Alain Corneau

1943 Regisseur, Acteur, Scenarist

Alain Corneau (1943) is regisseur, acteur en scenarist.
Er zijn 22 films gevonden.

Crime d’amour

2010 | Thriller

Frankrijk 2010. Thriller van Alain Corneau. Met o.a. Kristin Scott Thomas, Ludivine Sagnier, Patrick Mille en Gérald Laroche.

Drama van Alain Corneau over de bikkelharde strijd tussen twee meedogenloze carrièrevrouwen.

Stupeur et tremblements

2003 | Komedie, Drama

Frankrijk/Japan 2003. Komedie van Alain Corneau. Met o.a. Sylvie Testud, Tsuji Kaori, Suwa Taro en Katayama Bison.

De Belgische Amelie heeft als kind in Japan gewoond en wil na haar studie in Tokyo als vertaalster aan de slag. De cultuurverschillen zijn onoverbrugbaar: elke poging van Amelie om aardig te zijn, wordt als een belediging opgevat. De verfilming van Amelie Nothombs autobiografische roman is niet helemaal geslaagd. De amusante slapstick-regie van Corneau staat in ongemakkelijk contrast met de pretentieuze toon die de regisseur op andere momenten aanslaat.

Le Prince du Pacifique

2000 | Avonturenfilm, Actiefilm, Komedie, Familiefilm

Spanje/Frankrijk 2000. Avonturenfilm van Alain Corneau. Met o.a. Thierry Lhermitte, Patrick Timsit, Marie Trintignant, François Berléand en Anituavau Landé.

Een Franse officier, Alfred de Morsac (Lhermitte), raakte gewond aan het begin van WO I in 1914, toen hij te vuur en te zwaard de vijand bestreed in Marokko. Het ministerie van oorlog stuurde hem vervolgens naar Polynesi[KA3]e, Frans overzees gebied. Hij moest soldaten recruteren en opleiden voor de oorlog. Alfred de Morsac is een goed soldaat en oprecht officier, maar de Franse militaire gouverneur Lef[KA2]evre (Berl[KA1]eand) blijkt niet alleen een dictator, die met ijzeren vuist regeert, maar ook volledig corrupt; hij exploiteert de lucratieve nikkelmijnen voor eigen rekening. Wie het minste of geringste vergrijp begaat, wordt moeiteloos en genadeloos veroordeeld tot dwangarbeid in de mijnen. Moeata (Trintignant), die in Frankrijk is geboren, is de knappe weduwe van de voormalige Polynesische koning, die opstandig was en de Franse uitbuiter wilde verdrijven. Hij betaalde met zijn leven. Hun zoon, Reia (Land[KA1]e), moet zijn vader opvolgen, maar hij is eigenlijk nog een kind. De Morsac krijgt algauw onenigheid met Lef[KA2]evre en belandt in de mijnen, waar hij kennismaakt met Barnab[KA1]e (Timsit) een handige ritselaar uit de Elzas. Samen gaan ze Lef[KA2]evre een lesje leren, dingen naar de charme van Moeata en proberen Reia een dienst te bewijzen. De film wordt verteld in een grote flashback, dertig jaar na de dood van De Morsac. Polynesi[KA3]e wordt idyllisch voorgesteld en de avontuurlijke, komische belevenissen hebben iets van INDIANA JONES op zijn Frans. De film is best vermakelijk en de rollen zijn op het niveau van wat je verwachten mag van een luchtig avontuur. Lhermitte was een van de zeven scenarioschrijvers en de gangmaker achter dit project, dat honderd miljoen Francs (ca 15 miljoen euro) heeft gekost. Hij doet zijn rol best goed, maar Timsit speelt hem toch van het doek - dat is overigens geen bezwaar. De overige rolverdeling mag er beslist zijn, vooral Trintignant valt op door haar grote vaardigheden. Geen hoogvlieger, maar aanvaardbaar vermaak voor jong en oud. Het scenario is van regisseur Corneau, Christian Biegalski, Laurent Chalumeau, Lucie Extebarria, Eric Sterling Collins, Pierre Geller en Thierry Lhermitte. Het camerawerk is van Patrick Blossier.

