Mathilde Vitry

Acteur

Mathilde Vitry is acteur.
Er zijn 5 films gevonden.

Vivante

2002 | Drama

Frankrijk 2002. Drama van Sandrine Ray. Met o.a. Vahina Glocante, Samuel Jouy, François Berléand, Fanny Cottençon en Pierre Cassignard.

Debuutfilm van Sandrine Ray over de 19-jarige Parijse studente Claire (Vahina Giocante) die emotioneel implodeert na een groepsverkrachting. Als reactie op het trauma stopt Claire met school en dompelt zich onder in een riskante combinatie van uitgaan, vluchtige seks en drugs tot grote schrik en ongenoegen van haar broer en vader. Alleen overdaad lijkt enig leven in haar bestaan te verschaffen. Claire kan het niet opbrengen om iemand in vertrouwen te nemen tot een sympathieke oudere vrouw en een dito vriend haar losweken van haar destructieve neigingen. Sterke eersteling van Ray die focust op het verlammende effect van seksueel misbruik en het slopende proces van het hervinden van vertrouwen in familie en omgeving. Giocante (1981) imponeert met haar ingetogen spel.

Voyance et manigance

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Eric Fourniols. Met o.a. Emmanuelle Béart, Dieudonné, Anémone, Zinedine Soualem en Serge Hazanavicius.

Fr[KA1]ed[KA1]eric (Hazanavicius) is toneelspeler en hij heeft tijdelijk geen engagement. In Frankrijk is dat geen bijzonderheid: drie maanden werken en de overige tijd van het jaar een aanvaardbare uitkering boven het minimumloon. De cultuur bestaat dankzij de belastingbetaler. Zijn vriendin geeft hem de bons, waarop hij besluit naar zijn halfbroer Alban (Dieudonn[KA1]e) in Montauban in de Midi te gaan. Alban verdient de kost als helderziende. Chantal Bardet (B[KA1]eart), een leuke, na[KA3]ieve meid uit Castelsarassin, heeft een onbenullig baantje op de sous-pr[KA1]efecture. Ze zit op de afdeling rijbewijzen, waar ze ruimschoots de tijd heeft om met haar toffe collega Jacqueline (An[KA1]emone) over van alles en nog wat te kletsen. Als Chantals man Roland (Soualem) zijn werk kwijtraakt, belandt Chantal in de put. Jacqueline raadt Chantal aan om naar Alban te gaan, zodat ze op zijn minst weet wat de diepere oorzaak van de ellende was en wat ze mag verwachten van de toekomst. Chantal heeft zo haar eigen ideetjes over haar ellende en denkt dat haar beste vriendin en buurvrouw Agn[KA2]es (Bonneton) erachter zit. Als ze naar Alban gaat, heeft hij onmiddellijk door dat Chantal een gemakkelijke prooi is. Het moet daarom met de hulp van Frédéric, die een aardig nummertje drama kan weggeven, niet bij één sessie te blijven. Door goed op te letten zegt Alban de juiste dingen, die Chantal horen wil en is ze volledig verkocht. Roland vindt ondertussen dat Chantal wel veel weg is en zoekt omdat hij niks te doen heeft, troost bij... Agnès, terwijl Frédéric steeds meer in Chantal gaat zien. Zo komen de eenvoudigste toekomstverwachtingen uit. Hoewel Fourniols, die ook het onderhoudende scenario schreef, de boodschap over de nep in de waarzeggerij er met de voorhamer inramt, is deze klucht zonder pretenties best aardig en om flink te lachen. De rolverdeling is goed gecast; een ieder geeft op plezierige wijze het nummertje weg dat van hem of haar verwacht wordt. Fijntjes wordt opgemerkt dat ex-First Lady Nancy Reagan en wijlen president François Mitterand regelmatig in de koffiedik lieten kijken. Staatszaken zijn blijkbaar voorspelbaar. Het camerawerk is van Gérard de Battista. Ook bekend als VOYANT LUMINEUX.

Origine contrôlée

2001 | Komedie, Drama

Frankrijk 2001. Komedie van Ahmed Bouchaala, Zakia Tahri en Ahmed Bouchaala. Met o.a. Patrick Ligardes, Atmen Kelif, Ronit Elkabetz, Abder El Kabir en Alexia Stresi.

