Niels Arestrup

1949 Regisseur, Acteur, Scenarist

Niels Arestrup (1949) is regisseur, acteur en scenarist.
Er zijn 47 films gevonden.

By the Sea

2015 | Drama

Verenigde Staten/Frankrijk 2015. Drama van Angelina Jolie. Met o.a. Angelina Jolie, Brad Pitt, Mélanie Laurent, Melvil Poupaud en Niels Arestrup.

Derde speelfilm van Jolie, die het na twee matige oorlogsfilms (In the Land of Blood and Honey en Unbroken) meer over een persoonlijke boeg gooit. Samen met wederhelft Pitt speelt ze een Amerikaans stel dat midden jaren zeventig enkele weken aan de Zuid-Franse kust verblijft. Een trauma uit het verleden drijft hen alsmaar verder uit elkaar, maar wat er precies is voorgevallen blijft onduidelijk. Gezapig relatiedrama naar Europees model; Jolie overtuigt geen moment als depressieve echtgenote, de door haar zelf geschreven dialogen zijn ronduit suf. Eén pluspunt: de film ziet er erg fraai uit.

Diplomatie

2014 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk/Duitsland 2014. Oorlogsfilm van Volker Schlöndorff. Met o.a. Niels Arestrup, André Dussollier, Burghart Klaußner en Robert Stadlober.

Feit: in 1944, met de hete adem van de geallieerden in de nek, geeft Hitler zijn generaal Dietrich von Choltitz opdracht Parijs met de grond gelijk te maken. Fictie: de Zweedse diplomaat Raoul Nordling tracht Von Choltitz tijdens een geheime ontmoeting over te halen de opdracht te weigeren. Dit laatste scenario wordt verbeeld in deze toneelverfilming van oudgediende Schlöndorff (Die Blechtrommel). Echt spannend wil de confrontatie niet worden, maar als psychologisch schaakspel blijft Diplomatie - vooral dankzij topacteurs Arestrup (Von Choltitz) en Dussolier (Nordling) - van begin tot eind boeien.

À perdre la raison

2012 | Drama

België/Luxemburg/Frankrijk/Zwitserland 2012. Drama van Joachim Lafosse. Met o.a. Émilie Dequenne, Niels Arestrup, Tahar Rahim en Stephane Bissot.

Psychogram van een in haar moederschap, echtgenoterol en woonsituatie verstikkende jonge vrouw. Murielle woont met haar vijf kleine kinderen en man bij diens ogenschijnlijk altruïstische adoptievader. De welgestelde huisarts bepaalt gaandeweg Murielles leven, dat haar langzaam insluit. Door Lafosses sobere mise-en-scène en de virtuoos vloeiende montage van Sophie Vercruysse glijdt de kijker zelf mee in de verraderlijke geleidelijkheid van een psychose. Dequenne en Arestrup zijn op hun ingetogen briljantst. Gebaseerd op een gruwelijke Nijvelse casus uit 2007.

Quai d'Orsay

2013 | Komedie

Frankrijk 2013. Komedie van Bertrand Tavernier. Met o.a. Thierry Lhermitte, Raphaël Personnaz, Niels Arestrup en Bruno Raffaelli.

Groentje Arthur Vlaminck (Personnaz) belandt als tekstschrijver in de hoogste echelons van het departement Buitenlandse Zaken. Werken voor de flamboyante minister Alexandre Taillard de Worms (Lhermitte) blijkt bepaald geen zondagmiddagklusje. Soms vermakelijke komedie over het Franse politieke bedrijf is summa summarum ietwat lichte kost voor Tavernier. Lhermittes personage is geïnspireerd op Dominique de Villepin, de Chirac-minister die mordicus tegen de inval in Irak was. Arestrup ontving een César voor zijn vertolking van de onverstoorbare kabinetschef Maupas. Naar het striptweeluik van Christophe Blain en Abel Lanzac.

War Horse

2011 | Drama, Oorlogsfilm

Verenigde Staten 2011. Drama van Steven Spielberg. Met o.a. Jeremy Irvine, Peter Mullan, Emily Watson, Niels Arestrup en David Thewlis.

Een typische Steven Spielberg, deze verfilming van Michael Morpurgo's roman over de vriendschap tussen een jongen en een paard ten tijde van de Eerste Wereldoorlog. Groots melodrama, groots geschoten, vet aangezette muziek van John Williams als soundtrack, en een even mierzoet als onwaarschijnlijk einde. Liefhebbers van de pompeuze stijl van Spielberg zouden War Horse zomaar als de belichaming van cinema kunnen ervaren. Voor wie daar minder van gecharmeerd is, rest een technisch hoogstaand tussendoortje, vol dynamisch camerawerk en adembenemende composities.

Tu seras mon fils

2011 | Drama

Frankrijk 2011. Drama van Gilles Legrand. Met o.a. Niels Arestrup, Lorànt Deutsch en Patrick Chesnais.

Een prestigieuze wijnboer is teleurgesteld in de wijze waarop zijn zoon het familiebedrijf wil gaan leiden. Nadat de zoon van zijn manager terugkeert naar het landgoed, ziet hij in hem de ideale zoon en erfgenaam.

L'homme qui voulait vivre sa vie

2010 | Drama

Frankrijk 2010. Drama van Eric Lartigau. Met o.a. Romain Duris, Marina Foïs, Niels Arestrup, Branka Katic en Catherine Deneuve.

Paul Exben (een fantastische Duris) leidt als succesvol advocaat in Parijs een voor de buitenwereld zeer prettig leven. Maar zoals elke film over de Franse bourgeoisie ons leert: het is slechts schone schijn. Een fatale aanvaring met de minnaar van zijn vrouw doet hem naar Montenegro vluchten, waar hij eindelijk ontdekt wat hij al die jaren heeft gemist. Aanvankelijk een warrig en langdradig psychologisch drama, met een overbodig rolletje voor Catherine Deneuve, maar zodra het woestere Balkan-landschap opdoemt komen zowel de film als Paul prachtig tot leven.

