Elsa Zylberstein

Acteur

Elsa Zylberstein is acteur.
Er zijn 36 films gevonden.

À bras ouverts

2017 | Komedie

Frankrijk/België 2017. Komedie van Philippe de Chauveron. Met o.a. Christian Clavier, Ary Abittan, Elsa Zylberstein en Cyril Lecomte.

Un sac de billes

2017 | Drama

Frankrijk 2017. Drama van Christian Duguay. Met o.a. Dorian Le Clech, Batyste Fleurial, Patrick Bruel, Elsa Zylberstein en Bernard Campan.

Gemma Bovery

2014 | Komedie, Drama, Romantiek

Frankrijk 2014. Komedie van Anne Fontaine. Met o.a. Fabrice Luchini, Gemma Arterton, Jason Flemyng, Isabelle Candelier en Niels Schneider.

Wreed wordt ‘het al tien jaar overleden seksleven’ van een middelbare Normandische bakker (Fabrice Luchini) verstoord als zijn jonge Britse overbuurvrouw Gemma Bovery (Arterton) arriveert. Ja, denk aan Flaubert’s schandaalroman, waar Joubert als puber van smulde. De film is een bewerking van de gelijknamige graphic novel van de Britse striptekenares Posy Simmonds, die daarin subtiel doch genadeloos de draak stak met verlangens van personages uit de middenklasse. Wegens te veel zoet en te weinig bitter blijft het hier bij een bouquetreeksromannetje voor middelbare mannen.

La folle histoire d'amour de Simon Eskenazy

2009 | Drama

Frankrijk 2009. Drama van Jean-Jacques Zilbermann. Met o.a. Antoine de Caunes, Mehdi Dehbi, Elsa Zylberstein en Judith Magre.

Tien jaar geleden worstelde de Joodse klarinettist Simon Eskenazy in L'homme est une femme comme les autres met homoseksualiteit en verstandshuwelijk. Nu zien we hem in een nieuwe levensfase: na lange tijd duiken zijn ex en zoon weer op. Daarnaast moet hij zijn relatie met zijn bedlegerige moeder en Naïm, een Algerijnse travestiet, zien te onderhouden. Complexe familieverwikkelingen in een lichtvoetig drama, verlevendigd door Simons traditionele muziek. Acteur De Caunes kent men in Frankrijk ook als de stem van Lucky Luke in de gelijknamige animatieserie.

La fabrique des sentiments

2008 | Drama

Frankrijk 2008. Drama van Jean-Marc Moutout. Met o.a. Elsa Zylberstein, Jacques Bonnaffé, Bruno Putzulu en Hiam Abbass.

'Zeven vrouwen, zeven mannen, zeven minuten en een cocktail,' blèrt het promotiemateriaal van La fabrique des sentiments. Het drama opent inderdaad met een dicht op de huid geschoten reeks speeddates waarin de 36-jarige anti-heldin Éloïse (Zylberstein) kristalliseert als een daadkrachtige macha. Maar 'De gevoelsfabriek' is bovenal een minutieus gearrangeerd portret van een 36-jarige Parijse vrouw die ogenschijnlijk alles heeft - carrière, appartement, vrienden - maar hunkert naar een gezin. Eén van de hoogtepunten is de scène tussen Éloïse en haar oma, een tere dame die haar kleindochter wijst op het belang van familie en genegenheid. Solide acteerwerk, fraaie beelden, magere finale.

Il y a longtemps que je t'aime

2008 | Drama

Frankrijk/Duitsland 2008. Drama van Philippe Claudel. Met o.a. Kristin Scott Thomas, Elsa Zylberstein, Serge Hazanavicius, Laurent Grévill en Frédéric Pierrot.

Na vijftien jaar komt Juliette (Scott Thomas) uit de gevangenis. Ze kan tijdelijk intrekken bij haar zus Léa (Zylberstein), al vraagt Léa's man zich al snel af 'hoe lang die logeerpartij moet duren'. Juliette is behoorlijk geknakt tijdens het verblijf in de nor, aan haar zus de taak om er weer wat leven in te blazen. Debuterend regisseur Claudel - eigenlijk een gevierd literator, hij schreef oa de historische thriller Les âmes grise - bewees ook het medium film uitstekend te beheersen. Belangrijke prijzen voor actrices en regisseur.

Le concile de pierre

2006 | Drama, Thriller, Mysterie

Frankrijk/Italië/Duitsland 2006. Drama van Guillaume Nicloux. Met o.a. Monica Bellucci, Catherine Deneuve, Moritz Bleibtreu, Elsa Zylberstein en Nicolas Thau.

Vertaalster Laura (Bellucci) adopteert een Aziatisch jochie, dat over merkwaardige gaven blijkt te beschikken. Wanneer ze naar de huisarts gaat met een litteken dat plotseling op zijn borst verschijnt, pleegt de arts een geheimzinnig telefoontje en ontvouwt zich een grote, internationale samenzwering die Laura's wereld op de kop zet en iets te maken lijkt te hebben met de vroegtijdige dood van haar ouders. Verfilming van de gelijknamige fantasyroman van Jean-Christophe Grangé is vaardig verteld, maar wordt allengs belachelijker. Bellucci houdt zich knap staande tussen de hocuspocus.

