Hölderlin daarop ontslaat. Hölderlin vindt troost bij Von Sinclair, die hem een baan bezorgt bij de Duitse consul in Bordeaux. In 1802, dus zeven jaar na Hölderlin's eerste ontmoeting met Susette, ontvangt hij een brief van Von Sinclair, die hem bericht dat zij op sterven ligt. Als Hölderlin in 1803 in Frankfurt aankomt, is zij al dood en wordt hij enkele jaren later geleidelijk aan krankzinnig en moet vanaf 1806 verpleegd worden. Hij leeft echter nog 37 jaar. De film gaat grotendeels over de liefdesrelatie tussen Hölderlin en Sussette en de verhouding tussen hem en Von Sinclair. Op de theorie dat Hölderlin zijn ziektebeeld gesimuleerd zou hebben, gaat deze biopic niet in. De seksscène's zijn in beide relaties duidelijk genoeg, maar in het scenario van Susanne Schneider proeft men het verwijt dat noch Susette noch Hölderlin de guts hadden hun liefde door te zetten. Zowel Feifel als Denicourt zetten mooie rollen weg, waarbij Denicourt ondanks haar kortere optreden wellicht net even iets meer triomfeert. Matthes is zeer goed en hij kreeg de Beierse filmprijs in 1999. Mooi zijn vooral de decors, eerst in Duitsland, daarna wegens geldgebrek in Polen, de prachtige kostuums van Ulla Gothe en het schitterende camerawerk van Egon Werdin. Tegen de film is het lome tempo en de veel te lange speelduur, waardoor hij beperkt blijft tot de liefhebbers van literaire romantische verhalen.

TGV

1998 | Drama, Komedie

Senegal/Frankrijk 1998. Drama van Moussa Touré. Met o.a. Bernard Giraudeau, Makena Diop, Philippine Leroy-Beaulieu, Al Hamdou Traore en Joséphine Zambo.

Tijdens een dagenlange bustocht van Dakar in Senegal naar Conakry in Guinee leren passagiers van verschillende afkomst elkaar kennen, van een gewezen minister van Financiën, tot vluchtelingen en Europese sociaalwetenschappers. TGV is de koosnaam van de kleurrijke personenbus die om de haverklap stilvalt, ondanks de liefdevolle verzorging van trotse chauffeur en eigenaar Rambo (Diop). Een bus als smeltpot werd al op grandioze wijze verkend in 1939 in John Fords Stagecoach. Touré's TGV is een waardige reïncarnatie, rijk doorspekt met politieke, maatschappelijke en sociaal-culturele tegenstellingen en verlucht met lichtvoetige terzijdes. Internationale festivalhit.

La course de l'escargot

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Jérôme Boisvin. Met o.a. Eric Métayer, Isabelle Pasco, Didier Bénureau, Thierry Hancisse en Fred Ulysse.

Albert (Métayer) is veertig en woont in Parijs. Hij is een bon-vivant die graag leest, maar een broertje dood heeft aan werken. Op een dag krijgt hij het bericht dat zijn oom Joseph onder mysterieuze omstandigheden om het leven is gekomen en dat hij diens slakkenkwekerij erft. Albert vindt het schandalig dat men deze diertjes enkel kweekt om door rijke nietsnutten verorbert te worden en hij begeeft zich naar Bourgogne vastbesloten om de erfenis te weigeren. Eens ter plaatse verneemt hij dat oom Joseph bedolven zat onder de schulden en dat zijn schuldeisers niets liever willen dan hun klauwen te leggen op de kwekerij. Dat vindt Albert nog erger en hij besluit te blijven en de slakkenkwekerij te redden. Hij krijgt de hulp van Margot, een studente die zich gespecialiseerd heeft in 'slakkenkunde'. Een gevoelig drama gemaakt met een groot gevoel voor fantasie. Métayer leeft zich uitstekend in zijn rol in en door zijn delicaat spel slaagt hij er op z'n eentje in om de interesse van de kijker tot het einde te behouden. Een ongewoon scenario, goed uitgeschreven door Laurent Benegui. Fotografie is van Pascal Caubère.

Tonka

1997 | Romantiek, Sportfilm

Frankrijk 1997. Romantiek van Jean-Hugues Anglade. Met o.a. Pamela Soo, Alessandro Haber, Wu Hai, Marisa Berenson en Christian Charmetant.

