François Berland

Acteur

François Berland is acteur.
Er zijn 7 films gevonden.

Prune Becker, une nouvelle vie

2005 | Drama, Komedie

Frankrijk 2005. Drama van Met o.a. Béatrice Agenin, Antoine Duléry, Maxime Leroux, Frédérique Tirmont en François Berland.

Prune Becker, psychoanalytica en vijftiger, is gescheiden na een relatie van 20 jaar. Haar collega’s en trouwe vrienden, Tina, Sophie en vooral Julien helpen haar door deze moeilijke periode.

Joséphine, ange gardien : Une nouvelle vie

1999 | Misdaad, Komedie

Frankrijk/België 1999. Misdaad van Philippe Monnier. Met o.a. Mimie Mathy, Didier Bienaimé, Valérie Stroh, Marie-Armelle Deguy en Nicolas Marais.

Pierre Castignac (Bienaim[KA1]e) heeft een auto-ongeval. Beschermengel Jos[KA1]ephine (Mathy) arriveert te laat om dit te verhinderen. Ze stelt zich voor als dokter, maar Pierre is zijn geheugen kwijt. Jos[KA1]ephine stelt vast dat de jongeman, die zelfs zijn naam niet meer kent, aan een psychomatische amnesie lijdt. Iets uit zijn verleden wil hij verdringen en zijn onderbewustzijn heeft van de schok van het ongeluk gebruik gemaakt om de onaangename herinnering te wissen. Het enige aanwijzingspunt dat ze hebben is een zeldzaam geldstuk dat in Pierre`s zak zit. Jos[KA1]ephine staat voor de haast onmogelijke taak de oorzaak van Pierre`s kwaal te achterhalen. Stukje bij beetje ontdekt ze Pierre`s identiteit. Zoals steeds zijn de avonturen van aartsengel Mathy best leuk om te volgen, ook al is het verhaaltje aan de magere (en sentimentele) kant. De grote kleine dame bezit het geheim om de kijker te charmeren en of je nu wilt of niet je blijft kijken en raakt in haar ban. Éric Taraud en Lorraine Lévy schreven het scenario. Fotografie is van Mario Barroso. Stereo.

Chère Marianne

1999 | Drama

België/Frankrijk 1999. Drama van Pierre Joassin. Met o.a. Anny Duperey, Guy Bedos, Olivia Brunaux, Julien Boiselier en Frédéric van den Driessche.

Marianne Rivais (Duperey) is vijftig, maar nog steeds een knappe vrouw. Ze is een van de weinige vrouwelijke onderprefecten van het land en wordt regelmatig overgeplaatst. Haar man Jean (Bedos) doceert geschiedenis aan de Sorbonne, maar tracht toch steeds Marianne te volgen als deze weer eens naar een andere stad moet. Jean is een geboren charmeur, wat meermaals uitbarstingen van jaloezie teweegbrengt bij Marianne. Als ze weer eens wordt overgeplaatst komt het tot een conflict met Jean en met hun twintigjarige dochter Camille (Doutey), die haar allebei verwijten dat ze haar gezin verwaarloost voor haar carrière. Het beeld van een vrouw die zich geheel overgeeft aan haar werk, zowel grote zaken als kleine alledaagse geschillen. Dat ze hierdoor haar gezin tekort doet beseft ze eerst als het bijna te laat is. Dank zij de uitstekende vertolking van Duperey en Bedos is de film best waard om bekeken te worden. De wat goedkope tranerige momenten neem je er wel bij. Sylvie Chauvet, Anne Valton en regisseur Joassin baseerden het scenario op een idee van Xavier Matthieu. Fotografie is van Patrice Payen.

La voisine

1996 | Romantiek

Frankrijk 1996. Romantiek van Luc Béraud. Met o.a. Line Renaud, Fanny Cottençon, Henri Garcin, Hubert Saint-Macary en Louise Laure Mariani.