J'invente rien

2006 | Komedie

Frankrijk 2006. Komedie van Michel Leclerc. Met o.a. Kad Merad, Elsa Zylberstein, Claude Brasseur en Patrick Chesnais.

Paul (Merad) is overtuigd werkloos, een man die vol passie een zakje pistachenoten kan sorteren op dichte en open noten. Zijn vrouw Mathilde (Zylberstein) zorgt voor een schamel inkomen met schilderwerk. Op een dag neemt Paul zich voor om slapend rijk te worden met een handzame uitvinding. Het wordt 'la poignette', de boodschappentasjesdrager, volgens Paul het ideale object om de liefde van zijn vrouw in alle hevigheid te doen oplaaien. J'invente rien is een koddige komedie ten top over de geneugten van liefde, loyaliteit en luiheid. Overigens wordt Pauls uitvinding al sinds mensenheugenis gebruikt om touwen aan te trekken, bijvoorbeeld op zeilschepen.

La petite Jérusalem

2005 | Drama

Frankrijk 2005. Drama van Karin Albou. Met o.a. Fanny Valette, Elsa Zylberstein, Bruno Todeschini, Hédi Tillette de Clermont-Tonerre en Sonia Tahar.

Zussen Laura en Mathilde (Valette en Zylberstein) wonen met hun orthodox-joodse gezinsleden in een krappe woning in de wijk La petite Jérusalem in Parijs. Laura dweept met de leer van vrijdenker Kant terwijl de oudere Mathilde koerst op de Thora. Beide vrouwen worden gedwongen om hun overtuigingen tegen het licht te houden als de vrijgevochten Laura verliefd wordt op moslim Djamel en de orthodoxe Mathilde ontdekt dat haar man Ariel (Todeschini) vreemdgaat. Deels autobiografische film van Karin Albou (1968) die onder gelijke omstandigheden opgroeide. Winnaar van een scriptprijs in Cannes en uitgeroepen tot Beste Debuut door de verenigde Franse filmpers.

Pourquoi (pas) le Brésil

2004 | Drama, Biografie

Frankrijk 2004. Drama van Laetitia Masson. Met o.a. Elsa Zylberstein, Marc Barbé, Bernard Le Coq en Laetitia Masson.

Filmmaakster Masson (À vendre) zit financieel en psychisch op smalspoor. Met tegenzin laat ze zich overhalen om de autobioroman Pourquoi le Brésil? van bevriende schrijfster Christine Angot te verfilmen. Daar komt ellende van, waarvan akte in deze gedurfde, deels op HD-video opgenomen mengeling van semi-docu en film-in-filmfictie. Budget is er niet, stress des te meer. Zylberstein vertolkt zowel Masson als Angot. Producer 'Maurice Rey' (Le Coq) werd vernoemd naar Massons producenten Maurice Bernart en Jean-Michel Rey. Diverse prominente gastrolletjes en muziek van oa Benjamin Biolay.

Modigliani

2004 | Drama

Roemenië/Verenigde Staten/Frankrijk/Duitsland/Italië/Verenigd Koninkrijk 2004. Drama van Mick Davis. Met o.a. Andy Garcia, Elsa Zylberstein, Hippolyte Girardot, Omid Djalili en Eva Herzigova.

Het levensverhaal van de Italiaanse schilder en beeldhouwer Amedeo Modigliani, zijn rivaliteit met Pablo Picasso en zijn tragische romance met kunstenares Jeanne Hebuterne.

Demain on déménage

2004 | Komedie

Frankrijk/België 2004. Komedie van Chantal Akerman. Met o.a. Sylvie Testud, Aurore Clément, Jean-Pierre Marielle, Natacha Régnier en Elsa Zylberstein.

Een van de leukere titels van de productieve Belgische schrijver/regisseur Akerman, deze kluchtige, maar toch ook understated spraakwaterval van een komedie. Testud is een smoezelige schrijfster (naar Akermans eigen zeggen een autobiografisch personage) die na de dood van haar echtgenoot haar drukke moeder in huis neemt, en moet concluderen dat dit de voortgang van haar erotische roman weinig goed doet. Ze besluit haar krappe appartement te koop te zetten, met een hoop bijzondere korte ontmoetingen als gevolg. Net als voor haar Proust-verfilming La Captive schreef Akerman het script met filmmaker Eric de Kuyper.

Qui perd gagne!

2003 | Mysterie, Komedie

Frankrijk 2003. Mysterie van Laurent Bénégui. Met o.a. Thierry Lhermitte, Elsa Zylberstein, Maurice Bénichou en Jean-Pierre Malo.

Een van de leukere titels van de productieve Belgische schrijver/regisseur Akerman, deze kluchtige, maar toch ook understated spraakwaterval van een komedie. Testud is een smoezelige schrijfster (naar Akermans eigen zeggen een autobiografisch personage) die na de dood van haar echtgenoot haar drukke moeder in huis neemt, en moet concluderen dat dit de voortgang van haar erotische roman weinig goed doet. Ze besluit haar krappe appartement te koop te zetten, met een hoop bijzondere korte ontmoetingen als gevolg. Net als voor haar Proust-verfilming La Captive schreef Akerman het script met filmmaker Eric de Kuyper.