Autopsie d'un genre... Le polar français

1999 | Documentaire, Misdaad

Frankrijk 1999. Documentaire van Fred Demont. Met o.a. François Guérif, Bertrand Tavernier, Jean-Pierre Mocky, Alain Corneau en Pierre Granier-Deferre.

In de jaren 1930 ontstond de Franse politiefilm. Door de invloed van schrijvers als Georges Simenon ontwikkelde deze zich tot een uniek genre, in vele landen geïmiteerd maar nooit geëvenaard. De 'policier' vermengt sfeer en spanning tot een intrigerend geheel vol onvoorspelbare personages, plotwendingen en suspense. De Amerikanen hadden hun 'film noir', maar de echte 'série noire' is typisch Frans. Met een dozijn regisseurs, schrijvers en historici wordt dit typisch Franse filmgenre ontleed vanaf Jean Renoir over H.G. Clouzot en Henri Verneuil en de nouvelle vague tot Bertrand Tavernier, geïllustreerd met tientallen fragmenten waarin onvergetelijke specialisten als Jean Gabin, Lino Ventura en Vera Clouzot terug levend worden. Een hulde aan een filmgenre dat weigert te sterven, met liefde geschreven door Jean-Pierre Pascaud en Stéphane Roux. Montage is van Annick Hurst en voor de fotografie werd beroep gedaan op François Néméta.

Le cousin

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Alain Corneau. Met o.a. Patrick Timsit, Alain Chabat, Samuel Le Bihan, Caroline Proust en Christophe Peyroux.

Als gevolg van een ondervraging pleegt een smeris zelfmoord. De leden van zijn team zeggen tegen de vrouwelijke rechter van instructie Lambert (Trintignant) dat zij Nounours (Timsit), de tipgever van de overleden politieman, niet kennen. Diens opvolger G[KA1]erard Delvaux (Chabat) blijft gebruik maken van de diensten van Nounours bij drugszaken ondanks dat zijn baas Francis (Le Bihan) er tegen is. Nounours geeft een tip, waarmee het team van Delvaux scoort zonder dat zij weten wie de bron is. Het blijkt echter dat de gearresteerde leveranciers diplomatieke onschendbaarheid genieten; blijft als schuldige Nounours, en Delvaux wordt overgeplaatst naar een wijkbureautje. Regisseur Corneau kent het genre op zijn duimpje en deze doeltreffende film zit goed in elkaar dankzij het hechte scenario dat hij schreef met Michel Alexandre, die zijn sporen verdiende met L627 uit 1992. De luidruchtige songs van Axelle Red, Khaled, Les Rita Mitsouko en Mano Negra zullen voor sommige kijkers storend werken en bijrollen komen karikaturaal over. Dit wordt echter ruimschoots gecompenseerd door het goede spel van Timsit, dat afwisselend ernstig en dan weer bij het bespottelijke af is. Het camerawerk is van Michel Amathieu.

L'écran témoin : Le cousin

1997 | Thriller

Frankrijk 1997. Thriller van Alain Corneau. Met o.a. Samuel Le Bihan, Alain Chabat en Patrick Timsit.

Rechercheur Gérard Delvaux krijgt informant Nounours onder zijn hoede, die voor zijn informatie maar liefst 10% van de drugsvangst opeist. Wanneer een jeugdige klant van Nounours aan een overdosis overlijdt, dreigt Delvaux - op de hielen gezeten door de rechtschapen rechter Lambert - zijn informant aan justitie over te leveren. Dan komt Nounours echter met een verleidelijk aanbod....

Lumière et compagnie

1995 | Documentaire

Duitsland/Spanje/Noorwegen/Frankrijk 1995. Documentaire van Sarah Moon. Met o.a. Gabriël Axel, Theodoros Angelopoulos, Vicente Aranda, Merzak Allouache en John Boorman.

