Philippe Lehembre

Acteur

Philippe Lehembre is acteur.
Er zijn 6 films gevonden.

Épouse-moi

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Harriet Marin. Met o.a. Michèle Laroque, Vincent Perez, Miki Manojlovic, Arnaud Giovaninetti en Audrey Tautou.

De wanhopige Oriane Roche (Laroque) doet alles om haar huwelijk met Hadrien (Perez) te redden voor de ondergang. Ze laat zich zelfs de toekomst voorspellen door Bodel (Manojlovic), maar die is ongunstig. Tot drie keer toe zelfs. Dan neemt ze haar eigen lot in handen en komt het in de finale op zijn pootjes terecht. Het scenario is van debuterend regisseuse Marin en Laurent Chouchan, die gepoogd hebben in de stijl van IT'S A WONDERFUL LIFE uit 1947 een eigentijdse Frank Capra kuitenflikker te maken. Het is te Frans en niet hetzelfde. Het spel is OK, maar de dialogen zijn soms verstikkend en de film te hypothetisch om geloofwaardig te zijn. Het camerawerk is van Bertrand Laforêt en Gérard Simon.

Mauvaise passe

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Michel Blanc. Met o.a. Daniel Auteuil, Stuart Townsend, Liza Walker, Noah Taylor en Frances Barber.

Pierre (Auteuil) uit Frankrijk is getrouwd, heeft kinderen en is geeft literatuurles op school. Hij is tegen de vijftig en bevindt zich in een midlifecrisis. Hij gaat alleen naar London, waar hij van plan is een roman te schrijven. Het boek wil niet vlotten en door benarde en toevallige omstandigheden in Soho maakt hij kennis met Tom (Townsend) een Ierse pubeigenaar. Tom geeft hem een baantje en verschaft hem onderdak. Het valt Pierre op dat veelvuldig goed geklede, chique en dikwijls mooie vrouwen Tom een bezoekje afleggen. Dan komt de aap uit de mouw: Tom wordt voor zijn diensten goed betaald. Binnen een mum van tijd zit Pierre in het snelle wereldje van geld, mooie kleding en veel vrouwen. Dan slaat de eenzaamheid toe als het afsprakenboekje minder gevuld is en er ontstaat ruzie met Tom. Pierre glijdt razendsnel af in de drugs en raakt aan de zelfkant van de maatschappij. Dan behoedt Kim (Walker), een prostitu[KA1]ee met een gouden hart, Pierre voor de totale ondergang. Tweede Engelstalige film van Auteuil die in de Britse hoofdstad speelt. Het sterke scenario van regisseur Blanc en Nick Love is gebaseerd op een idee van Hanif Kureishi (MY BEAUTIFUL LAUNDRETTE) die liever een roman dan een draaiboek wilde schrijven. Het verheerlijkt Pierre's nieuwe bestaan niet, maar de finale is een beetje clichématig en het is een beetje te veel rond de personage van Auteuil geschreven. Auteuil bewijst echter opnieuw een acteur met groot talent te zijn, waardoor deze film meer dan de moeite waard is. Het camerawerk is van Barry Ackroyd.

Le temps retrouvé

1999 | Drama

Frankrijk/Italië 1999. Drama van Raoul Ruiz. Met o.a. Catherine Deneuve, Marcello Mazzarella, John Malkovich, Pascal Greggory en Marie-France Pisier.

Deze derde verfilming van [KL]La Recherche du temps perdu[KLE] van Marcel Proust - de verteller (Mazzarella) - is een kaleidoscoop van portretten en momentopnames van bepaalde tijdperken. Op zijn doodsbed voltooit de grote schrijver zijn literaire werk nadat hij zich heeft laten overbrengen naar Gilberte (B[KA1]eart), zijn jeugdliefde. Ze is de dochter van Odette de Cr[KA1]ecy (Deneuve) en getrouwd met een goede vriend van Marcel, Saint Loup (Greggory). Hij luistert geduldig naar haar bekentenissen over het leven met Saint Loup op het Ch[KA4]ateau de Guermantes, het veelvuldige huwelijksbedrog van haar echtgenoot, en haar herinneringen aan de salons, de ontmoetingen met Albertine (Mastroianni), Rachel (Zylberstein) en de Prins de Foix (Poupaud). Het is een universum dat gevuld wordt door vervlogen tijden, waarin Charles Swann (Malkovich) zijn rolmodel in zijn jeugd was, een tijd die eeuwen geleden schijnt te zijn, nu Proust aan het einde van zijn leven is. Met hun scenario zijn regisseur Ruiz en Gilles Taurand een uitdaging aangegaan om de wereld van Proust op te roepen: enerzijds een droomwereld, anderzijds het combineren van personages en tijdperken, gekenmerkt door voorwerpen, geuren, dialogen, decors, op een bodemloze manier, die de wereld van Proust is. Mazzarella is goed gecast, zo goed dat hij de grote schrijver zelf geweest zou kunnen zijn. Hierdoor zijn de effecten van deze zedenstudie des te sterker en intelligenter. De complexe montage van Denise de Casabianca completeert dit geheel op een perfecte wijze. De decors van Bruno Beauge en het camerawerk van Ricardo Aronovich zijn prachtig en passen geheel bij het doel dat regisseur Ruiz zich over zijn onderwerp stelde. Ruiz heeft zich aan de oorspronkelijke teksten gehouden zonder letterlijk te zijn, maar hij heeft de geest gerespecteerd en af en toe een vleugje humor toegediend.

