Luis Bacalov

1933 Componist

Luis Bacalov (1933) is componist.
Er zijn 55 films gevonden.

Assassination Tango

2002 |

2002. Robert Duvall. Met o.a. Robert Duvall, Rubén Blades, Kathy Baker en Luciana Pedraza.

Een huurmoordenaar op leeftijd begint aan zijn laatste opdracht om zich daarna terug te trekken met zijn vriendin en haar dochter.

Woman on Top

2000 | Romantiek, Komedie

Verenigde Staten 2000. Romantiek van Fina Torres. Met o.a. Penélope Cruz, Murilo Benício, Harold Perrineau, Mark Feuerstein en John de Lancie.

Kokkin Isabella heeft een extreme vorm van wagenziekte: ze moet altijd controle hebben over haar bewegingen. Dus in de auto wil zij achter het stuur, in bed bovenop. Haar huwelijk overleeft dat niet en zij vertrekt naar San Francisco waar ze een televisie kookshow krijgt. Vrolijk niemendalletje voor Cruz, die juist met haar rol als zwangere non in Todo sobre mi madre in Hollywood een voet tussen de deur had gekregen. Met fijne Braziliaanse muziek.

The Sky is Falling

2000 | Drama, Muziek, Romantiek

Italië 2000. Drama van Antonio Frazzi en Andrea Frazzi. Met o.a. Isabella Rossellini, Jeroen Krabbé, Barbara Enrichi, Gianna Giachetti en Luciano Virgilio.

Na Left Luggage werken Krabbé en Rossellini opnieuw samen in een melodrama over de Tweede Wereldoorlog, nu als oom en tante van een stel weesmeisjes dat bij hen komt wonen op hun riante landgoed in Toscane. Het verhaal van de fantasierijke meisjes die opbloeien in de prachtige omgeving begint luchtig en dromerig, maar het jaar is 1943 en oom en tante zijn van Joods-Duitse afkomst, dus de wending in de tweede helft laat zich raden. Nogal zoet en clichématig, allemaal. Rosselini speelt goed en werd genomineerd voor de David di Donatello-prijs voor beste actrice.

The Love Letter

1999 | Romantische komedie

Verenigde Staten 1999. Romantische komedie van Peter Chan. Met o.a. Kate Capshaw, Tom Selleck, Tom Everett Scott, Blythe Danner en Ellen DeGeneres.

Iedereen raakt verliefd op de verkeerde persoon in The Love Letter. De mysterieuze liefdesbrief die de veertiger Helen (Capshaw) in haar boekwinkel vindt, is een katalysator in dat proces. De brief gaat van hand tot hand, zaait verwarring en doet liefde bovenborrelen. De afstandelijke Helen kan wel een liefdeskatalysator gebruiken; maar moet ze de knappe twintiger Johnny (Scott) kiezen of de goeiige George (Selleck)? Pas aan het einde krijgen we te horen wie de brief geschreven heeft. Dan zijn we vermaakt met Amerikaanse dorpse verwikkelingen en Frans aandoende gewaagde liefdesrelaties.

Les enfants du siècle

1999 | Drama, Historische film, Biografie

Frankrijk 1999. Drama van Diane Kurys. Met o.a. Juliette Binoche, Benoît Magimel, Stefano Dionisi, Robin Renucci en Karin Viard.

Toen de barones Amandine Aurore Lucile Dudevant, geboren Dupin, 29 jaar was en twee kinderen had, liet zij haar man in de steek en ging naar Parijs. Dat was in het jaar 1833. Ze had literaire aspiraties, rookte sigaren en droeg een broek - revolutionair voor haar tijd. Haar romans keerden zich tegen de burgerlijke moraal en gingen over maatschappelijke vraagstukken. Ze noemde zich George Sand (Binoche) en had twee hartstochtelijke relaties, die de geschiedenis zijn ingegaan als de romances van de eeuw. De eerste was met de Franse schrijver Alfred de Musset (Magimel) die zes jaar jonger was, en de tweede was met de componist Frédéric Chopin. Beide mannen vertegenwoordigden als geen ander, ieder op zijn gebied, de romantische stroming in de kunst. De film van Kurys gaat over die eerste grote liefde met de veel begaafdere De Musset, die onder haar kracht geleden heeft. Hij werd slechts 47 jaar en zij 72. Het stel gaat naar Venetië, waar ze hun hoogte- en dieptepunten beleven. Het is altijd een groot genoegen om naar Binoche te kijken, want zij is een der grote actrices van haar tijdperk en speelt ongewild Magimel een beetje van het scherm. Helaas is het scenario van Murray Head, François-Olivier Rousseau en regisseuse Kurys te praterig en duurt de film minstens een half uur te lang. De bijrollen zijn goed; de decors en de kostuums zijn zo mooi, dat ze aandacht moeiteloos afleiden als de film te toneelmatig wordt. Het camerawerk van Vilko Filac is uitstekend.

Noces de lune

1998 |

Tunesië 1998. Taieb Louhichi. Met o.a. Rym Riahi, Mohamed Hedi Moumen en Messaoud Hattau.

Toen de barones Amandine Aurore Lucile Dudevant, geboren Dupin, 29 jaar was en twee kinderen had, liet zij haar man in de steek en ging naar Parijs. Dat was in het jaar 1833. Ze had literaire aspiraties, rookte sigaren en droeg een broek - revolutionair voor haar tijd. Haar romans keerden zich tegen de burgerlijke moraal en gingen over maatschappelijke vraagstukken. Ze noemde zich George Sand (Binoche) en had twee hartstochtelijke relaties, die de geschiedenis zijn ingegaan als de romances van de eeuw. De eerste was met de Franse schrijver Alfred de Musset (Magimel) die zes jaar jonger was, en de tweede was met de componist Frédéric Chopin. Beide mannen vertegenwoordigden als geen ander, ieder op zijn gebied, de romantische stroming in de kunst. De film van Kurys gaat over die eerste grote liefde met de veel begaafdere De Musset, die onder haar kracht geleden heeft. Hij werd slechts 47 jaar en zij 72. Het stel gaat naar Venetië, waar ze hun hoogte- en dieptepunten beleven. Het is altijd een groot genoegen om naar Binoche te kijken, want zij is een der grote actrices van haar tijdperk en speelt ongewild Magimel een beetje van het scherm. Helaas is het scenario van Murray Head, François-Olivier Rousseau en regisseuse Kurys te praterig en duurt de film minstens een half uur te lang. De bijrollen zijn goed; de decors en de kostuums zijn zo mooi, dat ze aandacht moeiteloos afleiden als de film te toneelmatig wordt. Het camerawerk van Vilko Filac is uitstekend.

B. Monkey

1998 | Romantiek, Thriller

Verenigd Koninkrijk/Verenigde Staten/Italië 1998. Romantiek van Michael Radford. Met o.a. Asia Argento, Jared Harris, Rupert Everett, Jonathan Rhys Meyers en Tim Woodward.

