Sandrine Bonnaire

Regisseur, Acteur, Scenarist, Cameraman

Sandrine Bonnaire is regisseur, acteur, scenarist en cameraman.
Er zijn 46 films gevonden.

Elles... Les filles du Plessis

2016 | Drama

Frankrijk 2016. Drama van Bénédicte Delmas. Met o.a. Sandrine Bonnaire en Noémie Merlant.

In 1972 gaan de bewoonsters van het Château de la Solitude, dan tehuis annex huishoudschool voor bezwangerde minderjarige meisjes in de gemeente Le Plessis-Robinson ten zuidwesten van Parijs, in hongerstaking. Ze eisen zelfbeschikkingsrecht en het mogen hervatten van hun eigenlijke opleiding. Simone de Beauvoir wordt hun mediale pleitbezorgster. De treurige episode wordt gedramatiseerd in deze helaas pijnlijk over-/ondergeacteerde, pathetisch-artificiële tv-productie die bij zijn première op France 3 een kijkcijfertopper was. Bonnaire, alweer enige jaren Franse-telefilm-habituée, zet haar moeilijkgezicht nergens af.

La balade de Lucie

2013 | Drama

Frankrijk 2013. Drama van Sandrine Ray. Met o.a. Sandrine Bonnaire, Zacharie Chasseriaud en Nicolas Gob.

Wanneer echtgenoot Paul wegens oplichterij de bak in draait en het huis verbeurd wordt verklaard, valt de bodem uit Lucies comfortabele Parijse leven. Na een vruchteloos intermezzo in Lyon laat ze haar zoontjes Alexandre en Benjamin bij haar moeder achter. Aan de Girondekust, haar geboortestreek, wil ze op adem komen. Lucies kroost laat het er echter niet bij zitten in dit aandoenlijke, piepklein gehouden tv-melodrama dat rustig de tijd neemt. De charismatische Bonnaire heeft sinds Sans toit ni loi (1985) niets van haar bijzondere uitstraling verloren.

Adieu Paris

2013 | Romantisch drama

Duitsland/Frankrijk/Luxemburg 2013. Romantisch drama van Franziska Buch. Met o.a. Jessica Schwarz, Hans Werner Meyer, Jean-Yves Berteloot, Sandrine Bonnaire en Massimo Brancatelli.

Schrijfster Patrizia hoort dat haar vriend na een auto-ongeval in een Parijs' hospitaal ligt. Aan de vlieghavenbalie blijkt ze in de haast haar creditcard te zijn vergeten, maar Duitse zakenman Frank, onderweg naar een belangrijke fusievergadering, helpt Patrizia aan een biljet. Tijdens de vlucht leren ze elkaar kennen en worden, eenmaal in de Seinestad, ieder voor zich met onaangename verrassingen geconfronteerd. Moraal van dit nogal geforceerde romantisch drama zonder echte passie: ook succesvolle mensen overkomt tegenslag. Gossie zeg. Bijrol van Frankrijks sympathiekste allemanvertolker Gérard Jugnot.

Joueuse

2009 | Drama

Frankrijk/Duitsland 2009. Drama van Caroline Bottaro. Met o.a. Sandrine Bonnaire, Kevin Kline en Francis Renaud.

Getrouwde schoonmaakster Hélène leert in het geheim schaken van een wetenschapper. Haar man denkt dat zij vreemdgaat. Pas wanneer zij met succes aan een toernooi meedoet, ziet hij haar met andere ogen.

Un coeur simple

2008 | Drama

Frankrijk 2008. Drama van Marion Laine. Met o.a. Sandrine Bonnaire, Marina Foïs, Pascal Elbé en Patrick Pineau.

Degelijke adaptatie van Gustave Flauberts gelijknamige vertelling, verschenen in Trois contes in 1877. Het is het triestige relaas van het dienstertje met de op zijn zachtst gezegd ironische naam Félicité (Bonnaire), eenvoudig van geest en open van hart. Haar voortdurende hunkering naar genegenheid laat haar steeds teleurgesteld en alleen achter, maar ze klampt zich simpelweg aan iedere strohalm vast. In de eerste bioscoopfilm van actrice Laine ligt het accent logischerwijs op acteursregie. Sterke cast, met Bonnaire op haar introverte best. Bijrol van Noémi Lvovski, inmiddels zelf met enkele fijnzinnige zedenkomedies een interessant filmmaakster.

L'empreinte de l'ange

2008 | Drama, Thriller

Frankrijk 2008. Drama van Safy Nebbou. Met o.a. Catherine Frot, Sandrine Bonnaire, Wladimir Yordanoff, Antoine Chappey en Michel Aumont.

Nagelbijter met Frot in een fantastische hoofdrol. Moeder Elsa, in scheiding en al lang depressief, merkt bij een kinderverjaardagspartijtje Lola op. Ze ontwikkelt een obsessie voor het meisje en dringt op geraffineerde wijze haar leven binnen. Scenario spant ijzig Hitchcockiaans de boog en onthult met vingerhoedsdoses de motivatie van een tragische stalker. Titel refereert aan mythe over het geprononceerde deukje tussen mensenneus en -mond: het zou de wijsvingerafdruk van een engel zijn die de nog ongeborene tot een moment van respectvolle stilte maant bij afscheid uit het prenatale paradijs.

Elle s'appelle Sabine

2007 | Documentaire

Frankrijk 2007. Documentaire van Sandrine Bonnaire.

Regiedebuut van actrice Sandrine Bonnaire over haar nu 38-jarige autistische zusje Sabine

Le procès de Bobigny

2006 | Drama

Frankrijk 2006. Drama van François Luciani. Met o.a. Juliette Lamboley, Anouk Grinberg, Sandrine Bonnaire en Nathalie Besançon.

Boeiende televisiefilm gebaseerd op een geruchtmakende rechtszaak uit 1972. In dat jaar werd de 16-jarige Marie-Claire (in de film Léa, gespeeld door Lamboley) zwanger na een verkrachting. Met hulp van haar moeder Michelle (in de film Martine, gespeeld door Bonnaire) en drie andere vrouwen onderging ze een clandestiene abortus. Op grond van een wet uit 1920 werden de vijf vrouwen opgepakt en aangeklaagd. Gesteund door een stoet van bekende Fransen (oa Simone de Beauvoir) werd het vijftal vrijgelaten en werd de wet aangepast. De pleitrede van advocaat Halimi (Grinberg) is de oorspronkelijke rede uit 1972.

