Philippe Léotard

1940 -2001 Acteur, Componist

Philippe Léotard (1940-2001) is acteur en componist.
Er zijn 78 films gevonden.

Black Dju

1996 | Komedie, Mysterie

België/Portugal/Luxemburg 1996. Komedie van Pol Cruchten. Met o.a. Philippe Léotard, Richard Courcet, Patrice-Flora Praxo, Adama Kouaté en Paul Minthe.

Joseph Tour[KA1]e (Kouyat[KA1]e) vertrok van de Kaap Verdische Eilanden (wat in de Atlantische Oceaan ter hoogte van het West-Afrikaanse Senegal ligt, dat tot 1975 bij Portugal behoorde en tegenwoordig Kaapverdi[KA3]e heet) naar Luxemburg om er werk te vinden, terwijl zijn gezin achterbleef. Al die jaren onderhoudt hij regelmatig contact met zijn familie, maar de laatste drie maanden is er thuis niets meer van hem gehoord. Zijn zoon Dju D[KA1]el[KA1]e Dibonga (Courcet) verlaat zijn geboorteland om in het verre Europa zijn vader op te sporen. Hij wordt bij aankomst abusievelijk vastgehouden, maar zijn papieren blijken in orde en hij wordt algauw vrijgelaten door de vreemdelingenpolitie. Zijn jeugdvriendin Zeca (Praxo) die naar Luxemburg ging om een verpleegstersopleiding te volgen is er gebleven, ontvangt hem koeltjes en met het nodige wantrouwen dat eigen is aan een inwoner, die geboren en getogen is in het Groot- Hertogdom. Dju besluit echter in het kleinste EU-land te blijven vanwege Zeca. Een kleine sympathieke, menselijke fabel die pleit voor interraciale verdraagzaamheid. Het geheel oogt eerder amateuristisch, maar zit vol goede bedoelingen en de dialogen zijn soms erg geestig. Léotard als de opdringerige geschorste inspecteur Plettschette, die hem de helpende hand reikt, steelt moeiteloos de show. Cruchten schreef het scenario samen met Frank Feitler. Fotografie is van Daniel Barrau. Manu Dibango, die de muziek voor de film schreef is te zien als zichzelf.

Pigeon volé

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Mehdi Charef. Met o.a. Philippe Léotard, Amandine Boyadjian, Christiane Cohendy, Agnès Garreau en Marianne Epin.

Léotard was ooit een succesrijke clown, maar nu hij ouder wordt tracht hij wat geld te verdienen op de markt van Marseille als vuurspuwer. Wanneer hij na een trieste voorstelling zijn boeltje bijeenraapt wordt hij geobserveerd door een kleine jongen, Boyadjian. Deze wijkt niet meer van zijn zijde, ook niet wanneer de oude man zijn zwijgzame metgezel wil afzetten aan de school waarvan het adres in zijn vest genaaid is. Een jongen die nog alles van het leven te verwachten heeft, maar die weinig hoop koestert in de toekomst en een man wiens leven naar zijn einde loopt en die op een rijk verleden kan terugblikken, helpen elkaar aan nieuwe levenslust. Léotard is schitterend in zijn rol en de kleine Boyadjian is hartveroverend. Het scenario van Charef zelf is niet steeds even boeiend, maar laat een goede indruk na. Fotografie van Romain Winding. Formaat 16/9.

Les misérables

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Claude Lelouch. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Michel Boujenah, Alessandra Martines, Salomé Lelouch en Annie Girardot.

Lelouch die zijn eigen scenario schreef, verplaatste het epoque-verhaal van Victor Hugo naar de 20e eeuw. Belmondo speelt met verve een drievoudige rol: de chauffeur Henri Fortin die vlak na de eeuwwisseling in 1900 ten onrechte wordt veroordeeld, diens analfabete zoon Roger en verweerde Jean Valjean. De actie gaat dan naar de jaren 1930 en WO II (1939-45).

Les miserables

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Claude Lelouch. Met o.a. Philippe Léotard, Annie Girardot, Alessandra Martines, Michel Boujenah en Jean-Paul Belmondo.

Henri Fontin is voormalig bokskampioen en hij is straatarm. Ziman, een rijke, joodse advocaat, loopt Henri tijdens de oorlogsjaren tegen het lijf. Hij verzoekt Fontin om zijn familie per auto naar Zwitserland te brengen, zodat ze niet door de nazi's worden opgepakt. Henri Fontin gaat akkoord en tijdens de reis vraagt hij de Zimans om hem uit een boek voor te lezen. Hij raakt volledig in de ban van het verhaal dat de Zimans aan hem voorlezen, want het heeft wel erg veel overeenkomsten met zijn eigen levensverhaal

Le voleur et le menteuse

1993 | Romantiek

Frankrijk 1993. Romantiek van Paul Boujenah. Met o.a. Mathilda May, Gérard Darmon, Philippe Léotard, Nathalie Cerda en Jacques Bonnot.

Suzanne Henson (May) is costumi[KA2]ere bij de film; ze is op de set ontslagen. Paul Salomon (Darmon) is een dief, die ontsnapt is uit de bak. In een haventje aan Het Kanaal wacht hij op een bootje dat hem zal meenemen. Suzanne mist haar trein. Ze was Paul al eerder op die dag tegen het lijf gelopen. Hij gaat bij haar aan tafel zitten in het restaurant. Ze vindt het goed dat hij aanschuift en ze gaan samen eten. Paul begint te praten en vertelt over zijn leven als schurk - het is te erg om waar te zijn. Suzanne bedenkt een verhaal (uit de film) met haar in de hoofdrol dat zo echt klinkt, dat het wel waar moet zijn. Die twee liggen elkaar wel, vooral als Suzanne ontdekt dat Paul de waarheid sprak. Ze beleven een heerlijke, onstuimige romantische nacht, maar hun geluk is van korte duur, want smeris Jeff (L[KA1]eotard) zit Paul op de hielen. Verhaal zonder al te grote verrassing over man-ontmoet-vrouw, maar de vonk tussen beide hoofdrollen slaat beslist over en sleept de kijker geheel mee. Er is een aardig subplot over serveerster Solange (een schitterende Cerda) die met de plaatselijke commissaris van politie een buitenechtelijke relatie onderhoudt. De film is vlot van tempo (in achttien draaidagen geschoten) en het effectieve scenario is van regisseur Boujenah. De fotografie was in handen van Philippe Pavans De Ceccatty. Geproduceerd door niemand minder dan Claude Lelouche. Dolby-geluid en Widescreen.

Ville à vendre

1992 | Thriller

Frankrijk 1992. Thriller van Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Tom Novembre, Michel Serrault, Richard Bohringer, Féodor Atkine en Bernadette Lafont.

Inktzwarte misdaadfarce annex sociaal-politieke satire, naar vertrouwd anarchistische Mocky-receptuur. In het Oost-Franse stadje Moussin gearriveerd, merkt reiziger Orphée (Novembre) op dat driekwart van de inwoners werkloos is en toch een comfortabel leventje leidt. Wanneer een apothekeres wordt vermoord gaat Orphée, samen met de apothekersassistente, zijn speurneus achterna. Krankjorem scenario dient als alibi voor carnaval van zonderlinge personages. De illustere cast - daaronder Darry Cowl, Bernadette Lafont, Pascale Petit, Eddy Mitchell - is unaniem veteraan provocateur Mocky toegewijd en vermaakt zich opperbest.

Im Kreis der Iris

1992 | Drama

Duitsland 1992. Drama van Peter Patzak. Met o.a. Philippe Léotard, Marthe Keller, Franziska Hortolomei, Wassily Zechyr en Ida Gaza.

Dr. Léotard uit Sibiu in Roemenië heeft de domheid begaan, openlijk te stellen dat veel longaandoeningen worden veroorzaakt door luchtverontreiniging, en dat de overheid daar wat aan behoort te doen. Als dank tuigt de geheime staatspolitie, de Securitate, hem af. De verwondingen willen maar niet genezen. Door een toeval behandelt hij de zoon van een hooggeplaatste apparatsjik, die hij het leven redt. Hij krijgt een uitreisvisum om zijn kwetsuren in Oostenrijk te laten verzorgen. Vrouw en kind moeten uiteraard achterblijven. Hij komt in een doorgangskamp voor vluchtelingen, waar zijn landgenoten hem vanwege het uitreisvisum met de nek aankijken. Hij knoopt een relatie aan met de Hongaarse lerares Keller en weet een baantje als vepleger te krijgen. Later mogen vrouw en kind komen, maar ze zijn van elkaar vervreemd. Een tv-film over een belangrijk onderwerp, vluchteling te zijn, en geen vaderland meer te hebben, die echter als een nachtkaars uitgaat. Had beter gekund. Naar het verhaal Die Augen van Franz Nebel. Martin Stingl stond achter de camera.