Britse thriller waarin rustige boekenwurm en jazzliefhebber verliefd wordt verliefd op de mysterieuze, Italiaanse schone Beatrice. Ze passen op het oog niet bij elkaar: hij leidt een beschermd en geregeld leventje, zij leidt een snel en crimineel bestaan. Maar 'opposites attract' en wanneer er een romance opbloeit doet Beatrice er alles aan om aan de zelfkant te ontsnappen.

Polish Wedding

1997 | Drama

Verenigde Staten 1997. Drama van Theresa Connelly. Met o.a. Lena Olin, Gabriel Byrne, Claire Danes, Rade Serbedzija en Adam Trese.

Vluchtige slice-of-life komedie van debutante Theresa Connelly rond de perikelen van een Poolse arbeidersfamilie in Detroit. Een zwangere tiener (Claire Danes), een overspelige matriarch (Lena Olin), een passieve echtgenoot (Gabriel Byrne) en een handvol broers zorgen voor een kwartier pretentieloos vermaak: daarna wordt het letterlijk vervelend. Een hakkelend tempo, irrelevante episodes maar vooral de grove stereotyperingen voorkomen dat je wordt meegevoerd door het verhaal. Gelukkig biedt de sterke rolbezetting nog enige verstrooiing. (VM/VPRO Gids)

Notre petit ange

1997 | Drama, Horror, Fantasy, Familiefilm

Italië/Frankrijk/Duitsland 1997. Drama van Andrea Frazzi en Antonio Frazzi. Met o.a. Chiara Caselli, Jochen Horst, Karin Thaler, Alessia Bruno en Giorgio Biavati.

Na de plotselinge dood van hun zes-jarige dochtertje Nina (Bruno) stort de wereld van Sofia (Caselli) en Flavio (Horst) in elkaar. Op een dag echter verschijnt de geest van Nina voor Sofia, die geen ogenblik aan zinsbegoocheling denkt, en maar al te graag gelooft in de verschijning. Iedereen rond haar vreest voor haar psychische standvastigheid, maar toch is het wel degelijk de geest van het kind, maar ze is enkel te zien door haar moeder. De raadgevingen van Nina beginnen het leven van Sofia te bepalen en zo is het meisje verantwoordelijk voor heel wat vreemde gebeurtenissen. Maar de engel heeft een bepaalde opdracht meegekregen. Een sprookje voor volwassenen dat ongetwijfeld een hart onder de riem zal steken van ouders die hetzelfde hebben meegemaakt. Spijtig dat er zoveel bewust op de traanspieren gewerkt wordt, want het scenario van Maria Carmela Cicinnati en Peter Exacoustos had een minder oppervlakkige behandeling verdiend. De fotografie is van Marcello Montarsi.

La tregua

1997 | Drama, Oorlogsfilm, Historische film

Italië/Frankrijk/Duitsland/Zwitserland 1997. Drama van Francesco Rosi. Met o.a. John Turturro, Rade Serbedzija, Massimo Ghini, Agnieszka Wagner en Stefano Dionisi.

Chemicus Primo Levi gaf zijn vak na 1945 op, om verslag te doen van zijn ervaringen in Auschwitz en van de tijd vlak erna. La tregua is de verfilming van zijn tweede boek, met Turturro in de rol van Levi. In 1945 wordt Levi door Russische soldaten bevrijd uit het concentratiekamp. Hier begint een lange reis vol ontberingen naar zijn geboortestad Turijn. Levi worstelt met schuldgevoelens tegenover alle overledenen en heeft moeite met het herwinnen van de wil om te leven. In de episch gekadreerde landschappen van veeltalig Oost-Europa lijkt hij hopeloos verloren: 'God kan niet bestaan als Auschwitz bestaat.'

La deuda

1997 | Mysterie, Drama

Colombia/Frankrijk 1997. Mysterie van Nicolás Buenaventura Vidal en Manuel José Álvarez. Met o.a. Manuel José Álvarez, Vicky Hernández, Nicolás Buenaventura Vidal en Jairo Camargo.

De moordaanslag op een gehate woekeraar, heel discriminerend bijgenaamd Ali Ibrahim, de Turk, en het uitblijven van hulp aan de gewonde man leiden uiteindelijk tot zijn dood. De bewoners van een onooglijk Colombiaans dorpje menen opnieuw te kunnen ademhalen, een lastpost kwijt te zijn en hun schamele kostbaarheden weer in hun bezit te krijgen, maar dan worden zij gekweld van een collectief schuldgevoel en lijkt het alsof het is gaan spoken in hun anders zo vredige stadje. Een derdewereld- film, waarin niet zoveel gebeurt, die tot stand kwam met Frans geld en financiële steun van het Hubert Bals fonds, genoemd naar de (wijlen) stichter van het Rotterdamse Filmfestival.

Il nostro piccolo angelo

1997 | Fantasy, Komedie, Familiefilm

Duitsland/Italië 1997. Fantasy van Andrea Frazzi en Antonio Frazzi. Met o.a. Chiara Caselli, Jochen Horst, Karin Thaler, Alessia Bruno en Giorgio Biavati.

De kleine Nina (Bruno) is om het leven gekomen door een verkeersongeval. Ze verschijnt als een engeltje, dat alleen door haar moeder Sofia (Caselli) gezien kan worden. Om in de hemel te mogen komen moet Nina een goede daad verrichten: het inmiddels liefdeloos geworden huwelijk van haar ouders redden. Ze merkt dat haar vader Flavio (Horst) een affaire heeft met mamma`s beste vriendin Mirella (Thaler), die probeert Sofia voor gek te laten verklaren met behulp van psychiater Pierluigi (Manzini). Ze praat in zichzelf en is niet naar Nina's begrafenis gegaan. Het komt zover dat Sofia van haar werk ontslagen wordt. Ze kan Nina niet meer zien, waarop Sofia ontredderd door de stad ronddoolt. Dan grijpt de kleine Nina naar forse middelen: de stofzuiger wordt agressief, er komt een ijzige wind uit de koelkast en de microwave onploft! Sentimentele, maar vermakelijke onzin-film met goede afloop die de kijker al mijlen van te voren ziet aankomen. Bruno speelt haar rol met verve en Thaler is een knappe, nare heks, die de onschuldige uitziende Casselli als Sofia in de maling neemt. Scenario van Maria Cicinnati en Piero Exacoustos. Camerawerk van Marcello Montarsi.

Don Milani - Il priore di Barbiana

1997 | Drama, Biografie

Italië 1997. Drama van Andrea Frazzi en Antonio Frazzi. Met o.a. Sergio Castellitto, Arturo Paglia, Gianna Giachetti, Roberto Citran en Ilaria Occhini.

