Saïd Taghmaoui

1973 Acteur

Saïd Taghmaoui (1973) is acteur.
Er zijn 22 films en 1 serie gevonden.

The Missing

2014 | Misdaad, Drama, Mysterie, Televisieserie

2014. Misdaad van Harry Williams en Jack Williams. Met o.a. James Nesbitt, Tchéky Karyo, Anastasia Hille, Frances O'Connor en Émilie Dequenne.

My Brother the Devil

2012 | Drama

Verenigd Koninkrijk 2012. Drama van Sally El Hosaini. Met o.a. James Floyd, Fady Elsayed, Saïd Taghmaoui en Elarica Gallacher.

De ouders van de Londense tieners Rashid (Floyd) en Mo (Elsayed) komen uit Egypte en hebben het niet breed. De oudste, Rashid, een aardige knul, handelt wat in drugs en droomt van een beter leven. Een van zijn klanten laat hem kennismaken met een heel ander milieu. Maar die is niet alleen in Rashids handelswaar geïnteresseerd. Sterk drama portretteert jongeren uit achterstandswijken als echte mensen, met echte gevoelens en echte problemen. Goed gespeeld, fraai geschoten, boeiend en meeslepend. Bedolven onder prijzen op allerlei filmfestivals.

Vantage Point

2008 | Actiefilm, Thriller

Verenigde Staten 2008. Actiefilm van Pete Travis. Met o.a. Dennis Quaid, Forest Whitaker, Sigourney Weaver, William Hurt en Matthew Fox.

Tijdens een internationaal topoverleg in Spanje wordt de Amerikaanse president neergeschoten. De momenten net voor, tijdens en na de aanslag worden vanuit het perspectief van verschillende getuigen getoond, zoals een Amerikaanse toerist met een camcorder, een televisieproducente (Weaver), een Spaanse politieman, en een nerveuze geheim agent die het voorval had moeten voorkomen (Quaid). Onderhoudende actiethriller leunt zwaar op het intrigerende concept, en op de snelheid waarmee de chaotische gebeurtenissen plaatsvinden. Het fraaie Plaza Mayor in Salamanca werd voor een deel van de opnamen nagebouwd.

Traitor

2008 | Thriller, Misdaad, Drama

Verenigde Staten 2008. Thriller van Jeffrey Nachmanoff. Met o.a. Don Cheadle, Guy Pearce, Saïd Taghmaoui, Neal McDonough en Jeff Daniels.

Samir Horn (Cheadle, Hotel Rwanda) is een vrome moslim, een voormalig Amerikaans soldaat en de zoon van een Amerikaanse moeder en Soedanese vader. In regisseur en scenarist Nachmanoffs nagelbijter is hij een verrader op alle fronten, een man die vanwege de chaos van de rivaliserende Amerikaanse inlichtingendiensten met griezelig gemak een grootse aanslag kan plannen in de VS. Traitor munt uit in morele dubbelzinnigheid waardoor de toeschouwer zelf kan bepalen of het rechte pad überhaupt bestaat. De luie kijker kan zich tegoed doen aan een deksels spannende spionagefilm.

Mogadischu

2008 | Drama

Duitsland 2008. Drama van Roland Suso Richter. Met o.a. Thomas Kretschmann, Nadja Uhl, Saïd Taghmaoui, Herbert Knaup en Jürgen Tarrach.

In 1977, jaren voor het Amerikaanse Mogadishu-debacle van 1993, vonden onze oosterburen bijna hun Waterloo in de Somalische titel-metropool. Vier politiek gemotiveerde Palestijnse en Libanese twintigers kaapten toen een Lufthansa toeristen-Boeing die na een flink aantal tussenlandingen stopte in Mogadishu. Deze tv-film verhaalt in geuren en kleuren over de dagenlange vliegreis van de kapers en de passagiers, met uiteindelijk de actie van een Duitse antiterreur-eenheid als rimpelige kers op de inmiddels ingezakte taart. Leuk voor het Duitse tv-archief, in de kast met licht historisch volksvermaak rond Duitse terreurgroeperingen.

Hidalgo

2004 | Avonturenfilm, Western

Verenigde Staten 2004. Avonturenfilm van Joe Johnston. Met o.a. Viggo Mortensen, Zuleikha Robinson, Omar Sharif, Louise Lombard en Adam Alexi-Malle.