La carne

1991 | Erotiek, Drama

Italië 1991. Erotiek van Marco Ferreri. Met o.a. Francesca Dellera, Philippe Léotard, Petra Reinhardt, Farid Chopel en Gudrun Gundlach.

Paolo (Castellito) is een dromer, op zoek naar het goddelijke. Francesca (Dellera) is een romige vrouw, sterk, onafhankelijk. Hun - volgens Paolo - `Heilig Samengaan` is puur lijfelijk: er wordt uitsluitend gevrijd en gevreten. Als Francesca er genoeg van krijgt en verder wil trekken, rijgt Paolo haar aan zijn slagersmes. Hij eet zijn goddelijke vrouw bij stukjes en beetjes op, waarbij een verband gelegd wordt met de communie. Deze absurde, maar typische Ferreri-film (hij maakte ook LA GRANDE BOUFFE) toch nog voor enig schandaal zorgde tijdens het festival van Cannes, mist de overtuiging en de zeggingskracht van zijn voorgaande werk, zoals LA DERNIÈRE FEMME en blijft daardoor leeg als de getoonde verhouding. Het scenario is van Liana Betti en de regisseur. Doelmatig en vakkundig gefotografeerd door Ennio Guarnieri.

Adieu mes jolies

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van David Delrieux. Met o.a. Anne Roussel, Philippe Léotard, Dominic Gould en Serge Dupire.

Lise (Roussel) en Karl (Léotard) lijden een armoedig bestaan in Lissabon, en zijn bezig een korte, derderangs sado- masochistische voorstelling voor te breiden. Wanneer een repetitie slecht afloopt, gaat Lise ervan door. Zij dwaalt wat rond, tot zij twee Amerikanen leert kennen. Omdat zij naar liefde en avontuur verlangt, besluit zij met hen op pad te gaan. De desillusie volgt al heel snel. De filmer Delrieux maakte slechts één opmerkelijke film, waar geen publiek op afkwam. Zijn medewerking aan deze film, met een nietszeggend en slecht uitgewerkt scenario, levert een levendige beschrijving van het bestaan van de ontgoochelde personages, tegen een alledaags natuurlijk decor, op. Vooral een schets van zowel boeiende als gedesillusioneerde types in een onverwachts en vreemd Lissabon.

Truck

1990 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1990. Komedie van Philippe Roussel. Met o.a. Philippe Léotard, Véronique Genest, Régis Royer, Kathie Kriegel en Françoise Thyrion.

Verhaal met heel weinig personages, waarin de gevoelsband tussen een vrachtwagenchauffeur - zie ook de (slechte) titel van deze film - die naar voormalig Joegoslavië rijdt en een jong rondtrekkend meisje aan de orde komt. Het vervelende is dat Léotard de andere acteurs naar de achtergrond drukt, en dat het scenario 'slipt op de zijwegen'. Aan het eigenlijke onderwerp wordt voorbijgegaan. Scenario van de regisseur, camerawerk van Jean-Paul Meurisse.

Le dénommé

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Jean-Claude Dague. Met o.a. Bernard Fresson, Philippe Léotard, Michel Galabru, Claude Brosset en Leny Escudero.

Een zogenaamde autobiografie en een bewerking door de cineast van zijn gelijknamige roman (Olivier Orban, Paris, 1982). Inderdaad! Na in snel tempo vier films in het genre `tweederangsdetective` (1960-1971) in elkaar te hebben gedraaid, bevindt hij zich voor enige tijd in de gevangenis, nadat een bankoverval op jammerlijke wijze mislukte! Auguste Le Breton kwalificeert hem als de `Al Capone van het urinoir`. Deze uitzonderlijke en vooringenomen `come-back` heeft niettemin de verdienste oprecht aan te doen, schetst op intelligente wijze de sfeer van de gevangenis, en de hoofdpersoon komt opmerkelijk geloofwaardig over (Fresson). Ook bekend als NO TIME FOR JUSTICE.

Il y a des jours... et des lunes...

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Claude Lelouch. Met o.a. Gérard Lanvin, Patrick Chesnais, Annie Girardot, Marie-Sophie L. en Francis Huster.

Een komedie over de pech van anderen als de zomertijd bij volle maan ingaat. Dertien dagelijkse onopzettelijke persoonlijke rampjes (een politie-agent vergeet zijn werk en gaat swingen, een bruidegom wordt tijdens de bruidsnacht in de steek gelaten, een man zet zijn dochter in bij een gokspel, etc.), die zich voltrekken in de uren die op de tijdsverandering volgen. Het idee voor het scenario van de regisseur zelf is goed, maar de film maakt weinig indruk. Er zijn zowel wezenlijke als ontroerende momenten, maar ook langdradige gedeelten, trivialiteiten en de typische gezwollenheid van Lelouch, wanneer hij aan het denken slaat. Levendig is het allemaal wel, en ietwat oppervlakkig. Goed spel. Valérie Bonnier en Marc Rosenbaum werkten mee aan het scenario. Camerawerk van Jean-Yves Le Mener.

Himmel unter Steinen

1990 | Biografie, Historische film

Duitsland/Oostenrijk 1990. Biografie van Peter Patzak. Met o.a. Reuben Pillsbury, Christopher Chaplin, Robert Munic, Sinolicka Trpkova en Philippe Léotard.

Op 28 juni 1914 werd de Oostenrijkse troonopvolger aartshertog Franz-Ferdinand in Serajevo doodgeschoten door de 17-jarige middelbarescholier Gavre Princip (Pillsbury) en daarmee werd het startschot gegeven voor WO I.

Gavre Princip - Himmel unter Steinen

1990 | Drama, Historische film

Duitsland/Oostenrijk 1990. Drama van Peter Patzak. Met o.a. Reuben Pillsbury, Christopher Chaplin, Philippe Léotard, Robert Munic en Sinolička Trpkova.

Sarajevo, Bosni[KA3]e, 1914, tijdens het Oostenrijks- Hongaarse Keizerrijk. Het Oostenrijkse leger onderdrukt hardhandig een studentenrel. De zeventien-jarige Gavrilo Princip (Pillsbury) is het geweld beu en nadat hij bovendien van school gestuurd wordt, vertrekt hij naar Belgrado in het onafhankelijke Servi[KA3]e. Hier sluit hij vriendschap met Milan (Arquette), een Bosnische anarchist die revolutie predikt. Samen met twee vrienden keert hij illegaal terug naar Bosnië met de opdracht een aanslag te plegen op Aartshertog Franz Ferdinand. Reconstructie van een aanslag, uitgevoerd op 28 juni 1914, die de aanleiding was tot WOI. Er zaten veel mogelijkheden in dit gegeven, maar de figuur van Princip krijgt weinig motivatie en je krijgt al evenmin veel inzicht in de gespannen politieke situatie op dat moment. De acteurs zijn uitstekend en de productie zit foutloos in elkaar, maar een beetje meer historische achtergronden konden het enkel interessanter maken. David Antony en Patzak baseerden het scenario op een roman van Hans Koning. Opgenomen in Joegoslavië door Igor Luther. Originele versie is Engels en de internationale titel DEATH OF A SCHOOLBOY.

Un Mariage sacré

1989 | Mysterie, Erotiek

Frankrijk 1989. Mysterie van Philippe Monnier. Met o.a. Philippe Léotard, Catherine Jarrett en Benoît Régent.

De weduwe van de grote dichter Alexandre Rybak, die zojuist is overleden, wil zijn ongepubliceerde werk inventariseren. Een jonge hoogleraar komt bij haar thuis. Hij wordt geleidelijk aan verliefd op de jonge vrouw, een nogal raadselachtig persoon, zo blijkt... tot de verrassing aan het slot. Jammer genoeg is het scenario naar deze novelle, uitgerekt tot een uur, totaal voorspelbaar. Er gebeurt niet zo veel en de regie is weinig persoonlijk. Eén positief puntje: de acteurs. Ook bekend als PÈCHÈS ORIGINAUX.

Richard Berry

1989 | Biografie

België 1989. Biografie van Arlette Vincent. Met o.a. Richard Berry, Lino Ventura, Isabelle Adjani, Nathalie Baye en Philippe Léotard.

Portret van de Franse film- en toneelacteur Richard Berry, vanaf de tijd dat hij naar de toneelschool ging tot en met 1989. In deze film vertelt hij over zijn leven en over de rollen die hij gespeeld heeft: 'Ik beoefen dit vak, waarin je je ongelooflijk alleen voelt, als was het een daad van liefde'. De kijker krijgt tevens tal van fragmenten uit films en toneelstukken te zien, waaronder LES FOURBERIES DE SCAPIN, ANDROMAQUE, LA BALANCE, LA GIFLE en PUTAIN D'HISTOIRE D'AMOUR. Een interessante film, hoewel de regisseuse een aantal overbodige vragen stelt en de montage best wat strakker had gemogen.