Midden jaren 1950. Daar hij in opstand komt tegen het feit dat kinderen verplicht worden om in de fabrieken te werken wordt de jonge priester Lorenzo Milani (Castellitto) van San Donato overgeplaatst naar Barbiana, een godvergeten gat in de bergen van Toscani[KA3]e. Hij komt hier terecht in een vervallen kerk en de dorpsbewoners staan vijandig t.o.v. hem en de kerk die hij vertegenwoordigd. Hij wordt getroffen door de armoede van de mensen en is vastbesloten iets te doen tegen de sociale onrechtvaardigheid, de ongeletterdheid en de goddeloosheid in het bergdorpje. Hij neemt de opvoeding op zich van het karakter gestoorde weesjongetje Michele (later als tiener gespeeld door Paglia). Lorenzo verzet zich tegen het onderwijssysteem en wil een eigen school oprichten en de kinderen verplichten de lessen te volgen. Ondanks de tegenwerking die hij ondervindt kan hij school toch starten met zes leerlingen. Zijn broer Adriano (Citran), een arts, staat hem terzijde, evenals zijn moeder (Occhini). Dan stelt Adriano vast dat Lorenzo aan kanker lijdt. Dit is toch niet voldoende om zijn strijdlust te breken, integendeel. Hij klaagt de bisschop aan wegens verwaarlozing van de armen. De bekende advocaat Gatti (Valgoi) stelt zich aan de zijde van de priester. Sterk vertolkte, maar conventioneel gemaakte, biografische film van de 'linkse' priester Don Milani, die zich van 1953 tot aan zijn dood begin jaren 1960 ingezet heeft voor de minderbedeelden. In Toscanië groeide hij uit tot een ware volksheld en de gelijkenissen met de Belgische film DAENS zijn dan ook niet toevallig. Castellitto zet een kwetsbaar, maar vastberaden personage neer dat de kijker niet zo vlug zal vergeten. Sandro Petraglia en Stefano Rulli baseerden het scenario op een verhaal van Maurizia Narducci. Fotografie is van Franco Lecca. Wordt uitgezonden in twee delen. Dolby Stereo.

L'avvocato delle donne VI

1996 | Drama

Duitsland/Italië 1996. Drama van Andrea Frazzi en Antonio Frazzi. Met o.a. Mariangela Melato, Rüdiger Joswig, Mareike Carrière, Carolina Salome en Lorenzo Gioielli.

Irene (Melato) heeft weer eens een cli[KA3]ente die behoorlijk in de klem zit. Adriana Fieschi (Weisgerber), de stinkend jaloerse echtgenote van Vittorio (Malco), een gefortuneerde juwelier, wordt ervan beschuldigd, Marika (Malipeiro), de minnares van haar man te hebben doodgeschoten. Adriana heeft toegegeven dat zij Marika geld had geboden om definitief op te krassen. De vermoorde is met een pistool van hetzelfde kaliber als Adriana`s priv[KA1]ewapen koud gemaakt. Dergelijke indirecte bewijzen zijn onvoldoende om iemand vast te houden. Irene gaat eerst raad inwinnen bij haar vriend Sandro Gruber (Joswig), de openbare aanklager. Ook was er een getuige die beweerde dat Marika gesignaleerd was in het rosse milieu. Sandro is juist bezig met een grote zaak van mensensmokkel uit Bulgarije. Het lijk dat van Marika zou zijn, was moeilijk te identificeren, maar het spoor leidde naar Adriana, omdat er een kostbaar sieraad op gevonden werd dat uit Vittorio's zaak kwam. Sandro is echter overtuigd van een Bulgaarse connectie. Als Irene dit met de rechter wil bespreken, wordt Sandro neergeknald en raakt in een coma. Ze is zo geschokt dat ze Adriana eventjes vergeet. Alles komt natuurlijk aan het einde weer goed. Het scenario van Patrizia Fassio en Domenico Matteucci tracht eigentijds te doen door aan de oppervlakte de vrouwenhandel en de prostitutie uit Oost-Europa aan te snijden, die na de val van het communisme en door de Joegoslavische burgeroorlogen opbloeiden tot een ware plaag. Dit onderwerp is met name in Duitse misdaadfilms voor de tv vaker en veel beter gedaan. Verder zit het scenario slordig in elkaar wat van de film een flauwe vertoning heeft gemaakt. Het camerawerk is van Franco Lecca. Laatste aflevering in een serie van zes.

L'avvocato delle donne V

1996 | Drama

Duitsland/Italië 1996. Drama van Andrea Frazzi, Antonia Frazzi en Antonio Frazzi. Met o.a. Mariangela Melato, Rüdiger Joswig, Mareike Carrière, Caroline Salome en Lorenzo Gioielli.

Als Irene (Melato) de vijftig-jarige werkster Rosina Dazzi (Indovina) wegens moord op haar man verdedigt, meent ze snel vrijspraak te verkijgen, maar de openbare aanklaagster Siena (Scalondro) wordt ziek en Sandro Gruber (Joswig) gaat haar vervangen. Sandro heeft de nodige bewijzen tegen Rosina gevonden, waardoor Irene onder zware druk raakt. Ook hun goede relatie gaat eronder lijden, hoewel Sandro zich blijft bekommeren om de agorafobie van Lorenzo (Rodriguez). Terwijl de kijkers in spanning worden gehouden over het eventuele verbreken van de verhouding tussen Sandro en Irene, hebben Patrizia Fassio en Domenico Matteucci die het scenario schreven, de weinig originele oplossing bedacht van de verzachtende omstandigheden, waaruit blijkt dat Rosina`s man hun tien-jarige dochter Claudia (Papi) misbruikte. Daarmee werden de kool en de geit gespaard. Het spel van de rolverdeling in deze voorlaatste aflevering is niet meer en niet minder dan in de vorigen. Het camerawerk is van Franco Lecca.

L'avvocato delle donne IV

1996 | Drama

Italië/Duitsland 1996. Drama van Andrea Frazzi, Antonia Frazzi en Antonio Frazzi. Met o.a. Mariangela Melato, Rüdiger Joswig, Mareike Carrière, Caroline Salome en Lorenzo Gioielli.

De achttien-jarige Cinzia (Sacchi) beweert in de ondergrondse verkracht te zijn door een trio straatmuzikanten tijdens de spits. Tamelijk ongeloofwaardig, temeer het drietal via advocaat Reggi (Valgoy) die een notoire vrouwenhater is, laat weten over een waterdichte alibi te beschikken. Met behulp van video-opnames en het amulet van een der beklaagden, Vittorio Casorati (Zagaria), kan advocate Irene Salvi (Melato) de zaak bewijzen. In deze vierde aflevering van het zestal komen niet alleen Salvi`s ziekelijke zoon Lorenzo (Rodriguez) en aanklager Sandro Gruber (Joswig) dichter tot elkaar (via het internet!), maar ook Irene en Sandro als hij wegens het overlijden van zijn moeder naar Bolzano moet. Irene reist hem achterna en blijft een nachtje, terwijl aan de kijkers nu Sandro's Duits klinkende achternaam duidelijk is: Bolzano ligt in de Italiaanse Tirol, niet ver van de Oostenrijkse grens en de Brennerpas. Het scenario is voor deze keer van Marina Garroni, Giovanni Lombardo Radice en Ugo Liberatore. Het camerawerk is van Franco Lecca. Door zijn bijna onmogelijke uitgangspunt, aardiger dan de vorige aflevering.