Haar naam was Sarah

2010 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 2010. Drama van Gilles Paquet-Brenner. Met o.a. Kristin Scott Thomas, Mélusine Mayance, Niels Arestrup, Frédéric Pierrot en Michel Duchaussoy.

In 1942 werden in het Parijse stadion Vélodrome d'Hiver duizenden Joden onder erbarmelijke omstandigheden bijeengebracht voor deportatie. Ook de kleine Sarah en haar ouders. Haar broertje is achtergebleven in hun appartement. Decennia later komt in datzelfde huis een Amerikaanse journaliste (Scott Thomas) wonen die de familiegeschiedenis uitpluist. Bewerking van Tatiana de Rosnay's bestseller rond de historische episode die ook centraal stond in de klassieker Monsieur Klein, is een luchtdicht geconstrueerd melodrama met een mooie hoofdrol van de in Frankrijk woonachtige Engelse actrice. In Nederland een ware filmhuishit.

Un prophète

2009 | Drama, Misdaad

Frankrijk/Italië 2009. Drama van Jacques Audiard. Met o.a. Tahar Rahim, Niels Arestrup, Adel Bencherif, Hichem Yacoubi en Gilles Cohen.

De negentienjarige Malik moet voor een niet nader genoemd vergrijp voor zes jaar de gevangenis in. Hij moet nog veel leren. Les een is overleven. Hij moet een medegevangene vermoorden, anders wordt hij zelf te grazen genomen. Regisseur Audiard kreeg het idee voor zijn sublieme film toen hij op bezoek was in een gevangenis, waar hij vrijwel alleen Arabieren en Afrikanen zag. Maar hij wilde geen boodschapperige film maken: 'Mijn film laat zien dat het systeem niet werkt, dat mensen van relatieve onschuld veranderen in doorgewinterde gangsters. Maar dat is geen mening. Dat is een feit.'

The Diving Bell and the Butterfly

2007 | Biografie, Drama

Frankrijk/Verenigde Staten 2007. Biografie van Julian Schnabel. Met o.a. Mathieu Amalric, Emmanuelle Seigner, Marie-Josée Croze, Anne Consigny en Patrick Chesnais.

Nadat Jean-Dominique Bauby, hoofdredacteur van het Franse modeblad Elle, eind 1995 is getroffen door een beroerte, kan hij alleen zijn linkerooglid nog bewegen. Een bevallige therapeute met engelengeduld ontwikkelt een methode om te communiceren. Zij dicteert een speciaal alfabet dat begint met de letters die het meest voorkomen in het Frans. Als ze de letter opleest die Bauby bedoelt, knippert hij met zijn oog. Zo schrijft Bauby, letter voor letter, een boek. The Diving Bell and the Butterfly is een aangrijpend pleidooi voor de verbeelding én een bijtend relaas over isolatie; ontroerend maar niet sentimenteel, wrang maar niet wreed.

Le candidat

2007 | Drama

Frankrijk 2007. Drama van Niels Arestrup. Met o.a. Niels Arestrup, Yvan Attal, Stefania Rocca en Marc Rioufol.

Nadat partijleider Georges (Arestrup) de diagnose van kanker heeft gekregen en te elfder ure terugtreedt, moet de jongere, onervaren Michel Dedieu (Attal) de presidentskandidatuur waarnemen. Met adviseurs bereidt hij zich voor op een belangrijk televisiedebat. In onbestaand land spelend regiedebuut van acteur Arestrup, tevens auteur van het scenario, spiegelt de mediamanipulatie en incapabele, egocentrische figuren in het hedendaagse politieke circus. Dat de kandidaat de achternaam 'Vangod' draagt, zegt iets over de sarcastische insteek. Film kreeg vervreemdingseffect door Franse bioscooppremière tijdens de presidentsverkiezingen van 2007.

Les fragments d'Antonin

2006 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 2006. Drama van Gabriel Le Bomin. Met o.a. Grégori Derangère, Aurélien Recoing, Anouk Grinberg, Niels Arestrup en Yann Collette.

Een Franse psychiater (Recoing) probeert anno 1919 te achterhalen wat er is gebeurd met een militair (Derangère) die als goedgemutste postduifverzorger aan WO I begon en als psychisch wrak eindigde. Het fysieke zeer wordt intussen verzorgd door een lieflijke verpleegster (Grinberg). Debuterend regisseur en scenarist Le Bomin gebruikte zijn beperkte budget om met beelden van de kliniek en van de loopgraven een fascinerende ontdekkingsreis door de krochten van de menselijke psyche te construeren. Debuutfilms zijn dikwijls topzwaar vanwege een overijverige maker maar Le Bomin hield zich gelukkig in. Zijn eersteling is een onopgesmukt relaas, gevat in schilderachtig belichte scènes, uitgespeeld door vakbekwame lieden.

Le Rainbow Warrior

2006 | Drama

Frankrijk 2006. Drama van Pierre Boutron. Met o.a. Pascal Elbé, Julie Gayet en Niels Arestrup.

Een Franse psychiater (Recoing) probeert anno 1919 te achterhalen wat er is gebeurd met een militair (Derangère) die als goedgemutste postduifverzorger aan WO I begon en als psychisch wrak eindigde. Het fysieke zeer wordt intussen verzorgd door een lieflijke verpleegster (Grinberg). Debuterend regisseur en scenarist Le Bomin gebruikte zijn beperkte budget om met beelden van de kliniek en van de loopgraven een fascinerende ontdekkingsreis door de krochten van de menselijke psyche te construeren. Debuutfilms zijn dikwijls topzwaar vanwege een overijverige maker maar Le Bomin hield zich gelukkig in. Zijn eersteling is een onopgesmukt relaas, gevat in schilderachtig belichte scènes, uitgespeeld door vakbekwame lieden.