Na zijn rol als Aragorn in The Lord of the Rings werd het voor Viggo Mortensen tijd om een film helemaal in z'n eentje te dragen. Nou ja, in z'n eentje, hij kreeg hulp van de mustang-pony Hidalgo. Cowboy Frank Hopkins (Mortensen) beleeft met dat trouwe ros allerlei avonturen en belandt uiteindelijk in de Ocean of Fire-race, dwars door de verzengende Arabische woestijn. Er volgen mooie beelden, prettig ouderwetse avonturen en een voorspelbaar einde. Voor paardenliefhebbers een must.

Vivante

2002 | Drama

Frankrijk 2002. Drama van Sandrine Ray. Met o.a. Vahina Glocante, Samuel Jouy, François Berléand, Fanny Cottençon en Pierre Cassignard.

Debuutfilm van Sandrine Ray over de 19-jarige Parijse studente Claire (Vahina Giocante) die emotioneel implodeert na een groepsverkrachting. Als reactie op het trauma stopt Claire met school en dompelt zich onder in een riskante combinatie van uitgaan, vluchtige seks en drugs tot grote schrik en ongenoegen van haar broer en vader. Alleen overdaad lijkt enig leven in haar bestaan te verschaffen. Claire kan het niet opbrengen om iemand in vertrouwen te nemen tot een sympathieke oudere vrouw en een dito vriend haar losweken van haar destructieve neigingen. Sterke eersteling van Ray die focust op het verlammende effect van seksueel misbruik en het slopende proces van het hervinden van vertrouwen in familie en omgeving. Giocante (1981) imponeert met haar ingetogen spel.

The Good Thief

2002 | Misdaad, Drama, Thriller

Verenigd Koninkrijk/Canada/Frankrijk/Ierland 2002. Misdaad van Neil Jordan. Met o.a. Nick Nolte, Tchéky Karyo, Nutsa Kukhianidze, Gérard Darmon en Saïd Taghmaoui.

Aan de Franse Rivièra houdt Bob (Nick Nolte) zich bezig met gokken, drugs en misdaad. Ondertussen kan hij het met velen, ook de politie, prima vinden. Hij bereidt zich voor op de perfecte kraak. In deze bewerking van Jean-Pierre Melville's Bob le Flambeur (1955) speelt Nolte een op het lijf geschreven rol van morsige randfiguur. De acteur, zelf niet onbekend met de grenzen van de wet en verslaving, vertelde dat hij kleine hoeveelheden heroïne tot zich had genomen om zich werkelijk te kunnen verdiepen in zijn personage. Ja ja.

Nationale 7

2001 | Komedie, Drama

Frankrijk 2001. Komedie van Jean-Pierre Sinapi. Met o.a. Nadia Kaci, Olivier Gourmet, Lionel Abelanski, Chantal Neuwirth en Julien Boisselier.

Vijftiger René woont in een instelling voor lichamelijk gehandicapten aan de Franse Route nationale 7. Hij is berucht vanwege zijn slechte humeur totdat de jonge verpleegster Julie ontdekt waar het hem aan mankeert: seks. Een prostituee lijkt de oplossing maar wanneer René's medebewoners lucht krijgen van het nieuwe zorgaanbod is het hek van de dam. Debuutfilm van Sinapi die met fijn uitgewerkte personages en een bitterkomisch script een festivalfavoriet afleverde. Winnaar van de publieksprijs op het Berlijns Filmfestival 2000.

Confession d'un dragueur

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Alain Soral. Met o.a. Saïd Taghmaoui, Thomas Dutronc, Catherine Lachens, François Levantal en Chloé Lambert.

De negentien-jarige Paul (Dutronc) uit de Franse provincie gaat in Parijs politieke wetenschappen studeren. Op straat ziet hij een hoop leuke vrouwen, die hij wel zijn bed in zou willen trekken. Met name [KA1]e[KA1]en meisje trekt zijn aandacht, al bijna een hele week lang, maar zij merkt hem niet op. Dan ziet hij hoe ze wordt aangesproken en ingepalmd door een jongeman. Hij spreekt hem naderhand aan en hij blijkt Fabio (Taghmaoui) te heten. Fabio gaat Paul inwijden in de kunst van het versieren. Enige tijd later is Paul heel wat wijzer en heeft de nodige trofee[KA3]en aan de muur hangen. Heel wat leuke dames passeren de revue: Sophie (Lambert), L[KA1]eonore (Villemagne), H[KA1]el[KA2]ene (Frenck), C[KA1]eline (Bevillard), Maryssa (Sopalovic), Valentine (Masini) e.v.a. Homo's moeten het ontgelden. Het scenario van regisseur Soral naar zijn roman Sociologie du dragueur is beslist vrouwvijandig en zijn seksistische grappen zullen door feministen niet gewaardeerd worden. Wie zich daar overheen kan zetten, kan best lachen en misschien nog wat leren. Het spel van de hoofdrollen is goed, Taghmaoui werd bekend door LA HAINE en Dutronc is de zoon van de zanger/acteur Jacques, die getrouwd is met Françoise Hardy, een plat popidool met een langwerpig en hoekig gezicht en sluik lang haar uit de jaren 1960/70. Het camerawerk is van Jean-Louis Bompoint.