L'avvocato delle donne III

1996 | Drama

Italië/Duitsland 1996. Drama van Andrea Frazzi, Antonia Frazzi en Antonio Frazzi. Met o.a. Mariangela Melato, Rüdiger Joswig, Mareike Carrière, Caroline Salome en Lorenzo Gioielli.

Irene Salvi (Melato) moet Laura Nobili (Ranzi) verdedigen in het proces tegen haar man Alberto (Wertm[KA3]uller), die zij wegens mishandeling had aangegeven bij de politie. Een hopeloze zaak voor Irene, want Laura kan niet van tabletten afblijven en Alberto is professor aan de universiteit en heeft een onkreukbare reputatie. Wat het nog erger maakt, is dat Alberto wordt verdedigd door Irene`s eigen vader (Moschin), een geducht strafpleiter met wie zij al lange tijd gebrouilleerd is. Bovendien gaat Irene`s zoon Lorenzo (Rodriguez) ook nog eens sukkelen met zijn gezondheid, maar gelukkig reikt openbare aanklager Sandro Gruber (Joswig) de helpende hand met de juiste adviezen. Zou het wat worden tussen Irene en Sandro? We moeten nog een drietal afleveringen; wie, weet! Het scenario van Marina Garroni, Giovanni Lombardo Radice en Ugo Liberatore lijkt iets meer pit te bevatten dan het vorige deel dat overigens niet van hen afkomstig was. Helaas heeft dit trio de verleiding niet kunnen weerstaan om bij de kijker onder de gordel te stoten met goedkoop sentiment. Het camerawerk is van Franco Lecca.

L'avvocato delle donne II

1996 | Drama

Duitsland/Italië 1996. Drama van Andrea Frazzi, Antonia Frazzi en Antonio Frazzi. Met o.a. Mariangela Melato, Rüdiger Joswig, Mareike Carrière, Caroline Salome en Lorenzo Gioielli.

Als de elf-jarige Nadia (Pantaleo) spoorloos is, beschuldigt men algauw haar 22-jarige zus Barbara (Mondello), omdat zij een strafblad heeft wegens drugsmisbruik. Irene Salvi (Melato) wordt haar als advocaat pro deo toegewezen. Irene denkt niet dat Barbara iets te maken heeft met de verdwijning van haar zusje. Irene`s onderzoek wordt bemoeilijkt door problemen met haar zoon Lorenzo (Rodriguez) en het feit dat ze naar een milieucongres in Perugia moet, waar ze officier van justitie Sandro Gruber (Joswig) tegenkomt. Sandro is verheugd haar te zien en geeft Irene de nodige nuttige adviezen. Irene`s eerste gedachte over de onschuld van Barbara was juist, want Nadia`s moeder (Modugno) stelde haar dochtertje `ter beschikking` aan rijke bankier Fiocchi (Zucchi), waarbij Nadia een ongelukkige val in een rivier maakte. Ja, ja... Het scenario van Patrizia Fassio en Domenico Matteucci zit vol met ergerlijke soaptoestanden en gekunstelde situaties om de negentig minuten vol te krijgen en de kijker weet van meet af aan dat degene die door Irene Salvi verdedigd wordt, onschuldig is - het is overigens in andere advocatenseries niet veel anders. De rolverdeling doet onder de omstandigheden zijn best. Het camerawerk is van Franco Lecca. Tweede aflevering in een serie van zes.

L'avvocato delle donne I

1996 | Drama

Duitsland/Italië 1996. Drama van Andrea Frazzi, Antonia Frazzi en Antonio Frazzi. Met o.a. Mariangela Melato, Rüdiger Joswig, Mareike Carrière, Caroline Salome en Lorenzo Gioielli.

De eerste aflevering van een zes-delige advocatenserie met de 45-jarige alleenstaande Irene Salvi (Melato), moeder van de veertien-jarige, ziekelijke Lorenzo (Rodriguez) als strafpleitster uit Rome in de hoofdrol. In deze aflevering behartigt zij de belangen van Caterina Mariani (Pozzi) die voor een kleine esthetische ingreep behandeld zou worden, maar door een fatale vergissing van behandelende chirurg Riccardo Sforza (Carri[KA2]ere) geen kinderen meer kan krijgen. Er komt heel wat onwelriekends naar de oppervlakte als Irene de zaak gaat behandelen. Het ziet er eventjes naar uit dat ze het proces zal verliezen. Gelukkig staat de charmante openbare aanklager Sandro Gruber (Joswig) aan haar zijde, hetgeen voor een tv-film uit Latijns Europa een soort nieuwtje is. In verdere delen komen Sandro en Irene steeds dichter tot elkaar en we hopen dat ze gaan trouwen. Ons geduld wordt heel lang op de proef gesteld, al krijgen we in deel drie wel een soort voorproefje. Het scenario van Patrizia Fassio en Domenico Matteucci vermengt meer melo dan misdaad, maar de rolprent is in zijn geheel mooi om naar te kijken. Verwacht geen hoogstandjes. Het camerawerk is van Franco Lecca.

Dopo la tempesta

1995 | Drama

Duitsland/Italië 1995. Drama van Andrea Frazzi, Antonio Frazzi, Antonia Frazzi en Andrea en Antonio Frazzi. Met o.a. Senta Berger, Omero Antonutti, Judith Kernke, Adelmo Togliani en Gudrun Gabriel.

Moord op een 15-jarig meisje in hautaine Romeinse kringen van jeugdige ballen en kwallen, die kunnen liegen dat het gedrukt staat. Moeder Sara Renzi (Berger) gelooft niet dat haar 18-jarige zoon Matteo (Rocco) een moordenaar is.

Il postino

1994 | Drama, Komedie, Biografie, Romantiek

Italië/België/Frankrijk 1994. Drama van Michael Radford. Met o.a. Massimo Troisi, Philippe Noiret, Maria Grazia Cucinotta, Linda Moretti en Anna Buonaiuto.

Poëzie is bedoeld om vrouwen te veroveren. Dat is de filosofie van Mario, de postbode op een Italiaans eilandje die iedere dag de post bezorgt bij een zojuist gearriveerde Chileense dichter in ballingschap. De dichter (Noiret) helpt hem, schoorvoetend, bij zijn pogingen het hart te winnen van Beatrice, de plaatselijke schoonheid. Warm poëtisch drama met Troisi als de schuchtere Mario die vol ontzag opkijkt tegen de intellectuele poëet, maar zelf eigenlijk veel slimmer is dan iemand (inclusief hij zelf) ooit heeft beseft. Troisi overleed een dag na de laatste opname en kreeg postuum een Oscarnominatie.

Njewoswraschtschenjez

1991 | Thriller, Drama

SU/Rusland 1991. Thriller van Sergej Sneschkin. Met o.a. Jurl Kusnezow, Nikalaj Jeremenko sen., Juri Oskin, Era Siganschina en Jossif Reichelgaus.