De battre mon coeur s'est arrêté

2005 | Drama

Frankrijk 2005. Drama van Jacques Audiard. Met o.a. Romain Duris, Niels Arestrup, Aure Atika, Jonathan Zaccaï en Linh Dan Pham.

Investeerder Tom (Duris, intens) poogt verwoed om aan zijn onfrisse makelaarspraktijken, ethiekloze zakenpartners en agressie-impulsen te ontsnappen. De aspirant-concertpianist wil in zijn moeders voetsporen treden en studeert bij een veeleisende Vietnamese lerares. Gepeperde remake van James Tobacks Fingers (1978; met Harvey Keitel) stelt de deterministische hamvraag 'Kan een mens veranderen?' en biedt en passant een onthutsend kijkje in de wereld van het Parijse onroerend goed. Wanneer Arestrup verschijnt als Toms verrotte pa, verdiepen zich zowel psychologie als acteursregie. Prijzenoogst: acht Césars plus een BAFTA. Titel is ontleend aan chanson 'La fille du Père Noël' van Jacques Dutronc.

Le pique-nique de Lulu Kreutz

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Didier Martiny. Met o.a. Philippe Noiret, Carole Bouquet, Niels Arestrup, Stéphane Audran en Michel Aumont.

Gevierde en wereldberoemde cellist Jascha Steg (Arestrup) geeft een concert in Evian-les-Bains aan het Meer van Gen[KA2]eve. Voor de gelegenheid heeft hij zijn ouders, Joseph (Noiret) en Olga (Magre), uitgenodigd. Zijn vader en moeder verheugen zich op een ontmoeting met hun oude vriendin Lulu Kreutz (Audran). Jascha ontmoet ondertussen Anna (Bouquet), violiste in het orkest dat hem begeleidt en minnares van weleer. Anna is inmiddels getrouwd met Primo Ghirardi (Leysen). Jascha die depressief is, hoopt evenwel op een hernieuwde intieme band met Anna. Dan nodigt Lulu hen uit voor de picknick uit de titel. Ondanks de sterbezetting krijgt de kijker geen voeling met de personages en heeft hij geen boodschap aan de onbelangrijke problemen van de betere klasse. Het pseudo-intellectuele scenario van Yasmina Reza die niet zonder talent is, en regisseur Martiny bevat verschrikkelijk veel dialoog en is sporadisch spiritueel, zodat de verveling algauw toeslaat. Het camerawerk van François Catonné is heel fraai en hij heeft de omgeving vastgelegd met mooie beelden, maar dit compenseert niet voldoende. Je kunt veel beter een goed toneelstuk in de schouwburg gaan bekijken.

La part de l'ombre

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Philippe Venault. Met o.a. Niels Arestrup, Marie Vernalde, Lara Guirao, Alexandre Viallet en Jean-Louis Foulquier.

Charles Oberl[KA1]e (Arestrup) is notaris in een stadje in het noorden van Frankrijk. Hij staat bekend om zijn hardvochtigheid en halsstarrigheid. Hij is gehuwd met Clarisse (Guirao), de dochter van de kleine aannemer Pierre Cassel (Foulquier). Langzaam maar zeker gaat hij zijn schoonvader ru[KA3]ineren, tot deze uiteindelijk zelfmoord pleegt. Tussen Clarisse en haar jongere zus Marie (Vernalde) heeft steeds een hechte band bestaan, maar Marie, die studente is in de rechten, begint zich te verdiepen in de dossiers die bestaan rond Charles en ze komt tot afgrijselijke ontdekkingen. Een sombere duik in de donkere kant van de menselijke ziel. Geen opwekkende film, maar wel een aangrijpend portret van mensen die uit zijn op elkaars vernietiging. De minder bekende Vernalde zet een zeer sterk personage neer en slaagt erin om staande te blijven t.o.v. het talent van een Arestrup. Regisseur Venault schreef het scenario samen met Catherine Ramberg. Fotografie is van Michel Mandero.

Rewind

1997 | Thriller

Italië/Frankrijk 1997. Thriller van Sergio Gobbi. Met o.a. Raul Bova, Marushka Detmers, Niels Arestrup, Luca Zingaretti en Cécile Pallas.

Acht jaar na zijn veroordeling wegens een terroristische aanslag (de moord op een diplomaat, geen getuigen, geen overlevenden) wordt Paul Mansart (Bova) die tot levenslang is veroordeeld, door de Franse geheime dienst benaderd. Er is weer een aanslag gepleegd die als twee druppels water lijkt op het werk van Paul. Men wil door een reconstructie bereiken dat dit aanwijzingen zal opleveren. Derhalve moet Paul alles opnieuw beleven. Er wordt beroep gedaan op een psycholoog, Dr. Fabrice Rivail (Arestrup), die met zijn assistente Marianne Legrand (Detmers) baanbrekend werk heeft verricht op het gebied van virtuele realiteit. Voor Rivail is dit dé gelegenheid om zijn theorieën uit te testen, maar Marianne maakt zich zorgen over de mens en de eventuele gevolgen. Ze twijfelt ook zeer sterk aan de oprechtheid van de geheime dienst. De rechter kan Paul overtuigen om aan het experiment mee te werken in ruil voor strafvermindering. De resultaten zijn verschrikkelijk en aangstaanjagend. Alweer een virtual-reality-thriller die na een hele lange aanloop naar een weinig opwindende climax toegaat. De Italiaanse zwemkampioen Bova krijgt hier een rol die niet diep gaat of snel door het water klieft. Enkele knappe speciale effecten en een paar spannende momenten maken nog geen goede suspensefilm. Gobbi schreef het scenario samen met Luca Biglione, naar een verhaal van Ettore Pasculi en Biglione. Fotografie is van Jean-Fis Gondre. Dolby Stereo.

