Margaret Ménégoz

Producer, Componist

Margaret Ménégoz is producer en componist.
Er zijn 25 films gevonden.

Happy End

2017 | Drama

Frankrijk/Oostenrijk/Duitsland 2017. Drama van Michael Haneke. Met o.a. Isabelle Huppert, Mathieu Kassovitz, Jean-Louis Trintignant, Toby Jones en Franz Rogowski.

De getroebleerde, bijna dertienjarige Eve (prachtig ijskoud gespeeld door Harduin) gaat bij haar al even getroebleerde familie in Calais wonen nadat haar moeder in het ziekenhuis is beland na een overdosis pillen. Zoals gebruikelijk bij Haneke staan de gebeurtenissen in zijn disfunctionele families symbool voor maatschappelijke thema's. Voor Happy End ontwaren we onder meer het egocentrisme van de rijke, Westerse mens (de familie woont niet voor niets in Calais) en - stokpaardje van Haneke - de afstompende werking van het beeldscherm. In Cannes matig ontvangen, maar even bijtend, scherp en zwart-komisch als zijn beste werk.

Une enfance

2015 | Drama

Frankrijk 2015. Drama van Philippe Claudel. Met o.a. Alexi Mathieu, Angelica Sarre, Pierre Deladonchamps en Jules Gauzelin.

De vierde film van schrijver/regisseur Claudel (Il y a longtemps que je t'aime) is een sober, rauw drama over een helse kindertijd, waarin de twaalfjarige Jimmy zich staande probeert te houden tussen zijn junkie-moeder en haar vriend met de losse handjes. Er is veel goeds: Angelica Sarre's rol als de liefdevolle maar verslaafde moeder, Alexi Mathieu als de stoere maar natuurlijk ook kwetsbare jongen. Maar waarom toch die idiote draai aan het eind? Die verandert dit universele verhaal over een beroerde jeugd in een geromantiseerde fictie, en haalt daarmee alles wat eraan voorafging toch een beetje onderuit.

Amour

2012 | Drama

Frankrijk/Oostenrijk/Duitsland 2012. Drama van Michael Haneke. Met o.a. Isabelle Huppert, Jean-Louis Trintignant, William Shimell en Emmanuelle Riva.

Georges en Anne zijn twee oud-pianoleraren. Hoogopgeleid, beschaafd en met elkaar vergroeid. Je kan zien dat ze samen lang en gelukkig hebben geleefd. Maar daar maakt Haneke een eind aan. Anne krijgt een beroerte. Raakt de controle over haar lichaam kwijt en vervolgens over haar geest. Haneke neemt de tijd het lichamelijke verval in al zijn pijnlijke details vast te leggen. Afgezien van één scène in het begin speelt alle actie zich af in het appartement van het tweetal. Dat klinkt als een toneelstuk, maar Amour is onversneden cinema.

De bon matin

2011 | Drama

Frankrijk/België 2011. Drama van Jean-Marc Moutout. Met o.a. Jean-Pierre Darroussin, Valérie Dréville, Xavier Beauvois, Ralph Amoussou en Laurent Delbecque.

Vijftiger Paul Wertret is accountmanager bij een Franse bank. Maandagochtend om acht uur stipt verschijnt hij op kantoor, schiet twee chefs neer en sluit zich daarna op in z'n bureau. Wat aan deze schokgolf voorafging, vertelt Moutout vervolgens sec, met veel interpretatieruimte. Darroussins sublieme vertolking heeft de sombere lading van monomanie, leegte en ontgoocheling. Pauls reflectie op zijn leven wordt gaandeweg de frons van de toeschouwer. Als 'het systeem' zo pervers is, waarom werken we er dan allemaal aan mee? Gebaseerd op een casus uit 2004.

Das weisse Band

2009 | Drama, Misdaad, Mysterie

Duitsland/Oostenrijk/Frankrijk/Italië 2009. Drama van Michael Haneke. Met o.a. Leonard Proxauf, Christian Friedel, Leonie Benesch, Burghart Klaußner en Janina Fautz.