Een boeiende thriller over de dagen die voorafgingen aan de mislukte Russische putsch van 19 augustus 1991 in Moskou. Een fictief verhaal aan de hand van de belevenissen van een door alles en iedereen gewantrouwde 'hard-boiled' tv-verslaggever, de macht van de stuiptrekkende KGB, emigrerende joden die van landverraad beschuldigd worden, de zelfkant van de Russische maatschappij en de opkomende opportunisten, die een greep naar de macht doen. Goede muziek van Alexander Kneifel.

Un Amour interdit

1984 | Drama

Frankrijk 1984. Drama van Jean-Pierre Dougnac. Met o.a. Brigitte Fossey, Fernando Rey, Saverio Marconi, Agostina Belli en Emmanuelle Béart.

Met zijn eerste film heeft Jean-Pierre Dougnac zich meteen in het diepe gestort door een bewerking zonder enige dialoog of uitleg te maken van L'enfant trouvé van Heinrich von Kleist. Hij heeft het er slecht van afgebracht, ook al respecteert hij het boek volledig. Het is hem niet gelukt de waanzinnigheid en redeloosheid van het boek in de film te verwerken ondanks, of misschien dankzij, een sterk zoeken naar originaliteit. De kijker ziet een opeenvolging van toneelachtige scènes waarin alsmaar gesproken wordt. Het resultaat is slechts een historische kostuumfilm.

Le Transfuge

1984 |

Duitsland/België/Frankrijk 1984. Philippe Lefebvre. Met o.a. Bruno Cremer, Heinz Bennent, Jean-François Balmer en Lisa Kreuzer.

In Berlijn smokkelt een Franse ondernemer een Oostduitse ex- geheimagent naar Frankrijk. Uiteindelijk blijkt het een complot te zijn. De ontknoping zorgt voor een verrassing in deze overigens trage en weinig boeiende film.

L' Art d'aimer

1983 | Komedie, Erotiek

Frankrijk/Italië 1983. Komedie van Walerian Borowczyk. Met o.a. Michele Placido, Marina Pierro, Massimo Girotti, Laura Betti en Philippe Lemaire.

De Romeinse tribuun Macarius brengt zijn jonge vrouw bij zijn moeder onder als hij oorlog moet gaan voeren, maar ze krijgt wel toestemming om de lessen van de dichter Ovidius, die de libertijnse liefde predikt, te volgen. Ze brengt, evenals haar schoonmoeder, zijn lessen in praktijk met een medecursist. Ondanks de klassieke inspiratie en de Italiaanse top-acteurs een verdere afgang van Borowczyk, die niet verder komt dan een banale en niet eens amusante seks-klucht die voor de bedoelde humor afhangt van een spionerende papegaai in de slaapkamer van de heldin. De vroegere esthetiek is vervangen door een slordige verkleed- en uitkleedpartij.

Coup de foudre

1983 | Drama

Frankrijk 1983. Drama van Diane Kurys. Met o.a. Miou-Miou, Isabelle Huppert, Guy Marchand, Jean-Pierre Bacri en Robin Renucci.

Een joods meisje trouwt met een christen man om aan de Gestapo te ontkomen, terwijl een andere jonge vrouw haar in het verzet strijdende geliefde verliest tijdens represailles. Rond 1955 komen ze bij de school van hun kinderen met elkaar in contact en hun vriendschap maakt hen des te bewuster van hun huwelijksteleurstellingen. De herinneringen van de regisseuse aan haar moeder kregen een zorvuldige tijdsreconstructie die de pre- feministische vrouwenvriendschap een dramatisch reliëf geeft. De boeiendste personages en rollen zijn echter voor de echtgenoten die zich met vertwijfeld onbegrip afvragen wat ze eigenlijk fout hebben gedaan. Scenario van Alain Le Henry en regisseuse Kurys naar het verhaal dat ze met Olivier Cohen had geschreven. Bernard Lutic stonf achter de camera.

Le jeune marié

1982 | Komedie

Frankrijk 1982. Komedie van Bernard Stora. Met o.a. Richard Berry, Brigitte Fossey, Zoé Chauveau, Richard Anconina en Daniel Russo.

De jonge metselaar Billy (Berry) trouwt in de Provence met Nina (Chauveau), maar wordt terstond verliefd op Viviane (Fossey), een buurvrouw die door haar man in de steek gelaten is, en die hij naar Parijs volgt. Uiteindelijk gaat hij toch weer naar huis. De film gaat over het dagelijkse leven en begint uitstekend. Jammer genoeg is de eindeloze tocht van Billy door Parijs saai, gaat de humor verloren en vervagen de personages. Scenario van regisseur Stora. Ondanks de langdradigheden mooie fotografie van Aronovich.

La città delle donne

1980 | Drama, Komedie

Italië/Frankrijk 1980. Drama van Federico Fellini. Met o.a. Marcello Mastroianni, Bernice Stegers, Ettore Manni, Donatella Damiani en Anna Prucnal.

Een vijftiger (Mastroianni) laat zich in de trein meelokken door een aantrekkelijke medereizigster en komt terecht op een bizar feministisch congres. Daar ontmoet hij verschillende vrouwelijke archetypen: van agressor, verleidster, moeder, hoer en slachtoffer tot onbereikbaar ideaal om tenslotte weer in de trein te ontwaken. Zeker niet de beste van Fellini, ondanks de sterke hoofdrol van Mastroianni, maar wel leuk als inkijkje op de regisseurs visie op de andere sekse: 'de hoofdpersoon begrijpt niets van vrouwen, daarom projecteert hij zijn fantasieën op ze'.

Rebus

1979 | Komedie

Duitsland/Italië/Spanje 1979. Komedie van Nino Zanchin. Met o.a. Laurence Harvey, Ann-Margret, Yvan Desny, Camilla Horn en Alberto de Mendoza.

Een groep valsspelende casinogangers laat de banken van een reeks internationale casino's springen. Een ontslagen croupier weet hen met behulp van de politie in de val te lokken. Hoewel het scenario door zeven auteurs werd geschreven, ontbreekt in deze oplichtersfilm iedere verrassing of spanning. Het verhaal speelt zich af in de blasé kringen van de jet set, maar de acteurs - onder wie de ster van de stomme film Horn - gedragen zich wel heel uitdrukkelijk verveeld.

Le Rose di Danzica

1979 | Drama

Italië 1979. Drama van Alberto Bevilacqua. Met o.a. Franco Nero, Helmut Berger, Macha Méril, Olga Karlatos en Roberto Posse.

Duitse legerofficieren - vrienden sinds hun opleiding - zijn in 1919 tegenstanders geworden in hun opvattingen over Duitslands toekomst. De aristocraat doodt zijn linkse opponent, maar wreekt zich vervolgens op zijn familie, een broeinest van opkomend fascisme, die zijn ideeën fataal misvormd had. De film weet de omkeer bij de anti-held niet overtuigend te maken en steunt vooral op wijdlopige dialoog en verwarrende flash-backs. De hoofdrollen geven reliëf aan een troebele haat-liefde verhouding, maar het politiek tijdsbeeld komt nergens tot leven en wordt nooit aannemelijk Duits.

