Michaëla Watteaux

Regisseur, Scenarist

Michaëla Watteaux is regisseur en scenarist.
Er zijn 8 films gevonden.

Du goût et des couleurs

2006 | Drama, Komedie

Frankrijk 2006. Drama van Michaëla Watteaux. Met o.a. Sophie Broustal, François-Régis Marchasson, Pascal Légitimus, Julie Bataille en Jean Dell.

Wie slaat nu het aanbod af om chef te worden van een comptoir voor wijn en gedistilleerd? Juliette (Broustal), al enige tijd werkloos, in elk geval niet, al betekent haar 'ja, ik wil' dat zij met man en kroost van Parijs naar de landelijke Bourgogne moet verkassen. En daar begint het dubbelzinnig getitelde Du goût et des couleurs pas echt: echtgenoot en leraar Frans Olivier (co-scenarist Légitimus) heeft een koffiekleurtje en dat zorgt voor stekelige obstakels. Bekend gegeven in typisch Frans decor lijdt helaas onder nogal stereotiepe afschildering van zowel de stads- als plattelandsbevolking.

La petite Fadette

2004 | Drama, Romantiek

Frankrijk 2004. Drama van Michaëla Watteaux. Met o.a. Mélanie Bernier, Jérémie Renier, Richard Bohringer en Annie Girardot.

Televisiefilm, gebaseerd op de gelijknamige plattelandsroman (1849) van schrijfster en feministe George Sand (1804-1876). Fadette (Bernier) is een meisje dat door de boerengemeenschap wordt beschimpt vanwege haar armoedige voorkomen en haar hekserige oma. De zoon van een herenboer ziet wel wat in haar - na tal van omtrekkende bewegingen - maar een relatie wordt bemoeilijkt door zijn jaloerse tweelingbroer. Innemend acteerwerk en aandacht voor detail, tillen de film boven menig verwant televisiewerk. Een ode aan het belang van ware liefde én je ware aard. Geschoten op locatie rond Nohant (Indre), de plek waar Sand haar jeugd doorbracht.

Une grosse bouchée d'amour

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Michaëla Watteaux. Met o.a. Christine Citti, Jean-Michel Dupuis, Pascale Arbillot, Gilles Gaston-Dreyfus en Chantal Ladesou.

Sophie (Citti) en haar man Alain (Dupuis) baten het klasserestaurant 'Le Manoir' uit. Zij fungeert als chef-kok en hij is sommelier. Zojuist werd hen de felbegeerde prijs 'Le Fourchette d'Or' toegekend en Sophie is de eerste vrouwelijke kok die hem in ontvangst mocht nemen. Sophie geniet van het leven en voor haar is koken een kunst. Haar mollige figuur is daar de stille getuige van, maar daarover maakte Sophie zich nooit zorgen. Tot op de dag dat ze Alain betrapt in de armen van een superslanke decoratrice. Ze is ervan overtuigd dat deze ontrouw de schuld is van haar overgewicht en ook al verzekert Alain dat dit niet het geval is, toch is ze vastbesloten af te slanken. Een voorspelbare culinaire tragi-komedie. De film zit vol met leuke momenten, maar het geheel slaagt er niet in de kijker geboeid vast te houden. Dat is zeker niet de schuld van de hoofdacteurs, maar van scenaristen Watteaux en Catherine Moinot, die de mozaïek van het verhaal niet tot een homogeen geheel wisten te smeden. Achter de camera nam Mario Barroso plaats.

La nuit des Hulottes

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Michaëla Watteaux. Met o.a. Julien Guiomar, Elizabeth Bourgine, Magali Noël, Antoine Du Merle en Jean Nehr.

Meubelmaker Cyprien (Guiomar) is van plan om van zijn oude dag te genieten. Ook al beseft hij dat de wijn, de tabak en zijn zalig nietsdoen zijn gezondheid kunnen schaden, toch is hij vast van plan zich er volledig aan over te geven, zeker na de dood van zijn echtgenote. Samen met de tienjarige Olivier (Du Merle) bouwt hij in zijn atelier een zweefvliegtuig. Zijn geluk kan niet meer op wanneer Rainette (No[KA3]el), zijn jeugdliefde, terug in de buurt komt wonen. Maar zijn zoon Laurent (Marchasson) en dochter Marthe (Bourgine) die nooit zijn liefde hebben gekend, hij was te trots om te zeggen dat hij van hen hield, zijn vastbesloten hem 'voor zijn bestwil' in een rusthuis te plaatsen. Het aangrijpende portret van een oude man die, door nooit emotie te tonen, moet vechten voor zijn vrijheid. Guiomar zet een knappe prestatie neer die voldoende motivatie moet zijn om de film te bekijken. De film is tevens een warm pleidooi om mensen in de herfst van hun leven niet als 'minderwaardig' te beschouwen. Catherine Moinot en Watteaux baseerden het scenario op de roman van Gilbert Bordes. Fotografie is van Mario Barroso.

Pour mon fils

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Michaëla Watteaux. Met o.a. Véronique Jannot, Bruno Wolkowitch, Kevin Aïdoud, Marion Ducamp en Sophie Barjac.