Vlak voor WO I wordt een landelijk dorpje in het noorden van Duitsland opgeschrikt door een aantal akelige incidenten: iemand spant een touw over de weg waardoor een paard verongelukt, iemand wordt ontvoerd en mishandeld, er wordt brand gesticht. Wat is er toch aan de hand in deze ogenschijnlijk zo ordentelijke gemeenschap? Spannend, uitstekend gespeeld drama van regisseur Haneke (Caché, Funny Games), in prachtig zwart-wit geschoten, geeft gitzwart commentaar op de destijds heersende moraal. Twee Oscarnominaties en Gouden Palm in Cannes.

La fabrique des sentiments

2008 | Drama

Frankrijk 2008. Drama van Jean-Marc Moutout. Met o.a. Elsa Zylberstein, Jacques Bonnaffé, Bruno Putzulu en Hiam Abbass.

'Zeven vrouwen, zeven mannen, zeven minuten en een cocktail,' blèrt het promotiemateriaal van La fabrique des sentiments. Het drama opent inderdaad met een dicht op de huid geschoten reeks speeddates waarin de 36-jarige anti-heldin Éloïse (Zylberstein) kristalliseert als een daadkrachtige macha. Maar 'De gevoelsfabriek' is bovenal een minutieus gearrangeerd portret van een 36-jarige Parijse vrouw die ogenschijnlijk alles heeft - carrière, appartement, vrienden - maar hunkert naar een gezin. Eén van de hoogtepunten is de scène tussen Éloïse en haar oma, een tere dame die haar kleindochter wijst op het belang van familie en genegenheid. Solide acteerwerk, fraaie beelden, magere finale.

Le temps du loup

2003 | Drama

Frankrijk/Oostenrijk/Duitsland 2003. Drama van Michael Haneke. Met o.a. Isabelle Huppert, Maurice Bénichou, Lucas Biscombe, Béatrice Dalle en Patrice Chéreau.

Rampenfilms - hoe visueel overdonderend ook - gaan over het dunne laagje beschaving dat de mensheid vrijwaart van anarchie. In de compromisloze rampenfilm Le temps du loup van regisseur Michael Haneke (La pianiste) is de aard van de ramp onbekend en gaat het uitsluitend om de menselijkheid van de overlevenden. Centraal staan moeder Anne (Huppert) en haar twee kleine kinderen, een getraumatiseerd gezin dat hoopt op verlossing in een volgepakt treinstation op het platteland. Volgens Haneke zijn glamourfilms leugenachtig, bedoeld voor verstrooiing en winst. Zijn films zijn naar eigen zeggen kunstwerken waarin hij de waarheid nauwgezet probeert te benaderen. Kijk en huiver.

La virgen de los sicarios

2000 | Drama, Film noir

Frankrijk/Colombia/Spanje 2000. Drama van Barbet Schroeder. Met o.a. Germán Jaramillo, Anderson Ballesteros, Juan David Restrepo, Manuel Busquets en Wilmar Agudelo.