Absolument Fabuleux

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Gabriel Aghion. Met o.a. Josiane Balasko, Nathalie Baye, Marie Gillain, Vincent Elbaz en Claude Gensac.

Als de film begint zien we hoe Eddie (Balasko) en Patsy (Baye) kinderen van hun tijd zijn. Ze deden mee aan de opstand van mei 1968 in Parijs en hebben later in Woodstock 1969 hun beha`s verbrand. Vervolgens dreven ze mee op de golven van `The Mama`s and The Papa`s` die `California Dreamin` zingen. Eddie wordt binnenkort vijftig en ze heeft net zoals Patsy nooit haar vrije levensstijl opgegeven, en verzet zich nog steeds tegen het huwelijk, achter het fornuis staan en kinderen groot brengen. Ze heeft evenwel een dochter van 21, Safrane (Gillain), die nog maagd is, serieus studeert, en hoopt toegelaten te worden op een elite-instituut om verder te studeren. Loopjongen Jonathan (Elbaz) heeft een oogje op Safrane, maar door allerlei grappige misverstanden komt er niets van. Patsy heeft het gemaakt in de modewereld, maar drinkt voortdurend champagne, die zij mengt met designerdrugs en ze slaapt met jongemannen, die de helft van haar leeftijd zijn. Eddie en Patsy zien er nog altijd even opvallend uit en weerspiegelen heel behoudend een tijdperk van dertig jaar geleden. Helaas bevat het scenario nauwelijks een verhaal. Het is een opeenvolging van grappige en minder grappige gebeurtenissen, die in het licht van de huidige maatschappij politiek incorrect zijn. Wie de oorspronkelijke Britse serie kent en tegelijkertijd de Franse humor aanvoelt, loopt wel weg met deze film, ondanks het geschmier en het onhandige, grove spel van Balasko. Gillain is eigenlijk te sexy om zo'n kuise meid te spelen, maar ze is verder alleszins aanvaardbaar. De rol van Elbaz lijkt nergens naar: het is een rollerblade demonstratie. Baye is niet slecht, maar ze had net zo goed in een andere film kunnen zitten. Er zullen mensen zijn die hier niets van begrijpen en de film de rug toekeren. Dat was in eigen land het geval: na een geslaagde promotiecampagne werden er in de eerste week heel wat mensen naar de bioscoop gelokt, maar daarna werd het doodstil en werd de film uit de roulatie genomen. De kostuums van Jean-Paul Gaultier vallen op. Het scenario is van regisseur Aghion, François- Olivier Rousseau, Remi Waterhouse en Pierre Palmade naar de cultserie van de BBC Absolutely Fabulous van Jennifer Saunders en Dawn French. Het camerawerk is van François Catonne. Op de soundtrack songs uit de jaren 1960, o.a. '69, année erotique' en 'Je t'aime moi non plus' van Serge Gainsbourg, gezongen door Jane Birkin. Dolby.

Ali Zaoua, prince de la rue

2000 | Drama, Familiefilm, Jeugdfilm

Marokko/Tunesië/Frankrijk/België 2000. Drama van Nabil Ayouch. Met o.a. Mounïm Kbab, Mustapha Hansali, Hicham Moussoune, Abdelhak Zhayra en Saïd Taghmaoui.

Aan de rafelrand van Casablanca fantaseren vier door lijm en sigaretten benevelde straatkinderen over een zonnige toekomst. Als één van hen wordt gedood door een jeugdbende nemen de resterende drie zich voor om hem een prinselijke begrafenis te geven. Tijdens de moeizame voorbereidingen ontdekken de jongens de zin van hun eigen bestaan. Regisseur Ayouch loodste zijn verbluffend overtuigende kindacteurs - allen echte straatkinderen - door een magisch verhaal temidden van zonovergoten ellende waarbij de sentimentaliteit niet werd geschuwd. Ali Zaoua, prince de la rue viel in de prijzen op ruim veertig internationale filmfestivals.