La Giacca verde

1979 | Drama, Komedie

Italië 1979. Drama van Franco Giraldi. Met o.a. Jean-Pierre Cassel, Senta Berger, Renzo Montagnani en Vittorio Sanipoli.

Een beroemde gastdirigent herkent in de paukenist zijn vroegere vriend uit de onderduikperiode aan het eind van WO II. Destijds was diens opschepperij over een grootse muzikale carrière onderwerp van spot en grappen voor de dirigent, maar zijn uiteindelijke acceptatie van zijn eigen middelmaat brengt de begaafde vriend in twijfel over zijn talent en morele verantwoordelijkheid. Het betrekkelijk simpel uitgewerkte gegeven uit roman van Mario Soldati kreeg een wel erg uitgesponnen verfilming, maar heeft uitstekend spel van de beide hoofdrollen en van Berger, als filmster die zich ook drukte voor het krijgsgewoel en meedeed aan alle spotterij.

Cuori solitari

1979 | Komedie, Erotiek

Italië 1979. Komedie van Franco Giraldi. Met o.a. Ugo Tognazzi, Senta Berger, Christopher Hodge, Edda di Benedetto en Edda Ferronao.

Min of meer voor de grap overweegt een echtpaar te reageren op contactadvertenties voor een avondje partner-ruil, wat tot bizarre en teleurstellende ervaringen leidt. Een bezoek aan een gespecialiseerde club in Zwitserland lijkt verder strekkende gevolgen te hebben, maar uiteindelijk blijft hun huwelijkssituatie zoals hij was: nog steeds even kleurloos. Gegeven het onderwerp een tamelijk subtiele psychologische komedie, dank zij constrasterend spel van Tognazzi, met veel animo bij voorbaat en remmingen op het moment zelf, en van Berger, bij wie aarzeling en nieuwsgierigheid elkaar in omgekeerde volgorde afwisselen. Het scenario is van de regisseur en Ruggero Maccari. Het camerawerk is van Dario Di Palma.

I padroni della città

1976 | Misdaad, Actiefilm

Italië 1976. Misdaad van Fernando Di Leo. Met o.a. Al Cliver, Jack Palance, Al Cliven, Vittorio Caprioli en Gisela Hahn.

Een jonge ex-bokser voegt zich bij een kleine misdadigersbende in de buitenwijken van de stad en als inwijdingsritueel moet hij wraak nemen op een grote mafia-bons. Veel actie en hoog tempo doen de film goed.

Gli Esecutori

1976 | Misdaad, Thriller, Actiefilm

Italië 1976. Misdaad van Maurizio Lucidi. Met o.a. Roger Moore, Stacy Keach, Ivo Garrani, Ettore Manni en Fausto Tozzi.

De maffia smokkelt drugs door middel van een middeleeuwse crucifix naar de Verenigde Staten. Amerikaanse agenten gaan op zoek naar schuldigen en vinden tegelijk de moordenaar van de vader van een van hen. Ondanks medewerking van de scenarioschrijver van THE FRENCH CONNECTION een middelmatige, rammelende film. Onbedoeld plezier kan worden beleefd aan Moore als Amerikaan van Siciliaanse origine. Ook bekend als THE SICILIAN CROSS, UOMO DELL' ORGANIZAZIONE, THE EXECUTORS en THE EXECUTIONER.

Colpo in canna

1976 | Avonturenfilm

Italië 1976. Avonturenfilm van Fernando Di Leo. Met o.a. Ursula Andress, Lino Banfi, Marc Porel, Maurizio Arena en Woody Strode.

Een fraai gevormde gastvrouw raakt betrokken bij een aantal dramatische avonturen, die misschien te maken hebben met de mafia, verdovende middelen en andere smokkelwaar, maar je komt er nooit helemaal achter. Andress is sexy als altijd. Een onderhoudende film, die je niet al te serieus moet nemen. Ook bekend als STICK 'M UP DARLINGS!

Sistemo l'America e torno

1973 | Komedie

Italië 1973. Komedie van Nanni Loy. Met o.a. Paolo Villagio, Sterling Saint Jacques, Alfredo Rizzo, Armando Brancia en Carla Mancini.

Een kleine zakenman heeft de opdracht een gecontracteerde basketballspeler van Amerika naar Italië te halen. De jonge neger maakt geen haast met de oversteek en laat de Italiaan allerlei aspecten van het leven voor een zwarte Amerikaan kennen. Ze belanden zelfs in de gevangenis, waardoor het contract niet tijdig gehonoreerd wordt. De neger kan dus in zijn geboorteland blijven, waar zijn activisme tragisch afloopt. Verkenning van het Amerikaans racisme door de naïeve Italiaan levert treffende scènes op, maar de combinatie van locatieopnamen in de Verenigde Staten met studio-interieurs in Italië is technisch gebrekkig en vervalt ook in al te voor de hand liggende clichés en tegenstellingen.

Roma bene

1972 | Misdaad

Frankrijk/Italië/Duitsland 1972. Misdaad van Carlo Lizzani. Met o.a. Senta Berger, Vittorio Caprioli, Philippe Leroy, Virna Lisi en Nino Manfredi.

Een diefstal op een feest van de Romeinse jet-set haalt politie-inspecteur Manfredi binnen, wiens onderzoek stuk loopt op de onverzettelijke solidariteit van de bourgeoisie die schone schijn wil ophouden. Een maatschappijkritisch alibi voor een lamlendige schildering van een lamlendig wereldje met een reeks van sterren in min of meer gewaagde situaties.

Milano calibro 9

1972 | Misdaad, Drama

Italië 1972. Misdaad van Ferdinando di Leo. Met o.a. Gastone Moschin, Barbara Bouchet, Mario Adorf, Philippe Leroy en Lionel Stander.

Een gangster wordt na een gevangenisstraf weer in de vroegere bende opgenomen, om hem te kunnen betrappen als hij de verdwenen poet wil gaan ophalen. De nieuwe verdwijning van de buit van de overval doet verdenkingen en bloedige conflicten over en weer oplaaien die door de hoofdpersoon zijn aangewakkerd om de tegenstanders elkaar te laten uitschakelen. De harde en functionele regie van het conventionele, maar behendige misdaadscenario evenaart de Amerikaanse B-film en geeft - in dezelfde traditie - de bij-rolacteurs rollen op het eerste plan.

Il Boss

1972 | Drama

Italië 1972. Drama van Ferdinando di Leo. Met o.a. Henri Silva, Richard Conte, Gianni Garko, Vittorio Caprioli en Pierpaolo Capponi.

Pleegzoon van een vooraanstaande mafioso weet een gangsteroorlog in voordeel van zijn 'familie' te beslissen en de leiding van een concurrerende bende over te nemen, die connecties in de politiek heeft, zodat hij zich gaat voorbereiden op deelname aan de verkiezingen. Cynisch misdaadscenario kreeg een efficiënte en dynamische filmvorm, waarbij het expressieloze masker van Silva de genadeloze hoofdrol een merkwaardig reliëf geeft.