Les derniers jours de la victime

1994 | Thriller, Drama

Frankrijk/Cuba 1994. Thriller van Bruno Gantillon. Met o.a. Niels Arestrup, Assumpta Serna, Paul Crauchet, Philippe Dormoy en Sally Ramos.

Een huurmoordenaar (Arestrup) geniet een sterke reputatie. Zijn beroep is voor hem een kunstwerk en hij doodt zonder problemen rechters, zakenlieden en politici. Hij krijgt een opdracht die anders dan anders is: hij moet een kleine gangsterbaas liquideren. Zoals gebruikelijk huurt hij een gemeubileerde kamer tegenover het appartement van zijn doelwit (lekker gemakkelijk dat zo'n kamer 'altijd' beschikbaar is). Binnen de kortste tijd kent hij diens gewoontes. Hij aarzelt echter om dit contract uit te voeren. Waarom moet hij zo'n onbelangrijk persoon doden? Zit er een geheim achter deze opdracht? Interessant portret van een huurmoordenaar die aan zijn werk gaat twijfelen. De uitwerking duurt wat lang en de motieven zijn niet steeds even goed te volgen, maar het einde is toch verrassend. Het scenario is van regisseur Gantillon, Patrice Dard en Gérard Jourd'hui naar de roman van José-Paulo Feinmann. Het camerawerk is van Angel Alderete.

Délit mineur

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Francis Girod. Met o.a. Caroline Cellier, Claude Brasseur, Niels Arestrup, Christopher Thompson en Anne-Marie Philipe.

De jonge Crépeau houdt zielsveel van zijn moeder en is verdrietig omdat ze hem verwaarloost voor mannen die haar niet waard zijn. Haar man, Arestrup, zit in een midlife-crisis en wordt met de dag drankzuchtiger en gewelddadiger. Het lijkt wel of hij zijn grote intelligentie aanwendt om haar te vernietigen. Crépeaus misprijzen slaat om in haat, en die wordt steeds heviger. Een vergezocht drama over relatieproblematiek. Girod en Michel Grisolia schreven een scenario dat gelukkig niet verdrinkt in eindeloze dialogen en waarin de gebeurtenissen elkaar snel opvolgen. Wel verwachten zij te veel goedgelovigheid van de kijker. William Lubtchansky stond achter de camera. Dolby Stereo.

La femme abandonnée

1992 | Drama, Romantiek, Historische film

Frankrijk 1992. Drama van Edouard Molinaro. Met o.a. Charlotte Rampling, Christopher Thompson, Niels Arestrup, Béatrice Agenin en Vanessa Wagner.

Feestende en brassende edelman Thompson trekt uit de lichtstad naar het platteland om bij zijn welgestelde familie op verhaal te komen. In het dorp doolt een geheimzinnige, beeldschone vrouw (Rampling) rondt. Thompson laat zijn oog op haar vallen en verneemt dat zij ooit onteerd werd en daarna in de steek gelaten. Hij zoekt toenadering en er ontluikt een romance, die in een climax eindigt. Kitsch in tempo dolce naar Honoré De Balzac, door Madeleine Chapsal tot scenario bewerkt. Michael Epp maakte de fraaie beelden, een respectabele afstand tussen de camera en de hoofdrol bewarend.

Albert Savarus

1992 | Romantiek, Drama

Frankrijk 1992. Romantiek van Alexandre Astruc. Met o.a. Niels Arestrup, Charlotte Valandrey, Dominique Sanda, Fernand Guiot en Diane Lepvrier.

Valandrey is een negentien-jarig romantisch meisje, die snel in vuur en vlam staat, en waanzinnig verliefd is op haar nieuwe buurman, advocaat Arestrup (Savarus). Ze bespioneert hem dag en nacht. Ze onderschept zijn briefwisseling en gedreven door jaloezie imiteert ze uiteindelijk zijn handschrift met als doel zijn verhouding met gravin Sanda te saboteren. Prozaïsch romantisch filmgedicht door Astruc met liefde voor de originele tekst van Honoré de Balzac in beeld gebracht, waardoor zijn scenario soms wat gedateerd aandoet. De acteurs leven zich goed in hun rol in en bewegen zich hemels. Mooie beelden van Jean- Jacques Rochat.

Meeting Venus

1991 | Drama, Romantiek, Muziek

Verenigde Staten/Verenigd Koninkrijk/Hongarije/Frankrijk 1991. Drama van István Szabó. Met o.a. Glenn Close, Niels Arestrup, Moscu Alcalay, Macha Méril en Erland Josephson.

Arestrup speelt een Hongaarse dirigent die naar Parijs gaat om Wagners opera Tannhauser te dirigeren en dat leidt tot een aantal observaties over kunst en bureaucratie, kunstenaars en democratie, gekibbel, interventies van vakbonden en triviale afgunst. Eigenlijk een soort metafoor over wat er in het Europa van 1990 gaande is. Een dappere film waarin de opera meer als decor dient. Er is ook een mooi liefdesverhaal tussen Arestrup en een schitterende Close als de diva. Tot op zekere hoogte ook een alternatieve versie van Truffaut's LA NUIT AMÉRICAINE. Nederlandse Ter Steege, dé ontdekking van SPOORLOOS in de rol van Monique. De stem van Close is ingedubbed door niemand minder dan Kiri Te Kanewa. Scenario van regisseur Szabó en Michael Hirst. Camerawerk van Lajos Koltai.