Carole (Jannot) en St[KA1]ephane Lef[KA2]evre (Wolkowitch) leiden een druk, maar gelukkig bestaan. Ze hebben twee kinderen, tiener Sabine (Ducamp) en Bastien (Aïdoud), die de kleinste is. Carole ziet ineens dat Bastien onder de blauwe plekken zit als hij thuiskomt. Bastien beweert dat hij van de trap gevallen is, maar volgens de dokter gaat het om mishandeling. Bastien weigert iets te zeggen en volgens zijn juf op school is iedereen dol op hem. Carole kan daarom moeilijk aannemen dat hij op school geslagen is. Zij begint bange vermoedens te krijgen dat haar man Stéphane weleens de dader zou kunnen zijn. Als ze op een avond thuis komt, is Bastien zo hard aangepakt dat hij in het ziekenhuis moet worden opgenomen. Een onthutsend en triest verhaal over kindermishandeling binnen het gezin en de oorzaak ervan maakt de kijker nog meer van streek. Goed gespeeld en ongetwijfeld gemaakt met de beste bedoelingen maar dat komt nogal gekunsteld over en er blijven heel veel vragen onbeantwoord. Nicole Jamet schreef het scenario dat door Mario Barroso gefilmd werd. Stereo.

Et B.B. créa la femme

1996 | Documentaire, Biografie

Frankrijk 1996. Documentaire van Michaëla Watteaux. Met o.a. Gérard Lefort, Christiane Rochefort, Jeffrey Robinson, Jean Douchet en Roger Vadim.

Aan de hand van archiefbeelden, fragmenten uit films en tv- shows, interviews en getuigenissen schilderen de auteurs de betekenis van het Franse statussymbool, actrice Brigitte Bardot. Vanaf haar prilste jeugd tot haar grote doorbraak met ET DIEU CREA LA FEMME in 1958. Het schandaal door deze film ontlokt in een groot deel van de wereld (o.a. in Spanje en Rusland werd de film verboden, in Amerika geboycot) en de invloed die deze film had op de rest van haar carrière. B.B. groeide uit tot de eerste vrijpostige, onafhankelijke vrouw die op film genoegen beleefde aan het uitdagen van mannen en die genoot van haar eigen lichaam. Fragmenten uit ET DIEU CREA LA FEMME, LA FEMME ET LE PANTIN, VIE PRIVEE en LE MEPRIS. Commentaren van een reeks mensen die met haar gewerkt hebben, w.o. haar ontdekker en eerste echtgenoot Roger Vadim. De documentaire sluit af bij het einde van haar filmcarriìere. Deborah Ford was verantwoordelijk voor de research en Marc Daquin monteerde alles tot een geheel. Het scenario is van Watteaux en Ursula Gauthier. Commentaar wordt gesproken door Marie-Odile Monchicourt. Fotografie van William Leroux.

Un amour aveugle

1995 | Thriller, Drama

Frankrijk 1995. Thriller van Michaëla Watteaux. Met o.a. Deborah Epstein, Arnaud Giovaninetti, Jacques Perrin, Véronique Silver en Clara Bellar.

Een veertien-jarig vrijgevochten meisje (Epstein) brengt haar vakantie door bij haar grootmoeder op een afgelegen landgoed. De enige buurman is een wereldvreemde ornitholoog die zijn verrekijker echter voor andere dingen gebruikt dan de bestudering van vogels. Een doorzichtige en voorspelbare psychologische thriller over een jong meisje en een psychopaat. Je voelt de enge gebeurtenissen al heel lang van te voren aankomen. De redelijke spelprestaties van de hoofdrollen zijn onvoldoende om de forse tekortkomingen in het scenario van regisseuse Watteaux en Guy- Patrick Sainderichin te camoufleren. Het camerawerk is van Elisabeth Prouvost.

Un ballon dans la tête

1991 | Drama

Frankrijk/Portugal 1991. Drama van Michaëla Watteaux. Met o.a. Diane Bellego, Gilles Ségal, Robinson Stévenin, Andréa Ferréol en Sarah Bertrand.

Lissabon in de jaren 1960 gaat gebukt onder de dictatuur van Salazar. De tien-jarige Stévenin droomt ervan ooit profvoetballer te worden, maar het leven verloopt niet zoals hij het wenst. Zijn broer, Rozé wordt gezocht door de politie omdat hij actie voert tegen de dictator. Hij ziet zich gedwongen naar Frankrijk te vluchten. Als zijn depressieve moeder wordt opgenomen, wordt de jongen naar het platteland gestuurd naar een ver familid, Ferreol, dat hij nauwelijks kent. Aangrijpend portret van een jongen die opgroeit in een politiek verstoord land in een verziekte omgeving. Van het universum van de volwassenen begrijpt hij niets, maar hij heeft er psychisch wel onder te lijden. Zijn enige uitweg is de voetbal. Sentimenteel scenario van Watteaux, Dominique Dreger en Carlos Saboga probeert relatie tussen politiek en emotie te tonen, maar vervalt in zoetsappigheid. In beeld gebracht door Mario Barroso.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Michaëla Watteaux op televisie komt.

Reageer