Clotilde Courau

1969 Acteur

Clotilde Courau (1969) is acteur.
Er zijn 22 films gevonden.

L'ombre des femmes

2015 | Drama, Romantiek

Frankrijk/Zwitserland 2015. Drama van Philippe Garrel. Met o.a. Clotilde Courau, Stanislas Merhar, Vimala Pons, Antoinette Moya en Jean Pommier.

Documentairemaker Pierre (Merhar) begint een affaire met stagiaire Elizabeth (Paugam). Wanneer zij Pierre vertelt dat zijn eigen vrouw Manon (Courau) zelf ook een buitenechtelijke relatie heeft, begint alles te schuiven. Regisseur Garrel (Les amants réguliers) draaide, met een zekere weemoed naar de nouvelle vague, in zwart-wit een typisch Frans drama over jaloezie, overspel en hypocrisie. Zoon Louis Garrel zorgt voor de voice-over die hier en daar het gedrag moet duiden van Pierre, een man die zich met een schok lijkt te realiseren dat hij in de 21ste eeuw leeft.

Tous les soleils

2011 | Komedie, Drama

Frankrijk 2011. Komedie van Philippe Claudel. Met o.a. Stefano Accorsi, Neri Marcorè, Clotilde Courau en Anouk Aimée.

Musicologiedocent Alessandro heeft nog altijd de dood van zijn jaren eerder verongelukte echtgenote niet verwerkt. Dus vindt tienerdochter Irina dat papa dringend aan de vrouw moet. Samenzweringshulp krijgt ze van oom Luigi, Alessandro's broer die bij hen inwoont sinds hij weigert om in Italië te leven zo lang Berlusconi er aan de macht is. Na Il y a longtemps que je t'aime thematiseert Claudel opnieuw dood en wedergeboorte, maar in de stijl van een klassieke tragikomedie all'Italiana. Lichtvoetig, bedachtzaam, contrastrijk, met magisch realistisch accent. Bijrol van Anouk Aimée.

Modern Love

2008 | Romantische komedie

Frankrijk 2008. Romantische komedie van Stéphane Kazandjian. Met o.a. Alexandra Lamy, Stéphane Rousseau, Bérénice Béjo, Pierre-François Martin-Laval en Clotilde Courau.

Eric heeft nog gevoelens voor zijn ex, Elsa wil alleen een relatie met de ideale man, en Vincent en Marianne lijken niets met elkaar gemeen te hebben. Ziedaar de premisse voor een ongecompliceerde, tamelijk pretentieloze romantische komedie waarin personages af en toe roepen: 'Ik haat romantische komedies!' En toch lijkt het leven soms een film. Niet onaardige cast houdt de boel bij elkaar, maar misverstanden over homoseksualiteit en grapjes over spermadonatie zijn nogal duf. Regisseur Kazandjian maakte eerder de komedie Sexy Boys.

La vie en rose

2007 | Drama, Muziek, Biografie

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk/Tsjechië 2007. Drama van Olivier Dahan. Met o.a. Marion Cotillard, Sylvie Testud, Clotilde Courau, Jean-Paul Rouve en Gérard Depardieu.

Dahans biopic La vie en rose doet de Franse chansonnière Edith Piaf te kort met zijn clichérijke, stroperige en uitputtende film, die geen enkel nieuw inzicht biedt. De Franse chansonnière scheldt, vecht, zingt, zuipt, spuit, maakt ruzie, beledigt en neukt. Tot slot klinkt Non, je ne regrette rien. Dat is spijtig voor actrice Marion Cotillard, die zich Piafs pathetische armgebaren en schuifelende tred feilloos heeft eigen gemaakt. Ze overtuigt als de jonge straatkat, als het ziekelijke drankorgel en als mannenverslindster, en ze weet bovendien Piafs nummers foutloos te playbacken. Haar Oscarwinnende optreden maakt de matige film toch de moeite waard.

Nuit noire, 17 octobre 1961

2005 | Drama, Documentaire

Frankrijk 2005. Drama van Alain Tasma. Met o.a. Thierry Fortineau, Florence Thomassin en Clotilde Courau.

Dahans biopic La vie en rose doet de Franse chansonnière Edith Piaf te kort met zijn clichérijke, stroperige en uitputtende film, die geen enkel nieuw inzicht biedt. De Franse chansonnière scheldt, vecht, zingt, zuipt, spuit, maakt ruzie, beledigt en neukt. Tot slot klinkt Non, je ne regrette rien. Dat is spijtig voor actrice Marion Cotillard, die zich Piafs pathetische armgebaren en schuifelende tred feilloos heeft eigen gemaakt. Ze overtuigt als de jonge straatkat, als het ziekelijke drankorgel en als mannenverslindster, en ze weet bovendien Piafs nummers foutloos te playbacken. Haar Oscarwinnende optreden maakt de matige film toch de moeite waard.