Wie een gladgepolijste, mooi verzorgde film met sympathieke rollen wil zien, moet deze originele, gewaagde film overslaan. Schroeder, die het drama REVERSAL OF FORTUNE maakte naar bovengenoemde criteria met allemaal sympathieke en aanvaardbare personages, heeft voor deze rolprent op locatie in het drugsmekka Medell[KA1]in gefilmd. Hij heeft een boodschap voor de kijker: een gewelddadige maatschappij baart een ongevoelige maatschappij die het geweld aanvaardt. Het scenario van Fernando Vallejo naar zijn gelijknamige roman is grotendeels autobiografisch. Fernando (Jaramillo) is achter in de vijftig. Hij verliet zijn geboorteplaats Medell[KA1]in in Columbia, en verruilde zijn land voor Europa rond 1968. Daarna woonde hij lange tijd in Mexico. Nu dertig jaar later is hij teruggekeerd naar een stad die gezwollen is door de drugshandel. Een mensenleven telt nauwelijks, de justitie heeft bijna geen gezag en de pistool- en geweerschoten, die klinken als kapotte uitlaten van auto`s, behoren tot het dagelijkse straatlawaai. Als een grote lading hero[KA3]ine de Amerikaanse markt met succes heeft bereikt, vermaken de drugsbaronnen het volk door een groots vuurwerk af te steken. Veel inwoners, die nauwelijks werk hebben, doden de tijd met drugs en alcohol. Fernando heeft een appartement van zijn overleden zus ge[KA3]erfd. Fernando, die schrijver is, is homo. Hij begeeft zich in het homomilieu, waar hij de zestien-jarige schandknaap, Alexis (Bellestros), ontmoet. Betaalde seks wordt snel omgezet in liefde met een beetje omkoperij. Algauw trekt Alexis bij hem in op voorwaarde dat hij een gettoblaster en een tv in huis haalt. Alexis draagt een pistool op zak. Samen bezoeken ze de stad zoals Fernando die zich nog herinnert van dertig jaar geleden. Hij ontdekt dat Alexis tegen betaling mensen doodt en bij het minste of geringste dispuut zijn wapen trekt. Als het erop aankomt, doet hij dat ook voor Fernando, die achteraf slaapstoornissen krijgt. Als Alexis tenslotte gedood wordt, is Fernando snel getroost met Wilmar (Restrepo). Hij ontdekt later dat hij de moordenaar van Alexis is, omdat hij Wilmars broer had vermoord. De film moet het hebben van de twee hoofdrollen, Jaramillo, een gevestigd toneelspeler uit Bogota en de jonge Ballesteros, die zichzelf is en zo echt, dat hij heel geloofwaardig is. Ook de belangrijke bijrol van Restrepo is net zo goed als van Ballesteros. Regisseur Schroeder, die na zestien jaar weer buiten Amerika werkt, heeft een naturalistisch drama neergezet dat het moet hebben van de waarneming. Omdat hij ter plaatse draaide en het buitengewoon onveilig werken was, heeft hij zijn toevlucht genomen tot HD700 video; hij kon daardaar de productietijd halveren met als nadeel, dat bewegende objecten zoals auto's amateuristisch lijken en ook het overzetten van video naar 35mm film had enige voeten in de aarde; HD700 is twintig procent sneller als een gewone film en heeft daarom consequenties, die niet altijd door iedereen begrepen worden. Met een mensenleven heeft Schroeder zo min mogelijk willen sollen, maar hij heeft niet willen uitwijken naar Mexico. Hij heeft zijn film zo authentiek mogelijk willen houden en de rolprent heeft daardoor een extra dimensie gekregen. Wie Schroeder's film BARFLY met Mickey Rourke en Faye Dunaway uit 1987 kon waarderen, zal hier zeker van genieten. Met 2,3 miljoen dollar omzet, deed deze film het in zijn soort niet slecht. Het camerawerk is van Rodrigo Lalinde. Dolby Digital.

À mort la mort !

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Romain Goupil. Met o.a. Romain Goupil, Marianne Denicourt, Anne Alvaro, Christine Murillo en Dominique Frot.

In 1982 werd regisseur Goupil beloond met de Gouden Camera op het filmfestival van Cannes voor zijn film MOURIR [KA2]A TRENTE ANS over een lid van de meibeweging van 1968 die later zelfmoord pleegde. In dit soortement vervolg speelt hij de rijke 47-jarige uitgever Thomas, die zijn tijd verdeelt tussen zijn demonstrerende kameraden van toen die inmiddels gevallen zijn en in ziekenhuizen en/of op kerkhoven liggen, zijn aantrekkelijke ma[KA4]itresse Florence (Alvaro) en zijn begrijpende, lieve en charmante vrouw Hermeline (Denicourt). Je moet die turbulente tijd hebben meegemaakt en op de Parijse barricaden hebben gestaan om de film te waarderen en de keur aan soixantehuitards te herkennen. Een buitenstaander komt niet verder dan Daniel Cohn- Bendit, Rote Danny, Europees parlementslid en lid van de gemeenteraad van Frankfort, of een krantenlezer die Le Monde inkijkt, herkent misschien de querulante, weinig sympathieke en vooral arrogante Edwy Plenel, tegenwoordig hoofdredacteur en ooit de journalist wiens telefoon door eerste minister Eduard Balladur werd afgetapt. Verder is de film een en al navelstaarderij, veel oppervlakkig gepraat over politiek, zelfmoord, AIDS, en drugsgebruik. Flink wat bloot valt er wel te zien omdat het nu eenmaal bij de cultuur van die tijd paste: de seksuele bevrijding. De film begint veelbelovend op een kerkhof, maar we krijgen algauw door dat Thomas een oninteressante lul is. Het scenario is van regisseur-hoofdrol Goupil naar zijn gelijknamige roman. Het camerawerk is van William Lubtchansky.