Op initiatief van Philippe Poulet werden veertig internationale regisseurs uitgenodigd door het Filmmuseum van Lyon om een stukje film te draaien met de originele cinématographe van de gebroeders Lumière, onder het talentrijke oog van kunstenares Sarah Moon. De regels die ze moeten volgen: het filmpje mag maximum tweeënvijftig seconden duren, mag geen synchroon geluid hebben en moet uit ten hoogste drie scènes bestaan. Ondertussen worden hen vragen gesteld als 'Waarom filmt u?', 'Houdt de filmkunst op te bestaan?' en 'Waarom wilt u filmen met de camera van Lumière?'. Als tegenpool worden actualiteitsbeelden van het jaar getoond, zonder geluid en in zwart-wit. Een film waaraan het grote publiek weinig heeft, maar die in wezen veertig verschillende theorieën geeft over de zevende kunst, even uiteenlopend als de talenten die erbij betrokken werden. Een curiosum dat voor cinefielen en filmstudenten een hele wereld opent. Roger Ikhief en Timothy Miller moesten alles monteren en de historische ontmoetingen werden vastgelegd met een gewone 35mm-camera door Philippe Poulet en Didier Ferry. De film ging in wereldpremière op 27 december 1995, de dag dat de cinematografie honderd jaar werd.

Les enfants de lumière

1995 |

Frankrijk 1995. Pierre Philippe. Met o.a. Christophe Barratier, Olivier Barrot, Alain Corneau, Jean-Claude Romer en Claude Sautet.

Deze film is samengesteld uit driehonderd verschillende filmfragmentjes uit de Franse cinematografie vanaf het moment dat het de gebroeders Lumière als een van de eersten lukte een rolprent op de markt te brengen tot volwassen bioscoopproducten honderd jaar later, 1995. Het is een heel interessante dwarsdoorsnede van de Franse film. Verplichte kost voor liefhebbers en studenten van de filmacademie. Het commentaar wordt gesproken door Jacques Perrin en Michel Legrand schreef een speciale score.

Les enfants de lumière

1995 |

Frankrijk 1995. Claude Miller, Alain Corneau en Oliver Barrot.

Collage t.g.v. het 100-jarig bestaan van de uitvinding van de film door de gebroeders Lumières

Le nouveau monde

1995 | Muziek, Familiefilm

Frankrijk 1995. Muziek van Alain Corneau. Met o.a. Nicolas Chatel, Sarah Grappin, James Gandolfini, Alicia Silverstone en Guy Marchand.

Na D-Day in 1944 zijn de Amerikanen nog lang in Frankrijk gebleven, omdat ze vreesden dat het land dat door WO II verdeeld was geraakt, door de communisten omvergeworpen zou worden en in de schoot van Stalin zou belanden. Pas rond 1960 verdwenen hun bases uit het landschap. Regisseur Corneau groeide op in Orleans, zo`n 125 km ten Zuiden van Parijs, waar 14.000 GI`s gestationeerd waren. De film is een min of meer autobiografisch verhaal (waarvoor Corneau samen met Pascal Quignard het scenario schreef naar diens roman [KL]L`occupation am[KA1]ericaine[KLE]) dat in 1952 begint. De Amerikanen met hun Coca-Cola cultuur maken indruk op de jonge Patrick Carrion en zijn vriendinnetje Marie-Jos[KA1]e Vire; ze zijn beiden rond de tien en beginnen te dromen van de V.S. Vooral de muziek raakt hen sterk, door de glitter en glans van de rijke soldaten. Tegen 1960 zijn Marie-Jos[KA1]e en Patrick op weg naar de volwassenheid: Patrick interesseert zich te weinig voor zijn studie op school en valt voor een blonde Amerikaanse stoot, Trudy Wadd (Silverstone). Hij sluit vriendschap met een sergeant Will Caberra (Gandolfini) van de US Army, die hem de liefde voor de jazz bijbrengt. Marie-Jos[KA1]e duikt uiteindelijk met Will tussen de lakens. Het camerawerk van Williams Lubtchansky is uiterst doeltreffend: hij werkte met drie camera`s; de muziek is heel goed - gouwe ouwe uit die tijd van Buddy Holly, Bill Haley, Paul Anka, Neil Sedaka, Jimmy Reeves, Bill Monroe, Brenda Lee en Miles Davis zijn op de geluidsband te horen, terwijl er live-optredens te horen (en te zien zijn) van Trotignon, Benny Golson, Thelonius Monk, Charlie Parker, Dizzy Gillespie, Bobby Timons en James Henckis. De rekwisieten die voor de sfeer en het tijdsbeeld moeten zorgen inclusief kostuums, haarstijlen en classic cars, zijn dik voor mekaar. Wie een muzikale jazz-show op het witte doek wil zien krijgt waar voor zijn geld en neemt het soms buiten Frankrijk moeilijk te bevatten verhaaltje, dat stijf staat van de clichés op de koop toe. De cast laat te wensen over en dat komt omdat ze meer ervaring hebben met het spelen op muziekinstrumenten dan het afleveren van drama voor de camera. De 52-jarige regisseur Corneau, die een behoorlijk oeuvre op zijn naam heeft staan, heeft sterkere films afgeleverd.