Embrassez qui vous voudrez

2002 | Komedie, Romantiek

Italië/Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 2002. Komedie van Michel Blanc. Met o.a. Charlotte Rampling, Jacques Dutronc, Carole Bouquet, Michel Blanc en Karin Viard.

Tijdens een uitgebreide maaltijd bij de snel rijk geworden familie Lannier in Parijs wordt bepaald dat de zomervakantie doorgebracht zal worden in Le Touquet aan de Kanaalkust. Elisabeth Lannier (Rampling), een succesvolle vormgeefster, bespreekt een luxe hotelsuite, maar haar echtgenoot Bertrand (Dutronc), een onroerendgoed makelaar, die wel van een borrel houdt, laat op het laatste moment afweten en stelt voor dat Elisabeths goede vriendin Julie (Courau) met haar baby meegaat. Elisabeth is zich niet bewust dat Julie een van Bertrands talloze minnaressen was. Hun buren V[KA1]eronique (Viard) en Jer[KA4]ome (Podalyd[KA2]es) besluiten [KA1]o[KA1]ok naar Le Touquet te komen. Ze houden verborgen dat Jer[KA4]ome een lening op zijn Volvo moet afsluiten om de reis te bekostigen omdat zijn computerfirma net failliet gegaan is, en dat hun `exclusieve villa`, een stacaravan op een camping is. V[KA1]eronique is aan vakantie toe, haar huwelijk kent problemen sedert ze haar oudste zoon verloor. Emilie (Doillon), de achttien-jarige oversekste dochter van Elisabeth gaat niet mee. In plaats daarvan gaat zij met een `vriendin` - in werkelijkheid Kevin (Bouajila), een medewerker van Bertrand - naar Chicago. In Le Touquet krijgt V[KA1]eronique de gelegenheid zich over Julie`s baby te ontfermen als Julie rokkenjager Maxime (Elbaz) ontmoet en zich gewillig laat verleiden. Elisabeth bouwt een hechte band op met Lulu (Bouquet), een chique maar gestresste juriste met een jaloerse echtgenoot, Jean-Pierre (Blanc), die denkt dat Maxime achter zijn vrouw aan zit. Achtergebleven in Parijs vermaakt Bertrand zich met zijn transseksuele secretaresse Rena (Dolmen), die zich ook Nanou noemt. De vakantie vol misverstanden, verwisselingen en verrassingen wordt voor iedereen onvergetelijk en eindigt met een tuinfeest dat de Lanniers geven. Blanc's vierde film gunt de kijker nauwelijks rust, houdt diverse plots tegelijkertijd aan de gang en wordt gesierd door een uitstekend scenario dat hij schreef naar de roman Summer Things van Joseph Connolly, waaraan hij zich behoorlijk hield op het einde na. Behalve vlotte dialogen maakte Blanc het verhaal vooral toegankelijk voor zijn eigen publiek, de Franse markt. Rampling beleeft als actrice een soort tweede carrière en ze is subliem. Hoewel zij Engelse is, beheerst zij het Frans perfect en als zij een opmerking maakt over Brits massatourisme dat Le Touqet verpest, klinkt dat dubbel zo leuk. De film is een geslaagd ensemblestuk, waarin de verschillende plots naadloos in elkaar overgaan, zelfs die delen die zogenaamd in Amerika spelen. Warm aanbevolen. Het camerawerk is van Sean Bobbitt. Technicolor, Dolby SRD/DTS Digital. Ook bekend als VOYEZ COMME ON DANSE.

La parenthèse enchantée

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Michel Spinosa. Met o.a. Clotilde Courau, Vincent Elbaz, Géraldine Pailhas, Karin Viard en Roschdy Zem.