Les cadavres exquis : La ferme du malheur

1989 | Thriller, Horror

Verenigde Staten/Frankrijk/Verenigd Koninkrijk/Luxemburg 1989. Thriller van Samuel Fuller. Met o.a. Cris Campion, Philippe Léotard, Assumpta Serna, Samantha Fuller en Manuel Pereiro.

Campion gaat na zijn afstuderen naar de kippenboerderij van zijn broer L[KA1]eotard. Deze laatste is bezeten van zijn legbatterijen, waardoor hij zijn vrouw Assumpta en zijn dochter (Fuller`s echte dochter Samantha in haar tv-filmdebuut) totaal verwaarloost. Tot op de dag dat de kippen wraak nemen. Bizarre horror-thriller die best de vergelijking kan doorstaan met Hitchcock`s THE BIRDS. Bepaalde sc[KA2]enes laat Fuller de kijker observeren via het oog van de op het erf loslopende haan en dat doet de haren beslist te berge rijzen! De climax balanceert op het randje van een super ril-situatie. Ongetwijfeld een van de beste films in deze reeks. Fuller en echtgenote Christa Lang (ook te zien een rolletje) bewerkten het verhaal van Patricia Highsmith. Schitterend in beeld gebracht door Alain Levent.

Sur

1988 | Drama

Frankrijk/Argentinië 1988. Drama van Fernando Solanas. Met o.a. Susu Pecoraro, Miguel Angel Sola, Philippe Léotard, Lito Cruz en Roberto Goyemeche.

'Muziek is de ziel van de mensheid' volgens de regisseur. Die is dan ook alom schetterend, betoverend, meeslepend en nostalgisch. De film beschrijft de turbulente geschiedenis van Argentinië door middel van de onsamenhangende herinneringen van een tegenstander van de militaire dictatuur, die in 1983 na vijf jaar te hebben gezeten uit de gevangenis kwam. Het blijkt dat zijn vrouw ontrouw is geweest, waardoor hij nog verder gebroken raakt. Hij zakt weg in gemijmer over de dierbare herinneringen, die hij koestert over zijn vrienden van weleer. De film zit vol abrupte overgangen, herhalingen, beelden uit verleden en heden, waardoor de koortsachtige gespannenheid van de hoofdpersoon volmaakt wordt weergegeven. Een tragisch maar ook poëtisch fresco. Het perfecte afstandelijke camerawerk van Felix Monti suggereert een gevoel van eenzaamheid.

Sur

1988 |

Argentinië 1988. Fernando Ezequiel Solanas. Met o.a. Philippe Léotard, Miquel Angel Sola en Susu Pecoraro.

De jonge Argentijn Floreal is vijf jaar politiek gevangene geweest maar is nu weer vrij. Hij haast zich naar huis, maar is eigenlijk bang dat de relatie met zijn vrouw verstoord is. Terwijl hij buiten moed aan het verzamelen is, geeft hij zich over aan zijn herinneringen

Snack bar Budapest

1988 | Mysterie, Thriller, Erotiek

Italië 1988. Mysterie van Tinto Brass. Met o.a. Giancarlo Giannini, Fran[KA10] Negret, Raffaella Baracchi, Philippe Léotard en Silvie Orcier.

Een erotische thriller met, zoals gebruikelijk bij Brass, veel naakt en bijna pornografische, maar smaakvol opgenomen seksscènes. Het verhaal draait om een moordenaar die 's nachts in een club rondwaart. De duistere en mysterieuze sfeer komt goed uit de verf door het degelijke camerawerk.

La Couleur du Vent

1988 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1988. Komedie van Pierre Granier-Deferre. Met o.a. Elizabeth Bourgine, Philippe Léotard, Fabrice Luchini en Jean-Pierre Bisson.

Louise werkt bij een grote uitgeversmaatschappij. Ze heeft een manuscript van de in de Verenigde Staten woonachtige schrijver Paul Madison ontvangen, en zij wil koste wat koste tot publicatie overgaan. Ze onderhoudt een correspondentie met de schrijver en geleidelijk aan gaat zij van hem houden. Deze delicate maar niet wonderlijke film heeft een ietwat wisselend tempo en tamelijk veel gepraat. Hij past wel helemaal in de stijl van deze regisseur van gematigd kaliber, die zijn onderwerpen op een gevoelige manier benadert en talentvolle acteurs gebruikt. Geraffineerde decors van Jacques Saulnier.

L'oevre au noir

1988 | Drama

Frankrijk/België 1988. Drama van André Delvaux. Met o.a. Gian Maria Volonté, Sami Frey, Anna Karina, Philippe Léotard en Marie-France Pisier.

Vlaanderen, zestiende eeuw, Spaanse heerschappij. Na dertig jaar omzwervingen door Europa keert Zénon Ligre, alchemist-chirurgijn en humanist-filosoof, terug naar zijn geboorteplaats Brugge. Onder een schuilnaam, want vanwege zijn ketterse geschriften staat hij op de dodenlijst van de Inquisitie. Wat rest Zénon nog? Delvaux nam de onmogelijke taak op zich om het literaire meesterwerk van Marguerite Yourcenar naar cinema te transporteren. Weliswaar ontbreken de diepzinnigheid en eruditie, de sfeer van de wrede overgangstijd is fascinerend, en Volontè excelleert. Stemmige visuelen van Charles Van Damme.

Jane B. par Agnès V.

1988 | Biografie

Frankrijk 1988. Biografie van Agnès Varda. Met o.a. Jane Birkin, Philippe Léotard, Jean-Pierre Léaud, Farid Chopel en Alain Souchon.

Een portret van Birkin waarin zij door Varda van alle kanten wordt belicht. Met bovendien verschillende fictieve scènes, in beeld vormgegeven dromen en tableaux vivants. Kortom, een ware puzzel waarin vrienden optreden - het is een vriendenfilm inclusief de beperkingen die dat met zich meebrengt: een mengsel van werkelijkheid en kunstgrepen, een aardige hoeveelheid overbodige aanstellerij maar ook sterke stukken. Het gaat hier zowel om de betrekkingen die de regisseuse met haar model onderhoudt als om een film over Birkin, waarin voortdurend geflirt wordt met de werkelijkheid en de verbeelding. Camerawerk van Nurith Aviv en Pierre-Laurent Chenieux.

Banchetto di Platone

1988 | Historische film, Drama

Frankrijk/Italië 1988. Historische film van Marco Ferreri. Met o.a. Philippe Léotard, Irene Papas en Lucas Belvaux.

In de villa van Agatone zijn de belangrijke filosofen en geleerden uitgenodigd om te komen spreken ter ere van de Godin der Liefde. De film is interessant in het opzicht dat de kijker een idee krijgt over de analyse van het onderwerp dat de menselijke geest waarschijnlijk het meest beizghoudt. Zeker geen commerciële film en slechts voer voor denkers. Goed spel tegen mooie decors.

Ada dans le jungle

1988 | Avonturenfilm, Komedie

Frankrijk 1988. Avonturenfilm van Gérard Zingg. Met o.a. Marie Louisa, Richard Bohringer, Bertrand Blier, Philippe Léotard en Isaach De Bankolé.

Een bewerking van het grappige en zonderlinge stripverhaal Altan. Een persiflage op de overdreven tropische avonturenromans, waar nooit een touw aan vast te knopen valt. Helaas alweer een bewijs, dat het onmogelijk is tekenfiguren te vervangen door spelers van vlees en bloed: het acteren gaat overheersen. Hier komen nog een behoorlijk aantal stommiteiten in de montage en in het bijzonder in de dialogen bij, die wel goed zijn te volgen maar het slecht 'doen' op het witte doek. Kortom, soms amusant maar met amper de geestigheid van het onnavolgbare origineel.

Si le soleil ne revenait pas

1987 | Komedie

Zwitserland/Frankrijk 1987. Komedie van Claude Goretta. Met o.a. Charles Vanel, Philippe Léotard, Catherine Mouchet, Claude Evrard en Jean-Marc Roulot.

In een klein bergdorpje voorspelt een grijsaard (een tovenaar en profeet) dat de zon niet meer terug zal komen en dat het dorpje veroordeeld is tot eeuwige duisternis. De film beschrijft de reacties en het gedrag van iedereen. Van dit bijzondere thema wordt een vaak heldere en een beetje langdradige (op het menselijke gebied) komedie gemaakt. Goretta, opmerkzaam waarnemer van zeden, heeft een onregelmatig maar fijn en gevoelig werk gemaakt. Het secnario van Goretta is naar een roman van Charles Ferdinand Ramuz. Geweldig camerawerk van Bernard Zitzerman en vooral een ontzettende goede Vanel in de hoofdrol, op de leeftijd van 95 jaar!