Ce jour-là

2003 | Komedie, Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 2003. Komedie van Raoul Ruiz. Met o.a. Elsa Zylberstein, Bernard Giraudeau, Jean-Luc Bideau en Féodor Atkine.

Opmerkelijk tussendoortje van de Chileense Fransoos Raoul Ruiz (1941) - maker van ruim 100 films - over een potentieel steenrijke jonge dromer (Zylberstein) die in de 'nabije toekomst in Zwitserland' vriendschap sluit met een psychotische moordenaar (Giraudeau). Beeldtaal, dialogen en verhaallijn wisselen tussen ridicuul en subliem als blijkt dat de moordenaar is opgetrommeld door inhalige familieleden om de jonge erfgename te vermoorden. Het plan keert zich tegen de samenzweerders en al snel rollen de eerste koppen, soms doelbewust, soms argeloos op de achtergrond. Cineast Ruiz trok alle registers open en produceerde een absurde film die prettig blijft nazeuren.

3 Blind Mice

2003 | Thriller, Misdaad

Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 2003. Thriller van Mathias Ledoux. Met o.a. Edward Furlong, Emilia Fox, Chiwetel Ejiofor, Sara Stewart en Elsa Zylberstein.

Furlong (u weet wel, het joch dat in Terminator 2 op de motor zit bij Schwarzenegger) speelt in deze low-budget thriller een internetverslaafde die per ongeluk getuige is van de moord op een meisje dat hij begluurt via de webcam. Hij belt in paniek de politie, maar kan weinig zinnigs over het slachtoffer melden en wordt al gauw zelf verdacht. Het gegeven houdt de aandacht wel even vast, maar is knullig uitgewerkt: onlogische plotwendingen en continuïteitsfouten, lachwekkende accenten, en - lekker goedkoop - veel korrelige webcambeelden. Wie graag wazige plaatjes van schaars geklede dames bekijkt, kan beter zelf het net op gaan.

Jean Moulin

2002 | Biografie, Oorlogsfilm, Historische film

Frankrijk 2002. Biografie van Yves Boisset. Met o.a. Charles Berling, Elsa Zylberstein, Christine Boisson, Émilie Dequenne en Christophe Malavoy.

Biografisch drama over Jean Moulin, de bekendste Franse verzetsheld tijdens WO II. Goed spel van Berling als Moulin en de onvergetelijke Zylberstein als diens geliefde. De film wordt meestal in twee delen uitgezonden.

Là-bas... mon pays

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Alexandre Arcady. Met o.a. Antoine de Caunes, Nozha Khouadra, Samy Naceri, Saïd Amadis en Mathilda May.

Pierre Nivel (De Caunes), eind veertig, presenteert het nieuws van dertien uur op de tv. In Frankrijk is hij een personality. Niemand weet dat hij in 1962 op zeventien-jarige leeftijd uit Algerije kwam en een z.g. pied-noir is. Dat zijn Fransen, die in allerijl het land verlaten moesten, omdat Algerije onafhankelijk werd. Een oudere Algerijn wacht hem op en geeft hem een boodschap van Le[KA3]ila (in flashbacks Khouadra), zijn sweetheart toen hij op het lyc[KA1]ee in Algiers zat. Ze smeekt hem naar Algerije te komen omdat haar dochter Amina (wederom Khouadra) uitgehuwelijkt dreigt te worden aan een revolutionaire fundamentalist. Zij wil niet dat de geschiedenis zich herhaalt. Zijn baan riskerend vertrekt Pierre naar Algiers, waar hij zich onder een voorwendsel bij de autoriteiten heeft aangekondigd. Hij wordt afgehaald door Nader Mansour (Amadis) van het ministerie. Hij vraagt Mansour te stoppen bij het appartementsgebouw, waar hij vroeger gewoond heeft en waar Le[KA3]ila nog steeds woont. Hij ontsnapt aan het toezicht van Mansour en belooft Le[KA3]ila te helpen. Amina is niet van plan zich te laten dwingen door de zeden en gewoontes van haar land (of in plat Hollands: ze wil zich niet laten naaien). Zo raakt Pierre betrokken in een familievete, een kidnapping en problemen met zijn offici[KA3]ele gastheren. Het onderwerp Algerije is in Frankrijk nog steeds taboe en wie de waarheid spreekt, zoals een eenogige generaal b.d. onlangs deed in een boek over schandelijke folteringen van het Franse leger, verliest zijn rang, ook al loop je tegen de negentig. Verwacht dus geen film, die voor de Fransen een eye-opener is in de stijl van grote drama`s zoals THE DEER HUNTER (1978) van Michael Cimino of APOCALYPSE NOW (1979) van Francis Ford Coppola. Avontuur, romantiek en nostalgie is het beste wat je hopen mag. Toch 'vertelt' Arcady uit eerste hand, want hij verliet zijn geboorteland als dertien-jarige. Het scenario van Antoine Lacomblez, regisseur Arcady en Benjamin Stora naar de roman Grande vacance van René Bonnell wordt boeiend gebracht en het spel van de hoofdrollen is heel goed. In Frankrijk liep het geen storm bij de bioscoop: bijna een kwart miljoen bioscoopbezoekers, maar van een succes is pas sprake als er tien keer zoveel mensen komen kijken. Met de stemmen van Nadia Samir, Kahina Aït Younes, Daniel Saint- Hamont en Richard Berry. Het camerawerk is van Robert Alazraki.