La ruelle au clair de lune

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Edouard Molinaro. Met o.a. Marthe Keller, Michel Piccoli, Niels Arestrup en Renée.

Filmbewerking van een roman van Stefan Zweig (1881-1942), die speelt gedurende een nacht in de jaren dertig in Cherbourg. Zowel de psychologische achtergrond als de diepere motivatie van het menselijke gedrag staan, zoals in zo'n beetje al het werk van deze door Freud beïnvloede schrijver, centraal. Het thema past niet echt bij een wisselvallige regisseur als Molinaro, die weliswaar talent heeft, maar nou ook weer niet zoveel dat de vonken ervan af springen. Het resultaat is een redelijke, plichtmatige televisiefilm, met goed spel van Arestrup in de rol van professor Klemm, die echter de kracht en de subtiliteit van de roman mist.

La grande dune

1990 | Film noir

Frankrijk 1990. Film noir van Bernard Stora. Met o.a. Danièle Delorme, Bulle Ogier, Niels Arestrup, André Marcon en Mila Parély.

Gezusters Delorme en Ogier bewonen het familiehuis dat gebouwd werd naast een dominerende duin, die het huis bedreigt. Het heeft betere dagen gekend, maar ze wonen er rustig. Op een avond wordt er gebeld. Het is Ogiers ex-echtgenoot die dringend geld nodig heeft. Ook al zijn ze gescheiden, haar naam staat nog steeds genoteerd als mede-eigenaar van zijn firma en als ze hem geld weigert zal hij ervoor zorgen dat ze de gevangenis in gaat wegens frauduleuze handelingen. Delorme, die vreest dat haar zuster gevaar loopt, schiet de man neer. Knap in elkaar gestoken série noire-film die de toeschouwer op handige wijze manipuleert. Prachtig spel van beide hoofdactrices. Het scenario van Berroyer en Stora is gebaseerd op een thriller van Madeleine Coudray. Goede fotografie van Jacques Guerin en een macabere score van Jean-Claude Petit.

Manon Roland

1989 | Biografie, Historische film

Frankrijk 1989. Biografie van Edouard Molinaro. Met o.a. Sabine Haudepin, Jacques Perrin, Christine Citti, Niels Arestrup en Francis Lax.

Ze wordt ook wel Madame Roland (1754-1793) genoemd en beleeft haar laatste momenten in de Parijse gevangenis La Conciergerie, alvorens onder de guillotine te moeten sterven. Zij denkt terug aan haar verleden. In feite een bewerking van haar Memoires en Lettres, die het dagelijks bestaan van de hogere burgerij aan het einde van de XVIIIe eeuw beschrijven. Een knappe en overtuigende alhoewel tamelijk schoolse en onpersoonlijke regie. Sabine Haudepin speelt op uitstekende wijze een grote heldin die indruk maakt door de waardige wijze waarop zij het aanstaande vertrek afwacht.

L'Orfou

1989 | Misdaad

Frankrijk 1989. Misdaad van Daniel Duval. Met o.a. Niels Arestrup, Charlotte Véry, Daniel Duval en Laura Favali.

Een Franse krimi over een mislukte overval van een stel naïevelingen, die hoopten een beter bestaan te verwerven en nu de jacht op zich geopend ziet.

Doux amer

1989 | Drama, Komedie

Frankrijk 1989. Drama van Franck Apprédéris. Met o.a. Véronique Jeannot, Niels Arestrup, François Duval, Thierry Fortineau en Tanya Lopert.

Een jonge, moderne en dynamische vrouw wil slagen in het hedendaagse leven met bijbehorende hoogte- en dieptepunten. Ze is binnehuisarchitecte en in verwachting van Arestrup, maar hij wil niet met haar trouwen. Ze gaat haar eigen weg en ontmoet architect Duval, die haar voor een groot project wil. Van het een komt het ander. Het triviale, niet zo bijzondere scenario van Laurence Leiniger en de dialogen van David A. Lang, Lialiane Touati, schrijver Leiniger en regisseur Apprédéris wemelen van de clichés. Deze middelmatige produktie was door de acteurs ook niet meer te redden. Camerawerk van Jean Boffety.

Ville étrangère

1988 | Drama

Frankrijk 1988. Drama van Didier Goldschmidt. Met o.a. Niels Arestrup, Anne Wiazemsky, Isabel Otéro, Roland Bertin en Christiane Cohendy.

Een getrouwe bewerking van een roman van Peter Handke. Een moeilijke onderneming die de regisseur (ex-filmrecensent) min of meer tot een, voor een eerste - ambitieuze - lange film, goed einde weet te brengen. Het is het portret van een stad nauw verbonden aan dat van een persoon die geleidelijk aan vervreemdt, want hij onderhoudt steeds minder sociale relaties. Wat betreft de stad is de film geslaagd te noemen met de buitengewone opnamen van Denis Lenoir die zich in dienst heeft gesteld van een onderneming die alles in aanmerking genomen veel op die van Antonioni lijkt. Daarentegen is de film wat betreft de dialogen mislukt. Die zijn veel te zwaar en veel te storend. Hetzelfde geldt voor de intieme scènes en de personages zijn maar stijfjes aangezien de stad alles opslokt. Kortom, een merkwaardig, dichterlijk en veelbelovend werkstuk.

Barbe-Bleue

1988 | Komedie

Oostenrijk/Italië/Duitsland/Frankrijk 1988. Komedie van Fabio Carpi. Met o.a. John Gielgud, Maria Laborit, Susannah York, Niels Arestrup en Angelika Maria Boeck.