L'équipier

2004 | Drama, Romantiek

Frankrijk 2004. Drama van Philippe Lioret. Met o.a. Philippe Torreton, Grégori Derangère, Sandrine Bonnaire en Anne Consigny.

Meeslepende raamvertelling waarin Camille (Anne Consigny), voor even teruggekeerd naar haar Bretonse geboorte-eiland Ouessant om het familiehuis te verkopen, een geheim ontdekt. In 1963 vormden haar vader, vuurtorenwachter Yvon Le Guen, moeder en conservenfabrieksarbeidster Mabé en de jonge co-vuurtorenwachter Antoine het middelpunt van een verzwegen geschiedenis. Algerije-veteraan Antoine is als vastelander allesbehalve welkom in het dorp, dat hem zijn toegewezen post op de Jument-vuurtoren misgunt. In stilte vonkt het echter tussen de buitenstaander en Mabé. Geweldige stormscènes, met Torreton op zijn intense best als de stuurse maar integere Yvon.

Confidences trop intimes

2004 | Drama, Romantiek

Frankrijk 2004. Drama van Patrice Leconte. Met o.a. Sandrine Bonnaire, Fabrice Luchini, Michel Duchaussoy, Anne Brochet en Gilbert Melki.

In de openingsscène van de film gaat Anne, gespeeld door Sandrine Bonnaire, een kantoor binnen, en begint te vertellen over haar leven en haar seksuele verlangens. Minutenlang praat ze zonder onderbreking door, terwijl William, de man tegenover haar, met steeds grotere verbazing toeluistert. Hij is accountant. De psychiater zit aan de andere kant van de gang. Leconte is de maker van films als Monsieur Hire en de karakterstudie L'homme du train. Het niveau van deze films weet hij met dit drama niet te halen, maar hij laat opnieuw zien een fijn gevoel voor acteursregie te hebben.

Resistance

2003 | Drama

Verenigde Staten/Nederland 2003. Drama van Todd Komarnicki. Met o.a. Julia Ormond, Bill Paxton, Victor Reinier en Sandrine Bonnaire.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog stort bij een Belgisch dorp een Amerikaans gevechtsvliegtuig neer. De enige overlevende wordt ondergebracht bij verzetsstrijder Henri. Het duurt niet lang of tussen de Amerikaan en Henri's vrouw Claire bloeit iets moois op.

Mademoiselle

2001 | Romantisch drama

Frankrijk 2001. Romantisch drama van Philippe Lioret. Met o.a. Sandrine Bonnaire, Jacques Gamblin, Isabelle Candelier, Zinedine Soualem en Jacques Boudet.

Pierre (Gamblin) maakt deel uit van een kleinkunstenaarstrio dat op recepties en dergelijke bijeenkomsten wordt ingehuurd om de boel komisch in het honderd te laten lopen. Claire (Bonnaire), een licht verveelde, getrouwde zakenvrouw, is een van zijn slachtoffers tijdens een conferentie. Als ze haar trein mist, krijgt ze een lift van het gezelschap. Ze raakt geïntrigeerd door Pierres improvisatievermogen en beleeft voor ze het weet een kortstondige affaire met hem. Charmante hoofdrolspelers, slimme dialogen en stijlvolle regie maken deze tragikomedie tot een pareltje.

C'est la vie

2001 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 2001. Romantiek van Jean-Pierre Améris. Met o.a. Jacques Dutronc, Sandrine Bonnaire, Emmanuelle Riva, Jacques Spiesser en Anne Grégorio.

Wie bij producenten aanklopt met een script over een terminaal zieke dwarsligger die in zijn laatste dagen een romance beleeft met een verpleegster, heeft geringe slagingskansen. Met de toezeggingen van Franse sterspelers Jacques Dutronc en Sandrine Bonnaire liggen de kaarten dan weer een stuk gunstiger. In de mise-en-scène kleurt regisseur Améris met deze romanverfilming netjes binnen de lijntjes, maar de met de jaren meer en meer rafelig ogende chansonnier-acteur Dutronc is een verontrustend geloofwaardige kankerpatiënt. Intiem, dit verhaal over een late liefde in een sterfhuis in de Provence, en fijngevoelig zonder misplaatste snottertactieken.

Est-Ouest

1999 | Drama

Rusland/Bulgarije/Spanje/Frankrijk 1999. Drama van Régis Wargnier. Met o.a. Sandrine Bonnaire, Oleg Menshikov, Catherine Deneuve en Sergey Bodrov Jr..