Urlaub im Orient - und niemand hört Dein Schreien

1999 | Thriller

Duitsland 1999. Thriller van Michael Wenning en Michael Jenning. Met o.a. Felix Eitner, Floriane Daniel, Saïd Taghmaoui, Julia Jäger en Bernd Michael Lade.

Een idyllische vakantie in hotel La Villa in de schilderachtige Marokkaanse plaats Taroudant verandert in een nachtmerrie als semi-arts Martin (Eitner) ontwaakt zonder zijn vriendin Nina (Daniel) aan zijn zijde en ontdekt dat hun reisvriendin Hannah (Julia J[KA3]ager) dood op bed ligt in de kamer ernaast. Hotelmanager Goodman (Peer J[KA3]ager) is weinig behulpzaam en later ontdekt Martin waarom. Martin begint een zoektocht door de stad, die ermee eindigt dat hij in een doodlopend straatje van de souk in elkaar wordt geslagen. Martin wordt gered door Raschid (Taghmaoui), een Duits sprekende Marokkaan, die net weduwnaar is geworden. Het blijkt dat zijn vrouw Aischa onder zeer vreemde omstandigheden is omgekomen. Ze besluiten samen te gaan speuren en via een bestand dat zij op de laptop van Goodman vinden, komen zij achter ongeoorloofde medische experimenten en moeten zij Nina die inmiddels zwanger zou zijn, bevrijden uit een soort middeleeuwse vesting in de woestijn. Het scenario van Oliver Simon hangt van toevalligheden en onwaarschijnlijkheden aan elkaar; het schildert de rechteloosheid in Noord-Afrika veel te zwart-wit af en heeft geen hoge pet op van de overheid aldaar. Wat blijft zijn het plichtmatige spel en mooie opnames van Marokko, maar voor het laatste kun je beter in een reisfolder bladeren zodat je geen bedenkingen krijgt over dat exotische land.

Three Kings

1999 | Actiefilm, Komedie, Oorlogsfilm, Avonturenfilm

Verenigde Staten/Australië 1999. Actiefilm van David O. Russell. Met o.a. George Clooney, Mark Wahlberg, Ice Cube, Spike Jonze en Cliff Curtis.

Drie Amerikaanse soldaten gaan na afloop van de eerste Golfoorlog op zoek naar een bunker waar een enorme hoeveelheid goud moet liggen, dat door Saddam Hoessein van de Koeweiti's werd gestolen. Three Kings begint als een spannend, vrolijk avontuur maar wordt gaandeweg aanmerkelijk serieuzer van toon. Goed spel van Clooney, Wahlberg en Ice Cube als de bijklussende militairen, mooi, soms virtuoos camerawerk van Newton Thomas Sigel (The Usual Suspects, Drive). Effectief production design van Catherine Hardwicke, die later onder andere Thirteen en Twilight zou regisseren.

La Taule

1999 | Komedie, Drama

Frankrijk 1999. Komedie van Alain Robak. Met o.a. Claude Brasseur, Olivier Martinez, Bernard Le Coq, Saïd Taghmaoui en Gilbert Melki.