Een oude en beroemde psycho-analyticus - Blauwbaard genoemd van wege zijn vijf huwelijken - besluit plotseling dat zijn einde nadert. Hij laat zijn zonen, zijn schoondochters, zijn kleinkinderen en zijn neefjes bij elkaar komen in zijn grote huis aan de zee. Met zijn drie zonen heeft hij een nogal moeizame relatie en beetje bij beetje onthullen ze hun ware aard, die nogal afwijkt van het scherpe beeld dat de medogenloze psycho- analyticus van hen heeft. Tijdens de re[KA3]unie komen de jongste spruiten te overlijden, behalve een zeer geliefd nichtje. Blauwbaard overleeft alles kalmpjes en lijkt onverwoestbaar. Dit sombere drama werd door een Italiaanse regisseur geschreven en gedraaid en bevat heel wat zwarte humor, maar het interessantste is toch wel de subtiele en wrede analyse van de personages. Het verblindende licht van de buitenwereld contrasteert scherp met de duisterheid van bepaalde zielen. Bovendien speelt Gielgud zijn rol van de oude man (weer) opvallend goed en de regisseur is er in geslaagd de uit verschillende landen afkomstige acteurs zeer goed door het script heen te loodsen. De fotgrafie is van José Luis Alcaine en het scenario van regisseur Carpi.

La rumba

1987 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1987. Misdaad van Roger Hanin. Met o.a. Roger Hanin, Michel Piccoli, Niels Arestrup, Guy Marchand en Corinne Touzet.

In het woelige Parijs van 1938 komen de fascistisch geori[KA3]enteerde politie, die lid is van de extreem-rechtse Cagoule en bonzen uit de onderwereld met elkaar in botsing. Deze laatsten nemen het op voor drie figuren die door het regime van Mussolini ter dood zijn veroordeeld. De zaak escaleert en ze moorden elkaar bijna allemaal uit. Regisseur Hanin heeft het fascisme willen laten zien door zijn onderwerp in het verleden te plaatsen maar ook - uiterst actuele (!) - verbanden naar het heden te leggen. En wat dit betreft is zijn film interessant. Het is een kundige reconstructie van die tijd, waarin (ook dankzij de decors van Bernard Evein) de sfeer van toen tot leven wordt gebracht. Het tempo is behoorlijk, evenals het spel. Daarentegen is de rol van het onderwereldje wat te heldhaftig gemaakt, zijn de personages dubbelzinnig (Piccoli en Hanin zelf maken zich de twee positieve rollen zonder problemen eigen...) en in hun gedrag clichématig. Scenario van Roger Hanin en Jean Curtelin.

Charlie Dingo

1987 | Misdaad, Film noir

Frankrijk 1987. Misdaad van Gilles Béhat. Met o.a. Guy Marchand, Caroline Cellier, Laurent Malet, Niels Arestrup en Brigitte Rouan.

Sombere geschiedenis rond afrekening (co-scenarioschrijver: Jean Vautrin) die plaatsvindt in en om de havenstad Saint-Malo. Een matroos, zijn ex-vrouw, een omgekochte smeris en een paranoïede professor komen ten slotte op bloedige wijze met elkaar in botsing. Natuurlijk geeft deze geschiedenis geen revolutie binnen de 'detective' aan, maar er zit sfeer in, de acteurs tonen diepgang en onderscheiden zich in dubbelzinnigheden, terwijl het camerawerk van Pierre Lhomme heel goed de sfeer van een havenstad weergeeft: wat willen we nog meer?

Signé Charlotte

1985 | Drama

Frankrijk 1985. Drama van Caroline Huppert. Met o.a. Isabelle Huppert, Niels Arestrup, Christine Pascal, Nicolas Wostrikoff en Jean-Michel Ribes.

Mathieu leeft gelukkig met zijn vrouw en zoon als Charlotte, een ex-minnares opeens voor de deur staat. Haar metgezel is volgens haar vermoord. Later geeft zij toe hem gedood te hebben. Zij komt bij hen inwonen, Mathieu wordt weer verliefd op haar maar zij vlucht naar Spanje en laat hem achter met zijn gezin. Een film vol clichés en onwaarschijnlijkheden, zonder enige samenhang en bovendien is de regie erg onpersoonlijk. Caroline Huppert is even vervelend als vroeger. Scenario van Caroline Huppert, Luc Béraud en Joëlle Goron. Camerawerk van Bruno de Keyzer.

Les loups entre eux

1985 | Avonturenfilm, Actiefilm

Frankrijk 1985. Avonturenfilm van José Giovanni. Met o.a. Claude Brasseur, Bernard-Pierre Donnadieu, Gérard Darmon, Niels Arestrup en Jean-Hugues Anglade.

Giovanni en J. Schmitt maakten een bewerking van hun eigen roman. Eigenlijk maakt Giovanni al twintig jaar dezelfde film met als verandering dat hij door de jaren heen zijn aandacht steeds meer legt bij het landschap in plaats van de stereotype personages.

Diesel

1985 | Misdaad, Thriller, Sciencefiction

Frankrijk 1985. Misdaad van Robert Kramer. Met o.a. Gérard Klein, Agnès Soral, Richard Bohringer, Niels Arestrup en Magali Noël.

Bloedbaden, afrekeningen en opnieuw bloedbaden rondom een gebouw, een huis van plezier in een futuristische stad die geregeerd wordt door Diesel, een echte despoot. Door een bekende Amerikaanse regisseur verfilmd (THE EDGE, MILESTONES, ICE). Deze Franse MAD MAX is bespottelijk, gemaakt zonder enige vernieuwing, en zelfs de acteurs lijken enigszins belachelijk. Is Kramer slecht op z'n gemak buiten z'n land? Nog even vermeld: er zit extreem geweld in deze film.

Die Zukunft heisst Frau

1984 | Drama, Romantiek

Duitsland 1984. Drama van Marco Ferreri. Met o.a. Hanna Schygulla, Ornella Muti, Niels Arestrup en Ute Cremer.