Na de afloop van WO II in 1945 maakt de Sovjetunie bekend dat de Russen, die de laatste decennia het land verlaten hebben, welkom zijn en indien van toepassing volledige amnestie krijgen, om te helpen bij de wederopbouw. In 1946 gaan dokter Alexe[KA3]i Golovin (Menshikov) en zijn jonge Franse echtgenote Marie (Bonnaire) per schip naar Odessa. Aan boord heerst een feestelijke stemming (wodka en kaviaar), maar de ontscheping is meer dan een koude douche: hij staat gelijk aan de selectie, die tot een jaar geleden gebruikelijk was in de concentratiekampen van de nazi`s, waar gedeporteerden arriveerden in veewagons. De communistische dictator Stalin, een psychopaat, had in zijn paranoia besloten dat onder deze nieuwe immigranten heel veel saboteurs, spionnen en misdadigers moesten zitten die slechts met [KA1]e[KA1]en doel naar zijn sovjetrepubliek waren gekomen: om het met hun terrorisme te vernietigen. Alexe[KA3]i redt zijn huid van de goelag omdat hij arts is; bij een textielspinnerij in de buurt van Kiev is een bedrijfsarts nodig. Marie`s lot als spionne voor het vuurpeloton wordt nog net gered door Alexe[KA3]i en ze krijgt een baantje als costumi[KA2]ere van een theatergezelschap. Het stel, dat een kind heeft, moet met anderen in een appartement ([KA1]e[KA1]en keuken en [KA1]e[KA1]en wc voor alle bewoners) hokken. Marie lijdt zwaar onder de verkeerde beslissing van Alexe[KA3]i om naar zijn geboorteland terug te keren. Het Franse paspoort van Marie wordt ingenomen en wat haar betreft is het vernietigd. Hun huwelijk wordt op de proef gesteld door het moeizame leven in de politiestaat, waarbij iedereen door iedereen beloerd, afgeluisterd of verraden wordt. Alexi[KA3]i duikt in bed met Olga (Dogilova), die de flatbeheerder is en in een kamer tegenover hen huist. De woedende Marie smijt hem de deur uit, waarop hij bij Olga intrekt. Dan leert Marie Sasha (Bodrov, Jr) kennen, die een getalenteerde zwemmer is. Hij heeft zijn motivatie verloren toen zijn grootje verloor die door de geheime dienst zwaar onder druk gezet werd van wege enige loslippige opmerkingen die als anti-communistisch beschouwd zouden kunnen worden. Marie hoopt dat hij weer op een hoog niveau komt, door hem te stimuleren, zodat hij aan Europese wedstrijden kan deelnemen en dat dit voor haar een manier is om te vluchten. Die vluchtweg komt op een hele andere manier als de links geori[KA3]enteerde Franse actrice Gabrielle Develay (Deneuve) komt spelen. Via Bulgarije komt dan de ontsnapping en in het laatste halfuur wordt duidelijk waarom Alexeï besloten had een model sovjetburger te worden. Regisseur Wargnier die beslist niet onzorgvuldig te werk ging, moet gedacht hebben met deze rolprent zijn meesterlijke INDOCHINE te kunnen evenaren. Hij liet daarom het scenario van Louis Gardel en hemzelf bewerken door de Russen Sergei Bodrov en Rustam Ibramgimbekov om het zo authentiek mogelijk te maken. Onder druk van zijn producent Yves Marmion hield Wargnier de speelduur op twee uur hoewel hij meer materiaal had. Meestal is korter beter, maar dat is met deze film niet het geval, want de montage van Herve Schneid is abrupt en springerig. De film zweeft te veel heen en weer tussen een melodrama met politieke kantjes en een love story met weinig spitse of inhoudelijke dialogen. Deneuve, een grande dame du cinéma, heeft een te kleine rol om deze film op een hoog niveau te plaatsen. Het spel van hoofdrollen Bonnaire en Menshikov is uitstekend, maar ze worden dwarsgezeten door voornoemde problematiek. Aan het budget heeft het niet gelegen, want ca. elf miljoen euro is groot naar Franse en Europese maatstaven. Er werd door Laurent Dailland gefilmd in Bulgarije en de Oekraïne. De sfeer van het tijdperk is raak getroffen, maar de film lijkt ook uit die tijd afkomstig te zijn en dat is niet gunstig voor het publiek anno 2000. Genomineerd voor een aantal belangrijke prijzen, w.o. de Oscar als Beste Buitenlandse Film, maar tenslotte alleen maar bekroond op de minder belangrijke festivals met kleine onderscheidingen.

Est ouest

1999 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1999. Drama van Régis Wargnier. Met o.a. Catherine Deneuve, Oleg Menshikov en Sandrine Bonnaire.

Na de afloop van WO II in 1945 maakt de Sovjetunie bekend dat de Russen, die de laatste decennia het land verlaten hebben, welkom zijn en indien van toepassing volledige amnestie krijgen, om te helpen bij de wederopbouw. In 1946 gaan dokter Alexe[KA3]i Golovin (Menshikov) en zijn jonge Franse echtgenote Marie (Bonnaire) per schip naar Odessa. Aan boord heerst een feestelijke stemming (wodka en kaviaar), maar de ontscheping is meer dan een koude douche: hij staat gelijk aan de selectie, die tot een jaar geleden gebruikelijk was in de concentratiekampen van de nazi`s, waar gedeporteerden arriveerden in veewagons. De communistische dictator Stalin, een psychopaat, had in zijn paranoia besloten dat onder deze nieuwe immigranten heel veel saboteurs, spionnen en misdadigers moesten zitten die slechts met [KA1]e[KA1]en doel naar zijn sovjetrepubliek waren gekomen: om het met hun terrorisme te vernietigen. Alexe[KA3]i redt zijn huid van de goelag omdat hij arts is; bij een textielspinnerij in de buurt van Kiev is een bedrijfsarts nodig. Marie`s lot als spionne voor het vuurpeloton wordt nog net gered door Alexe[KA3]i en ze krijgt een baantje als costumi[KA2]ere van een theatergezelschap. Het stel, dat een kind heeft, moet met anderen in een appartement ([KA1]e[KA1]en keuken en [KA1]e[KA1]en wc voor alle bewoners) hokken. Marie lijdt zwaar onder de verkeerde beslissing van Alexe[KA3]i om naar zijn geboorteland terug te keren. Het Franse paspoort van Marie wordt ingenomen en wat haar betreft is het vernietigd. Hun huwelijk wordt op de proef gesteld door het moeizame leven in de politiestaat, waarbij iedereen door iedereen beloerd, afgeluisterd of verraden wordt. Alexi[KA3]i duikt in bed met Olga (Dogilova), die de flatbeheerder is en in een kamer tegenover hen huist. De woedende Marie smijt hem de deur uit, waarop hij bij Olga intrekt. Dan leert Marie Sasha (Bodrov, Jr) kennen, die een getalenteerde zwemmer is. Hij heeft zijn motivatie verloren toen zijn grootje verloor die door de geheime dienst zwaar onder druk gezet werd van wege enige loslippige opmerkingen die als anti-communistisch beschouwd zouden kunnen worden. Marie hoopt dat hij weer op een hoog niveau komt, door hem te stimuleren, zodat hij aan Europese wedstrijden kan deelnemen en dat dit voor haar een manier is om te vluchten. Die vluchtweg komt op een hele andere manier als de links geori[KA3]enteerde Franse actrice Gabrielle Develay (Deneuve) komt spelen. Via Bulgarije komt dan de ontsnapping en in het laatste halfuur wordt duidelijk waarom Alexeï besloten had een model sovjetburger te worden. Regisseur Wargnier die beslist niet onzorgvuldig te werk ging, moet gedacht hebben met deze rolprent zijn meesterlijke INDOCHINE te kunnen evenaren. Hij liet daarom het scenario van Louis Gardel en hemzelf bewerken door de Russen Sergei Bodrov en Rustam Ibramgimbekov om het zo authentiek mogelijk te maken. Onder druk van zijn producent Yves Marmion hield Wargnier de speelduur op twee uur hoewel hij meer materiaal had. Meestal is korter beter, maar dat is met deze film niet het geval, want de montage van Herve Schneid is abrupt en springerig. De film zweeft te veel heen en weer tussen een melodrama met politieke kantjes en een love story met weinig spitse of inhoudelijke dialogen. Deneuve, een grande dame du cinéma, heeft een te kleine rol om deze film op een hoog niveau te plaatsen. Het spel van hoofdrollen Bonnaire en Menshikov is uitstekend, maar ze worden dwarsgezeten door voornoemde problematiek. Aan het budget heeft het niet gelegen, want ca. elf miljoen euro is groot naar Franse en Europese maatstaven. Er werd door Laurent Dailland gefilmd in Bulgarije en de Oekraïne. De sfeer van het tijdperk is raak getroffen, maar de film lijkt ook uit die tijd afkomstig te zijn en dat is niet gunstig voor het publiek anno 2000. Genomineerd voor een aantal belangrijke prijzen, w.o. de Oscar als Beste Buitenlandse Film, maar tenslotte alleen maar bekroond op de minder belangrijke festivals met kleine onderscheidingen.