Le Testament d'un poète juif assassiné

1987 | Drama, Historische film

Frankrijk 1987. Drama van Frank Cassenti. Met o.a. Michel Jonasz, Erland Josephson, Wojtek Pszoniak, Philippe Léotard en Vincent David.

Een trouwe bewerking van de roman van Elie Wiesel, die zoals bekend geobsedeerd en geïnspireerd wordt door de volkenmoord op de joden of liever gezegd volkenmoorden, want hier gaat het om de uitroeiing van de intellectuele joden onder het Stalinistische regime. De strenge en sobere regie maakt indruk, ook al zijn er teveel gesprekken en komt de historische context er door gebrek aan financiële middelen niet helemaal uit. Uitgezonderd Léotard, als altijd even mat, vallen de drie hoofdrolspelers op, aan wie het welslagen van de film dan ook goeddeels te danken is.

Jane B. par Agnès V

1987 |

Frankrijk 1987. Agnès Varda. Met o.a. Jean-Pierre Léaud, Philippe Léotard en Jane Birkin.

Een trouwe bewerking van de roman van Elie Wiesel, die zoals bekend geobsedeerd en geïnspireerd wordt door de volkenmoord op de joden of liever gezegd volkenmoorden, want hier gaat het om de uitroeiing van de intellectuele joden onder het Stalinistische regime. De strenge en sobere regie maakt indruk, ook al zijn er teveel gesprekken en komt de historische context er door gebrek aan financiële middelen niet helemaal uit. Uitgezonderd Léotard, als altijd even mat, vallen de drie hoofdrolspelers op, aan wie het welslagen van de film dan ook goeddeels te danken is.

État de grâce

1986 | Drama

Frankrijk 1986. Drama van Jacques Rouffio. Met o.a. Nicole Garcia, Sami Frey, Pierre Arditi, Philippe Léotard en Dominique Labourier.

Langdradige geschiedenis over de problematische liefdes van een staatssecretaris, een vrouwelijke president-directeur en een bankier. Zij vinden elkaar weer, verlaten elkaar, vinden elkaar weer, enz. De regisseur heeft een dergelijk thema in een modern jasje willen steken door het in een sociaal-politieke context te plaatsen. Maar de personages en de situaties zijn zo stereotiep dat het geheel nauwelijks geloofwaardig aandoet. De acteurs doen alles om er wat van te maken, maar het wordt maar niet aannemelijk. ETAT DE GRACE laat de kijker onverschillig; van Rouffip zijn we beter gewend.

Le Paltoquet

1986 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1986. Thriller van Michel Deville. Met o.a. Thuy An Luu, Fanny Ardant, Daniel Auteuil, Richard Bohringer en Philippe Léotard.

Er is een misdaad gepleegd en zeven verdachten worden ondervraagd door een treurige inspecteur in een sinister caf[KA1]e precies als in het hier verfilmde boek [KL]On a tu[KA1]e pendant l`escale[KLE] van Franz-Rudolph Falk (1945). Een beklemmende film met een opmerkelijke acteursregie, maar met helaas een magere intrige. Deville gaat wel erg ver in het analyseren van de karakters en hun gedrag waardoor de film af en toe irriteert. Het camerawerk is van Max Pantera.

Tangos, l'exil de Gardel

1985 | Komedie

Frankrijk/Argentinië 1985. Komedie van Fernando E. Solanas. Met o.a. Marie Laforêt, Philippe Léotard, Miguel Angel Sola, Marina Vlady en Fernando E. Solanas.

Argentijnse bannelingen proberen een `tangedie` (muzikale show) in Parijs op te zetten en worden daarbij geholpen door Franse vrienden. Een twintigjarige Argentijnse en haar vriendin vertellen het verhaal met muzikale intermezzo's. Gelukkige hoogtepunten worden getoond, maar rampzalige dieptepunten worden niet uit de weg gegaan. Het geheel is een mengelmoes van diverse artistieke stijlen. Die zijn niet allemaal gelijk maar dat maakt het alleen maar origineler omdat een 'tangedie' een combinatie is van tango, komedie en tragedie. En dit zijn dus ook de ingrediënten van deze film. Scenario van regisseur Solanas.

Tangos, el exilio de Gardel

1985 | Drama, Muziek

Frankrijk/Argentinië 1985. Drama van Fernando E. Solanas. Met o.a. Miquel Angel Sola, Philippe Léotard en Marie Laforêt.

Na de militaire coupe van 1976 zijn veel Argentijnse kunstenaars en intellectuelen verbannen. In Parijs studeert een dansgroep een stuk in, dat door de schrijver in Argentinië nog voltooid moet worden. Dit maakt de Franse regisseur erg nerveus, terwijl de Argentijnen hun land en hun familieleden missen.

Exit-Exit

1985 | Drama, Fantasy

Frankrijk 1985. Drama van Luc Monheim. Met o.a. Philippe Léotard, Frédérique Hender, Magali Noël, Georges Géret en Jean-Pierre Sentier.

Het is tekenend dat de Vlaamse cineast Luc Monheim zijn derde film in Frankrijk maakt (na 8 jaar afwezigheid) met Franse acteurs. De Franse critici bejubelden deze film die eigenlijk slechts een naturalistisch, duister drama is over het kleffe leven in de vuile stad en het idyllische leven op een vuilnisbelt bewoond door paria's. Een partijdige film met enkele verrassende scènes in een voor de rest dikke brei.

Adieu Blaireau

1985 | Thriller, Film noir

Frankrijk 1985. Thriller van Bob Decout. Met o.a. Philippe Léotard, Annie Girardot, Jacques Pénot, Juliette Binoche en Amidou.

Als hij tot zijn nek in de gokschulden zit, sluit Gégé een contract als beroepsmoordenaar af. Hij is echter zo onhandig en gevaarlijk voor zichzelf, dat zijn werkgevers besluiten hem uit de weg te ruimen. Ondanks de liefde van een vrouw die hem weer hoop geeft wordt hij uiteindelijk na een moedige strijd voor zijn leven, toch vermoord. De inhoud van deze film is van weinig belang. De ergenis hierover verdwijnt nu en dan door de geraffineerd geschoten plaatjes.

Rouge gorge

1984 | Drama, Experimenteel, Misdaad

België/Frankrijk 1984. Drama van Pierre Zucca. Met o.a. Philippe Léotard, Laetitia Léotard, Jérôme Zucca, Victoria Abril en Fabrice Luchini.

Een originele maar niet van belang zijnde intrige. Reine, een jonge vrouw, is erg benieuwd naar de werld om haar heen en tijdens de afwezigheid van haar vader komt zij erachter dat hij een valsemunter is. Zij besluit heel veel vals geld uit te geven om de aandacht te vestigen op haarzelf en haar vader. De film kent een banaal eind, maar daar gaat het in wezen niet om. Het verhaal wordt verteld, maar de verschillende elementen (nostalgie naar de kindertijd, verontrustende atmosfeer, detective-achtige intrige) passen niet bij elkaar waardoor een mengelmoes van intens-lyrische momenten en nietszeggende scènes ontstaan. Deze half mislukte produktie is echter nog alijd beter dat de vele films die zo vernuftig in elkaar gestoken zijn maar die absoluut niets te melden hebben.

Ni avec toi ni sans toi

1984 | Komedie

Frankrijk 1984. Komedie van Alain Maline. Met o.a. Philippe Léotard, Evelyne Bouix, Tanya Lopert, Charles Gérard en Karim Ouldarama.

Twee bevriende echtparen, [KA1]e[KA1]en met een zoon, zijn het onderwerp van deze film. Een van de mannen raakt zijn baan kwijt, de ander niet, [KA1]e[KA1]en drinkt, de ander niet, [KA1]e[KA1]en verlaat zijn vrouw, de ander niet, een van de vrouwen schrijft haar levensverhaal (dat ook uitgegeven wordt) en de andere niet. Een opeenvolging van clichés en beuzelarijen en even melodramatisch als de boeket-reeks. De regisseur is een assistent van Claude Lelouch, en heeft kennelijk alleen diens slechte eigenschappen overgenomen. De cameraman, Joël Davids, heeft daarentegen vakkundig werk geleverd.

Les fauves

1984 | Film noir, Thriller

Frankrijk 1984. Film noir van Jean-Louis Daniel. Met o.a. Daniel Auteuil, Philippe Léotard, Gabrielle Lazure, Véronique Delbourg en Jean-François Balmer.

Deze film is een somber en bloederig drama dat zich afspeelt in het wereldje van stuntmannen. Incestueuze liefde, wraak en een duel dat leidt tot de dood van de held tijdens een confrontatie op het eind zijn typisch de ingredi[KA3]enten van de film noir (hij zit echter ook vol met allerlei cliché's, te danken aan een serieuze maar overdreven nauwgezette productie). Scenario van Jean-Louis Daniel, Philippe Setbon en Catherine Cohen. Camerawerk van Richard Andry.