Anna en Gordon hebben besloten geen kinderen te nemen, uit angst voor een atoomoorlog. Dan ontmoeten ze Malvina, een jonge vrouw die zwanger is. Tussen de drie ontstaat een intensieve verhouding, die het rustige en geordende leven van het echtpaar in de war brengt.

Seuls

1981 | Drama

Zwitserland 1981. Drama van Francis Reusser. Met o.a. Niels Arestrup, Christine Boisson, Michael Lonsdale, Bulle Ogier en Olimpia Carlisi.

Een dertiger duikt in zijn jeugdherinneringen als hij in een foto-automaat een vergeten kiekje vindt van een jonge vrouw die frappant veel op zijn overleden moeder lijkt. Na een reeks van ontmoetingen met mensen die het ook moeilijk hebben in hun liefdesbeleving en nadat hij via een transseksueel tot de ontdekking komt dat hij wellicht homofiel is, verdwijnt hij samen met het kind dat hij ooit zelf was. Een volledig in mineur gehouden film met overdreven opzettelijke en uitsluitende treurigheid die een monument van verveling wordt, en niet eens het compliment mag krijgen dat hij zo interessant bedoeld was. De uiterst begaafde acteurs houden een wedstrijdje somber staren; alleen de fotografie heeft kwaliteiten.

La femme flic

1979 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1979. Misdaad van Yves Boisset. Met o.a. Miou-Miou, Jean-Marc Thibault, Leny Escudero, Jean-Pierre Kalfon en Niels Arestrup.

Een vrouwelijke politie-inspecteur, die overgeplaatst is naar een noordelijk provinciestadje ontdekt georganiseerde kinderprostitutie, waarbij notabelen en industriëlen betrokken zijn. Gebaseerd op feiten, maar vooral bijzonder omdat het dit keer een vrouw is die stuk loopt op de corruptie van hogerhand. Scenario van de regisseur en Claude Veillot.

La dérobade

1979 | Drama, Romantiek, Erotiek

Frankrijk 1979. Drama van Daniel Duval. Met o.a. Miou-Miou, Maria Schneider, Daniel Duval, Niels Arestrup en Brigitte Ariel.

Marie (Miou-Miou) prostitueert zich voor haar geliefde die bij andere pooiers in de schuld staat, zodat ze zich vrij moet kopen. Hoewel de film authentiek is, heeft hij de voorspelbaarheid en clichés van de trottoirmelodrama's uit de jaren 1950-60. De regie van Duval valt na zijn vorige persoonlijke films tegen, zijn acteren als de souteneur Gégé is beter. Miou-Miou is bewonderenswaardig als de onderworpen vrouw, die wanhopig aan haar bestaan tracht te ontkomen. Schneider is Maloup, Marie's vriendin bij wie ze haar hart uitstort.

La Chanson de Roland

1978 | Historische film, Experimenteel, Drama

Frankrijk 1978. Historische film van Frank Cassenti. Met o.a. Klaus Kinski, Dominique Sanda, Alain Cuny, Pierre Clémenti en Jean-Pierre Kalfon.

Pelgrims in de zevende eeuw worden op hun barre tocht begeleid door een groep komedianten, die voor hen het heldendicht van Roland opvoeren, dat veel parallellen vertoont met hun eigen ervaringen; directe identificatie hiermee zou echter inzicht in en verzet tegen hun onderdrukking kunnen verhinderen. Visueel imponerende film stelt net als L`AFFICHE ROUGE de (on- )mogelijkheid van representatie van de historie betrekkelijk. Jammer genoeg maakt de lastige herkenbaarheid van tegenover elkaar geplaatste periodes de contrastwerking soms ondoorzichtig. Niettemin vaak meeslepende film die ideologie niet tot droge didactiek maakt. Het scenario is van regisseur Cassenti, Michèle A. Mercier en Thierry Joly. Het camerawerk is van Jean-Jacques Flori.

Plus ça va, moins ça va

1977 |

Frankrijk 1977. Michel Vianey. Met o.a. Jean-Pierre Marielle, Jean Carmet, Louis Jourdan, Henri Garcin en Niels Arestrup.

Racistische politiemannen zijn overtuigd dat de moord op een jong meisje het werk moet zijn van een Noord-Afrikaan die na een kruisverhoor weet te ontsnappen. Hun onderzoek leidt hen verder langs de rijke bourgeoisie en filmfauna aan de Côte d'Azur. Genrefilm met zowel komische als kritische elementen. De regisseur is van huis uit schrijver en zijn scenario is beter dan zijn regie, maar hij geeft de acteurs alle kansen tot herkenbare karikaturen.

Si c'était à refaire

1976 | Komedie, Drama

Frankrijk 1976. Komedie van Claude Lelouch. Met o.a. Catherine Deneuve, Anouk Aimée, Charles Denner, Francis Huster en Niels Arestrup.

Na vijftien jaar gevangenisstraf wegens een uit de hand gelopen crime passionel moet een vrouw een nieuw leven beginnen en zorgen voor haar zoon in de puberteit die van haar bestaan niet afweet. De steun van een ex-celgenote resulteert in een happy ending in ieder opzicht, waarbij ook de dreigende Oedipale moeilijkheden moeiteloos worden afgewend. Lelouch verwaarloost echter de sociale of psychologische verwikkelingen van het gegeven - zelfs de gevangenis ziet eruit als een luxe- hotel - voor het charmante en romantische sprookje dat beide actrices alle kansen geeft, maar ook onmiddellijk weer uit de aandacht verdwijnt. Scenario van Lelouch, camerawerk van Jacques Lefrançois.