Lo chiamavano King

1971 | Western

Italië 1971. Western van Don Reynolds. Met o.a. Richard Harrison, Klaus Kinski, Marco Zuanelli, Anna Puskin en Luciano Piguzzi.

Premiejager King (Harrison) wreekt zich op een bende wapensmokkelaars in New Mexico door zich bij het federale leger aan te sluiten. Deze minder dan middelmatige spaghetti-western heeft een hoofdpijn veroorzakende, ongecontroleerde fotografie en de muziek poogt overmatig de spanning te suggereren die in het beeld ontbreekt. Giancarlo Romitelli regisseerde onder pseudoniem als Don Reynolds. In de V.S. in 1983 uitgebracht onder de titel HIS NAME WAS KING.

La Supertestimone

1971 | Komedie

Italië 1971. Komedie van Franco Giraldi. Met o.a. Ugo Tognazzi, Monica Vitti, Orazio Orlando en Véronique Vendell.

Een vrouw heeft een souteneur door een foute getuigenis wegens moord op een prostituée in de gevangenis doen belanden. Uit spijt gaat ze hem steeds vaker opzoeken en trouwt hem. Na zijn vrijlating moet ze voor hem tippelen. Een kleurrijke, grove komedie met op maat gesneden rollen voor de twee sterren, hoewel misschien al te rumoerig voor niet- Italiaanse smaak.

La Vittima designata

1970 | Thriller

Italië 1970. Thriller van Maurizio Lucidi. Met o.a. Tomas Milian, Pierre Clémenti, Katia Christina, Marisa Bartoli en Luigi Castellato.

Een mysterieuze jongen dringt zich op aan een industrieel en zijn geliefde en stelt kwasi-schertsend voor de lastige echtgenote te vermoorden als de industrieel in ruil zijn broer doodt. Na de dood van zijn vrouw wordt de weduwnaar gedwongen zijn deel van de overeenkomst na te komen: de 'broer' blijkt de schizofrene moordenaar zelf. Dit nauwelijks vermomd plagiaat van STRANGERS ON A TRAIN maakt duidelijk dat de regisseur geen Hitchcock is, ondanks goed spel van Milian en Clémenti.

Il prezzo del potere

1969 | Western

Italië/Spanje 1969. Western van Tonino Valerii. Met o.a. Giuliano Gemma, Fernando Rey, María Cuadra, Warren Vanders en Ray Saunders.

De moord op President Kennedy naverteld als spaghetti-western over een moord op een gouverneur in Texas vlak na de Burgeroorlog. De vriend van de neergeschoten verdachte vindt de ware schuldigen, maar de verantwoordelijke man achter de schermen blijft onaantastbaar. Het idee is interessanter dan de uitwerking die binnen de beperking van het genre blijft en daarin ook niet boven de middelmaat uitstijgt. Scenario van Massimo Patrizi.

La bambolona

1968 | Komedie

Italië 1968. Komedie van Franco Giraldi. Met o.a. Ugo Tognazzi, Isabella Rei, Lilla Brignone, Corrado Sonni en Filippo Scelzo.

Een losbollige advocaat van middelbare leeftijd (Tognazzi) valt op het meisje Ivana (Rey) en probeert haar te verleiden. Hij sluit vriendschap met haar ouders, geeft haar cadeautjes, belooft zelfs met haar te trouwen, maar ze geeft zich niet makkelijk gewonnen. Aardige komedie rond de nieuwe rol van de vrouw in de roerige jaren 60. Oorspronkelijk zou Marcello Mastroianni de hoofdrol spelen, maar die had andere verplichtingen. Dat is niet erg, Tognazzi (La grande bouffe) overtuigt als midlifecrisis-macho en won de prijs van de Italiaanse filmkritiek voor zijn rol.

I Protagonisti

1968 | Drama, Misdaad

Italië 1968. Drama van Marcello Fondato. Met o.a. Sylva Koscina, Jean Sorel, Pamela Tiffin, Lou Castel en Gabriele Ferzetti.

Een vijftal jonge mensen probeert omwille van de sensatie een ontmoeting te arrangeren met een beruchte bandiet, op wiens hoofd tien miljoen lire staat. Deze laat weten dat hij zich tegen betaling wil laten interviewen en fotograferen. Als hij z'n levensverhaal vertelt blijkt hij een idealistische anarchist te zijn wiens bezieling het vijftal aansteekt tot ze weer terug zijn in de 'beschaafde wereld'. Deze debuutfilm met sterbezetting maakt de psychologische en sociologische pretenties onvoldoende waar, al valt hij verre te prefereren boven Fondato's latere Bud Spencer-knokkluchten.

Questi fantasmi

1967 | Komedie, Horror

Italië 1967. Komedie van Renato Castellani. Met o.a. Sophia Loren, Vittorio Gassman, Mario Adorf, Margaret Lee en Aldo Giuffrè.

Een berooid jong echtpaar krijgt na veel tegenslag een ruime woning waarvan gezegd wordt dat het er spookt. Het lijkt waar te zijn, maar het spook is in werkelijkheid de aanbidder van de vrouw. Het sterduo biedt weinig soelaas in deze zouteloze filmbewerking van een toneelklucht waarin de vrouw wél overspelig was. In de film blijft ze - omwille van Lorens ster- imago - onberispelijk. De regisseur, Adriano Barraco, Leo Benvenuti, en Piero De Bernardi bewerkten het toneelstuk van Eduardo De Filippo tot scenario. Camerawerk van Tonino Delli Colli.

Lo Scatenato

1967 | Komedie

Italië 1967. Komedie van Franco Indovina. Met o.a. Vittorio Gassman, Martha Hyer, Gila Golan, Massimo Serato en Claudio Gora.

Een ster in het reclamefilmwezen merkt in zijn werk en zijn priv[KA1]e-leven dat de natuur (van insekten tot huisdieren en losgebroken stieren) zich plotseling tegen hem keert. Hij voelt zich het slachtoffer van een komplot. Als hij de oplossing daarvan zoekt in de dierentuin, belandt hij in de apenkooi. Deze symbolische satire, waarin de zelfgenoegzaamheid van de karakterzwakke held door kleine toevalligheden omslaat in onzekerheid, heeft een minder inventieve regie dan het scenario vereist, zodat het resultaat een one man show van Vittorio Gassman is.

A ciascuno il suo

1967 | Drama, Mysterie, Thriller

Italië 1967. Drama van Elio Petri. Met o.a. Gian Maria Volonté, Irene Papas, Gabriele Ferzetti, Salvo Randone en Luigi Pistilli.

In een klein Siciliaans stadje worden twee mannen vermoord. Het motief lijkt wraak te zijn en al snel worden drie verdachten gearresteerd. De jonge professor Paolo Laurana is ervan overtuigd dat de mannen onschuldig zijn en besluit, in de door de maffia gecontroleerde gemeente, op zoek te gaan naar de waarheid. De film weet niet helemaal de toon van de roman van Leonardo Sciascia te treffen en is beurtelings een sociale aanklacht, een politiefilm en een noodlotsdrama, maar weet in die samenstellende delen wel te boeien.