La Pirate

1984 | Drama

Frankrijk 1984. Drama van Jacques Doillon. Met o.a. Jane Birkin, Marushka Detmers, Philippe Léotard, Andrew Birkin en Laure Marsac.

De dramatische driehoeksverhouding tussen een vrouw, haar echtgenoot en een lesbische vriendin wordt geobserveerd en beslissend beïnvloed door een cynische huisvriend en een mysterieus klein meisje. Dit psychodrama krijgt een imponerende emotionaliteit in het acteren van Birkin en de aandachtige fotografie van Bruno Nuytten met voor de intimiteit van de situatie tegendraadse cinemascope beelden. Hoewel in deze crisissituatie zorgvuldige formuleringen onwaarschijnlijk zouden zijn, wekken de onbeholpen dialoogclichés soms even de lachlust op. Landgenote Detmers doet haar best, maar is nog te jong om haar personage de noodzakelijke achtergrond te kunnen geven.

Femmes de personne

1984 | Drama

Frankrijk 1984. Drama van Christopher Frank. Met o.a. Jean-Louis Trintignant, Marthe Keller, Caroline Cellier, Fanny Cottençon en Philippe Léotard.

Deze tegen het damesdrama aanleunende, traditioneel opgezette film gaat over drie vrouwen, die carrière gemaakt hebben in de medische wereld. Hierdoor zijn hun relaties met mannen in het slop geraakt. Dokter Keller is gescheiden en zoekt bevrediging in 'one night stands', wat dan weer onbevredigend werkt. Met Trintignant zou ze wel willen, maar dat lukt dan weer niet. Het huwelijk van haar collega Cellier staat op een laag pitje; die hoopt echter de vonk weer te doen overslaan naar haar uitgebluste echtgenoot Chesnais door aantrekkelijke receptioniste Etienne in zijn armen te duwen. Als assistente Cottençon door haar man verlaten wordt, wil zij zelfmoord plegen. Regisseur Frank schreef het scenario voor deze dramatische film; wellicht had hij dat aan de andere kunne moeten overlaten. Het spel van de hoofdrollen is evenwel goed: ze staan hun mannetje. Camerawerk van Jean Tournier.

Tchao Pantin

1983 | Drama, Thriller

Frankrijk 1983. Drama van Claude Berri. Met o.a. Coluche, Richard Anconina, Agnès Soral, Philippe Léotard en Mahmoud Zemmouri.

Sinds de dood van zijn zoon leidt voormalig politieman Lambert (Franse topkomiek Coluche, 1944-1986) een troosteloos bestaan als een veelal beschonken pompbediende in de Parijse voorstad Pantin. Zijn lethargie slaat om in catastrofale wraakzucht nadat zijn surrogaatzoon, de jonge crimineel Bensoussan (Anconina), voor zijn ogen wordt vermoord. Een onderhoudende film over de zelfkant van het Parijse leven, die speelt in de milieus van punks en Noord-Afrikanen. Meesterfilmer Berri (Jean de Florette) baseerde het scenario op de roman van Alain Page.

Paradis pour tous

1982 | Drama, Sciencefiction

Frankrijk 1982. Drama van Alain Jessua. Met o.a. Patrick Dewaere, Jacques Dutronc, Fanny Cottençon, Stéphane Audran en Philippe Léotard.

Sinds zijn eerste lange speelfilm, LA VIE [KA2]A L`ENVERS (1963), houdt Jessua zich uitsluitend bezig met de angst van het individu in onze westerse, concentratiekamp-achtige wereld. Een angst die vaak in waanzin uitmondt. Deze keer schenkt hij opnieuw inhoud aan zijn moralistische ideeën. Dankzij een medische behandeling zijn depressieve mensen te genezen maar tegelijkertijd gedragen ze zich opeens 'overaangepast'. Iemand die deze behandeling heeft ondergaan, vertelt dit alles in de vorm van memoires. Het komt allemaal wat te overtuigd over en door het steeds maar weer herkauwen van hetzelfde thema heeft Jessua nauwelijks nog iets nieuws te melden, ook al ontbreekt het zijn films niet aan kwaliteit.

Mora

1982 | Film noir, Mysterie, Experimenteel

Frankrijk 1982. Film noir van Léon Desclozeaux. Met o.a. Philippe Léotard, Ariel Besse, Patrick Bouchitey, Stefania Casini en Pamela Prati.

De mysterieuze en absurde avonturen van de fotograaf Mora in een Latijnsamerikaanse stad, met op de achtergrond politieke komplotten. Zowel hij als zijn drie handlangers laten het leven. Het onderwerp doet er weinig toe in vergelijking met een verwarrende regie bestaande uit onverklaarbare elementen en zonder conclusie, waarin een aantal verwijzingen en toespelingen naar films van Antonioni en Robbe-Grillet aan het licht komen zonder de Amerikaanse film noir uit de jaren veertig en vijftig te vergeten. Interessant, maar deze film blijkt te ambitieus omdat hij beheerst en gedomineerd wordt door een aarzelende en rommelige mise-en-scène.

Le choc

1982 | Misdaad, Thriller, Actiefilm

Frankrijk 1982. Misdaad van Robin Davis en Alain Delon. Met o.a. Alain Delon, Catherine Deneuve, Stéphane Audran, Etienne Chicot en François Perrot.

Een beroepskiller wil uit het vak stappen en komt daarmee op de zwarte lijst van zijn opdrachtgever te staan. Hij duikt onder op een boerderij in Bretagne waar een commando hem komt liquideren. Hij weet samen met de gastvrouw wier man is gedood, te ontkomen en gaat op jacht naar de verrader. Bekwame regie vol vaart maakt het scenario dat lijkt op tientallen andere, niet boeiender of verrassender en de slappe film met veel sterren laat Delon binnen een eigen behandeling van de tekst en geeft Deneuve weinig kansen. De combinatie is ook minder explosief dan de titel suggereert. Audran steelt in een kleine rol de show als Delon's tipgeefster. Naar de roman La position du tireur couché van Jean-Patrick Manchette.

La balance

1982 | Misdaad

Frankrijk 1982. Misdaad van Bob Swaim. Met o.a. Nathalie Baye, Philippe Léotard, Richard Berry, Maurice Ronet en Christophe Malavoy.

Uitzonderlijk harde en gewelddadige film (geregisseerd en geschreven door een Amerikaan), die speelt in Parijse politiekringen. Men probeert een gangsterbaas in de kraag te vatten door een voormalig medeplichtige (L[KA1]eotard) als informant op hem af te sturen. Baye is uitstekend in haar rol van prostitu[KA1]ee die verliefd is op de souteneur, die het slachtoffer zal worden. Winnaar van vele C[KA1]esars (de Franse tegenhanger van de Oscar), onder andere voor de beste film. Scenario van regisseur Swaim, die bij de dialogen geassisteerd werd door M. Fabiani. Camerawerk van Bernard Zitzermann.

Hiver 60

1982 | Drama, Historische film

België 1982. Drama van Thierry Michel. Met o.a. Philippe Léotard, Paul Louka, Christian Barbier, Rony Coutteure en Marcel Dossogne.

Een speelfilm, die wordt afgewisseld met archiefbeelden van de filmer Frans Buyens en fragmenten uit een documentaire uit de jaren 1960 en 1961, COMBATTRE POUR NOUS DROITS. Centraal staat de onrustige Belgische winter van 1960, toen de overheid maatregelen had uitgevaardigd, die maatschappelijk een stap terug betekenden. Wilde stakingen legden het hele land lam en de bloedige tussenkomst van 'moordenaars in uniform' etc. was het gevolg. Jammergenoeg zal dit produkt niemand buiten België interesseren en de bovendien tamelijk slecht gemonteerde gebeurtenissen komen gedateerd en verouderd over. Ook de uiterst subjectieve benadering doet de zaak geen goed.

Quand tu seras débloqué, fais-moi signe

1981 | Komedie

Frankrijk 1981. Komedie van François Leterrier. Met o.a. Christian Clavier, Anémone, Marie-Anne Chazel, Philippe Léotard en Patrick Fierry.

Een Parijse jongen uit een kleinburgerljk milieu belandt door autopech in een 'milieuvriendelijke' commune. Hij wordt verliefd op één van de 'seksueel bevrijde' meisjes. Hij moet zich eerst van zijn burgerlijke gewoonten bevrijden voor de groep hem als een van de hunnen aanvaardt. Dat lukt niet zo best, net zo min als het met de liefde goed gaat. Na JE VAIS CRAQUER is dit een nieuwe satire op de vormen van modieus snobisme; deze film mist de scherpte van Leterriers vorige film, zodat een boulevard- komedie in een ietwat andere situatie het resultaat is. Alle acteurs spelen hun rollen met een plezierig aandoende animo.