Simone Castres (Renaud) is een vrouw die verscheurd wordt door een beslissing die ze lang geleden genomen heeft. Toen haar dochtertje Isabelle drie was heeft ze het gezin verlaten en nooit meer contact gezocht met haar man of dochter. De pijn van de wonde die dit geslagen heeft kon ze verzachten door een keiharde zakenvrouw te worden. Maar nu staat ze op de vooravond van haar pensioen en ze wil niets liever dan de band met haar dochter te vernieuwen. Ze wil Isabelle (Cotten[KA10]con) echter niet meteen met de waarheid confronteren. Ze kiest voor een subtielere benadering: ze neemt haar intrek in het appartement naast dat waar Isabelle woont met haar man Christian (Saint-Macary) en opgroeiende dochter Camille (Moriani). Het aangrijpende portret van drie generaties vrouwen wiens leven sterk beïnvloed werd door de beslissing van de oudste. Soms gaat het iets over de rand van de sentimentaliteit, maar het uitstekende spel van de twee hoofdactrices kan dit gunstig opvangen. Renaud zet een onvergetelijk personage neer: de harde bolster die langzaam maar zeker afgebroken wordt. Het goed opgebouwde scenario van Sandra Joxe en regisseur Béraud is gebaseerd op een origineel verhaal van Renaud en Marie-Thérèse Cuny. Voor de fotografie tekende Bernard Malaisy.

Les cinq dernières minutes : Mort d'un géant

1995 | Misdaad

Frankrijk 1995. Misdaad van Pascal Goethals. Met o.a. Pierre Santini, Pierre Hoden, Myriam Boyer, Roger Dumas en Daniel Langlet.

Tijdens het carnaval in Duinkerken wordt Florent Verchelle (Peyrat) doodgeschoten, vlak na het ogenblik waarop hij de bordpapieren reus Marguerite van zijn vader heeft overgenomen. Zijn vader Roger (Dumas) is directeur havenmeester en is kandidaat om gekozen te worden als parlementslid. Roger is ervan overtuigd dat hij het doelwit was van de moordenaar. Terwijl er een crisisstemming in de haven heerst, heeft Commissaris Massard (Santini) de lastige opdracht om tussen de carnavalsvierders de moordenaar op te sporen en het motief na te gaan. De kleurrijke omgeving waarin deze politiefilm zich afspeelt, is wel het meest opmerkelijke. Voor de rest hebben we alles al eerder (veel indrukwekkender) gezien in Amerikaanse films over misdaad in de dokwerkersmilieus. Het scenario is van regisseur Goethals en Michel Quint. Het camerawerk is van Serge Palatsi. Aflevering 74 nummer van totaal 81. Mono.

Le joueur de violon

1994 | Drama

België 1994. Drama van Charles Van Damme. Met o.a. Richard Berry, François Berland, Inès De Medeiros, Geno Lechner en John Dobrynine.

Hoe een virtuoze violist afglijdt naar de laagste maatschappelijke regionen. Armand (Berry) walgt van al het gerepeteer. De keurige wereld van concerten en opnamen interesseert hem niet meer. Hij besluit voortaan in de metro te spelen. Daar vindt hij de trouwe genegenheid van een werkneemster van de RATP, Lydia (Medeiros), en sluit hij vriendschap met iemand van het leidinggevend personeel, Charles (Berland). Met zijn klassieke spel creëert hij een vriendelijkere sfeer in de metro, maar hij stuit ook op vijandige controleurs. Hij zakt steeds verder in de marginaliteit en speelt ten slotte alleen nog voor daklozen de chaconne uit de 2e suite van Bach, in een verlaten station. De film onderzoekt de authenticiteit van en het luisteren naar muziek en schetst het verlangen van iedere artiest volledigheid in de beoefening van zijn kunst te bereiken. In zijn naïviteit doet de film de vraag opkomen waarom rijke samenlevingen hen zo links laten liggen. Het opmerkelijk zorgvuldige spel van Berry redt het grootste deel van de film. Scenario van Charlie Van Damme, François Dupeyron en Jean- François Goyet. Camerawerk van Walther Van Den Ende.

La galette du Roi

1985 | Komedie

Frankrijk 1985. Komedie van Jean-Michel Ribes. Met o.a. Jean Rochefort, Roger Hanin, Jacques Villeret, Claude Piéplu en Eddy Mitchell.

Een ratjetoe waarin de spot gedreven wordt met de oliesjeiks, de adel, de hoge financi[KA3]ele kringen, de maffia, commerci[KA3]ele televisie en zelfs Hamlet. Topor is voor het scenario (?) verantwoordelijk maar heeft weinig succes geoogst met deze heterogene verzameling. Niet iedereen heeft het talent van Monty Python, en de Franse filmindustrie heeft weinig geluk met het burleske genre: deze 'galette' is moeilijk te verteren. Camerawerk van François Catonne.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer François Berland op televisie komt.

Reageer