De werkloze Patrick Morel (Ligardes) keert na een gemaskerd bal als vrouw verkleed terug naar huis. Onderweg wordt hij aangehouden door de politie en moet zijn papieren tonen. Tot zijn niet geringe verrassing wordt hij in de kraag gevat als Ali Berrada, een illegale immigrant uit Algerije, die op een lijst staat om uitgewezen te worden. De echte Berrada had tijdens het feestgedruis de papieren verwisseld. De ambtenaren zijn onverbiddellijk en Patrick wordt ingesloten. In de cel ontmoet hij de Algerijnse Sonia (Elkabetz) en gauwdief Youssef (Kelif), die eveneens uitgewezen zullen worden. Onderweg naar het vertrekpunt ontsnappen ze met hun drieën en proberen in de provincie te overleven. Een pijnlijk grappige satire over vooroordeel en misverstanden, die waar gebeurd zouden kunnen zijn. Helaas is het scenario van regisseur Ahmed Bouchaala en regisseuse Zakia Bouchaala, Fred Rubio niet helemaal origineel. Bruno Dega zorgde voor de puntige dialogen. Het spel is naturel en geloofwaardig. Het camerawerk is van Yves Capes. Opgenomen in de serie Das kleine Fernsehspiel in de reeks Toleranz.

Un printemps de chien

1997 | Romantiek

Frankrijk 1997. Romantiek van Alain Tasma. Met o.a. Stéphane Audran, Jean-Pierre Cassel, Cérise, Thomas Chabrol en Jonathan Demurger.

Na veertig jaar te hebben samengewoond besluiten Michel (Cassel) en Genevi[KA2]eve (Audran) dan toch maar om in het huwelijkbootje te stappen. Toeval wil echter dat Michel, op weg naar de plechtigheid, een gewonde hond vindt aan de rand van de weg. Voor hem is het belangrijker de hond naar een dierenarts te brengen dan te verschijnen voor de burgemeester. Geneviève denkt er echter anders over en het komt tot een hoogoplopende ruzie. Uiteindelijk besluiten ze uit elkaar te gaan, Michel met zijn tweedehands autozaak, Geneviève met haar vertalingen. Toch hebben ze beiden het gevoel dat ze iets missen in hun leven. Sentimentele prent over liefde op latere leeftijd. Het vlotte spel van Audran en Cassel kan verhinderen dat de film uit de hand loopt. Hun dialogen zijn erg geestig en ze komen spontaan uit hun mond. Leuke ontspanningsfilm zonder verdere pretenties, geschreven door Isabelle Mergault en Thierry Bourcy. Antoine Roche stond achter de camera.

Les grandes personnes

1995 | Komedie

Frankrijk 1995. Komedie van Daniel Moosmann. Met o.a. Caroline Tresca, Marc Duret, Bernard Crombey, Liliane Rovère en Sonia Vollereaux.

Lou (Tresca) en haar vriend Bertrand (Crombey) zijn uit elkaar. Lou denkt dat ze het nu wel alleen kan. Ze stort zich volledig in haar beroep, dat tevens haar hobby is. Ze mist slechts [KA1]e[KA1]en klein ding om echt gelukkig te zijn: een baby, maar dan voor haar alleen. Ze plaatst een advertentie in een huis-aan-huisblad voor een geschikte vader. Na heel wat interviews blijkt antiquair Antoine (Duret) de gelukkige. Hij komt een week per maand bij haar hokken als ze haar ovulatie heeft; net zo lang tot de zaak rond is. Maar dan staat Bertrand ineens voor de deur. Een komedie die het B.O.M-schap (Bewust Ongehuwde Moeder) op de korrel neemt. De grappen zijn langs de flauwe kant en de situaties voorspelbaar. Alleen Tresca slaagt erin om stralend over te komen. Olivier Dutaillis baseerde het scenario op zijn toneelstuk en schreef dat samen met Pierre Aknine. De camera werd gehanteerd door Jean-Claude Saillier.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Mathilde Vitry op televisie komt.

Reageer