Het scenario van regisseur Spinosa omspant de periode van 1969 tot 1981. Hij gaat heen en weer met flashbacks en flashforwards. Zijn film gaat over de seksuele bevrijding die in de jaren 1970 de grote verandering bracht in het leven van jonge mensen, die rond het jaar 2000 opgevolgd worden door een generatie, die deze bevrijding als een recht zien, evenals het baas zijn in eigen buik, de abortus, waarover veel langer geknokt is. We maken kennis met Paul (Zem) en Vincent (Elbaz), die ergens aan de Middellandse zeekust vakantie houden. Ze ontmoeten Alice (Courau) en Eve (Viard). Ze vormen stelletjes, maar Alice gaat er tenslotte vantussen om te studeren aan de Sorbonne en zich in te zetten voor de rechten van de vrouw. Later voegt Marie (Pailhas) zich bij het overgebleven trio; ze trouwen op dezelfde dag; Paul met Eve en Vincent met Marie. Niet helemaal uit liefde zoals later blijkt: Eve om dat ze gelijk in verwachting raakte van Paul en later heeft ze een affaire met Vincent. Dan komt Alice weer in het zicht. Spinosa schildert op speelse wijze een geloofwaardig portret van een voorbije generatie: de verveelde en gefrustreerde huisvrouw, de strijdende dolle mina, de onverschillige man die vasthoudt aan de vrije denkbeelden, en de kerel die nooit opgroeide. Het spel van zijn rolverdeling is goed en wie het tijdperk heeft beleefd, kan het opnieuw genieten en met andere ogen zien. De film en de situaties zijn weliswaar heel Frans, maar ook in dit land kwamen boeken op de markt zoals [KL]Speelse Liefde[KLE] van Alex en Jane Comfort (herdrukt in 2002!), Shere Hite's Hite Report, voorafgegaan door het klassiek geworden werk van Masters & Johnston, dé bevrijdende literatuur van het tijdperk. De rekwisieten, de kostuums en stijl zijn authentiek, sfeervol en vooral heel raak getroffen. Muziek uit de tijd verhoogt het plezier. Het camerawerk is van Antoine Roch.

Exit

2000 | Thriller, Horror

Frankrijk 2000. Thriller van Olivier Megaton. Met o.a. Patrick Fontana, Serge Blumental, Clotilde Courau, Manuel Blanc en Jean-Michel Fête.

Stan (Fontana) werd enkele jaren verpleegd in een psychiatrische inrichting omdat hij aan schizofrenie leed. Dankzij zware medicijnen lijkt hij behoorlijk stabiel en mocht hij het ziekenhuis verlaten - altijd een riskante gebeurtenis. Hij heeft een baantje in het gerechtelijk laboratorium. Zijn gedrag is onbesproken en hij heeft vriendschap gesloten met de vereenzaamde nachtportier L[KA1]eon (Blumental). Overdag maakt hij thuis allerlei notities en hij leert dokter Olbek (Atkine) kennen. Olbek is psychiater en zegt zich te interesseren voor zijn geval en wil hem definitief verlossen met behulp van een drugstherapie, die bijvoorbeeld wordt toegepast op pati[KA3]enten met een concentratiekampsyndroom. Geleidelijk krijgt Stan door dat Olbek door de politie is gestuurd om vast te stellen of Stan al dan niet een seriemoordenaar is. Ook Stan weet het zelf niet, maar deze vorm van manipulatie heeft een negatieve uitwerking op hem. In zijn scenario mengt debuterend regisseur Megaton de plots van een reeks bekende films door elkaar: ERASERHEAD (1978 van David Lynch), THE SILENCE OF THE LAMBS (1991 van Jonathan Demme), SE7EN (1995 van David Fincher) en THE FIGHT CLUB (1999, eveneens van Fincher) met het gevolg dat hij tussen de wal en het schip is beland. Het is bovendien overduidelijk dat Megaton niet hun niveau heeft bereikt. Zijn regie is redelijk en de rollen doen hun best, maar hij had een origineler verhaal moeten bedenken. Het camerawerk is van Michel Taburiaux, die de tableaux in bovengenoemde films aardig bestudeerde. Met vijftienduizend bezoekers stonden ze er niet voor in de rij in Frankrijk. Het budget bedroeg ruim zeshonderdduizend euro. Werktitel: JE NE VEUX PAS RESTER SAGE.

En Face

2000 | Thriller

Frankrijk 2000. Thriller van Mathias Ledoux. Met o.a. Jean-Hugues Anglade, Clotilde Courau, José Garcia, Christine Boisson en Jean Benguigui.

Na het succes van zijn debuutroman heeft de jonge auteur Jean moeite met zijn vervolgroman. Als Jean en zijn vrouw Michelle een villa aan de overkant van de straat erven van een vreemdeling, lijken er gelukkiger tijden aan te breken. Voorwaarde is dat de huishoudster mag blijven. Jean ontdekt in het huis een als bordeel ingerichte kelder en naaktfoto's van zijn vrouw, die de voyeuristische eigenaar gemaakt heeft. Jean vindt hier inspiratie voor zijn roman en wil de zaak tot op de bodem uitzoeken.