Chambre 17

1981 | Misdaad

Frankrijk 1981. Misdaad van Philippe Ducrest. Met o.a. Philippe Léotard, Anna Karina, François Perrot, Jacques Riberolles en France Anglade.

Een bizar misdaadverhaal waarin politie-inspecteur Léotard een ingewikkelde intrige moet ontrafelen rond een misdaadorganisatie. De bekende namen in de rolbezetting redden de film niet.

Babas cool, Les

1981 | Komedie

Frankrijk 1981. Komedie van François Leterrier. Met o.a. Christian Clavier, Marie-Anne Chazel, Philippe Léotard, Anémone en Nadia Barentin.

Vage liefdesavonturen in de Provence en in Parijs rond een stelletje en een commune in de stijl van het post-hippie- tijdperk. De vraag is waarom de regisseur van UN ROI SANS DIVERTISSEMENT een scenario dat zo beneden alle peil is, heeft geaccepteerd. Scenario van Philippe Bruneau et Martin Lamotte.

Une semaine de vacances

1980 | Drama

Frankrijk 1980. Drama van Bertrand Tavernier. Met o.a. Nathalie Baye, Gérard Lanvin, Michel Galabru, Philippe Noiret en Flore Fitzgerald.

Vedette Nathalie Baye (1948) sprankelt als Laurence, een 31-jarige onderwijzeres die probeert haar prioriteiten op een rijtje te krijgen tijdens een weekje vrijaf van haar scholieren en van haar vrienden en familie. Gevierd cineast Tavernier, een adept van volksrealisme, richtte zich op de persoonlijke overwegingen van de lerares (wat is mijn roeping?) en schetst op de achtergrond subtiel het starre onderwijsklimaat en het veranderende leerlingenbestand. Tavernier betoonde in 1999 opnieuw zijn hart voor de zaak met Ça commence aujourd'hui, een drama over een bevlogen kleuterleraar.

La Petite sirène

1980 | Drama

Frankrijk 1980. Drama van Roger Andrieux. Met o.a. Philippe Léotard, Laura Alexis, Evelyne Dress, Marie Dubois en Marianne Winquist.

Een grapje van een automonteur doet een 14-jarig meisje geloven dat hij verliefd op haar is, waarna ze hem van zijn verloofde weet te ontvreemden en hem steeds méér inspint in haar droom waarin hij de sprookjesprins is. Het goede spel van de hoofdrollen weegt onvoldoende op tegen het schematische scenario en het prozaïsch uitleggerige commentaar op de geluidsband, dat elk romantisch mysterie uitsluit. Het meisje wordt geïnspireerd in de bioscoop door L'HISTOIRE D'ADELE H., waarmee de regisseur een uiterst onvoordelige vergelijking binnenhaalt, omdat hij van de liefdesobsessie niet méér maakt dan een vlotte parodie.

L'empreinte des géants

1980 | Drama

Duitsland/Frankrijk 1980. Drama van Robert Enrico. Met o.a. Mario Adorf, Zoé Chauveau, Patrick Chesnais, Andréa Ferréol en Raimund Harmstorf.

De dochter van een wegwerker heeft altijd een nomadenbestaan in caravans gekend en is nu met haar vader bij de aanleg van een snelweg in Bourgogne, waar ze getuige is van particuliere en sociale conflicten tussen de andere arbeiders en hun gezinsleden. De terugkeer van Enrico naar een genre waarmee hij in de jaren 1960-70 succes had - LES GRANDES GUEULES over houthakkers - laat teleurstellend weinig greep op de stof zien, waarbij hij aan de buitenkant van het milieu blijft en ondanks de grote lengte van de film de talrijke intriges onevenwichtig uitwerkt. De inzet van goede acteurs helpt onvoldoende. Françoise Chevalier en de regisseur bewerkten de roman La Marie Marraine van Hortense Dufour tot scenario. Camerawerk van Didier Tarot.

Le journal

1979 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1979. Misdaad van Philippe Lefebvre. Met o.a. Philippe Léotard, Alain Cuny, Béatrice Agentin en François Cluzet.

Een spannend verhaal over de kidnapping van een vrouw in Parijs, en de gebeurtenissen die daarop volgen. Het thema is minder van belang dan de aanpak. Ofwel de pechvogel Lefebvre (LE JUGE) heeft tenminste een deel van zijn kwaliteiten naar de beeldbuis meegenomen. Geloofwaardige suspense, scherpzinnige beschrijving van doorgestoken kaart en allerlei onderling gekonkel bij de politie. Raadselachtige personages.

La mémoire courte

1979 | Thriller

Frankrijk/België 1979. Thriller van Eduardo de Gregorio. Met o.a. Nathalie Baye, Bulle Ogier, Philippe Léotard, Adrian Brine en Claire Wauthion.

Judith Mesnil (Baye) werkt als tolk voor Unesco. Op een dag wordt haar gevraagd onderzoek te doen naar de schrijver Marcel Jaucourt, om het leven gekomen bij een auto-ongeluk in Argentinië. Ze ontdekt dat hij met een boek bezig was over verborgen nazi's en komt op het spoor van een man die op oorlogsmisdadigers jaagt. Regisseur De Gregorio en scenarist Edgardo Cozarinsky maken het de kijker niet makkelijk door een acteur verschillende personages te laten spelen. Leuk zijn de cameo's van collega-regisseurs Jacques Rivette, Benoît Jacquot, Barbet Schroeder en Frédéric Mitterrand.

Madame le juge: un innocent

1978 | Mysterie, Misdaad

Frankrijk 1978. Mysterie van Nadine Trintignant. Met o.a. Simone Signoret, Philippe Léotard, Juliet Berto, Etienne Chicot en Pierre Vernier.

In deze derde film in de serie onderzoekt rechter Signoret het geval van ontspoorde Indo-China-veteraan L[KA1]eotard die door zijn trouweloze gade Berto en haar lafhartige minnaar Chicot erin geluisd werd, toen hij de (nochthans valse) juwelen van een voormalige maintenee van wijlen koning Faroek probeerde te stelen. De spelers passen goed bij hun rol en het scenario van Patrick Modiano mag er zijn en de regie is vakkundig. Naar de personages, die bedacht werden door Raymond Thevenin.

Judith Therpauve

1978 | Drama

Frankrijk 1978. Drama van Patrice Chéreau. Met o.a. Simone Signoret, Robert Manuel, François Simon, Marcel Imhoff en Jean Rougeul.

Het voortbestaan van een tijdens het oorlogsverzet geboren provinciale krant wordt bedreigd. Een verzetsheldin die als weduwe met getrouwde kinderen een leeg bestaan leidt, wordt gevraagd om de leiding over te nemen. Na aanvankelijke weerstanden weet ze redactie te inspireren, maar ze heeft niet genoeg praktisch inzicht om de verkoop van de krant te voorkomen. Dit authentieke pleidooi voor de persvrijheid boven commerciële belangen heeft een al te schematische uitwerking, waardoor de personages alleen dankzij de acteurs inleefbaarheid krijgen.

Va voir maman, papa travaille

1977 | Drama, Komedie

Frankrijk 1977. Drama van François Leterrier. Met o.a. Marlène Jobert, Philippe Léotard, Daniel Duval, Micheline Presle en Macha Méril.

Een romance tussen een getrouwde vrouw en gescheiden man loopt stuk, omdat haar zoontje zich opeens hevig aan zijn vader hecht. Ook haar vriendinnen worden in hun privéleven of carrière belemmerd door hun kinderen. De film een heeft onduidelijke strekking die alleen op een pleidooi voor géén kinderen lijkt neer te komen, maar houdt overwegend een lichte toon en er wordt innemend geacteerd.

Le juge Fayard dit le Shériff

1977 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1977. Drama van Yves Boisset. Met o.a. Patrick Dewaere, Aurore Clément, Philippe Léotard, Jacques Spiesser en Jean Bouise.

Verknopingen tussen Franse politiek, zakenleven en georganiseerde misdaad staan centraal in deze messcherpe thriller van genrespecialist Boisset. Wanneer de strijdbare, onomkoopbare onderzoeksrechter Fayard een gewapende overval uitpluist, steekt hij zich in een fataal wespennest. Dewaere, tijdens de opnamen in Saint Étienne doodongelukkig door de verbroken relatie met actrice Miou-Miou, excelleert op de rand van ongezond. De figuur Fayard is geïnspireerd op de in 1975 vermoorde François Renaud, magistraat in Lyon. Verbazingwekkend défilé bijrolspelers: Jean Bouise, Bernard Giraudeau, Marcel Bozzuffi, Myriam Mézières, Henri Garcin en Roland Blanche. Prix Louis Delluc 1976.