Een vrije vogel van Indiase afkomst, Tonka (Soo), bivakkeert onder een reuzen Coca-Colafles bij het vliegveld Roissy-Charles De Gaulle, ten Noorden van Parijs. Een hardloper, die haar vlakbij de autosnelweg A1 blootsvoets over de startbanen ziet rennen, merkt haar op. Als ze elkaar ontmoeten, is het liefde op het eerste gezicht. Hij besluit dat ze in training moet vanwege haar potentiële talent en begint met haar langs velden en wegen te snellen, waarbij het zweet van hun lichamen druipt. Volharding en liefde lijken vleugels te geven aan de sportieve jonge vrouw, die zeer hoge ogen gooit. Deze poëtisch getinte komedie over sportieve tortelduifjes zakt algauw in als een kaartenhuis en verdrinkt in een brei van een hoop naïef gedoe. De kijker zoekt koortsachtig naar een of andere boodschap of iets hoopvols, maar vindt slechts een grote leegte. Het weinig verzorgde camerawerk van François Catonne houdt nauwelijks gelijke tred met het voortstrompelende scenario van hoofdrol- regisseur Anglade. Wat overblijft is het mooie silhouetje van de schattige Soo, maar alleen echte sprinters kunnen hun hart ophalen aan al dat gehol en gedraaf.

Marthe

1997 | Oorlogsfilm, Romantisch drama

Frankrijk 1997. Oorlogsfilm van Jean-Loup Hubert. Met o.a. Clotilde Courau, Guillaume Depardieu, Gérard Jugnot, Bernard Giraudeau en Thérèse Liotard.

In 1915 raakt de jonge soldaat Simon gewond aan het front. In het Bretonse kustplaatsje waar hij wordt verzorgd ontmoet hij de lerares Marthe. Hoewel zij al verloofd is met een andere soldaat ontstaat er een korte maar hevige romance. Wanneer Simon hersteld is, verzint Marthe een smoes om hem bij zich te houden. Beetje sentimenteel en zwaar op de hand, maar de strijd in de loopgraven wordt indringend verbeeld en hoofdrolspelers Courau en Depardieu (zoon van Gérard) doen goed hun best.

La bastide blanche

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Miguel Courtois. Met o.a. Bernard Le Coq, Julien Guiomar, Léa Bosco, Virgile Baye en Eric Prat.

Op het einde van de negentiende eeuw is ijs kostbaarder dan goud. In Signes, een dorpje in de Haute Provence, is Am[KA1]ed[KA1]ee Giraud (Guiomar) de onbetwiste ijskoning. Hij leidt zijn firma `La bastide blanche` met autoriteit en volgens de oude tradities. Hij wordt geconfronteerd met Jean Roumisse (Le Coq), een concurrent zonder scrupules, die alle andere ijsfabrieken reeds werkloos maakte. Am[KA1]ed[KA1]ee rekent in deze ijsoorlog op de hulp van zijn zoon Justin (Bayle), die zojuist zeven jaar militaire dienst erop heeft zitten. Maar Justin wordt achtervolgd door gendarmes en bovendien is hij enkel ge[KA3]interesseerd in het terugzien van zijn jeugdliefde Magali (Bosco) die tijdens zijn zeven jaar afwezigheid opgroeide tot het mooiste meisje van de streek. Maar ook Roumisse stelt belang in het meisje. Knap gefilmde streekroman over de laatste grote ijstyconen, vermengd met een geschiedenis van liefde en jaloezie. De acteurs leveren geloofwaardige personages af en het kader waarin alles zich ontrolt is op zijn minst erg origineel. Claude Brami baseerde zijn scenario op de roman van Jean-Michel Thibaux, die zich inspireerde op zijn familiegeschiedenis. Mooie fotografie van Philippe Pavans de Ceccatty. Oorspronkelijk uitgezonden in twee delen.

La disgrâce

1996 | Romantiek

Duitsland/Frankrijk 1996. Romantiek van Dominique Baron. Met o.a. Caroline Cellier, Ulrich Reinthaller, Laetitia Legrix, François Perrot en Julie Debazac.

De dertien-jarige Isabelle (Legrix) voelt zich onbegrepen en onbemind door haar ouders Elise (Cellier) en Etienne (Perrot). Ze is eenzaam, verveelt zich in het riante huis aan de rand van de oceaan en besluit dan maar zelfmoord te plegen. Vincent (Reinthaller), een jongeman, redt haar van de verdrinkingsdood. Het meisje hoopt zich aan hem te kunnen optrekken, maar tot haar afschuw wordt hij de minnaar van haar moeder. Een Franse, kunstmatige variant op het thema van THE GRADUATE. Het komt eerder banaal en ongeloofwaardig over en de acteerprestaties zijn al evenmin erg boeiend. Een romantisch melodrama voor bakvisjes die nog kunnen huilen bij een oppervlakkig liefdesverhaaltje. Odile Barski en Baron baseerden het scenario op een roman van Françoise Sagan-epigoon Nicole Avril. Fotografie van Jean- Marie Dreujou.

Pasolini, un delitto italiano

1995 | Drama, Documentaire, Thriller

Italië/Frankrijk 1995. Drama van Marco Tullio Giordana. Met o.a. Carlo De Filippi, Nicoletta Braschi, Toni Bertorelli, Andrea Occhipinti en Victor Cavallo.