Imogène inaugure les chrysanthèmes

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Thierry Chabert. Met o.a. Dominique Lavanant, Jean Benguigui, Riton Liebman, Pierre Maguelon en Eric Prat.

Zoals steeds weer krijgt speciale agente Imog[KA2]ene Le Dantec (Lavanant) haar opdracht op de meest ingenieus bedachte manier en ook ditmaal wordt ze weer afgeluisterd door enkele ongure elementen. Van Kolonel Bourelon (Alane) krijgt ze haar instructies: ze moet Bob Flambard (Guérin) opzoeken, een ex- officier van de Franse Geheime Dienst, die het vijandelijk kamp verkozen heeft. Hij is echter bereid enkele bijzonder belangrijke documenten te bezorgen, maar het is van het grootste belang dat hun ontmoeting geheim gehouden wordt. Het spreekt vanzelf dat Imogène met open ogen in de hinderlaag loopt. Na het lezen van deze korte aanloop van de film is het niet meer nodig om dit onding verder te bekijken. Hoe langer deze idiote reeks loopt hoe minder de kwaliteit. Het infantiele van het hele project is ergerlijk om aan te zien. Om in een grote bocht omheen te lopen. Wat moet doorgaan voor een scenario werd op papier gezet door Olivier Douyère. Achter de camera stond Jean Monsigny.

Le piège

1990 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1990. Drama van Serge Moati. Met o.a. André Dussollier, Grace De Capitani, Pierre Dux, Michel Aumont en Jean Desailly.

In de herfst van 1940 reizen Parijzenaars Joseph Bridet (Dussolier), journalist, en zijn vrouw Yolande (De Capitani) naar Lyon, dat in het niet bezette deel van Frankrijk ligt, en dat met de nazi`s collaboreert. Bridet wil Engeland bereiken om zich bij generaal de Gaulle te voegen. Door dubbelspel hoopt hij in Vichy met de hulp van zijn hooggeplaatste `vriend` Basson (Aumont), een verlofpas te krijgen voor Marokko, dat ook bij Vichy-Frankrijk hoorde. Daar kan hij een plaats krijgen op een vliegtuig voor Londen. Zijn te minzame, onzekere houding wekt de argwaan van zijn vijanden, die hem in de val laten lopen. Typische Franse zienswijze over de oorlogstijd (1939-44), zwakjes uitgevoerd met onwaarschijnlijke situaties. Het scenario is van Jean-Claude Grumberg naar de roman van Emmanuel Bove. Het sfeervolle camerawerk is van Charlie Gaëta en is ondergedompeld in sombere tinten.

Fréquence meurtre

1988 | Film noir, Horror, Misdaad, Thriller

Frankrijk 1988. Film noir van Elizabeth Rappeneau en Élisabeth Rappeneau. Met o.a. Catherine Deneuve, André Dussollier, Martin Lamotte, Etienne Chicot en Inès Clave.

Rappeneau bewerkt voor haar eerste film nauwkeurig de griezelroman van Stuart Kaminsky When the dark man calls, die psychoanalytische elementen bevat want hij gaat over een knotsgek iemand. Deze film, met een levendige aanpak en een actueel tintje, is vooral goed vanwege de zijn zeer knap nagebootste beangstigende ziekelijke sfeer, de onheilspellende belichting van William Lubtchansky en de zeer geloofwaardige acteerprestatie. Deze nachtmerrie op klaarlichte dag onthult een nieuw talent. Het scenario werd mede bewerkt door Michel Audiard.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Philippe Lehembre op televisie komt.

Reageer