Patrick Dewaere

1992 | Biografie

Frankrijk 1992. Biografie van Marc Esposito. Met o.a. Serge Rousseau, Maurice Dugowson, Bertrand Blier, Alain Corneau en Claude Sautet.

Ter gelegenheid van de tiende sterfdag van de onvergetelijke Dewaere, die ook voor jonge acteurs en kijkers nog iets betekent, besloot de journalist Esposito tot dit eerbetoon aan talent en persoonlijkheid van deze uitzonderlijke acteur, de anti-ster bij uitstek. Esposito zocht talrijke persoonlijkheden uit de filmwereld op die met Dewaere hebben gewerkt en hem hebben gekend. Hij koos voor een fijnzinnige, eenvoudige en vriendelijke aanpak voor zijn documentaire, die bestaat uit getuigenissen over en fragmenten van films en interviews met de veel te vroeg gestorven Dewaere.

Tous les matins du monde

1991 | Biografie, Drama, Romantiek

Frankrijk 1991. Biografie van Alain Corneau. Met o.a. Gérard Depardieu, Jean-Pierre Marielle, Anne Brochet, Guillaume Depardieu en Caroline Silhol.

Fictief historisch drama naar de gelijknamige roman van Pascal Quignard met Gérard Depardieu als basse de viole Marin Marais, die aan het hof van Lodewijk XIV als hofmuzikant op Versailles werkte. In flashbacks vertelt een vergrijsde Depardieu over zijn jeugdjaren en zijn rivaliteiten. Dit juweeltje over barokke muziek is indrukwekkend in beeld gebracht met een spel van licht en schaduw in de stijl van de toenmalige schilder Georges de la Tour. De beeldvoering, de taal en de muziek zorgen voor een meeslepend melancholische sfeer. Bekroond met drie Césars.

Nocturne indien

1989 | Drama

Frankrijk 1989. Drama van Alain Corneau. Met o.a. Jean-Hugues Anglade, Otto Tausig, Clémentine Célarié, Luis Santos en T.P. Jain.

Een bewerking van de roman van Antonio Tabucchi. Een Fransman gaat naar India op zoek naar een vriend die hij uit het oog is verloren. In werkelijkheid weet hij nog niet dat hij vooral naar zichzelf op zoek gaat en hij ontdekt zodoende een heel ander India dan dat van de toeristen. Een humane en spirituele speurtocht, beschreven op een wijze waar een zekere fascinerende kracht vanuit gaat, nog geaccentueerd door de dialogen die het tegendeel van de gebruikelijke clichés laten horen en de betoverende opnamen van Yves Angelo. Met deze film betreedt Alain Corneau nieuwe paden en sluit zich aan bij het gevolg van Jean Renoir van de film LE FLEUVE uit 1951.

Le môme

1986 | Film noir, Thriller, Misdaad

Frankrijk 1986. Film noir van Alain Corneau. Met o.a. Richard Anconina, Michel Duchaussoy, Ambre, Yann Epstein en Thierry de Carbonnieres.

De politieagent Willie, die zijn werk niet zo geweldig doet, komt toevallig Jo tegen, een gekleurde prostitu[KA1]ee, bij een onderzoek. Deze twee eenzame zielen verenigen zich in voor- en (vooral) tegenspoed. Dit zwarte verhaal over tegenpolen speelt zich vooral 's nachts af in de stad vol geweld, wreedheid en de bloedige regels van de afrekening. Wat ook het talent van Corneau moge zijn, die nog steeds beïnvloed wordt door zijn 'leermeester' Jean-Pierre Melville, dit soort gemakkelijke verhalen hebben we al honderd maal gezien, overdreven overbluffende camerabewegingen en conventionele personages. Blijft over de beklemmende sfeer en de geweldige muziek van Otis Redding.