In de nacht van 2 november 1975 wordt Pino Pelosi (De Filippi) aangehouden in een gestolen auto. Hij bekent de eigenaar ervan vermoord te hebben. Op een braakliggend stuk grond nabij Ostia wordt het lichaam gevonden van Pier Paolo Pasolini. De jongen beweert dat de cineast zich aan hem wou vergrijpen en dat hij uit zelfverdediging handelde. Dit verhaal kwam het openbaar ministerie en het establishment goed uit; de zaak kon dus geseponeerd worden. In zijn film (en het gelijknamige boek) gaat Giordana op zoek naar de ware toedracht, waarbij Pasolini om het leven kwam. Hij stelt daarbij de corruptie van de Italiaanse justitie op pijnlijke wijze aan de kaak en schildert een ontnuchterend beeld van Pasolini en van Italië. Hij schreef het documentaire-achtige scenario met Sandro Petraglia en Stefano Rulli. Fotografie van Franco Lecca.

Les caprices d'un fleuve

1995 | Drama, Historische film, Avonturenfilm

Frankrijk/Verenigde Staten 1995. Drama van Bernard Giraudeau. Met o.a. Bernard Giraudeau, Richard Bohringer, Anna Galiena, Roland Blanche en Raoul Billerey.

Bescheiden drama speelt zich af aan de Afrikaanse westkust, eind achttiende eeuw, waar de slavenhandel bloeit. Een blanke aristocraat voedt een 10-jarig slavenmeisje op als zijn eigen dochter, maar krijgt, naarmate ze ouder wordt, ook andere gevoelens voor haar. Wanneer zij en enkele andere slaven worden gekidnapt doet hij er alles aan haar terug te vinden. De fraaie, voor een César genomineerde fotografie van Jean-Marie Dreujou vormt een belangrijk pluspunt en verleent de (woestijn)landschappen een goudkleurige grandeur. De film werd deels in Senegal opgenomen. (RdL/VPRO Gids)

Confidences à un inconnu

1994 | Drama

Italië/Frankrijk 1994. Drama van Georges Bardawil. Met o.a. Sandrine Bonnaire, William Hurt, Jerzy Radziwilowicz, Denis Siniavski en Alexandre Kaidanovsky.

Nathalia (Bonnaire) is de echtgenote van een gefortuneerde tandarts uit Sint Petersburg. Het is 1907, kort na de eerste revolutie tegen de Russische tsaar; een nieuwe rebellie broeit, maar die zal nog tien jaar op zich laten wachten. Nathalia is een gelukkige vrouw, al maakt zij een ijskoude indruk. Ze is de moeder van een jongetje en heeft twee minnaars: een beeldhouwer met een conservatieve imborst en een jonge, hartstochtelijke revolutionair, Volodia (Siniavski), die later om haar zelfmoord zal plegen, maar eerst wordt haar echtgenoot vermoord en de koele Nathalia wordt verdacht. In het park ontmoet zij een onbekende (Hurt), die het erop aanstuurt contact met haar te leggen, waardoor ze later zichzelf zal leren begrijpen en bevrijden van de ondragelijke pressie van haar minnaars en haar zuster. De debuutfilm van schrijver-journalist-regieassistent Bardawil, waarvoor hij samen met Gilles Laurent het scenario maakte, is een vaag literair verhaal met een uiterst onwaarschijnlijke ontknoping, die zelfs de meest naïeve kijker verstomd zal doen staan. Bonnaire die het middelpunt is, speelt haar rol heel aardig, maar Hurt gaat als een slaapwandelaar door de film heen en is bovendien zeer slecht ingedubd in het Frans. De kostuums van Natacha Ivanova en de vormgeving en decors van Serguei Chemiakine en Natalia Kotcherguina zijn mooi, maar de Russische bijrollen zijn onaantrekkelijk. Op locatie gedraaid met bescheiden middelen en camerawerk van Youri Klimenko.

L'été en pente douce

1987 | Komedie, Drama

Frankrijk 1987. Komedie van Gérard Krawczyk. Met o.a. Jean-Pierre Bacri, Jacques Villeret, Pauline Lafont, Guy Marchand en Jean Bouise.

Stuurloze Stéphane 'Fane' Leheurt trekt met zwoele paramour Lilas naar de Haute-Garonne in het huis van zijn zojuist overleden moeder. Daar ontfermt hij zich over broer Mo, die een hersenbeschadiging heeft. Mooie kleine acteursfilm naar de roman van genreliteratuurcoryfee Pierre Pelot toont een verlaat zelfreddende nieuwkomer in een vijandige dorpsgemeenschap. Bacri oefent hier voor zijn latere Bromsnor-persona. Schoonheid Lafont (1963-1988) verdween tijdens een impromptu Cevennen-wandeling en werd drie maanden later in een ravijn gevonden: een val was haar fataal geworden.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jean-François Lepetit op televisie komt.

Reageer