Au cœur du mensonge

1999 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1999. Misdaad van Claude Chabrol. Met o.a. Jacques Gamblin, Sandrine Bonnaire, Valeria Bruni Tedeschi, Antoine de Caunes en Bernard Verley.

In een dorpje in Bretagne wordt een tienjarig meisje dood aangetroffen. Haar tekenleraar (Gamblin) is de laatste die haar heeft gesproken en is even later de hoofdverdachte. Zijn dorpsgenoten keren zich massaal tegen hem. Alleen zijn vrouw (Bonnaire) blijft loyaal. Net als in films als La femme infidèle, Le boucher en Violette Nozière is Chabrol, soms wel 'de Franse Hitchcock' genoemd, minder geïnteresseerd in het whodunit-verhaal dan in onderliggende thema's als huwelijk en ontrouw. Ditmaal staat hij vooral stil, zoals de titel al aangeeft, bij leugens die niemand vreemd zijn. Prima rollen van Gamblin en de immer fascinerende Bonnaire.

Voleur de vie

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Yves Angelo. Met o.a. Emmanuelle Béart, Sandrine Bonnaire, André Dussollier, Vahina Giocante en Eric Ruf.

In een verlaten, oud klooster nabij de zee wonen drie jonge vrouwen. Het zijn de oppervlakkige Alda (B[KA1]eart), die voortdurend seksavonturen beleeft en uitsluitend in haar lichaam is ge[KA3]interesseerd, haar oudere zus Olga (Bonnaire), een contactarme, in zichzelf gekeerde vrouw die het huishouden doet, en Olga`s dochter Sigga (Giocante), een tiener die op zoek is naar haar eigen identiteit. Beide zusters delen een geheim waarover ze nooit praten. Woorden schieten tekort om de bitterheid te uiten, die ze opgekropt hebben. Een heel pretentieus psychologisch drama vol symboliek die ongewild doet denken aan de films van Ingmar Bergman. Alle dramatische elementen zijn trouwens verwant aan Bergman: de psychologische kloof die tussen de twee vrouwen bestaat, het sluimeren van de dood door bijna ieder beeld, de kracht van de natuur en de sombere sfeer. Regisseur Angelo is echter geen Bergman en hij schiet dan ook veel tekort in het overbrengen van zijn boodschap. Dat de film toch blijft boeien is uitsluitend te danken aan Béart en Bonnaire die hun personages oersterke karakters meegeven. Angelo en Nancy Huston baseerden het scenario op de roman van Steinunn Sigurdardottir. Prachtige fotografie van Pierre Lhomme. Op kleine festivals meervoudig bekroond. Dolby Stereo.

Secret défense

1998 | Mysterie, Familiefilm

Zwitserland/Frankrijk/Italië 1998. Mysterie van Jacques Rivette. Met o.a. Sandrine Bonnaire, Jerzy Radziwilowicz, Laure Marsac, Françoise Fabian en Pascal Bonitzer.

Moderne Franse versie van de klassieke Elektra-mythe met Sylvie (Bonnaire) in de hoofdrol. Haar leven is uitermate gestructureerd totdat haar broer Paul (Colin) komt opdagen met een verward verhaal over de vermeende moordenaar van hun vader. Ze besluit zich te wapenen en stort zich zo in een intrigerend verhaal van dood en rampspoed, liefde, vertrouwen en wraak. De controversiële Nouvelle Vague-filmmaker Rivette maakte ooit een 13 uur lange film (Out one, 1971) en heeft een diepe minachting voor filmconventies als continuïteit en plot. In het 'slechts' 170 minuten (in de oorspronkelijke versie) durende Secret défense verstrengelt hij op een intelligente manier het leven van alledag met een raadselachtige vervreemding. De acteurs lijken al improviserend met het meanderende plot mee te deinen. De focus ligt bij de realiteit van het moment zoals Sylvie die beleeft, zonder een ogenblik de aandacht van de kijker te verliezen. (VM/VPRO Gids)

Une femme en blanc

1997 |

Frankrijk 1997. Aline Issermann. Met o.a. Jérôme Hardelay, Christian Brandel en Sandrine Bonnaire.

Moderne Franse versie van de klassieke Elektra-mythe met Sylvie (Bonnaire) in de hoofdrol. Haar leven is uitermate gestructureerd totdat haar broer Paul (Colin) komt opdagen met een verward verhaal over de vermeende moordenaar van hun vader. Ze besluit zich te wapenen en stort zich zo in een intrigerend verhaal van dood en rampspoed, liefde, vertrouwen en wraak. De controversiële Nouvelle Vague-filmmaker Rivette maakte ooit een 13 uur lange film (Out one, 1971) en heeft een diepe minachting voor filmconventies als continuïteit en plot. In het 'slechts' 170 minuten (in de oorspronkelijke versie) durende Secret défense verstrengelt hij op een intelligente manier het leven van alledag met een raadselachtige vervreemding. De acteurs lijken al improviserend met het meanderende plot mee te deinen. De focus ligt bij de realiteit van het moment zoals Sylvie die beleeft, zonder een ogenblik de aandacht van de kijker te verliezen. (VM/VPRO Gids)

Never Ever

1996 | Drama

Verenigde Staten/Verenigd Koninkrijk 1996. Drama van Charles Finch. Met o.a. Charles Finch, Sandrine Bonnaire, James Fox, Jane March en Jean Rochefort.

Thomas en Amanda Murray zijn net verhuisd naar Parijs. Thomas werkt voor een bank die het eigendom is van de vader van Amanda. Omdat Parijs haar niet bevalt, besluit Amanda terug te keren naar Londen. Thomas voelt zich erg eenzaam, tot hij een aantrekkelijke Franse vrouw ontmoet

La cérémonie

1995 | Thriller, Drama

Frankrijk/Duitsland 1995. Thriller van Claude Chabrol. Met o.a. Sandrine Bonnaire, Isabelle Huppert, Jacqueline Bisset, Jean-Pierre Cassel en Virginie Ledoyen.