Combat d'amour en songe

2000 | Drama

Frankrijk/Portugal 2000. Drama van Raoul Ruiz. Met o.a. Lambert Wilson, Elsa Zylberstein en Melvil Poupaud.

Pierre Nivel (De Caunes), eind veertig, presenteert het nieuws van dertien uur op de tv. In Frankrijk is hij een personality. Niemand weet dat hij in 1962 op zeventien-jarige leeftijd uit Algerije kwam en een z.g. pied-noir is. Dat zijn Fransen, die in allerijl het land verlaten moesten, omdat Algerije onafhankelijk werd. Een oudere Algerijn wacht hem op en geeft hem een boodschap van Le[KA3]ila (in flashbacks Khouadra), zijn sweetheart toen hij op het lyc[KA1]ee in Algiers zat. Ze smeekt hem naar Algerije te komen omdat haar dochter Amina (wederom Khouadra) uitgehuwelijkt dreigt te worden aan een revolutionaire fundamentalist. Zij wil niet dat de geschiedenis zich herhaalt. Zijn baan riskerend vertrekt Pierre naar Algiers, waar hij zich onder een voorwendsel bij de autoriteiten heeft aangekondigd. Hij wordt afgehaald door Nader Mansour (Amadis) van het ministerie. Hij vraagt Mansour te stoppen bij het appartementsgebouw, waar hij vroeger gewoond heeft en waar Le[KA3]ila nog steeds woont. Hij ontsnapt aan het toezicht van Mansour en belooft Le[KA3]ila te helpen. Amina is niet van plan zich te laten dwingen door de zeden en gewoontes van haar land (of in plat Hollands: ze wil zich niet laten naaien). Zo raakt Pierre betrokken in een familievete, een kidnapping en problemen met zijn offici[KA3]ele gastheren. Het onderwerp Algerije is in Frankrijk nog steeds taboe en wie de waarheid spreekt, zoals een eenogige generaal b.d. onlangs deed in een boek over schandelijke folteringen van het Franse leger, verliest zijn rang, ook al loop je tegen de negentig. Verwacht dus geen film, die voor de Fransen een eye-opener is in de stijl van grote drama`s zoals THE DEER HUNTER (1978) van Michael Cimino of APOCALYPSE NOW (1979) van Francis Ford Coppola. Avontuur, romantiek en nostalgie is het beste wat je hopen mag. Toch 'vertelt' Arcady uit eerste hand, want hij verliet zijn geboorteland als dertien-jarige. Het scenario van Antoine Lacomblez, regisseur Arcady en Benjamin Stora naar de roman Grande vacance van René Bonnell wordt boeiend gebracht en het spel van de hoofdrollen is heel goed. In Frankrijk liep het geen storm bij de bioscoop: bijna een kwart miljoen bioscoopbezoekers, maar van een succes is pas sprake als er tien keer zoveel mensen komen kijken. Met de stemmen van Nadia Samir, Kahina Aït Younes, Daniel Saint- Hamont en Richard Berry. Het camerawerk is van Robert Alazraki.

Le temps retrouvé

1999 | Drama

Frankrijk/Italië 1999. Drama van Raoul Ruiz. Met o.a. Catherine Deneuve, Marcello Mazzarella, John Malkovich, Pascal Greggory en Marie-France Pisier.

Deze derde verfilming van [KL]La Recherche du temps perdu[KLE] van Marcel Proust - de verteller (Mazzarella) - is een kaleidoscoop van portretten en momentopnames van bepaalde tijdperken. Op zijn doodsbed voltooit de grote schrijver zijn literaire werk nadat hij zich heeft laten overbrengen naar Gilberte (B[KA1]eart), zijn jeugdliefde. Ze is de dochter van Odette de Cr[KA1]ecy (Deneuve) en getrouwd met een goede vriend van Marcel, Saint Loup (Greggory). Hij luistert geduldig naar haar bekentenissen over het leven met Saint Loup op het Ch[KA4]ateau de Guermantes, het veelvuldige huwelijksbedrog van haar echtgenoot, en haar herinneringen aan de salons, de ontmoetingen met Albertine (Mastroianni), Rachel (Zylberstein) en de Prins de Foix (Poupaud). Het is een universum dat gevuld wordt door vervlogen tijden, waarin Charles Swann (Malkovich) zijn rolmodel in zijn jeugd was, een tijd die eeuwen geleden schijnt te zijn, nu Proust aan het einde van zijn leven is. Met hun scenario zijn regisseur Ruiz en Gilles Taurand een uitdaging aangegaan om de wereld van Proust op te roepen: enerzijds een droomwereld, anderzijds het combineren van personages en tijdperken, gekenmerkt door voorwerpen, geuren, dialogen, decors, op een bodemloze manier, die de wereld van Proust is. Mazzarella is goed gecast, zo goed dat hij de grote schrijver zelf geweest zou kunnen zijn. Hierdoor zijn de effecten van deze zedenstudie des te sterker en intelligenter. De complexe montage van Denise de Casabianca completeert dit geheel op een perfecte wijze. De decors van Bruno Beauge en het camerawerk van Ricardo Aronovich zijn prachtig en passen geheel bij het doel dat regisseur Ruiz zich over zijn onderwerp stelde. Ruiz heeft zich aan de oorspronkelijke teksten gehouden zonder letterlijk te zijn, maar hij heeft de geest gerespecteerd en af en toe een vleugje humor toegediend.