A Bullet for the General

1967 | Western

Italië 1967. Western van Damiano Damiani. Met o.a. Gian Maria Volonté, Klaus Kinski, Lou Castel, Martine Beswick en Andrea Checchi.

Een jonge Amerikaan sluit vriendschap met Mexicaanse rebellen na een overval op de trein waarin hij zat. Hij doet mee aan de revolutionaire strijd en na een aanval worden de opstandelingen verantwoordelijk gesteld voor een slachtpartij onder regeringstroepen. De leider wordt ter dood veroordeeld, waarna de Amerikaan tot actie overgaat door een aanval te plegen op het legerkamp van General Elias met bloedige gevolgen. Deze Mexicaanse spaghetti-western heeft een scenario vol actuele politieke verwijzingen en is beter gemaakt en geacteerd dan het gemiddelde.

Una questione d'onore

1966 | Misdaad

Italië/Frankrijk 1966. Misdaad van Luigi Zampa. Met o.a. Ugo Tognazzi, Nicoletta Machiavelli, Bernard Blier, Franco Fabrizi en Lucien Raimbourg.

Een ten onrechte van moord beschuldigde vluchteling laat zich op Sardinië strikken om een vendetta te beslechten, maar verzaakt zijn opdracht opdat hij de nacht met zijn jonge echtgenote door kan brengen. Soortgelijke onderwerpen zijn gewoonlijk stof voor satirische komedies waarmee vooral de acteurs geassocieerd zijn. De humorloze voorstelling van zaken in deze film laat zich van de weeromstuit nauwelijks serieus nemen. Niettemin boeiende momenten, maar ook erg uitgesponnen.

Django

1966 | Western

Italië/Spanje 1966. Western van Sergio Corbucci. Met o.a. Franco Nero, José Bódalo, Loredana Nusciak, Ángel Álvarez en Gino Pernice.

Een zwijgzame man arriveert in een Mexicaans grensplaatsje, een doodskist achter zich aan slepend. Zijn hoofd staat naar wraak, zijn naam is Django en de cinema is een charismatische heldenfiguur rijker. De film maakte destijds brandhout van drie voorzichtig gehanteerde taboes: geweld, vernedering en sadisme, en was het prototype van een lange reeks gewelddadige spaghetti-westerns, geënt op wraak- en vergeldingsgedachte. Er is prima camerawerk van Enzo Barboni, die later onder het pseudoniem E.B. Clucher naam zou maken als regisseur. De film gaf aanleiding tot een totaal van dertig Django-films en wordt samen met A Fistful of Dollars gerekend tot de meest invloedrijke Italo-westerns.

Una Vergine per il principe

1965 | Komedie, Historische film

Frankrijk/Italië 1965. Komedie van Pasquale Festa Campanile. Met o.a. Vittorio Gassman, Virna Lisi, Philippe Leroy, Maria Grazia Buccella en Tino Buazelli.

Het belangenhuwelijk tussen een renaissance-prins en zijn vrouw wordt ontbonden als de echtgenoot impotent blijkt. De politieke implicaties hiervan zijn zó groot dat de prins voor de ambassadeurs van de verschillende Italiaanse hoven zijn mannelijkheid moet bewijzen met een jonge maagd in zijn slaapkamer. Het scenario is geïnspireerd op correspondentie uit de 16de eeuw en relativeert de Italiaanse renaissance als hoogtepunt van cultuur, wetenschap en moraal tot een broeinest van hypocriet gekonkel. De bittere ironie dat de prins in bed zijn belangen redt maar daarmee ook zijn net gegroeide liefde offert, laat zich echter lang tevoren voorspellen.

Questa volta parliamo di uomini

1965 | Komedie

Italië 1965. Komedie van Lina Wertmüller. Met o.a. Nino Manfredi, Luciana Paluzzi, Milena Vukotic, Margaret Lee en Patrizia De Clara.

Het eerste deel van dit komische vierluik gaat over een rijke vrouw die steelt uit verveling. Dat komt mooi uit als haar echtgenoot bijna failliet gaat. In het tweede deel weet een messenwerper in zijn act zijn vrouw maar niet te missen, hij moet aan de bril. Ook het derde en vierde deel gaan over ongewone relaties tussen mannen en vrouwen. Regisseur Wertmüller weet daar wel weg mee, zoals ze in 1972 bijvoorbeeld liet zien in het hilarische Mimì metallurgico ferito nell'onore. Deze film is minder briljant, maar nog steeds de moeite waard.

La Noia

1964 | Drama, Erotiek

Frankrijk/Italië 1964. Drama van Damiano Damiani. Met o.a. Horst Buchholz, Catherine Spaak, Bette Davis, Isa Miranda en Daniela Rocca.

Een kunstschilder leeft op kosten van zijn dominerende moeder en zinkt, overtuigd van zijn gebrek aan talent, weg in verveling totdat hij verliefd wordt op de amorele vriendin van zijn overleden buurman. Ze vernedert, compromitteert en bedriegt hem zonder kwaadwilligheid en pas na een zelfmoordpoging vindt hij de kracht met haar te breken. De ongelukkige rolbezetting maakt het scenario ongeloofwaardig en weinig onderhoudend. Spaak is goed, maar heeft dit soort rollen te vaak gespeeld, Buchholz maakt zijn hevige emoties tot gezeur en 'gastster' Davis maakt als Amerikaans-Italiaanse mamma zichzelf en al haar scènes belachelijk. De roman van Moravia is niet zijn beste, maar verdient beter. Ook bekend als THE EMPTY CANVAS.

Il vangelo secondo Matteo

1964 | Drama, Experimenteel

Italië/Frankrijk 1964. Drama van Pier Paolo Pasolini. Met o.a. Enrique Irazoqui, Margherita Caruso, Suzanna Pasolini, Mario Socrate en Marcello Morante.

Het leven van Christus in zuivere cinéma vérité-stijl verteld door overtuigd marxist Pasolini, is sober en zonder de pracht en praal die men er graag in religieuze milieus aan toevoegt. De film is wel aan de lange kant en gecombineerd met de onopgesmukte productie, nogal saai en droog. Voor de rolbezetting koos de cineast voor amateurspelers, wat de echtheid van het geheel zeer ten goede komt. Christus wordt voorgesteld als een gedoemd revolutionair strijder en dat viel destijds geheel niet in goede aarde in kerkelijke kringen. De rel die hij ontlokte is vergelijkbaar met de ontsteltenis die jaren later volgde op de release van de overigens uitstekende rolprent THE LAST TEMPTATION OF CHRIST van Scorsese. In Amerika werd de film trouwens 7m ingekort. Ook al baseerde hij zijn score op thema's van Bach, Mozart en Prokofiev, toch hield componist Bacalov er een Oscarnominatie aan over. Ook bekend als THE GOSPEL ACCORDING TO ST. MATTHEW.

op televisie
1 uitzending

A Bullet for the General (1967) is deze week eenmaal op televisie. Log in om een abonnement aan te maken

Datum
Zender
Tijd
vrijdag 24 november
ARD
02:55 - 04:50

Reageer