Sophie (Bonnaire) krijgt een baan als huishoudster bij het rijke Franse gezin van kunsthandelaar Georges (Cassel). Hoewel ze haar werk uitstekend doet blijft het toch schuren tussen Sophie en de familie, ook omdat Sophie haar analfabetisme - en een duister geheim uit het verleden - verborgen wil houden. Wel sluit ze vriendschap met een nieuwsgierige postbode (Huppert), die ook iets te verbergen heeft. Volgens Chabrol was de film bedoeld als 'een Marxistische film over de klassenstrijd', maar bovenal is La cérémonie een fascinerende, goedgemaakte thriller.

Les cent et une nuits de Simon Cinéma

1994 |

Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 1994. Agnès Varda. Met o.a. Michel Piccoli, Marcello Mastroianni, Henri Garcin, Julie Gayet en Mathieu Demy.

Ter gelegenheid van Honderd Jaar Film maakte Varda een compilatie in combinatie met een filmverhaal met gastoptredens. Piccoli is de honderd jaar oude monsieur Simon Cin[KA1]ema, die een eenzaam bestaan voert in zijn kasteel. Hij is aan zijn rolstoel gekluisterd. Jonge schoonheid Gayet, studente aan de filmacademie wordt door hem ingehuurd om gedurende 101 dagen, telkens een dagje te besteden aan zijn herinneringen en bespiegelingen. Ze wordt overrompeld door alles wat met film te maken heeft: posters, memorabilia, (korte en lange) filmfragmenten (w.o. L`AGE D`OR, LADRI DI BICICLETTI, THE THIEF OF BAGDAD, ORPH[KA1]EE, UN CHIEN ANDALOU, THE WIND uit 1928, etc. etc.). Zijn vriend is Mastroianni, Garcin is zijn butler, Demy (de zoon van Varda en Jacques Demy) een produktie-assistent, die een romance beleeft met Gayet. Tot en met de naam op de credits van Schygulla langere optredens van de `acteur of actrice van de dag` en erna (vanaf Azema tot en met Toscan Du Plantier) cameo's, de z.g. 'steelse en stralende verschijningen'. Muziek van o.a. Max Steiner, Bernard Herrmann, Maurice Jarre, Michel Legrand, George Delarue, Francis Lai en Henri Mancini. Varda heeft in de prent al haar passie voor- en al haar ervaring met het filmvak gestopt van de laatste veertig jaar. Haar keuze is typisch continentaal Europees en zal bij haar eigen landgenoten de hartstochten het meeste doen oplaaien, al kan geen enkele cinefiel om dit eerbetoon aan de Tiende Muze heen. Camerawerk van Eric Gautier.

Confidences à un inconnu

1994 | Drama

Italië/Frankrijk 1994. Drama van Georges Bardawil. Met o.a. Sandrine Bonnaire, William Hurt, Jerzy Radziwilowicz, Denis Siniavski en Alexandre Kaidanovsky.

Nathalia (Bonnaire) is de echtgenote van een gefortuneerde tandarts uit Sint Petersburg. Het is 1907, kort na de eerste revolutie tegen de Russische tsaar; een nieuwe rebellie broeit, maar die zal nog tien jaar op zich laten wachten. Nathalia is een gelukkige vrouw, al maakt zij een ijskoude indruk. Ze is de moeder van een jongetje en heeft twee minnaars: een beeldhouwer met een conservatieve imborst en een jonge, hartstochtelijke revolutionair, Volodia (Siniavski), die later om haar zelfmoord zal plegen, maar eerst wordt haar echtgenoot vermoord en de koele Nathalia wordt verdacht. In het park ontmoet zij een onbekende (Hurt), die het erop aanstuurt contact met haar te leggen, waardoor ze later zichzelf zal leren begrijpen en bevrijden van de ondragelijke pressie van haar minnaars en haar zuster. De debuutfilm van schrijver-journalist-regieassistent Bardawil, waarvoor hij samen met Gilles Laurent het scenario maakte, is een vaag literair verhaal met een uiterst onwaarschijnlijke ontknoping, die zelfs de meest naïeve kijker verstomd zal doen staan. Bonnaire die het middelpunt is, speelt haar rol heel aardig, maar Hurt gaat als een slaapwandelaar door de film heen en is bovendien zeer slecht ingedubd in het Frans. De kostuums van Natacha Ivanova en de vormgeving en decors van Serguei Chemiakine en Natalia Kotcherguina zijn mooi, maar de Russische bijrollen zijn onaantrekkelijk. Op locatie gedraaid met bescheiden middelen en camerawerk van Youri Klimenko.

Prague

1993 | Drama

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 1993. Drama van Ian Sellar. Met o.a. Alan Cumming, Sandrine Bonnaire, Bruno Ganz, Raphael Meis en Henri Meis.

Een man gaat naar Praag, op zoek naar oude journaalbeelden van zijn familie, die in de concentratiekampen van de nazi's is weggeteerd. De voorspelbare plot en zwakke karakterisering doen alle pogingen van de sterke cast om nog wat van het verhaal te maken teniet. Een nergens overtuigende parabel over de problemen in het post-communistische Europa. Scenario van regisseur Sellar en camerawerk van Darius Khondji.

Jeanne la pucelle

1993 | Historische film

Frankrijk 1993. Historische film van Jacques Rivette. Met o.a. Sandrine Bonnaire, André Marcon, Philippe Morier-Genoud, Jean-Louis Richard en Bernard Sobel.

In de 14e eeuw bevindt Frankrijk zich op het dieptepunt van een crisis. Door de eindeloze oorlogen heersen in het land ellende en hongersnood. Daarbij komt de pestepidemie van 1347, die de verzwakte bevolking dreigt uit te roeien. Wanneer ook nog koning Karel IV sterft zonder een mannelijke troonopvolger, is de malaise compleet. Dan staat er uit het volk een jonge vrouw - eigenlijk nog een tiener - op die beweert het land te zullen redden. Eindeloze geschiedenisles, gebracht op de eigenzinnige manier van Rivette die vooral de feministische kant van Jeanne d`Arc (gespeeld door Bonnaire) benadrukt. Hij ontdoet haar van haar aureool van heiligheid en brengt een klein, bleek, eenvoudig, gelovig meisje ten tonele. De film werd uitgebracht in twee delen, getiteld LES BATAILLES (160m) en LES PRISONS (176m). Drastische inkorting had de film ongetwijfeld veel goeds gedaan. Scenario van Pascal Bonitzer en Christine Laurent. Fotografie van William Lubtchansky.