Je veux tout

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Guila Braoudé. Met o.a. Elsa Zylberstein, Frédéric Diefenthal, Alain Bashung, Élisabeth Vitali en Sonia Vollereaux.

De 27-jarige Eva (Zylberstein) studeert nog architectuur als ze moeder wordt, een baantje heeft en voor het huishouden moet zorgen. Ze weet alle taken met succes en een glimlach uit te voeren en slaagt daarbij ook nog eens met haar afstudeerproject. Het scenario van de regisseuse Braoudé is optimistisch en ongeloofwaardig, maar dit wordt goedgemaakt door de energieke en talentvolle Zylberstein. Al is ze een beetje veel in het beeld, zij is de moeite waard in deze humoristische feelgoodfilm. Het scenario is van regisseuse Braoudé. Het camerawerk is van Philippe Pavans de Ceccatty. Ook bekend als MÈRE AGITÉE.

Romy Passions

1998 | Documentaire, Biografie

Frankrijk 1998. Documentaire van Bob Decout. Met o.a. Daniel Biasini, Sarah Biasini, Horst Buchholz, Claudia Cardinale en Jean-Claude Brialy.

Via een gesprek tussen Daniel Biasina en Sarah Biasina, laatste echtgenoot en dochter van Romy Schneider, krijgen we een beeld van de vrouw achter de actrice. Hoe ze van romantische tienerster uit de SISSI-films evolueerde tot een van de beste Franse dramatische actrices. Beiden praten over haar alsof ze voor de eerste keer over haar spreken. Het gesprek wordt onderbroken door filmfragmenten, werkopnames, interviews met Romy, scènes uit toneeloptredens, actualiteitsbeelden en priv[KA1]-opnames met o.a. haar zoontje David. Ze besteden tevens veel aandacht aan haar turbulente liefdesleven. Ondertussen geven ook mensen die met haar gewerkt hebben hun indrukken over deze uitzonderlijke collega, terwijl ook haar dokters, gouvernantes van haar kinderen en huispersoneel aan het woord komen. Je moet niet denken dat je iets nieuws over haar te weten komt, maar het is in elk geval een luchtig, wat oppervlakkig, portret van een uitstekende actrice, die minder geluk had in haar privé- leven. Liliane Gallifet en Isabelle Albaret schreven het scenario. Commentaar werd ingesproken door Ludmila Mikael. Montage is van Audrey Maurion, Clara Legris en Nicolas Trembasiewicz. Achter de camera stond Eric Guéret.

Lautrec

1998 | Biografie, Drama, Komedie

Frankrijk/Spanje 1998. Biografie van Roger Planchon. Met o.a. Régis Royer, Elsa Zylberstein, Anémone en Claude Rich.

Derde speelfilm van de Franse theaterregisseur Planchon maakt van Lautrecs korte leven een geforceerd vrolijke boel afgewisseld met in alcohol gedrenkte tragische momenten. En dat kan best kloppen, als je Lautrecs biografie erop naslaat. Planchon begint keurig bij pagina 1, Lautrecs geboorte tijdens een onweer, hij besteedt vervolgens aandacht aan z'n jeugd, en concentreert zich dan op Lautrecs kunstenaarschap en z'n gemankeerde relatie met zijn muze Suzanne Valadon (Zylberstein). Jammer genoeg is Planchon er niet in geslaagd om conform zijn ambitie 'in de ziel van de kunstenaar te schouwen'. Zijn film blijft te veel een conglomeraat van petit histoires over het bohémien bestaan in Montmartre. In de bijrollen zien we oa Jean-Marie Bigard als 'cabaret'-zanger Aristide Bruant en Karel Vingerhoets in de rol van kunstbroeder Vincent van Gogh.

L'homme est une femme comme les autres

1998 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1998. Komedie van Jean-Jacques Zilbermann. Met o.a. Antoine de Caunes, Elsa Zylberstein, Gad Elmaleh, Michel Aumont en Maurice Bénichou.