Deep in the Woods

2000 | Horror

Frankrijk 2000. Horror van Lionel Delplanque. Met o.a. Clément Sibony, Alexia Stresi en Clotilde Courau.

Ter ere van een speciale gelegenheid nodigen Baron Fersen en zijn uiterst vreemde kleinzoon Nicolas een toneelgezelschap bij hen uit op het kasteel. Ze zijn benieuwd naar hun individuele interpretatie van Roodkapje. Hoewel er geruchten gaan dat er in het bos waar het huis staat een verkrachter en moordenaar rondlondloopt, besluiten de vijf acteurs er toch een kijkje te gaan nemen. De angst slaat toe, wanneer én de gastheer en de acteurs één voor één te verdwijnen.

Deterrence

1999 | Thriller, Drama, Sciencefiction

Verenigde Staten/Frankrijk 1999. Thriller van Rod Lurie. Met o.a. Kevin Pollak, Timothy Hutton, Sheryl Lee Ralph, Sean Astin en Clotilde Courau.

Al mag deze film niet op alle fronten overtuigen, de opzet is bijzonder fascinerend. De president van de VS komt met zijn entourage tijdens een zware sneeuwstorm vast te zitten in een diner in Colorado. Daar moet hij, met de verkiezingen van 2008 nabij, een lastig besluit nemen over een militaire aanval op Irak (!). De serveersters en de andere klanten in het restaurantje bemoeien zich ermee. Voormalig filmcriticus Lurie speelt meesterlijk met de onmogelijkheid van alle aanwezigen zich aan elkaars gezelschap te onttrekken.

Le Poulpe

1998 | Mysterie, Misdaad

Frankrijk 1998. Mysterie van Guillaume Nicloux. Met o.a. Jean-Pierre Darroussin, Clotilde Courau, Stephane Boucher, Julie Delarme en Aristide Demonico.

De titel betekent inktvis; het is de bijnaam van de 38-jarige Gabriel Lecouvreur (Darrossin), een priv[KA1]edetective zonder vaste woon- of verblijfplaats, die zich met de groothartige, vindingrijke Cheryl (Coureau) van het ene geval naar het andere begeeft. Deze zaak betreft een onbekende dode met een latex masker en nieuwe schoenen aan zijn voeten, duidelijk een sm- slachtoffer. Het onderzoek vlot niet en Gabriel besluit om Cheryl te begeleiden naar het graf van haar grootouders in een dorpje in West-Frankrijk. Tot hun ontzetting zijn er grafschenners aan het werk geweest en voor ze het weten zijn ze in een nieuwe zaak beland, of is er misschien een verband met de vorige? Een trio relschoppers probeert Cheryl in de trein aan te randen, maar zij blijkt veel handiger te zijn dan de schoften dachten. Zo komen Gabriel en Cheryl telkens weer voor nieuwe verrassingen te staan, maar aan het eind valt alles uiteraard op zijn plaats. Het scenario van regisseur Nicloux, Jean-Bernard Pouy en Patrick Raynal is gebaseerd op de reeks populaire pulpromans rond het duo. De film geeft de kijker het gevoel dat hij naar een pilot voor een nieuwe tv-serie zit te kijken en tot op een zekere hoogte is dat terecht. Eigenlijk te pretentieus voor de bioscopen en een vertoning in donkere zalen buiten Frankrijk mag een mirakel genoemd worden. Het camerawerk is van Pascal Gennesseaux.

Hors jeu

1998 | Romantiek

Frankrijk 1998. Romantiek van Karim Dridi. Met o.a. Philippe Ambrosini, Rossy de Palma, Patrick Bruel, Clotilde Courau en Arielle Dombasle.