Een gevangene (Martinez), die sedert zijn plaatsing in het huis van bewaring niet meer gesproken heeft, wordt de Stomme genoemd. Hij deelt zijn cel met een andere gevangene die op een nacht ontsnapt. Hoewel de directeur (Le Coq) zich niet afvraagt, waarom de Stomme niet is gevlucht, wil hij precies weten wat er gebeurd is. De Stomme geeft geen draad. De hoofdcipier (Brasseur), die kort voor zijn pensionering staat en minachting koestert voor zijn baas, meent dat hij dit varkentje moeiteloos kan wassen en stopt hem in een cel met andere ingeslotenen. Hieronder bevinden zich de Onschuldige (Taghmaoui), een computergenie die zegt dat hij bij vergissing in de bajes zit, de Onverschillige (Ortega), een recidivist die aan boybuilding doet, de Zigeuner (Maaskri), een engerd en de Grijze Muis (Duperial), een kruimeldief. De hoofdcipier heeft allerlei pesterijen in petto, die vari[KA3]eren van controles, alarm, collectieve straffen, isolement, enz. Ondertussen probeert een arrogante inspecteur van politie (Melki) op zijn eigen manier achter de waarheid te komen. De gevangenen laten zich niet kisten en bedenken van alles en nog wat om de directie en de politie te slim af te zijn. Een en ander culmineert tot een hoogtepunt als de gevangenis geïnpecteerd wordt door de dienst voor het gevangeniswezen, die zich op het totaal verkeerde moment had aangekondigd. Hoewel veel grappen en grollen niet direct origineel zijn, bestaat de rolbezetting uit puike karakterspelers, die de kijker toch flink aan het lachen brengen. Het scenario van Philippe Eineck en Jean-Marc Parisis met dialogen van Laurent Baffie, bevat enige zwakke punten; er wordt nooit uitgelegd waarom de ontsnapping plaatsvond en waarom de Stomme niet mee is gegaan bijvoorbeeld, maar het kat-en-muisspel tussen de gevangenen en directie werkt en de oproer is aardig gedaan. Het camerawerk is van Bernard Déchet. Gewoon pretentieloze ontspanning.

Hideous Kinky

1998 | Drama

Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 1998. Drama van Gillies MacKinnon. Met o.a. Kate Winslet, Bella Riza, Carrie Mullan en Saïd Taghmaoui.

Hippie Odyssee over een jonge moeder (Winslet) anno 1972 die Engeland verruild heeft voor Marokko. Erg veel gebeurt er niet. Julia probeert de eindjes aan elkaar te knopen terwijl ze op zoek gaat naar de zin van het leven. De twee dochtertjes, die 'dol' zijn op de twee woorden uit de titel, worden door malief meegesleurd: 'Ik heb niet nog een avontuur nodig, mam! Ik wil naar school, ik wil een schooltas!' Hideous Kinky drijft op atmosfeer. Winslet levert die als oprechte, naïeve moeder en wordt volop gesteund door kleurig werk van cameraman John de Borman (The Full Monty) en de soundtrack met een mix van Noord-Afrikaanse, Britse en Amerikaanse muziek.

Heroïnes

1997 | Familiefilm, Musical

Frankrijk 1997. Familiefilm van Gérard Krawczyk. Met o.a. Virginie Ledoyen, Maïdi Roth, Marc Duret, Saïd Taghmaoui en Serge Reggiani.

Johanna (Ledoyen) en Jeanne (Roth) zijn twee vriendinnen die samen in de band Les Sir[KA2]enes zitten. Ze nemen iedere gelegenheid te baat om op te kunnen treden ondanks hun totaal verschillende karakters. Jeanne is introvert en romantisch, terwijl Johanna extrovert en sensueel is. Een talentenjacht in Toulouse bombardeert hen tot een succes, dankzij de geluidstechnicus: Johanna staat op het podium en play-backt de liedjes, die Jeanne achter de coulissen zingt. Het ene concert volgt op het andere, maar het ongelijk verdeelde succes tussen beide heldinnen veroorzaakt een onverdraaglijke spanning. Beslist geen slechte, maar eerder een temperamentvolle muziekfilm voor- en over tieners, die zwak inzet maar dan vaart krijgt. De muziek van Roth ligt lekker in het gehoor en Ledoyen is mooi en ontwapenend. De film toont aan dat de (Franse) popwereld zeer oppervlakkig is en dat is overigens een frappante gelijkenis met de werkelijkheid, ook buiten het land van oorsprong (van deze film). Dit alles gekoppeld aan een aanvaardbaar happy-end. Deze rolprent is een pluim op de hoed van de conservatieve Franse film van eind jaren 1990 die gekenmerkt werd door een grote artistieke malaise, het gebrek aan innovatie en nieuw talent. Krawczyk en Alain Layrac baseerden hun scenario zeer vrij op de roman Play Back van Didier Daeninckx. Het camerawerk is van Laurent Dialland. Dolby Stereo.

Go for Gold!

1997 | Komedie

Duitsland/Frankrijk/Spanje 1997. Komedie van Lucian Segura. Met o.a. Lars Rudolph, Saïd Taghmaoui, Antonio Carmona, Maria de Medeiros en Chick Ortega.