Vincent mit l'âne dans un pré

1976 | Komedie, Drama

Frankrijk 1976. Komedie van Pierre Zucca. Met o.a. Michel Bouquet, Fabrice Luchini, Bernadette Lafont, Jeanne Dodgson en Virginia Thévenet.

De debuutfilm van deze cineast, die eerder enkele opmerkelijke korte films maakte, en hiermee bevestigt dat hij een volwaardig regisseur is. Heel subtiel beschrijft hij de lange dooltocht van een puber met een ziekelijke fantasie, zoon van een even fantasierijke vader, die hem doet geloven dat hij blind is. Een project over de onttrekking aan de ouderlijke macht, met als uitgangspunt een aantal klassieke psychiatrische thema's. Sedertdien vervolgde Zucca een moeizame carrière. Innemend en geraffineerd camerawerk, dat soms iets surrealistisch heeft. Ook bekend onder de titel VINCENT MIT L'ANE DANS UN PRE ET S'EN VINT DANS L'AUTRE.

Les Conquistadores

1976 | Drama, Experimenteel

Frankrijk 1976. Drama van Marco Pauly. Met o.a. Gérard Desarthe, Dominique Labourier, Yves Alfonso, Féodor Atkine en Richard Boringer.

Een mislukte musicus en componist stelt zijn vrouw verantwoordelijk voor het stuklopen van hun huwelijk. Hij vlucht in zijn fantasie om een opera over de conquistadoren te kunnen schrijven. Zijn vrouw verlaat hem. Een ambitieuze beschrijving van hoe een eenzame man met claustrofobische angsten langzamerhand gek wordt. Daarnaast heeft de maker ook nog een fantasie-droomwereld geschapen. Helaas doet de film onbeholpen aan, vervalt hij in herhalingen en zijn er voortdurend stijlwisselingen. Tot op heden was dit de eerste en laatste film van Marco Pauly. Verder is het vermelden waard dat talrijke medespelers die toen nog jong en praktisch onbekend waren later carrière hebben gemaakt.

La Comédie du train des pignes

1976 | Documentaire

Frankrijk 1976. Documentaire van François de Chavannes. Met o.a. Philippe Léotard, Henri Pastorelli, Pascal Giovanni en Francis Gag.

Een semidocumentaire, die een verrassend charmante tragikomische film oplevert over, houd u vast, de problemen van de Franse spoorwegen in de provincie, en meer bepaald op de lijn Digne-Nice. Met liefde gemaakt en dankzij een aantal geestige sketches met Léotard ook verteerbaar voor mensen die niet per definitie flippen op oude stoomlocomotieven en de niet altijd even voor de hand liggende charmes van het spoor.

La Communion solennelle

1976 | Horror, Historische film, Komedie

Frankrijk 1976. Horror van René Ferret en René Féret. Met o.a. Myriam Boyer, Nathalie Baye, Monique Mélinand, René Ferret en Marcel Dalio.

Kroniek van drie platte-landsfamilies die een eeuw lang worden gevolgd op communie-feesten die iedereen bijeenbrengen. Vernuftig geconstrueerd scenario laat ruimte voor rake observaties en ironisch spel. Beste momenten doen aan films van Jean Renoir denken. Het camerawerk is van Jean-François Robin.

L' Ombre des châteaux

1976 | Drama, Komedie

Frankrijk 1976. Drama van Daniel Duval. Met o.a. Philippe Léotard, Albert Dray, Zoé Chauceau, Marcel Dalio en Stéphane Bouy.

Een Italiaans immigrantengezin lijdt een armzalig bestaan in Noord-Frankrijk. Broers bevrijden hun zusje uit een verbeteringsgesticht en willen naar Amerika reizen. Hun naïviteit - door het opgroeien zonder radio of tv - leidt tot komische en tragische resultaten, maar is niet altijd geloofwaardig.

Le chat et la souris

1975 | Mysterie, Komedie, Thriller

Frankrijk 1975. Mysterie van Claude Lelouch. Met o.a. Michèle Morgan, Serge Reggiani, Jean-Pierre Aumont, Philippe Léotard en Valérie Lagrange.

Een miljonair komt onder mysterieuze omstandigheden om het leven. De verdenking van politie-inspecteur valt op de weduwe, hoewel hij tegelijk verliefd op haar wordt. Deze misdaadkomedie heeft zo`n simpel scenario dat Lelouch allerlei doodlopende zijwegen moet inslaan om zijn film op lengte te krijgen (en dan nog komt de ontknoping uit de lucht vallen). Optimale kansen voor onveranderlijk mooie Morgan en Reggiani en een spontane regie maken het resultaat toch hoogst bezienswaardig. Camerawerk van Jean Collomb.

La Traque

1975 | Drama, Avonturenfilm

Frankrijk 1975. Drama van Serge M. Leroy. Met o.a. Mimsy Farmer, Jean-Luc Bidault, Françoise Brion, Michel Constantin en Georges Géret.

Terwijl een groep vrienden zich voorbereidt op een jachtpartij, wordt een Britse studente door twee mannen aangerand. Ze doodt een van de belagers en maakt zich daarmee tot prooi voor de jagers. Een negatieve film - overigens goed gemaakt en uitstekend gespeeld - laat een kwalijke smaak na. Het scenario is van André G. Brunelin. Het camerawerk is van Claude Renoir.

La Guerre du pétrole n'aura pas lieu

1975 | Drama

Frankrijk/Marokko 1975. Drama van Souhel Ben Barka. Met o.a. Claude Giraud, Philippe Léotard, Sacha Pitoëff, Giorgio Ardisson en Claudio Gora.

Een olieproducerend Arabisch land heeft door omkoping van een minister een onvoordelig handelsverdrag met een Amerikaanse maatschappij gesloten en blijft ondanks bodemrijkdom in totale armoede. Nieuwe idealistische minister probeert de corruptie aan de kaak te stellen, maar wordt gearresteerd wegens hoogverraad. Situering in een niet nader genoemd land stelt de regisseur in staat authentieke gebeurtenissen uit verschillende Arabische staten te combineren, maar de film mist daardoor merkwaardig genoeg overtuigingskracht. Niettegenstaande de weinig bekwame regie is de zinnige boodschap van de film duidelijk genoeg: niet alleen verzet van OPEC jegens afnemers, maar óók kritisch klassebewustzijn tegen exploitanten in eigen land.

French Connection II

1975 | Misdaad, Thriller

Verenigde Staten 1975. Misdaad van John Frankenheimer. Met o.a. Gene Hackman, Fernando Rey, Bernard Fresson, Jean-Pierre Castaldi en Charles Millot.

Fascinerend kat-en-muisspel tussen inspecteur Popeye Doyle (Hackman) en drugsbaron Charnier (Rey). Geplaatst in Marseille, waar Doyle een buitenstaander is en de taal niet spreekt. Doyle wordt in gevangenschap drugsverslaafd gemaakt, waarna lange afkickscènes volgen. Minder bekend vervolg op klassieker uit '71 maakt het de kijker niet gemakkelijk maar is evenzeer de moeite waard, volgens sommigen zelfs beter dan het eerste deel. De film, naar een deprimerend scenario van Robert & Laurie Dillon, start fantastisch en eindigt met een adembenemende achtervolging. De fotografie is van Claude Renoir.

The Middle Of The World

1974 |

1974. Alain Tanner. Met o.a. Olimpia Carlisi, Juliet Berto, Jacques Denis en Philippe Léotard.

Fascinerend kat-en-muisspel tussen inspecteur Popeye Doyle (Hackman) en drugsbaron Charnier (Rey). Geplaatst in Marseille, waar Doyle een buitenstaander is en de taal niet spreekt. Doyle wordt in gevangenschap drugsverslaafd gemaakt, waarna lange afkickscènes volgen. Minder bekend vervolg op klassieker uit '71 maakt het de kijker niet gemakkelijk maar is evenzeer de moeite waard, volgens sommigen zelfs beter dan het eerste deel. De film, naar een deprimerend scenario van Robert & Laurie Dillon, start fantastisch en eindigt met een adembenemende achtervolging. De fotografie is van Claude Renoir.

Pas si méchant que ça

1974 | Komedie, Drama, Romantiek

Zwitserland/Frankrijk 1974. Komedie van Claude Goretta. Met o.a. Gérard Depardieu, Marlène Jobert, Dominique Labourier, Philippe Léotard en Michel Robin.