Lautrec

1998 | Biografie, Drama, Komedie

Frankrijk/Spanje 1998. Biografie van Roger Planchon. Met o.a. Régis Royer, Elsa Zylberstein, Anémone en Claude Rich.

Derde speelfilm van de Franse theaterregisseur Planchon maakt van Lautrecs korte leven een geforceerd vrolijke boel afgewisseld met in alcohol gedrenkte tragische momenten. En dat kan best kloppen, als je Lautrecs biografie erop naslaat. Planchon begint keurig bij pagina 1, Lautrecs geboorte tijdens een onweer, hij besteedt vervolgens aandacht aan z'n jeugd, en concentreert zich dan op Lautrecs kunstenaarschap en z'n gemankeerde relatie met zijn muze Suzanne Valadon (Zylberstein). Jammer genoeg is Planchon er niet in geslaagd om conform zijn ambitie 'in de ziel van de kunstenaar te schouwen'. Zijn film blijft te veel een conglomeraat van petit histoires over het bohémien bestaan in Montmartre. In de bijrollen zien we oa Jean-Marie Bigard als 'cabaret'-zanger Aristide Bruant en Karel Vingerhoets in de rol van kunstbroeder Vincent van Gogh.

Conte d'été

1996 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1996. Drama van Eric Rohmer. Met o.a. Melvil Poupaud, Amanda Langlet, Aurelia Nolin, Gwenaëlle Simon en Aimé Lefèvre.

De jonge Gaspard arriveert voor een vakantie in Dinard. Daar ontmoet hij Margot en Solene, maar eigenlijk wacht hij op Lena. Gaspards ego groeit zienderogen met al die vrouwelijke aandacht, maar vanzelfsprekend loopt de situatie uit de hand. Na Conte de printemps (1989) en Conte d'hiver (1992), is dit het derde deel uit Rohmers vierluik dat alle seizoenen bestrijkt. Rohmers zomerfilm bestaat grotendeels uit conversaties (veelal op het strand) over verlangens, aantrekkingskracht en gevoelens over het leven in het algemeen. Zou dit gemakkelijk kunnen leiden tot slaapverwekkend geneuzel, onder Rohmers bezielende leiding resulteert dit in vertederende sequenties, gedragen door ontwapenende acteurs.

Louis, enfant-roi

1993 | Historische film

Spanje/Frankrijk 1993. Historische film van Roger Planchon. Met o.a. Carmen Maura, Maxime Mansion, Paolo Graziosi, Jocelyn Quivrin en Hervé Briaux.

Toneelman Planchon heeft de camera gepakt en zich verdiept in de grootse, complexe Franse geschiedenis. Zijn film gaat over de opvoeding van het kind dat op een dag de Zonnekoning zou zijn. Het resultaat van deze vingeroefening is een theatraal epos, waarin fabels en geschiedenis ludiek en ironisch zijn vermengd. Planchon werkte elke scène tot in de puntjes uit, of het nu ging om een gevecht, de pracht en praal of het dagelijkse leven. Deze vernuftig in elkaar gezette film lijkt op een spelletje spoorzoeken door de jeugd van een leider. Het geheel wordt gedragen door het nauwgezette spel van de jonge Mansion, die afwisselend naïef, zwaar, teder en autoritair overkomt. Het camerawerk is van Gérard Simon.