La peste

1992 | Drama

Frankrijk/Argentinië 1992. Drama van Luis Puenzo. Met o.a. William Hurt, Sandrine Bonnaire, Jean-Marc Barr, Robert Duvall en Raul Julia.

Puenzo verfilmde het gelijknamige, vermaarde boekwerk van Albert Camus, maar verplaatste de actie naar een onbestemd jaar van de 20e eeuw van Oran in Algerije naar een onbekend land in Zuid-Amerika, waarmee hij ongetwijfeld zijn geboorteland Argentini[KA3]e ten tijde van het generaalsbewind (1970-1980) op het oog heeft gehad. Het verhaal wordt verteld door Docteur Rieux (Hurt) en is grotendeels in flashbacks. Een cameraman van de Franse tv, Jean Tarrou (Barr), wordt als vrijwilliger ingeschakeld, om slachtoffers te helpen van een duistere epidemie, die bijeen gedreven zijn in een voetbalstadion. De romanfiguur Raymond Rambert is hier getransponeerd naar een vrouw, journaliste Martine Rambert, gespeeld door Bonnaire, die de kijkers verbluft met een masturbatie-scène en plein public. Duvall speelt de rol van Joseph Grand, de statisticus die probeert de perfecte roman te voltooien en Julia is de profiteur Cottard. Het spel van de hoofdrollen is zeer goed, maar ze zitten toch beklemd in het ambitieuze, literaire scenario van regisseur Puenzo. De film is breedvoerig, waarschijnlijk veel te lang voor een kijker die verstrooiing zoekt. Een half uur van de film afhalen, waardoor deze verteerbaarder wordt, zou hem waarschijnlijk verminken en hierdoor is zijn publiek beperkt; dat laatste valt te betreuren voor de verfilming van zo'n belangrijk literair werk en het is jammer van zo'n competente cast. Het blauwgetinte camerawerk is van Felix Monti.

The Plague

1991 | Drama

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 1991. Drama van Luis Puenzo. Met o.a. Jean-Marc Barr, Robert Duvall, Raul Julia, William Hurt en Sandrine Bonnaire.

Een arts en twee televisiemedewerkers proberen een Zuid-Amerikaans havenstadje te ontvluchten dat door de pest wordt geteisterd.

Le ciel de Paris

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van Michel Béna. Met o.a. Sandrine Bonnaire, Marc Fourastier, Paul Blain, Evelyne Bouix en Tanya Lopert.

Goed gespeeld, maar verrassingsloos driehoeksgeval over Lucien (Blain), die verliefd wordt op Suzanne (Bonnaire), terwijl haar homoseksuele huisgenoot Marc (Fourastier) op zijn beurt verlangt naar Lucien (Blain). Aanvankelijk waren ze goede vrienden, maar het eindigt in haat en jaloezie. Scenario van Isabelle Coudrier-Kleist, Cecile Vargaftig en debuutregisseur Bena. Camerawerk van Jean-Marc Fabre.

Verso sera

1990 | Drama, Komedie

Frankrijk/Italië 1990. Drama van Francesca Archibugi. Met o.a. Marcello Mastroianni, Sandrine Bonnaire, Lara Pranzoni, Zoe Incrocci en Giorgio Tirabassi.

Mastroianni speelt de op leeftijd komende weduwnaar professor Bruschi, die Russisch doceert aan de universiteit van Rome. Hij is een aristocratische communist, die zijn vier jaar oude kleindochtertje manieren weet te leren. Daarnaast is de moeder van het kind, een ruw hippie-meisje. Het verhaal, dat zich afspeelt in 1977, draait om generatieconflicten. De regisseur heeft een zorgvuldig evenwicht weten te vinden tussen de maatschappelijke en de persoonlijke gevoelens van de personages. De acteurs leveren goed werk af in deze film, die wisselt van komisch tot tragisch tot banaal. Aan het einde gaan de moeder en het kind op weg naar een demonstratie in Bologna, waar ze echter nooit gezien worden. Ook bekend als TOWARDS EVENING.

La captive du désert

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Raymond Depardon. Met o.a. Sandrine Bonnaire, Issaï Koré, Brahim Barkaï, Dobi Koré en Dobi Wachinké.

Het plot is ge[KA3]inspireerd op de deerniswekkende ontvoering en onrechtvaardige gevangeneming van de journaliste Francoise Claustre (gespeeld door Bonnaire) door Toubou- rebellen, die bijna tien jaar gegijzeld was zonder dat iemand daar wat aan deed. In de film is de hoofdpersoon de alom aanwezige woestijn, die het gedrag van iedereen bepaalt: de rebellen die opkomen voor hun onafhankelijkheid, en de gevangene die strijdt voor het behoud van haar geestelijk evenwicht. Geen muziek, maar de wind die je niet meer loslaat. Nauwelijks dialogen en geen dramatisering, maar de emoties staan in de gezichten gegrift. Van een plechtstatige schoonheid dankzij de prachtige, poëtische en fascinerende beelden, waaraan een verleden als documentaire- maker duidelijk is af te zien.

La bonne âme de Setchouan

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Bernard Sobel. Met o.a. Sandrine Bonnaire, Andrzej Seweryn, Myriam Boyer, Philippe Faure en David Gabison.

Zeer theatrale bewerking van het meesterwerk van Bertolt Brecht (1940). Weinig vernieuwends voor het oog in deze film, waarvan de lengte niet overeen lijkt te komen met het originele werk. Ongeacht haar elders bewezen talent, komt Bonnaire weinig geloofwaardig over als Chinese in haar alles beheersende dubbelrol van Chen Té, 'de goede ziel', en Chui Ta, het negatief van Chen Té op aarde. Daarom oogt het geheel ook onevenwichtig. De oorspronkelijke kracht van het episch theater wordt trouwens nauwelijks overgebracht.

Monsieur Hire

1989 | Thriller, Drama, Misdaad

Frankrijk 1989. Thriller van Patrice Leconte. Met o.a. Michel Blanc, Sandrine Bonnaire, Luc Thuillier, André Wilms en Eric Bérenger.

Monsieur Hire (Blanc) is een in zichzelf gekeerde kleermaker die ’s nachts de buren bespiedt. Zijn zonderlinge gedrag maakt hem hoofdverdachte van de moord op een buurvrouw, een zaak die zijn tedere relatie met een andere buurvrouw ernstig bemoeilijkt. Sfeermeester Patrice Leconte (La veuve de Saint Pierre) verfilmde het gelijknamige boek van de Waalse detectiveschrijver Georges Simenon, en maakte er een benauwend werk van, met de camera dicht op de huid. Een ontkleurde film noir, waarin de kijker gluurt naar de voyeur en waarin thema (voyeurisme, eenzaamheid) samenvalt met de verteltrant (visueel, onbestemd).