Concepci[KA1]on (De Palma) is een onfortuinlijke actrice die heel blij is als ze in een reclamefilmpje de `hoofdrol` mag spelen. Het is zelfs de rol van Cleopatra! Ze weigert echter zich topless te tonen en komt daardoor in aanvaring met de regisseur. Ze wordt gesteund door haar medespeler Ange (Ambrosini) en enkele ogenblikken later staan ze allebei op straat. Het kan ze niets schelen, want ze hebben elkaar gevonden en ze willen meer dan reclamefilmpjes. Ze besluiten enkele bekende acteurs en actrices (Bruel, Galabru, Miou-Miou en Coureau) te gijzelen om hun eisen kracht bij te zetten. Een merkwaardige film die begint met een ontluikende romance om dan te veranderen in een huis clos- geschiedenis over twee mensen die door de situatie buitenspel gezet werden en dan tot het uiterste gaan om hun doel te bereiken. Deze stijlbreuk is overigens schitterend opgevangen, vooral dankzij de twee hoofdrollen die een opvallende prestatie leveren, terwijl de bekende acteurs niet voor een bepaalde zelfspot terugdeinzen. Een verdienstelijke film die niet steeds even origineel is, maar die toch tot het einde kan boeien. Dridi schreef zelf het scenario. Voor de fotografie deed hij beroep op Patrick Blossier.

Marthe

1997 | Oorlogsfilm, Romantisch drama

Frankrijk 1997. Oorlogsfilm van Jean-Loup Hubert. Met o.a. Clotilde Courau, Guillaume Depardieu, Gérard Jugnot, Bernard Giraudeau en Thérèse Liotard.

In 1915 raakt de jonge soldaat Simon gewond aan het front. In het Bretonse kustplaatsje waar hij wordt verzorgd ontmoet hij de lerares Marthe. Hoewel zij al verloofd is met een andere soldaat ontstaat er een korte maar hevige romance. Wanneer Simon hersteld is, verzint Marthe een smoes om hem bij zich te houden. Beetje sentimenteel en zwaar op de hand, maar de strijd in de loopgraven wordt indringend verbeeld en hoofdrolspelers Courau en Depardieu (zoon van Gérard) doen goed hun best.

Fred

1997 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1997. Drama van Pierre Jolivet. Met o.a. Vincent Lindon, Clotilde Courau, François Berléand, Stéphane Jobert en Roschdy Zem.

Een drama dat speelt in een voorstad van Parijs. Fred (Lindon) raakt door sluiting van de fabriek zijn baan kwijt als kraandrijver. Zijn vriendin Lisa (Courau) probeert hem te ondersteunen, terwijl zijn beste vriend Michel (Jobert), een vrachtwagenchauffeur, verdwijnt. Begeleid door een sobere score heeft Jolivet een film gemaakt over eigentijdse problemen: de held moet knokken om zijn maatschappelijke problemen te overwinnen. De in ongerede geraakte gebouwen, de failliete fabriek zijn op een dusdanige manier door de camera van Patrick Blossier gevat, dat ze de hoofdrol van dit sociaal getinte drama zijn gaan spelen. Het prikkelende spel van Lindon en de diepe menselijkheid, die Berléand in zijn rol heeft gelegd, maken deze policier meer dan geloofwaardig.

Une leçon particulière

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Yves Boisset. Met o.a. Roland Giraud, Clotilde Courau, Julien Rivière, Gabrielle Forest en Jean-Pol Dubois.

Nicolas (Rivi[KA2]ere), twaalf jaar, woont in een voorstad ten noorden van Parijs, samen met zijn moeder, een kuisvrouw, en zijn zuster, een kassierster. Veel geld hebben ze niet en hun leven loopt niet over een leien dakje. Zonder sociale controle of familiale verplichtingen vormt Nicolas samen met enkele vriendjes een bende die in Parijs kruimeldiefstallen pleegt. De jongen wordt in school ondergebracht in de afdeling met psychisch moeilijke leerlingen. Er komt een nieuwe leerkracht, Julie Larr[KA2]ere (Courau). Deze tracht Nicolas, die zeer verstandig is, te motiveren om zijn studies ernstig te nemen. Op een luchtige toon brengt Boisset ons een delikaat probleem over het leven in de voorstad en losgeslagen kinderen die wet noch gebod respecteren. De komische noot in dit eigenlijk intrieste drama maakt dat de film nog harder overkomt. Een knap gestructureerd scenario van Guy Lagorce, Guillaume Lagorce en Boisset. Nihilistische fotografie van Dominique Chapuis.

Élisa

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Jean Becker. Met o.a. Vanessa Paradis, Gérard Depardieu, Clotilde Courau, Sekkou Sall en Florence Thomassin.

Nadat haar moeder zelfmoord pleegde bracht Marie (Paradis) jaren door in een treurig weeshuis, sloot zich later in de straten van Parijs aan bij een bende boefjes, en besluit op zeventienjarige leeftijd op zoek te gaan naar haar vader (Depardieu) om eens een flink appeltje met hem te schillen; was hij immers niet in hoge mate verantwoordelijk voor de dood van haar moeder? Sterk acteerwerk van Paradis, Depardieu en de anderen zorgt dat Élisa blijft boeien. Regisseur Becker maakte in 1983 L'été meurtrier, waarin Isabelle Adjani ook al op zoek ging naar het verleden.