Afghanistan: le pays interdit

1986 | Oorlogsfilm

Frankrijk 1986. Oorlogsfilm van Alain Corneau. Met o.a. Michel Blanc, Marie Trintignant, Malek Kateb en Fahim Youssofzai.

Een verfilming van het boek La prison pour délit d'espoir van Philippe Augoyard en vanwege veiligheidsredenen opgenomen in Pakistan. De geloofwaardigheid lijdt daar niet onder. Centraal staan de herinneringen van een arts van de Franse 'Artsen zonder Grenzen'. Alle gebeurtenissen in een oorlog die hem uiteindelijk in de gevangenis in Kaboel doen belanden worden opgerakeld. De getalenteerde en temperamentvolle cineast Alain Corneau overtuigt de kijker van de waarachtigheid van de plaatsen en de feiten en hetzelfde geldt voor Blanc in de rol van de dokter.

Fort Saganne

1984 | Drama, Oorlogsfilm, Avonturenfilm

Frankrijk 1984. Drama van Alain Corneau. Met o.a. Gérard Depardieu, Philippe Noiret, Catherine Deneuve, Michel Duchaussoy en Sophie Marceau.

Een jonge militair neemt tijdens WO I (1914-18) deel aan de Franse invasie van de Sahara, waardoor hij carrière maakt. Hij raakt echter steeds meer betrokken bij het lot van de Arabieren die worden geofferd aan militaire ambities en kolonialisme. Dit zorgvuldig gemaakte, kostbare koloniale drama - naar de succesroman van Louis Gardel - mist door de te episodische aanpak en de overmatige concentratie op de rol van Depardieu een epische adem, waardoor de individuele scènes en rollen sterker zijn dan hun optelsom. De fotografie - van Bruno Nuytten - en de aankleding zijn perfect. Scenario van Henri De Turenne, Louis Gardel en Alain Corneau.

Le choix des armes

1981 | Misdaad, Drama, Thriller

Frankrijk 1981. Misdaad van Alain Corneau. Met o.a. Yves Montand, Gérard Depardieu, Catherine Deneuve, Michel Galabru en Gérard Lanvin.

Klassieke policier van de veelzijdige Corneau (1943-2010). Waarin vervroegd uitgetreden gangster Noël Durieux (Montand) op zijn paardenfokkerij nabij Parijs ongenode gasten krijgt: zwaargewonde Serge en dolle hond Mickey, ontsnapte bandieten op de vlucht. Meteen is de fatalistische toon gezet, zoals in Série noire en Police Python 357, de andere Corneau-hoogvliegers uit deze periode. Scenario van de regisseur en journalist/romanauteur Michel Grisolia snijdt en passant zaken aan als ouder worden, loyaliteit en liefde. Muziek van Philippe Sarde en cameravoering van Pierre-William Glenn lijken welhaast in symbiose.

Série noire

1979 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1979. Drama van Alain Corneau. Met o.a. Patrick Dewaere, Myriam Boyer, Marie Trintignant, Bernard Blier en Jeanne Herviale.

Van het noir-kwartet dat Corneau, een van Frankrijks veelzijdigste en tegelijkertijd meest onderschatte regisseurs, in de periode 1976-1981 draaide, is de vrije Jim Thompson-bewerking Série noire het genremeesterstuk. Zet je maar schrap wanneer de mentaal alarmerend instabiele vertegenwoordiger annex kasgraaier Franck Poupart (Dewaere op z'n manische top) in de Parijse banlieuetristesse op drift raakt. Een manipulatieve, adolescente prostituee en haar wel of niet bemiddelde tante, een revolver et voilà: weldra zijn Francks rapen existentieel gaar. Inktzwart filmgoud met prachtfotografie van Pierre-William Glenn en glansrol van Bernard Blier als Pouparts ploert van een baas.