Komedie met rasacteur Gérard Depardieu die met zijn befaamde gevoel voor urgentie een jonge erfgenaam van een sukkelige meubelhandel neerzet op het verstilde Zwitserse platteland. Om zijn personeel te kunnen betalen slaat hij aan het roven. Tijdens deze helft van zijn dubbelleven loopt hij postlokettiste Nelly (Jobert) tegen het lijf die haar saaie bestaan maar al te graag inlevert voor een leven van criminaliteit. Gebaseerd op ware gebeurtenissen.

Le milieu du monde

1974 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1974. Drama van Alain Tanner. Met o.a. Philippe Léotard, Olimpia Carlisi, Juliet Berto, Jacques Denis en Dénise Perron.

Een Zwitserse ingenieur en een Italiaanse serveerster worden verliefd op elkaar, maar weten het mentaliteitsverschil tussen zijn op de toekomst gerichte politieke ambities en haar op de traditie gerichte instelling niet te overbruggen. Het groeiproces wordt getoond in somber acteren, zware dialogen en landschapsopnamen die op het verstrijken van de tijd moeten duiden, maar de film komt vanuit de theorie niet tot echt leven. Een onthullend beeld van vooroordelen tegen buitenlandse arbeiders.

Le Purgatoire

1974 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 1974. Oorlogsfilm van Jean-Max Causse. Met o.a. Philippe Léotard, Estella Blain, Roger Lumont, Roger Riffard en Maurice Travail.

Perrat, een jonge boer, sluit zich tijdens WO II bij toeval bij een groep verzetsstrijders aan. Allen worden door de Duitsers gedood met uitzondering van Perrat die eenzaam in de bergen verder leeft. Een miskende film van een praktisch onbekende regisseur. Hij is met erg weinig middelen gemaakt en met vooral amateur-acteurs. Fascineert door de soberheid, de visie op het noodlot en niet minder doordat voortdurend natuurlijke locaties te zien zijn die Yves Lafaye bijzonder goed laat uitkomen. Claude de Givray was de technisch adviseur. Ook bekend als LES HASARDS DE LA GLOIRE.

La gueule ouverte

1974 | Drama

Frankrijk 1974. Drama van Maurice Pialat. Met o.a. Hubert Deschamps, Monique Mélinand, Philippe Léotard, Nathalie Baye en Jacques Villeret.

Door een langdurig ziekbed van een kankerpatiënte worden de echtgenoot en de zoon geconfronteerd met hun eigen leefsituatie, die hen wanhopig doen zoeken naar hun vitaliteit, waarbij de zorg om de zieke ogenschijnlijk op de achtergrond raakt. Deze autobiografische film van de regisseur ziet af van iedere sentimentaliteit, maar benadert het sterven klinisch en de reacties van de nabestaanden met minutieuze observatie. Deze indringende film liep in de bioscoop stuk op de afweerreacties van het publiek, maar kreeg een tweede leven op de tv.

R.A.S.

1973 | Oorlogsfilm

Italië/Frankrijk 1973. Oorlogsfilm van Yves Boisset. Met o.a. Jacques Spiesser, Jacques Weber, Jean-François Balmer, Philippe Leroy en Jacques Villeret.

In 1966 worden voor het eerst Franse dienstplichtigen naar Algerije gezonden. Ondanks hun onwil en verzet slaagt de commandant er in hen tot een keurkorps te drillen. Deze eerste Franse film die direct de Algerijnse oorlog tot onderwerp neemt, is vooral een indringend anti-militaristisch pamflet met een reeks opmerkelijke jonge acteurs. De titel staat voor: RIEN A SIGNALER.

Une belle fille comme moi

1972 | Komedie, Drama

Frankrijk 1972. Komedie van François Truffaut. Met o.a. Bernadette Lafont, Claude Brasseur, Charles Denner, Guy Marchand en Philippe Léotard.

Buitenbeentje in het oeuvre van Truffaut. Lafont is een mannenverslindster die haar vader een handje heeft geholpen bij diens overlijden en die na haar verblijf in een verbeteringsgesticht op zoek gaat naar nieuwe prooien. Een jonge socioloog redt haar uit die gevangenis door haar onschuld met behulp van opnames van een amateurfilmer te bewijzen, maar belandt er zelf in door haar, terwijl zij carrière gaat maken als gevierd zangeres. Cynisch, erotisch en toch teder. De film werd bij zijn eerste release slecht onthaald, maar is sindsdien uitgegroeid tot een cult-film. Regisseur Truffaut en Jean-Loup Dabadie schreven het scenario naar de roman van Henry Farrell, getiteld Such A Gorgeous Kid Like Me. Pierre- William Glenn deed de fotografie.

Rak

1971 | Drama

Frankrijk 1971. Drama van Charles Belmont. Met o.a. Sami Frey, Lila Kedrova, Anne Deleuze, Maurice Garrel en Philippe Léotard.

Een musicus verneemt dat zijn moeder kanker heeft en nog maar enkele maanden zal leven. Hij verzwijgt de waarheid voor haar en praat meer over haar toekomstplannen na haar herstel, tot de ernst van haar toestand niet meer te loochenen valt. Een sobere en niet met nobele sentimenten afgezwakte film over een aftakelingsproces die de onpersoonlijke aanpak van de moderne medische wetenschap aanvalt. Goed gespeeld door Frey en Kedrova (wier rol vooruitloopt op TELL ME A RIDDLE).

Les deux anglaises et le continent

1971 | Drama, Experimenteel

Frankrijk 1971. Drama van François Truffaut. Met o.a. Jean-Pierre Léaud, Kika Markham, Stacey Tendeter, Sylvia Marriott en Marie Mansard.

Een jonge Fransman wordt rond 1900 verliefd op twee Engelse zusters, bemint hen beurtelings en verliest beiden. Gevoelige, ingetogen verfilming van de roman van Jules et Jim- auteur Henri-Pierre Roché over de tot fysieke pijn onderdrukte passies in het Victoriaanse tijdperk. Deze tweetalige Truffaut-film had in Frankrijk weinig succes, maar daarbuiten des te meer. De regisseur schreef samen met Jean Gruault het scenario en Nestor Almendros zorgde voor de fotografie.

Camille ou la comédie catastrophique

1971 | Komedie

Frankrijk 1971. Komedie van Claude Miller. Met o.a. Juliet Berto, Philippe Léotard, Marc Chapiteau, Michel Delahaye en Francis Girod.

Tijdens WOI moeten twee soldaten, L[KA1]eotard en Chapiteau, een niet nader bepaalde post bemannen. Als uit het niets duikt op een dag een beeld van een meid op, Camille (Berto). Deze nodigt hen uit om volgende zondag bij haar ouders te komen eten. Daar maken ze kennis met een kompleet krankzinnig gezin, waarvan ze niet blijken los te komen. Een absurd-surrealistische komedie waarin geen logica terug te vinden is. Een kruising tussen Bunuel en de vroege Polanski, met een huiveringwekkend sadistisch einde. De acteurs benaderen hun rollen op de gekste manier, maar het werkt. Na deze korte film was Miller duidelijk rijp voor zijn eerste langspeler. Hij schreef zelf het scenario en Pierre William Glenn tekende voor de mooie fotografie.

Avoir vingt ans dans les Aurès

1971 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 1971. Oorlogsfilm van René Vautier. Met o.a. Alexandre Arcady, Yves Branellec, Philippe Brizart, Jacques Canselier en Hamid Djellouli.

Dapper oorlogsdrama over een groep vrienden die gezamenlijk besluiten niet deel te nemen aan feitelijk oorlogsgeweld, maar zich te beperken tot verkenningsacties. Eén voor één worden ze, door omstandigheden, gedwongen hun belofte te breken, behalve één onder hen. Hij bevrijdt op een nacht een ter dood veroordeelde Algerijn en slaat met hem op de vlucht. Gebaseerd op authentieke feiten wordt de film nogal gehinderd door de slordige regie en dito produktie, hoewel het thema op zich sterk en interessant genoeg is om de film over z'n zwakke momenten heen te helpen. Het scenario is van regisseur Vautier. Het camerawerk is van Pierre Clément.

Pigeon vole

-1 |

. Mehdi Charef. Met o.a. Philippe Léotard, Christiane Cohendy en Amandine Boyadjian.

Dapper oorlogsdrama over een groep vrienden die gezamenlijk besluiten niet deel te nemen aan feitelijk oorlogsgeweld, maar zich te beperken tot verkenningsacties. Eén voor één worden ze, door omstandigheden, gedwongen hun belofte te breken, behalve één onder hen. Hij bevrijdt op een nacht een ter dood veroordeelde Algerijn en slaat met hem op de vlucht. Gebaseerd op authentieke feiten wordt de film nogal gehinderd door de slordige regie en dito produktie, hoewel het thema op zich sterk en interessant genoeg is om de film over z'n zwakke momenten heen te helpen. Het scenario is van regisseur Vautier. Het camerawerk is van Pierre Clément.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Philippe Léotard op televisie komt.

Reageer