Conte d'hiver

1992 | Komedie, Romantiek, Drama

Frankrijk 1992. Komedie van Eric Rohmer. Met o.a. Charlotte Véry, Frédéric van den Driessche, Michel Voletti, Hervé Furic en Ava Loraschi.

Felicie kan maar niet kiezen tussen haar twee minnaars, de onverstoorbare Max en de intellectuele Loic. Wat haar leven nog gecompliceerder maakt is het feit dat ze eigenlijk hoopt op de hereniging met een geliefde die ze vier jaar eerder door een misverstand uit het oog verloor en van wie ze een kind heeft. De besluiteloze hoofdpersoon zal sommigen op de zenuwen werken, maar het is moeilijk weerstand bieden aan Rohmers immer ontwapenende morele vertellingen. De regisseur (geboren 1920) mag dan op leeftijd zijn, zijn lichtvoetige komedies geven blijk van een vertederend, geduldig inzicht in het getob van jonge mensen met liefde en zeden. Tweede uit het vierluik 'Contes des quatre saisons'.

Europa, Europa

1990 | Biografie, Oorlogsfilm, Drama

Duitsland/Frankrijk 1990. Biografie van Agnieszka Holland. Met o.a. Marco Hofschneider, Piotr Kozlowski, Klaus Abramowski, Michèle Gleizer en Andrzej Mastalerz.

Hier herleeft het waar gebeurde en ontstellende verhaal van de jonge Duitse jood Salmon P[KA1]erel, die in 1925 geboren werd. Na een samenloop van omstandigheden (hij sprak vloeiend Duits) geeft hij zich uit voor een Ari[KA3]er. Hij wordt door het regime als een held beschouwd en als beloning (!) naar een eliteschool van de Hitlerjugend gestuurd. Daar moet hij tot aan het einde van de oorlog zijn rol spelen als de volmaakte kleine nazi.

Conte de printemps

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Eric Rohmer. Met o.a. Anne Teyssèdre, Hugues Quester, Florence Darel, Eloïse Bennett en Sophie Robin.

Met deze 'lentevertelling' startte Rohmer zijn 'Contes des quatre saisons', een lichtvoetig vierluik waarin hij - zoals overigens ook in veel van zijn eerdere werk - hedendaagse zeden en normen onderzoekt. Zijn hoofdpersonages zijn bijna zonder uitzondering jonge romantici die langdurig piekeren en lustig filosoferen over de liefde. Dit eerste, komische deel verhaalt van een pianostudente die een filosofiestudente uitnodigt bij haar in te trekken in het appartement dat ze met haar vader deelt. Ze blijkt zo haar bijbedoelingen te hebben: ze wil deze nieuwe vriendin namelijk graag koppelen aan haar vader, aan wiens geliefde ze een hekel heeft.

Noce blanche

1989 | Romantisch drama

Frankrijk 1989. Romantisch drama van Jean-Claude Brisseau. Met o.a. Bruno Cremer, Vanessa Paradis, Ludmila Mikaël, Jean Dasté en François Négret.

Wanneer de 49-jarige filosofieleraar François (Cremer), gehuwd en solide, de getroebleerde leerlinge Mathilde (Paradis) leert kennen, is dat de opmaat tot een amour fou die zal eindigen in een tragedie met louter verliezers. Derde speelfilm van Brisseau, twintig jaar lang leraar op een lyceum in Aubervilliers, thematiseert het redderssyndroom dat mannen bij mooie probleemmeisjes kunnen hebben. Intens spel, een donkere sfeer en enkele mystieke accenten kenmerken dit memorabele drama-op-de-millimeter. Paradis is geweldig in haar acteerdebuut, waarvoor ze de Prix Romy Schneider en een César ontving. Opgenomen in Saint-Étienne, slotscènes in Duinkerken.

Les possédés

1988 | Drama

Frankrijk 1988. Drama van Andrzej Wajda. Met o.a. Lambert Wilson, Isabelle Huppert, Omar Sharif, Jutta Lampe en Philippine Leroy-Beaulieu.