In Berlijn houdt Jeff (Rudolph) zich in leven met zaken, die eigenlijk niet door de beugel kunnen. Als de grond hem te heet onder de voeten wordt, moet hij ijlings de wijk nemen met zijn vriend Moussa (Taghmaoui). Ze pakken het eerste, het beste vliegtuig dat op het punt staat te vertrekken. Zo komen ze door toeval in het Spaanse Benidorm aan de Costa del Sol terecht. Ze huren een goedkoop appartement, dat de gewetenloze eigenaar al had verhuurd aan de zigeuner Quillo (Carmone) die ter plaatse met zijn partner Paquita (De Meideiros) een tamelijk lauwe flamenco act als broodwinnig opvoert. Na aanvankelijk wat stekeligheden, besluiten de stellen samen te gaan doen; bovendien is Jeff smoor op Paquita. Jeff organiseert survivaltochten voor geronselde toeristen, waarbij de slachtoffers hun fantasieën mogen uitleven. Deze tochten draaien snel uit op een horrortrip als een van de deelnemers een vrouw verwondt met een pistoolschot. Als er vervolgens ook nog een bloedig, nachtelijk stierengevecht wordt gehouden, moeten ze het hazenpad kiezen omdat de politie achter hen aan zit. Het vormeloze scenario van regisseur Segura, kan niet kiezen tussen slapstick en griezel met als gevolg dat het geen van beiden is geworden. De rolverdeling voert zijn eigen nummers op, hetgeen de harmonie niet ten goede komt. Bovendien spreken sommige spelers hun teksten niet in hun eigen taal, wat afbreuk aan hun spelprestaties doet. Bij een zorgvuldig ingedubde versie, anders dan de oorspronkelijke, is dat effect enigszins afgezwakt. Al met al is deze film nauwelijks boeiend of interessant en helemaal niet grappig. Concluderend moet gesteld worden dat Segura's tweede film feitelijk een mislukking is. Geproduceerd o.a. door Wim Wenders, die na DER AMERIKANISCHE FREUND en PARIS, TEXAS verder nauwelijks iets boeiends heeft voortgebracht, behalve een hoop slaapverwekkend, intellectualistisch gedoe. Het camerawerk is van Giovanni Fiore Coltellacci. Dolby.

Héroines

1996 |

Frankrijk 1996. Gérard Krawczyk. Met o.a. Marc Duret, Virginie Ledoyen, Charlotte de Turckheim, Saïd Taghmaoui en Maïdi Roth.

In Berlijn houdt Jeff (Rudolph) zich in leven met zaken, die eigenlijk niet door de beugel kunnen. Als de grond hem te heet onder de voeten wordt, moet hij ijlings de wijk nemen met zijn vriend Moussa (Taghmaoui). Ze pakken het eerste, het beste vliegtuig dat op het punt staat te vertrekken. Zo komen ze door toeval in het Spaanse Benidorm aan de Costa del Sol terecht. Ze huren een goedkoop appartement, dat de gewetenloze eigenaar al had verhuurd aan de zigeuner Quillo (Carmone) die ter plaatse met zijn partner Paquita (De Meideiros) een tamelijk lauwe flamenco act als broodwinnig opvoert. Na aanvankelijk wat stekeligheden, besluiten de stellen samen te gaan doen; bovendien is Jeff smoor op Paquita. Jeff organiseert survivaltochten voor geronselde toeristen, waarbij de slachtoffers hun fantasieën mogen uitleven. Deze tochten draaien snel uit op een horrortrip als een van de deelnemers een vrouw verwondt met een pistoolschot. Als er vervolgens ook nog een bloedig, nachtelijk stierengevecht wordt gehouden, moeten ze het hazenpad kiezen omdat de politie achter hen aan zit. Het vormeloze scenario van regisseur Segura, kan niet kiezen tussen slapstick en griezel met als gevolg dat het geen van beiden is geworden. De rolverdeling voert zijn eigen nummers op, hetgeen de harmonie niet ten goede komt. Bovendien spreken sommige spelers hun teksten niet in hun eigen taal, wat afbreuk aan hun spelprestaties doet. Bij een zorgvuldig ingedubde versie, anders dan de oorspronkelijke, is dat effect enigszins afgezwakt. Al met al is deze film nauwelijks boeiend of interessant en helemaal niet grappig. Concluderend moet gesteld worden dat Segura's tweede film feitelijk een mislukking is. Geproduceerd o.a. door Wim Wenders, die na DER AMERIKANISCHE FREUND en PARIS, TEXAS verder nauwelijks iets boeiends heeft voortgebracht, behalve een hoop slaapverwekkend, intellectualistisch gedoe. Het camerawerk is van Giovanni Fiore Coltellacci. Dolby.