La menace

1977 | Thriller, Misdaad, Actiefilm

Frankrijk/Canada 1977. Thriller van Alain Corneau. Met o.a. Yves Montand, Carole Laure, Marie Dubois, Jean-François Balmer en Marc Eyraud.

Henri Savin (Montand), bedrijfsleider bij een transportbedrijf, heeft een verhouding met zijn leidinggevende, Dominique, Als hij haar dumpt voor de jongere Julie, stort ze zichzelf van een klif. De politie denkt echter dat er sprake is van moord, met als hoofdverdachte Julie, die al snel wordt gearresteerd. Deels psychologisch drama, deels spectaculaire thriller, en in beide opzichten geslaagd. Tweede samenwerking tussen regisseur Corneau en zanger/acteur Montand, die een jaar eerder Police Python 357 maakten. Marie Dubois won een César voor haar rol als Dominique.

Police Python 357

1976 | Misdaad, Drama

Frankrijk/Duitsland 1976. Misdaad van Alain Corneau. Met o.a. Yves Montand, Simone Signoret, François Périer, Stefania Sandrelli en Mathieu Carrière.

Op de premièrewoensdag van Police Python 357 belde gevierd misdaadfilmregisseur Jacques Deray (Borsalino) zijn jongere vakbroeder Corneau op: 'Zo, kleine schurk, ga je ons het gras voor de voeten wegmaaien?' Een amicaal compliment voor de uitmuntende, in Orléans opgenomen policier die Corneaus nog prille carrière daadwerkelijk vleugels gaf. Montand speelt een zwijgzame rechercheur die zich verstrikt in het onderzoek naar de dood van zijn vriendin, een Italiaanse fotografe (Stefania Sandrelli). IJzersterke karakterrollen en sfeerecho's van Corneaus regieheld Don Siegel geven in het doortimmerde scenario de noir-toon aan. De titel verwijst naar de Colt Python 357, Montands forse revolver.

France société anonyme

1974 | Drama, Sciencefiction

Frankrijk 1974. Drama van Alain Corneau. Met o.a. Michel Bouquet, Allyn Ann McLerie, Roland Dubillard, Joël Barcellos en Michel Vitold.

Het hoofd van clandestiene Franse handel in drugs ziet zijn imperium bedreigd als de Verenigde Staten drugs willen legaliseren om de enorme illegale opbrengsten te kunnen herinvesteren in multinationals. Hij ziet zich genoodzaakt om oppositie te gaan voeren, maar verliest de strijd nu iedereen van overheidswege tot verslaafde wordt gemaakt. Corneau heeft in dit debuut al veel van de virtuoze vormbeheersing van zijn latere genrefilms, maar combineert dit met bizarre humor en ongebreidelde satire die doet betreuren dat hij hierin niet is doorgegaan. (De film speelt in 2222 als de hoofdpersoon uit diepvries-coma ontwaakt en wordt geïnterviewd over de jaren 1970-1980). Scenario van Jean-Claude Carrière en regisseur Corneau. Achter de camera stond Pierre William Glenn.

France Societe Anonyme

1974 | Sciencefiction

Frankrijk 1974. Sciencefiction van Alain Corneau. Met o.a. Allyn Ann McLerie en Michel Bouquet.

Het hoofd van clandestiene Franse handel in drugs ziet zijn imperium bedreigd als de Verenigde Staten drugs willen legaliseren om de enorme illegale opbrengsten te kunnen herinvesteren in multinationals. Hij ziet zich genoodzaakt om oppositie te gaan voeren, maar verliest de strijd nu iedereen van overheidswege tot verslaafde wordt gemaakt. Corneau heeft in dit debuut al veel van de virtuoze vormbeheersing van zijn latere genrefilms, maar combineert dit met bizarre humor en ongebreidelde satire die doet betreuren dat hij hierin niet is doorgegaan. (De film speelt in 2222 als de hoofdpersoon uit diepvries-coma ontwaakt en wordt geïnterviewd over de jaren 1970-1980). Scenario van Jean-Claude Carrière en regisseur Corneau. Achter de camera stond Pierre William Glenn.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Alain Corneau op televisie komt.

Reageer