Rusland, 1870. Militante antitsaristen willen de politieke en maatschappelijke orde omver werpen. Met de nihilistische aristocraat Nikolái Stavrógin begint de tweespalt onder de revolutionairen. Wajda, die Fjodor Dostojevski's roman Demonen/Boze geesten uit 1872 in Polen al tot een succesvol toneelstuk had bewerkt, transporteerde die tekst met Franse financiering en acteurs naar film. Daarin komt, ondanks het uittrekselscenario, Dostojevski's boodschap dat despotisme inherent is aan de ideologische mens goed over. De pompeus-theatrale dialogen en het vaak geëxalteerde acteerwerk maken de bijna twee uur historisch drama echter tot een lange zit.

De bruit et de fureur

1988 | Drama, Komedie

Frankrijk 1988. Drama van Jean-Claude Brisseau. Met o.a. Bruno Cremer, François Négret, Vincent Gasperitch, Fabienne Babe en Thierry Helaine.

Twee aan zichzelf overgelaten kinderen uit een van de grote Parijse voorsteden bezoeken regelmatig bendes, gaan naar school en krijgen te maken met het drama van de jaloezie. Een film die dan weer teder en dan weer gewelddadig is en op melancholische en bittere wijze het gebrek aan liefde en de eenzaamheid schetst. Zonder twijfel is hij grotendeels autobiografisch maar dat wordt op een zorgvuldige en gevoelige manier overgebracht. De jonge spelers zijn pijnlijk echt en Jean-Claude Brisseau schildert een trieste wereld op een wijze die je bijblijft. Camerawerk van Romain Winding.

L'ami de mon amie

1987 | Drama, Komedie, Romantiek

Frankrijk 1987. Drama van Eric Rohmer. Met o.a. Emmanuelle Chaulet, Eric Viellard, Sophie Renoir, François-Eric Gendron en Anne-Laure Meury.

Zesde episode in de reeks Comédies et Proverbes is een delicieuze Rohmer-delicatesse. In de noordwestelijke Parijse banlieue maakt kersverse bewoonster Blanche (Chaulet) kennis met de extraverte Léa (Renoir, achterkleindochter van de impressionist Auguste). En met Léa's vriendje, van wie ze al snel vlinders in de buik krijgt. Vermakelijke liefdesverwikkelingen, door de grote Franse meester van de discrete observatie lichtvoetig gechroniqueerd. Zonnig als een zomerdag, met co-hoofdrol voor de architectuur en groene omgeving van satellietstad-in-ontwikkeling Cergy-Pontoise. Bijrolletje van Anne-Laure Meury, de schalkse studente in Rohmers parel La femme de l'aviateur.

Tricheurs

1984 | Drama

Frankrijk/Duitsland/Polen 1984. Drama van Barbet Schroeder. Met o.a. Jacques Dutronc, Bulle Ogier, Kurt Raab, Virgilio Teixeira en Robby Müller.

In het casino van Madeira ziet gokverslaafde Elric de grote 7 op de rode jurk van Suzie en bombardeert haar tot zijn talisman aan de roulettetafel. Wanneer Elric een samenwerking aangaat met louche profgokker Jorg, verlaat Suzie hem. Veel later zien ze elkaar terug en de vlam slaat opnieuw in de pan: ook Suzie blijkt door het spel bevangen. Typisch Schroeder-psychodrama over obsessieve personages moet veren laten vanwege het weinig plausibele plotelement van de getrukeerde roulettekogel. De perfide ondertoon, Dutronc en Ogiers zwoele charme maken de film niettemin fascinerend.

Un jeu brutal

1983 | Drama

Frankrijk 1983. Drama van Jean-Claude Brisseau. Met o.a. Bruno Cremer en María Luisa García.