Simon (De Caunes) is gelukkig; hij verdient weliswaar nauwelijks het zout in de pap als barpianist, maar hij bepaalt zijn eigen lot. Hij is homo en is er gelukkig mee. Dat geldt niet voor zijn moeder (Magre), die graag een stamhoudertje zou willen hebben. De mogelijkheid om met de orthodoxe joodse muurbloem Rosalie (Zylberstein), een zangeres van jiddische liederen uit New York, te trouwen, wijst hij hooghartig van de hand. Als hij zijn woning niet meer in kan, omdat zijn huisbaas vanwege huurschuld de sloten veranderd heeft, gaat hij in op een aanbieding van oom Salomon (Aumont), die in bankzaken zit en steenrijk is: trouwen, tien miljoen Francs (1,5 miljoen euro) en een schitterende woning - dat is pas een start. Dus Simon begint met de verovering van Rosalie die het uiterlijk heeft van een gasser, al is ze best sympathiek. Ze neemt Simon mee naar New York, waar ze hem voorstelt aan haar vrome chassidische familie - zo vroom zijn ze niet allemaal, want haar broertje draagt valse lokken, die hij op- en af kan doen. Het eindigt ermee dat het onwaarschijnlijke stel gaat trouwen. De film, die zowel Frans als Engels en jiddisch dialoog heeft, is buitengewoon grappig en satirisch. Hij wordt gesierd door schitterend spel van De Caunes en Zylberstein, die voortreffelijk worden ondersteund door de bijrollen. Het humoristische scenario van Gilles Taurand en regisseur Zilbermann is gebaseerd op een idee van Zilbermann en Jo[KA3]elle Van Effenterre; helaas is het laatste half uur aardig rommelig en onoverzichtelijk; het onwaarschijnlijke slot is een behoorlijke domper op de zorgvuldige, opgebouwde sfeertekening van het begin. Dat is echt jammer, want anders zou de film veel hoger gescoord hebben. Het camerawerk is van Pierre Aim en de (overigens bijna uitstervende) klezmermuziek op de klarinet wordt gespeeld door Giora Feidman en Zylberstein's liederen worden in werkelijkheid gezongen door Rosalie Becker. Dolby Digital.

XXL

1997 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 1997. Romantiek van Ariel Zeitoun. Met o.a. Michel Boujenah, Gérard Depardieu, Elsa Zylberstein, Catherine Jacob en Gina Lollobrigida.

De ondertitel van XXL luidt: 'Een film met grote ideeën', waarop een Franse criticus schreef 'Ja, maar welke ideeën?' Wat precies groot is aan de film en waar de warrige, kluchtige verwikkelingen op slaan, is onduidelijk. Alain denkt geramd te zitten met zijn modewinkel en verloofde in Parijs. De poppen gaan echter aan het dansen vanaf het moment dat de dood van een oude vent allerlei mensen aantrekt, onder wie Jean die er met Alains verloofde vandoor gaat.

Tenue correcte exigée

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Philippe Lioret. Met o.a. Jacques Gamblin, Elsa Zylberstein, Zabou Breitman, Jean Yanne en Daniel Prévost.

De elite komt bijeen voor de jaarlijkse avond van het World Business Forum in het chique hotel Charles VII. Buiten bevindt zich Richard Poulenc (Gamblin), een dakloze zwerver met een hond. Hij heeft geprobeerd het hotel binnen te komen, maar is er uitgesmeten. Hij heeft jarenlang een uitkering genoten. Aangezien hij niet officieel gescheiden is van zijn vrouw Catherine (Zabou), die multi-miljonaire is geworden, dreigt hem gevangenisstraf als hij het geld niet terugstort. Hij wil van Catherine, die binnen is, scheiden, tegen een prijs natuurlijk. De directeur (Yanne) van de Charles VII is druk in de weer met de ontvangst van zijn dure gasten. De lagere klasse is echter ook vertegenwoordigd; de rusteloze conciërge (Prévost), een call-girl (Zylberstein), een nerveuze taxichauffeur met losse knuisten (Soualem), een maître d'hotel die alles observeert, en een Amerikaanse bodyguard. Een verwarrende koldereske vertoning van Jan Klaassen, waarin de betrekkelijkheid van het standsverschil op de korrel wordt genomen. Er wordt verschrikkelijk druk gedaan, maar het is uiteindelijk 'veel drukte om niets', zoals Shakespeare al zei. De film zit vol karikaturen, maar deze zijn allesbehalve leuk. Maker van reclamefilmpjes Lioret schreef zelf het idiote scenario en achter de camera stond Catherine Cabrol.

Metroland

1997 | Romantiek, Komedie, Drama

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk/Spanje 1997. Romantiek van Philip Saville. Met o.a. Christian Bale, Lee Ross, Emily Watson, Elsa Zylberstein en Rufus.

Ondertitel: Hartenkreet van een getrouwde man. Chris (Bale) kijkt met weemoed terug naar de tijd dat hij in Parijs Gauloises rookte, zwarte coltruien droeg en Sartre reciteerde. 'Waarom ben ik toch zo vroeg getrouwd?' vraagt hij zich af. Zijn echtgenote (Watson) heeft het ontnuchterende antwoord: 'Omdat je niet origineel genoeg bent om iets anders te doen.' Bonte flashbacks, een prettig acterende en ogende cast en aangename klanken van oa Mark Knopfler, Django Reinhardt, The Stranglers en Elvis Costello. Gebaseerd op het boek van Julian Barnes.

Un samedi sur la terre

1996 | Mysterie

Frankrijk 1996. Mysterie van Diane Bertrand. Met o.a. Elsa Zylberstein, Éric Caravaca, Kent, Johan Leysen en Dominique Pinon.