Quelques jours avec moi

1988 | Drama, Film noir

Frankrijk 1988. Drama van Claude Sautet. Met o.a. Daniel Auteuil, Sandrine Bonnaire, Danielle Darrieux, Vincent Lindon en Gérard Ismaël.

Martial (Auteuil) heeft een tijdje in een psychiatrische inrichting gezeten vanwege onbeheersbare indolentie. Als hij eruit ontslagen wordt denkt zijn moeder (Darrieux) dat werk hem goed zal doen. Ze stuurt hem naar Limoges om uit te zoeken waarom een filiaal van het familiebedrijf, een supermarktketen, het slecht doet. Daar valt hij als een blok voor het dienstmeisje van de vestigingsdirecteur. De film begint als een vrolijke afrekening met de hypocriete bourgeoisie uit de provincie, maar eindigt in mineur. Sterk spel over de hele linie.

Peaux de vaches

1988 | Drama

Frankrijk 1988. Drama van Patricia Mazuy. Met o.a. Sandrine Bonnaire, Jean-François Stévenin, Jacques Spiesser, Salomé Stévenin en Laure Duthilleul.

Na een avondje doorhalen steken twee broers de familieboerderij in brand; een oude man komt om. Alleen de oudste broer wordt veroordeeld tot tien jaar gevangenisstraf. Eenmaal vrij, keert hij terug naar de boerderij en treft deze groter en welvarend aan. Zijn jongere broer is gezinshoofd geworden. De film is puntsgewijs opgebouwd. Hij bevat een opeenhoping van waarheidsgetrouwe en belangwekkende kleine details over de personages en het plattelandsleven van alledag, terwijl de gebruikelijke clich[KA1]e`s achterwege zijn gebleven. Het Nauw van Calais vormt de grauwe achtergrond, knap verbeeld in een overheersende, suggestieve kleur. Een intense dramatiek kenmerkt dit temperamentvolle speelfilmdebuut. Het scenario is van de regisseuse. Het camerawerk is van Raoul Coutard (wordt niet genoemd op de generiek).

Jaune revolver

1988 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1988. Misdaad van Olivier Langlois. Met o.a. Sandrine Bonnaire, François Cluzet, Laura Favali, Philippe Polet en Olivier Cruvelier.

Een alledaags misdaad-scenario met een verhaal over een overval en de verduistering van het spaargeld door een bankemployé, die in gijzeling wordt genomen. Je kan werkelijk niet stellen dat deze behoorlijk opgenomen film, waarin redelijk gespeeld wordt, grensverleggend is. Het gaat echter om een debuutfilm, die teveel lijkt op een stijloefening en een al honderd keer eerder uitgebroed scenario bevat. Bovendien zou het beter zijn als deze kort geleden opgedoken, maar hinderlijke knutselaar ermee ophield zich tot voor de hand liggende zaken te beperken. Scenario van Pierre Fabre. Camerawerk van Jean-Yves Escoffier.

A Few Days With Me

1988 |

1988. Claude Sautet. Met o.a. Dominique Lavanant, Daniel Auteuil, Jean-Pierre Marielle, Sandrine Bonnaire en Danielle Darrieux.

Een alledaags misdaad-scenario met een verhaal over een overval en de verduistering van het spaargeld door een bankemployé, die in gijzeling wordt genomen. Je kan werkelijk niet stellen dat deze behoorlijk opgenomen film, waarin redelijk gespeeld wordt, grensverleggend is. Het gaat echter om een debuutfilm, die teveel lijkt op een stijloefening en een al honderd keer eerder uitgebroed scenario bevat. Bovendien zou het beter zijn als deze kort geleden opgedoken, maar hinderlijke knutselaar ermee ophield zich tot voor de hand liggende zaken te beperken. Scenario van Pierre Fabre. Camerawerk van Jean-Yves Escoffier.

Sous le soleil de Satan

1987 | Drama

Frankrijk 1987. Drama van Maurice Pialat. Met o.a. Gérard Depardieu, Sandrine Bonnaire, Maurice Pialat, Alain Artur en Yann Dedet.

Niet vaak was er tijdens een filmfestival van Cannes zoveel te doen over de toekenning van de Gouden Palm als in 1987, toen Maurice Pialat hem kreeg voor deze loodzware film. De regisseur maakte een obsceen gebaar naar de joelende pers en publiek toen hij de prijs in ontvangst nam. In Sous le soleil de Satan probeert een priester (Depardieu) een jonge vrouw (Bonnaire) te redden die ongetrouwd zwanger een van haar minnaars vermoordt. Een woeste verfilming van de beroemde roman van Georges Bernanos uit 1926, interessant, maar zeker niet voor iedereen.

Les innocents

1987 | Drama

Frankrijk 1987. Drama van André Téchiné. Met o.a. Sandrine Bonnaire, Jean-Claude Brialy, Simon de La Brosse en Abdellatif Kechiche.

De Noord-Franse Jeanne (Bonnaire) begeeft zich naar Toulon voor de bruiloft van haar zuster. Bovendien is ze op zoek naar haar doofstomme broertje, die zijn kostje bij elkaar scharrelt als zakkenroller, onder de hoede van de Algerijnse Saïd. Ze raakt verward in een ingewikkeld patroon van verliefdheden en relaties, tegen de achtergrond van de opkomst van extreem rechts. Rommelig maar interessant drama, warm en spetterend gefotografeerd door Renato Berta. De rol van Saïd wordt gespeeld door Abdellatif Kechiche, die later het meesterlijke La vie d'Adèle zou regisseren.

La Puritaine

1986 | Drama

Frankrijk/België 1986. Drama van Jacques Doillon. Met o.a. Michel Piccoli, Sandrine Bonnaire, Laurent Malet, Brigitte Coscas en Anne Coesens.

Doillon lijkt geobsedeerd te zijn door het thema van Oedipus. Na LA FILLE PRODIGUE en LA VIE DE FAMILLE krijgen we hier voor de derde keer het pijnlijke weerzien tussen een vader en zijn dochter voorgeschoteld. Uitgezonderd een korte scène op het station van Antwerpen en een andere op het appartement van Manon, de dochter van Pierre, speelt de hele film zich in het theater af, waarvan Pierre de directeur is. Het toneelgezelschap voert LE RETOUR DE MANON op. Beklemmend, frustrerend, fascinerend, dramatisch, veel psycho-analyse en desondanks uitmondend in een zekere sereniteit. Misschien wel de beste film van Doillon met een mise en scène die aan die van Ingmar Bergman doet denken.