Elvis Aziz

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Frédéric Compain. Met o.a. Michèle Laroque, Saïd Taghmaoui, Ysé Tran, Sabrina Houicha en Hugues Le Forestier.

Laroque, een tv-presentatrice, is met vakantie in Marokko. Zij wordt er herkend door de 20-jarige Taghmaoui, een jonge kok en fan van Elvis Presley. Hij vertelt haar dat hij graag naar Parijs zou trekken om er carri[KA2]ere te maken als rockzanger. Zij nodigt hem uit, mocht hij ooit zijn kans wagen. Hij laat er geen gras over groeien, arriveert in Frankrijk en installeert zich in de Parijse voorstad Belleville, bij zijn oom die ervan droomt hem te koppelen aan zijn dochter Houicha. Na aardig wat wederwaardigheden belandt hij toch bij Laroque. Lichtvoetig worden de tragi-komische omzwervingen verteld van een jonge Marokkaan die voor het eerst in Frankrijk komt. Sterke vertolking van Taghmaoui, de ontdekking uit LA HAINE, het grimmige portret van Mathieu Kassovitz over een stel Parijse adolescenten (1995).

La haine

1995 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1995. Drama van Mathieu Kassovitz. Met o.a. Vincent Cassel, Hubert Koundé, Saïd Taghmaoui, Abdel Ahmed Ghili en François Levantal.

Deze tweede film van regisseur/scenarist Kassovitz (als acteur bekend uit oa Amélie en Munich) speelt zich af in de Banlieu Parisien, de grauwe voorstad van de lichtstad, waar de politie keihard optreedt tegen de voortdurende dreiging van oproer en vandalisme. Hier zwerven drie vrienden doelloos over straat, de een Joods, de ander zwart, de derde Noord-Afrikaans. We volgen het stel tijdens een broeierige dag die onvermijdelijk uitmondt in agressie. Kassovitz geeft in inventieve, meeslepende zwart-witopnamen een prangend beeld van zijn tijd. Bekroond in Cannes voor de beste regie.

L'éducateur : Trop libre pour toi

1994 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1994. Misdaad van Dominique Tabuteau. Met o.a. Xavier Deluc, Marie-Dominique Dessez, Saïd Taghmaoui, Joan Titus en Chad Chenouga.

Bruno Corr[KA2]eze (Deluc), een opvoeder tewerkgesteld door stadsbestuur van Marseille, is verantwoordelijk voor opvang van adolescenten die in de criminaliteit dreigen te belanden. E[KA1]en van de jongeren is Momo Jamel (Taghmaoui), een intelligente knaap die er echter meer voor voelt in de voetsporen van zijn oudere broer Jeff (Chenouga) te treden en een handeltje in gestolen wagens op te zetten dan zijn studies af te maken. Na wat warrige start volgt een plot dat de aandacht gaande houdt. Overtuigend spel, vooral van Taghmaoui, ook één van de helden uit de bioscoopfilm LA HAINE.

Frères

1994 | Drama, Familiefilm

Frankrijk 1994. Drama van Olivier Dahan. Met o.a. Nabil El Bouhairi, Véronique Octon, Samy Naceri, Maureen Diot en Saïd Taghmaoui.

1990. In een voorstad draait een handgemeen tussen jongeren uit op een ramp: de jonge Bouhairi doodt per ongeluk een tegenstander. Door paniek gegrepen, duikt hij onder. Hij wordt gezocht door zowel mensen die hem willen beschermen als door vrienden van het slachtoffer die op wraak uit zijn. In een nacht van opgehitste emoties kan men daarvan profiteren of in een fractie van een seconde het leven verliezen. Een kruising van REBEL WITHOUT A CAUSE en WEST SIDE STORY, geplaatst in het decor van de jaren 1990. De film is een opeenvolging van fictie en werkelijkheid in kleur en zwart-wit. Het gaat er allemaal nogal druk aan toe. De schitterende soundtrack, bestaande uit gewelddadige rap en gevoelige jazz en blues, tekent de sfeer van de tijd. Dahan, Gilles Taurand en Olivier Massart schreven het scenario, dat door Alex Lamark in beeld werd gebracht.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Saïd Taghmaoui op televisie komt.

Reageer