De uitgebreide anatomie van twee mysterieuze, dodelijke ongelukken en drie slachtoffers. Martin (Caravaca) rijdt per ongeluk een man dood, ergens in Normandi[KA3]e. Hij gaat midden op de weg zitten en wacht zijn noodlot af. Zijn zus Claire (Zylberstein) die verslaggeefster is in Parijs, komt toevallig voorbij en wil haar broer helpen; de afloop is voor beiden fataal. Het speelfilmdebuut van Bertrand houdt de kijker ruim anderhalf uur bezig met de noodlottige ongevallen, zonder dat deze daardoor erg geboeid of in extase geraakt. Het scenario is van de regisseuse Bertrand en Guillaume Laurent. Camerawerk van Michel Amathieu. Zylberstein heeft beslist talent.

Portraits chinois

1996 | Komedie, Drama, Experimenteel

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 1996. Komedie van Martine Dugowson. Met o.a. Helena Bonham Carter, Romane Bohringer, Marie Trintignant, Elsa Zylberstein en Sergio Castellitto.

De succesvolle Engelse modeontwerpster Ada wordt door haar vriend Paul in de steek gelaten en raakt bovendien in een creatieve crisis als de nieuwe vriendin van haar partner haar zakelijk het gras voor de voeten wegmaait. Als Paul het mislukken van zijn relatie met Ada in een succesvol script weet te vertalen, krijgt hun oude liefde weer perspectief

Jefferson in Paris

1995 | Biografie, Historische film, Drama

Verenigde Staten/Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 1995. Biografie van James Ivory. Met o.a. Nick Nolte, Greta Scacchi, Jean-Pierre Aumont, Simon Callow en Seth Gilliam.

Statig, maar te trage biopic, waarin Thomas Jefferson die twee eeuwen geleden leefde, geportretteerd wordt als een onbestendig heerschap. Het tandem Merchant-Ivory dat bekend staat om hun zwak voor verheven melodrama - een soort Danielle Steel met betere dialogen - berijdt sierlijk de hoge en lage tonen van de romance tussen Nick Nolte en Greta Scacchi.

Mina Tannenbaum

1994 | Komedie, Drama

Frankrijk/België/Nederland 1994. Komedie van Martine Dugowson. Met o.a. Elsa Zylberstein, Romane Bohringer, Florence Thomassin, Nils Tavernier en Stéphane Slima.

Geslaagd regiedebuut van de eerder als scenariste gelauwerde Dugowson, over twee joodse meisjes. Zylberstein en Bohringer zijn in de jaren 1960 nog kinderen en pubers, die zich in de jaren 1980 ontwikkelen tot ervaren, wat belegen jonge vrouwen. Beiden zijn het product van sterke invloeden van hun respectievelijke joodse moeders en zij leren elkaar kennen als tien-jarige would- be ballerina`s op een dansschool. Elkaars tegenpolen in karakter en persoonlijkheid, worden zij vriendinnen om de eenzaamheid te overwinnen. Zij roken samen hun eerste sigaret en beleven hun eerste puberliefde. Het opbloeien tot fraaie tienermeisjes, levert de leukste, ontroerendste beelden op. Als volwassen vrouw gaat Bohringer de kunstenaars-en revolutionaire toer op, Zylberstein wordt een journaliste en bourgeoise. Snedige dialogen (van Dugowson zelf), authentiek aandoende personages, intens en sober acteerwerk. Camerawerk van Dominique Chapuis. Met Dolby- geluid. Meervoudig bekroond.

Farinelli - Il castrato

1994 | Historische film, Biografie, Muziek, Drama

Duitsland/Italië/België/Frankrijk 1994. Historische film van Gérard Corbiau. Met o.a. Stefano Dionisi, Enrico Lo Verso, Elsa Zylberstein, Caroline Cellier en Jeroen Krabbé.

Schitterende muzikale biografie over de in 1705 in de buurt van Napels geboren Farinelli (Dionisi) die eigenlijk Carlo Broschi heette. Op jeugdige leeftijd wordt hij gecastreerd, zodat hij zijn jongenssopraanstem behoudt. Als volwassen (ontmande) kerel krijgt hij hierdoor de nodige complexen, wat niet wegneemt dat zijn stem bij een aantal dames tot een muzikaal orgasme leidt, zoals bij de koele gravin Basler.

L'amoureuse

1992 | Romantiek, Komedie, Drama

Frankrijk 1992. Romantiek van Jacques Doillon. Met o.a. Charlotte Gainsbourg, Ivan Attal, Thomas Langmann, Stéphanie Cotta en Thierry Maricot.

Kind-vrouwtje Gainsbourg woont samen met Langmann. Als die een week weg is, ontmoet ze Canadese filmer Attal, die verschrikkelijk verliefd op haar wordt. Zij weerstaat echter zijn charme uit trouw aan Langmann en door te zeggen dat ze besloten hadden een kind te krijgen. Als Langmann teruggekeerd is, wordt hij evenwel verschrikkelijk jaloers - op niks. Om iedereen te vriend te houden, vrijt Gainsbourg tenslotte met beiden en dan wordt ze zwanger - en de vraag is van wie. Verhaaltje van niks over het klassieke triootje, dat bij de première aan de pers onjuist geafficheerd werd als de JULES ET JIM van de jaren negentig. Hoewel het spel van de drie hoofdrollen zeer goed is, wordt de niet-Franse kijker gallisch van de o.d. aan dialoog. En: hoe aantrekklijk is Charlotte met haar kortgeknipte bolletje nu wel? Regisseur Doillon schreef zijn eigen scenario en de fotografie was in handen Christophe Pollock.