Lumière

1976 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1976. Drama van Jeanne Moreau. Met o.a. Jeanne Moreau, Lucia Bosé, Francine Racette, Caroline Cartier en Keith Carradine.

Vier actrices in verschillende stadia van hun carrière hebben uiteenlopende problemen met mannen in hun beroeps- en privé-leven, maar vinden steun in onderlinge vriendschap. Deze authentieke kijk van binnenuit op een milieu dat gewoonlijk oppervlakkig of ironisch wordt gepresenteerd, toont Moreau als opmerkelijk debuterende spelregisseuse, ook van de mannen die meer diepte krijgen dan gewoonlijk in een vrouwenfilm. Dat ze zichzelf de sterrol toemat lijkt ijdel exhibitionisme, maar wordt van zelfkritische kanttekeningen voorzien.

Le Grand soir

1975 | Drama

Italië/Zwitserland 1975. Drama van Francis Reusser. Met o.a. Niels Arestrup, Jacqueline Parent, Arnold Walter, Marina Bücher en François Berthet.

Jonge werkloze in Lausanne komt door verliefdheid op meisje in contact met een leninistische activistengroep en hoewel hij zich buiten hun ideologische discussies houdt, is hij de enige die tot de daad overgaat en uit een wapenhandel negen revolvers steelt. De groep noemt hem terrorist, mogelijk zelfs politie-infiltrant, en keert zich van hem af. Hij wordt gearresteerd en veroordeeld. De film heeft met andere Zwitserse films het gevoel van onmacht tot sociale veranderingen gemeen, maar behoudt de verbetenheid, alsof het nog steeds 1968 is. Arestrup vult zijn buitenstaandersrol ironisch in, maar wordt daarin niet gevolgd door de regisseur die gortdroge en humorloze film maakte, waardoor de uitzichtloosheid meer van buitenaf opgelegd lijkt dan voortkomend uit de situatie.

Demain les mômes

1975 | Sciencefiction, Drama

Frankrijk 1975. Sciencefiction van Jean Pourtalé. Met o.a. Niels Arestrup, Brigitte Rouan, Michel Esposito en Emmanuelle Béart.

Na de derde wereldoorlog zijn over de hele wereld slechts een handvol overlevenden die elkaar ook weer naar het leven staan. Een alleen overgebleven jongeman hoort over de radio muziek en stemmen die de indruk geven dat Scandinavi[KA3]e nog wel bewoonbaar is. Als hij wil vertrekken ontdekt hij vlakbij een commune van twaalf kinderen die hem met verbeten zwijgzaamheid benaderen en volledig gaan domineren. Boeiend scenario kreeg door de onervarenheid (of al te theoretische uitgangspunten) van de regisseur een dorre filmvorm waarbij aan de kinderen geen dreigende suggestie wordt gegeven. De dramatische spanning moet uitsluitend door de begaafde Arestrup worden gedragen, die een film lang alleen maar gekweldheid onvoldoend enuances mag geven. Bekroond met de Speciale Prijs, van New Orleans in 1976, op het internationale festival voor Franstalige Film en Uitwisseling (FIFEF).

elle Je, tu, il

1974 | Drama, Experimenteel

België/Frankrijk 1974. Drama van Chantal Akerman. Met o.a. Chantal Akerman, Niels Arestrup en Claire Wauthion.

In een nagenoeg lege kamer denkt een meisje over zichzelf na, probeert brieven te schrijven, verkleedt zich. Ze krijgt een lift van een jonge vrachtwagenchauffeur die haar zijn teleurstellingen in het leven vertelt, masturbeert hem, maar de relatie gaat niet verder. Ze bezoekt een vriendin die haar te eten geeft, gaat met haar naar bed, waarbij de liefdeshandeling van agressie geleidelijk aan overgaat in tederheid. De door de Amerikaanse [KL]underground[KLE] be[KA3]invloede film krijgt een boeiende werking door de aandachtige observatie van banale details en mechanische handelingen, maar reikt ook nauwelijks verder dan dat, waardoor dit speelfilmdebuut vooral een (geslaagde) stijloefening wordt en vooral interessant in het licht van Akermans latere films.

Miss O'Gynie et les hommes fleurs

1973 | Drama

Frankrijk/België 1973. Drama van Samy Pavel. Met o.a. Richard Leduc, Niels Arestrup, Martine Kelly, Gino de Ronch en Maurice Potelle.

Een homoseksueel vriendenpaar krijgt bezoek van een meisje met wie een van hen ooit geflirt heeft. Ze probeert hem te heroveren door zich te modelleren naar beroemde verleidsters uit de filmgeschiedenis. Het onbekookt scenario en de nog onbekooktere regie kregen van de acteurs meer integriteit en overtuiging mee dan de film verdient. Kelly is met zo'n onmogelijke rol opgezadeld, dat ze ook voor het publiek als stoorzender werkt.

Les Apprentis sorciers

1966 | Thriller

Frankrijk 1966. Thriller van Edgardo Cozarinsky. Met o.a. Zouzou, Peter Chatel, Niels Arestrup, Pierre Clémenti en Jean-Pierre Kalfon.

Politieke vluchtelingen uit Latijns-Amerika worden door de Parijse jet set gefêteerd als prestige-gasten en -kennissen ; ze vergeten de praktijk van de revolutie voor de artistieke neerslag daarvan, zoals een verfilming van Dantons Dood. Terwijl ze zich laven aan de Europese cultuur, gaan de terroristenacties en een komplot rond de handel in paspoorten van vermoorde gevangenen door. De op Bakoenin geïnspireerde film laat de 'romantische ballingen' van de jaren zestig zien in een intelligente, ironische en spannende film, waarvoor de uitgeweken Argentijnse regisseur tot in de kleinste rollen de steun kreeg van een sterbezetting.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Niels Arestrup op televisie komt.

Reageer