Vagabond

1985 |

1985. Agnès Varda. Met o.a. Marthe Jarnias, Elaine Cortadellas, Stéphane Freiss, Macha Méril en Sandrine Bonnaire.

Doillon lijkt geobsedeerd te zijn door het thema van Oedipus. Na LA FILLE PRODIGUE en LA VIE DE FAMILLE krijgen we hier voor de derde keer het pijnlijke weerzien tussen een vader en zijn dochter voorgeschoteld. Uitgezonderd een korte scène op het station van Antwerpen en een andere op het appartement van Manon, de dochter van Pierre, speelt de hele film zich in het theater af, waarvan Pierre de directeur is. Het toneelgezelschap voert LE RETOUR DE MANON op. Beklemmend, frustrerend, fascinerend, dramatisch, veel psycho-analyse en desondanks uitmondend in een zekere sereniteit. Misschien wel de beste film van Doillon met een mise en scène die aan die van Ingmar Bergman doet denken.

Sans toit ni loi

1985 | Drama

Frankrijk 1985. Drama van Agnès Varda. Met o.a. Sandrine Bonnaire, Macha Méril, Patrick Lepcynski, Stéphane Freiss en Laurence Cortadellas.

Een jonge zwerfster wordt dood aangetroffen door een Marokkaanse landarbeider; ze is gestorven van de kou. De vraag is hoe kon het zover komen. Varda probeert ter plekke een reconstructie te maken in haar hartverscheurende - en toch zeer afstandelijk gemaakte - drama Sans toit ni loi. Zwerfster Mona, die langzaam maar zeker de kracht en ambitie verliest om door te leven, wordt briljant vertolkt door de destijds achttienjarige Bonnaire. De film won in 1985 de Gouden Leeuw op het filmfestival van Venetië.

Police

1985 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1985. Misdaad van Maurice Pialat. Met o.a. Gérard Depardieu, Sophie Marceau, Richard Anconina, Pascale Rocard en Sandrine Bonnaire.

Tijdens de opnamen van Police, het gefragmenteerde verhaal van een harde rechercheur die valt voor een meisje met dubieuze connecties, dreef Pialat (1925-2003) zijn modus operandi op de spits. Er steekt iets buitengewoon pervers in het feit dat de getergde, agressieve sfeer in deze sublieme anti-policier is terug te voeren op Pialats manipulaties, psychopesterijen en woedeuitbarstingen op en buiten de set. Police keert het verwrongen karakter van een moeilijke man naar buiten - en reflecteert tezelfdertijd het wijdverbreide onvermogen tot liefde en communicatie van mensen. De cast brilleert, de sombermooie fotografie is van Luciano Tovoli, coscenariste was Catherine Breillat.

Le Meilleur de la vie

1985 | Drama

Frankrijk 1985. Drama van Renaud Victor. Met o.a. Sandrine Bonnaire, Jacques Bonnaffé, Jean-Marc Bory, Jenny Clève en Julie Jézéquel.

Véronique en Adrien houden van elkaar. Véronique raakt zwanger en ze trouwen, maar na de geboorte van hun kind ontstaan er grote problemen. Een vriendin raadt Adrien aan om er alleen tussenuit te gaan in Bretagne. Hij komt daar tot de conclusie dat hij van Véronique houdt. Hij zal echter de dood vinden bij een auto-ongeluk. Dit overbodige en banale eind komt de film niet ten goede: lijkt goedkoop en geeft een melodramatisch tintje aan de film. Minder geslaagd dan CE GAMIN-LA vanwege een willekeurige accumulatie van hoogtepunten, en de overrompelende muziek.

Blanche et Marie

1985 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1985. Drama van Jacques Renard. Met o.a. Miou-Miou, Sandrine Bonnaire, Gérard Klein, Didier Flamand en Patrick Chesnais.

Noord-Frankrijk, 1941. Een spoorwegarbeider en een kapper worden door de nazi's gearresteerd vanwege verzetsacties. De vrouw van de arbeider en de dochter van de kapper (dertiger Miou-Miou en tiener Bonnaire) slaan de handen ineen en besluiten het werk van de mannen voort te zetten. Blanche et Marie is een van de weinige op feiten gebaseerde Franse verzetsfilms waarin vrouwen het heroïsche voortouw nemen. De keuze van Miou-Miou en Bonnaire was een gouden greep: frêle ogende vrouwen met een zinderende onderhuidse spanning. Tegengas komt helaas van regisseur en coscenarist Renard zelf, vanwege zijn afstandelijke beeldtaal die identificatie met de heldinnen bemoeilijkt.

Tir à vue

1984 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1984. Thriller van Marc Angelo. Met o.a. Sandrine Bonnaire, Laurent Malet, Jean Carmet, Michel Jonasz en Michel Stano.

De moordenaar van Richards broer is nooit gepakt. De 'arme' jongen leeft van diefstal en moord en hij wordt daarbij geholpen door een vrouw die even gestoord is als hijzelf. Zij gaat dood maar hij wreekt haar. De karaktertypes zijn poppetjes in een marionnettenspel; bij het belachelijke af. Het geheel is in het oog lopend, grof en niet bepaald overtuigend. Bovendien met gebruikelijke karikaturen zoals een homosexueleel en een Noordafrikaan. Een algehele mislukking.

À nos amours

1983 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1983. Drama van Maurice Pialat. Met o.a. Sandrine Bonnaire, Maurice Pialat, Evelyne Ker, Anne-Sophie Maillé en Dominique Besnehard.

Pialats in Frankrijk bejubelde en meermalen bekroonde filmsucces gaat over 'de eeuwige triestheid' in een Frans doorsnee gezin, nadat de vader zijn vrouw en twee kinderen in de steek liet. Centraal staat de vijftienjarige Suzanne (Bonnaire) die het verstikkende milieu ontvlucht en relaties aangaat met tal van vriendjes. Met een van hen trouwt ze uiteindelijk, niet omdat ze van hem houdt maar omdat die wat aardiger is dan de rest. Alleen met haar vader, gespeeld door Pialat zelf, heeft Suzanne nog een emotionele band.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Sandrine Bonnaire op televisie komt.

Reageer