De force avec d'autres

1992 | Drama, Biografie, Experimenteel

Frankrijk 1992. Drama van Simon Reggiani. Met o.a. Serge Reggiani, Simon Reggiani, Elsa Zylberstein, Ferrucio Soleri en Pascal Vignal.

Het regiedebuut van Simon Reggiani getuigt van vastberadenheid. Zijn vader Sergio (Serge Reggiani) is zeventig en is in Frankrijk bekend als toneelspeler en zanger. Sergio, afkomstig uit Itali[KA3]e, dreigt te verzuipen in de drank en kapot te gaan aan zijn eigen onmacht. Aan zijn zoon Simon (Simon Reggiani) was hem nooit veel gelegen, omdat hij in de eindeloze strijd om zijn carri[KA2]ere en later de handhaving van zijn bestaan verwikkeld was. Simon schreef over deze desperate toestand een boek, getiteld [KL]La question se pose[KLE]. En alsof deze hartekreet niet genoeg was, draaide hij een korte film. Om zijn vader er weer boven op te helpen besluit hij hem te filmen, zijn verleden in Itali[KA3]e na te gaan en de therapie vast te leggen, die hij met jongere alcoholici moet ondergaan. Hij vraagt zijn vader de hoofdrol te spelen in zijn speelfilmdebuut - en het werkte. Zo ontstond er een tamelijk uniek geheel over een getraumatiseerd mens (de tragische dood van een broertje, die nog net geen peuter was en hem suïcide neigingen bezorgde), die uiteindelijk in de levensavond weer op beide benen weet te landen. Interessant voor wie zich in een dergelijk onderwerp wil verdiepen en naar aanleiding ervan wil discussiëren. Het scenario is van Simon Reggiani en de beelden zijn van Alain Choquart. Catherine Bonétat deed de montage die voor wat het totaal betreft geen geringe rol heeft gespeeld.

Beau fixe

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Christian Vincent. Met o.a. Isabelle Carré, Estelle Larrivaz, Judith Rémy, Elsa Zylberstein en Frédéric Gélard.

Vier jonge studentes in de medicijnen bereiden aan het einde van het studiejaar in een huis aan zee hun tentamens voor. Ticks, eigenaardigheden en het groepsgebeuren brengen enige spanningen teweeg, die sterker worden wanneer Francis arriveert, een vriendelijke doch zeurderige neef die in het huis wat klusjes moet verrichten. Na het succes van La Discrete maakte Vincent aan zee dit vriendelijke verslag van het leven van meisjes die heen en weer worden geslingerd tussen studieverplichtingen en de liefde. Met zijn suggestieve camerawerk weet hij blikken en gebaren vast te leggen op een manier die het woordeloze laat spreken. Voortdurend fris, zo nu en dan gevoelig en grappig, net als de vier jonge acteurs.

Princesse Alexandra

1991 | Historische film, Drama

Frankrijk 1991. Historische film van Denis Amar. Met o.a. Anne Roussel, Matthias Habich, Rüdiger Vogler, Andrea Occhipinti en Maxime Leroux.

Groots opgezette romantische saga naar de roman Le coeur en fuite van Linda La Rosa, gesitueerd in het Oostenrijk van 1869. Roussel is de titelpersonage, het nichtje van keizer Franz- Joseph. Zij is uitgekeken op haar huwelijksleven en verdraagt haar tirannieke man Habich niet langer, net zomin als de verplichtingen die hun sociale status met zich meebrengt. Ze ontvlucht kasteel en rijkdom en begeeft zich met haar twee kinderen naar Parijs. Onder een andere naam vindt ze onderdak in een volkswijk en een baantje als borduurster. Graaf Occhipinti wordt verliefd op haar, en zonder te weten wie zij is introduceert hij haar opnieuw in de hogere kringen. De oorlog van 1870 breekt uit en Habich komt Roussel op het spoor. Hij ontvoert hun zoon en gaat in de clinch met Occhipinti. Uiteindelijk heeft Roussel de moed Habich het hoofd te bieden. Melodramatische toestanden maar op behoorlijk peil gebracht door de tv-aanpassing en de dialogen van Félicien Marceau van de Académie Française. Camerawerk van André Neau.

Alisée

1991 | Komedie

Canada 1991. Komedie van André Blanchard. Met o.a. Elsa Zylberstein, Jacques Godin, André Montmorency, Denise Filiatrault en Roger Joubert.

Alisée, een jonge Française ontmoet bij haar aankomst in Quebec Georges-Étienne, en begint deze nieuwe homoseksuele vriend al snel te bewonderen. Een zeer naïef persoon, die zijn geheugen kwijt is, en haar avonturen uit het milieu van Schotse poney's en Saoedische prinsen vertelt. Met deze tragikomedie beschikte de filmer over een mooi thema maar het zwakke scenario, in feite een te alledaags verhaaltje, blijft steken, niet in de laatste plaats door het spel van de acteurs. Vooral Godin dreigt te mislukken in zijn rol van naïeve homoseksueel.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Elsa Zylberstein op televisie komt.

Reageer