In het casino van Madeira ziet gokverslaafde Elric de grote 7 op de rode jurk van Suzie en bombardeert haar tot zijn talisman aan de roulettetafel. Wanneer Elric een samenwerking aangaat met louche profgokker Jorg, verlaat Suzie hem. Veel later zien ze elkaar terug en de vlam slaat opnieuw in de pan: ook Suzie blijkt door het spel bevangen. Typisch Schroeder-psychodrama over obsessieve personages moet veren laten vanwege het weinig plausibele plotelement van de getrukeerde roulettekogel. De perfide ondertoon, Dutronc en Ogiers zwoele charme maken de film niettemin fascinerend.

Pauline à la plage

1983 | Komedie, Romantiek, Familiefilm

Frankrijk 1983. Komedie van Eric Rohmer. Met o.a. Amanda Langlet, Arielle Dombasle, Pascal Greggory, Féodor Atkine en Rosette.

Derde film in Rohmers reeks 'Comédies et proverbes' speelt zich af in een Normandisch badplaatsje waar de vijftienjarige Pauline (Langlet) en haar zojuist gescheiden nicht Marion (Dombasle) een korte vakantie doorbrengen. Marion trekt de aandacht van een oude vlam én van een oudere, cynische man. Pauline ontmoet een leuke jongen van haar eigen leeftijd. De wensen en verlangens, de relationele misverstanden en het onophoudelijke gefilosofeer van de personages over de liefde worden in de bekende Rohmer-stijl verbeeld: geestig maar bedaard, teder en bitterzoet.

Le beau mariage

1982 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1982. Drama van Eric Rohmer. Met o.a. Béatrice Romand, André Dussollier, Arielle Dombasle, Féodor Atkine en Thamila Mezbah.

Regisseur Rohmer maakte in de jaren tachtig onder de noemer Comédies et Proverbes een serie van zes lichtvoetige drama's over mensen die hannesen met liefde en leven. Kunstgeschiedenisstudente Sabine besluit na haar romance met Simon dat ze geen getrouwde mannen meer wil. Sterker: ze gaat zelf trouwen. Maar met wie? Haar vriendin Clarisse komt aanzetten met een neef die leuk en ongebonden is. Mooie hoofdrol van Romand, die prima uit de voeten kan met Rohmers visitekaartje: een ogenschijnlijk kabbelend scenario met mooie, verrassende dialogen.

La storia vera della signora dalle camelie

1981 | Drama, Romantiek, Historische film, Erotiek

Frankrijk/Italië 1981. Drama van Mauro Bolognini. Met o.a. Isabelle Huppert, Gian Maria Volonté, Bruno Ganz, Fabrizio Bentivoglio en Clio Goldsmith.

Alphonsine Plessis (Huppert) vertrekt als tiener naar Parijs, waar ze zwoegt in een naaiatelier, bijklust als prostituee en uiteindelijk van de ene rijke heer naar de andere dartelt als luxe courtisane. Maar van binnenuit wordt ze langzaam gesloopt door TBC, en ze sterft op haar drieëntwintigste. Erotische scènes te over, Huppert is uitstekend en het ziet er allemaal schitterend uit, maar het tempo is aan de lage kant. Gebaseerd op de bekende roman van Alexandre Dumas fils. Mooie muziek van Ennio Morricone.

La Femme de l'aviateur

1980 | Komedie, Drama

Frankrijk 1980. Komedie van Eric Rohmer. Met o.a. Philippe Marlaud, Anne-Marie Leury, Mathieu Carrière, Philippe Caroit en Coralie Clément.

Student ziet 's ochtends een man uit het huis van zijn vriendin vertrekken en krijgt van haar geen verklaring los. Die dag ziet hij dezelfde man, met een andere vrouw en hij volgt het paar samen met een avontuurlijk schoolmeisje dat hij toevallig heeft ontmoet. Uiteindelijk blijkt voor alles een simpele verklaring te zijn, maar de jonge held heeft zijn kans bij de scholiere gemist. Eerste deel van een nieuwe serie van Rohmers COMEDIES ET PROVERBES mist het intellectualisme van zijn CONTES MORAUX, maar weet met bedrieglijke simpelheid en lichtheid onderstromen in emoties en absurde toevalligheden in het leven prikkelend uitdrukking te geven.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Margaret Ménégoz op televisie komt.

Reageer