La fidèle infidèle

1995 | Komedie

Zwitserland/Frankrijk 1995. Komedie van Jean-Louis Benoît. Met o.a. Marie-France Pisier, François Berléand, Clotilde Courau, Jacques Toja en Karen Rencurel.

Robert (Berl[KA1]eand) is een succesvolle schrijver die zelden zijn landhuis in Bordeaux verlaat. Hij is al jaren gehuwd met Claire (Pisier) en heeft er zich al lang bij neergelegd dat ze regelmatig een slippertje maakt. Het zijn trouwens deze escapades van zijn vrouw die meestal zijn bron van inspiratie vormen. Robert beseft echter niet dat Claire al sinds geruime tijd, onterecht, jaloers is op zijn secretaresse C[KA1]ecile (Courau). Ouderwetse boulevard-komedie met enkele leuke dialogen en wendingen, maar in wezen weinig origineel. De drie hoofdacteurs beleven duidelijk plezier aan hun rol, maar de regisseur kan dit niet steeds overbrengen op de kijker. Pascal Lainé en Benoît baseerden hun scenario op het verhaal Deux oiseaux bleus uit de bundel L'amazone fugitive van D.H. Lawrence. Fotografie is van Dominique Le Rigoleur.

L'appât

1995 | Misdaad, Drama, Thriller

Frankrijk 1995. Misdaad van Bertrand Tavernier. Met o.a. Marie Gillain, Olivier Sitruk, Bruno Putzulu, Richard Berry en Philippe Duclos.

Nathalie (Gillain) is nog geen 18. Ze werkt in een boetiek en gaat `s avonds naar chique gelegenheden, waar ze contacten zoekt met oudere heren die haar kunnen helpen bij haar carriere als tv-omroepster, filmactrice o.i.d. Haar vriendje Eric (Sitruk) is nauwelijks ouder en hangt rond met zijn simpele side-kick Bruno (Putzuhu) en droomt ervan om een keten met kledingzaken in de V.S. te openen.

The Pickle

1993 | Komedie

Verenigde Staten 1993. Komedie van Paul Mazursky. Met o.a. Danny Aiello, Dyan Cannon, Clothilde Courau, Shelley Winters en Barry Miller.

Na drie regelrechte flops en een gedwongen vakantie in Europa krijgt de bekende regisseur Aiello een kans op een come back met een film over een vliegende... augurk. Hij maakt het onding tegen beter weten in en een dag voor de première is hij op van de zenuwen, ervan overtuigd dat deze film zijn zwanezang wordt. Interessante autobiografische overpeinzing van Mazursky.

Polski Crash

1993 | Mysterie, Thriller

Duitsland 1993. Mysterie van Kaspar Heidelbach. Met o.a. Klaus J. Behrendt, Jürgen Vogel, Clotilde Courau, Susanne Wilhelmina en Heinrich Schafmeister.

Een verzekeringsagent uit Dormund, Tom Komnitz (Behrendt) krijgt een onheilspellend telefoontje van zijn vriend Piet Nickel (Vogel) die in Warschau zit. Hij vertrekt, want Piet heeft hem verteld dat het om gestolen luxe wagens gaat, waarvoor veel geld te incasseren valt van de verzekeringsmaatschappijen als de karretjes terugkomen.

Le petit criminel

1990 | Thriller, Drama

Frankrijk 1990. Thriller van Jacques Doillon. Met o.a. Gérard Thomassin, Richard Anconina, Clothilde Coureau, Jocelyne Perhirin en Cécile Reigher.

Een eenzame jongen die geen vader heeft, maar een moeder die aan de drank is, ontdekt dat hij een oudere zus heeft. Hij gaat op zoek naar haar en gijzelt daarbij een politieman. Als zijn zus is opgespoord, zoeken ze gedrieën naar een oplossing om de situatie, die uit de hand gelopen is, weer in het gareel te krijgen. Een petite histoire, dat ontleend is aan een krantenbericht, maar briljant uitgewerkt. Naarmate de film vordert, gaan we van het stugge joch houden, dat met zijn wanhoopsdaad zijn leven in eigen hand probeert te nemen. Aangrijpend, niet sentimenteel en ongelooflijk naturel gespeeld.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Clotilde Courau op televisie komt.

Reageer